မ်ိဳခ်

Nov 11, 2009

မ်ိဳခ်
မွန္ခ်ပ္ကိုမ်က္ႏွာလႊဲ
ပြဲလန္႔တံုးဖ်ာခင္းသူေတြကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
သိုးေရျခံဳထားတဲ႔ ၀ံပုေလြေတြကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
ေနာက္ေက်ာက ဓားနဲ႔ထိုးသူေတြကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုေဖာ္ မသူေတာ္ေတြကို လဲ
မ်ိဳခ်။
ေဆာင္းထားတဲ႔ ဦးထုပ္ေအာက္က
လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႔ ေျမြေဟာက္ေတြ ကိုလဲ
မ်ိဳခ်။
ထံုအေနတဲ႔ ႏွလံုးသားကို
ကိုယ္ပိုင္မာနနဲ႔ ျပန္ထုပ္ပိုး
မ်ိဳခ်။
သခြပ္ပင္ကမီးတက်ည္က်ည္ မလုပ္ခ်င္လို႔
မ်ိဳခ်။
ညီညြတ္ေရး၊ မျပိဳကြဲေရးအတြက္
မ်ိဳခ်။
သူမ်ားကိုလမ္းခင္းေပးနိုင္ဖို႔
သူတို႔ဘ၀ကိုခ်နင္းခံေနတဲ႔ ၾကယ္အစင္းစင္းကိုဦးညႊတ္ရင္း
မ်ိဴခ်
အခ်ိန္က်ရင္
အစာအိမ္ကစစ္ထုပ္သြားလိမ္႔မယ္လို႔ ေတြးရင္း
မ်ိဳခ်။
အခ်ိန္မက်ခင္
မဆန္႔မျပဲအစာအိမ္ကြဲသြားလဲ မတတ္နိုင္
မ်ိဳခ်.....မ်ိဳခ်။ ။


(နီဇူလိုင္)

ပန္း နဲ႕ သီခ်င္း (သို႕) တကၠသိုလ္ သီခ်င္းမ်ား (၂)

Nov 6, 2009

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ ေတြ.. ဘယ္ ေရာက္သြား ျပန္ လဲ…
-
သူ ၂ပတ္ေလာက္ ခရီးသြားေနတုန္း.. ပန္းေတြ ေ၀းသြားျပီလား…ေမႊးၾကည့္ လို႕မရေတာ့ဘူးလား…မဟုတ္ေသး ပါဘူး။ ပန္းေတြက..ဘယ္ကိုမွ ေျပးသြားတာ မွ မဟုတ္တာ..။ အေတြးေတြ ထဲမွာ..ေတးတစ ေလာက္ လြင့္ပ်ံ႕လာဖို႕ပဲ လို ေနတာ…။ သီခ်င္း တပုဒ္..ေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္…။
ရွဳပ္ပါတယ္ေလ.... ရွိသမွ် တကၠသိုလ္ သီခ်င္း ေတြ အကုန္ ဖြင့္ျပီး.. အရင္ဆံုး..၂ ပတ္ စာေလာက္ ဖုန္ တက္သြား တဲ့.. အိမ္ ကို ရွင္း ရမည္။

စာ တိုက္ပံုး လည္း ဖြင့္ ပါ အံုး။
ၾကည့္ေတာ့….. ေၾကာ္ ျငာ စာ ရြက္ ေတြ ခ်ည္း…
သူ ေမွ်ာ္ ေနတဲ့.. မေၾကးမံု ပို႕ေပးလာမယ္ ဆိုတဲ့..စာအုပ္ တခ်ိဳ႕ နဲ႕..မခင္မင္းေဇာ္ ပို႕လိုက္ တဲ့..မင္းကိုနိုင္ စာအုပ္ .. ေရာက္မလာေသး…။

Player က လာေနတဲ့..သီခ်င္းသံက..တိုးေနသည္။ အားမရ…။ volume 11 အထိ တင္ျပစ္လိုက္တယ္..။ ကိစၥ မရွိ.. ။ ကိစၥ ရွိေနတာ.. စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ ကို ျမန္ျမန္ ဆက္ေရး ရမည္။ မုဒ္ ေတြ ျပန္သြင္း ရမည္။ မဆီ မဆိုင္ ၾကားထဲမွ ၀င္လာတဲ့..မုဒ္ ေတြ က.. စိန္ပန္း နီနီ ေတြကို ေဖ်ာ့ေတာ့ သြား ေစသည္။ ကံ့ေကာ္ နံ႕ ေတြ ေတာင္.. စြံ႕အ သြားသလို…။
-
ၾကည့္ပါအံုး.. သူ ဖတ္ ရတဲ့ စာေတြ က.. ျမန္မာနိုင္ငံ ရဲ႕ ရင္ေခါင္းၾကီး ကို တိုးလွ်ိဳေပါက္ ထိုး ေဖာက္ ျပစ္ မဲ့.. တရုတ္ျပည္ရဲ႕ ဓါတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္း ၾကီး.. စတင္လိုက္ျပီ ဆိုတာမ်ိဳး…။ ကမၻာ့ စားသံုးသူ..အမွိဳက္ရွဳပ္သူ မ်ား အားလံုး ရဲ႕ တ၀က္ေက်ာ္ ကို ပိုင္ဆိုင္ ထားတဲ့.. BRIC (Brazil, Russia, India, China) ဆိုတဲ့....မတ္တပ္သြား သတၱ၀ါ အမ်ားဆံုး နိုင္ငံ အုပ္စုၾကီး ထဲက..ဘရာဇီး ကလဲ..ဘ၀ တူ .. တရုတ္ နဲ႕ စြမ္းအင္ ဆိုင္ရာ..လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆို လိုက္ တယ္ တဲ့။ ၾသစေၾတလ် တိုက္ အလြန္က..အိႏၵိယ သမုဒၵရာၾကီး ထဲမွာ.. ေရနံ ေတြ ယိုဖိတ္သြားတာ.. ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးလို႕..ဧည့္ခန္းထဲက..ေကာ္ေဇာ္ တခ်ပ္ ေပၚ ေကာ္ဖီ စြန္းသလို..ျငင္းလိုက္ ေပမဲ့.. ဟိုး-- ေကာင္းကင္ ကေန ၾကည့္ေတာ့.. အတန္းလိုက္.. အကြက္လိုက္.. ၾကီး ဆိုပဲ…။ ေကာင္းကင္ကေန..ၾကည့္ နိုင္ ျမင္နိုင္ သူ ဆိုေတာ့..ဘုရား သခင္ မ်ားျဖစ္မလား လို႕..မ်ား.. ဘယ္သူ ကမွလဲ..အလန္႕တၾကား ျဖစ္မေန ၾက ေပ..။ ဦးထုပ္ ေဆာင္း ထားလို႕ မရတဲ့.. ကမၻာၾကီး .. ထိပ္ေျပာင္ လာတာကို.. ဟာလာ ဟင္းလင္း ျမင္လာ ရေတာ့ လည္း.. ခပ္ရွက္ရွက္ နဲ႕ပဲ..ေျမၾကီးေအာက္ကို တြင္းတူး ၀င္ ေန ၾကရတဲ့.. အျဖစ္ မ်ိဳးေတြ...။ သံုးစြဲ နိုင္တာထက္ ပို ျပီး ထုတ္လုပ္ လာေနတဲ့..စက္ရံု အလုပ္ရံု ေတြ ၾကားထဲမွာ..ယူေရနီယံ ကို..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္..တူးဆြ ျခစ္ယူ ၾကေတာ့ မယ္ လို႕လည္း.. ဆို လား ဆို ရဲ႕..။
-
ေနပါအံုး..ကမၻာၾကီးေပၚမွာ..စြမ္းအင္ ေလာင္စာ ေတြ မေလာက္င ရင္..ဘာျဖစ္သြား နိုင္ မွာလဲ..။ ဒါဆို.. သဘာ၀ အလွအပ ေတြ နဲ႕.. ေတး သီခ်င္းေတြ.. သစ္ပင္ ပန္းမာန္ ေတြ ယုတ္ေလ်ာ့ ညိုးႏြမး္ ကုန္ရင္ေကာ..။
“ ခံစား နားလည္ နူးညံ႕ ေမြ႕ေလ်ာ္ဘြယ္ရာ.. လူ႕အေဆာက္အဦ တခ်ိဳ႕… ျပိဳက် ခဲ့ရင္ မ်ား..” ဆိုတာ မ်ိဳးေတာ့ တခါမွ ..ေတြးမၾကည့္ မိေသး ဘူး။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. လူ နဲ႕ လူ႕ပတ္၀န္းက်င္ ဆိုတဲ့ ေဂဟ စနစ္ ၾကီးထဲမွာ..ပန္းေတြ နဲ႕..သီခ်င္း ေတြကို..ထဲ့သြင္း ထား ခ်င္ ပါ ေသးတယ္။ သူ သိသေလာက္ ေတာ့..ေဟာဒီ ကမၻာေလာက မွာ.. ေတးသီခ်င္း ဂီတ ရဲ႕ နရီ စည္းခ်က္ ေတြ နဲ႕အတူ.. ပန္းေတြ သာသာ ယာယာ ပြင့္ ဖူး လာ ေစ နိုင္ျပီး .. ပန္းေတြ ရဲ႕ ေရာင္စံုျဖာ ပြင့္ခ်ပ္ ေတြ ေၾကာင့္လည္း.. လူေတြ .. အဆင္အေသြး ေရြးခ်ယ္ ခံစား နိုင္ ျခင္း သာ..။
-

ရီေ၀ေ၀..အေတြးမ်ား နဲ႕…
အတိတ္ကို ျပန္ေတြးၾကည့္တဲ့အခါ..
လြမ္းေမာစရာ ..အၾကင္နာ မိုး သဲထဲမွာ


ပုဂံ လမ္း သီခ်င္း ကို ..အားရွိ ပါးရွိ လိုက္ ဆို ျပစ္လိုက္ ရင္း… အ၀တ္ ေတြ ကို အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ ထဲ ထိုး ထဲ့ ျပစ္လိုက္သည္။
-
အား…. ။ လက္ က..ေတာ္ေတာ္ နာေနသည္။
-
ျဖစ္စ က..ဘာေၾကာင့္ နာမွန္း မသိ.. ခုေတာ့..အေျဖ ေပၚျပီ။ .thinkpad အေဟာင္းေလး ကို ျမန္မာျပည္ ျပန္တုန္းက.. အမ ကို အေမြေပး လိုက္ျပီးကတည္းက.. desktop အစုတ္ေလး နဲ႕သာ.. ကမၻာၾကီး ေပၚ တက္တက္ ၾကည့္ ေနခဲ့တာ..။ အခု.. ခရီး ၂ပတ္ ဆိုေတာ့.. ကမၻာၾကီး နဲ႕..ဒီေလာက္ေတာ့ အဆက္ မျဖတ္ နိုင္..။ တခုခု ေတာ့..၀ယ္ ရေတာ့မယ္ ဆိုျပီး.. ႏွစ္ေယာက္သား.. ဆိုင္ တခု ထဲ ၀င္ လိုက္ေတာ့… မဲမဲ လက္လက္ ေျပာင္ေျပာင္ ေတြ ၾကားထဲမွာ.. အျဖဴ ေရာင္..တစ္တစ္ရစ္ရစ္ ကေလးက ..ျမင္ျမင္ ခ်င္း စြဲ ေဆာင္ ေလ ေတာ့သည္။
-
“ ပန္းသီး သံုးရင္ေတာ့.. တခ်ိဳ႕ ဆိုဒ္ေတြ..ဘာေတြ ညာေတြ နဲ႕.. compactible သိပ္ မျဖစ္ ဘူးေနာ္..” လို႕..သတိ ေပး ေပ မဲ့.. ကိစၥမရွိ.. သူ ခ်စ္ သြားေလျပီ။ “ ဒါဆိုရင္..တ၀က္ ဆိုက္မယ္.. တ၀က္ ကိုယ့္ဖာကိုယ္ ေပး..” ဆိုျပီး.. Macbook အျဖဴ ေလး..သူ႕လက္ ထဲ ေရာက္ လာျပီး ကတည္းက.. ေမ်ာက္အုန္သီး ရသလို.. ကလိ ရင္း.. လွ်ာရွည္ျပီး.. ၾကြက္မသံုးပဲ.. trackpad နဲ႕.. မထတမ္း.. tapping လုပ္ရင္း..သူ႕ညာ လက္ တေခ်ာင္းလံုး.. နာက်င္ ေန ေတာ့တာ.. ခု ထက္ထိ..။ နာတာက..တျဖည္းျဖည္း နဲ႕.. လက္မ နဲ႕ လက္ခံု ၾကား..ေနာက္..လက္ေကာက္၀တ္.. ခု..တံေတာင္ဆစ္ ထိ ေရာက္လာသည္။ Mac syndrome လား.. strain လား ေတာ့ မသိ.. အဲဒါ မ်ိဳးက.. မနား ရင္.. ေရရွည္ ဒဏ္ျဖစ္သြား တတ္ တယ္ ဆို လို႕.. ခုေတာ့.. အိမ္ အလုပ္ ေတြကို..တက္နိုင္သမွ် ေလွ်ာ့ ရင္း.. ကီးဘုတ္ ေလး ကိုေတာ့..ခပ္ ေျဖးေျဖး သတိထား ျပီး..ျပန္သံုး ေန ေတာ့ သည္။ အုန္းသီးကေန..မီးခဲ ျဖစ္သြားျပီး.. ခုေတာ့..ေမ်က္မီးခဲ ကိုင္လိုက္မိသလို.. ေတာ္ေတာ္ ခံစား ေနရတယ္။

မျဖစ္ဘူး.. ကီးဘုတ္ ေတာ့..နားလို႕ မျဖစ္… စိန္ပန္း ေတြ ကို.. ဆက္ေရး ရအံုးမွာ..။ ျမန္ ျမန္ ျပီးခ်င္ လွ ျပီ။ အဲဒါ နဲ႕ပဲ..ညက.. (၁၄) ဆိုျပီး.. ျမန္ျမန္ ေရး လိုက္တာ.. ဘာေတြ ေရာကုန္ မွန္း မသိ။ မုဒ္ ေတြ က..ဟိုေရာက္..ဒီေရာက္.. ။ ခု မနက္ မွ.. ဖတ္ေနက် သူငယ္ခ်င္း ေတြ ရဲ႕ ကြန္မန္႕ေတြ ဖတ္ျပီး..ျပံဳး မိေတာ့ တယ္။ ေအး ေလ… အိပ္ခ်င္ မူးတူး.. တင္ခ်င္ ေဇာ နဲ႕.. တင္ ထဲ့ လိုက္တာ..။ ကိုယ့္အမ ကလည္း ေျပာတယ္..စိန္ပန္း နံ႕ မရဘူး တဲ့..။ ဟုတ္မယ္ေလ.. သဘာ၀ ဓါတ္ေငြ႕ နံ႕ ေတြ ေရာသြားတာ ကိုး..။ း)
-
ခုပဲ.. (၁၄) ကို ..ျပန္ ေခါက္ယူ လိုက္ျပီး..ၾကားျဖတ္.. ျပန္ေရး ေန တာ။ အရင္ ဖတ္သြားတဲ့..လူေတြ ေရ… ေဆာရီးပဲ.. (၁၄) ကို.. ေသခ်ာေလး..ျပန္ ျပီး.. စိန္ပန္းေလး ေတြ ျပန္ ထပ္စီ ေပး ပါ့မယ္။
-
ျပီးေတာ့.. ခရီး မသြားခင္ ကတည္းက.. မသက္ေ၀ ေပးထားတဲ့.. တကၠသိုလ္ သီခ်င္းမ်ား..တပိုင္း ကိုလည္း..တင္ေပး မလို႕ပဲ.. ။ သီခ်င္း တင္ဖို႕ app. ေကာင္းေကာင္း အဆင္မေျပ တာနဲ႕.. မတင္ျဖစ္ ေနတာ။ Apture က လည္း ေကာင္းေပမဲ့.. hosting လုပ္ထားတဲ့ google pages က.. ျပည့္က်ပ္သြားျပီမို႕..bandwidth ျပသာနာ တက္ျပီး ေကာင္းေကာင္း ဖြင့္ မရ..။ ေနာက္ဆံုး ေတာ့.. ျပဴးျပဴးျပဲျပဲ ၾကီး မို႕ သိပ္မၾကိဳက္ လွတဲ့.. esnips နဲ႕ပဲ တင္ လိုက္ ေတာ့မယ္…။


အဲ…ဒါေပမဲ့.... esnips က လည္း.. အခုမွ အသစ္စက္စက္ ၀ယ္လာတဲ့.. Mac book ေလး ရဲ႕ OS မွာ..ဖြင့္ မရ ပါလား။ သိတဲ့ သူ ေတြ.. ေျပာျပ ၾကပါအုန္း…။ ရွဳပ္ပါတယ္..။ desktop မွာပဲ ျပန္ နားေထာင္ ေတာ့မယ္..။

မာလာေဆာင္ ျပည္လမ္း ေရွ႕မွာ..

ဂစ္တာသံ ညတိုင္း ၾကားတယ္..

စာသင္လာသူ ေလး ရဲ႕ အခန္း ကကြယ္…




Powered by eSnips.com

( မသက္ေ၀ ေရ.. ေက်းဇူးပါ.. း))

တကၠသိုလ္ သီခ်င္းမ်ား (1)

Oct 21, 2009

ကံ့ေကာ္ရြာ..ျမသီလာ..ျမရိပ္၀န္း..အမည္ေတြ..မွည့္လို႕..ဖြဲ႕လို႕..တင္စားလို႕ မကုန္တဲ့..တကၠသီလာ..ျမကၽြန္းသာ ၾကီး ရဲ႕ အလွ နဲ႕ နက္ရွိဳင္းမူ ကို.. မၾကံဳဖူး..မသိဖူး ေသာ.. သူတခ်ိဳ႕အတြက္..သီခ်င္း ေတြ နားေထာင္ၾကည့္ရင္ မ်ား.. ဘယ္လို ေနမလဲ လို႕ပါ.. ( ညီမ စိုး နဲ႕..ညီမ မေၾကးမံု ေရ.. နဲနဲေလာက္ေတာ့.. နားေထာင္ ခံစားၾကည့္ေပးပါ အံုး..) း)



ဒီအေခြက.. ရွားပါး အေခြပါ..။ စင္ကာပူ ( ရတနာ) က..ထုတ္ေ၀ျဖန္႕ခ်ီျပီး..အဲဒီ စင္ကာပူ ဆိုင္ကပဲ.. ၉၉ ေလာက္က..၀ယ္ထားခဲ့တာပါ..။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့.. ေခတ္ေပၚ နဲ႕..ေခတ္ေဟာင္း စတိုင္ ၂ ေခြပါတာမွာ.. ေခတ္ေပၚေခြကို.. စင္ကာပူက..၇န္ကုန္ တကၠသိုလ္ မသိဖူး..မၾကံဳဖူးတဲ့...ပိုလီ ညီမေတြ ..NUS ညီမေတြကို..ေပး နားေထာင္ လိုက္တာ..ေဖ်က္ပစ္ပါေလ ေရာ.. ဆိုးလိုက္တာ..။ အခု ဘယ္မွာ မွ..ျပန္ရွာ လို႕ မရေတာ့ပါဘူး။



အခု..လက္ထဲမွာ က်န္ခဲ့တဲ့.. “ျမရိပ္၀န္းကို လြမ္းပါသည္” ထဲက..သီခ်င္းေတြ ကို တင္ေပးပါ့မယ္။ “တခ်ိန္တုန္းက တကၠသိုလ္” ကေတာ့.. စာသားပဲ ေနာက္တေခါက္ တင္ေပးပါ့မယ္..။ တခါတည္း ဆိုေတာ့.. မ်ားလြန္းေနမယ္..။ တကယ္ေတာ့.. ျမရိပ္၀န္း က..ပို နားေထာင္ ေကာင္းတာပါ.. ။ သိဖူးသူမ်ား..ျပန္လည္ ခံစားဖို႕ နဲ႕..မသိသူမ်ား.. ျမည္းစမ္း ၾကည့္ဖို႕.. း)







အင္းလ်ားမွာ ဆံုစို႕ကြယ္




ျမရိပ္၀န္းကို လြမ္းပါသည္




သစၥာေျမ



တကၠသိုလ္မွာ ေ၀တဲ့ႏွင္း



စိန္ရတု တကၠသိုလ္



ကံ့ေကာ္ျမိဳင္တန္း





ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ မလိုခ်င္ပါ






ခ်စ္ရက္ရွည္ရွည္ အင္းယားေျမ




ျမကၽြန္းညိဳညို တကၠသိုလ္


တကၠသိုလ္ေက်ာင္းက..ေငြလမင္း



စကားမစပ္.. သီခ်င္း ေတြ တင္ခ်င္လို႕..ရွာေဖြေလ ေတြ႕ရွိေလ လုပ္လိုက္တာ.. ခု တင္ထားတဲ့..apture ဆိုတာသြားရတယ္။ သိပ္ေကာင္းတဲ့....app ။ ..blogger ထဲမွာ.. တခါတည္း ထဲ့ လိုက္ရတာ.. audio တင္မက.. media file အမ်ိဳးမ်ိဳး ကို..လင့္ လို႕ ရတယ္။ လွတယ္..သပ္ရပ္တယ္။


+++++++++++++

သို႕ေသာ္လည္း Hosting ျပသာနာေၾကာင့္.. esnips နဲ႕ပဲ တစုတည္း ျပန္တင္ေပး လိုက္ပါတယ္။ း)

Powered by eSnips.com

စိန္ပန္း နဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၁၃)

Oct 20, 2009

ဒုကၡပါပဲ..
စာေတြ ကလည္း..ေခါင္းထဲမွာ အကုန္ ေရာ ကုန္ျပီ...

ဒီ..ဧရာ၀တီ ေဖာ္ေမးရွင္း ၾကီးကလည္း.. အိုးဘိုေတြေရာ ..ေက်ာက္ကုတ္ ေတြေရာ ..Reddish brown.. ...yellowish brown... ရွဳပ္ေနတာပဲ...။ purple plain လို႕ပဲ... ေျဖ ျပစ္လိုက္ ေတာ့ မယ္ ။ ဟုတ္တယ္… စိတ္တိုလာျပီ....။ literature ေတြ ဘာေတြ ယူလို႕ ရခဲ့ ရင္လဲ ေကာင္းသား။ ေတာ္ပါျပီ...ခုမွေတာ့.. လြမ္းမေနပါနဲ႕ေတာ့... ေက်ာင္းျပီးဖို႕ပဲ တတန္း က်န္ေတာ့တာ..။ ၈ တန္းထဲက..ဘာမွန္းလဲ မသိ..သိပၸံ.. သိပၸံ နဲ႕…ျဖစ္ေန ရတာ။

ေတာ္အံုးမယ္ ကြာ... ေတာ္ေနၾကာ ၉ နာရီ ထိုးရင္..လက္ဖက္ရည္ နဲ႕ မုန္႕ ေပးေတာ့မွာ..။ အဲဒါ ျပီးမွ ျပန္က်က္ေတာ့မယ္...။ အလိုလို မွ..ဒီေန႕ ဘာျဖစ္ေန တယ္ရယ္ မသိ.. ဘာကိုမွ စိတ္မပါ ခ်င္ ျဖစ္ေနတာ..။

စာအုပ္ကို ခဏ ပိတ္...အေၾကာဆန္႕ရင္း..အျပင္ဖက္ လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. မျဖဴတေယာက္..၀ရံတာမွာ..ဟိုဖက္ ေလွ်ာက္လိုက္..ဒီဖက္ ေလွ်ာက္လိုက္...။ မျဖဴက..အသံ နဲနဲ ထြက္ျပီး..အလြတ္က်က္သူ..။ သူကေတာ့...ခပ္ဖြဖြ ေျပာရင္း..စာအုပ္ မွာ ခ်ေရးျပီး က်က္သူ။ စာအုပ္ေတာ့...ေတာ္ေတာ္ကုန္သည္။ တခ်ိဳ႕ ေတာ့..ေက်ာက္သင္ပုန္း..ေက်ာက္တံ တေဒါက္ေဒါက္ နဲ႕ ခ်ေရး က်က္တာ ေတြ႕သည္။ ေက်ာက္သား ျခင္း ထိတဲ့.... အသံက.. က်လိ..က်လိ နဲ႕ အူယားခ်င္စရာ ေကာင္းသလို..နားလည္း ျငီး လွသည္။


~~ မာလာနဲ႕ … အင္းလ်ားဖက္မွာ ..
ေတးကေလး ေၾကႊးေၾကာ္သူေတြရယ္
ႏွဳတ္ဆက္မ်က္ရည္ ~~~
အလြမ္း သီခ်င္းေလး ေတြ သီဆို ခဲ့..ဘ၀ ေသာင္ယံ ~~
..ေတးသမားေလးေတြ...သီက်ဴးရင့္သံ~~~

အဲ...ဒီရက္ၾကီး ထဲမလဲ...ဘယ္ သေကာင့္သား ေတြ ...အေဆာင္ေရွ႕ လာ သီခ်င္း ဆို ေနနိုင္ ၾက ေသး လဲ မသိဘူး။ အျပင္ က လူ ေတြ ပဲ ျဖစ္မွာ ေပါ့ ...။

“ က်ေနာ္တို႕ စစ္ကိုင္းေဆာင္က ေက်ာင္းသားေလးေတြ ပါ ဗ်ာ... စာေတြ က်က္မရ ေတာ့လို႕.. အေဆာင္သူ ေတြကို လာညည္း ျပတာပါ...ခဏေလာက္..ဦးေဏွာက္ ေဆး ပါရေစ ...”

သီခ်င္းသံ ေနာက္ကေန.. ဇာတ္မင္းသား ဟန္ နဲ ေအာ္ေျပာ လိုက္ တဲ့...ေနာက္ အသံ တခု ေၾကာင့္..သူ ရီခ်င္ သြားသည္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ...ဆိုေနတဲ့ တေယာက္ အသံက ေတာ့ နားေထာင္လို႕ ေကာင္းသားပဲ.. ဦးေဏွာက္ လည္း..တကယ္ကို နဲနဲေတာ့ ၾကည္သြား သလိုလို...

~~~.. တခါတေလလည္း..
အိပ္လို႕မရ တဲ့..ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္ ခ်ိန္ခါ၀ယ္
လမ္းသလား လို႕ေန..ပ်ံ႕လြင့္ေတးေတြ သီဆိုခဲ့ ဘ၀ေသာင္ယံ..
ကမ္းစပ္လွိဳင္းေန...
လြင့္ေမ်ာ ရွိဳက္သံံ... ~~~
~~~
~~~ အေဆာင္သူ..အေဆာင္သူ.. အေဆာင္သူ… အလြမ္းေျပ..
~~ အေဆာင္သူ အလြမ္းေျပ...~~

“ က်ေနာ္တို႕.. စာေမးပြဲ ျပီးရင္..တကယ္ လြမ္းရေတာ့မွာ ပါဗ်ာ...”

~~~အေဆာင္သူ.. အေဆာင္သူ.. အေဆာင္သူ.. အလြမ္းေျပ..
အေဆာင္သူ အလြမ္းေျပ...ေရာက္လာတယ္... ~~~~

“ အခု..သီဆိုတဲ့ အေဆာင္သူအလြမ္းေျပ သီခ်င္း ကေတာ့... အင္းလ်ားေဆာင္ တေဆာင္လံုးက.ပုပု ကြကြ.. အဲေလ.ပုပု ရြရြ.. နုနု လွလွ အေဆာင္သူ ေတြ အားလံုုး နဲ႕ တကြ.. သခ်ာၤ ေနာက္ဆံုး ႏွစ္က... အမၾကီး လွနုစံ အတြက္ ပါ...”

လုပ္ျပန္ျပီ.. ဒီလူ ေတာ္ေတာ္ ေနာက္သည္။ အဲဒီ အမၾကီးက..ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္စရာ ေကာင္းသည္။ ရခိုင္ ပဲ ထင္သည္။ အေဆာင္မွာ လဲ ရခိုင္ေတြ အေတာ္မ်ားသား။ စစ္ေတြ ေကာလိပ္က...တကၠသိုလ္ မဖြင့္ နိုင္ေသးေတာ့.. အကုန္ ရန္ကုန္ ဆင္းလာ ၾကရတာ။ တကယ္ေတာ့..နယ္ေတြမွာ တကၠသိုလ္ ေတြ မရွိလဲ.. နိုင္ငံ တနံတလ်ားက..လူေတြ.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ၾကီးမွာ လာဆံု ၾကတာ..ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတ အတြက္ေရာ..မတူျခားနားျခင္းေတြ..ေပါင္းစံု မွ်ေ၀နိုင္ခြင့္ အတြက္ပါ.. ေကာင္းတာေလ…။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီး က်ပ္ျပဲ လာတာနဲ႕..စားရိတ္ေထာင္း တာေလး တခုပါပဲ..။

အင္းေလ.. ရခိုင္ ေတြက..ဟိုးေခတ္ထဲက..ျမန္မာျပည္မွာ..ပညာတတ္ေတြ ပထမဆံုး ထြက္တဲ့ လူမ်ိဳးေတြပဲ။ အဲဒီတုန္းက ဆို.. ပိုက္ဆံတတ္နိုင္တဲ့ ေျမပိုင္ရွင္ ေတြ သာ.. အိႏၵိယ တို႕ အဂၤလန္တို႕ ပို႕ေက်ာင္းထား နိုင္ ၾက ေတာ့..အိႏၵိယ နဲ႕ ပိုနီးတဲ့..ရခိုင္ေတြ က ..ပိုျပီး..အေရာက္ အေပါက္..မ်ားၾက တာ တဲ့။

~~~… အေဆာင္သူေရ...
ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္ ေတးဖြဲ႕တီးတဲ့ အခ်ိန္အခါ၀ယ္... ~~
ရြက္ေျခာက္ ေမြ႕ယာ ...အင္းလ်ားေရွ႕မွာ ..
~~.. ကိုယ္တို႕လည္း အပန္းေျဖကာ..ေမွးစက္နားမယ္...
လြင့္ေမ်ာ လို႕ရယ္... ~~~

သီခ်င္းသံ ကို ေက်ာခိုင္း ျပီး… အခန္း အျပင္ ကို ထြက္လိုက္တယ္။ အေႏြးထည္ အပါးေလး ကို ရင္ဖတ္ဆြဲစိ လက္ပိုက္ ရင္း..၀ရံတာ က ေန....အင္းလ်ားေဆာင္ၾကီး ရဲ႕ အလယ္ ကြင္းျပင္ ၾကီး ကို ေငးၾကည့္ ေန မိတယ္။ အခန္းတိုင္းလိုလို ကေန ..ျဖာက်ေနတဲ့…မီးေရာင္ေတြ ၾကားထဲမွာ … အရိပ္ေတြ ေရာ..အသံ ေတြေရာ ယိမ္းထိုး ေနၾကတယ္။ ၾကယ္ေတြ ခပ္က်ဲက်ဲ ေပါက္ေနတဲ့ ... ေကာင္းကင္ ၾကီး ကလည္း.. အင္းလ်ား ေဆာင္ၾကီး ကိုမွ..ငံု႕မိုး ၾကည့္ေန သလို ပါပဲ..။ အင္း..လူ႕သေဘာကလည္း..တေလာက လံုး..ကိုုယ္နဲ႕ ကိုယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ေလးပဲ.. ျမင္တတ္တာပဲ ေနာ္...။ ဒီႏွစ္ ေဆာင္း..နဲနဲ အေအးပို သည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီ လ ထဲ ေရာက္ေနတာ ေတာင္..ညဖက္ဆို..ေအးစက္စက္ ကေလး..ရွိေနေသးသည္ ။
-
အင္လ်ား ေရွ႕က ေမာင္ေတြ ကလည္း..ရြက္ေျခာက္ ေမြ႕ယာ ေပၚမွာ လြင့္ ေမ်ာ … လို႕...။ အင္းလ်ား ေဆာင္ ထဲမွာေတာ့... သူတို႕ ရဲ႕ လြင့္ေမ်ာသံ ကို ၾကားတဲ့ လူက..ၾကားေပမဲ့.. မၾကားနိုင္ မခံစားနိုင္..မလြင့္ေမ်ာ နိုင္သူ က..အမ်ားသား။ ဟိုးမွာ..ၾကည့္အံုး..တေယာက္ဆို.. ေစာင္ၾကီး ျခံဳ ျပီး..ပန္းျခံ မ်က္ခင္းထဲက..ခံုမွာ ထိုင္ျပီး စာေတြ ေအာ္က်က္ ေနတာ...ကေလး ေလး ၾကေနတာပဲ..ရီစရာ။

ရိုးေကာလ္ ခန္းဖက္..လူေတြ ေတာ္ေတာ္ ဆင္းလာၾကျပီ...။ ညလယ္စာ ေပးျပီ ထင္သည္။ ကိုးနာရီ ေတာင္ ခြဲေနျပီပဲ...။ ကေလး တို႕ မစုတို႕..ထြက္လာျပီး...မျဖဴကို လွမ္းေမး သံ ၾကား သည္။ ကိုယ္ေတြ လည္း ဆင္းမွပဲ။

++++++

လက္ဖက္ရည္ နဲ႕ ဆိတ္သားပါ့ဖ္..။ ေကာင္းေလစြ… သူ႕အၾကိဳက္။
-
မမလဲ့က..နာမည္ စာရင္း စာရြက္ ထဲမွာ .. နာမည္ေတြကို တေယာက္ျခင္း ေဘာပင္ နဲ႕ ျခစ္ သည္။ မီးဖိုေဆာင္က..ဘ ဦးေမာင္ေလးက.. ဧရာမ ဒန္အိုးၾကီးထဲက..လက္ဖက္ရည္ ေတြ..တခြက္ျခင္း ေလာင္းထဲ ေပးတုန္း...မမျမင့္ၾကည္ က.. ဆိတ္သားပါ့ဖ္ ေတြကို စကၠဴဗံုးထဲကေန...ယူ ထုတ္ေပး ေနတာ .....ကိုယ့္ အိမ္ ကိုယ့္ယာ မွာ..မိသားစု နဲ႕ အတူ ေနေန ရသလိုပါပဲေလ..။ တကယ္ဆို...ကိုယ္က..အိမ္မွာ ေတာင္ ..ဒီေလာက္ ေပ်ာ္တာ မွ မဟုတ္တာ..။

မုန္႕နဲ႕ လက္ဖက္ရည္ ယူ ျပီးေတာ့..သူတို႕ ေတြ..အေပၚ ျပန္မတက္ၾကေသးပဲ... ရိုးေကာလ္ခန္း အလယ္ တံခါး က...ေလွခါးခံု ေလးမွာ ထုိင္ျပီး...မုန္႕စား ၾကတယ္။ ဒီေနရာ ေလးက...အင္းလ်ားလမ္းေပၚက ေန..အေဆာင္ထဲ ကို လွမ္းၾကည့္ရင္..တန္း ေန ေအာင္ ျမင္ရတဲ့..အလယ္ ေခါင္ တဲ့တဲ့ ။ အေဆာင္ ေရွ႕က...သေကာင့္သား ေတြ လည္း.. ရြက္ေျခာက္ ေမြ႕ယာ ေပၚမွာ.. အပမ္းေျဖ ေကာင္း တုန္း ထင္သည္။ တခ်က္ တခ်က္..ဂစ္တာသံ က တိုးသြားလိုက္.. က်ယ္လာလိုက္…။ ညေနက…ေရေတြ တ၀ ၾကီး ေလာင္းထား တဲ့.. အလယ္ မ်က္ခင္း ၾကီး နဲ႕.. ရိုးေကာလ္ ခန္းမ ေဘးက .. တရုတ္ႏွင္းဆီ ပင္ေလး ေတြ ဆီ က…မိုးနံ႕လိုလို..ပန္းနံ႕လိုလို…။ ေအးစက္စက္ ကြင္းျပင္ ၾကီးေအာက္မွာ..အေငြ႕တေထာင္းေထာင္း နဲ႕ လက္ဖက္ရည္ ပူပူ က.. အရသာ ရွိလွသည္။ တကယ္ဆို..ဆိတ္သားပါ့ဖ္ တေယာက္တခုက..ဘယ္မွာ ဗိုက္၀ မွာလဲ…။

“ မျဖဴ တို႕ နဲ႕ လာထိုင္ စား အံုးမယ္..” ဆိုျပီး.. အီးေမဂ်ာက..တရုတ္မေလး အိအိေထြး ပါ လာ၀ိုင္းေတာ့.. ခဏတျဖဳတ္ေတာ့...စကား ၀ိုင္း ေလး ျဖစ္သြားသည္။ အဲဒီ တရုတ္မေလး က.. စာ ေတာ့ အေသက်က္တာ..။ သူ႕အမ လည္း..အေဆာင္မွာ ရွိသည္..။ ရူပ ခၽြန္လား ဓါတုခၽြန္လား မသိ။ ခၽြန္ဆု တခုခုပဲ။ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္လံုး..စာ ေတာ္သည္ဟု နာမည္ ၾကီး သည္။ ဒါေပမဲ့..သူ႕အမ ကေတာ့..ေအးေအးေဆးေဆး စကားနဲျပီး...သူ ကေတာ့... ခင္တတ္ မင္တတ္ သည္။ စကားေျပာရင္ လည္း.. က်ယ္က်ယ္...စာက်က္ရင္ လည္း က်ယ္က်ယ္ မို႕... သတိထားမိ ေနသည္။ အေဆာင္မွာ လည္း..တခ်ိဳ႕သိပ္ေအး ရင္..ရွိလို႕ ရွိမွန္းေတာင္ မသိ။ လူေတြက လည္း အမ်ားၾကီးမို႕..တခုခု ထူးျခား ရင္ေတာ့..သိၾကသည္။ ဥပမာ.. ျပည္သူ႕ အခ်စ္ေတာ္ အေဆာင္ အတြင္းေရးမွဴး..မမိုး၀ါ ဆိုရင္ေတာ့.. မသိသူ မရွိေပါ့..။ ရုပ္မလွ..ကိုယ္လံုးမလွ..၀၀တုတ္တုတ္ေလးေပမဲ့.. အသံ တအား ေကာင္းတဲ့..မစန္းႏြဲ႕ရီ လို ..အေဆာင္ အဆိုေတာ္ မ်ိဳး။ ေနာက္.. အီးေမဂ်ာ ကပဲ ေအာနပ္စ္ လား မသိ..ပုပုရုပ္ဆိုးေလး မို႕ ..အီးတီ လို႕ ေနာက္ေခၚၾကတဲ့ ..ဘိုလိုပဲ ေျပာတဲ့.. ေဂါက္ေၾကာင္ တေယာက္..အမယ္..ဒါမဲ့ သူလည္း သီခ်င္းဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းသည္။ ဒင္နာမွာ မ်ား သီခ်င္းဆိုရင္.. ေဟမာေန၀င္း မ်ား ရွံဳးရေတာ့မလို..သူ႕ကိုယ္သူ တကယ့္ အဆိုေတာ္ ဂိုက္နဲ႕။ ေနာက္ျပီး… အီးစီ ေပမဲ့..လူခ်စ္လူခင္ ေပါတဲ့.. မိုးမိုး။ သူက ကူညီ တတ္ယံုတင္ မက.. အျမဲ ေပ်ာ္..ေနာက္ေန ေတာ့.. တေဆာင္လံုးရဲ႕ အခ်စ္ေတာ္..။ လူေတြ ကေတာ့..အမ်ိဳးမ်ိဳးပါပဲေလ။ အေကာင္းစား ေတြ ၀တ္ေလ့ ရွိျပီး.. ဖင္ေခါင္းက်ယ္ တဲ့.. ေတာင္ၾကီး က.. စႏၵီမ်ိဳး ဆို..စာေမးပြဲ ရက္မွာ..သူ႕ဘဲက.. ညေနတိုင္း..အေရွ႕ေပါက္က ေန.. ကိုယ္ပိုင္ကား နဲ႕ လာျပီး.. စားစရာေတြ လာေပးတာ ဆိုပဲ။ ခုလို အေဆာင္ က ေကၽြးတဲ့ ညလယ္စာ ေတြ မ်ားဆို..တခါမွ ဆင္းယူ တာေတာင္ မေတြ႕။

တကယ့္ကို.. အမ်ိဳးစံု လွ တဲ့ ပုပုရြရြ အေဆာင္သူ ေတြ အေၾကာင္း ေရာက္တက္ရာရာ ေတြး ရင္း.. ေဘးမွာ..မျဖဴ နဲ႕ အိေထြး နဲ႕..စကား လက္ဆံု က်ေနလိုက္ တာမ်ား..ေၾသာ..သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္က.. သူတို႕ ဘိုးေဘး ေတြ အေၾကာင္း..ေျပာေန တာပဲ..။ ဟက္က ေတြေရာ..ယူနန္ေတြေရာ..စံုလို႕။

“ တုိ႕ အပါး ..ျမန္မာျပည္ထဲ ေရာက္ေတာ့..၁၈ ႏွစ္သားပဲ ရွိေသးတာ..တဲ့..သေဘာၤၾကီး နဲ႕ လာတာ တဲ့.. ။ တို႕ မေမြးခင္ေလး အ ထိေတာင္..တရုတ္ျပည္က..အမ်ိဳးေတြကို ေငြ လွမ္းပို႕ေနရေသးတာ..”

မျဖဴ ေျပာေျပာေန လို႕..အဲဒီ ဇာတ္လမ္းေတာ့..သိျပီး ေနျပီ။ ဒါေပမဲ့..အိေထြး ေျပာတဲ့.. သူ႕ အပါး ဇာတ္လမ္းက…ပို စိတ္၀င္စား စရာ ေကာင္း ေနသည္။ သူတို႕မွာ..ညီအမ ၃ ေယာက္ နဲ႕ ေမာင္ေလး တေယာက္ ရွိတာ.. သူအပါအ၀င္ ေရွ႕က..အမ ၃ေယာက္လံုး.. ၁၀ တန္း အမွတ္ေတြ ေကာင္းျပီး ေဆးေက်ာင္း မွီ ခဲ့ေပမဲ့..သူ႕အပါး က FRC ျဖစ္ေနလို႕ .. တေယာက္မွ တက္ခြင့္ မရ ခဲ့တာ ဆိုပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ ထင္ေတာ့ ထင္တယ္..သူတို႕ ညီအမ ႏွစ္ေယာက္..စာ ဒီေလာက္ ၾကိဳးစားတာ။

“ အပါး က..ေတာ္ေတာ္ အသက္ၾကီးပါျပီ.. သူ လည္း..ေတာ္ေတာ့္ကို အကုန္ခံ လိုက္တာပဲ.. ျဖစ္ခ်င္ေတာ့..သူလဲ NRC က်ျပီးေရာ..အငယ္ဆံုး ေမာင္ေလး ၁၀ တန္း က်ပါေလေရာ..ဟား ဟား.. ရီရတယ္ေနာ္.. ျဖစ္ပံုက…
……
ကဲ..ကဲ… က်မလည္း..သြားေတာ့မယ္..စာ ဆက္က်က္လိုက္ အံုးမယ္..”

အိေထြးက..သူ႕ ဇာတ္လမ္းကို သူ႕ဖာသူ ျပန္ရီ ရင္း… စာအုပ္ေလး ကိုင္ကာ..ထြက္သြား ေပမဲ့.. ကိုယ့္ အတြက္ေတာ့..ေတြးစရာ ျဖစ္ေနျပန္ သည္။ သူ တို႕ ငယ္ငယ္က.. ေဒၚေလးတို႕ သူငယ္ခ်င္း.. ေဒၚအရီေႏြး ဆိုတာကို သတိရသြားသည္။ ဘီအီးဒီ ဆင္း အထက္တန္းျပ ဆရာမ ေဒၚအရီေႏြး တို႕ သားအမိ ႏွစ္ေယာက္..နိုင္ငံသား မဟုတ္လို႕.. ေနတဲ့အိမ္မွာေတာင္..အိမ္သာက်င္း တူးလို႕မရ ဘူး ဆိုတာ..လူၾကီးေတြ ေျပာေျပာ ေနတာ..ၾကားဖူး ခဲ့သည္။ ခုေတာ့..အဲဒီ ဆရာမလည္း..မကာအို ထြက္သြားျပီး.. ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ျဖစ္ေန ျပီ ေျပာသည္ ။

ငါတို႕လည္း တက္ၾကမယ္ေလ.. ခုည..တဘာသာေတာ့ ျဖတ္ရမယ္..”

အက်အန ထိုင္ျပီး..အပ်င္းထူ ေနတဲ့..သူတို႕ ေတြကို..ကေလးက..ႏွိဳးေဆာ္ရင္း.. သူ႕လက္ေမာင္းကို..ဆြဲထူ လိုက္ သည္။

အလယ္လမ္းၾကီးကို ျဖတ္ျပန္လာ ၾကေတာ့.. သူနဲ႕ ကေလးက..တတြဲ။ မစု နဲ႕ မျဖဴက..တတြဲ ။

ကေလးက.. သူ႕ပခံုးေပၚ မီွေလွ်ာက္ရင္း..
“ ဟယ္.. ဆရာ အလုပ္ထြက္သြားတာ..ႏွေျမာပါတယ္ေနာ္.. ” လို႕..စကား စ ေတာ့..“ အင္း-----” လို႕ သံရွည္ဆြဲ ယံုက လြဲလို႕..ဘာ ေျပာရမွန္းလဲ မသိ။ ဒီသတင္း ကို..မနက္က..ကိုတိုး ဆီက ၾကားျပီးကတည္းက.. တေန႕လံုး.. စိတ္ထဲ တမ်ိဳး ျဖစ္ ေနသလို ။ ဆရာ ေက်ာင္းမလာ ေတာ့တာ လည္း ေတာ္ေတာ္ ၾကာျပီ။ မွံဳၾကီးက လည္း ..ပန္းဆိုးတန္း..ပတ္စ္ပို႕ရံုးေရွ႕မွာ..ဆရာ့ကို ေတြ႕လိုက္တယ္ လို႕ေျပာေတာ့.. ဆရာ စင္ကာပူ သြားဖို႕ ေသခ်ာ သြားျပီ ေနမွာ ပါ။

အလယ္ ဧည့္ခန္း ေလွခါးေပၚ တက္ေတာ့… အေဆာင္ေရွ႕က အုပ္စု ေတြ ရွိေနေသးသည္။

“ က်ေနာ္ တို႕လည္း..စာျပန္က်က္ပါ ေတာ့မည္ ခင္ဗ်ား… ေတာင္းဆိုသူ မ်ား ရွိလို႕..အေဆာင္သူ အလြမ္းေျပ ေလး နဲ႕ ပဲ အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္… အေဆာင္သူ တို႕ေရ….”


~~…အေဆာင္သူေရ...
ေက်ာင္းၾကီးပိတ္လို႕..ခြဲရေတာ့မဲ့..အခ်ိန္အခါ၀ယ္...
ေနာက္ဆံုး အျဖစ္ကြယ္... ~~~
ကံ့ေကာ္ပြင့္ တို႕ကို ႏွဳတ္ဆက္ပါ..
ဂ်ပ္ဆင္ အိုကို လက္ျပပါ..~~~
ခံုတန္းလ်ားတို႕ကုိိ လွည္႔ၾကည့္ပါ..
~~~ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ ကို ေက်ာခိုင္းကာ..
ႏွင္လဲ ခြါ...မႏွင္လဲခြါ...ႏွင္လဲ ခြါရေအာင္..
ကိုယ့္အား ထားရစ္ခဲ့ၾကပါ...
သံေယာဇဥ္ ၾကိဳး ျဖတ္ခဲ့ပါ...~~~

အင္းေလ.. အခ်ိန္တန္ေတာ့ လဲ .. အားလံုး..ဒီ ေက်ာင္းၾကီး နဲ႕.. ဒီကံ့ေကာ္ပြင့္ ေတြကို ႏွုတ္ဆက္ ရမွာ ပဲ မဟုတ္လား …။ သီခ်င္း စာသားေလးက.. မွန္လိုက္တာ.. ႏွင္လဲ ခြါ.. မႏွင္လဲ ခြါ တဲ့.. ။ သံေယာဇဥ္ ၾကိဳး ဆိုတာေတြ ကေတာ့…အတိုင္းအဆ..အနီး အေ၀း..အထူ အပါး.. အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားထဲမွာ..ျဖတ္ နိုင္ရင္လည္း ျဖတ္ၾကေပါ့ ေလ။ ျဖတ္မရ တဲ့ ၾကိဳး မ်ိဳး ေတြ က်ရင္သာ …။

စာေမးပြဲ ျပီးရင္..ၾကားထဲမွာ တလ ေလာက္ နားျပီးမွ.. field ထြက္ရမွာ ဆိုေတာ့.. ဒီၾကားထဲ.. အိမ္မျပန္ပဲ.. ေမေမ့ ဆီ သြားေန ရင္ ေကာင္း မလား မသိ ။ တလ တခါေလာက္ေတာ့..ေမေမ .. ရန္ကုန္ ဆင္းလာ တတ္ေပမဲ့..တေယာက္တည္း ေန-ေနတဲ့ ေမေမ့ဆီ.. ေက်ာင္းဆရာမ တာ၀န္က် ေနတဲ့..ျမိဳ႕ေလး ဆီ..မေရာက္ျဖစ္တာ ..သြားမလည္ျဖစ္တာ.. အေတာ္ၾကာျပီ…။

(ဆက္ရန္-)
-
တကၠသိုလ္ ရနံ႔ ပို ရ ခ်င္ရင္ေတာ့.. အေဆာင္သူအလြမ္းေျပ သီခ်င္းကို ကလစ္ျပီး နားေထာင္ ေပးၾကပါေနာ္.. း)

၄၇ ႏွစ္ေျမာက္ မင္းကိုနိုင္ မွသည္....

Oct 18, 2009

ေရးသားသူ- နီဇူလိုင္
-
ဒီမို ကရက္တစ္ ျမန္မာ႔ အသံက ထုပ္လႊင္႔တဲ႔ ၈၈ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုိနိုင္ ရဲ႕ ၄၇ ႏွစ္ ေျမာက္ ေမြးေန႔ အစီအစဥ္မွာ ေမြးေန႔ရွင္ မရွိဘဲ သူ႔အိမ္မွာ ေမြးေန႔ပြဲ က်င္းပ ေနရတဲ႔ ပံုရိပ္ေတြ ထဲက ကိုမင္းကိုနိုင္ အေမရဲ ႔ မ်က္ႏွာကို ၾကည္႔၇င္း နိုင္ငံေရး ခံယူခ်က္ ေတြ အသာထား… ရင္နဲ႔ လြယ္ေမြး ခဲ႔ရတဲ႔ သားတေယာက္ အေမရဲ ႔ ေသာကေတြ ကို မ်ွေ၀ ခံစား မိပါတယ္။ သူမရဲ ႔သားကလဲ သူ႔ အသက္ရဲ႕ ထက္၀က္ ေလာက ္ႏွစ္ေတြ ကို နံရံ ေလးဖက္ ၾကားမွာ သူ႔ကိုယ္က်ိဳး လံုးလံုးမပါဘဲ ျမွဳပ္ႏွံ ထားရ ရွာတာကိုး။ ျမန္မာျပည္ ထဲမွာ ဒီလို အေမ မ်ိဳးေတြ၊ ဒီလို သား သမီး မ်ိဳးေတြ၊ ဒီလို မိသားစု မ်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီး...အမ်ားၾကီး ပါလား။
-
+++ ++++
-
ရွင္လိင္ ျပန္တဲ႔ ေန႔ကို မၾကံဳဘူး ေပမဲ႔ ေထာင္က လြတ္တဲ႔ေန႔ ကိုေတာ႔ ခံစား ဘူးတာေၾကာင္႔ ျမန္မာနိုင္ငံ ထဲက ယံုၾကည္ခ်က္ ေၾကာင္႔ အက်ဥ္းက် ခံေနရတဲ႔ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြ အားလံုး ရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ ေရး ကို အင္မတန္ လိုလားပါတယ္။ ကိုယ္ တတ္စြမ္း သမ် ွကူညီ ေဖးမ ေပးခ်င္ ပါတယ္။
-
ျပီးခဲ႔တဲ႔ စက္တင္ဘာ ၁၇ရက္ ေန႔က ``နိုင္ငံသား အက်ဥ္းသား အက်ဥ္းသူ ၇၁၁၄ဦး အား ျပစ္မွဳ ဆိုင္ရာ က်င္႔ထံုး ဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁ ပုဒ္မခြဲ (၁) အရ လြတ္ျငိမ္္း သက္သာခြင္႔ ျပဳျခင္း´´ဆိုတဲ႔ သတင္း ေၾကာင္႔ သူတို႔ ေျပာတဲ႔ နိုင္ငံသား အက်ဥ္းသား ေတြထဲမွာ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ မ်ား ပါမလဲလို႔ သတင္း ေတြကို နား တစြင္႔စြင္႔ ေပါ႔။

ေနာက္ဆံုးေတာ႔ လႊတ္ေပး ခံရသူ ၇၀၀၀ ေက်ာ္ထဲမွာ ၁၀၀ ေက်ာ္ဘဲ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ပါပါတယ္။ မလႊတ္ခ်င္ လႊတ္ခ်င္ ဟန္ျပ လႊတ္ရတာ ဆိုေတာ႔ ပုဒ္မ ၄၀၁ ပုဒ္မခြဲ (၁) ၾကီးကို ေတာင ္ေက်ာပိုး ေပးလိုက္ ပါေသးတယ္။

+++ ++++
-
အရင္က ၾကားဘူးတဲ႔``လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔´´ဆိုတာနဲ႔ ခု သူတို႔ ေၾကညာတဲ႔ ``လြတ္ျငိမ္းသက္သာခြင္႔´´ ဘယ္လို ကြဲျပား ျခားနား ေနသလဲ ဆိုတာ စူးစမ္းမိေတာ႔… ဖခင္ျဖစ္သူ က သူ႔ စာအုပ္စင္ က ``ရာဇ၀တ္ က်င္႔ထံုး ကုိဓဥပေဒ´´ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ရယ္၊ ျမန္မာ႔ သမိုင္း အဖြဲ႔က ထုပ္တဲ႔ ``ျမန္မာ႔ နိုင္ငံေ၇း စနစ္ ေျပာင္း ကာလ(၁၉၆၂-၁၉၇၄)´´ ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ရယ္.. ျမန္မာ႔ အလင္း သတင္းစာ ထဲက အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးတဲ႔ သတင္းစာ ျဖတ္ပိုင္း ေလးရယ္ ယွဥ္ဖတ္ ၾကည္႔ဖို႔ ေပးပါတယ္။
-
ဒီေတာ႔မွ ၁၉၆၃ ခု ဧျပီလ (၁)ရက္ ေန႔စြဲနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက ထုတ္ျပန္ခဲ႔တဲ႔ ``အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ အမိန္႔´´ကို ဖတ္မိပါတယ္။ ``အေထြေထြလြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔(General am-nesty)´´လို႔ ဆိုပါတယ္။

အခ်ဳပ္ ေျပာရရင္ အဲဒီတံုးက ထုတ္ျပန္ ခဲ႔တဲ႔ ``အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔´´ ဆိုတာ အမိန္႔ တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ျပီး တနိုင္ငံလံုး မွာရွိတဲ႔ အက်ဥ္းေထာင္ ေတြထဲက အက်ဥ္းက်ခံ အားလံုး (လူသတ္မွဳ၊ မုဒိမ္းမွဳလို လူတဦးအား ထိခိုက္ နစ္နာ ေစသည္႔ ျပစ္မွဳ မ်ိဳးရယ္၊ ပုဂၢလိကပိုင္ ပစၥည္း ဆံုးရွံဳး ေစသည္႔ ျပစ္မွဳ မ်ိဳးရယ္ ကလြဲလို႔) ကြင္းလံုးက်ြတ္ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ ေပးလိုက္ တာပါ။

လက္နက္ကိုင္ တိုက္ခိုက္ ခဲ႔သူမ်ားကို ေတာင္ သတ္မွတ္ ရက္မွာ လက္နက္ ျပန္အပ္ ေစျပီး လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ ေပးခဲ႔ တာပါ။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက အမ်ိဳးသား စည္းလံုး ညီညြတ္ေရးကို ထူေထာင္ရန္ “အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔” အမိန္႔ကို ထုတ္ျပန္ ခဲ႔တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေစတနာ သိပ္မမွန္ ေတာ႔ အမိန္႔နဲ႔ နဲနဲ လြဲေခ်ာ္ျပီး နိုင္ငံေတာ္ လံုျခံဳေရး အက္ ဥပေဒအရ ထိန္းသိမ္း ထားသူ တခ်ဳိ႕ မပါ ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ နိုင္ငံေရ အက်ဥ္းသား ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို လႊတ္ပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ႔ ဆရာ ရာဂ်န္တို႔၊ ဗိုလ္မွဳး ခ်စ္ေကာင္း တို႔ဆို ၁၉၆၃ အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ အမိန္႔နဲ႔ လြတ္ လာတာပါ။ အဲဒီ အမိန္႔ ထုတ္စဥ္က တနိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ႔ အက်ဥ္းသား (၁၂၀၀၀) ခန္႔ကို တခါ လႊတ္ေပး ဘူးျပီး၊ ၁၉၈၈ လူထု လွဳပ္ရွား မွဳၾကီး အျပီးမွာလဲ အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ နဲ႔ ေထာင္ေတြ ခါခဲ႔ ဘူးပါတယ္။
-
ယခု စက္တင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔မွာ ထုတ္ျပန္ ခဲ႔တဲ႔ လြတ္ျငိမ္း သက္သာခြင္႔ အမိန္႔ ကေတာ႔ ရာဇ၀တ္ က်င္႔ထံုး ကိုဓ ဥပေဒပါ ျပစ္မွဳ ဆိုင္ရာ က်င္႔ထံုး ဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁ ပုဒ္မခြဲ (၁) အရ လူအခ်ိဳ႕ ကိုသာ လႊတ္ေပး တာပါ။ အားလံုးကို လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္း သာခြင္႔ ေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။
-
+++ ++++
-
တကယ္ေတာ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ယံုၾကည္ခ်က္ ေၾကာင္႔ အက်ဥ္းက် ခံေနရတဲ႔ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြဟာ ဘာလက္နက္မွ စြဲကိုင္ မထား ၾကပါဘူး။ လက္နက္ စြဲကိုင္ထား သူေတြကိုေတာင္ အပစ္အခပ္ ရပ္စဲျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထား ေသးတာ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ႔ေရးကို တကယ္ လိုလားရင္ လက္နက္မဲ႔တဲ႔ နိုင္ငံေရး အယူအဆ မတူသူ ေတြနဲ႔လဲ မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆိုင္ ေဆြးေႏြး သင္႔တာေပါ႔။
-
တိုင္းျပည္ ေကာင္းက်ိဳးကို တကယ္ လိုလားရင္ ျပစ္မွဳ အမ်ိဳးမိ်ဳးနဲ႔ လုပ္ၾကံ စြဲဆို အက်ဥ္းခ် ထားတဲ႔ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုးကို အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ အမိန္႔ ထုပ္ျပန္ျပီး ျခြင္းခ်က္မရွိ ခ်က္ခ်င္း လႊတ္ေပး သင္႔တာေပါ႔။ ဒါမွ ေစာင္႔ၾကည္႔ ေနတဲ႔ ကမၻာက ယံုၾကည္မွဳကို ရမွာေပါ႔။
-
အေမ႔အိမ္ကို လြမ္းရက္နဲ႔ ျပန္မလာ နိုင္ေသးတဲ႔ အေ၀းေရာက္ သားသမီးေတြ ကိုလဲ လက္ကမ္း ၾကိုဆို သင္႔တာ ေပါ႔။ ကြဲကြာ ေနတဲ႔ မိသားစု ေတြကို ေသာက ကင္းကင္းနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ ထမင္း လက္ဆံု စားခြင္႔ ျမန္ျမန္ ရေစ႔ ခ်င္ပါျပီ။

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၁၂)

Oct 17, 2009


“ အခန္း ၄၆… ေနာက္ေပါက္မွာ ဧည့္သည္..”

ရိုးေကာလ္ ခန္း အလယ္ ေပါက္ကေန.. အေဆာင္ အလယ္ ကြင္းျပင္ၾကီးကို လႊမ္း ေအာင္..ေအာ္လိုက္တဲ့.. ေက်ာင္းသူ တေယာက္ရဲ႕ အသံ က..က်ယ္ေလာင္ လွေပမဲ့.. အခန္းထဲက အျမန္ေျပး ထြက္ ျပီး ..အေပၚထပ္ ၀ရံတာ က..လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. လူ မျမင္ရေတာ့။

ဒီေန႕ညေန ..ေရေလး ဘာေလး ေစာေစာ ခ်ိဳး.. သနပ္ခါးေတြ ဘာေတြ လိမ္းျပီး.. စာက်က္ မလို႕..စာအုပ္ ကိုင္ကာ ရွိေသး…။ ကိုတိုး တို႕လည္း မျဖစ္နုိင္.. သူတို႕ လဲ..ဒီအခ်ိန္ စာ အသဲအသန္ က်က္ေနရ ေတာ့မွာ.. ။ ပင္းယ ေဆာင္က.. ဟို..လူၾကီး မ်ားလား မသိ..။ တေန႕ကလည္း.. အခ်ဥ္ထုပ္ ေတြ.. တေထာၾကီး လာေပး သြားတယ္။ မျဖဴကလည္း.. သူ႕လက္ထဲက..စာအုပ္ကုိ စိတ္မပါ လက္မပါ.. လွန္ေနရင္း..
-
“ မွံဳၾကီး တို႕ ေတာ့..မျဖစ္နိုင္ဘူးဟ.. ဒါမဲ့.. ဆင္းမယ္ဟာ.. ပ်င္းတယ္..လက္ဖက္ရည္ လည္း ၀ယ္ရ အံုးမွာ.. ”
-
ထံုးစံ အတိုင္း..ေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲ ေတြ..ဒင္နာ ေတြ ျပီးေတာ့.. စာေမးပြဲ ၾကီးက..ေရာက္ လာျပန္ျပီ။ အခု ထက္ထိ ႏွဳတ္တိုက္ က်က္ ေနရတဲ့.. စာေတြကို စိတ္ပဲ ညစ္လွျပီ။ စာကို ဖတ္ျပီးေတာ့ပဲ နားလည္ခ်င္တာ..။ ဆရာ ဦးမင္းေဆြ ေျပာတဲ့..သူတို႕ နိုင္ငံျခားမွာ သင္ခဲ့ရတဲ့..Open book ဆိုတာမ်ိဳး..လုပ္ၾကည့္ ခ်င္လိုက္တာ။ ေအာနပ္စ္ တန္းေတြ မွာ ေတာ့..တ ဘာသာ လုပ္တယ္လို႕ ရီမြန္ ေျပာေျပာ ေနတာပဲ..။ အင္း..ဆရာေတြကလည္း..ေအာနပ္စ္ မွ အထင္ၾကီး တာ..ေက်ာင္းသား ထင္တာ.. ။ ေနေပါ့ဟာ…။

အကြက္စိ တဲ့..မျဖဴ ကေတာ့.. စိသလား မေမးနဲ႕..။ အျပန္ တခါတည္း..ညစာ တင္ဖို႕..ထမင္းခ်ိဳင့္ ပါ ယူလာတယ္။ ခုတေလာ လည္း.. အိမ္မျပန္ ျဖစ္တာနဲ႕.. မျဖဴ ..သူ႕ဖာသူ အိမ္ ျပန္ျပီး ခ်က္ ယူလာတဲ့..ဆိုက္ေပါ့..( တရုတ္ရိုးရာ မုန္လာဥ ေျခာက္ဟင္း) နဲ႕ ခ်ဥ္ေပါင္ေက်ာ္ ပဲ ကပ္ တုတ္ေနရ သည္။ ကိုယ့္ကို ဟင္းလုပ္ေပးေနက်.. မယု လည္း.. ေက်ာင္းျပီး သြားျပီ ဆိုေတာ့..ကြာလဖိုင္းတန္း ဆက္တက္မလား ဘာလား.. ကိစၥေတြ ရွဳပ္ရင္း.. နယ္ ျပန္သြားေတာ့.. စာေမးပြဲ နီးမွ.. သူ ဟင္းငတ္ ေနသည္ေလ။

ညေန ေလးနာရီထဲက.. ဟင္းေတြ စခ်ျပီ ဆိုေတာ့..ထမင္းစားခန္း ထဲမွာ..တခ်ိဳ႕ ညစာ ေစာေစာ စားတဲ့ လူေတြ ေတာင္ ေရာက္ေနၾကျပီ။ မမနႏၵာ ကို.. တပတ္တခါ သူ႕အိမ္က လာပို႕ တတ္တဲ့.... စတီး ေလးဆင့္ခ်ိဳင့္ ၾကီး နဲ႕ ေတြ႕လိုက္ေတာ့.. ဗိုက္ေတာင္ ဆာခ်င္ သြားျပီ။ “ညက် လာစားမယ္ေနာ္..မ” လို႕.. လွမ္းစ ရင္း..ထမင္းစားခန္း ထဲ.. ဟုိေငး ဒီေငး လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ.. မျဖဴကေတာ့.. ၀က္သားနဲ႕ ဗံုလံုသီး ဟင္း ကို..ခ်ိဳင့္ေတြထဲ ထဲ့ျပီးလို႕..ထမင္းစားခန္း ေစာင့္ေပးေနတဲ့..အန္တီ ျမ ဆီမွာေတာင္..အပ္ျပီးသြားျပီ။

အေဆာင္ ေနာက္ေပါက္မွာေတာ့ ..ေနာက္ဆံုးႏွစ္ က.. မမ ေတြသာ ပို အလုပ္မ်ား ေနၾကသည္။ စာေမးပြဲ အတြက္ ပူရတာ တမ်ိဳး ..ခ်စ္သူ..ဒါမွမဟုတ္..ခ်စ္သူ မျဖစ္တျဖစ္ေလးေတြ နဲ႕.. ခြဲရေ တာ့မွာက..တခက္.. ။ ေနာက္ေပါက္ တဲ့တဲ့က.. ပါေမာကၡ အိမ္ ရဲ႕ ေရွ႕အုတ္ခံု လည္း မလြတ္.. ။ အင္း၀ ေဆာင္ေရွ႕ဖက္..ကံ့ေကာ္ပင္ေတြ ေအာက္မွာ လည္း မတ္တပ္..။ ULB သြားတဲ့ လမ္းေလး ထဲမွာ လည္း..ဟိုနား..ဒီနား..။ တခ်ိဳ႕က..ပုဂံလမ္း ဖက္ ကို ဦးတည္လို႕..။ ဆံပင္ ေကာက္ေကာက္.. ဖင္ေကာက္ေကာက္ေလး နဲ႕..ေဒးဒရဲ Queen ဆိုတဲ့..အမ ၾကီး ဆီ ညေနတိုင္း လာတဲ့.. RIT က..အကိုၾကီး လည္း ေရာက္ေန ျပီ .. ခင္ေတာင္ ေနျပီ ေလ..

“ အမ..ေရခ်ိဳးတုန္း.. ေနာက္တနာရီ ေလာက္ ေစာင့္အုန္း..” လို႕ ေနာက္ေတာ့.. ျပံဳးေနတယ္။

“ဟိုမွာ .. မထိုက္ တို႕အတြဲ ..” လို႕..မျဖဴ ျပတဲ့ ဖက္ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. သိပၸံ ကန္တန္းန္ ေဘးက.. စာသင္ေဆာင္ ေတြ ၾကားထဲမွာ.. ဒဂုန္ေဆာင္က..အကိုၾကီး နဲ႕..။

“ ေနအံုး..ငါတို႕ ဧည့္သည္ ဆိုတာ.. ဘယ္သူလဲ မသိဘူး…”

သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္..ဟို ရွာ..ဒီရွာ လုပ္ေနတုန္း မွ.. ဟိုးဖက္.. အင္း၀ မုခ္ဦး ေအာက္က..ထ လာတဲ့.. ကိုေအးေဇာ္ဟန္ ကို လွမ္းျမင္လိုက္ ၾကသည္။ အေတာ္ေတာ့ အံ့ၾသသြားမိ သည္။ သူတို႕လည္း..ေအာနပ္စ္ တန္းေတြ..စာေတြ နဲ႕ လံုးပန္းေနၾက မွာပဲ လို႕ ထင္ေနတာ.. ျပီးေတာ့.. သိပ္ျပီးေတာ့ လည္း လာေလ့ ရွိတာ မဟုတ္ဘူး ေလ..။ ေအးေလ.. ဘယ္သူ႕ဆီ လာတာမွန္း မွ မသိတာ…အခန္း ၄၆ လို႕ပဲ ေခၚတာ ကို... ။ မျဖဴ မ်က္ႏွာ ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. သြားထက္ေလးေတြ အကုန္ေပၚေအာင္ ျပံဳးေနလိုက္တာ..။
-
“ ေနာက္ေပါက္မွာ..လူေတြ ရွဳပ္ေနလို႕..ထိုင္စရာလဲ မရွိတာနဲ႕..လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္ သြားထိုင္ေနတာ.. ဟိုမွာ.. ခရစ္စ္တိုဖာ လည္း ပါလာတယ္..”

ဘယ္သူ႕ကို ရယ္လို႕လည္း..မဟုတ္.. ခပ္လံုးလံုး ေျပာ လိုက္တဲ့.. သူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေတာ့လည္း.. ဘယ္သူ႕ကိုမွ ၾကည့္ မေန ျပန္ဘူး.. ခပ္တည္တည္ ဟန္ နဲ႕.. ။ အဲဒါေၾကာင့္..တခါတေလ..ကိုတိုး တို႕က..ၾကည့္မရ ခ်င္တာ.. ဆရာၾကီး ရုပ္ ဆိုျပီးေတာ့ ေလ..။

အင္း၀ မုခ္ဦး ၾကီး ေအာက္တဲ့တဲ့က..ခံုမွာ ထိုင္ေနတဲ့.. ခရစ္စ္တိုဖာ က ေတာ့.. သူ႕သြားျဖဴျဖဴ ေတြ အစြမ္းကုန္ ဖြင့္လို႕.. ျပံဳးျပ ေန ျပန္တယ္။ ဒီ ႏွစ္ေယာက္က..ဘယ္မွာ သြားေတြ႕ျပီး.. ဒီ ကို ဘာ အတြက္ ေရာက္လာ ၾကတာလဲ.. ..။
-
စားပြဲ ထိုး ေလးကို.. ေပါ့က် ၂ ခြက္ လို႕.. မွာလိုက္ရင္း.. စကားလဲ မေျပာျဖစ္ပဲ.. ေလးေယာက္သား.. ခပ္တန္းတန္း ျဖစ္ေနၾကတယ္။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ က်ေတာ့.. ကိုတိုးတို႕လို..ေျပာခ်င္ရာ ေျပာတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေလ..။ သိပ္လည္း ေတြ႕ျဖစ္ၾကတာ မဟုတ္။

“ ဒီမွာ..စာအုပ္ တအုပ္.. ၾကိဳက္မယ္ ထင္လို႕.. .”

ဘယ္သူ႕ကို ရယ္လို႕ မေျပာ ေပမဲ့.. အျဖဴေရာင္ စာအုပ္ ေသးေသး ေလး က..သူ႕ေရွ႕ကို ေရာက္လာတယ္။

မင္းသားေလး…
---
မ်က္ႏွာဖံုး မွာ.. ကာတြန္းလို အေကာင္ေလး နဲ႕…
ေဒၚခင္ေလးျမင့္ ျပင္သစ္ဘာသာမွ တိုက္ရိုက္ျပန္ ဆို သည္….

“ ဒီ စာအုပ္က..ျပင္သစ္ စာ သင္တန္းေတြ မွာေတာ့.. မဖတ္ဖူးသူ..မသိဖူးသူ မရွိ သေလာက္ပါပဲ.. ခုက.. ဗမာ ဘာသာျပန္ စ ထြက္တာ..သိပ္ေကာင္းတယ္..ဖတ္ၾကည့္ပါ.. ”

စာအုပ္ေလးက..စိတ္၀င္စားစရာ.. အထဲမွာ လည္း..ကာတြန္း ရုပ္ေလး ေတြနဲ႕..။
“ ဒီ..ေဒၚခင္ေလးျမင့္ ဆိုတာ.. ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ မမေလး သမီး မဟုတ္လား..”

“ ဟုတ္တယ္ေလ..”

စားပြဲထိုးေလး လာခ်ေပးတဲ့..လက္ဖက္ရည္ ကို..တငံု ႏွစ္ငံု ငံုလိုက္ရင္း..
“ အင္း..စာေမးပြဲ ျပီးမွ ဖတ္ျဖစ္မလား မသိဘူး.. ၾကည့္ရတာေတာ့..ပါးပါးေလးပဲ ေနာ္..”
သူကိုင္ၾကည့္ျပီး..ခ် ထားလိုက္တဲ့ စာအုပ္ေလး ကို မျဖဴက..ယူကိုင္ ၾကည့္ တယ္။ ျပီးေတာ့..ခရစ္စ္တိုဖာ ကပါ..ယူၾကည့္ ရင္း.. ခပ္မဆိတ္ ျဖစ္ေနတဲ့..လက္ဖက္ရည္ စားပြဲေလးေပၚမွာ..စာအုပ္ အျဖဴေလးကေတာ့.. ေရြ႕လ်ား ေနတယ္။

ခရစ္စ္တိုဖာ က..“ က်ေနာ္ ကေတာ့..ေမာင္ေသာ္က ရဲ႕ တိုက္ေရယဥ္ ၁၀၃ သိပ္ၾကိဳက္တာပဲ..” တဲ့။ ဘာမွလည္း အဆက္အစပ္ မရွိပဲ နဲ႕။ တသက္လံုး စာအုပ္ တအုပ္ပဲ ဖတ္ဖူးတယ္ ထင္တယ္ လို႕ ျပံဳးခ်င္ေန မိသည္။

“ မိုးမိုး အင္းလ်ား စာအုပ္ေတြ လည္း ဖတ္ၾက တယ္ ေနာ္… ”

လာျပန္ပါျပီ..။ အင္းလ်ား ဆိုတာနဲ႕..မိုးမိုးအင္းလ်ား လုပ္ေနတယ္။ မိုးမိုး အင္းလ်ား ဆိုတာ.. ျမန္မာျပည္မွာ..၀တၱဳဖတ္တဲ့ သူတိုင္း သိတဲ့ ဟာကို…။

ဒါေပမဲ့..ခရစ္စ္တိုဖာ ရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ စကားေၾကာင့္..သူ ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စား သြားသည္။

“ မိုးမုိးအင္းလ်ား က..အင္းလ်ား ေဆာင္မွာ..က်ေနာ့္ အေမ နဲ႕.. သိပ္ခင္တာ.. တခန္းထဲေတာင္ ေနဖူးတယ္ ထင္တယ္…သူ႕နာမည္က..ေဒၚစန္းစန္း လား မသိဘူး.. တခါေတာင္..က်ေနာ္တို႕ ငယ္ငယ္က.. ျမိဳ႕ ကို လာလည္ဖူးတယ္..ဆင္ေတြ အေၾကာင္း စိတ္၀င္စားလို႕ လာ ေလ့လာ ေသးတယ္ တဲ့ ..”

သူတို႕ ကရင္ျပည္နယ္ ဖက္မွာ.. အဖိုး အဖြား ေတြက..ဆင္လုပ္ငန္း ေတြ အၾကီးအက်ယ္ လုပ္ခဲ့ ၾက တယ္ လို႕ သိထားဖူး တဲ့..ခရစ္စ္တိုဖာ ကို..ၾကည့္ရင္း…သူ တခု သတိရ သြားသည္။

“ အဲ…ဒါဆို.. မိုးမိုး အင္းလ်ား ရဲ႕“ ေႏြကို မုန္းသည္” ဆိုတဲ့..၀တၱဳတိုေလး ထဲက..သူ..ဂ်ပ္ဆင္ အေပၚထပ္ကို လိုက္တက္ၾကည့္ဖို႕ လုပ္တဲ့..သူငယ္ခ်င္း ကရင္မေလး ဆိုတာ.. ခင္ဗ်ား အေမ လား မသိဘူး… ”

လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္ ကေန လွမ္း ျမင္ေနရတဲ့..သစ္ပင္ေတြ ၾကားထဲက.. ေထာင္ေထာင္ မားမား..ဂ်ပ္ဆင္ၾကီး ကို လွမ္းၾကည့္ လိုက္ရင္း..သူ တို႕ စကား၀ိုင္းက..ဂ်ပ္ဆင္ ၾကီးဆီ ေရာက္သြား ျပန္သည္။

“ ဒါၾကီးက..ခုထက္ထိေတာ့.. ျမန္မာနိုင္ငံ ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယန္ အသင္းက..ပိုင္တာပဲ ေလ.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ၾကီးနဲ႕ ဘယ္လို နားလည္မူ လုပ္ထားသလဲ ေတာ့ က်ေနာ္ ေသခ်ာ မသိဘူး.. အဲဒီ ေရွ႕က..အိမ္တခ်ိဳ႕ကလဲ..သင္းအုပ္ဆရာ အိမ္ပဲ…”

မျဖဴက.. “ သြား..တက္ၾကည့္ ရေအာင္ေလ…” တဲ့။

“ ခု..တက္လို႕ မရ ဘူးထင္တယ္ေနာ္.. က်မ တို႕ အေဖ ေတြ..တကၠသိုလ္မွာတုန္းက..သူငယ္ခ်င္းေတြ..ေလာင္းေၾကး စားေၾကး လုပ္ျပီး..အဲဒီ ဂ်ပ္ဆင္ထိပ္ က..ေဘာင္ တပတ္..လမ္းေလွ်ာက္ ဖို႕ လုပ္ၾက တာတဲ့.. ေဖေဖ ေျပာတာ.. ေနာက္ဆံုး..တကယ္လဲ ထိပ္ေရာက္ေရာ.. ျမင့္လြန္းလို႕..ဘယ္သူ မွ မေလွ်ာက္ရဲပဲ.. တေယာက္ပဲ..ေလးဖက္ကုန္း ျပီး ပတ္ နိုင္ ခဲ့တယ္တဲ့..”

ထူးထူး ဆန္းဆန္း..ကိုေအးေဇာ္ဟန္က..အသံ ထြက္ ရီ လိုက္ရင္း..

“ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားဘ၀ ကေတာ့..တကယ္ စံုေအာင္ လုပ္နိုင္မွ တန္တာ…က်ေနာ္တို႕ကေတာ့.. ေဒးေက်ာင္းသား လည္း ျဖစ္.. တျခားသင္တန္းေတြ တဖက္..အိမ္ ကိစၥေတြ တဖက္ နဲ႕..တခါတခါ.. ေက်ာင္းတက္ရတာ..သိပ္ ေပ်ာ္စရာ မေကာင္း လွ ဘူး..”

“ မျဖဴတို႕လည္း..အဲဒီလိုပါပဲ.. အိမ္ စီးပြားေရး ကိစၥ ေတြ..ေခါင္းထဲ အျမဲ ထဲ့ထားရတာ..ျပီးရင္လည္း.. စီးပြားေရးပဲ လုပ္ရမွာ..ဆိုေတာ့…
.......
…ဟိုးမွာ လာေနတာ..ကိုတိုး တို႕ မဟုတ္လား…”

မျဖဴ က..စကား တန္းလန္း နဲ႕.. စာၾကည့္တိုက္ ေဘး..ပလက္ေဖာင္း ေပၚ..လက္ ညိဳး ထိုး ျပ ေတာ့.. ဟုတ္ပါ့..။ …ကိုတိုး နဲ႕ မွံဳၾကီး.. ။ ဒီအခ်ိန္ၾကီး က်မွ..ဘယ္က..ဘယ္လို..။

ကိုတိုး ကေတာ့..ေတြ႕တာနဲ႕ ထံုးစံ အတိုင္း.. ေျပာခ်င္ရာ ေျပာျပီ။

“ ေဟ့ေကာင္ေတြ..မင္းတို႕က..ဘာလဲကြ.. ႏွစ္ေကာင္ထဲ လစ္ျပီး..အင္းလ်ား လာတာ..ဘာသေဘာလဲ.. ေျပာစမ္း..”

ကိုေအးေဇာ္ဟန္က..ဘာမွ ျပန္ မေျပာေပမဲ့.. ခရစ္စ္တိုဖာ ကေတာ့.. “မင္းတို႕ ကေရာ.. ဘာလဲ.. အေဆာင္ပိတ္ခါနီး မွ.. ” လို႕..ျပန္ေျပာရင္း..သူ႕ထံုးစံ အတိုင္း..ရီသံ ေတြနဲ႕ လံုးေထြး .. ေနာက္ေျပာင္ရင္း.. သူတို႕ စားပြဲ လည္း ဆူညံ သြားေတာ့တယ္။

“ ငါက..ဒဂုန္ေဆာင္က.. ေကာင္ေတြ ဆီ.. အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲ နဲ႕ ဖီးလ္ ကိစၥ အစည္းအေ၀း လာတာပါ.. ျပီး..လမ္းၾကံဳတာနဲ႕.. ခဏ ဆို လွည့္ ၀င္လာၾကည့္တာ.. …
......
......
…. ေအာင္မာ.. ဒီ စာအုပ္က..ဘာလဲ.. အရူးမ စာတို ငညိဳ ဟာလား..ဟင္း..ကာတြန္း ရုပ္ၾကီး နဲ႕..နင္ကလဲ..မၾကီး မငယ္ နဲ႕…”

“ ေအး..နင္ နားမလည္ရင္..ကိုင္မၾကည့္နဲ႕.. ခု ခ်လိုက္.. ”

ေနရာတကာ..စပ္စပ္ စပ္စပ္… ပါးစပ္ကလဲ.. ေဟာင္ဖြာ..ေဟာင္ဖြာ.. ေျပာခ်င္ရာ ေျပာတတ္တဲ့ ကိုတိုးကို စိတ္တိုတို နဲ႕ ေအာ္ျပစ္လိုက္ ရင္း..မင္းသားေလး စာအုပ္ေလးကို.. ေပါင္ေပၚ ယူတင္ျပီး..သိမ္းထား လိုက္ မိတယ္။ လက္ က နာရီ ကို ၾကည့္ေတာ့.. ၆ နာရီ ထိုးကာ နီးျပီ။ တခ်ိဳ႕ ေတြေတာင္..အေဆာင္ဖက္ ျပန္လာ ေနၾကျပီ။

“ .... နင္ စာအုပ္ေတြ ဘာေတြ ေရး ျဖစ္ရင္..ငါတို႕ ေတြ အေၾကာင္း ေရးပါလား ေဟ.. ”
ဟင္း..ခုမွ လာမေခ်ာ့ ေနနဲ႕…
“ ေအး..အဲဒီ က်ရင္..နင့္ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ကို.. သရုပ္ေဖာ္ျပစ္ မယ္..”

“ ဒါဆို... မင္းသားက..ဘယ္သူ လုပ္မလဲ..”

မွံဳၾကီး ေမးသံက.. သူ႕ထံုးစံ အတိုင္း..ေအးေဆး ေဆးေဆး ေျဖးေျဖး မွန္ မွန္ ေပမဲ့…သူ႕ရင္ထဲ မွာ ေတာ့...တခုခု လွဳပ္ရွား သြား သည္။ အေဆာင္ ေနာက္ေပါက္ ဆီက လည္း .. အခ်က္ေပး သံေခ်ာင္း စေခါက္ေလျပီ။ အေဆာင္ ပိတ္ေတာ့မည္။ မင္းသားေလး စာအုပ္ေလး ကို ခပ္တင္းတင္း လိပ္ကိုင္ လိုက္ရင္း..ခံုက ျမန္ျမန္ ထ လိုက္တယ္။ ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းေတြ.. အေျဖ ေတြ.. ရွည္ ေနအံုးမယ္ ။

“ ၀င္ၾကမယ္ေလ..”

ႏွစ္ေယာက္သား အေဆာင္ဖက္ ဆီ ခပ္ေသာ့ေသာ့ ေလွ်ာက္လာရင္း.. လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္မွာ ထိုင္က်န္ ခဲ့တဲ့.. ဟိုေလး ေယာက္ရဲ႕ ရီသံ သဲ့သဲ့ က.. အင္း၀ မုခ္ဦး ၾကီး ေအာက္က.. ညေန ဆည္းဆာ ထဲမွာ..လြင့္ျပန္႕ က်န္ ရစ္ ခဲ့ သည္။

ကံ့ေကာ္ပင္ အိုၾကီး ေတြ ၾကားထဲက.. ျဖတ္သန္း တိုး၀င္ လာတဲ့..အဦးဆံုး ေမွာင္ရိပ္ ေတြ က ေတာ့ .. တေန႕တာ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေတာက္ပ မူ ေအာက္မွာ.. ရဲရဲ ထိန္ထိန္ ၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့..အင္းလ်ား ေဆာင္ ၾကီး နဲ႕.. တိမ္ေတာက္ခ်ိန္မွာ..အလွဆံုး ျဖစ္ေနတဲ့ အေဆာင္သူ ေတြ ကို.. အသာ ရပ္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ ေနသလို…။

ဟိုမွာ.. သိပၸံ စာသင္ခန္း ေတြ ၾကားမွာ.. မထိုက္ တို႕ ရွိေန ေသး သည္..။ ေနာက္ေပါက္ အ၀င္မွာ.. အကိုၾကီး တေယာက္.. မတ္တပ္ရပ္ျပီး..အေဆာင္ထဲကို..မခ်င့္မရဲ နဲ႕ စိုက္ ၾကည့္ေနတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ကို ဘာမွ ဂရုမစိုက္သလို…။ သူ႕မ်က္လံုး ထဲမွာေတာ့.. ေ၀းေ၀း သြားတဲ့ ေက်ာကုန္းေလး တခု ကိုပဲ ျမင္ေန မည္ ထင္သည္ ။

ထမင္းစားခန္း မွာ ထားခဲ့တဲ့.. ခ်ိဳင့္ေတြ သြား ယူလာရင္း..မျဖဴက..
အဲဒီ စာအုပ္ေလး ယူ ဖတ္ ၾကည့္ အံုးမယ္ ..” လို႕ မပြင့္ တပြင့္ ေျပာ ေတာ့.. သူ..အံ့ၾသရ မွာလား..။
-
(ဆက္ရန္-)