ႏွစ္လ နာရီ ခါရာသီေရြ႕ေပမဲ့--

Jul 17, 2009

(ေရးသားသူ- နီဇူလိုင္)

ဇူလိုင္ မိုးေတြ တဖြဲဖြဲ ေစြေနတဲ့ ကေလး ဘ၀ တနံနက္မွာ ေဖေဖ့ စက္ဘီး ဘားတန္း ေလးေပၚမွာ ထိုင္ရင္း ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ အာဇာနည္ေန႕ အခမ္းအနား တခုကို စတင္ ျမင္ဖူးခဲ႔ ပါတယ္။ ျမိဳ႕လည္ ေစ်းေရွ႕ က အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္မွာ ပန္းေခြ ေရာင္စံုလိွဳင္း ထလို႕။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြ၊ ေစ်းသူ ေစ်းသားေတြ က အလွည့္က် ဦးညႊတ္ ဂုဏ္ျပဳၾက။ ဘင္ခရာတီး၀ိုင္းရဲ့ ခရာ မွဳတ္သံက လြမ္းလြမ္း ဆြတ္ဆြတ္ ေၾကေၾက ကြဲကြဲ။ ဟိုး- တိုင္ထိပ္က ၀မ္းပမ္းတနဲ ေလ်ာဆင္း လာတဲ႕ နိုင္ငံေတာ္ အလံက တဖ်ပ္ဖ်ပ္ တုန္ခါ ေနတာကို ၾကည့္ရင္း ဘာမွန္းမသိ ဆို႕နစ္ ရွိဳက္ငင္မိ။ အာဇာနည္ေန႕ အခမ္းအနားကို လိုက္ျပတဲ႕ ေဖေဖက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းနဲ႕ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ေတြ အေၾကာင္း ေျပာျပေတာ႕ ႏွေမ်ာ တသ စိတ္ေတြ တဖြားဖြား။

နံနက္ ၁၀နာရီ ၃၇မိနစ္ မွာ တျမိဳ႕လံုး မွာရွိတဲ့ ဆန္စက္ၾကီးေတြ၊ အထည္ စက္ၾကီးေတြရဲ႕ ဘြိဳင္လာ ဥၾသ မွဳတ္သံၾကီး ေတြက ရုတ္တရက္ ျပိဳင္တူ ဆြဲဆြဲ ငင္ငင္ ရွဳိက္ငို လိုက္ၾက သလို။ လမ္းမ ေပၚမွာ ရွိတဲ့ ကားေတြ အားလံုး ဟြန္းေတြ သံရွည္ ဆြဲရင္း ရပ္တန္႕ၾက။ လမ္းသြား လမ္းလာ အားလံုး ေခတၱ ခဏ ရပ္တန္႕ၾက။

ညဘက္မွာေတာ့ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္မွာ မီးေရာင္စံု ထြန္းညွိလို႕ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းရဲ႕
တိုတို ျပတ္ျပတ္ အသံနဲ႕ မိန္႕ခြန္း ေတြကို ဖြင္႕လို႔။ တျမိဳ႕လံုး ေၾကေၾက ကြဲကြဲ။ တနိုင္ငံလံုး ေၾကေၾက ကြဲကြဲ။ ည-၈နာရီ သတင္းအျပီးမွာ ျမန္မာ့ အသံ ေရဒီယိုက လႊင္႔တဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း မိန္႕ခြန္း ေတြကို ေမာင္ႏွမ တေတြ နားေထာင္ရင္း မ်က္ရည္ မဆည္ နိုင္တာေတြ၊ အဆိုေတာ္ၾကီး ေဒၚေမလွျမိဳင္ရဲ႕ အာဇာနည္ေန႕ သီခ်င္းသံကို နားဆင္ရင္း ရွိဳက္ငင္ ေၾကကြဲခဲ႔ တာေတြ။
အို--မေန႕တေန႕ ကလို ပါဘဲ လား။

ဒီေန႕ေတာ့ ရာဇ၀င္ ရုိင္းခဲ႔ ျပီေကာ။
-
၁၉၈၉-ခု ဇူလိုင္လ (၂၀ )ရက္ေန႕


ဒီညမွာ.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းရဲ႕ သမီး ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ တားဆီးမိန္႔ ထုတ္ ခဲ့ျပီေကာ။ ျပစ္မွဳက (၄၂) ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ မွာ မတရား ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ကန္႔သတ္ခ်က္ ေတြကို ဖီဆန္ျပီး၊ ျပည္သူလူထုနဲ႔ အတူ အာဇာနည္ ဗိမာန္ကို ခ်ီတက္ အေလးျပဳဘို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ခဲ႔လို႔ပါဘဲ။ ဗမာ တျပည္လံုးနဲ႕ ရန္ကုန္ျမို႕ရဲ႕ အာဇာနည္ေန႔ အၾကိဳ တင္းမာမွဳ ေတြဟာ က်မတို႔ ျမိဳ႕ကေလးကိုလည္း ဂယက္ ထခဲ႔ ပါတယ္။

-
အာဇာနည္ေန႔မွာ ပါတီ အဖြဲ႕အစည္းေတြ တဖြဲ႕ကို လူ(၂၀)ဘဲ ခ်ီတက္ ရမယ္လို႕ ကန္႔သတ္ ထားေပမဲ့ ကိုယ့္ ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ လမ္းစဥ္ အတိုင္း ျမိဳ႕ကေလးရဲ့ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕၀င္ေတြဟာ မတရားတဲ့ အမိန္႕ အာဏာ ဟူသမ်ွကို တာ၀န္အရ ဖီဆန္ ၾကပါျပီ။ လူ(၂၀၀)ေက်ာ္ ပါ၀င္တဲ႕ အဖြဲ႔၀င္ ေတြဟာ ပန္းနီနီ ေတြနဲ႕ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အလံ ပံုစံေဖာ္က်ဴးထားတဲ႔ ပန္းအလံၾကီးကို ကိုင္ေဆာင္လို႕ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္ ရွိရာ ခ်ီတက္ လာၾကပါျပီ။ လမ္းေဘး ၀ဲယာ တေလွ်ာက္က အားေပး ေနတဲ့ ပရိသတ္ရဲ႕ လက္ခုပ္သံ တေျဖာင္းေျဖာင္း ၾကားထဲမွာ က်မဟာ ေနမေကာင္းတဲ ့ၾကားထဲက စီးေမ်ာ ပါ၀င္ သြားမိ ပါျပီ။

ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္ သြားရာ လမ္းမွာ မီးရထား သံလမ္းဂိတ္ တခုကို ျဖတ္ရတယ္။ အိုး-ရထား တံခါး ပိတ္ထား ပါလား။ဥၾသသံ ျမည္ျပီး မီးရထားၾကီး ၀င္လာ ပါတယ္။ အဖြဲ႕၀င္ ေတြ ခ်ီတက္ လာတဲ့ လမ္းေရွ႕မွာ မီးရထားၾကီးက ကန္႔လန္႔ျဖတ္ အေနအထားနဲ႕ ရပ္လိုက္ ပါေရာ။ ဒါေပမဲ့ ရထား စက္ေခါင္း ေမာင္း သမားၾကီးက ခ်ီတက္လာတဲ့ လူတန္းၾကီးနဲ႕ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ပန္းအလံၾကီးကိုျမင္လိုက္တဲ့အခါမွာ-ဥၾသ တခ်က္ ထပ္ဆြဲဲျပီး ရထားၾကီးကို ေနာက္ျပန္ ဆုတ္ သြားပါတယ္။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္က လူအုပ္ထဲက ထြက္လာျပီး ရထားလမ္း တံခါးထိန္းဆီ သြားျပီး တံခါး ဖြင့္ေပးပါလို႕ ေျပာေတာ ့သူက ရထား ရွိေနတယ္လို႕ ျပန္ေျပာ ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ စက္ေခါင္း ေမာင္း သမားၾကီးက ေခါင္းတြဲထဲက ေျပးဆင္းလာျပီး ``ေဟ့- ဖြင့္ေပးလိုက္..ေမာင္းတဲ့ ငါမရွိဘဲ ရထား မထြက္ဖူးကြ´´ဆိုေတာ႔မွ ရထား တံခါး ပြင့္သြား ပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔မွ လူတန္းၾကီးက အရွိန္မပ်က္ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ သြားခ်ိန္မွာ လမ္းေဘး တေလွ်ာက္က ပရိသတ္ရဲ့ လက္ခုပ္သံ တေျဖာင္းေျဖာင္း ညံသြားပါေတာ႔တယ္။

အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္ ေရွ႕မွာေတာ့ တျခား အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ပန္းေခြေတြ ခ်ထားႏွင္႔ ပါျပီ။ မေ၀းေသးတဲ့ လွဳပ္ရွားမူ အရွိန္အဟုန္ေတြ နဲ႕..ျပည္သူလူထု ရဲ႕ အားေပးမူ.. အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ရဲ႕ အင္အား ေတြေၾကာင္႔ တဖက ္ အာဏာပိုင္ ေတြက ေလးစားမွဳ ရွိေတာ႔ ဘာမွ ကန္႔ကြက္မွဳ မရွိဘဲ ေအးေအး ေဆးေဆး ပန္းေခြ ခ်ခဲ ့ရပါတယ္။
++++++++

(၁၉၉၀) (၄၃) ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔-

အဲဒီႏွစ္က စလို႕.. ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္ ေလးဟာ အခ်ဳပ္က် ေတာ့ တာပါဘဲ။ အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္ နားကို ဘယ္သူမွ ပန္းေခြခ်လို႕ မရေအာင္ (၁၈)ရက္ေန႕ ညကတည္းက ပီနံၾကိဳး ၾကီးေတြနဲ႔ လမ္းကို ျဖတ္ခ်ည္ျပီး အက်ည္းတန္စြာ လမ္းပိတ္ခံ ရပါတယ္။ လမ္းသြား လမ္းလာ ေတာင္ျဖတ္ခြင္႔ မျပဳပါဘူး။ ျမိဳ.ေလးရဲ႔ ႏိုင္ငံေရး တက္ၾကြ လွဳပ္ရွားတဲ့ ေက်ာင္းသားထုက နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ပန္းေခြခ်ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကလို႔ အတားအဆီး ခံၾက ရပါတယ္။

အဲ့ဒီ မနက္က အိမ္က ညီမေတြ အကုန္လံုး အာဇာနည္ေန႔ ေက်ာင္းသား အခမ္းအနား တခုမွာ ပါ၀င္ဖို႔ အိမ္က ထြက္သြား ၾကေတာ့ အိမ္မွာ ေဖေဖနဲ႔ က်မ ႏွစ္ေယာက္ထဲ က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ျမိဳ႕ထဲက အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနား က်င္းပမဲ့ သူေတြကို စိတ္ပူရင္း၊ ေဖေဖက ``ကဲ-ဒီေန႔ေတာ႔ တို႔အိမ္မွာဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ကို အေလးျပဳ ၾကမယ္´´တဲ့။

-
သားအဖ ႏွစ္ေယာက္သား ျမန္မာ့အသံ ေရဒီယိုကို ဖြင့္ျပီး (၁၀)နာရီ (၃၇)မိနစ္မွာ ဥၾသ ဆြဲမဲ့ အသံကို ေစာင့္ေန ပါတယ္။ ဘာ ဥၾသ ဆြဲသံမွ ထြက္မလာ ပါလား။ ခါတိုင္းဆို ေရဒီယိုက ဥၾသဆြဲသံ အျပီးမွာ ေမလွျမိဳင္ရဲ႕ ``ႏွစ္လ ၾကာရွည္ ခါရာသီ ေရြ႕ေပမဲ့......အာဇာနည္ေန႕ ကိုေတာ့ မေမ့သင့္ပါျပီ´´ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း သံေလးကို လြမ္းဆြတ္ နာက်င္စြာ ၾကားေနၾကပါ..။ ခုေတာ့ အာဇာနည္ေန႔နဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္တဲ့ ေရဒီယို အစီအစဥ္ ေတြဘဲ လာေန ပါလား။ ျမိဳ႕ထဲက ခါတိုင္းလို ဥၾသဆြဲသံ ေတြလဲ တိတ္လို႕။ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ သား ရင္ထဲမွာ ေၾကကြဲစြာ။ ခံျပင္းစြာ။ ၀မ္းနည္းျခင္း ၾကီးစြာနဲ႕ ကိုယ့္ အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ ကိုပဲ မိနစ္ အနဲငယ္ ျငိမ္သက္ အေလးျပဳ ခဲ့ၾကရ ပါတယ္။
-
++++++

-
အဲဒီ ႏွစ္က စလို႔ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း အာဇာနည္ေန႔ ေရာက္ရင္ အိမ္ေရွ႕ ဧည့္ခန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဓါတ္ပံုၾကီးေရွ႕ မွာ ရပ္ျပီး ၁၀နာရီ ၃၇မိနစ္ တိတိမွာ က်မတို႔ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ အေလးျပဳ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖေဖက `သတိ..ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ က်ဆံုးေလျပီးေသာ..အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားကို အေလးျပဳ´´လို႕ အမိန္႕ ေပးျပီး အာဇာနည္ေန႕ အခမ္းအနားကို က်င္းပျမဲ။ ေဖေဖရဲ့ အမိန္႔ေပးသံ ထဲမွာ လွိဳက္လွဲ ဆြတ္က်င္တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ပါေနေတာ့ အလိုလို ေနရင္း မ်က္ရည္ေတြ
၀ဲလာတယ္။


ခုေတာ့- ျမိဳ႕ေလးရဲ့ အာဇာနည္ ေက်ာက္တိုင္ဟာ အေ၀းေျပး ကားလမ္းမၾကီး ေဘးမွာ ျခံဳႏြယ္ ပိတ္ေပါင္းေတြ ဖံုးလႊမ္းလို႔ ျမိဳ႕ေလးရဲ႔ သမိုင္း ဂုဏ္သိကၡာ ေတြကို နင္းေျခ ဖ်က္ဆီး ခံေနရသလို။

ႏွလံုးသားယိုစီးမူ ( သို႕) အမ်ိဳးသားေရး အရည္ေပ်ာ္မွတ္

Jul 10, 2009

ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္ေလာက္က.. ညီမ ဇီဇ၀ါ ရဲ႕ God save the Queen ဆိုတဲ့ အဂၤလန္ အေတြ႕အၾကံဳ ထင္ဟပ္ခ်က္ ေလး တခု ကို ဖတ္ျပီး..လက္အျငိမ္ မေန.. ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း မွတ္ခ်က္ျပဳ ခဲ့မိတယ္။ ရွည္ရွည္
ေ၀းေ၀း ဆိုတာလည္း..တေလာက ဖတ္ထားတဲ့ ေဒါက္တာ ေအာင္ထြန္းသက္ အင္တာဗ်ဴး ထဲက..ဆရာ ေျပာတဲ့..စကားေလးေတြ ကို..တကူးတက ျပန္ရွာ ျပီး ေရးမိတာပါ။
+++++

သူ ေျပာတဲ့..Nationalism ေပါ့ေနာ္..

“ ဆင္းရဲ တဲ့ နိုင္ငံ မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္..ခ်မ္းသာတဲ့
နိုင္ငံမွာျဖစ္ျဖစ္.. တိုးတက္တဲ့ နိုင္ငံမွာ ျဖစ္ျဖစ္..မတိုးတက္တဲ့ နိုင္ငံမွာ
ျဖစ္ျဖစ္.. တကယ္ေတာ့.. Nationalism ဆိုတာမ်ိဳးထက္.. Identity လိုတယ္။ လူတိုင္းမွာ
Identity လိုတယ္..။ ျမန္မာ ဆိုရင္..ျမန္မာရဲ႕ Identity ကို ဆုပ္ကိုင္ ထားဖို႕
လိုတယ္။
စိတ္၀င္စားဖို႕ ေကာင္းတာက..ခ်မ္းသာတယ္ ဆိုတဲ့ နိုင္ငံ အဂၤလန္မွာ ေတာင္..
What is Britishness? ..လို႕ ေမးယူရေလာက္ေအာင္ …British Identity ဟာ ဘာလဲ ဆိုတာ
ရွိတယ္။ Identity Crisis ကို နုိင္ငံတိုင္းလိုလို မွာ စဥ္းစားေနၾကရတယ္။


National Identity ကိုေတာ့..နိုင္ငံတိုင္းမွာ
ထိမ္းသိမ္းသင့္တယ္။ ဆရာက..Nationalism ဆိုတဲ့ စကားကို မသံုးဘူးေနာ္။ National
Identity ပဲ။ အဲဒါ ရွိသင့္တယ္။ ကိုယ့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးဆိုရင္လည္း ကိုယ့္ National
Identity ရွိတယ္။ ကုိယ္၀တ္တာ..စားတာ.. အေတြးအေခၚ စတဲ့ သူမ်ားနဲ႕ မတူ တာေတြ ရွိတယ္။
ဥပမာ..လူမ်ိဳးတိုင္းမွာ ရွာလို႕ မရ တဲ့ အားနာမူ။ အားနာမူ ဆိုရင္.. ဘာသာျပန္ဖို႕..
စကားလံုး ေတာင္ ရွာလို႕ မရဘူး။


.....ဆိုတာက..နိုင္ငံ ခ်စ္စိတ္.. ဒါ ရွိ ရမယ္။ ကိုယ့္အမ်ိုးကို
ကို္ခ်စ္တာ။ သူတို႕လည္း သူတို႕ အမ်ိဳး ခ်စ္ေနမွာပဲ။ အဲဒါကိုလည္း ကိုယ္က လက္ခံ ဖို႕
ရွိတယ္။ အစြန္းမျဖစ္ဖို႕။ ”


သူကေတာ့..အဲလို ေျပာသြား တာပဲ ။ တို႕ကေတာ့.. Nationalism ဆိုတာကို..အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ တခု ထက္.. နက္နဲတဲ့..ခံစားမူ တခု အျဖစ္နဲ႕ပဲ..နားလည္လို႕ ရတယ္။ လက္ေတြ႕က်က်..ပညာရပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာ တခုကလည္း .. မ်ိဳးဆက္ ေ၀းကြာ သြားမူ /ေသြးေႏွာသြားမူ နဲ႕ Nationalism ဟာလည္း ေျပာင္းျပန္ တိုက္ရိုက္ အခ်ိဳးက် ေနျပန္တယ္ ေနာ္။

++++

အဲဒါ နဲ႕ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္..ဘေလာ့ မေရးခင္က.. Weekly Eleven မွာ ပါခဲ့ဖူးတဲ့.. ေဆာင္းပါးေလး ကို ျပန္ေဖာ္ျပ ခ်င္ လာပါတယ္။ ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပတုန္းကေတာ့..ေဖာင္းပြေနတဲ့ အပိုဒ္ တခ်ိဳ႕ တည္းျဖတ္ျပီး ေဖာ္ျပခဲ့တာပါ။ အခုက..အျပည့္အစံုပါ။ ဒီဘေလာ့ေပၚမွာလည္း တခါ တင္ျပီးသားပါ။ မဖတ္ရေသးတဲ့ သူေတြ အတြက္ ရည္ရြယ္တာပါ..။ အဲဒီတုန္းက..မွတ္ခ်က္ေလး ေတြပါ ဖတ္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ဒီမွာ ျပန္ဖတ္ လို႕ရပါတယ္။ အဲဒီ စာေလးကို ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္ဖတ္ဖတ္..ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေနမိ လို႕လည္း..ေပါ့ေလ။

+++++

နွလံုးသားယိုစီးမူ ( သို႕) အမ်ိဳးသားေရး အရည္ေပ်ာ္မွတ္

မ်က္ကန္းမ်ဴိးခ်စ္

ေလးတန္းေက်ာင္းသူ တူမ ကေလးက ဘ၀တြက္တာ (ဘာသာရပ္အသစ္)မွတ္စု စာအုပ္ကို ကိုင္ရင္း ...“မ်က္ကန္း မ်ဴိးခ်စ္ ဆိုတာဘာလဲဟင္...” လို႔ စိတ္ရွုပ္ေထြးဟန္ ေမးခြန္း ထုတ္လာသည္။
-
ခ်က္ခ်င္း ဆိုေတာ့လည္း ရွစ္ႏွစ္ အရြယ္ ကေလးငယ္ တေယာက္ နားလည္ေအာင္ ရွင္းမျပ နိုင္ခဲ့ေပ။ေနာက္တပတ္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ က်ေတာ့...ဘာရယ္ မဟုတ္...ငါ့တူမေလးကို နိုင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းေခၚ ထားရမယ္လို႔ ေျပာမိေလရာ…
-
“မလိုက္ဘူး….မလိုက္ဘူး…..အဲဒီ နိုင္ငံျခားၾကီး ကို မုန္းတယ္…”

ဟု ကက္ကကလန္ေအာင္ ရန္ေတြ႔ ေလသည္။ကေလးငယ္ တေယာက္ရဲ ့အေတြးထဲမွာ ဘာေတြ ရိွေန ပါလိမ့္လို႔.. စိတ္၀င္စား သြားရင္း ေခ်ာ့ေမာ့ ေမးမိေတာ႔မွ..

“ အဲဒီ နိုင္ငံျခားၾကီးက သမီးတို႔ ျမန္မာျပည္ကို လာတိုက္တယ္..”
“ဘယ္တံုးကလဲ .. သမီးရဲ့..”
“မသိဘူး… ဟိုတုန္းက ...”
-
ကဲ…ေက်ာင္းသံုး ျပဌန္းစာ ေတြပဲ ေျပာင္ေျမာက္ လြန္းသလား… ဆရာမပဲ ၀ါဒျဖန္႔ ေကာင္းေလ သလား...
ျပံုးခ်င္ေနေသာ မ်က္ႏွာကို အပိုးသပ္ရင္း....

-“ ဒါဆို..သမီး အရင္အပတ္က ေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို ေျဖဖို႔ ဥပမာ ရပီ ”..လို႔ု ေျပာပီးကာမွ...ေၾသာ္..ကေလးရဲ ့မ်ဴိးခ်စ္စိတ္ ကေလးေတြ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ရွင္သန္ ပါေစေလ…လို႔....ေလ်ာခ်လိုက္မိေတာ့သည္။
-
တိုင္းခ်စ္ ျပည္ခ်စ္စိတ္ မ်ဴိးခ်စ္စိတ္ ဆိုတာ...ဒီေျမမွာ ေမြးလို႔ ဒီေရကို ခ်စ္တာပါလို႔ ရိုးရွင္းစြာ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္လိုက္ ယံုပါပဲ။ စာသင္ခန္းေတြထဲမွာ..မိသားစု စကား၀ိုင္းေတြမွာ..ရွင္သန္ ၾကီးထြား ခဲ့ၾကသည္။ အေပါင္း လကၡဏာ ေဆာင္လား...အနုတ္ လကၡဏာ ေဆာင္သလား...နားမလည္ခဲ့။ ခြဲျခား ရန္လည္း မလိုအပ္ခဲ့။

အနုတ္အေပါင္းလား ......အေပါင္းအနုတ္လား

-အလယ္ေခတ္ သမိုင္းေတြကို အခု အခ်ိန္မွာ ခြဲခြဲ ျခားျခား နားလည္ လာေတာ့ အစဦး ပထမ အမ်ဴိးသားေရး၀ါဒ(Nationalism) အေျခခံသည္ လူမ်ိဴးႏြယ္စု တခုျခင္းရဲ့ မေက်နပ္မူ ..ဆင္းရဲ ၾကပ္တည္းမူ... မလံုျခံဳမူမ်ား… ျပီးေတာ့ လူအုပ္စု တစုျခင္းရဲ့ ငါ- တေကာေကာမူ... စိတ္ကူးယဥ္မူ ...နယ္ေျမလုမူ ေတြေပၚမွာ အေျခခံကာ လူမ်ိဴးႏြယ္စု (Ethnicity)အသြင္ျဖင့္သာ ပံုေပၚေနသည္။ အႏုတ္ လကၡဏာကို ေဆာင္ကာ လူမ်ိဴးစု တိုက္ပြဲမ်ား...အုပ္စုဗိုလ္လုပြဲမ်ား...ဘာသာေရးစစ္ပြဲမ်ား ေသာေသာ ညံေနသည္။
-
ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၾကီး ျပီးသြားေတာ့..ေသြးသစ္ ေလာင္းထားေသာအမ်ဴိးသားေရး၀ါဒ သည္ လွလွပပ စနစ္တက် ရိွလာကာ ျပည္သူ႔နီတိ အသြင္ျဖင့္ နိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ အေပါင္း လကၡဏာ ျဖစ္လာျပန္သည္။ေဟာ-အခု -ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း-လိ႔ု ေအာ္ကာ တကမၻာလံုးကို ဇာတ္ခံု တခုတည္း ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လာၾကေတာ့...ဘယ္သူက ဇာတ္လိုက္ လုပ္မလဲ...ဘယ္သူ ဇာတ္ရံလဲ...လူၾကမ္းက ဘယ္သူျဖစ္မလဲ.. ဘယ္သူ ရွုံးလို႕ ဘယ္သူ နိုင္မလဲ- ကိုယ္ပိုင္ သီးသန္႔ အမ်ဴိးသားေရး စိတ္ဓါတ္တို႔ ေနရာမက် နိုင္ေအာင္ ေခါင္းရွုပ္စရာ ျဖစ္လာျပန္ပီ။ ေဒြးေရာယွက္တင္ လြန္းေတာ့လည္း ကိုယ္ပုိင္ အတၱျခင္းေတြ ပြတ္တိုက္မိရာက ပြင့္လာတဲ့ လူမ်ိဴးေရး ခြဲျခားမူ မီးပြားေတြက ကမၻာၾကီးကို ျပန္လည္ ကူးစက္ ေလာင္ျမိဳက္ လာျပန္ျပီ။
-
ဖံြ႕ျဖိဳးျပီး ကမၻာ႔နိုင္ငံၾကီး ေတြမွာဆိုလွ်င္.. နိုင္ငံစံုမွ လူမ်ဴိးစံု ေရႊ႕ေျပာင္း အေျခခ်မူေတြ..တိုးပြားလာ သေလာက္...ပံုသဏၭန္ စံုလွေသာ..အမ်ဴိးသားေရး လကၡဏာမ်ားက.. ထိုနိုင္ငံၾကီးမ်ားရဲ့ တလံုးတစည္းျဖစ္မူ နွင့္ တေျပးညီျဖစ္မူ တို႔ကို စိမ္ေခၚေနေလျပီ။

ဦးေဏွာက္ ႏွင့္ ႏွလံုးသား ယိုစီးမူ

ကမၻာဦး စတည္းကေတာ့ လူေတြ အုပ္စုဖြဲ႔ ေရႊ႕ေျပာင္း သြားလာ ေနထိုင္ ၾကတာပါပဲ။ အစာေရစာ ေပါမ်ားရာ..ေရၾကည္ရာ မ်က္နုရာ နယ္သစ္ပယ္သစ္တို႕...ရွာပီးရင္း ရွာၾကတာပဲ.. ေရႊ႕ပီးရင္း ေရြ႕ၾကတာပဲ။ ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္...ျမင္ေနရေသာ ယေန႔ေခတ္ လူ႔သမိုင္းမွာ က်ေတာ့ ..အေၾကာင္းရင္းခံေတြက..တျဖည္းျဖည္း ေထြျပား လာသည္။..နယ္သစ္ ပယ္သစ္ ရွာစရာ အေၾကာင္းကလည္း မရိွသေလာက္မို႕ အရင္ဦးဆံုး ေရာက္ႏွင့္သူ ထံမွာ တိုက္ယူခ်င္ယူ။ မဟုတ္ရင္ သစၥာခံဖို႔ သာရိွသည္။

ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ်ျခင္း (Migration) ျဖစ္စဥ္သည္ ယေန႔ လက္ရိွ အေျခအေနမွာ မခန္မွန္းနိုင္ ေလာက္ေအာင္ တိုးတက္ မ်ားျပား လာေနသည္။ ဆင္းရဲ ခက္ခဲေသာ နိုင္ငံသားတို႔ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ေသာ နိုင္ငံမ်ားဆီ..တေရြ႕ေရြ႕ တိုး၀င္ေနရင္း..ကမၻာၾကီးသည္.တဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္သထက္ ျဖစ္လာသည္။ အတူ ပါလာေသာ...အမ်ဴိးသားေရး စိတ္ဓါတ္ လကၡဏာ တို႔သည္လည္း..စီးေမ်ာတ၀က္...အရည္ေပ်ာ္တ၀က္..ပံုသဏၭန္ ပ်က္ယြင္း လာၾကေတာ့သည္။

-ဒါေပမဲ့လည္း ဂ်ဴးလူမ်ဴိးေတြ တကမၻာလံုး ျပန္႕က်ဲသြားခဲဲ့တဲ့ ၾကားထဲက ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္နဲ႕ခ်ီပီး ဂ်ဴးအစဥ္အလာ(Judaism) ကို ထိန္းသိမ္း နိုင္ခဲ့ၾကတာ ကေတာ့ ခ်ီးက်ဴးစရာ။ ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္ သူတို႕ေတြ..ဂ်ဴးသာျဖစ္သည္။..တရုတ္ လူမ်ဴိးမ်ား အတြက္လည္း..တရုတ္ ျပည္ၾကီးကို ေရာက္ဘူးစရာ မလို ေနရာတိုင္းမွာ China Town မ်ားရိွသည္၊ အမ်ဴိးသားေရး သြင္ျပင္ လကၡဏာမ်ားကို နည္းအမ်ဴိးအမ်ဴိးႏွင့္ လက္ဆင့္ကမ္း ခဲ့ၾကသည္။

-တႏွစ္ဆီက ဖေလာ္ရီဒါ ကမ္းေျခမွာ ရိွတဲ့ ျမန္မာ မိတ္ေဆြ တေယာက္ရဲ့ ေက်ာက္ျဖဴသား ဧည့္ခန္းမွာ တခမ္းတနား..ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့..သားျဖစ္သူ..ရဲရင့္ဆုတံဆိပ္ ယူေနေသာ အေမရိကန္ ေရတပ္

၀တ္စံုႏွင့္ဓါတ္ပံုကို ျမင္ခဲ့ရစဥ္က အေတြးေတြ တပံုတပင္ ျဖစ္ခဲ့ရဘူးသည္။စင္ကာပူ အမ်ဴိးသားေန႔ တေန႔မွာ..အနီေရာင္နဲ႔ အျဖဴေရာင္..စင္ကာပူ အလံေတာ္ စတစ္ကာေလးေတြ ပါးနဲ႕နဖူးမွာ အျပည့္ ကပ္ထားတဲ့ ျမန္မာလူမ်ဴိး သူငယ္ခ်င္းရဲ့ သမီးေလးက စင္ကာပူ နိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းကို ဌါန္ကရိုင္း က်က် ဆိုျပေတာ့လည္း ဘာရယ္မသိ ဆံုးရွဳံးျခင္းတခုလို ၀မ္းနည္း မိခဲ့သည္။

ဆံုးရွဳံးျခင္းအေမြ

Inheritance of Loss (ဆံုးရွံဳးျခင္းအေမြ) ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ၀တၱဳတပုဒ္္ အဂၤလန္နိုင္ငံရဲ့ ထိပ္တန္း၀င္ စာေပဆုၾကီး တခုျဖစ္တဲ့ Man Booker Prize ကို ၂၀၀၆ အတြက္ ဆြတ္ခူးသြားတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္း ကိုေတြ႔လိုက္သည္။ စာေရးသူက အသက္ ၃၅ ႏွစ္အရြယ္ လက္ရိွ အေမရိကနိုင္ငံမွာ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်ေနထိုင္သူ အိႏၵိယ အမ်ဴိးးသမီး ကီရန္ေဒဆိုင္း ဆိုေသာ ေနာက္ဆက္တြဲကို ပိုလို႔ စိတ္၀င္စား သြားမိသည္။

ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္က..သူေက်ာခိုင္းခဲ့ေသာ အိႏၵိယ ျပည္ၾကီးရဲ့ ျမိဳ႕ေလးတျမိဳ႕မွာ ဇာတ္အိမ္ကို တည္္ထားသည္။ကိုလိုနီေခတ္ ေႏွာင္းပိုင္းက အဂၤလန္ နိုင္ငံမွာ ပညာသင္ခဲ့ပီး...သူအထငၾ္ကီး အတုယူထားတဲ့ အေနာက္တိုင္း ထံုးဓေလ့မ်ားနဲ႕...စာသင္ခန္း ထဲမွာ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့..ခါးသီး စက္ဆုပ္ဘြယ္ အထင္ေသး မ်က္လံုးမ်ားၾကားမွာ....၀ိေရာဒိျဖစ္ကာ...အရာရာကို အလိုမက်နိုင္ ျဖစ္ေနေသာ..အိႏၵိယ လူမ်ိဴး ပင္စင္စား တရားသူၾကီး အဘိုး…။ အေနာက္တိုင္း သာသနာျပဳေတြ ရဲ့ လက္ထဲမွာ ၾကီးျပင္းရင္း ဆက္ေက်ာ္သက္အရြယ္မွာ အဘိုးနဲ႔ ေနထိုင္ရေအာင္ ေရာက္လာတဲ့..ဒုကၡိတေျမးမေလး..။သူမနဲ႔ ခ်စ္ၾကိုးသြယ္ေနတဲ့..နီေပါ တိုင္းရင္းသား သခ်ၤာဆရာေလးရဲ့...တိုင္းရင္းသား လြတ္ေျမာက္ေရး လွုပ္ရွားမူ။ ဒါေတြကို ဇာတ္လမ္းေလး အျဖစ္ ယက္ျခယ္ ထားသည္။ တျပိဳင္ထဲမွာပဲ ဇာတ္လမ္းကို ပုိျပီး သြက္လက္ ရြင္ျမဴးေစတာက....ေျမးအဘိုးအိမ္က...ထမင္းခ်က္ၾကီးရဲ႕ သားျဖစ္သူအေပၚ အထင္ၾကီး ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ား.....။ ရွုပ္ေထြး စည္ကားလွတဲ့...နယူးေယာက္ ျမိဳ႕ၾကီးရဲ့ ေျမေအာက္ခန္း ေလးထဲမွာ ဘ၀ ရပ္တည္ခ်က္ ရွာမေတြ႔နိုင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ထမင္းခ်က္ၾကီးရဲ့သား တရားမ၀င္ အလုပ္သမားေလးရဲ့ နာက်င္ ရီေမာဘြယ္ ဇတ္၀င္ခန္းမ်ား ။

-ဆံုးရွဳံးမူ အသီးသီးကို လက္ဆင့္ကမ္း ခံခဲ့ရတဲ့....သူ႔ရဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေတြ အားလံုးမွာ ေတြ႔ရတာက ...ဘာမွ မတတ္နိုင္ျခင္း အႏွိမ္ခံ အရွက္ရျခင္း မ်ားသာမို႔ အဆိုးျမင္ ဆန္ေလသလားေတာ့ မသိ။ အကဲျဖတ္ သံုးသပ္သူ မ်ားကေတာ့....ကိုလိုနီဆိုးေမြ...ဂလိုဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းရဲ့ မပီျပင္မူ...အေျခခံ၀ါဒီမ်ားနဲ႔ အၾကမ္းဖက္လမ္းစဥ္.. စတဲ့ ၂၁ရာစုရဲ့ ေခတ္အစားဆံုး ေခါင္းစဥ္မ်ားကို တလံုးတစည္းထဲ ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္း မီးေမာင္း ထိုးျပလိုက္ေသာ အေကာင္းဆံုး ၀တၱဳပါပဲလို႕ တျပိဳင္တည္း မွတ္ခ်က္ေပးၾကသည္။

-ေဒသခံ အိႏၵိယ လူမ်ဴိးတို႔ရဲ့ ေ၀ဖန္မူ ေတြကိုေတာ့- စာေရးဆရာမ ေဒဆိုင္း က....

“က်မ အေသအခ်ာ မထိေတြ႔နိုင္တဲ့ အိႏၵိယနိုင္ငံကို အတတ္နိုင္ဆံုးေတာ့ ထိန္းထိန္း သိမ္းသိမ္းနဲ႔ သရုပ္ေဖာ္ ထားပါတယ္။ အိႏၵိယ လူမ်ဴိးတေယာက္ ျဖစ္ပီး..အိႏၵိယဟာ က်မရဲ့ နိုင္ငံ မဟုတ္ေတာ့တာ တကယ့္ ဆံုးရွဳံးမူ တခုပါပဲ..”
လ႔ို ဖြင့္ဟခဲ့သည္။သူကေတာ့...ႏွလံုးသား ဆံုးရွံဳးျခင္း ျဖစ္လိမ့္မည္။..ဒါ့ထက္မက..ကိုယ္ ဘယ္အုပ္စုထဲကလည္း ဆိုတာပင္ မခြဲျခား နိုင္ေတာ့ေသာ Loss of Identity ကိုယ္ပိုင္ လကၡဏာ ဆံုးရွံဳးသူေတြေရာ… ။

မိတ္ေဆြ တေယာက္ကို သတိရမိသည္...။ သူက ၾသစေၾတလ် နိုင္ငံသား... လူမ်ဴိးက ျမန္မာ-ကရင္ နဲ့ အိႏိၵယကျပား...သူ႕နဲ႕ အတူေနတဲ့ အမ်ဴိးသမီးက..ဗီယက္နမ္ နဲ႕ ကိုရီးယား ကျပား...သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္က ေမြးတဲ့...ေပါက္ကာစ ကေလးေလးကို ငံု႔ၾကည့္ရင္း...ေခါင္းကိုက္ ေရာဂါ တခုလို စြဲေနေသာ- ငါ့တိုင္းျပည္ ငါ့လူမ်ဴိး - ဆိုတဲ့ အေတြးတို႔ လန္႔ျဖန္႕ ထြက္ေျပး သြားဘူးသည္။

ကမၻာ့ နိုင္္ငံၾကီးမ်ားက ေဖာ္တဲ့ မ်ဴိးခ်စ္စိတ္ ျဖတ္ေဆး

တကယ္ေတာ့....ေရႊ႕ေျပာင္း အေျခခ် သူေတြအတြက္..ကိုယ္ေရာက္ရိွေနထိုင္ရာ....ပတ္၀န္းက်င္ယဥ္ေက်းမူ ေတြနဲ႔ တသားတည္း ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား ေနထိုင္ရင္း....တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အလြယ္တကူ ျဖတ္ပစ္လိုက္လို႕ မရတဲ့ မ်ဴိးခ်စ္စိတ္ေတြ ဇာတိရပ္ေျမ သံေယာဇဥ္ေတြ က နာတာရွည္ ေခါင္းကိုက္ေရာဂါ ေတြျဖစ္လာၾကသည္။

တေလာက လက္ဘႏြန္ နိုင္ငံထဲက ဟစ္ဇဘိုလာ လက္နက္ကိုင္ေတြကို အစၥေရးက ၂ပတ္ၾကာေအာင္ ေလဆိပ္ေတြ ပါမက်န္ ၀င္ေရာက္ ဗံုးၾကဲေတာ့ ၾသစေၾတလ် အစိုးရက သူ႕ နိုင္ငံသား ခံယူထားတဲ့ လက္ဘႏြန္လူမ်ဴိး ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ကို သေဘၤာၾကီးေတြနဲ႕ ႏွစ္စီးတိုက္ေလာက္ သြားေရာက္ ကယ္တင္ခဲ့ရသည္။ အဲေလာက္ အမ်ားၾကီး တခ်ိန္ထဲမွာ ဘာ ျပန္လုပ္ေနၾကသလဲ။..တကယ္ေတာ့..အဲဒီ လက္ဘနိစ္ ေတြသည္..ၾသစေၾတလ် နိုင္ငံသား ခံယူထားေသာ္လည္း ကိုယ့္ဇာတိေျမမွာသာ ျပန္ေနထိုင္ ေနၾကျခင္း ျဖစ္္သည္။ အဲေနာက္ မၾကာခင္ဘဲ ၾသစေၾတလ် အစိုးရက..ၾသစေၾတလ် နိုင္ငံသား ခံယူမူ စည္းမ်ဥ္းေတြကို တိုးျမွင့္ သတ္မွတ္လိုက္သည္။ Australian Value ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာ ၾသစေၾတလ် နိုင္ငံအေပၚ ဘယ္ေလာက္ သစၥာခံနိုင္မည္လဲ ဆိုတာကို မွတ္ေက်ာက္ တိုက္ကာ စစ္ေဆး ေျဖဆို ခိုင္းေတာ့မည္။

အေမရိကန္ကလည္း အခု ေနာက္ပိုင္း သူ႔ရဲ့ ကမၻာေက်ာ္ ထီဖြင့္ပြဲၾကီးနဲ႔ နိုင္ငံသား သတ္မွတ္မူတို႔ကို Democracy Value ဘယ္ေလာက္ နားလည္- မလည္ ဆိုတာေပၚမွာ စဥ္းစား ဆံုးျဖတ္ေတာ့မည္တဲ့။ အဲဒီ Value ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရ အေတာ္ အသံုး၀င္ လာေသာ္လည္း ခက္တာက ဘာေတြလဲ ဆိုတာ အဓိပၸါယ္ အတိအက် ေဘာင္ခတ္လို႕ မရ။ ပံုသဏၭန္ လည္း မပီျပင္။ ဒါေတြ အားလံုးရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ (Reaffirmation of Western Identity) အေနာက္ဟန္ သြတ္သြင္းျခင္းမ်ား ရွိေနတယ္လို႕လည္း မေက်မနပ္ ေျပာဆိုေနၾကသည္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ တကမၻာလံုး လိုလို...အေနာက္ ဘာသာစကား...အဂၤလိပ္ စကားကို...မျဖစ္မေန တန္ဖိုးထား အသံုးျပဳ လာၾကရတာပါပဲ။ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာက အေမရိကန္ရဲ့ လူဦးေရ သန္း ၃၀၀ နီးပါး မွာ ၃၂သန္းေက်ာ္ဟာ အဂၤလိပ္ စကား ေကာင္းေကာင္း မေျပာနိုင္ဘူး ဆိုတဲ့အခ်က္ျဖစ္သည္။ စပိန္ စကား ေျပာတဲ့ ေရခံေျမခံ မကၠဆီကန္ မ်ဴိးႏြယ္စုေတြနဲ့ ေတာင္အေမရိက တိုက္ကေန စီး၀င္ေနတဲ့ လူစီးေၾကာင္းၾကီးေၾကာင့္...စပိန္စကားဟာ...အေမရိကန္ရဲ့ ဒုတိယ အသံုးအမ်ားဆံုး ဘာသာစကား ျဖစ္လာေနသည္။ အရင္တံုး ကေတာ့ အဂၤလိပ္စကားကို နားလည္မူနဲ႕ပဲ သတ္မွတ္သံုးစြဲ ေနခဲ့ၾကေပမဲ့ အခုေတာ့ တရား၀င္ နိုင္ငံေတာ္ ဘာသာစကား ျဖစ္ဖို႕ ကဗ်ာကယာ စိုင္းျပင္းေနၾကပီ။

အေရာင္စံု အရသာစံု သၾကားအုပ္ထားေသာ မ်ဴိးခ်စ္စိတ္ ျဖတ္ေဆးေတြ ေဖာ္စပ္ ကုန္ၾကပီ။

အာရွတိုက္ရဲ့ Cosmopolitan လို႕ နံမည္ၾကီးတဲ့ လူမ်ဴိးစံုလွတဲ့ စင္ကာပူ နိုင္ငံမွာေတာ့.. လူမ်ားစု ျဖစ္တဲ့...တရုတ္နဲ႕...အိႏၵိယႏြယ္..ေသြးေႏွာထားတဲ့့..ေကာ့ေကးရွန္း ရုပ္ဆန္ဆန္ လူငယ္ေလးေတြရဲ့ မ်က္ႏွာျပည့္ ပံုၾကီးေတြကို (Changing Faces ) “ေျပာင္းလဲလာေသာမ်က္ႏွာမ်ား” လို႔ စာတမ္းထိုးပီး လမ္းဆံု လမ္းခြ ေနရာေတြမွာ အေသအခ်ာ ခ်ိတ္ဆြဲ ျပထားတာေတြ႔ရသည္။ ဘာ အဓိပၸါယ္ လည္းေတာ့မရွင္း....။ လူမ်ဴိးေရးစြဲ နဲပါးနိုင္ေသာ နိုင္ငံသား ပံုစံအသစ္ တခုကို ပရုိမိုးရွင္း လုပ္ျခင္းသာ ျဖစ္လိမ့္မည္။

ေနရွင္နယ္လစ္ဇင္နဲ႕ ဂလုိဘယ္လစ္ဇင္ ဘာကိုေရြးမလည္း...

အဲဒီေတာ့ ေခါင္းကိုက္ျခင္း ကင္းေသာ ေခတ္မွီဟန္ အျမင္က်ယ္ဟန္ ရိွေသာ ဂလိုဘယ္ နိုင္ငံသားအသစ္ဆီကို သြားမလား။ အျမင္ က်ဥ္းေျမာင္းတယ္ပဲ ဆိုဆို ေခတ္ေနာက္ျပန္ ဆြဲတယ္ပဲေျပာေျပာ အမ်ဴိးသားေရး အသြင္ လကၡဏာမ်ားကို ၾကံ့ၾကံ့ခံကာ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္မလား။
အေရးၾကီးတာက ႏွလံုးသားရဲ့အသံကို နားေထာင္ဖို႔ မေမ့ရန္သာ ျဖစ္သည္။

ဂလိုဘယ္လစ္ဇင္ ဆိုတာကလည္း အခုမွသာ ေဂ်ဒိုးနတ္မုန္႕လို အသစ္အဆန္း ျဖစ္ေနေပမဲ့ ၁၉၆၀-၇၀ ႏွစ္ေတြ ေလာက္တည္းက စခဲ့တဲ့...ကမၻာ့ကုလသမဂၢ လို....ကမၻာ့ဘဏ္ လို..ဘိုးေအ ဂလိုဘယ္လစ္ၾကီးေတြပင္ ေျခကုန္ လက္ပန္း က်တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေနပီ။ တကယ္ေတာ့လည္း ကမၻာ့အင္အားၾကီး..ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ေသာ နိုင္ငံေတြက...ဂလိုဘယ္လစ္ဇင္ကို..အျပတ္ေပး လက္ငင္းေငြေခ်ကာ
၀ယ္ထားလိုက္ျပီးသားလို ျဖစ္ေနသည္ပင္။

ဘယ္သူမဆို..Internationalလို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး ေတြးနိုင္ ေျပာနိုင္ၾကေပမဲ့ Nationalဆိုတဲ့ ေဘာင္ေလး ထဲမွာပဲ ေနခ်င္ ေပ်ာ္ခ်င္ၾကတဲ့ လူေတြခ်ည္းပါပဲ။ အခုေတာ့လည္း ကုန္သြယ္ေရး မညီမွ်မူ … လူမ်ဴိးေရး ဘက္လုိက္မူ.. ဘာသာေရး ကန႔္သတ္မူ ေတြေအာက္မွာ Nationalism ဆိုတဲ့ ၾကက္သေရ ရိွလွတဲ့

ေ၀ါဟာရအစား Unilateralism, Racism, Extremism ဆိုတဲ့....ၾကမ္းရွရွ နံမည္ေတြ တပ္ကာ အျပန္အလွန္ လက္ညိွဳးထိုး ေနၾကျပန္ေလျပီ။
အဲဒီ ေနရွင္နယ္လစ္ဇင္ နဲ႕ ဂလိုဘယ္လစ္ဇင္ အစြန္း ႏွစ္ဖက္ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ ၾကိဳးကိုေတာ့ တင္းေအာင္ မဆြဲမိဖို႔ အေရးၾကီးသည္။

ဒီေနရာမွာ ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း ေျပာခဲ့တဲ့ ....“က်ေနာ့္ရဲ့ အမ်ဴိးသားေရး စိတ္ဓါတ္ ဆိုတာ...ေဘာလံုးပြဲမွာ..ဗမာနိုင္ရင္ ျပီးေရာ ဆိုတဲ့..စိတ္ဓါတ္မ်ဴိး မဟုတ္ပါဘူး။..ဒါေပမဲ့..ဗမာ နိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့၀မ္းသာ ေက်နပ္ ဂုဏ္ယူတတ္တဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ဴိးပါ..” ဆိုတဲ့ မွတ္တမ္း၀င ္စကားေလးကို နက္နက္ ရွဳိင္းရွိဳင္း သတိရ ဆင္ျခင္မိလိုက္သည္။



ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၀၇
ညႊန္း-"Collapse of Globalism "by John Ralston, 2006


ဆူး

Jul 8, 2009

  • 7 ဇူလိုင္ဆိုတာ
    အေဖတို႔ ရင္ထဲကဆူး။

  • ၇၄ ရဲ႕သမိုင္း
    ဦးသန္႔ မွိဳင္းရာျပည္႕
    ဦးေလးတို႔ ရင္ထဲကဆူး။

  • ၈၈-၉၆
    ၂၀၀၇-၂၀၀၈
    အရိုင္းေခတ္ရဲ႕
    သမိုင္းညစ္တဲ႔ ဆူး။

  • ငါတို႔ ရင္ထဲ
    နစ္၀င္ေနဆဲ ဆူးေတြ။

  • သားတို႔ေခတ္မွာ
    ဆူးၾကားက ဘူး မျဖစ္ေစခ်င္
    ထြင္ကို ထြင္ရမယ္
    ဆူးပင္းထက္ေနတဲ႔ အနာေဆြး
    ရဲေဆးတင္ျပီး ထြင္ၾကစို႔။ ။

(နီဇူလိုင္)

လွိဳင္းမေၾကာက္သူမ်ား

Jul 7, 2009

“ ညီမေလးက..ဒီ ခြပ္ေဒါင္း ရင္ထိုးေလးကို ဘာလို႕ ထိုးထားတာလဲ..”

စူးရွရွ မ်က္လံုးေတြ နဲ႕ ျပံဳးဟဟ ေမးလာတဲ့..ေမးခြန္းေၾကာင့္..အက်ီ ၤ ေကာ္လာ ေလးကို မသိမသာ ဖိကိုင္ရင္း .. အနည္းငယ္ လန္႕သြားမိတာေတာ့..၀န္ခံပါတယ္။

အဲဒီေန႕က.. လိွဳင္ တကၠသိုလ္ ရဲ႕ ေက်ာင္းဖြင့္စ ရက္တရက္။
အေရးေတာ္ပံုၾကီး ျပီးခါစ..လိွဳင္းလံုးၾကီးေတြ ျငိမ္သက္ျပီး..လိွဳင္းပုတ္သံ သဲ့သဲ့သာ က်န္ခဲ့တဲ့ ..မုန္တိုင္း ဆဲကာစ ကမ္းေျခ ေသာင္ျပင္ တခုလို.. ေနရာမက်ေသးတဲ့ ရင္ အနာေတြ နဲ႕.. တကၠသိုလ္ၾကီးေတြ ျပန္လည္ သက္၀င္ လွဳပ္ရွား လာတဲ့ ၁၉၉၁ ရဲ႕ ေႏြေႏွာင္း ရက္တရက္။
-
+++++
-
ကိုယ္ေတြ အတြက္ေတာ့.. ပထမဆံုးေသာ မ၀ံ့မရဲ တကၠသိုလ္ ေျခလွမ္းမ်ား။ မိန္းကေလး အေယာက္ ၂၀ ေလာက္သာ ရွိတဲ့ စာသင္ခန္းေလး ထဲက..ကိုယ့္ေဘးက ခံုမွာ လာ ထိုင္တဲ့ မ်က္လံုး ၀ိုင္း၀ိုင္း နဲ႕ ေကာင္မေလး ကို ပထမဆံုး မိတ္ဖြဲ႕ ျဖစ္ခဲ့တာ။ နယ္ပံုစံ ေလးခ်င္း မို႕.. ၂ ေယာက္သား ေဘးခ်င္းကပ္ ျပီး ညေနေစာင္း အတန္းျပီး တဲ့ အထိ ..ကုပ္ကုပ္ေလး အတူ ရွိေနခဲ့ၾကတာ။ အခု..သူ႕ကို လာၾကိဳတဲ့..အကို ျဖစ္ဟန္တူတဲ့..လူတေယာက္က..ကိုယ့္ အက်ီၤ ေကာ္လာက.. ေငြေရာင္ ခြပ္ေဒါင္း ရင္ထုိး..တကယ့္ ေသးေသး မွ်င္မွ်င္ေလးကိုမွ.. ဘယ္လို ျမင္လို႕..ဘယ္လို သေဘာ နဲ႕ ေမးေလ သနည္း။
-
သတၱိေတြ တခ်က္ေလာက္ ရွိဳက္သြင္းလိုက္ရင္း..
“ ခြပ္ေဒါင္း ရင္ထိုး ထိုးတာ..ခြပ္ေဒါင္းေတြ အတြက္ ဂုဏ္ျပဳလို႕ေပါ့..” လို႕..ခပ္မာမာ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

သူက..ညီညာတဲ့ သြားေတြ ေပၚေအာင္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရီ လိုက္ရင္း..
“ အကိုက.. သေဘာက် လို႕..ခ်ီးက်ဴးမလို႕..ေမးတာပါကြ..” လို႕ ေျပာလိုက္တဲ့..သူ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာ..အလင္းတခု ကို အေသအခ်ာ ေတြ႕လိုက္ရ သည္္။ အဲဒီ အလင္းမ်ိဳးကိုလည္း.. အဲဒီ အလင္းအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိ တဲ့သူ ခ်င္း မွသာ..နားလည္ နိုင္တာမို႕..သူ႕ရင္ထဲက..သံသယ နဲ႕ ေၾကာက္စိတ္ ေတြ..ခ်က္ခ်င္းပဲ..ၾကက္ေပ်က္ ငွက္ေပ်က္ လြင့္စင္သြားေတာ့တယ္။
-
အဲဒီလို နဲ႕.. တကၠသိုလ္ ေရာက္ခါစ သူ႕ညီမေလးကို ညေန တိုင္း လာလာ ၾကိဳတတ္တဲ့.. အကိုၾကီး..ကိုသိန္းေဆြ နဲ႕..သူတို႕ တသိုက္ ရင္းႏွီး သြားၾက ေတာ့ တယ္။သူတို႕အားလံုး..သူ႕ညီမေလး ေခၚသလို..
“ အကိုၾကီး ” လို႕ပဲ ေခၚၾကတယ္။ သူ ကလည္း..သူ႕ညီမ ကို ေခၚသလို.. “ ညီမၾကီး တို႕..” လို႕ သံုး ႏွံဳး ေလ့ ရွိတယ္။

++++
-
အဲဒီတုန္းက.. အကိုၾကီးက..တတိယ ႏွစ္ေက်ာင္းသား။ ေမာင္ႏွမ တသိုက္..ဖ်ာပံုကေန..ရန္ကုန္မွာ..တကၠသိုလ္လာတတ္ ၾကတာ..။ ေနာက္ေတာ့.. သူငယ္ခ်င္း နဲ႕..အင္းလ်ားမွာ..တခန္းတည္းေန..တစားပြဲတည္းစား.. တကုတင္တည္းအိပ္.. စာတအုပ္ထဲ..အတူ က်က္ရင္း.. ဘ၀ခ်င္းေတြပါ.. နားလည္ ရင္းႏွီးခဲ့ ၾကတာ။ သူ႕ ညီမေလးလည္း..ကိုယ့္ ညီမ..။ ကိုယ့္ အစ္မ ကို လည္း..သူက မမ..ေခၚ ။ သူ႕ အကိုၾကီးလည္း ကိုယ့္ အကိုျဖစ္။ ေမာင္ႏွမေတြ..ပြားမ်ားလာ ခဲ့လိုက္တာ။ လကုန္ ရက္ေတြ ဆို..ဖ်ာပံုကေန..ရန္ကုန္ကို တက္လာတတ္တဲ့.. အရပ္ ရွည္ရွည္ ..မ်က္လံုး ျပဴးျပဴးနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတို႕ အေဖ..အလြတ္သင္ ေက်ာင္းဆရာၾကီးက.. ဖ်ာပံု အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အမတ္ ဆိုတာ သိ လိုက္ရေတာ့.. သူငယ္ခ်င္း ျခင္း ပိုစည္းလံုး မိၾက.. မိသားစုျခင္း ပိုရင္းႏွီးခဲ့ၾက။

သားသမီးေတြကို..အရမ္း ဂရုစိုက္ျပီး..အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ နဲ႕.. အကုန္ လိုက္လုပ္ ေပးတတ္တဲ့.. အေဖၾကီး..တေယာက္..လကုန္လို႕..အေဆာင္ေရွ႕ကို..ငါးပိေၾကာ္ ပုလင္းေတြ..ဖ်ာပံု ပုဇြန္ေျခာက္ေၾကာ္ ထုပ္ေတြ နဲ႕ ေရာက္လာျပီ ဆို..သူတို႕ တအုပ္လံုး.. အေဖၾကီး တို႕ အကိုၾကီး တို႕ နဲ႕ တူတူ ေပ်ာ္လို႕..။ မိသားစု ေမာင္ႏွမ သားခ်င္းကို ခ်စ္ခင္ ဂရုစိုက္တဲ့ ေနရာမွာ..အကိုၾကီးကလည္း..အေဖတူ သားပါေပ။ ဒါတင္ မက..တိုင္းျပည္အေရးမွာလည္း.. မဖင့္ေႏွးခဲ့ပဲ.. အေရးေတာ္ပံု ကာလက..အကိုၾကီး ..ေထာင္ က် ခဲ့ ေသးတယ္ ဆိုတာ သိလုိက္ရ ေတာ့..သူတို႕ တသိုက္လံုး..အကိုၾကီးကို..သူရဲေကာင္းၾကီး တေယာက္လို..မ်က္လံုး
အ၀ိုင္းသား နဲ႕ ေငးခဲ့ ၾက ရျပန္ေရာ။

တကယ္ေတာ့..အဲဒီလို ေျခရာတထပ္တည္း ေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့..သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ ကို စိတ္ဓါတ္ ခိုင္ ခိုင္ နဲ႕ ပံ့ပိုးေပးေနခဲ့တဲ့..သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေမေမ ကိုလည္း..သူတို႕ စိတ္၀င္တစား ခ်စ္ခင္ ေနခဲ့ ၾကတာပါ။ အကိုၾကီး.. ဒုတိယ အၾကိမ္ အဖမ္းခံရျပန္ေတာ့.. ဖ်ာပံု ဆိပ္ကမ္းကေန..သေဘာၤ ၾကီးနဲ႕ ေခၚသြားတာကို.. အေဖၾကီးက..ၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္ က်ေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ မွာ.. အေမ.. က.. အံကို တင္းတင္း ၾကိတ္ရင္း..မ်က္ရည္ တစက္ မက်ခဲ့ ဘူးတဲ့။


(၀ဲမွယာ) ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုသိန္းေဆြ၊ ကိုမာကီး၊ ကိုျမေအး၊ ကိုေဇယ် (အားလံုး ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံေနရဆဲ)
ဓါတ္ပံုကို ဒီေနရာမွ ယူပါသည္။

ေက်ာင္းေတြလည္း..ဖြင့္လိုက္ ပိတ္လိုက္။ သူတို႕ျခင္းေတြ လည္း..နီးလိုက္ ေ၀းလိုက္ နဲ႕ပဲ.. ဘြဲ႕ေတြ အသီးသီး ရသြားၾကျပန္တယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ အသီးသီး..ရည္မွန္းခ်က္ အသီးသီးနဲ႕ ဘ၀ေတြ..အသီးသီး..တည္ေဆာက္ၾက ျပန္တယ္။ ၂၀၀၀ ျပည့္ ႏွစ္က..တခါ..သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ျပန္ဆံု ၾကျပန္ေတာ့.. အကိုၾကီးက..ျပန္လြတ္လာ ျပီး..အေဖၾကီးက.. အထဲကို ျပန္ေရာက္ ေနျပန္ တယ္ တဲ့..။

အထဲက..ထြက္လာတာ မၾကာေသး ေပမဲ့..အကိုၾကီး ကေတာ့..သူလုပ္စရာ ရွိတဲ့.. ပါ၀င္စရာ ရွိတဲ့..ကိစၥေတြ မွာ ပံုမွန္ ပါ၀င္ရင္း မိသားစု စီးပြားေရးကို က်ားကန္ ေပးေန ရွာ တယ္တဲ့။ ေနာက္ေတာ့.. လွဳပ္ရွားမူ သတင္း ဓါတ္ပံု တခ်ိဳ႕မွာ..အကိုၾကီးကို..မထင္မရွား ျပန္ ေတြ႕လာရတတ္တယ္။ နိုင္ငံေရး ဒီလိွဳင္း အရွိန္နဲ႕အတူ...အကိုၾကီး သတင္း အပိုင္းအစ ေလးေတြ..အင္တာနက္ သတင္းေတြ မွာ.. ဆက္တိုက္ ဆိုသလို..ဖတ္လာရ တယ္။ အဲဒီ အခိ်န္ေတြ တေလွ်ာက္လံုး.. သူငယ္ခ်င္း တို႕ မိသားစု.. နိုင္ငံေရး လွိဳင္းလံုး ေတြ ကို.. နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ ၾကံ႕ၾကံ႕ ခံ ေနခဲ့တာ..ေတြကို လည္း .. ၾကားေန ခဲ့ ရတယ္။

အကိုၾကီးတို႕ အတြက္ကေတာ့..လွိဳင္းဆိုတာ..ေၾကာက္စရာ မဟုတ္ေတာ့ ပါ။ ဘယ္လိုလွိဳင္းမ်ိဳးပဲ လာပါေစ..လွိဳင္းျမင့္လို႕လည္း..ဆင့္တက္ေျပးမည္မဟုတ္..လွိဳင္းေ၀းလို႕လည္း..ေသြးေအးေနမွာ မဟုတ္..ေဟာဒီ လွိဳင္းတက္ လွိဳင္းၾကမ္း ျပင္းထန္လွတဲ့..ကမ္းေျခ မွာပဲ.. သူတို႕လုပ္စရာ ရွိတဲ့ အလုပ္ေတြကို..တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ေဆာင္ရြက္ေနမည့္..သူမ်ားပါေပ။
-

အခု ေတာ့..တခါ.. လွိဳင္းတေကြ႕ ကို ရဲရဲတိုးရင္း ..ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္ ေတြ နဲ႕ အကိုၾကီးက..စစ္ေတြ ေထာင္မွာ..။ အေဖ ၾကီး နဲ႕ က်န္သူေတြက..မိသားစု စီးပြားေရး ကို က်ားကန္ လို႕။ သူတို႕ လုပ္စရာ ရွိတာေတြကို.. တည္တည္ျငိမ္ ျငိမ္ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ လို႕..။ ဘယ္ကိုမွ မေရြ႕..။ မုန္တိုင္း ေတြ ထန္ တတ္တဲ့..ေဟာဒီ ကမ္းေျခမွာ ပဲ..ျမဲျမဲျမံျမံ။

-
ျပည္သူ ျပည္သားေတြ အားလံုးရဲ႕ ဘ၀ ေတြ နဲ႕ က်ားကန္ ထားရတဲ့.. တိုင္းျပည္ ၾကီးက ေတာ့..သူ႕အတြက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕..ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့..ေဆာင္ရြက္ ျပီးေျမာက္ သြားခဲ့ၾကတဲ့.. လွိဳင္းမေၾကာက္သူ ေတြကို..တေန႕မွာ.. လြတ္ေျမာက္ျခင္း နဲ႕ ရႊင္လန္းျခင္းေတြကို ျပန္လည္ ေပးဆပ္ ဂုဏ္ျပဳ ဦးမွာပါ။ အဲဒီ တေန႕ကိုလည္း.. အျမန္ဆံုး ေရာက္ပါေစ လို႕ သာပဲ။

(သမိုင္းမတင္ရေသးေသာ .. ၄၇ ႏွစ္ေျမာက္ .. ဆဲဗင္းဇူလိုင္ အား.. ရည္စူး ဂုဏ္ျပဳလ်က္..ေရးသားပါသည္)



ဆဲဗင္းဇူလိုင္ ပို႕စ္ အေဟာင္းမ်ား-

ဇူလိုင္၀ိညဥ္

၀၇-၀၇-၀၇ သို႕ သမိုင္းအပိုင္းအစမ်ား

အင္တာနက္ကေဖးကို ခံစားျခင္း

Jul 2, 2009

ဒီေန႕.. ေကာင္းကင္ က.. စာတိုေလး တပုဒ္ကို ဖတ္ျပီး.. သေဘာက်ေန မိတယ္။ စာေရးသူ “ငယ္ေသြး” ေပး လိုက္ တဲ့ ရသ ကိုတင္မက.. သရုပ္ေဖာ္ လိုက္တဲ့ ျမင္ကြင္း.. အေငြ႕အသက္.. အထိအရွ ေတြကိုပါ.. အတိုင္းသား ျမင္ေတြ႕ ခံစား လိုက္ရတယ္။ ၂ မ်က္ႏွာေလာက္ စာတိုေလး ထဲမွာ.. ေခတ္ နဲ႕လူမူဘ၀ ေတြကို .. အသာ အယာေလး ေရးျခယ္သြား လိုက္တာ.. ဘာမွ မဟုတ္သလိုပဲ။ ေတြးၾကည့္ ေတာ့မွ… ဟုတ္ လိုက္တာ..။ ျမင္ၾကည့္ေတာ့မွ..လူေတြ..ဘ၀ေတြ..ဒီကေဖး ဆိုင္ေလး နား မွာပဲ..။
“အစ္ကို .. အင္တာနက္ႀကီးမွာ ႀကိဳက္တာ လုပ္၊ ႀကိဳက္တာေမးလို႔ ရတယ္ဆို။ ..
ဟုတ္လား။”
“အင္း .. ရတယ္လို႔ ေျပာလို႔ ရတာေပါ့ကြာ။” ဟု ခပ္ေလးေလး ေတြးေတြးပင္
ကၽြန္ေတာ္ ေျဖလိုက္သည္။ ဒါနဲ႔ သူက ဆက္ၿပီး …..
“ဒါဆို အဲဒီ ေကာင္ႀကီးကို
ကၽြန္ေတာ့္ အေဖ ဘယ္မွာလည္းလို႔ ေမးလို႔ ရမလား။”
“ဟင္ … ”
ကၽြန္ေတာ္
ငိုင္က်သြားည္ဟု ထင္ပါသည္။
“အလကား ေလွ်ာက္ေျပာတာပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရွာလို႔
မရႏိုင္ေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဆိုင္ရွင္ လွမ္းေခၚ ေနၿပီ။ သြားေတာ့မယ္ဗ်ာ။” ဟု
ဆိုကာ ေျပးထြက္သြားသည္။


သမရိုးက် ဆန္စြာပဲ အရာရာ ေနာက္က် ေနခဲ့တဲ့.. လူမူ ဘ၀ ေတြ ထဲကို.. အင္တာနက္ ဆိုတဲ့.. ပဥၥလက္ စေကၠာမ ၾကီးတခု ေရာက္လာ ေလ ေတာ့.. အုတ္ အုတ္သဲသဲ.. ရွဳပ္ရွဳပ္ ခဲခဲ ျဖစ္ ေန ရတဲ့.. အျဖစ္ေတြပါ။ သူ႕ဟာေလး ဖတ္လိုက္မွ..ျပီးခဲ့တဲ့ လေတြထဲက.. ျမန္မာျပည္ အထက္ပိုင္း ျမိဳ႕ၾကီး တခု က..အင္တာနက္ ကေဖး မွာ ခဏ အင္တာနက္ ၀င္သံုး တုန္း ၾကံဳခဲ့ရတဲ့..ရီစရာ ေလးကို လည္း သတိရသြားတယ္။

ရန္ကုန္ လိုေတာ့ မဟုတ္..။ ဆိုင္ထဲမွာ..တကယ္ အမွန္အကန္ အင္တာနက္ သံုးသူက.. ရွိလွမွ.. ကိုယ္နဲ႕ဆို ၃ ေယာက္ေလာက္ ရယ္။ က်န္တာေတြက.. အပူ ေရွာင္ရင္း.. မေအးလွ တဲ့..ေလေအးခန္း ထဲမွာ..ဂိမ္းစ္ ေဆာ့ေနၾက တဲ့.. ခေလး..ေတြ။
-
ခဏေန ေတာ့.. ေခၽြးေတြ သံေတြ နဲ႕ လူတေယာက္.. ဆိုင္ထဲ ၀င္လာတယ္။ လက္ထဲမွာ လည္း စာရြက္ တရြက္ နဲ႕.. အေလာ သံုးဆယ္ ပံုစံ..။ ဆိုင္က ေကာင္ေလးကို စာရြက္ျပျပီး ေတာ့..
-
“ ကို+++ က ခိုင္း လိုက္လို႕.. ဒီ နံပတ္ နဲ႕ သူ႕ အီးေမးလ္ ကို ဖြင့္ျပီး စာရြက္ တခု ထုတ္ခဲ့ ပါတဲ့..”
-
ဆိုင္က ေကာင္ေလးက.. အေသအခ်ာ ယူ ဖတ္ျပီး.. ခပ္ဖြဖြ ရြတ္ ၾကည့္ တယ္။
-
“ ****** @ yahoo.com ”
-----
“ အင္း.. ဒါေပမဲ့.. အဲဒီ လိပ္စာ ကို ဖြင့္ဖို႕.. တကယ့္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ နံပတ္ တခု လိုတယ္..အဲဒါေရာ ေပးလိုက္သလား..”
-
ဆိုေတာ့.. အေရးၾကီး ပံု ေပၚေနတဲ့.. ဟိုလူ ခမ်ာ..
-
“ ဟာ- မသိဘူး ဗ်ာ.. ဒါပဲ ေရးေပးလိုက္တယ္.. စာ တခု ထုတ္ခဲ့ လို႕ပဲ.. ေျပာလိုက္တယ္”

အဲဒီ မွာ.. ရြာလည္ ေတာ့တာပဲ။ အင္တာနက္ ဆိုင္ က ေကာင္ေလးက.. ရွင္းျပေလ..ဟိုလူခမ်ာ..ေခါင္းကုတ္ေလ.. ။
ကိုယ့္မွာေတာ့.. ျပံဳးလည္း ျပံဳးခ်င္.. ေလွာင္ လည္း မေလွာင္ ရက္ ဆိုသလို ျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ။

+++++
-
ေနာက္တခါ.. ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္ေတာ့.. ဦးထြန္းလင္းျခံ လမ္းေလး ထဲက.. Wave ဆိုတဲ့ အင္တာနက္ ကေဖး ဆိုင္ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း ေလး ထဲ ..တခါ သြားသံုး ျဖစ္တယ္။
ဆိုင္က က်ဥ္းေတာ့..တေယာက္ နဲ႕ တေယာက္ အေတာ္နီးကပ္ ရတဲ့ ၾကားထဲ.. ေဘးက..ခေလးမ ေလးမွာ.. ဆိုင္က ေကာင္ေလး နဲ႕.. အေတာ္ အလုပ္ ရွဳပ္ ေနပံု ။ မသံုး တတ္ရွာ ဘူး ထင္ရဲ႕လို႕.. ေခတ္မီမီ ၀တ္ထားတဲ့..ရန္ကုန္စတိုင္ မိန္းမငယ္ေလး ကို တခ်က္ လွမ္းၾကည့္ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့..ဆိုင္က ေကာင္ေလး လဲ..ဟိုဖက္ ေျပးလိုက္..ဒီဖက္ သြားလိုက္ နဲ႕.. အနားကို ေရာက္မလာ ေတာ့ဘူး။ ခဏ ေနေတာ့..ေကာင္မေလးက.. ေဘးက…သစ္သား အကာ ေလးကို ေခါင္း ေက်ာ္ ျပီး..

“ အမ.. က်မကို ဒါေလး ဘာသာ ျပန္ေပး ပါလား..” လို႕ ဆိုလာတယ္။

ကဲ.. ဘာေတြမ်ား.. ခက္ခဲ အလုပ္ ရွဳပ္ေန ပါလိမ့္..။ ေက်ာင္းေလွ်ာက္ တာလား။ အဂၤလိပ္စာ ကို ေသခ်ာ မဖတ္ နိုင္ လို႕ လား..ဆိုျပီး.. သူ႕ စက္ ဖန္သားျပင္ ကို ေခါင္း ျပဴ ၾကည့္ေတာ့… ခ်က္တင္း ၀င္း ဒိုးေလး ထဲ မွာ-
-
“ saunt nay mae… bae hmat taing mhar twae ma lae ” တဲ့။
ေသလို႕ရျပီ။

Blog to Book

Jun 30, 2009

ဘေလာ့ တႏွစ္ ျပည့္ တုန္းက.. အေဖ အေမ ေတြ အိမ္သားေတြ.. စုစုစည္းစည္း ဖတ္ ရေအာင္ ဆိုပီး.. ဘေလာ့ေပၚက..စာေတြကို စုပီး..စာအုပ္ တအုပ္ လုပ္တဲ့.. ပေရာဂ်က္ေလး ကို blurb.com မွာ စခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ software ေလးကို စက္ေပၚ ဆြဲယူ..ဘေလာ့ က စာေတြ…ဆြဲ ယူထဲ့.. ပံုေတြ စီ.. ေနရာေတြခ်.. အလွအပ ေတြ ျဖည့္ နဲ႕.. ေပ်ာ္စရာေတာ့..ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ ကိုယ္ဖန္ တီးခ်င္သလိုလဲ ဖန္တီး ေပ့ါေလ..သူ႕ software က..


Photobucket


ဒါေပမဲ့.. စာလံုးေတြ..ေသးလို႕ ၾကီးလိုက္..ၾကီးလို႕ ေသးလိုက္.. နဲ႕..တေယာက္ ထဲ စိတ္ၾကိဳက္ ဖန္တီး ေနလိုက္တာ..တႏွစ္စာ ပေရာဂ်က္က.. ဘေလာ့ သက္တမ္း ႏွစ္ ႏွစ္ ေက်ာ္မွ.. ျပီးသြားပါတယ္။ ျပီးလို႕.. သူတို႕ပံုႏွိပ္ျပီး အိမ္ကို ပို႕လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာလဲ..အိမ္မွာ ရွိမေန..တဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္.. ဘယ္လို စာအုပ္မ်ိဳး ထြက္လာမွန္း ကို မသိလိုက္ မျမင္လိုက္ရဘူး။

အခုေတာ့..အဲဒီ တႏွစ္စာ ဘေလာ့ စာအုပ္ေလးက.. ဗမာျပည္က..မိသားစု ဆီ ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ ျမိဳက္ ေရာက္သြား ခဲ့ျပီ။ ခုမွ သူတို႕ကို ပံုေလး ျပန္ ရိုက္ ပို႕ေပး ပါ ဆိုျပီး.. ျမင္ရတာပါ။
ဘာပဲေျပာေျပာ.. မွတ္ မွတ္ သားသား.. ျမင္သာ ထင္သာ..ကိုင္လို႕တြယ္လို႕ ရတဲ့ စာအုပ္ေလးက.. မ်က္စိ မေကာင္းလို႕ ကြန္ျပဴတာက.. အလင္းျပန္တာေတြ မဖတ္နိုင္တဲ့ ေဖေဖ့ အတြက္ေရာ..ကြန္ျပဴတာ ကို စိတ္မ၀င္စား မနီးစပ္ တဲ့ ေမေမ့ အတြက္ပါ.. အ ဆင္ေျပမွာပါ။ က်န္ တဲ့ တ၀က္ ကိုလည္း..ဆက္ လုပ္ လိုက္ အံုးမယ္။ အဲလို ဒီဇိုင္းေလးေတြ ..အဆန္းထြင္..ကလိရတာ ၀ါသနာ ပါသူမို႕.. ေပ်ာ္စရာေတာ့ ေကာင္းသား။






သူတို႕ ဆီက..ေစ်းေတာ့ နဲနဲ မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့.. အရည္အေသြးကေတာ့.. တကယ့္ စင္ေတြေပၚက..ေၾကြဖံုး စာအုပ္ ေတြ အတိုင္းပါပဲ။ ကိုယ္ပိုင္ တသက္စာ သိမ္းဆည္းထား ဖို႕ေတာ့..တန္ပါတယ္ေလ..။ ေစ်းမ်ားသြားရတာ ကလည္း..ကိုယ္က..စာလံုးကို ၁၁ ထိ ယူလိုက္ျပီး..ခပ္က်ဲက်ဲ လုပ္လိုက္ လို႕ပါ.. စာရြက္ေရ နဲ႕ ယူတာဆိုေတာ့..စာရြက္ေရ..၂၇၀ ေလာက္ ျဖစ္သြားတာ။

ၾကံဳလို႕.. ဘေလာ့ေရးသက္ ၂ ႏွစ္ ျပည့္လို႕.. ဆက္မေရးေတာ့တဲ့..တခ်ိန္က..ညီမငယ္ ဂ်စ္တူး ကိုလည္း အဲလို စာအုပ္ေလး တအုပ္ လုပ္ေစ ခ်င္တာပါပဲ။ အခ်ိန္ေတြ ရင္း..ဗသုသုတ ေတြ အေတြ႕အၾကံဳ ေတြ ယွက္ရွယ္ျပီး.. ခံစားခ်က္ေတြပါ.. ထဲ့ေပါင္းထားတဲ့..သူ႕ ေဆာင္းပါး ေကာင္းေလး ေတြကို.. သီးသီးသန္႕သန္႕ေလး..သိမ္းထား ေစခ်င္တယ္ေလ…။ ဘေလာ့ ေလာက ၾကီးကို ေက်ာခိုင္း တယ္ ဆိုရင္ ေတာင္မွ ေပါ့.. ေနာ္..ဂ်စ္ေရ..


တျခား ညီအကို ေမာင္ႏွမ ဘေလာ့ ေရာင္းရင္းေတြ လည္း...စာအုပ္ ကေလးေတြ ထုတ္ထား ၾကေပါ့..ဒီေခတ္ၾကီးက..ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ဆိုေပမဲ့.. back up ေကာင္းမွ.. hard copy ရွိမွ ေသခ်ာ တာေနာ္... း)


Photobucket

အေအးပတ္ျခင္း - ျမင္ေတြ႕ခဲ့သူမ်ား ႏွင့္ ေမြးေန႕ ၆၄

Jun 24, 2009

အရင္ ခရီးက ျပန္ေတာ့..အပူရွပ္တယ္..

ဒီတခါ ေတာ့..အေအးပတ္ ခဲ့ပါတယ္။ ျပကၡဒိန္ ကားခ်ပ္ ေတြလို..တိတိပပ က်က်နန လွပ ေသသပ္လြန္းတဲ့ ေရေျမ ေတာေတာင္ စိမ့္စမ္း ေတြကို.. သဘာ၀ အတိုင္း ခံစားေနရင္းက ကို..ရင္ထဲကေန..စိမ့္ တက္လာတာမ်ိဳး..။ ပတ္၀န္းက်င္ အသစ္..အေတြ႕အၾကံဳသစ္ ေတြ ေၾကာင့္ ..ေသြးခုန္ႏွဳန္းက မူမမွန္ ခ်င္..။ အေတြးေတြေၾကာင့္ ..တခ်က္ တခ်က္ တုန္တက္သြား ခ်င္ေသး..။
-
အပူပိုင္း ေဒသ ကလူေတြ နဲ႕ အေအးပိုင္း ေဒသ ကလူေတြ ..ဘာေတြ ကြဲျပားျခားနားသလဲ…ၾကည့္ပါဦး..သူတို႕လည္း ႏြားေတြ ..ေျမေတြ နဲ႕..စိုက္ပ်ိဳး ေမြးျမဴ ေနရင္းက ကို.. ျငိမ္းခ်မ္းလို႕.. သက္သာလို႕..ျပည့္စံု လို႕..။ ေဟာဟို ေရခဲေတာင္ၾကီးေတြ ေပၚက.. ေပ်ာ္၀င္ စီးဆင္း..စုေပါင္းလာတဲ့.. သဘာ၀ ရဲ႕ လက္ေဆာင္မြန္.. ေတာင္ေပၚ ေရအိုင္ၾကီး ေတြ ေၾကာင့္ မို႕ေပါ့။ ေအးေပါ့ေလ.. အဲလို သာယာ ျငိမ္းခ်မ္း ေနေတာ့လည္း..ၾကြယ္၀ ခ်မ္းသာသူေတြ..ခိုလွံဳ သိုက္ျမံဳ တဲ့..ကမၻာ့ ေက်ာ္ ဘဏ္တိုက္ နိုင္ငံ ၾကီး ျဖစ္ေန ေတာ့တာပဲ မဟုတ္လား။ ..ဒီၾကားထဲ..ဒုတိယ ကမၻာစစ္က.. ေသဆံုးေပ်က္ပ်က္ကုန္ တဲ့ ဂ်ဴးသူေဌးေတြ ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မူ ေတြကိုေတာင္..အေခ်ာင္ ရလိုက္ေသး သတဲ့။
-
-
စစ္ပူ ေခတ္မွာ လည္း ဘယ္ဖက္ မွ မပါ..စစ္ေအး ေခတ္မွာလည္း..ဘယ္သူ႕ေနာက္မွ မလိုက္ ပဲ..အခု အခ်ိန္ အထိ ဥေရာပ တိုက္ရဲ႕ အလယ္ေကာင္ တဲ့တဲ့ကေနျပီး..EU လည္း မ၀င္ပဲ .. ကုလသမဂၢ ကိုေတာင္ အိမ္ေပၚတင္ထားရက္ နဲ႕ ..၂၀၀၂ ခုႏွစ္က မွ အဖြဲ႕၀င္ လိုက္တာ ဆိုေတာ့.. သိပ္တကိုယ္ေကာင္း ဆန္ တဲ့..သီးသန္႕ ေနလြန္းတဲ့..လူေတြ လား ဆိုေတာ့ လည္း.. လူသားခ်င္း စာနာမူ လုပ္ငန္းေတြ ရဲ႕ စတင္ ေမြးဖြားရာ.. ကမၻာ့ၾကက္ေျခနီ အသင္း ၾကီး ရဲ႕ ဘူမိနက္သန္..ဟင္နရီ ဒူးနန္႕ ရဲ႕ ဇာတိေျမ ဆိုေတာ့ လည္း.. ေျပာရ ခက္ျပန္ ။ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္း တာေတာ့ အမွန္..။ ဥေရာပ ရဲ႕ သမိုင္းေတြ .. အေရာင္စံု ျခယ္ စြန္းထင္း ခဲ့ေပမဲ့..ရာဇ၀င္ထဲမွာ..မေနရစ္ ခဲ့တဲ့.. လူေတြေပါ့ ။

-
ဘာပဲ ေျပာေျပာ..ကိုယ္တိုင္ ေတာင္.. ဒီနိုင္ငံ ကေပးတဲ့.. ဖြံ႕ျဖိဳးေရး အစီအစဥ္ နဲ႕..ပညာသင္ ေထာက္ပံ့ေၾကး ရယူခဲ့ ဖူးသူ ဆိုေတာ့.. ေက်းဇူးအနႏၱပါ.. ဆြစ္ဇာလန္ေရ။ ဒီခရီး ကို အတူ ေခၚေဆာင္ စရိတ္ခံေပး ခဲ့တဲ့..ခင္ပြန္းသည္ကို လည္း..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
-
+++++

-
လွပ သာယာ မူ ေတြ ဆိုတာ.. ျမင္ေတြ႕ ခံစားလို႕ ေကာင္းတဲ့ အာရံု ဆိုေပမဲ့.. ႏွလံုးသားကို ေႏြးေထြး ေစမဲ့.. အသက္၀င္ ရင္ခုန္ ေစ တဲ့.. ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူေတြ..ကိုယ့္ လူမ်ိဳးေတြ..ကိုယ့္ ဘာသာစကားေတြ.. စိတ္၀င္စားမူ ေတြ တူညီ စုဆံုရာ ေတြ မွ မရွိရင္ ေတာ့လည္း.. ေအးစက္စက္ သာယာမူ ေတြ ၾကားထဲ မွာ..ဘယ္ေလာက္ ၾကာ ေအာင္ မိန္းေမာ နိုင္ မွာ မို႕လည္း။

အေအးပတ္ခ်င္ ေနတဲ့..ကိုယ့္အတြက္.. ခဏေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ျဖစ္ဖို႕ လိုအပ္ ေနပါတယ္။

-
လန္ဒန္ကို ၀င္၀င္ျခင္း ညမွာပဲ.. ညီမ ဇီဇ၀ါ ကို ဖုန္းလွမ္း ဆက္ျဖစ္တယ္။ ေႏြးေထြး လွိဳက္လွဳဲ တဲ့ ၾကိဳဆို ႏွုတ္ဆက္ စကား ေတြ ၾကားမွာပဲ..အေတာ္..သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္သြား ခဲ့ရတယ္။ သူကပဲ..တျခား မိတ္ေဆြ တခ်ိဳ႕ဆီ လွမ္း ဆက္သြယ္ေပးရင္း.. စာေရးဆရာ ဘိုဘို လန္းစင္ နဲ႕လည္း..လူကိုယ္တိုင္ ေတြ႕ဆံု ခင္မင္ သြားၾကတယ္။ ၾကံဳၾကံဳ ၾကိဳက္ၾကိဳက္.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕ ၆၄ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ နဲ႕ ေဒၚစု ထူေထာင္ ထားတဲ့ Prospect Burma အဖြဲ႕ရဲ႕ ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ ရံပံုေငြပြဲ ကိုပါ.. သူ က တဆင့္ ဆက္သြယ္ ၾကားသိျပီး .. တက္ခြင့္ ရခဲ့တယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..ဇီဇ၀ါ နဲ႕ ၀တုတ္ ေမာင္ႏွံ ေရ..။

ဇြန္ ၁၇ ရက္ေန႕ည.. အဲဒီ ပြဲမွာ..ကိုယ္ ေတြ႕ဖူးခ်င္သူ ေတြ ကို ေတြ႕လိုက္ ရသလို.. မိတ္ေဟာင္း ေဆြေဟာင္း တခ်ိဳ႕ လည္း ေတြ႕လိုက္ ရေတာ့..ေႏြးေထြး လိုက္ တဲ့ ျဖစ္ျခင္း..၀မ္းသာ လိုက္တဲ့ ျဖစ္ျခင္း။ မက်ဥ္းမက်ယ္ ခန္းမငယ္ေလး ထဲမွာ.. ရံပံုေငြ ေလလံတင္မဲ့.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပံု ပန္းခ်ီကားတခ်ိဳ႕..ဗမာ့ အနုပညာ ပစၥည္း တခ်ိဳ႕ နဲ႕ ျမန္မာ ရနံ႕ ခပ္ပ်ံ႕ပ်ံ႕ ေတာ့ ရွိေနခဲ့တယ္။
-


တိုင္းရင္းသား ရိုးရာ ၀တ္စံု ၀တ္လာၾကတဲ့.. Prospect Burma ဆုရ..ျမန္မာ ေက်ာင္းသား ေဟာင္း - သစ္ တခ်ိဳ႕ တေလ ၾကားမွာ..ကိုယ္လည္း..ဗမာလံုျခည္ တထည္ ၀တ္ျပီး.. ေရာ ေယာင္ ေပ်ာ္ ေနမိတယ္။ အမ်ားစု ကေတာ့.. ရံပံုေငြ ဦးတည္ရာ..အဂၤလိပ္ လူမ်ိဳး အသိုင္းအ၀ိုင္း တခ်ိဳ႕ နဲ႕.. အထူးဧည့္သည္ ေတာ္.. အဂၤလိပ္ မင္းသမီး Joanna Lumley ။ ေနာက္ျပီး.. လန္ဒန္ ေရာက္ ဗမာ မိသားစု တခ်ိဳ႕… ျမန္မာ အဆက္အသြယ္ ..အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး တခ်ိဳ႕.. အဲဒီ အထဲကမွ.. Prospect Burma ရဲ႕ တာ၀န္ရွိ သူမ်ား ..။ ဒါေတြ နဲ႕တင္..ခန္းမေလး ထဲမွာ..လူေတြ ဟို သြား ဒီ ေရႊ႕ဖို႕ ေတာင္ မလြယ္ ေအာင္ ျပည့္ က်ပ္ေနျပီ။




၀ိုင္ခြက္ေလး ေတြ..ေဖ်ာ္ရည္ခြက္ေလး ေတြ ကိုယ္စီ ကိုင္ရင္း.. မိတ္ေဆြဖြဲ႕ၾက.. အဘိယစကါ စကား ေျပာၾက ရင္း.... ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး တေယာက္ ရဲ႕ ရင္ထိုးကဒ္ျပားေပၚက Prospect Burma Trustee ဆိုတဲ့ အေပၚမွာ..ေဒၚၾကည္ၾကည္ေမ လို႕ နံမယ္ထိုးထား တာ ေတြ႕လိုက္ေတာ့..၀မ္းသာအားရ မိတ္ဆက္ ျဖစ္တယ္။ မီဒီယာ ၾကားခံ ရွားပါး လွတဲ့.. ကိုယ္တို႕ ငယ္ငယ္..ေလ့လာစူးစမ္း သိျမင္ ခ်င္ တဲ့ အရြယ္ တေလွ်ာက္လံုးမွာ.. ေသာၾကာေန႕ည တိုင္း..ဘီဘီစီ ျမန္မာပိုင္း အစီအစဥ္မွာ..ေစာင့္ျပီး နားေထာင္ ရင္းႏွီးခဲ့ ရတဲ့..ေငြဗ်ိဳင္းျဖဴ ေဒၚေလး ေဒၚၾကည္ၾကည္ေမ ေပါ့…။ ထင္ထားသေလာက္ မၾကီးေသး တဲ့ ေဒၚေလးက ေတာ့..သူ႕ပရိတ္သတ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေကာင္မေလး တေယာက္ရဲ႕.. မီးခိုးေရာင္ ဆံစ တခ်ိဳ႕ကို ၾကည့္ျပီး အံ့ၾသေနပံု ေပၚ ရဲ႕။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ေလာက္က.. ေဒၚေလး ရဲ႕ အစီအစဥ္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ျပန္ေျပာျပ နိုင္ ေနတဲ့.. ကိုယ့္ကို ၾကည့္ျပီး..ေဒၚေလး က ၀မ္းသာေနတယ္။ စကားေတြ ေျပာေနရင္း..အနားမွာ အတူ ရွိ ေနတဲ့ Anthony Aris ကို “ အဲဒီ အခ်ိန္က ငါတို႕ လူငယ္ေတြကို ….ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႕ပထမဆံုး မိတ္ဆက္ေပးတာ သူပဲ ေပါ့ ” လို႕ ေျပာလိုက္ ေတာ့..ေဒၚေလး အျပံဳးက..ပို လင္းသြားတယ္။ တကယ္လည္း..အဲဒီ အခ်ိန္ေတြ တုန္းက..ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရဲ႕ သမီး အေၾကာင္း ပထမဆံုး အၾကိမ္..ေငြဗ်ိဳင္းျဖဴ က႑ ကေန..စ ၾကားဖူးတာပါ။ ၁၀ မိနစ္စာ ေလာက္.. စကားေျပာခန္းေလး ကို မ်က္လံုးေတြျပဴးက်ယ္ ေနေအာင္ ေရဒီယိုေလးနားမွာ.. ေခါင္းေတြ ဆိုင္ပီး..နားေထာင္ခဲ့ ရတာ..ခုထိ မေမ့ေသးပါဘူး။

Little daughter စာအုပ္ကို လတ္တေလာ ထုတ္ေ၀ ထားတဲ့..ဇိုရာဖန္း ကလည္း.. Prospect Burma ေက်ာင္းသားေတြ ကိုယ္စား ေက်းဇူးတင္ စကား ေျပာေတာ့.. အလွဴရွင္ေတြ..တာ၀န္ရွိသူေတြ ရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ..ေက်နပ္ အားရ မူေတြ အတိုင္းသား ေတြ႕ရတယ္။ ၈၈ ေက်ာင္းသား ကိုျမေအး ရဲ႕ သမီးေလး ေ၀ႏွင္း ကိုလည္း.. ေတြ႕ခဲ့ ရတယ္။
-

Anthony Aris



ခဏေနေတာ့.. တျခားအစီအစဥ္ ေတြ.. သ၀ဏ္လႊာ ေတြ အျပီးမွာ.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕ မတ္ ေတာ္သူ Dr. Michael Aris ရဲ႕ အမႊာညီ အကို Anthony Aris က.. မိသားစု ကိုယ္စား ေက်းဇူးတင္ စကားေျပာပါတယ္။ ခုတင္က.. ေပ်ာ္ရႊင္ သြက္လက္ တဲ့ အေငြ႕အသက္ေတြ နဲ႕ ပရိသတ္ေတြ ဟာ..အတန္ငယ္ တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္က် သြား တယ္။

ခုဆိုရင္..စု ဟာ.. နံမယ္ဆိုး နဲ႕ ေက်ာ္ၾကားလွ တဲ့ အင္းစိန္ေထာင္ တေနရာ မွာ ရွိေနပါတယ္ လို႕ ေျပာလိုက္ေတာ့.. မ်က္ရည္ ကို မထိန္းနိုင္ ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့.. စု အတြက္ေတာ့..ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေငးေမာ ျငီးေငြ႕ စရာေကာင္းတဲ့..အင္းလ်ားကန္ ျမင္ကြင္း ကေန.. စိတ္လွဳပ္ရွားစရာ..ျမင္ကြင္း အေျပာင္းအလဲ တခု ဆီ ကို ေရာက္သြားတဲ့ အတြက္..တမ်ိဳးေတာ့ ေကာင္းသြားပါတယ္ ..လို႕ ခပ္ရႊန္းရႊန္း ေျပာလိုက္ ေပမဲ့.. ဘယ္သူမွ မျပံဳးနိုင္ ၾကပါဘူး။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ.. ဒါဟာ..အေျပာင္းအလဲ တခု ဆီကို ပို နီးကပ္လာတဲ့..အေျပာင္းအလဲ တခုပါပဲ..။ ပိုေကာင္းတဲ့ ..အေကာင္းဆံုး ဆုိတဲ့ အေျပာင္း အလဲ သာ ျဖစ္ပါေစ..လို႕ ေတြးရင္း..မ်က္ရည္ေတြကို လက္ဖေနာင့္နဲ႕ ပြတ္သုတ္ျပစ္ လိုက္တယ္။

ပြဲ ျပီးကာနီးမွာ.. Anthony အနားကို သြားျပီး..ႏွဳတ္ဆက္ စကား ဆိုရင္း.. မနက္ဖန္..ငါတို႕ ေအာက္စဖို႕ဒ္ ကို သြားျပီး..စု ေနခဲ့တဲ့ အိမ္ကို သြားၾကည့္ မယ္ လို႕..ေျပာ ေတာ့..ပခံုးကို သိုင္းဖက္လိုက္ရင္း.. ေဒါက္တာ မိုက္ကယ္ အဲရစ္ မ်က္လံုးေတြ နဲ႕ တေထရာ တည္း တူလြန္း တဲ့…သူ႕မ်က္လံုးေတြက.. ၾကင္နာဟန္ အျပည့္ နဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ ၀ိုင္းေနသလို ပါ ပဲ။

+++++


ေဒၚစု ေမြးေန႕ မတိုင္ခင္ တရက္မွာ..ေဒၚစု ေနထိုင္ ခဲ့တဲ့..ေအာက္စဖို႕ဒ္ ဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ေနရာေလးကို သြားလည္ ျဖစ္ တယ္ ဆိုတဲ့..တိုက္ဆိုင္ ၾကံဳၾကိဳက္မူ တခု ေၾကာင့္..ရင္ေတြ တအားခုန္ေန မိသည္။

ေဒၚစု ေျပာခဲ့တဲ့.. grey, damp Oxford ဆိုတဲ့ ေနရာေလးကို တကယ္ ေရာက္ပါ ျပီ။ တကယ့္ကို .. ပ်ားရည္ေရာင္ အလယ္ေခတ္ လက္က်န္ ပံုစံ အေဆက္အဦ ေဟာင္း ၾကီး ေတြ နဲ႕ ခန္႕ညား အံု႕ဆိုင္း ေနတဲ့.. မီးခိုးေရာင္ တကၠသိုလ္ ျမိဳ႕ေလးပါပဲ။

-



ေရွးေဟာင္း စာအုပ္ဆိုင္ ေလးေတြ.. ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးေတြ နဲ႕ အျပိဳင္..ေခတ္ေပၚ ပီဇာဆိုင္.. မက္ေဒၚနယ္ ဆိုင္ေလးေတြ လည္း ရွိပါရဲ႕..။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးက.. ေရွးမူ အရိပ္ အေငြ႕ ေတြ သာ ယွက္သန္းလို႕..။ လမ္းေပၚမွာ.. ေက်ာင္း၀တ္စံု အနက္ ကေလး ေတြ အက် အန ၀တ္ျပီး ရင္ဘတ္မွာ ကာေနရွင္း ပန္းေလး ေတြ ကိုယ္စီ ထိုးထားတဲ့..နုနယ္ငယ္ရြယ္ တဲ့ ေအာက္စဖို႕ဒ္ ေက်ာင္းမ်ိဳးစံုက ေက်ာင္းသား- ေက်ာင္းသူ ေတြ ..စက္ဘီးနဲ႕ တဖံု..ေျခလ်င္ တမ်ိဳး..သြားလာ ေနၾကတယ္။

ကိုယ့္ အတြက္ေတာ့..ဘယ္ေနရာ ကို ၾကည့္ၾကည့္..ေဒၚစု ကိုပဲ ျမင္ေနရတယ္။



လူ ၃ ေယာက္ထဲ နဲ႕ စဖြင့္ခဲ့ျပီး..ခုေတာ့..စာအုပ္တန္းၾကီး က..မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာင္ ရွည္လ်ား လွပါတယ္ ဆိုတဲ့..ေရွးအက်ဆံုး..နံမယ္ အၾကီးဆံုး ေဟာဒီ Blackwell စာအုပ္ဆိုင္ ၾကီး ထဲကိုလည္း..ေဒၚစု ခဏ ခဏ ေရာက္လာမွာပဲ။ ေဟာဟို က.. ေကာ္ဖီ ဆိုင္ေလး မွာ ေရာ..သူတို႕ မိသားစု ဘယ္ႏွယ္ခါ ေလာက္မ်ား ထိုင္ဖူးၾက မလဲ..။ သူ႕ အတြက္..သာေတာင့္ သာယာ ရွိလွတဲ့.. ဘ၀ တခု ကို..သူဘာအတြက္ ေၾကာင့္..ဘာနဲ႕ အစားထိုးခဲ့တာလဲ.. ၾကည့္စမ္း..ခု ခ်ိန္ဆို..သူ ဘာေတြ လုပ္ေနမလဲ...။ အေတြးေတြ နဲ႕ တင္.. ေအာက္စဖို႕ဒ္ ျမိဳ႕ေလးက..ပိုျပီး မွိဳင္းမွံဳ လာသလိုလို..။

သူမ်ားတကာ ေတြရဲ႕.. စိတ္၀င္စားစရာ ေနရာေတြက ေတာ့..ဘယ္ေနရာ ေတြ လဲ မသိ..ကိုယ္ေတြ အတြက္ ကေတာ့.. ခရီးသြားလမ္းညႊန္ စာရြက္မွာ ဘာမွ ညႊန္းမထားတဲ့.. အမွတ္ ၁၆ ဘစ္ကား မွတ္တိုင္မွာ..ဆင္းျပီး..Park town ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုဒ္ ေလး ကို အသဲ အသန္ ရွာ ရတယ္။

-
ေဟာ- ေတြ႕ေလျပီ။




လမ္းညႊန္ လိုက္တဲ့ သူကလည္း အေသအခ်ာကို ေျပာလိုက္တာ.. အဲဒီ လမ္းေလး ထဲ ၀င္သြား..နံပတ္ ၁၅ တဲ့။

သူက..အလယ္ေခါင္က..ပန္းျခံ ၀ိုင္း၀ိုင္း ေလးကို ဟိုဖက္ ဒီဖက္ ၀ိုက္ျပီး..တိုက္ခန္းတြဲ ၾကီးေတြ ေဆာက္ထားတာ။ အိမ္ေရွ႕ေတြမွာ လည္း ကားေတြ တန္းစီ ေနတာပဲ..။ လူေတြ ေနေနၾကတာ ဆိုေတာ့.. အရမ္းကာေရာ.. သြားၾကည့္ လို႕ လည္း မျဖစ္။ နံပတ္ ၁၃.. ေဟာ..ဟိုဖက္က..၁၅.. ေတြ႕ျပီ။ ထူးထူးျခားျခား..အိမ္နံပတ္ ၁၅ ေရွ႕မွာပဲ.. တိုက္ကပ္ႏြယ္ ေတြ မတရား ဖံုးေန လိုက္တာ.. ၁၅ ဆိုတဲ့ နံပတ္ကို ေတာင္ မနဲ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ ရတယ္။ ဒီ အခန္းေလးကို တျခားလူေတြကို ေရာင္းသြားခဲ့ျပီ ဆိုေတာ့..အထဲမွာ လူသစ္ေတြ ရွိေနမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့..သူတို႕လည္း သိခ်င္ သိမွာပါေလ.. အာရွသား ရုပ္ေတြနဲ႕..ခဏခဏ လာၾကည့္ ၾက..ဓါတ္ပံု ရိုက္ၾက လုပ္ေနၾကတာ..သတိထားမိ ေနမွာပါ။



No-15, Park Town, Oxford

သူတို႕ ၂ေယာက္ အဲဒီ အိမ္ေရွ႕ကို အခါ ခါ ျဖတ္..ဟိုဖက္ေဒါင့္က ၾကည့္လိုက္..ဒီဖက္ ေဒါင့္က ၾကည့္လိုက္.. နဲ႕..ဘာလုပ္ရမွန္းေတာ့ မသိ။ ညေနက ေတာ့..အေတာ္ ေစာင္းေနျပီ..။ တလမ္းလံုး လည္း တိတ္ ဆိတ္ လို႕..။ မွန္ျပတင္း က တဆင့္..ခပ္၀ါး၀ါး ပံုရိပ္ တခ်ိဳ႕ကို အာရံု ခံ ျပီး ျဖည့္စြက္ ၾကည့္ ေနမိေပမဲ့.. ဟာတာတာ ခံစားခ်က္ ေတြသာ..ျပည့္ႏွက္ ေနသည္။

လမ္းထိပ္က..ပန္းျခံ ေဘာင္ေလး ေပၚမွာ ခဏ ထိုင္ရင္း..ခပ္ေ၀းေ၀းက ေန ေငးၾကည့္ မိျပန္တယ္။ ဒီလို လြမ္းစရာ ေကာင္းတဲ့ ညေနေစာင္းေလး ေတြမွာ.. မီးခိုးေရာင္ ျမိဳ႕ေလး ထဲမွာ..ေဒၚစု ဘာေတြ လုပ္ေန ခဲ့ေလ မလဲ.. ။ ေနသာတဲ့ မနက္ခင္း အေတာ္မ်ားမ်ား မွာ ေတာ့..ေဟာဒီ ပန္းျခံ ေလး ထဲ.. ကေလး လက္တြန္းလွည္း ေလး တြန္းျပီး ေတာ့လည္း သြားခဲ့ ဖူးမွာပဲ ေနာ္..။ ခုေတာ့..အသက္ ၆၄ ႏွစ္ အရြယ္ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ ရဲ႕ ညေနခင္း နဲ႕ မနက္ခင္း ေတြမွာ ..လုပ္စရာ သိပ္မ်ားမ်ား စားစား ေရြးခ်ယ္ စရာ ရွိမေန ေလာက္ ပါဘူး။



၆ နာရီ ၄၅ မွာ..ေနာက္ဆံုး ဘတ္စ္ ကား တဲ့.. ျပန္ၾကမယ္ ဆိုေတာ့မွ.. ဘာမွန္းမသိတဲ့..ခံစားခ်က္ေတြ ကို အသာ မ ျပီး.. ထိုင္ရာက..ထ လိုက္တယ္။ ျပီးရင္.. Oxford ဘူတာကေန.. Paddington ဘူတာ လန္ဒန္ ျမိဳ႕ထဲထိ..ေနာက္ထပ္ တ နာရီ ေလာက္ ရထား စီးရ အံုးမွာ…။ မနက္ျဖန္ မနက္ လည္း..ေစာေစာ ထျပီး.. ၉ နာရီ ေလဆိပ္ဆင္းဖို႕ ထုပ္ပိုး ျပင္ဆင္ ရ အံုးမည္။


ေၾသာ္- ခရီးေတြ..ဘူတာေတြ..တခု ျပီး တခု ဆက္လို႕.. သြားေနၾက ရတဲ့…လူေတြ မွာ…ဘူတာ အခ်ိန္ေတြ တြက္ခ်က္ စီစဥ္ထားလို႕ မျဖစ္တဲ့..ရထား လတ္မွတ္ ေတြ ၾကိဳတင္ ၀ယ္ယူထားလို႕ မရတဲ့..ဘ၀ ခရီး ရွည္ ၾကီးက သာ.... စိတ္လွဳပ္ရွားစရာ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္လား … ။




related post:

ဇီဇ၀ါ ရဲ႕ ေမြးေန႕ပြဲ အေတြ႕အၾကံဳ A letter to Aunty Suu

သတိတရ ပံုရိပ္မ်ား နဲ႕ ေမြးေန႕ ဆုေတာင္း

၆၄ အမွတ္တရ

Jun 22, 2009

( written by someone who wanst to share her feeling on Daw Suu's 64 Birthday)
-
++++++++++
-
“ကၽြႏု္ပ္ကိုယံုၾကည္သူမ်ားေၾကာင့္ ေျဖာင့္မတ္မည္။ဂ႐ုစိုက္သူမ်ားေၾကာင့္ သန္႔႐ွင္းမည္။ေဆာင္႐ြက္ရန္မ်ားေၾကာင့္ ခြန္အားႏွင့္ျပည့္မည္။”
-
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၆၂ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ အမွတ္တရထုတ္ေသာ စာေစာင္မွ စာေၾကာင္းေလးမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ယခု၂၀၀၉ ဇြန္ ၁၉ မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၆၄ႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မည္။ ၆၄ႏွစ္ ဟူသည္ မငယ္ေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ေဒၚစုကား ခြန္အားႏွင့္ျပည့္ေနဆဲပင္။
-
x x x
-
ကၽြန္မအသက္၂၄ႏွစ္အ႐ြယ္၊ အလယ္တန္းျပဆရာမျဖစ္ကာစ အခ်ိန္ကာလမ်ားရဲ႕ တစ္ေန႔ မွာေပါ့။ ကၽြန္မတို႔ၿမိဳ႕ငယ္ေလး႐ွိ ကၽြန္မအေဒၚ၏အိမ္ေ႐ွ႕တြင္ မနက္(၁၀)နာရီေလာက္ကပင္ စတင္၍ လူေတြစု႐ုံး၊ စု႐ုံးႏွင့္႐ွိေနၾကသည္။ ၿမိဳ႕ေပၚကသာမက ႐ြာေတြမွလာၾကေသာသူမ်ားလည္း ပါသည္။ အဖိုးႀကီး၊အဖြားႀကီးေတြလဲပါၾကသည္။ ကေလးခ်ီၿပီးလာၾကတဲ့ လူလတ္ပိုင္းေတြလဲပါသည္။ လူငယ္လူ႐ြယ္ေတြကေတာ့ အမ်ားစုပင္။ ကၽြန္မအေဒၚကိုယ္တုိင္ကလည္း အိမ္ေ႐ွ႕ထြက္ၾကည့္လိုက္၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္လိုက္ႏွင့္ စိတ္လႈပ္႐ွားတက္ၾကြေနသည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္အဖြဲ႕ ကၽြန္မတို႔ၿမိဳ႕႐ွိအဖြဲ႕ခ်ဳပ္႐ုံးသို႔လာမည္ဟု သတင္းရထား၍ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္႐ုံးက အနည္းငယ္က်ဥ္းေနသျဖင့္ အဖြဲ႕ခ်ုဳပ္ရဲ႕ အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးျဖစ္သူ ကၽြန္မအေဒၚ အိမ္ကို ဆံုရပ္အျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္အေဒၚျဖစ္သူမွာ ဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ စိတ္လႈပ္႐ွား ေနသည္။ ေန႔လည္(၁)နာရီေလာက္မွာေတာ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အဖြဲ႕ကို ၿမိဳ႕အ၀င္မွာ သြားႀကိဳ ၾကၿပီ ဆိုကတည္းက ကၽြန္မရင္ေတြခုန္ေနမိသည္။ အိမ္ေ႐ွ႕မွာလည္း လူေတြပိုမုိမ်ားျပားလာသည္။ ျပည္သူေတြအေပၚ သူမ၏လႊမ္းမုိးႏိုင္မႈက ေတာ္ေတာ္ၾကီးမားသည္။ မၾကာမီမွာပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အဖြဲ႕ ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ ျပည္သူမ်ားရဲ႕ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာအၾကည့္မ်ားက ေဒၚစု အေပၚ စုၿပံဳက်ေရာက္ေနၾကပါသည္။ တခ်ဳိ႕ေသာ သက္ႀကီး႐ြယ္အိုတို႔၏ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္အတုိင္းပဲ”၊ “တို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္အလြမ္းေျပေတာ့”၊ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီးေလး” ဆိုတဲ့အသံေတြကလဲ လမ္းမေပၚမွာ ျပည့္လွ်ံေနသည္။ ႀကိဳဆိုသူမ်ားရဲ႕ေနာက္မွ အိမ္အေပၚထပ္ဆီသို႔ ခပ္သြက္သြက္ကေလး လုိက္ပါသြားေသာ ေဒၚစု၏ဟန္ပန္ကို ကၽြန္မတို႔ညီအစ္မေတြေငးေနမိသည္။ “သမီးက၀န္ထမ္းဆိုေတာ့ အိမ္ေပၚထပ္ကိုတက္မလာခဲ့နဲ႔” ဟု အေဒၚျဖစ္သူ မွာထားတဲ့စကား ကို သတိမရေတာ့ပဲ အေပၚထပ္ကိုလုိက္ပါသြားၾကတဲ့ ညီမေတြေနာက္က ကၽြန္မလဲအေျပးကေလး လုိက္သြားသည္။ အိမ္ေပၚထပ္မွာေတာ့ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၀င္ေတြေကာ တျခားစိတ္ပါ၀င္စားသူေတြေကာ အျပည့္ပဲျဖစ္သည္။ အားလံုး ဖ်ာေတြေပၚမွာထိုင္ၾကသည္။ဖ်ာေပၚတြင္ သိမ္ေမြ႕စြာထိုင္ေနေသာ ေဒၚစုဧ။္ ဟန္ပန္ကတင့္တယ္သည္။ ၾကည္လင္လွပေသာအသားအရည္ႏွင့္ သူမ၀တ္ထားေသာ ၿမန္မာ၀တ္စံုက လိုက္ဖက္လွသည္။ အဖြဲ.ခ်ဳပ္၀င္ေတြရဲ့ ေျပာျပခ်က္ေတြကို စိတ္၀င္တစား အာရုံစိုက္ကာ နားေထာင္ေနသည့္ သူမဧ။္မ်က္၀န္းမ်ားက တျဖတ္ျဖတ္ေတာက္ပေနသည္။ ႏွဳတ္ခမ္းေရာင္လြင္လြင္ ခ်ယ္သထားသျဖင့္ ခရီးရွည္ေၾကာင့္ ပင္ပန္းသည့္အမူအရာ သူမထံမွာ မေတြ႕ရ။ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကသူေတြရဲ့ မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာလည္း ေက်နပ္ရႊင္လန္းသည့္ အမူအရာ ေတြ အထင္းသား။သူမအျပန္မွာေတာ့ တစ္စံုတေယာက္ကစတင္ျပီး “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က်န္းမာပါေစ” လို႕ေအာ္လိုက္သည္။လမ္းမေပၚရွိ က်န္သူေတြအားလံုး မတိုင္ပင္ရပဲ စိတ္အားတက္ၾကြစြာႏွင့္ က်န္းမာပါေစ ဆိုတဲ့အသံေတြ ဟိန္းထြက္လာၾကသည္။ က်မကိုယ္တိုင္လည္း အစိုးရ၀န္ထမ္းမို႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ့ ေ၀းေ၀းေနဆိုတဲ့ကန့္သတ္ခ်က္ေတြကို သတိမရေတာ့ပဲ ေဒၚစုဧ။္အျပန္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္ မွာ ၿမိဳ႔အထြက္ထိ စက္ဘီးစီးကာ စိတ္ပါလက္ပါေၾကြးေၾကာ္ခဲ့သည္။“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က်န္းမာပါေစ”
-
x x x
-
ႏွစ္ေတြေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ။အခုဆို က်မအသက္ ၄၄ႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မည္။လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ၂၀ ကလို လူထုၾကီးႏွင့္အတူ စိတ္ပါလက္ပါ “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က်န္းမာပါေစ” လို႔ဟစ္ေၾကြးခ်င္လွပါသည္။ရင္ထဲမွာေတာ့အျမဲဆုေတာင္းေနမိပါသည္။ “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္တကြ ျမန္မာျပည္သူ၊ျပည္သားေတြ အားလံုး တရားမွ်တေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ားျဖင့္ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ”