tag:blogger.com,1999:blog-47903154536201439952012-02-03T09:47:17.187+08:00KKayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.comBlogger3861100tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-90833737544141124752012-01-26T23:32:00.008+08:002012-01-28T01:15:49.580+08:00လက္ခတ္သံ<div style="text-align: justify;"><a href="http://kthwe.blogspot.com/2012/01/blog-post.html">အရင္ ပို႕စ္</a> မွာ .. 'လတ္ခတ္သံ' သီခ်င္းေလး ကို..နွစ္နွစ္သက္သက္ တင္စား ျပီး ကာ မွ... အဲဒီ<b style="color: purple;"> ေရႊျခည္ေငြျခည္ တန္းပါလို႕</b> ရုပ္ရွင္အေဟာင္း ေလး ကို တအား ျပန္ ၾကည့္ခ်င္ စိတ္ ေပါက္ေန မိတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲလို တုန္း.. တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ပဲ.. ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ မွာ ညီမငယ္ တေယာက္ ျပန္တင္ ေပး ထားတာ ေတြ႕ ေတာ့..၀မ္းသာ သြားလိုက္တာ။ ဖလင္ ေခတ္က ရုပ္ရွင္ အေဟာင္းေတြ..ဓါတ္ျပားေခတ္က..သီခ်င္း အေဟာင္း ေတြ..ဘယ္က ဘယ္လို အင္တာနက္ ေခတ္ၾကီး မွာ.. ဟိုက..ဒီက..ထြက္လာ ၾက ပါ လိမ့္ လို႕.. ေတြး ေန မိ ေသးတယ္။ <b style="color: purple;">လက္ခတ္သံ</b> လိုမ်ိဳး.. အလကၤာေက်ာ္စြာ စိန္ေ၀လွ်ံ ရဲ႕..တျခားတျခား ေသာ.. ျမန္မာမူ လက္ရာ သီခ်င္း ေကာင္း ေလးေတြ.. ။ သန္းသန္းဆင့္ ရဲ႕..တျခား တျခား ေသာ.. ဂရုဏာသံ ေႏွာ ေလးေတြ။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. ေနာက္လူ ေတြ .. ၾကည့္ရွဳ ခံစား နိုင္ တာ.. ေကာင္းတာေပါ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခု လည္း ဒီ ရုပ္ရွင္ေလး ကို ေသခ်ာ ျပန္ၾကည့္ ရင္း..ဖတ္ခဲ့ဘူး တဲ့.. မူရင္း ၀တၱဳေလးကို ျပန္ အာရံုေဖာ္ၾကည့္ ေန မိ သည္။ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ရဲ႕.. ေငြတာရီ မဂၢဇင္း ၀တၱဳရွည္ေလး တပုဒ္ပဲ။ ၀တၱဳ ေခါင္းစဥ္က.. <b style="color: blue;">လွိဳင္းပုတ္ တဲ့ ေလွ</b>.. ။ ေခ်ာင္းကေလး နေဘး မွာ.. အမ်ိဳးသမီးေလး တေယာက္ နဲ႕..ခေလးမ ေလး တေယာက္ ေလွ လႊတ္ေနတဲ့ သရုပ္ေဖာ္ ပံုကေလး .. အာရံု ထဲ မွာ ေရးေတးေတး ျပန္ေပၚလာ သည္။<br /><br /><br />ဒါဆို...<br /><br /><i style="color: blue;">ေအးဟဲ့..အေမ လည္း ဆိုရင္း ဆိုရင္း အဓိပၸါယ္ တမ်ိဳးေပါက္လာ တယ္ .. </i><br /><br />ဆိုတဲ့.. ေဒၚေမႏြဲ႕ ၾကီး ရဲ႕ စကားသံ ေနာက္က...လက္ခတ္သံ သီခ်င္းေလး ကို ေရြးနွုတ္ တင္စား အသံုးးျပဳ ခဲ့ တာက.. ဒါရိုက္တာၾကီး ဦးသုခ လား.... မူရင္း စာေရးသူ ခင္လွိဳင္ၾကဴလား... ။ ရုပ္ရွင္ထဲ မွာ.. ဂီတစာဆို စိန္ေ၀လွ်ံ အား ဂုဏ္ျပဳ ၍ လက္ခတ္သံ သီခ်င္းကို သံုးပါသည္ ဆိုေတာ့.. ဦးသုခ ရဲ႕.. အလကၤာ ေျမာက္ ေရြးခ်ယ္မူ ပို ျဖစ္နိုင္မည္ ထင္သည္။ ငယ္စဥ္ တုန္းက..အဆိုေတာ္ လုပ္ခဲ့ဘူး တဲ့.. ေဒၚေမႏြဲ႕ ၾကီးကို.. သဘာ၀ က်က် ကိုယ္တိုင္ ဆို ခိုင္းခဲ့ တဲ့..ဦးသုခ ရဲ႕.. စိတ္ကူး ေလး ကပဲ.. ဒီ ရုပ္ရွင္ တကားလံုးကို.. ေျပာစမွတ္ ျပဳ ေအာင္ .. တသသ က်န္ရစ္ခဲ့ေအာင္ ျဖစ္သြား ခဲ့ တာ လို႕..ထင္မိသည္။ ေဒၚေမႏြဲ႕ၾကီး အကယ္ဒမီ ရ ခဲ့တဲ့ အခန္း တခု လည္း ျဖစ္သြား သည္ေပါ့။<br /><br />ရုပ္ရွင္တကား လံုး ကို ညီညီညႊတ္ညြတ္ ေပါင္းစပ္ ဖန္တီး ခဲ့ ၾကတဲ့ ..ညြန္႕၀င္း.. ခင္ယုေမ..ခ်ိဳျပံဳး စတဲ့..သရုပ္ေဆာင္ ေတြ ရဲ႕ ဟန္ပန္ အမူအယာ ေတြ က စလို႕.. ဂီတ လုလင္ ဦးကိုကို ရဲ႕..ဂီတ တီးခတ္ ဖန္တီးမူ ေတြ အဆံုး.. အဲဒီ ေခတ္ အခါက..အနုပညာ ထြက္ကုန္ တခု ကို ..တေလး တစား ျပန္ျပီး ခံစား ၾကည့္ ရွဳ ျဖစ္ သည္။ ျပီးေတာ့..ငယ္ငယ္က ပံုရိပ္ ေတြ.. ခံစားနားလည္မူ ေတြ..။ တကယ့္ သတိရ စရာ ေလး ေတြ ခ်ည္းပါပဲ။ ငယ္ငယ္က ဆို.. ရုပ္ရွင္တကား နာမည္ ၾကီးျပီ ဆိုရင္.. လက္မွတ္ ကို တအိမ္လံုးစာ အတြက္..တရက္ နွစ္ရက္ ၾကိဳ၀ယ္ၾက ရသည္။ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ရေတာ့မယ္ ဆိုရင္..ညစာ ထမင္း ေတာင္ ၀င္ေအာင္ မစားနိုင္ ေအာင္ စိတ္က လွဳပ္ရွား ေသး တာ။ တအိမ္လံုး ေဆြမ်ိဳးေတြ တသိုက္ၾကီး.. မုန္႕ေတြ..ယပ္ေတာင္ ေတြ.. ဓါတ္မီးေတြ ကိုင္ျပီး သြားၾကည့္ရတဲ့..အဲဒီ ေခတ္ ကို.. အခုလို ၾကိဳက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ ကား ကို အိမ္မွာ ဆိုဖာေပၚထိုင္ ဇိမ္နဲ႕ ၾကည့္နိုင္တဲ့ ေခတ္ကေန..ျပန္ျပီး လြမ္းၾကည့္ မိ ေတာ့.. ဟို တုန္းက ေတာင္ ပိုျပီးေတာ့ ခ်ိဳျမိန္သလိုလို။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စာေရးဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ကို လည္း၊ ၆၂ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း တေယာက္ လည္းျဖစ္.... အက်ဥ္းေထာင္ ထဲ မွာ က်ဆံုး သြားတဲ့.. ခရမ္း ျမိဳ႕နယ္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကိုယ္စားလွယ္ တေယာက္လည္း ျဖစ္တဲ့.. ဦးတင္ေမာင္၀င္း ရဲ႕ ဇနီး အျဖစ္ မသိ ခင္ တုန္းက ေတာ့.. အခ်စ္ နဲ႕ ဘ၀ ကို လွလွပပ ျခယ္မွဳန္း နိုင္တဲ့.. စာေရးဆရာမ တေယာက္ အျဖစ္ ..သူမ ရဲ႕.. ၀တၱဳရွည္ ေတြ ကို..ေငြတာရီ တို႕ ျမ၀တီ တို႕ ထဲ မွာ.. စြဲစြဲ လမ္းလမ္း ဖတ္ ခဲ့ ဘူး သည္ ။ ဗီြဒီယို ကား အျဖစ္ ရိုက္ခဲ့ဖူး တဲ့.. <b>မဂ်ိဳးကိုဘယ္လိုေျပာရပါ့ </b>ဆိုတဲ့..၀တၱဳေလး ကို လည္း ခုထိ သတိရ စြဲလမ္း ေန မိ ေသး သည္။ အဲဒီ တုန္းကလည္း ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ ျပီ ဆိုတာနဲ႕.. အိမ္က စာအုပ္ဗီရိုၾကီးကို ဆြဲဖြ ျပီး၊ တမံတလင္းေပၚ အားလ်ား ေမွာက္ျပီး.. စာအုပ္ေတြ တအုပ္ျပီး တအုပ္ လွန္..၊ အခ်စ္၀တၱဳေတြ..မမီမကမ္းနဲ႕ ဖတ္..။ ဖတ္စရာကုန္ ရင္.. ထပ္ျပန္ တလဲလဲ ဖတ္။ တင့္တယ္..ၾကည္ေအး..ေသာ္တာေဆြ..ရွဳမ၀ ရုပ္စံုေတြ.. ဖတ္သာ ဖတ္ခဲ့တာ..။ သိပ္မမွတ္မိ ေတာ့။ အခု ၾကီးမွ..ၾကိဳက္တာေလးေတြ တခုျခင္း ျပန္ရွာ ဖတ္ျဖစ္ ရေတာ့သည္။ ခုလို ဖတ္စရာေတြ သိပ္မ်ားလြန္းေသာ.. ( ေနာက္ဆံုး ဖတ္ဖို႕ အခ်ိန္ကို မေပးနိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနေသာ ) ေခတ္ၾကီးက ေန.. အဲဒီ ရွားစပါးစ ဆိုရွယ္လစ္ ေခတ္ကေလး ကို ျပန္သတိရ မိ ေန ျပန္ ပါ ျပီ။ ခက္..ခက္ရ ေခ်။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရုပ္ရွင္ ကား တခု လံုး ထဲက.. လက္ခတ္သံ သီခ်င္းေလး ပါ တဲ့ အခန္းေလး ကို ျပန္ေ၀မွ် လိုက္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;">စကားေျပာခန္းေလး က..ေရွ႕ မွာ သံုးမိနစ္ စာေလာက္ ေတာ့ .. ခံေနတယ္။ ဇတ္လမ္း အဆက္အစပ္ သိရတာေပါ့ ။ </div><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/oG5kqOUAGaE" width="420"></iframe><br /><br /><br /><br /><br />ရုပ္ရွင္ တကားလံုး ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့..<a href="http://www.freemyanmarvcd.org/PlayMovie/13098/1/d"> ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါလို႕ </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-9083373754414112475?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-23556676619730990132012-01-23T10:10:00.008+08:002012-01-26T13:23:07.621+08:00ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါေစ<span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One;">၂၀၁၂ တဲ့ ။ နွစ္သစ္ တခု ဆီသို႕ ကူးေျပာင္း ခဲ့ျပီ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဆိုေတာ့… အရင္ နွစ္ေဟာင္းက..အေၾကာင္းေတြ ကို .. အေကာင္း က မ်ားမ်ား .. အေစာင္း ေလး နည္းနည္း .. ေဖာက္ျပီး ေျပာျပ ရ မည္ လား။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အို..ဒီတနွစ္ ေတာ့..မနွစ္က လို မဟုတ္ဘူး.. တခုခု ေတာ့ ျဖစ္ကို ျဖစ္ရမယ္ လို႕.. တေယာက္ထည္း ၾကိတ္ျပီး အားတင္း ေမွ်ာ္လင့္ ရ မည္လား။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပုထုဇဥ္ ေတြ ဆို ေတာ့ ကာ၊ အေကာင္း ေတြ ကုိ သာ ထုပ္ေဖာ္ ခ်င္ ၍ .. အေကာင္း ေတြ ကို သာ ပဲ.. ထပ္မံ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တ မိ ပါသည္ မွာ သဘာ၀ က် သည္ မဟုတ္လား…။</span><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">++++++</span><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တကယ္ဆို.. ဇန္န၀ါရီ ပင္ ကုန္ခါနီး ေနျပီ။ နွစ္သစ္ၾကိဳ မဲ့ စာ က.. ေရးဖို႕ စခန္းကို မေရာက္ နိုင္ ရွာ။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပထမ တပတ္ လံုး ခရီး ထြက္ေန ခဲ့ သည္။ ဒုတိယ တပတ္လံုး မိသားစု ကိစၥ တခု နဲ႕ ရွဳပ္ေနခဲ့ သည္။ အင္တာနက္ ေဖ့ဘြတ္ ဆိုတာ ေတြ နဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္း ျဖစ္ ေန ခဲ့ ရင္း.. ပိုျပီး ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း လည္း ရွိ ေန ခဲ့ သည္။ တတိယ အပတ္ မွာ မွာေတာ့.. အင္တာနက္ ၾကီး နား ကပ္လာ နိုင္ ျပီ ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခ်ိန္ေကာင္း ေပ ပဲ..။ မဂၤလာ သတင္း မ်ား နဲ႕ တိုး ျပီး၊ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့.. နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြ ရဲ႕ ပံုေတြ..သတင္း ေတြ.. မေမာတန္း ထိုင္ၾကည့္ ရင္း အေပ်ာ္လြန္ ေန ခဲ့ ျပန္ သည္။ ဘာ မွ လည္း ေရး ခ်င္ စိတ္ မရွိ ။ ဘာ မွ လည္း ေရးစရာ မလို ေအာင္ကို … ဖတ္စရာ ေတြၾကည့္စရာ ေတြ နဲ႕ .. တခြင္ တျပင္ လံုး ျပည့္ ေန သည္ ေလ ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တျခား ကမၻာအျခမ္း ေတြ မွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေန မွန္း မသိ နိုင္ ေတာ့ ေလာက္ ေအာင္ကို.. ျမန္မာ သတင္း ေတြ ၾကားထဲ ေခါင္းစိုက္ ဒိုင္ဗင္ထိုး ျပီး ေတာ့ ကို အမီ လိုက္ ဖတ္ ေန ရ တဲ့ အျဖစ္။ လက္ရွိ သတင္းထူး ေတြ အျပင္..လြတ္သြားတဲ့ သတင္း ေတြ ကလည္း အဆက္အစပ္ ေတြ နဲ႕ မို႕.. လႊတ္ထား ခဲ့ လို႕ မျဖစ္။</span><br /><br /><i><span style="font-family: Zawgyi-One;">မီးေတြ ေလာင္တယ္တဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ ဖို႕ မွတ္ပံုတင္ လိုက္ ျပီ တဲ့..။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">သာကူး ေတြ တဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာပဲ ကူးကူး..ကူးတယ္ဆို ေကာင္းတာပဲ တဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">လြတ္ကုန္ျပီ တဲ့..။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ၾကိဳဆို ၾကတာ ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ တဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရေတာ့မယ္ တဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြ ေတာ့ ပိုပို မ်ားလာတယ္တဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တပတ္အတြင္း ဆင္းေပး ရ မ တဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အရိုးေတြ တြန္ကုန္ျပီ တဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျပန္ၾက ေတာ့မယ္ တဲ့..။ အလည္ ျပန္ျပီး အရင္ ၾကည့္လိုက္ အံုးမယ္ တဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">သူတို႕ေတာင္ ခြင့္လႊတ္ရင္..ခင္ဗ်ားတို႕လည္း ခြင့္လႊတ္ၾက ပါတဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခြင့္မလႊတ္ဘူး တဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခြင့္ လား.. လႊတ္ရ မွာ ေပါ့ တဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">လမ္းေပၚက..သတင္းစာ ေတြ မွာ.. အထူးအဆန္းပံုေတြ ခ်ည္းပဲ တဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">မယံု ဘူး တဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">မယံုၾကည္လည္း ယံုၾကည့္ ရ မွာ ပဲ တဲ့။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">မယံု ယံုယံု … ယံုယံုယံု.. ယံုၾကည္မူ တည္ေဆာက္ ရ မယ္ တဲ့။ </span></i><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">၂၀၁၂ အတြက္.. စိတ္၀င္စားစရာ အေၾကာင္း ေတြ က.. တာက်ိဳးသလို တလေဟာ စီးဆင္း လာ ေန သည္။ အေျပာင္း အလဲ ဆို တာ တခ်ိဳ႕ ကို လည္း..ဗေလာင္းဗလဲ အနည္းအပါး နဲ႕ အတူ ျမင္လာ ေန ရ သည္။ ေသခ်ာတာကေတာ့.. အဓိက ဇာတ္လိုက္ ေတြ အကုန္လံုး လုိလို ဇာတ္စင္ ေပၚ ျပန္ တက္ လာ ၾက သည္။ ဒါဆို ပြဲ ျပီး ေတာ့ မယ္ လား။ မီးကေတာ့ မေသ ေလာက္ ေသးေပ။ </span><br />-<br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အိမ္အလုပ္ ဆိုတာမ်ိဳးက..ကိုယ္ရပ္လိုက္ မွပဲ ျပီးတာ မ်ိဳး ဆိုသလိုပင္၊ သတင္းေတြ အတင္းေတြ အဖ်င္းေတြ အညင္းေတြ က လည္း..ကိုယ္ မၾကည့္ပဲ ေန မွပဲ.. ကုန္ မွာ ျဖစ္ေနေလ ေတာ့ ၊ ကြန္ျပဴတာ ေပၚမွာ ပြင့္ေနတဲ့ စာမ်က္နွာေတြ ေရာင္စံု ေတြ ကို ပိတ္ ျပစ္ လိုက္ ယံု သာ။ </span><br />-<br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာပဲေျပာေျပာ..အခု လို အေျခအေန ေတြ ၾကားထဲ မွာ .. ၂၀၀၉ ခု နွစ္ က..နွစ္ဦးကို ၾကိဳရင္း.. စိတ္ကူးယဥ္ အျဖစ္ ေရးခဲ့ ဖူး တဲ့.. <a href="http://kthwe.blogspot.com/2009/01/blog-post.html"><b style="color: blue;">ဆယ္လမြန္ငါးတို႕ အျပန္</b></a> ဆိုတဲ့.. စာ ကေလး တပုဒ္ ကို ေတာ့.. ျပန္ သတိ ရ ေန မိ သည္။ သံုးနွစ္ ေတာင္ ၾကာခဲ့ ျပီ။ အဲဒီတုန္း ကေတာ့..တကယ့္ကို စိတ္ကူးယဥ္ အျဖစ္ ေရးခဲ့ မိ တာ ပါ ။ တကယ္လည္း ျဖစ္လာနိုင္ တာ ပဲ - လို႕ေတာ့..မရဲ တရဲ ထင္ခဲ့ မိ သည္ ေပါ့။</span><br /><br /><blockquote class="tr_bq"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ညေန..သံုး နာရီေလာက္မွာ..အစီအစဥ္ေတြ ျပီးဆံုးသြားေတာ့ လက္ဖက္ရည္ နဲ႕ စမူဆာ စားသံုးရင္း..ခန္းမတခုလံုး..ျပန္လည္ ကၽြတ္ကၽြတ္ညံ သြားေတာ့သည္။ ႏွဳတ္ဆက္သံ.. ခ်ီးမြမ္းသံ.. ရယ္ေမာသံ.. အားလံုးက..ရင္ထဲက..အသံေတြ.. လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မူ စစ္စစ္ရဲ႕.. အသြင္သ႑န္ေတြ.. လွဳပ္ရွားမူေတြ။ ခန္းမ ထဲက.. တီဗြီ ကလည္း.. ျမန္မာ့အသံက..တိုက္ရိုက္လႊင့္ေနတဲ့.. သဘက္ခါ မွာ က်င္းပမဲ့.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕.. Inauguration Day အတြက္..ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕..ျပင္ဆင္ပံုေတြ..။ အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္လာပံုေတြ.. ကိုမင္းကိုနိုင္တို႕..ဦး၀င္းတင္တို႕ရဲ႕ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းေတြကို... ထပ္ကာ ထပ္ကာ ထုပ္လႊင့္ေနသည္။<br /><br />တခ်ိဳ႕လည္း တနာရီ ေက်ာ္ ေမာင္းရမည့္ ခရီး အတြက္..ျပန္တဲ့လူေတြ ျပန္ၾကျပီ။ သူတို႕ အုပ္စုေတာ့.. ေမရာက.. ခုည..ရြာသားေတြ လုပ္မဲ့ မီးပံုပြဲ ကို.. ဆက္ေနပါ..ညအိပ္ပါ.. ဆိုလို႕.. ဒီည မျပန္ေတာ့ဘူးလို႕..ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။</span></blockquote><br />-<br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒါဆို..အခု အဲဒီ စိတ္ကူးယဥ္ ထဲ ကလို တကယ္ ျဖစ္ ေန ျပီ မို႕ လား။ </span><br />-<br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီထဲ ကလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕ သမၼတက်မ္းက်ိန္ပြဲ ရယ္လို႕ ျဖစ္မလာေသး ေပ မဲ့.. ပု၀ါ နွစ္စ အသာခ် ျပီး သဇင္ေတြ ေ၀ ေန တဲ့.. သူမ ရဲ႕ အျပံဳးမ်က္နွာ ကို ၊ အခမ္းအနားေတြ မွာ၊ ခမ္းခမ္း နားနား ျမင္ေတြ႕ ေန ရ ျပီ။ ေန႕စဥ္ ေန႕တိုင္း ကို ေစာင့္ၾကည့္ ေန ၾက ရ ျပီ။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ဦး၀င္းတင္ နဲ႕ မင္းကိုနိုင္ ရဲ႕ မိန္႕ခြန္း ေတြ ၊ အေျဖ စကား ေတြ ကို ထပ္ကာတလဲလဲ ၾကားနာ ဖတ္ရွဳ ေန ရ ျပီ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြ လည္း အေတာ္မ်ားမ်ား လြတ္ေျမာက္လာ ၾက ျပီ။</span><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီ စိတ္ကူးယဥ္ ထဲက.. သူငယ္ခ်င္း တခ်ိဳ႕ပင္ ျမန္မာျပည္ ကို ျပန္သြားၾက ျပီ။ တခ်ိဳ႕ ျပန္ဖို႕ ၾကိဳးစား ေန ၾက ျပီ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တေလာကဆို.. ေနဘုန္းလတ္ ရဲ႕ ပင္လံု စာဖတ္ခန္း ဖြင့္ပြဲ မွာ စကားေျပာ ေနတဲ့ ပံုကေလး ကို ျမင္ရ ေတာ့.. ရင္ထဲမွာ လွိဳက္ကနဲ ျဖစ္သြားရင္း ..စိတ္ကူးယဥ္ ထဲ က.. <b>အနာဂါတ္သုတရပ္၀န္း</b> ဆိုတဲ့.. စာၾကည့္တိုက္ ဖြင့္ပြဲ ေလး ကို သတိရ သြား မိ သည္။ </span><br />-<br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒါဆို.. အဲဒီ စိတ္ကူးယဥ္ ထဲ က.. က်မ ကိုယ္တိုင္ က ေရာ…။ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">စိတ္ကူးယဥ္ တယ္ ဆိုတာ ..ေမွ်ာ္လင့္တာ။ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ ဆိုတာ မ်က္ေမွာက္ျပဳတာ လို႕ ေျပာနိုင္ယံု က လြဲ လို႕.. ခုထိေတာ့ က်မ မွာ အေျဖ မရွိေသးပါ။</span><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့..က်မ တို႕ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သား တေယာက္ျခင္း ရဲ႕ လူမူဘ၀ တခု ျခင္း စီ နဲ႕ ယက္ရွယ္ ထား တဲ့.. ျမန္မာျပည္ ရဲ႕ အနာဂါတ္ ဟာ..စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ေတြ ထဲ ကေန.. လြန္႕လူးစ ျပဳ လာ ေန ျပီ လို႕.. ေတာ့ ျဖင့္.. ယံုၾကည္ ခ်င္ လြန္း လွ ပါ ျပီ။ </span><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီလို ယံုၾကည္ နိုင္ဖို႕ အတြက္ လည္း.. က်မ တို႕ အားလံုး ရဲ႕ လူမူ ဘ၀ တခု ျခင္း စီ ကို..က်မ တို႕ ရဲ႕..အားထုတ္ လုပ္ကိုင္ မူ ေတြ နဲ႕ပဲ..ယက္ေဖာက္ ပံုေဖာ္ ၾက ရ မွာ ပဲ မဟုတ္လား။ </span><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဟိုသီခ်င္း ေလး ထဲ ကလို ဆိုရင္ျဖင့္ .... ေရႊျခည္ ေငြျခည္ တန္း ပါလို႕..ယကၠန္းေရႊစင္ ကန္းေရႊစင္ ေတြ.. တန္းစီ ေန ၾက မွ..ျဖစ္ေပမည္။ က်မ တို႕ ရဲ႕ လက္ခတ္သံ ေတြ လည္း၊ ျမိဳင္ ေန ၾက ရ ေပမည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက..အင္မတန္ နွစ္သက္ ခဲ့ တဲ့.. ဆရာၾကီး ဦးသုခ ရဲ႕<b style="color: red;"><i> ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါလို႕</i></b> ရုပ္ရွင္ ထဲက .. <b> <i style="color: red;">မေလးလက္ခတ္သံ</i><span style="color: red;"> </span></b> ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး ကို .. ဒီနွစ္ ဦး မွာ.. ျပန္ေကာက္ ရ ရင္း .. ခဏ ခဏ ဆိုညည္း မိ ေန သည္။ အကယ္ဒမီ ရ တဲ့ အထိ ေျပာင္ေျမာက္ လွ တဲ့..ေဒၚေမႏြဲ႕ ၾကီး ... ခေလး သိပ္ တဲ့ အခန္း ေလး ကို ျပန္သတိရ ေတာ့.. ဇာတ္လမ္း ထဲက.. ဘ၀ ေတြ..ခ်စ္ခင္မူ ေတြ..ေႏွာင္တြယ္မူ ေတြ..ရွဳပ္ေထြး မူ ေတြ…။</span><br /><br /><br /><div style="color: purple; text-align: left;"><b><i><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္သူဘယ္သူ ၀င္ကာပါ့.... ခ်ည္ခင္ေထြး</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္သူဘယ္သူ ၀င္ကာပါ့... ခ်ည္ခင္ေထြး </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရွင္းနိုင္ပါ့ မရွင္ .. …. ရွင္းနိုင္ပါ့မရွင္း.. ..</span></i></b></div><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">သိပ္ကို အလကၤာ ေျမာက္ တဲ့ စာသားေလး ေတြ ပါပဲ။ </span><br /><div style="text-align: justify;"><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">စိတ္ကူး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ နဲ႕..လက္ခတ္သံ ေတြ ျမိဳင္ေန တဲ့ ၾကား ထဲ ကပဲ.. ဘ၀ ေတြ ဆိုတာ.. တခါ တခါ.. ခ်ည္ခင္ ေတြ ေထြး သ လို ရွဳပ္ေထြး ေပြလီ အခက္ ၾကံဳ ၾက ရ တတ္ ျပန္ ေသး တာ ေလ။ အဲဒီေတာ့ လည္း ကိုယ့္ခ်ည္ခင္ ကိုယ္ရွင္း ၾက ရ ။ ျပီးေတာ့ လည္း .. ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ယကၠန္း ေတြ ဆက္ခတ္ ၾက ေပါ့။</span><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ.. ခ်စ္ခင္ ျမတ္နိုးမူ ေတြ.. အခက္အခဲ နဲ႕ ရုန္းကန္ လွဳပ္ရွား အားထုတ္ ရ ျခင္း ေတြ အားလံုး ကို ၊ လွလွပပ ေပါင္းစပ္ ထား တဲ့.. အဲဒီ သီခ်င္း ေလး ကို ထပ္ျပန္တလဲလဲ နားေထာင္ ရင္း.. ေရွ႕ဆက္ ရ မဲ့.. လူ႕ဘ၀ ၾကီး ကို ခ်စ္စဖြယ္ ေကာင္းစြာ တရား သံေ၀ဂ လည္း ရေနမိ တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီလို ဆိုေတာ့ ၊ ဘ၀ တခု ျခင္း စီ နဲ႕ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့.. ေဟာဒီ လူ႕ အ၀န္းအ၀ိုင္း တိုင္းျပည္ နိုင္ငံ ၾကီး တခု အတြက္ မွာ လည္း.. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ… အားထုတ္မူေတြ .. အရွဳပ္ အေထြး ေတြ နဲ႕ ျပည့္နွက္ ..ေရာယွက္ေန လိမ့္ အံုး မယ္ ဆို တာ လည္း .. အေသအခ်ာ ပါပဲေလ။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ့…သီခ်င္းေလး ရဲ႕ အဖြင့္လို ... <b style="color: purple;"><i>ဘုရား ငုတ္တို ေရာင္ေတာ္ လႊတ္ မွ….ပံုေတာ္ဆင္ ၀တ္ၾက ပါစို႕ ..ေမာင္ၾကီးေရ.. ေတာ့္...</i></b> လို႕ ေတာ့.. ေင့ါေတာ့္ေတာ့္ ေလး မဆို ခ်င္ ေတာ့ပါ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ... ဘ၀ ေတြ အားလံုး နဲ႕ အတူ.. ဒီနိုင္ငံၾကီး လည္း ေရႊျခည္ ေငြျခည္ေတြ တန္းပါေစ .. လို႕.. နွစ္သစ္ မွာ ေတာ့..ဆုေခၽြ လိုက္ ခ်င္ပါရဲ႕။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">-------- </span></div><div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></div><div style="text-align: justify;">ေက</div><div style="text-align: justify;">၂၃ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၂ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/EFG7IMs6S98" width="560"></iframe><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><span style="font-size: x-small;">ဆက္စပ္ဖတ္ရန္-</span></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://kthwe.blogspot.com/2009/01/blog-post.html">ဆယ္လမြန္ငါးတို႕အျပန္</a><br /><br />မွတ္ခ်က္- သီခ်င္း source အား ေက်းဇူးအထူးတင္ပါသည္။ <br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-2355667661973099013?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-73469925925162739492011-12-19T16:30:00.006+08:002011-12-20T09:43:30.072+08:00သရုပ္ေဆာင္ေရြးပြဲ<div style="text-align: center;">အညာသား ျဖစ္ရမည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ဘာသာ စကား နိုင္နင္းရမည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">စာေပ အေရးအသား နီးစပ္ သူ ျဖစ္ရင္ ပို စဥ္းစားမည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">အလာ အသြား လွဳပ္ရွားမူ မ်ား ခ်င္ မ်ား မည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ဟုိင္နန္ ကၽြန္း ကေန ပ်ဥ္းမနား </div><div style="text-align: center;"><span style="color: white;">-</span><br />ေနသူရိန္ ျပီးေတာ့ ပင္လံု</div><div style="text-align: center;"><span style="color: white;">-</span><br />တကၠသိုလ္ဂုဏ္ ႏွင့္ လည္း ကိုက္ညီ ရမည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ရိုင္းတတ္ရမည္ .. ရဲ တတ္ရမည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ခ်စ္တတ္ရမည္ .. စစ္ ထြက္ ရမည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">စြန္႕ ၀ံ့..ဆုတ္ ၀့ံ.. ေန ၀ံ့..ေသ ၀ံ့… ေအာင္ဆန္း ျဖစ္ ၀ံ့ ဖို႕ ေတာ့ မလို</div><div style="text-align: center;"><br />ေအာင္ဆန္း နဲ႕ တူေအာင္ ေလ့က်င့္ ေပးမည္<br /><span style="color: white;">- </span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">တလ အတြင္း ဆက္သြယ္ ရန္ ………။</div><div style="text-align: center;"><br />++<br /><br />အညာသား နဲ႕ အေတာ့္ကို တူ </div><div style="text-align: center;"><br />ေအာင္ဆန္း ဟန္ပန္ နဲ႕ အလြန္ နီးစပ္</div><div style="text-align: center;"><br />ဒါေပမဲ့.. ေအာင္ဆန္း နဲ႕ တူေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးဖို႕ မလို</div><div style="text-align: center;"><br />စြန္႕ ၀ံ့..ဆုတ ္၀့ံ..ေန ၀ံ့..ေသ ၀ံ့.. ေအာင္ဆန္း လို ျဖစ္ ၀ံ့ သူ</div><div style="text-align: center;"><br />ရာမည ေဆာင္ ကေန.. အင္းစိန္ ေထာင္</div><div style="text-align: center;"><br />သရက္ေခ်ာင္ ကေန.. မိုင္းဆက္..</div><div style="text-align: center;"><br />နွစ္ရွည္လမ်ား.. ခရီး ေတြ ဆက္ ေန ခဲ့ သူ</div><div style="text-align: center;"><br />သမိုင္း တခု ကို .. သဏၭာန္ လုပ္ သရုပ္ေဆာင္ မဲ့သူ ေတာ့ မဟုတ္ဘူး</div><div style="text-align: center;"><br />သမိုင္းတေကြ႕ မွာ.. ျပတ္ျပတ္သားသား သႏၷိ႒ာန္ ခ်.. သရုပ္ ေဖာ္ျပ ခဲ့သူ<br /><br />တိုင္းျပည္အတြက္ လိုအပ္ပါက </div><div style="text-align: center;"><br />အခ်ိန္မေရြး ဆက္သြယ္ရန္….... ။<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bln9zNS1Zx0/Tu72HZsCNQI/AAAAAAAADiA/Knd8-j0Mu70/s1600/Untitled.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-bln9zNS1Zx0/Tu72HZsCNQI/AAAAAAAADiA/Knd8-j0Mu70/s1600/Untitled.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><div style="text-align: justify;"><i style="color: red;">၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ၁၈ ရက္ ေန႕ မွာ..အသက္ ၅၀ ျပည့္သြား ခဲ့သူ .. ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ <b>ကိုကိုၾကီး</b> အတြက္..ေလးစား ဦးညႊတ္လ်က္-</i><br /><br />ေက<br />(၁၉ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၁)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-7346992592516273949?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-82794546062216205162011-12-03T21:45:00.004+08:002011-12-05T14:20:45.784+08:00ရသ နဲ႕ သုတ - နည္းပညာ နဲ႕ သဘာ၀ - အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ - ယခု နဲ႕ ယခင္<span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မ်က္ရွဳ ကေန..နွစ္ပတ္လည္ အတြက္ စာတပုဒ္ ေလာက္ ေရးပါ လို႕ ေျပာလာသည္။ တကူးတက စာမူ ေတာင္းရ ေအာင္ ၊ ကိုယ္က လည္း ဘာၾကီးမွ မဟုတ္ ေန ပါ လား။ မ်က္ရွဳ ဆိုတာက ေရာ..ဘာေလး မို႕ လဲ ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">မ်က္ရွဳ ဆိုတဲ့.. စာမ်က္နွာ ေလး ကို.. ခုတေလာ ဟိုမွာ ဒီမွာ ေတြ႕ရင္း.. ပံုမွန္ လို ၀င္ဖတ္ ၾကည့္ ေန တာ ေတာ့ ၾကာျပီ။ စိတ္၀င္စား စရာ၊ အနုပညာ စာေပ လက္ရာ အေဟာင္း ေလး ေတြ လည္း ေတြ႕ ရ တတ္ သည္။ ဖတ္ခ်င္စရာ .. ရသ - သုတ စာေပ ေလး ေတြ လည္း ၊ အေၾကာင္း စံု သည္။ သတင္း ေလး ေတြ လည္း ၾကိဳၾကား ေတြ႕ ရ သည္။ ေခတ္ေပၚ နည္းပညာ ကို အသံုးခ် ျပီး ၊ စုစု စည္းစည္း အြန္လိုင္း မဂၢဇင္း ေလး တခု အျမဳေတ ဖို႕ ၾကိဳးစား ေန တဲ့ ၊ သူ တို႕ေတြ က ၊ ျမန္မာျပည္ ထဲက ၊ လူငယ္ ေလး ေတြ ဆိုတာ သိရ ေတာ၊ ပိုလို႕ ေတာင္၊ စိတ္၀င္စား မိ ေတာ့ သည္။ ဒီစာမ်က္နွာ ေလး ေပၚ မွာ ၊ သူတို႕ေလး ေတြ ရဲ႕၊ ေခတ္အျမင္ ေတြ ကို ေတြ႕ လိုက္ ရ သည္။ ေခတ္အၾကိဳက္ ေလး ေတြ ကို လိုက္ဖတ္ မိ သည္။ အထူးသျဖင့္ ေတာ့ ၊ အနုပညာ စာေပ အေဟာင္းေလး ေတြ ကို..ေလးစား ထိန္းသိမ္း လို တဲ့..သူတို႕ စိတ္ထား ေလး ေတြ ကို .. နွစ္ လို မိ သည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒီလို နဲ႕.. ေ၀ါဟာရအျပိဳင္ ေလး တခ်ိဳ႕ ၊ ေခါင္း ထဲ ေရာက္ လာ သည္။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရသ နဲ႕ သုတ.. နည္းပညာ နဲ႕ သဘာ၀ ... အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ .. </span><br /><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">++++++ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့...ေအးလဲ့ေလး.. ေျပာလာတုန္း ကေတာ့၊ အေတြး ထဲ မွာ၊ စာစီ စိတ္ကူး ထား တဲ့၊ အေၾကာင္းအရာ ေလး ေတြ၊ နွစ္ပုဒ္ သံုးပုဒ္ ရွိ ေနျပီး သားမို႕၊ ၀မ္းပမ္းတသာ ပဲ ၊ ရသ ေလး တပုဒ္ ေရးေပး မယ္လို႕.. ကတိ လြယ္လြယ္ ေပး လိုက္ မိသည္။ စိတ္ထဲမွာ လည္း၊ ၀တၱဳေလး တပုဒ္ ေရးခ်င္ စိတ္ တအား ျပင္းပ် ေန သည္ ေလ။ “ ရွင္…၀တၱဳေတြ ေရး မေန နဲ႕..သိပ္မေကာင္းဘူး ...ရိုးရိုး ေဆာင္းပါး ပဲ ေရးပါဟာ ” လို႕ .. အရင္းနွီး ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ က.. ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း အၾကံ ေပး ထား တာေတာင္ ၊ အမွတ္မရွိ ေရးခ်င္ ေန ေသး သည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျဖစ္ခ်င္ေတာ့.. ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္ ေတြ မွာ၊ လူေန မေကာင္း..စိတ္ေန မေကာင္း ေတြ ျဖစ္ျပီး ၊ စာေလး တပုဒ္ ေရး ဖို႕ေတာင္ အခ်ိန္မရ ၊ ခံစားခ်က္ ေတြ ဖမ္းခ်ဳပ္ ဆုပ္ကိုင္လို႕ မရ ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ ရ သည္။ ရတဲ့ အခ်ိန္ေလး မွာ ၊ စိတ္ကို အတင္း သြင္းျပီး ၊ ကြန္ျပဴတာ ေရွ႕ ထိုင္.. ဇာတ္လမ္းကေလး ကို စ ၾကည့္ သည္။ တပုိဒ္ နွစ္ ပိုဒ္ ေတာ့ ဟုတ္ ေသး သည္။ တနာရီ နွစ္နာရီ .. ထိုင္ စိတ္ကူး ။ မရ ေတာ့...။ ဘာမွ ထပ္မရ ေတာ့..။ တရက္ နွစ္ ရက္ ထပ္ၾကိဳးစား လည္း ဘာမွ ထူး မလာ ။ ကိုယ္ေရးထား တာ ၾကီး ကို လည္း မၾကိဳက္ ေတာ့။ ကိုယ့္ ဇာတ္ကြက္ ေတြ ကပဲ မခိုင္မာ သလို ။ အဲလို နဲ႕ ၊ မိုက္ကရိုေဆာ့ဖ္ ၀ါ့ဒ္ ရဲ႕ စာမ်က္နွာ ေတြ သာ၊ အေဟာင္း ပိတ္လိုက္ ၊ အသစ္ ဖြင့္ လိုက္ နဲ႕ အခ်ိန္ ေတြ ကုန္သြား သည္။ တမ်က္နွာ ေတာင္ ျဖစ္ျဖစ္ မ ျမည္ ခဲ့ ။ အဲဒီ အေၾကာင္းေလး ေတြက..စိတ္ကူး ထဲ မွာ တုန္းက ေတာ့.. သိပ္ ကို လွ ေနခဲ့ တာ ပါ ။ ခုက် ေတာ့မွ..ဘာျဖစ္လို႕.. ၾကြ မလာ သလဲ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">စာတပုဒ္ ဟုတ္ဟုတ္ ညားညား ခ် ေရး ဖို႕ တကယ္ မလြယ္ ဘူး ဆိုတာ ခုမွ သိတာေတာ့ လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေလ်ာက္ေလ်ာက္လ်ားလ်ား ရသ ၀တၱဳ တပုဒ္ ဖန္တီး ထုတ္လုပ္ဖို႕က၊ ပိုျပီး ခက္ခဲ တယ္ ဆို တာ ကို ေတာ့.. သိပ္မၾကာခင္ က မွ .. လက္ေတြ႕က်က် ၀န္ခံ မိ တယ္ ဆိုပါေတာ့။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> အနည္း နဲ႕ အမ်ားေတာ့..လူတိုင္း လို ၊ စာေရး တတ္ ေပ မဲ့ ၊ သူတပါး ဖတ္ခ်င္ေအာင္ ၊ စြဲျငိ ေအာင္ ၊ အနုပညာ သက္၀င္ ေအာင္ ေရး နိုင္သူ က ေတာ့ လက္ခ်ိဳး ရီ လို႕ ရ ေန သည္ မဟုတ္လား။ နုနုရည္ (အင္း၀) ရဲ႕ ျမစိမ္းျပာ ကမာရြတ္ လို ၊ သိန္းေဖျမင့္ ရဲ႕ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား လို ၊ ၾကည္ေအး ရဲ႕.. အျပင္ကလူ လို၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ရဲ႕ - ေသြး လို၊ ခင္ေဆြဦး ရဲ႕ တို႕တိုင္းဌါနီ လို ၊ ျမသန္းတင့္ ရဲ႕ ဓါးေတာင္ လို.. တကယ့္ ဂႏၶ၀င္ ေတြ .. အၾကိဳက္ေတြ .. ေခါင္းထဲ တန္းစီ ေပၚလာ ေတာ့ .. ၾကက္သီး မ်ား ေတာင္ ထ မိ သည္။ ျပီးေတာ့ .. ဆယ္တန္း မွာ သင္ခဲ့ ရ တဲ့ .. ေလထန္ကုန္း ၀တၱဳၾကီး ။ အဲဒီ တုန္းကေတာ့..သဒၵါ ေတြ၊ ေ၀ါဟာရ ေတြ ကိုသာ အာရံု ထား ခဲ့ ရ တာ မို႕.. သူ႕စာေပ အနု ရသ ကို ေတာင္ ေသခ်ာ မခံစား မိ ခဲ့ ပါ ။ ခု ျပန္ဖတ္ ၾကည့္ ေတာ့မွ .. စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ေရး သား ပံုေဖာ္ ခဲ့ တဲ့ .. သူ႕ဇာတ္ေကာင္ ေတြ .. ဇာတ္လမ္း ဇာတ္ကြက္ ေတြ ။ အဲဒါေတြ ထက္၊ ပို စိတ္၀င္ စား စရာ ေကာင္း တာ က.. ဒီ ကမၻာေက်ာ္ ၀တၱဳ ၾကီး ကို.. သူ႕ဘ၀ တခု လံုး မွာ အဲဒီ တအုပ္ ပဲ ေရး ခဲ့ တာ ဆို တဲ့ .. စာေရးသူ အင္မီလီ ဘရြန္တီ ။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ကိုယ့္အေတာင္ ကိုယ္ျပန္နွုတ္ ျပီး ယကၠန္းယက္ တဲ့ ပံုျပင္ထဲက ဗ်ိဳင္းမေလး လို၊ သူ႕ မေပ်ာ္ရႊင္မူ ေတြ ကို ၊ တတိတိ နဲ႕ ဆြဲထုတ္ ဖန္တီး ခဲ့ တဲ့.. ၀တၱဳ ေတြ ရဲ႕ အဆံုး ... ပင္လယ္ဆီ ကို ထြက္ခြါသြား တဲ့.. ဗာဂ်ီးနီးယား၀ုဖ္ ရဲ႕... ဘ၀ အဆံုးသပ္ က လည္း အသဲေအး စရာ ေကာင္း လြန္း ေန သည္။ ၂၁ ရာစု အေမရိက ရဲ႕ နာမယ္ေက်ာ္ ၀တၱဳေရး ဆရာ Franzen ဆိုလွ်င္၊ သူ႕ရဲ႕ နာမယ္ေက်ာ္ .. ေနာက္ဆံုး ၀တၱဳ Freedom ကို .. ကိုးနွစ္ ၾကာေအာင္ ေရး ခဲ့ သည္။ စာေရး ျခင္း ကိုပဲ.. အသက္ရွဳ သလို ၊ ထမင္းစားသလို လုပ္ ကိုင္ျပီး .. သူ စာေရး တဲ့ အခ်ိန္ ဆို .. အင္တာနက္ ကို ပလပ္ ကေန ဆြဲ ျဖဳတ္ ထား သတဲ့ ။ စာေရး ဖို႕ အတြက္ သီးသန္႕ စီစဥ္ ထား တဲ့ အခန္း ထဲ မွာ .. စကားေျပာ ခန္း ေတြ ကို .. အသံထြက္ ျပီး ေရး တယ္ လို႕ အင္တာဗ်ဴး တခု မွာ ဖတ္လိုက္ ရ သည့္ ။ အံ့ဘြယ္သရဲ စာေရးနိုင္သူ မ်ား ပါေပ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခုေခတ္ စာဖတ္ သူ ေတြ ဟာ.. ခံစား ဖို႕ ထက္ .. သိ္ ဖို႕ အတြက္ .. စာေတြ ပိုဖတ္လာ ၾက လိမ့္ မယ္ လို႕. ...ဆရာ ေက်ာ္၀င္း ေရးခဲ့ တုန္းက၊ သေဘာက် ေခါင္းညိမ့္ မိ ခဲ့ ဘူး သည္။ ကိုယ္တိုင္ လည္း ရသ စာ ေတြ ကို မဖတ္ျဖစ္ပဲ အေတာ္ၾကာ ေအာင္ ေန ခဲ့ ဘူး သည္။ လူေတြ နဲ႕ လူ႕ပတ္၀န္းက်င္ အေၾကာင္း သိနားလည္ ဖို႕ တင္ မက .. ခံစားနည္းလည္ ဖို႕ လည္း လိုအပ္ လွ သည္ ဆို တာ ကို.. တေက်ာ့ျပန္ လက္ခံ ခဲ့ သည္ မွာ .. သိပ္ မၾကာလွ ေသး။ ခံစားနားလည္ ရင္း .. သိ နားလည္ သြား မည္ ဆို လွ်င္ ေတာ့ ၊ အတိုင္းထက္ အလြန္ .. ရသ ေပၚ သုတ ဆင့္ ေပါ့ ။ သူတို႕ နွစ္ခု ဟာ ေပါင္းစပ္ နိုင္ သည့့္ မိတ္ဖက္ ေတြ ပဲ မဟုတ္လား။ ေသခ်ာ တာ ကေတာ့.. လူသားေတြ ရဲ႕ စိတ္အာဟာရ အတြက္ .. ရသ- သုတ အခ်ိဳး အစား က်န ဖို႕ သိပ္ကို လိုအပ္ ေန ေပ ျပီ္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အထူးသျဖင့္ .. နည္းပညာ နဲ႕ ရုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာက... ပိုျပီး အေလးသာ သလို ျဖစ္ လာ ေနတဲ့ ၊ အခု ေခတ္ အခ်ိန္ အခါ မွာ.. ကိုယ္က်င့္ တရား ၊ အေတြးအေခၚ ပိုင္း နဲ႕ လူ႕သဘာ၀ ေတြကို နွိဳက္နွိဳက္ ခၽြတ္ ခၽြတ္ .. နက္နက္ နဲ နဲ.. လွလွ ပပ ေဖာ္ျပ ေပး နိုင္ တဲ့ ၊ ရသ စာေပ ေကာင္း ေတြ .. ၀တၱဳ ေကာင္း ေတြ ပိုလို႕ ေတာင္ လိုအပ္ ေန ေတာ့ သည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ထားေတာ့.. ရသ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သုတ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ခုအခ်ိန္ မွာ က.. ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာ ေတြ ေၾကာင့္ စာေရး ခ်င္သူ တိုင္း လြယ္လြယ္ ကူကူ .. ေကာင္းကင္ထက္ မွာ .. စာေရး နိုင္ေန ၾကျပီ ..။ ေရး လည္းေရး ေန ၾက ျပီ မဟုတ္လား ။ စာဖတ္သူ ေတြ ဆီ ၊ အလြယ္တကူ ေရာက္ရွိ နိုင္ ေန ျပီ မဟုတ္လား။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">သို႕ေပမဲ့... စာဖတ္ပရိသတ္ ဆို တဲ့ အေရးအၾကီးဆံုး အခ်က္ နဲ႕ စာေရးဆရာ လား... စာေရးသူ လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းၾကီး က ေတာ့.. ရွိေန သည္ေပါ့။ ပံုနွိပ္မွ စာေကာင္းတာ လား...အယ္ဒီတာ ျဖတ္မွ စာေကာင္း တာ လား ဆို တာ လည္း .. ဆန္းစစ္ စရာ လို လာ သည္။ အရည္ အေသြး ေကာင္း လို႕ လူေတြ ဖတ္သလား … လူ အဖတ္မ်ား လို႕ အရည္အေသြး တခု ရိွသြားသလား ဆိုတာလည္း.. စဥ္းစားစရာ ။ ဘာလို႕ ဆို .. ဒီေခတ္မွာ စာတပုဒ္ ဟာ.. လူေတြဆီ ကို ( စာဖတ္သူ လို႕ မသံုး ပါ) မ်ားမ်ား ျမန္ျမန္ ေရာက္ဖို႕ သိပ္ကို လြယ္ကူ လြန္း လွ သည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာ ေတြ ေအာက္ မွာ ကမၻာၾကီးက၊ ျပားျပား လာ သေလာက္... စည္းမ်ဥ္း ကန္႕သတ္ခ်က္ ေတြ ကလည္း ၀ါး..၀ါး လာ သည္။ ဆရာ၀န္ ေဆးစာ နဲ႕ ၀ယ္ရ မဲ့ ေဆးေတြကို.. အင္တာနက္ က တဆင့္.. လို သေလာက္ ၀ယ္ယူ လို႕ ရ ေနျပီ။ တန္ရာ တန္ဖိုး ေပး၀ယ္ ရ မဲ့၊ သားေရဖံုး ကဒ္ထူ စာအုပ္ တအုပ္ ကို၊ အီးဘြတ္ခ္ ဆိုျပီး ကြန္ျပဴတာ တက္ဗလက္ ေတြ ေပၚ မွာ.. အလကား ဖတ္ လို႕ ရ နိုင္ ေန ျပီ။ မူပိုင္ တၾကိမ္ျပဳ ထားတဲ့ ၊ ေတးေရးဆရာ တေယာက္ ဟာ ၊ အင္တာနက္ ယူက်ဳ ေပၚက .. သူ႕သီခ်င္း ေတြ အတြက္ .. ဘာ မွ ေျပာ လို႕ မရ ေတာ့ ျပီ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">နည္းပညာလွိဳင္း ကို လူေတြက စီးေနၾက သ တဲ့ ။ ဒါဆိုရင္ လိွဳင္းလံုးၾကီး ေတြ ၊ ၾကီးသထက္ ၾကီး လာရင္း ၊ လူေတြ နဲ႕ လူ႕ပစၥည္း ၊ လူ႕ အရည္အေသြး ေတြ ကို ၀ါးျမိဳ နစ္ျမဳပ္ ေစ မဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ေတြ ေရာ ျဖစ္ မလာ နိုင္ ဘူး လား။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခက္တာက.. ေတာင္ျပိဳတာကို လက္ နဲ႕ ကာ လို႕ မရ ။ ေခတ္တေခတ္ ေျပာင္းလာ တာ ကို ေခတ္အေဟာင္း နဲ႕ နွိဳင္းယွဥ္ ဆန္႕က်င္ ေန လို႕ လည္း မျဖစ္ ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တခ်ိန္ခ်ိန္ မွာ၊ စာအုပ္ ဆိုတာ ေတြ ေပ်ာက္သြား ေတာ့ မလား …. သတင္းစာ ေတြ မလို ေတာ့ ဘူးလား…. လူေတြ တကယ့္ဘ၀ ထဲ ကေန.. ပံုရိ္ပ္ေယာင္ ဘ၀ ေတြ ထဲ မွာ ပဲ ရွင္သန္ ၾက ေတာ့ မွာ လား ….. အနတၱ အမွန္ တရား နဲ႕ လူ႕ က်င့္၀တ္ ဆို တာ ေတြက ေပ်ာက္ကြယ္ သြား ေတာ့ မွာ လား …. ေနာက္ဆံုး ၊ မေသ နိုင္ ေတာ့ တဲ့ လူ ေတြ နဲ႕ ကမၻာၾကီးက ေလးလံ ၀န္ပိ လာ ေတာ့ မလား ….. ရူပသိပၸံ ပညာရွင္ ၾကီး စတီဖင္ ေဟာကင္း ေျပာသလို ၊ အခု ထဲက တျခား ျဂိဳဟ္ ကမၻာ တခုခု ၊ ရွာထား ရ ေတာ့ မလား။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">က်မ ကိုယ္တိုင္ ကေတာ့့.. သဘာ၀ ကို ယံုၾကည္ ခ်င္သူ သာ ျဖစ္ပါသည္။ နည္းပညာ ကို မကိုးကြယ္ လို ပါ။ သဘာ၀ၾကီးက ၊ သဘာ၀ က်က် ၊ သဘာ၀ အတိုင္း ၊ လွပစြာ လံုေလာက္စြာ ၊ ေပးထားျပီးသား ၊ ရွိေန ျပီး သား လို႕ ထင္သည္။ မလံုေလာက္ မေစ့ငွ ေတာ့ လို႕ ၊ အက်ည္းတန္ အရုပ္ ဆိုး လာ ခဲ့ ျပီ…. ကမၻာၾကီး မွာ ၊ အႏၱရယ္ ေတြ မ်ားလာျပီ ဆို ရင္ လည္း ၊ ဒါဟာ တရား ကိုယ္ ၊ သဘာ၀ တခု သာ ပင္။ သို႕ေပ မဲ့ ၊ အခု ေခတ္ လို၊ နည္းပညာ ရဲ႕ လြယ္ကူ ေခ်ာေမြ႕မူ ေတြ နဲ႕ ၊ သဘာ၀ ရဲ႕ ပင္ကိုယ္ အစစ္ျဖစ္္ မူ ေတြ ၊ တြန္းထိုး ယွက္ႏြယ္ ေန တဲ့ ၊ အေန အထား မွာ ၊ တယူသန္ ခ်င္ ေန လို႕ လည္း မရ ေတာ့ ျပီ။ မသဲမကြဲ အယူအဆ ေတြ ေခတ္မီ လာ သည္ ။ ေ၀ေ၀ ၀ါး၀ါး ၾကားထဲက သံုးသပ္ ရတာ က ၊ ပို အဆင္ေျပ တတ္သည္။ ( ယခု ေရးထားတဲ့ စာ လို မ်ိဳး ေပါ့ ) </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. အြန္လိုင္း ေပၚ က၊ ဖ်တ္ဖ်တ္လပ္လပ္ သတင္း တို ထြာေလး ေတြ .. ေပါ့ေပါ့ ပါးပါး စာေၾကာင္း ေလး ေတြ .. မတိုမရွည္ စာမူ ေဆာင္းပါး ေလး ေတြ ကို ပံုမွန္ ဖတ္ ျဖစ္ ေန တဲ့ ၾကား က .. ေလးေလး လံလံ စာအုပ္ ထူထူ တအုပ္ ထဲ က .. ခဲရာ ခဲဆစ္ ၊ ခဲစာလံုး ေသးေသး ေလး ေတြ ကို ၊ ရွည္ရွည္ လ်ားလ်ား အခ်ိန္ ေတြ ေပး ျပီး .. ဖတ္ခ်င္ ေန ေသး သည္။ ကြန္ျပဴတာ တက္ဗလက္ မ်က္နွာျပင္ ေပၚ က .. အီးဘြတ္ခ္ ကေလး ကို တရႊပ္ ရႊပ္ ဟိုလွန္ ဒီလွန္ လုပ္ေန ရင္း .. စာအုပ္စင္ ေပၚက ၊ တကယ့္ စာအုပ္ ေတြ ရဲ႕ အေႏွာင့္ ေလး ေတြ ကို ေခါင္း ေလး ေစာင္းျပီး ၾကည့္ရင္း..လက္ေခ်ာင္းေလး ေတြ နဲ႕ ပြတ္သပ္ ေရြးခ်ယ္ ရ တာကို ပို ေက်နပ္ ေန မိ သည္။ တေျပးတည္း လို .. ေ၀မွ် ဖတ္ရွဳ ရင္း အျပန္အလွန္ ေလးစား ခင္မင္ ေန ၾက တဲ့ ၊ စာေရးေကာင္းသူ ေတြ ၾကား ထဲ ကေန .. စာေရးဆရာ ဆို တဲ့ တကယ့္ စာေရးသူ တခ်ိဳ႕ ကို ၊ ေငးေမာ အားက် တန္ဖိုး ထား ေန ျမဲ ျဖစ္ သည္ ။ လူမူ ကြန္ယက္ တခု ေပၚ မွာ.. ခင္မင္ထား တဲ့၊ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ တေယာက္ နဲ႕ .. အယူ အဆ မတူ လို႕ အျငင္းပြား ရ တာ ထက္ .. တခါမွ မသိကၽြမ္း ဖူး တဲ့ လူစိမ္း တေယာက္ကို.. ေစ်းမွာ လူျခင္း ၀င္တိုက္ မိ လို႔ .. ေဆာရီးပါ လို႕ ေတာင္းပန္ လိုက္ ရ တာ က .. ပိုေတာင္ အဓိပၸါယ္ ရွိ ေန ေသး သည္ ဟု .. ရြတ္တြတ္တြတ္ ထင္ မိ ျပန္ သည္။ ကြန္ယက္ေပၚက သူငယ္ခ်င္း က.. သူေျပာခ်င္ရာ ေျပာျပီး .. အစက္ကေလး နွစ္စက္ နဲ႕ လက္သဲကြင္းေလး တခု ေပါင္းစပ္ ထား တဲ့ အျပံဳး အရုပ္ကေလး တခု ေပး လိုက္ တာ ထက္ .. ခုနင္က ေဆာရီး လို႕ ေတာင္းပန္ လိုက္လို႕.. ရပါတယ္..လို႕ ျပန္ေျပာ တဲ့ .. လူစိမ္း တေယာက္ ရဲ႕ ၀တ္ေက် တန္းေက် အျပံဳး စစ္စစ္ တခု က.. ပို ျပီး ေက်နပ္ စရာ ေကာင္း သလို ။ အင္တာနက္ ယူက်ဳ မွာ.. သီခ်င္း မ်ိဳးစံု ကို.. စိတ္ၾကိဳက္ ေမႊေနွာက္ နားေထာင္ ရ တာ ထက္ .. ေရဒီယို မွာ အလွည့္က် လႊင့္ တဲ့ .. သီခ်င္း အေဟာင္းေလး ေတြ ကို ေစာင့္နား ေထာင္ ခဲ့ ရ တဲ့ အခ်ိန္ ေတြ ကို လြမ္းဆြတ္ ေန ရ သည္ ကလည္း အရသာ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေဟာင္း ေတြ ကို ပဲ တမ္းတ ရင္း ၊ ေရွးရိုးစြဲ ေခတ္ေနာက္ျပန္ ခ်င္ တာ ေတာ့ မဟုတ္ ပါဘူး။ ေခတ္ေဟာင္း ေတြ ကို ၊ တန္ဖိုးထား ခ်င္ မိ တာ ပဲ ျဖစ္မွာ ပါ ။ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ယွဥ္တြဲေနတဲ့ အလွ ကို သာ၊ ေဖာ္ထုတ္ ေစ လို တာပါ။ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ဆိုတာ၊ တကယ္ ေတာ့ ၊ လူၾကီး နဲ႕ လူငယ္ ပဲ မဟုတ္ လား ။ လူငယ္ေတြ က၊ စြမ္းေဆာင္အား ပို ၾကီး ေပ မဲ့ ၊ အသစ္ အသစ္ ေတြ ပို ဆန္းျပား လာ ေပ မဲ့ ၊ လူၾကီး ေတြ ကို ေခ်ာင္ထိုး ဖို႕ မျဖစ္သင့္ သလို ၊ အေဟာင္း ေတြ ကို လည္း ပစ္ပယ္ လို႕ မရ နိုင္ ေပ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">က်မ ကေတာ့ ၊ လူၾကီး သူမ ေတြ ကို ျမင္ တိုင္း.. သူတို႕ ေနရာ ကေန ၀င္ စဥ္းစား ရင္း.. ၾကိဳတင္ အုိ ၾကည့္ တတ္ သည္။ ဘ၀ တခု ကို သူတို႕ ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ခဲ့သလဲ .. အိုမင္း ျခင္းကို သူတို႕ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ သလဲ … ေသဆံုးျခင္းကို သူတို႕ ဘယ္လို ေမွ်ာ္လင့္ သလဲ စသျဖင့္ ၊ ေတြးစရာ မရွိ ရွာၾကံ ျပီး ၊သူမ်ား အတြက္ပါ ၀င္ေတြး ၾကိဳေတြး ေန တတ္သူ ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တေလာက .. အမ်ိဳးသား ဖက္က ၊ ေဆြနီး မ်ိဳးစပ္ ေတာ္ တဲ့.. အဘိုးၾကီး ၊ အဘြားၾကီး ဇနီးေမာင္နွံ နွစ္ေယာက္ မွာ .. ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ကြယ္လြန္ သြားသည္။ တေယာက္ တည္း က်န္ခဲ့ တဲ့.. အဘြားၾကီး က၊ သတိရ စရာ ေတြကို ေရွာင္ရွား ခ်င္ လို႕ လား.. အိုစာ မင္းစာ လိုအပ္ လို႕လား ေတာ့ မသိ.. သူတို႕ အနွစ္ ေလးဆယ္ ေလာက္ အတူတူ ေနထိုင္ ပိုင္ဆိုင္ ခဲ့ တဲ့ အိမ္က်ယ္က်ယ္ ေလး ကို ေရာင္းျပီး.. အိမ္ေသးေသး ေလး တလံုး မွာ ေျပာင္း ေန သည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အိမ္ေျပာင္း ဖို႕ ၊ သြားျပီး ကူညီ သိမ္းဆည္း ရင္း.. သီခ်င္း ခ်စ္ တဲ့.. စာအုပ္ ခ်စ္ တဲ့.. က်မ တို႕ ဇနီးေမာင္နွံ ကို ဓါတ္ျပားစက္ ကေလး နဲ႕ အတူ .. ဓါတ္ျပားေဟာင္း တခ်ိဳ႕.. စာအုပ္ အေဟာင္း တခ်ိဳ႕.. ေပး လာ သည္။ ၀င္းဦး ရဲ႕ ဓါတ္ျပား ေဟာင္းၾကီး ေတြ ကို၊ ၀မ္းသာ အားရ ၾကည့္ရင္း.. အေမြလား လက္ေဆာင္လား မခြဲ ျခား နိုင္ ခင္ မွာ၊ အဘြားၾကီး ရဲ႕ မ်က္၀န္း ေတြ ေၾကာင့္ ၊ သူတို႕ မယူ ရက္ နိုင္ ပါ ။ ဒါေပမဲ့ ၊ ဒီ - ဓါတ္ ျပားစက္ ကေလး ရဲ႕သမိုင္း နဲ႕ အတူ ... အန္တီ့ မွာ တျခား လည္း ဘယ္သူ မွ ... ဒါေတြ ကို တျမတ္တနိုး ... လက္ဆင့္ကမ္း သိမ္းဆည္း မဲ့သူ မရွိဘူး... ၾကံဳလည္း ၾကံဳၾကိဳက္ ေနတာ မို႕ လက္ခံပါ .. လို႕ ဆို တာ ေၾကာင့္ .. ဓါတ္စက္ အေဟာင္း ေလး နဲ႕ ဓါတ္ျပားေဟာင္း ေလး တခ်ိဳ႕၊ က်မ တို႕ ဧည့္ခန္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလး ထဲ ကို၊ ေရာက္လာ ခဲ့ ေတာ့ သည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အင္ဂလို ကျပား ျဖစ္ တဲ့၊ သူတို႕ ဇနီးေမာင္နွံ နွစ္ေယာက္ က ၊ ၁၉၆၂ လြန္ ကာလ ၊ ျမန္မာနိုင္ငံ မွာ၊ အဂၤလိပ္နာမယ္ နဲ႕ ကျပားေတြ ေတြ ကို၊ အစီအစဥ္ ရွိရွိ ၊ ေမာင္းထုတ္ ေနတဲ့ အခ်ိန္၊ တဖက္ မွာ လည္း၊ လူဦးေရ နည္းပါးေသး တဲ့ ၾသစေၾတလ် နိုင္ငံက ၊ ေလယဥ္ လက္မွတ္ ဖိုး ပါ ေပး ျပီး၊ ေခၚယူ ေန တဲ့ အခ်ိန္ မွာ၊ ေရာက္လာ ၾက တာ ပါ။ ေရာက္ကာစ နွစ္ေတြ မွာ ၊ ျမန္မာျပည္ ကို လြမ္းလြန္း လို႕၊ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ေအာင္၊ သူ႕ အမ်ိဳးသား က .. ၀ယ္ေပး ခဲ့ တဲ့၊ ဓါတ္ျပားစက္ကေလး နဲ႕ ၀င္းဦး ရဲ႕ ျမန္မာ သီခ်င္း ဓါတ္ျပား ေတြ ဟာ.. အခု ေတာ့၊ က်မ အလြမ္းေျပ ဖို႕ နားေထာင္ ေန ရ ျပီေပါ့။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒီစာေလး ကို ေရးေနရင္း ၊ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ အေၾကာင္း၊ ပိုျပီး ကြဲျပား ခံစား နိုင္ေအာင္၊ ၊ ဓါတ္စက္ ကေလး ကို ဖြင့္ နားေထာင္ မိ ျပန္ သည္။ အရင္ ကလည္း.. ခဏ ခဏ နားေထာင္ေလ့ ရွိ သည္။ သူက.. စီဒီ ပေလာယာ က လာတဲ့ အသံ နဲ႕ မတူ.. တမူ နွစ္သက္ စရာ ေကာင္းလွ သည္။ ေျပာသာ ေျပာတယ္.. ဒီ ဓါတ္ျပားစက္ ကေလး က လည္း ..ရကတည္းက၊ ၀င္းဦး သီခ်င္း ေလး ေတြပဲ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ နားေထာင္ ေနခဲ့ရ တာ။ ရန္ကုန္ ျပန္တုန္းက၊ လက္လွမ္းမီ သေလာက္ ၊ျမိဳ႕ထဲက ဆိုင္ေတြ မွာ လိုက္ရွာ ၀ယ္ ေပမဲ့ လည္း.. တျခား ျမန္မာ ဓါတ္ျပားသီခ်င္း အေဟာင္းေတြ ဘယ္လိုမွ ရွာ မေတြ႕ ေတာ့ ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေဆြးေျမ႕ေန တဲ့ စကၠဴပတ္ ကေလး ထဲ က.. ဓါတ္ျပားေလးကို ရြရြ ေလး ထုတ္ ။ ဓါတ္စက္ ရဲ႕ အခံ ျပားေလး ေပၚ ... သာသာ ေလး ခ် ။ အပ္ျခစ္ တဲ့ ေမာင္းတံ ေလး ကို .. ဖြဖြ ေလး ဓါတ္ျပား စြန္းေပၚ တင္ လိုက္ လို႕ ... ရွဲ…. ဆိုတဲ့ အသံေလး က စ ၾကား ကတည္း က ကို.. ရင္ခုန္ စရာ ေကာင္း ေန ျပီ ။ ဟိုတုန္းက .. ရုပ္ရွင္ မျပ ခင္.. အလံေတာ္ ကို အရင္ အေလးျပဳ တဲ့ အခါ .. မွဳန္မွဳန္ ၀ါး၀ါး ျဖစ္ေန တဲ့ ပိတ္ကား ေပၚ မွာ …' ျဖစ္' ျဖစ္'….'.ျဖစ္' ျဖစ္' နဲ႕ ျမည္ ေန သလို မ်ိဳး လည္း .. ဖြင့္ကာစ မွာ ခဏ ၾကား ရ လိမ့္ မယ္။ ျပီးရင္ အပ္ကေလး ျငိမ္သြား ျပီ ဆို တာ နဲ႕ .. ပီသ ၾကည္ျမ တဲ့ ၀င္းဦး ရဲ႕ ေတးသံ သာသာ က .. ျမိဳ႕မ တီး၀ိုင္း ၾကီး ေရွ႕ ပဲ ခ်က္ျခင္း ေရာက္ သြား သလို ။ တကယ္ေတာ့ .. ပီသ တယ္လို႕ပဲ သံုးရင္ ပိုမွန္ ေပ လိမ့္ မည္။ analog နည္း က .. မူရင္း သီဆို တီးခတ္ မူ ကို ၊ နားေထာင္သူ ဆီ တိုက္ရိုက္ ပို႕ေပး လိုက္ တာမို႕ .. digital နည္း လို 1 ေတြ 0 ေတြ ... ခြဲ လိုက္ .. ျပန္စုဖမ္း လိုက္ လုပ္စရာ မလို .. ၾကည္ျမ ေနဖို႕ မလို ပဲ နဲ႕ကို.. သဘာ၀ အတိုင္း .. ပီသ ေန ေတာ့ သည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒါဆိုရင္ ... က်မ တို႕ ေတြ သဘာ၀ အတိုင္း ပီသ ခ်င္ သ လား ... သဘာ၀ ကို ျခယ္လွယ္ ျပီး မွ၊ ၾကည္ျမ ခ်င္ သလား ... ။ ေတြး စရာ ....။ အေဟာင္း ေတြကို ျပစ္ပယ္ ျပီး ၊ အသစ္ ေတြ ေနာက္ခ်ည္း လိုက္ ၾက မလား ၊ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ကို ေပါင္းကူး ဆက္ႏြယ္ မလား ဆို တာ ကေတာ့၊ ေတြးစရာ မလိုပါ။ ေမးစရာ လည္း မလို ပါ။ က်မ တို႕ ေတြ အားလံုး .. ေန႕စဥ္ လူေနမူ ဘ၀ ေတြ ထဲ မွာ၊ အသစ္အသစ္ ေသာ နည္းပညာ ေတြ နဲ႕ ရွင္သန္ ေနထိုင္ရင္း.. အသစ္ အသစ္ေသာ ကမၻာ့အခင္းအက်င္း ေတြ ထဲ.. စီးေျမာ တိုး၀င္ ရင္း.. သမိုင္းေတြ ကို .. ပို… ပို စိတ္၀င္စား လာ ၾက ၊ အေဟာင္း ေတြ ကို.. ျမတ္ျမတ္ နိုးနိုး သိမ္းဆည္း စုေဆာင္း ေန ၾက ရ သည္ ပဲ။ </span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေဟာင္းထဲက ၊ အေကာင္းေတြကို ဂႏၶ၀င္ လို႕ ဆို ၾက သည္။ လူသိမ်ား ၾက သည္။ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ခံစား ၾက သည္။ ကိုးကားၾက သည္။ ဂႏၶ၀င္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္.. သမိုင္း၀င္ လိမ့္ မည္။ သမိုင္း၀င္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ .. သမိုင္း မတင္ နိုင္တာပဲ ျဖစ္လိမ့္ မည္။ တကယ္ေတာ့.. အားလံုး ေသာ အေဟာင္း ေတြ ဟာ.. သမိုင္း ေတြ ပဲ မဟုတ္လား။ </span><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-x35fQloiY7k/TtonwyMjoEI/AAAAAAAADh0/6zMfxM_Jaag/s1600/IMG_6548.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://1.bp.blogspot.com/-x35fQloiY7k/TtonwyMjoEI/AAAAAAAADh0/6zMfxM_Jaag/s640/IMG_6548.JPG" width="640" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ယခု ပင္.. ဓါတ္ျပားစက္က လြင့္က် လာ တဲ့ ၊ ၀င္းဦး ရဲ႕ သီခ်င္းေဟာင္း ေလး ေတြ ထဲ မွာ ၊ ျမိဳ႕မ တီး၀ိုင္း ၾကီးကို ျမင္ ေန ရသည္။ ျမိဳမျငိမ္း နဲ႕ သူ႕ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေန႕ အေၾကာင္း ေတြး ေန မိသည္။ မ်က္စိ မျမင္ပဲ ဒီလို သီခ်င္း ေတြ စပ္ နိုင္ ခဲ့ တဲ့ ၊ ဆရာညွာ ကို အံ့ၾသ ေနမိသည္။ သူ႕သီခ်င္း ေတြကို၊ ယူ ဆိုခ်င္သလို ဆို၊ ဘာမွ ေတာ့ ေျပာင္းမပစ္ပါနဲ႕ ဆိုတဲ့ ဦးဘသိန္း ရဲ႕ မာန ကို ၊ ခ်ီးမြမ္းေန မိ သည္။ စစ္ျပီးေခတ္ မႏၱေလး ျမိဳ႕ၾကီး မွာ၊ အနုပညာ လူမူစီးပြား ေတြ၊ ၾကြယ္၀ စည္ကား ေနပံု ကို ျမင္ေယာင္ ၾကည့္ ေန မိ သည္။ မႏၱေလး သၾကၤန္ ၾကီး နဲ႕ အတူ .. ဗ်ာပါဆံ ဆံထံုးေလး တဖက္တခ်က္ မွာ စပယ္ပန္းကံုးေလး ေတြ ပတ္ေခြ ထား တဲ့ … နိုင္လြန္ အက်ီ ၤ လက္ရွည္ ေလး မွာ ေရ ေတြ စိုကပ္ ေန မဲ့… ဘယ္ကမွန္း မသိ တဲ့ အညတရ ယိမ္းသမ ေလး တေယာက္ ကိုလည္း အျဖဴ အမဲ အာရံု ေတြ ထဲ မွာ.. ၀ဲလည္ ရွာေဖြ ေန မိ ေတာ့သည္။ </span></div><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br />ေက<br /><br />(၂၉ နို၀င္ဘာ ၂၀၁၁) </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: blue;">မ်က္ရွဳ နွစ္ပတ္လည္ အတြက္ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ က ၊ ေရးေပးခဲ့တဲ့ စာကေလးပါ။ </span><b style="color: blue;"><a href="http://www.myatshu.com/?p=2763">မ်က္ရွဳ </a></b><span style="color: blue;">မွာ လည္း သြားေရာက္ဖတ္ ရွဳ နိုင္ပါသည္။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-8279454606221620516?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-34863383033466045902011-11-16T17:02:00.001+08:002011-11-16T17:10:38.321+08:00ေဖေဖေျပာတဲ့ ေခတ္သစ္ပံုျပင္<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အသက္ေတြ ၾကီး ၾကီး လာ ေလ..ငယ္ဘ၀ ေတြက..ပို ပို အဖိုးတန္ လာ ေလ .. ပို ပို ..တမ္းတ သတိရ စရာ ျဖစ္ေလ...။<br /><br />ခုခ်ိန္မွာ စိတ္ေတြ ကို အနားေပး ရင္း.. ငယ္ငယ္က.. ပံုျပင္နားေထာင္ ခ်ိန္ေလး ေတြ ဆီ.. အလည္ ျပန္သြား မိ ေတာ့ သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-anItyc1Ipkc/TsN7TwRs-YI/AAAAAAAADhc/ujpJm_YsD7I/s1600/SANY1419.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-anItyc1Ipkc/TsN7TwRs-YI/AAAAAAAADhc/ujpJm_YsD7I/s320/SANY1419.JPG" width="240" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /><br />ေဖေဖ့ စာအုပ္ ဗီရို ထဲ မွာ.. ရုရွပံုျပင္ စာအုပ္ အနီ ၾကီး တအုပ္ ရွိ သည္။ အေတာ္ ေလး ထူ ျပီး.. သားေရ ဖံုး အနီ ၾကီး နွင့္ မို႕.. သာမန္ အားျဖင့္ ၾကည့္ လွ်င္ေတာ့..ကေလး ေတြ နဲ႕..လားလား မွ မဆိုင္ သလို။ ဒါေပမဲ့.. ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေတြ မွာ..ညဖက္ ဖုန္ တေထာင္းေထာင္း ထ ေအာင္ ေဆာ့ ေလွာင္ ျပီး လို႕..အိမ္ထဲ ျပန္ ၀င္ လာ တာ နဲ႕.. စာအုပ္ အနီ ၾကီး ကို ကိုင္ျပီး ထိုင္ ေစာင့္ ေန တဲ့..ေဖေဖ့ ကုလားထိုင္ ေဘး မွာ.. ေမာင္နွမ တ ေတြ.. တိုးေခြ႕ ေနရာ လု ရ ေတာ့ ျပီ။ သစ္ပင္ အျမင့္ၾကီး ေပၚ မွာ အဆင့္ဆင့္ ေဆာက္ထား တဲ့ ..စံုးမၾကီး ရဲ႕ အိမ္ ကို ..စိတ္ထဲ၊ မ်က္စိ ထဲ၊ အိပ္မက္ ထဲ အထိ စြဲ ေန လည္း၊ အၾကိမ္ၾကိမ္ အထပ္ထပ္ ၾကည့္ လို႕ မ၀ ။ တေယာက္ တလွည့္ အလည္ ဖိတ္ရင္း ၊ ပညာ ျပိဳင္ တဲ့ ၊ ငွက္ၾကီး ၀န္ပို နဲ႕ ေျမေခြး ၾကီး ကလည္း..စာအုပ္ၾကီး ကို လွန္ လိုက္ တိုင္း အေရွ႕ ဆံုး စာမ်က္နွာ မွာ။ သူတို႕ အၾကိဳက္ ဆံုး က.. ျမင္း နွစ္ေကာင္ က တဲ့..ရထား ၾကီး နဲ႕.. အလွဴ သြား တဲ့ ၀က္သားအုပ္မ ၾကီး။ </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tau8LMfWwnQ/TsN7fCpTWII/AAAAAAAADhk/aro-T6p86i4/s1600/SANY1425.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-tau8LMfWwnQ/TsN7fCpTWII/AAAAAAAADhk/aro-T6p86i4/s320/SANY1425.JPG" width="240" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /> တူေတြ တူမ ေတြ အပါအ၀င္ ၊ ခုေခတ္ ကေလး ေတြ ပံုျပင္ နားေထာင္ ၾက ေသး သလား၊ စိတ္၀င္တစား ရွိၾက ေသး သလား ေတာ့.. မသိ။ ေဖေဖ ကေတာ့.. ပံုျပင္ ေတြ ဆက္ ေျပာျပ ခ်င္ ေန ေသး ပံု ရ သည္။ သူတို႕ အားလံုး လည္း ၊ ေဖေဖ ေျပာတဲ့ ပံုျပင္ ေတြ ကို ဆက္ ျပီး နားေထာင္ ခ်င္ ေန ပါ ေသး သည္။ <br /><br /> သူတို႕ အင္မတန္ ၾကိဳက္တဲ့ ၀က္သား အုပ္မ ၾကီး အေၾကာင္း ကို၊ ေဖေဖ က.. ပံုျပင္ အသစ္ကေလး တပုဒ္ ေျပာျပ လာ ျပန္သည္။ ဒါေပမဲ့ ေတာ့...ငယ္ငယ္ တုန္း ကလို.. ေဖေဖ့ ေဘး မွာ ထိုင္ရင္း .. ေမးခြန္းေပါင္း မ်ားစြာ ေမး လို႕ မျဖစ္ေတာ့ ပါ။ ေမးဖို႕လည္း မလို ေတာ့ ပါ။ ေဖေဖ့ အေ၀း က သာ..အေတြးေပါင္း မ်ား စြာ နဲ႕.. ေလာက ၾကီး အေၾကာင္း လူေတြ အေၾကာင္း ကို..ပံုျပင္ ထဲ ကေန.. ရွာေဖြ ၾကည့္ ေန မိ သည္။<br /><br /> ျပီးေတာ့..ေဖေဖ စိတ္၀င္စား တဲ့ ေရႊေလးနယ္ က ရြာသားၾကီး ေတြ အေၾကာင္း။ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ေျပာင္းလဲ လာ တဲ့ ေခတ္ၾကီး ရဲ႕ အေၾကာင္း။ မ်ားမ်ားစားစား လိုအပ္ လာတဲ့ စား၀တ္ေနေရး ရဲ႕ အေၾကာင္း ။ နည္းနည္းပါးပါး ပဲ..က်န္ရွိ ေတာ့ တဲ့..ရိုးသားမူ ရဲ႕ အေၾကာင္း ။ အယူ၀ါဒ ရဲ႕ အေၾကာင္း ။ လူသာ ပဓါန ရဲ႕ အေၾကာင္း။ တိုက္ပြဲ ေတြ အေၾကာင္း ။ ဆုတ္ပြဲ ေတြ အေၾကာင္း ။ သိျခင္း အေၾကာင္း။ မသိျခင္း အေၾကာင္း။ ရွိျခင္း အေၾကာင္း ။ မရွိျခင္း အေၾကာင္း။ ၾကီးျခင္း အေၾကာင္း ။ ငယ္ျခင္း အေၾကာင္း။<br /><br />အေၾကာင္း ေၾကာင္း ေၾကာင့္ အေၾကာင္းအေပါင္း သင့္ ၾက ရ တဲ့ အေၾကာင္း။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /><br /> ++++++</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /><br /><i style="color: blue;"><b>ပဲခူး ရိုးမ ေတာင္တန္းၾကီး ေတြ ကို ေက်ာမွီ ထား တဲ့.. ဇာတိ ရပ္ ေျမ</b><br /><br />ဒီေဒသ မွာ...ေရႊေလးေခ်ာင္း လို ့ေခၚတဲ ့ ေခ်ာင္းမၾကီး တစင္း ရွိ ပါတယ္။ အဲဒီ..ေရႊေလးေခ်ာင္း ရဲ ႔ အနားမွာ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ မတိုင္ခင္က ေရႊေလးၾကိဳး၀ိုင္း လို ့ ေခၚတဲ ့ ကၽြန္းသစ္ ၾကိဳး၀ိုင္း ၾကီး တခု ရွိျပီး..အဲဒီ ၾကိဳး၀ိုင္း ၾကီး နဲ ့ ေခ်ာင္းအနီး တ၀ိုက္က ေက်းရြာ (၁၁) အုပ္စု ကို ေရႊေလးနယ္..လို ့ စုေပါင္း ေခၚ ခဲ့ ၾက တယ္..။ အဲဒီ ရြာေတြက..ရြာသားေတြ ကို.ေတာ့....ေရႊေလးသား ေတြ လို ့ နယ္တနယ္လံုးက ေခၚၾကတယ္..။အရင္က သစ္ထုတ္ လုပ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို ဆင္ေတြ ..ကၽြဲ ေတြ၊ လူ အင္အားေတြ နဲ႕ ပဲ..လုပ္ၾကေတာ့..အဲဒီ ေဒသ တ၀ိုက္က ေရႊေလး သားေတြ ဟာ၊ ေရႊေလးၾကိဳး၀ိုင္း နဲ ့ ပတ္သက္ တဲ ့ အလုပ္ ေတြ ကို လုပ္ရ တဲ ့ အျပင္...ၾကိဳး ၀ိုင္းျပင္ပ သစ္ေတာေတြ ထဲ မွာ..ေတာင္ယာ လုပ္ၾက..၀ါးခုတ္ၾကရတယ္..။ အဲဒီတံုး က ေရႊေလးသား အေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ....ပင္ပန္းဆင္းရဲ စြာ အသက္ေမြး ၾကရေပမယ္ ့..ရိုးသား ၾကတာ မ်ား ပါတယ္..တဲ့။<br /><br />ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္း..ဂ်ပန္ေတြ စစ္ရွံဳး ျပီး..ပဲခူးရိုးမ ကတဆင့္ စစ္ေတာင္းလြင္ျပင္ ကို ျဖတ္ကူးၾက တဲ ့ အခါ..ေရႊေလးနယ္ ဟာ..ျဖတ္လမ္းက်ျပီး..စစ္အေတြ ့ အၾကံဳ မ်ားခ့ဲ ရသလို..ဒုတိယကမၻာ စစ္ျပီးလို ့..ျပည္<br /><br />တြင္းစစ္ ကာလမွာေတာ့ ပဲခူး ရိုးမ မွာ အေျခခ် တဲ့ ကြန္ျမဴ နစ္ ေတြ နဲ ့ နီးနီးကပ္ကပ္ ဆက္ဆံ ခဲ့ ရတယ္..။ ေရႊေလးေဒသ မွာ၊ မတ္က္စ္ လီနင္ ၀ါဒ ေက်ာင္းေတြ..ေဆးေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ လွစ္ ခဲ့ တာကိုလည္း ၾကံဳ ခဲ့ ၾက တယ္..။ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ ရဲ႕ အာဏာနီ နယ္ေျမ အျဖစ္.. (၁၆) ႏွစ္ ေလာက္ တည္ေဆာက္ ခံရျပီး တဲ့၊ ေရႊေလး နယ္..ဟာ....ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ ကို ပဲခူးရိုးမ ကေန တိုက္ထုတ္ ျပီး ခ်ိန္မွာေတာ့၊ .ျမန္မာ့ ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ ရဲ ့ အဓိက စည္းရံုးေရးနယ္..ျဖစ္ ခဲ ့ရျပန္ပါတယ္..။<br /><br />အဲဒီ အခ်ိန္ မွာေတာ့၊ ေရႊေလးသားေတြ ဟာ..အစ ကလို..ဆင္းရဲ ရိုးအ လွသူေတြ မဟုတ္ေတာ့ ဘူး..။ အေတြ ့ အၾကံဳ ေတြက စံုလွျပီ..။ ရွင္ၾကီး ၀မ္းေရာ..ရွင္ငယ္ ၀မ္းေရာ.ရွင္လတ္ ၀မ္းေရာ....၀င္လိုက္ ထြက္ လိုက္ လုပ္တတ္ေနတဲ ့ ေရႊေလးသားေတြ ျဖစ္ေန ခဲ့ ျပီ..။<br /><br />၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ကာလ စည္းရံုးေရးဆင္း တံုးက..ေတြ ့ၾကံဳ ခဲ ့တာ ေတြ ကို..အေျချပဳ ျပီး..ေရႊေလး<br /><br />နယ္သားေတြ ကို ဂုဏ္ျပဳ ရင္း၊ .Russian Folk Tale ပံုျပင္စာအုပ္ပါ..The Cunning Muzhik ပံုျပင္ ကို မွီးျပီး ေရႊေလးသား(ေခတ္သစ္ပံုျပင္ ) ကို ေရးသား ထား ပါ တယ္ ။ </i></span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><i style="color: blue;"><br /><br /> </i>++++ ++++<br /><br /> တခါက...ေရႊေလး နယ္က ရြာတရြာ မွာ အေမ အိုၾကီး နဲ ့ သားႏွစ္ေယာက္ ရွိသတဲ ့..။<br /><br />သားအမိ တေတြ မိရိုးဖလာ အစဥ္အလာ အတိုင္း လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ ေနတံုး..သားၾကီး တေယာက္.. တပ္နီ (ကြန္ျမဴနစ္တပ္) ထဲ ကို လိုက္သြားျပီး၊ .ျပန္မလာ ရွာေတာ့ ဘူး..။ ေသသြားသလိုလို လည္း..ေျပာၾကသတဲ့ ။ အေမအိုကေတာ့ သူ႕ သားၾကီး မေသေသး ဘူး လို႕ပဲ ယံုၾကည္ ေနရွာေသးတယ္..တဲ့။ သားငယ္ နဲ႕ ပဲ သားအမိ နွစ္ေယာက္သားေနေနတံုး.. တေန႕မွာ..သားငယ္ျဖစ္သူ ခရီးသြား ရသတဲ ့..။<br /><br /> သားငယ္ ခရီးသြားေနတံုး ဧည္ ့သည္ လူစိမ္း တေယာက္ ေရာက္လာတယ္..တဲ့ ။ ဧည့္သည္ လူစိမ္း က `အဖြားေရ..တေန ့ေလာက္ တည္းခို ပါရေစ ..´´ လို ့ေျပာေတာ ့...အေမအိုက..``လာပါ..တည္းပါကြယ္ ၊ ဒါထက္..မင္းက ဘယ္ က လာတာ လဲ ´´ လို ့ ေမးလိုက္ သတဲ့..။ လူစိမ္းဧည္ ့သည္က ``က်ေနာ္...ေရနီ..ကပါ´´ .. လို ့ေျပာေတာ့ အေမ အိုက `` အမယ္..တပ္နီ နဲ ့ ေရနီ နီးစပ္သား ´´ လို႕ ေတြးရင္း...၊ ``ဒါဆို..တပ္နီ ထဲ လိုက္သြား တဲ ့ ငါ ့သားၾကီး ကို မ်ား မသိဘူးလား ´´ လို ့ေမး သတဲ ့..။ လူစိမ္းက `` သိတာေပါ့ အဖြါးရယ္..က်ေနာ္ နဲ႕ တအိမ္ ထဲ ေတာင္ ေနခဲ့ ရေသးတယ္´´ လို ့ ျပန္ ေျပာသတဲ ့..။ <br /><br /> အေမအို က.. `` ဟယ္..ဟုတ္လား..သူအခု ဘယ္လိုမ်ား ေနထိုင္ စားေသာက္ ေနရသလဲ ကြယ္´´ လို ့ စိုးရိမ္ပူပန္ တၾကီး ေမးရွာတယ္..။<br /><br />`` ဟာ..အဖြါးသား ၾကီး က အရင္ကေတာ ့ .. လယ္လုပ္တယ္ ဗ်ာ..။ အခုေတာ့ သူ႕ လယ္ေတြ အသိမ္း ခံရလို႕ ဆင္းရဲ ျပီး.. ၾကံဳ ရာ လုပ္စား ေနရ ရွာတယ္..´´ လို ့ လူစိမ္းက ျပန္ေျဖေတာ့ အဖါြး အိုခမ်ာ..``အလို..ငါ ့သားၾကီး..ဆင္းရဲ ေနရွာပါေပါ ့´´ လို ့ ၀မ္းနည္းပက္လက္ ျဖစ္ရရွာတယ္..။<br /><br />လူစိမ္းက..``ဒီလို ေပါ ့ အဖြါးရယ္..က်ေနာ္လည္း သူ ့လိုပါဘဲ..။ဒါေၾကာင့္ အရင္းအႏွီးေလး နည္းနည္းရွိတံုး<br /><br />အေရာင္းအ၀ယ္ ေလး တခုခု လုပ္မယ္ ဆို ျပီး..ဒီ ကို ေရာက္ လာတာပါ ဘဲ ..ဗ်ာ´´ လို ့ ေျပာသတဲ ့။<br /><br />အေမအိုက..`` ဟင္း..ငါ ့သားၾကီးကေကာ..ဘာျပဳလို ့မ်ား..မင္းလို..ဒီနယ္ဘက္ ကို..မလာနိုင္ တာ တံုး´´ လို ့ ကရုဏာ ေဒါေသာ နဲ ့ ေရရြတ္ရွာေတာ့..<br /><br />လူစိမ္းက..``စိတ္ေတာ့မေကာင္းပါဘူး..အဖြါးရယ္...က်ေနာ္ေတာင္..ခင္ဗ်ားတို ့နယ္ဖက္ကို ေရာက္ခ်င္ေရာက္ မယ္..လိုက္ခဲ ့ပါ လား လို ့..ေခၚ ခဲ့ ပါေသးတယ္´´ လို ့ ျပန္ေျပာတယ္။<br /><br />အဖြါးအို က..``ဟုတ္လား..ဘာလို ့ မလိုက္တာပါ လိမ္ ့´´ လို ့ ေမးတယ္..။<br /><br />`` သူ ့မွာ..ထသြား ထလာ ၀တ္စရာ အ၀တ္အစား ကလည္း မရွိ ..လမ္းစရိ တ္ ကို မရွိရွာဖူး အဖြါးရယ္..´´ လို႕ လူစိမ္းက ေျဖ လိုက္ ေတာ့ အေမအို ခမ်ာ.. မ်က္ရည္ေလး တစမ္းစမ္း ျဖစ္သြား ရွာတယ္..။ ေနာက္တေန ့ လူစိမ္း ဧည္ ့သည္ ခရီး ဆက္မယ္ ဆိုေတာ့ အေမအိုက.. ``ငါ ့မွာ ပင္နီ ဖ်င္ တအုပ္နဲ႕ ေငြေလး ငါးေထာင္ ေလာက္ေတာ့ စုထား တာ ရွိတယ္.. မင္း..ယူသြားျပီး..ငါ႕သား ၾကီး ကို ေပးလိုက္ပါ... အဲဒီမွာ..သိပ္ပင္ပန္းဆင္းရဲ ေနရင္လဲ..ဒီကို သာ ျပန္လာခဲ ့ပါ ´´ လို ့မွာလိုက္သတဲ ့။<br /><br />``ေကာင္းပါျပီ..စိတ္ခ်ပါ ´´ လို ့ေျပာျပီး ဧည့္သည္က ထြက္သြား ပါေရာ..တဲ့။<br /><br /> ရက္ အေတာ္ၾကာေတာ့ ခရီးထြက္ သြားတဲ့ သားအငယ္ ျပန္လာ တယ္။ အေမအို က..သား အငယ္ ကို ၀မ္းသာအားရ ေျပာရွာတယ္..။<br /><br />``သားငယ္ေရ..မင္း အိမ္မွာမရွိ တံုး..ေရနီ က ဧည္ ့သည္ တေယာက္ ေရာက္လာတယ္..။ တပ္နီက ငါ့သားၾကီး အေၾကာင္း အကုန္သိျပီး ေျပာျပသြားတယ္.. မင္းအကိုၾကီး.. ဟိုမွာ ဆင္းရဲ ေနတယ္ ဆိုလို ့ သူ႕ အတြက္ ပင္နီဖ်င္ တအုပ္ နဲ ့ ေငြငါးေထာင္ ေပးလိုက္တယ္..တိုက္တုိက္ ဆိုင္ဆိုင္ လူၾကံဳ ေပါ ့ကြယ္ ..´´ တဲ ့။<br /><br />ဒီစကားကို ၾကားတဲ ့ သားငယ္ခမ်ာ..ေမာေမာပန္းပန္း ျဖစ္သြားျပီး..<br /><br />``အင္း..အေမ ကေတာ့ လုပ္ျပီ..။က်ေနာ္ကေတာ့ ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္ကိုင္ရွာေဖြ ေနရတာ..အေမ ဒီလိုသာ ေလွ်ာက္ ေပး ကမ္း ပစ္ေနေတာ့ .. မထူး ပါဘူးဗ်ာ..က်ေနာ္ လည္း သြားေတာ့ မယ္...ေနရာအနွံ ့..ကမၻာအႏွံ ့ .... ေရာက္ခ်င္ရာ ေရာက္ ပေစေတာ့.. အေမ ့ ထက္ အ..တဲ ့သူ ေတြ ့ မွ ဘဲ ျပန္လာေတာ့မယ္´´ လို ့ေဒါသ တၾကီး ေျပာျပီး..ေရႊေလးသား ဟာ ေရာက္ရာ ေပါက္ ရာ ထြက္လာ ခဲ ့ေတာ့တယ္..။<br /><br />ဒီလို နဲ ့ အ၀ွမ္း (ေျမျပန္ ့) က ရြာတရြာကို ေရာက္လာတယ္..။ ရြာထဲ ေလ်ွာက္လာတံုး..သက္ကယ္မိုး ထရံကာ အိမ္စုတ္ကေလးေတြ ၾကားထဲ မွာ..ျခံက်ယ္က်ယ္ နဲ႕ သြပ္မိုး အိမ္ၾကီး ရခိုင္ တလံုး ေတြ ့ လိုက္တယ္..။<br /><br />ျခံထဲ မွာလည္း..စပါးက်ီ နဲ ့ တင္းကုပ္ နဲ ့ ဆိုေတာ့ ..ဒါဟာ ေခ်ာင္လည္ တဲ့ ေျမရွင္တေယာက္ အိမ္..လား။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေက်းရြာ အုပ္ခ်ုဳပ္ ေရး လူၾကီးတေယာက္ ရဲ ့ အိမ္လား လို ့ ..ေရႊေလးသား က ေတြးလိုက္တယ္ ။ျခံထဲမွာ ၀က္မၾကီး တေကာင္ နဲ ့ သားေပါက္ ၀က္ တအုပ္ဟာ ရႊံ ႔ ေတြ လိုက္ ထိုးေနတာ ေတြ ့ လို ့ ေရႊေလးသားက<br /><br />၀က္မၾကီး အနားကို ကပ္သြားျပီး..ခါးကုန္းျပီး..၀က္မၾကီးကို စကားေတြ ေျပာေနလိုက္တယ္.။<br /><br />ဒီအိမ္က ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး အိမ္ ဆိုဘဲ..။ <br /><br />အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ရဲ႕ မိန္းမက အိမ္ျပဴတင္းကေန ၾကည္ ့လိုက္ ေတာ့ သူ ့၀က္မၾကီးကို လူတေယာက္က အနားကပ္ျပီး တကုန္းကုန္း နဲ ့ စကားေတြ ေျပာေနတာကို ထူးထူး ဆန္းဆန္း ျမင္ လိုက္သတဲ ့..။ ဒါနဲ ့ သူ ့အိမ္မွာ ခိုင္းတဲ ့ ေကာင္မေလး ကို ေခၚျပီး..`` တို ့၀က္မၾကီး အနား မွာ လူတေယာက္ ကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္း နဲ ့ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ..သြားေမးစမ္း ´´လို ့ ခိုင္း လိုက္သတဲ ့။<br /><br />အိမ္ေဖာ္ ေကာင္မေလး က ေရႊေလးသားအနား ကပ္သြားျပီး`` ရွင္..ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ ၊၀က္မအနားတကုန္းကုန္း နဲ႕ ..´´ လ္ို ့ေမး လိုက္တယ္။<br /><br />``ကေလးမ ေရ.. မင့္ အိမ္ၾကီးရွင္ကို ေျပာလိုက္ပါ..၀က္မၾကီး ပိန္သြားလိုက္တာ..ဒီ ၀က္မၾကီးဟာ ငါ ့မိန္းမရဲ ့ အစ္မတ၀မ္းကြဲ ပဲ.. သူ ့ကို ငါ ့သားရဲ ့ မဂၤလာေဆာင္ မွာ သတို ့သား ဖက္က လူၾကီး တေယာက္ အျဖစ္ လာ ဖိတ္ တာပါ.. သူ ့ ကေလးေတြ ေကာ..လူပ်ိဳ ရံ အပ်ိဳ ရံ ေတြ ေပါ ့ကြာ..မင့္ အိမ္ၾကီးရွင္ကို သြားေျပာခ်ည္ ပါ...သူတို ့ကို မဂၤလာေဆာင္ ကို ထဲ ့ လိုက္ပါဦး လို ့ ´´ ေရႊေလးသားက ေျပာ လိုက္သတဲ ့။<br /><br />အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကေတာ္ အိမ္ရွင္မလည္း ဒီလို ေျပာသံကို ၾကားေတာ့..``ဒီ ေတာသား..အ..တတ ၀က္မ<br /><br />ၾကီးကို မ်ား မဂၤလာေဆာင္ ဖိတ္ရတယ္ လို ့.. ေအးပါ ဟယ္..သူမ်ား ေတြ ပိုျပီး ရီစရာ ျဖစ္ေအာင္၀က္မၾကီးကို အ၀တ္ေတြ ဘာေတြ ၀တ္ေပးလိုက္ စမ္း.. ငါ့ ကို လာကန္ေတာ့ ထားတဲ့ အထဲက ဟို .. ပါတိတ္ ၀မ္းဆက္ အ၀ါ ေလး ဆင္ ေပးလိုက္ စမ္း.. ျပီးေတာ့ ၀က္ကေလး ေတြပါ လိုက္ နိုင္ ေအာင္ လွည္းတပ္ျပီး တင္ေခၚသြား ပေစ ႏြားႏွစ္ေကာင္ ဆင္ေပးလိုက္..ၾကစမ္း´´ လို႕ သူ႕အိမ္က စာရင္းငွားေကာင္ေလးေတြကိုပါ..၊ အမိန္႕ေပးလိုက္တယ္...။ စိတ္ထဲမွာေတာ့..``အင္း..အိမ္က ေထာ္လာဂ်ီက...အေရးထဲ..စပါးသြားဆြဲေနရေသးတယ္.. ေထာ္လာဂ်ီ နဲ ့ ဆို ပို ခမ္းနားမွာ ပဲ ...´´ လို ့ ေတာင္ ေတြးေနမိေသး သတဲ ့..။<br /><br />ဒီလို နဲ ့ ေရႊေလးသားဟာ ႏြားႏွစ္ေကာင္ ကို လွည္းမွာ တပ္ျပီး..ပါတိတ္ ၀မ္းဆက္ ၀တ္ထားတဲ ့ ၀က္မၾကီးနဲ႕ ၀က္ကေလးေတြ ကို...လွည္းေပၚတင္ျပီး..အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴးကေတာ္ ကို လက္ျပ ႏွဳတ္ဆက္ကာထြက္သြားသတဲ ့။<br /><br />ေတာ္ေတာ္ ၾကာေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး က ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ တဘံုးဘံုး နဲ႕ ျပန္ေရာက္ တယ္..။<br /><br />အိမ္ေပၚ တက္လာတဲ့.. အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကို.. သူ႕ မိန္းမက အနားကပ္ သြားျပီး..ရီကာေမာကာနဲ ့``အကိုေရ..အကိုေတာ့ ရယ္ စရာတခုနဲ ့ ကပ္လြတ္သြားတယ္´´ လို ့ ေျပာ လိုက္သတဲ ့..။ သူက ေျပာရင္းေတာင္ အရယ္ မရပ္ နိုင္ေသး ဘူး..။<br /><br />``ေတာသား နဲ ့ တူပါတယ္..လူခပ္ အအ တေယာက္ ေလ..က်မ တို ့အိမ္က၀က္သားေပါက္ ကေလးေတြ နဲ ့ ၀က္မၾကီးကို ေလ...သူ ့မရီး၀မ္းကြဲ ေတာ္ သတဲ့ ..သူ ့သား မဂၤလာေဆာင္ မွာ သတို ့သားဖက္က လူၾကီးအေနနဲ ့ ၾကြပါတဲ ့ ..လာဖိတ္ေနတာေတာ္..တကယ္ရီရတယ္..အကိုရဲ ့.. ျပီးေတာ ့..၀က္ေပါက္ ကေလး ေတြကိုေရာ..လူပ်ိဳ ရံ အပ်ိဳ ရံ လိုက္ခဲ ့ပါတဲ ့ ..ရီ ရတယ္ ေတာ္´´ လို ့ ဆိုေတာ့<br /><br />``အင္း..မင္း ဘာလုပ္ မယ္ ဆိုတာ..ငါသိေနျပီ ´´ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ျဖတ္ေျပာတယ္..။<br /><br />``မင္း..၀က္မၾကီး နဲ ့ ၀က္ကေလးေတြ ေပးလိုက္တယ္ မဟုတ္လား´´ လို ့ လည္း ေဒါနဲ ့ေမာနဲ႕ ဆက္ေမးလိုက္တယ္..။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကေတာ္က..မ်က္ႏွာကို ခပ္တင္းတင္းေလး ေမာ့ ျပီး ``အင္းေလ..အကို ရဲ ့ .သတို ့သားဖက္က လူၾကီး လုပ္ရ မွာ ဆိုေတာ့ တင္ ့တင့္ တယ္ တယ္ ျဖစ္ေအာင္ ပါတိတ္ ၀မ္း ဆက္ ေတာင္ ဆင္လိုက္ေသးတယ္ .. ခန္႕ခန္႕ညားညား ျဖစ္ေအာင္ လွည္းေတာင္ ႏြားတပ္ျပီး ပးလိုက္ေသးတယ္.. အဲဒီအခ်ိန္ ..ေထာ္လာဂ်ီ ျပန္မေရာက္ေသးလို ့..ေနာက္မို ့ဆို..´´လို ့ေျပာေနတံုး..<br /><br />အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴးက ရွဴးရွဴး ရွားရွား နဲ ့ ...<br /><br />``အဲဒိေကာင္..အခုဘယ္္ဖက္ကိုသြားသလဲ..သူက ရီစရာ အရူးမဟုတ္ဖူး..ကြ... ရူးတာက..မင္း..ကြာ ရီစရာေကာင္း တာက..မင္း..ကြ´´ လို ့ ေအာ္ဟစ္ျပီး..ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ကို ၀ူး..ခနဲ စက္ႏွိဳးျပီး..ျခံ ထဲက ထြက္သြားတယ္။<br /><br /> ျခံျပင္ ေရာက္ ေတာ့ မွ..သူတပည္ ့ စြမ္းအားရွင္ ေတြကို ေမးျပီး ေရႊ ေလးသား လွည္းေမာင္း ထြက္သြားတဲ ့ ဖက္ ကို လိုက္ ပါ ေလေရာတဲ ့..။ ေရႊ ေလးသား လည္း ေနာက္ ဖက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ သံ တဘံုးဘံုး ကို ၾကားေတာ့ ၀က္သားအမိေတြ ပါတဲ့ လွည္းကို ေတာနက္ထဲ ေမာင္းသြင္းျပီး ျခံဳ အၾကီးၾကီး တခုေအာက္ကို.. ထိုးသြင္း ထား လိုက္ ဖို႕.. ေနရာ ရွာ သတဲ ့..။ ေတာကၽြမ္းတဲ ့ ေရႊေလးသားေတာင္ ျခံဳ ေကာင္းေကာင္း ေတာေကာင္းေကာင္း ေတြ ့ဖို ့ ေတာ့ ေခၽြးပ်ံ ေအာင္ ရွာ လိုက္ ရေသးသတဲ့.. ဘာလို႕ ဆို.. ေတာေတြက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး လက္ထက္မွာ မီးေသြး ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾက လို ့ ေတာျပဳန္းသေလာက္ျဖစ္ေန လို ့ တဲ ့ေလ..။<br /><br />ဒါေပမယ့္၊ ေရႊေလးသား ပဲ ေလ.ဒီေလာက္ကေတာ့ အေပ်ာ့ ေပါ့.။ <br /><br />စိတ္ခ်ရ ေအာင္..ဖံုးဖိ ျပီးမွ ေရႊေလးသား ဟာ လမ္းနံ ေဘးကို ျပန္ ထြက္လာျပီး..ေသေသခ်ာခ်ာ က်က် နန ထိုင္..ေခါင္း ေပၚမွာ ေဆာင္းထား တဲ ့ ေရႊေလးနယ္ထြက္ ၀ါး ခေမာက္ ကေလးကို ခၽြတ္ျပီး သူ ့ေရွ ့မွာ ခ် ထားလိုက္သတဲ ့..။<br /><br />ခဏၾကာေတာ့ ေမာ္ ေတာ္ဆိုင္ကယ္ နဲ ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ေရာက္ လာျပီး..လမ္းေဘးမွာ ထိုင္ေန တဲ ့ေရႊေလးသားကို ေမးလိုက္သတဲ ့..။<br /><br />`` ေဟ ့လူ..ဒီအနား ေတာသား တေယာက္ ၀က္တအုပ္လွည္းေပၚ တင္ေမာင္းသြားတာ မေတြ႕ လိုက္ဖူးလား ´´<br /><br />ေရႊေလးသားက ခပ္ေအးေအးပံုစံ နဲ႕ ``မေတြ႕လား..´´ လို ့ ျပန္ေျဖ လိုက္တယ္..။ ဒါဟာ ေရႊေလးသား ေတြ သံုးေလ့ ရွိတဲ့ အေျပာ တမ်ိဳး ေလ..။ ဟုတ္တယ္..ရွိတယ္ ..လို ့ ေျပာခ်င္ရင္..မဟုတ္လား... မရွိလား ..လို ့ ေျပာတတ္ၾက သကိုး..။ အခုလည္း..ေရႊေလးသား က ေတြ႕တယ္ လို႕ ဆိုလိုတာပါ..။ဒါကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက နားမလည္ ဘူး.. ။ ဒီလူ..သူ ့ကို ဂရုမစိုက္..မထံုတက္ေတး နဲ ့ ဘာအခ်ိဳး ခ်ိဳးေနတာ လဲ လို ့ ထင္ လိုက္တယ္..။<br /><br />ဒါ..ဟာ ေရႊ ေလးသားေတြ ရ ဲ ့ အာဏာ နီ နယ္ မွာ (၁၆) ႏွစ္ လံုးလံုး အသက္ရွင္ ေနထိုင္ နိုင္ တဲ ့ ေနနည္းဆိုတာကို အ၀ွမ္း(ေျမျပန္ ့) က အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး နားမလည္ ဘူးတဲ ့..။<br /><br />ဒါေၾကာင့္..`` ဘာလဲကြ..မင္းက..ဘာေျပာတာ လဲ..´´ လို ့ ထပ္ေမးသတဲ ့။<br /><br />`` ဟိုးဖက္ သြားတယ္ ေလ..´´ လို ့ ေရႊေလးသားက လက္ကို တေနရာရာ ေ၀ွ ့ယမ္းျပ လိုက္သတဲ ့..။ ဒါနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး လဲ..အဲဒီဖက္ကို ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ေမာင္းျပီး ထြက္ခဲ့ တာေပါ႕..။ ဒါေပမယ့္ ေရွ႕ မွာ ေရႊေလးေခ်ာင္း ၾကီး ပိတ္ လို ့ ..။ တံတား လည္း မရွိ..။ ဟို ဖက္ ကမ္းကို လွမ္းၾကည္ ့ေတာ့ လည္း.. လူလမ္း လွည္း လမ္း ..ဆိုလို႕ ဘာမွ လွမ္းၾကည္႕ လို႕ မေတြ႕ ဘူးတဲ့။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး လည္း ေဒါကန္ျပီး ျပန္လွည္ ့လာတယ္.. ။ေရႊ ေလးသား ရဲ ့ အနားကို ေရာက္ေတာ့..<br /><br />`` ေဟ ့လူ..အဲဒီဖက္ သြားတာ ေသခ်ာလား ´´ လို ့ ထပ္ေမးလိုက္သတဲ့ ။ ေရႊေလးသားကေတာ့ ခပ္တည္တည္ နဲ ့ ``မေသခ်ာလား´´ လို ့ ေျပာလိုက္သတဲ ့။<br /><br />``လမ္းပိတ္ ေနျပီ ကြ..ေခ်ာင္းၾကီး တားလို ့..တံတားလည္းမရွိ..ေခ်ာင္းကူးလမ္း လည္း မေတြ ့ဘူး ..လို႕ ေျပာရင္း..အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကၽြဲ ျမီး တို စျပဳ လာတယ္...တဲ ့။<br /><br />ေရႊ ေလးသားကေတာ့..`` မရွိလား...က်ဳပ္ေတာင္ အဲဒီဖက္ ကမ္း က လာတာ လို ့ ´´ ခပ္ေအးေအး ဘဲ ျပန္ေျပာသတဲ ့..။<br /><br />အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး. က..`` ဒါ ဆို..ငါ နဲ ့ လိုက္ခဲ ့..ကြာ ဒီ လွည္းနဲ ့လူကို ငါ လိုက္ ဖမ္းရမယ္..´´လို႕ ခပ္တင္းတင္း ေျပာလိုက္သတဲ ့..။<br /><br />``မလုိက္ နိုင္ ေသး..ဘူး၊ ဒီမွာ ..ေစာင္ ့ေနရ တာ ´´..လို ့ ေရႊေလးသား ကျပန္ေျပာ လိုက္တယ္။<br /><br />``ဘာ ..ေစာင္ ့ေနတာလဲ´´<br /><br />`` ေတာက္ တဲ ့..´´</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br />'ဖြီ.. ေတာက္တဲ့.. ေတာက္တဲ့ က ဘာလုပ္ဖို႕ တုန္း " လို႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ေမးေတာ့ ေရႊေလးသားက မသိရန္ ေကာ ဆိုတဲ ့ အၾကည္ ့ နဲ ့ ၾကည္ ့ရင္း..``အံမာ..ဆယ္ ့ငါးက်ပ္သား တေကာင္ ဆို..သိန္းသံုးဆယ္ ေလာက္ ရ တာဗ်´´ လို ့ ေျပာ လိုက္ တယ္..။<br /><br />အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴးက အံ ့ၾသ တၾကီး နဲ ့..<br /><br />``ေနပါဦး..ေတာက္ တဲ ့ ဆိုတာ..သစ္ပင္ တို ့၊ သစ္ေခါင္း..တို ့၊ အိမ္ ထရံ ၾကား တို ့မွာ ေနတာ မဟုတ္လား´´ လို ့ ေမး ေတာ့..ေရႊ ေလးသားက..<br /><br />`` အင္းေလ..ဒါ ့ေၾကာင္ ့ ဒီ တြင္း ထဲ ၀င္သြားတဲ ့ေကာင္ ဟာ..ဒီအထဲ မွာၾကာ ၾကာ ေနနိုင္ မွာမဟုတ္ဘူး။ျပန္ ထြက္ လာမွာ မို ့ ခေမာက္ နဲ ့ အုပ္ျပီး ေစာင္ ့ ေနတာ´´ လို ့ ျပန္ ေျပာ လိုက္သတဲ ့..။<br /><br />အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး လည္း ခဏ ေတာ့ ေတြ သြားတယ္..။ျပီး ေတာ့ မွ ေမးလိုက္တယ္..။<br /><br />``မင္း..ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ ကယ္ စီးတတ္သလား..´´ ဆိုေတာ့ ေရႊ ေလးသားက ထံုးစံ တိုင္း``မတတ္လား´´ လို ့ ျပန္ ေျဖသတဲ ့..။ သ ေဘာက ေတာ့ တတ္ တယ္ ေပါ ့..ေလ။<br /><br />``ဒီ လို လုပ္ကြာ..မင္ ့ ေတာက္တဲ ့ ကို ငါ ေစာင္ ့ေပးမယ္... မင္ းကငါ ့ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ စီးျပီး ၀က္တအုပ္ ကိုလွည္းနဲ ့တင္ ေခၚသြား တဲ ့ လူ ကို လိုက္ရွာကြာ..။မင္းလည္း..အဆင္ေျပ ေစရမေပါ ့..´´ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ေျပာ လိုက္တယ္..။ေရႊ ေလးသား က ခဏ စဥ္းစားျပီး ျပန္ေျပာတယ္..။<br /><br />``မျဖစ္ဖူးဗ်.. ဒီအေကာင္လြတ္သြားရင္..သိန္းသံုးဆယ္ လြတ္သြားမွာ..ခင္ဗ်ား ..လွည္းနဲ႕ ႏြားနဲ႕ ၀က္ေတြက ေတြ ့ရင္မွ ဆယ္သိန္း ဆယ္ ့ငါးသိန္းေပါ ့ ဗ် .. ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ပါ ထဲ ့ တြက္ မွ အလြန္ဆံုး သိန္း(၂၀) ေပါ ့ ..ျပီးေတာ့ ခင္ ဗ်ား..ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ ကယ္ ၾကီး က ၀က္ေသာက္ၾကီး..ဗ်´´<br /><br />အဲဒီရြာက လူေတြက လိုင္စင္မဲ ့ ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ေတြကို ၀က္ေသာက္ ဆိုင္ကယ္ လို ့ ေခၚ ၾကတယ္..ေလ။ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴး က..ခဏ ေတြသြားျပီး..``မင္းက..တယ္.. အတြက္ေကာင္း သကိုးကြ..။ကဲ..မင္းမယံုရင္ ..ဒီမွာ..ငါ ့ဟန္းခ်ိန္း ပါ ယူသြား..။ မင္ ့ ေတာက္တဲ ့ လြတ္သြားရင္...မင္ ့ အေလ်ာ္ ယူေပါ ့ ..´´ လို ့ ေျပာလိုက္သတဲ ့..။<br /><br />ဒီေတာ့မွ ေရႊ ေလးသားက မထခ်င္ ထခ်င္ နဲ ့ ထလိုက္ျပီး.. ``ေပး..ခင္ ဗ်ား..ဟန္းခ်ိန္း..။ခင္ ဗ်ား ေသေသခ်ာခ်ာ ေတာ့ ေစာင္ ့ ဗ်..။မေတာ္တဆ..ထြက္လာ ရင္..မရိုက္ နဲ ့ေနာ္..။ေတာက္တဲ ့က အေသ ဆို<br /><br />မ၀ယ္ဘူး ..။ခင္ ဗ်ား အရွင္ မဖမ္း ရဲ ရင္..ခေမာက္ကို ဘဲ ေသေသခ်ာ ခ်ာ ဖိ ထား ´´ လို ့ စိတ္မခ် လက္မခ် တဲ ့ ေလ နဲ ့ ေျပာလိုက္တယ္..တဲ ့။<br /><br />အဲဒါနဲ . အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး က ဆိုင္ကယ္ ေပၚက ဆင္းျပီး ခေမာက္ အနား မွာ သြားထို္င္ ရတယ္..။ေရႊ ေလးသား ကေတာ့ ဟန္းခ်ိန္း ကို လက္မွာ ပတ္ျပီး..ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ရွိရာ ကို သြားရင္း..``ခင္ဗ်ား..ဆီ ဘယ္ေလာက္ ထည္ ့ထား သလဲ ´´ လို ့ ေမးလိုက္ ေသးသတဲ ့..။<br /><br />``ေလးပုလင္း ပါ..ကြာ´´ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴး က စိတ္မရွည္ တဲ ့ ေလ နဲ႕ ေျပာ လိုက္မွ ေရႊ ေလးသားဟာဆိုင္ ကယ္ ေပၚ တက္ျပီး... ေမာင္းထြက္ သြား သတဲ ့..။<br /><br />အုပ္ ခ်ဳပ္ ေရး မွဴး လဲ...ခေမာက္ ေရွ ့မွာ ထိုင္ျပီး ေစာင့္ တယ္...ေစာင္ ့တယ္..။တခါ တခါ..ဆို ..ငိုက္..ငိုက္ ေတာင္ လာရွာ သတဲ့ ။ မ်က္ လံုး ကို အတင္း ျဖဲ ျပီး ၾကိတ္ မွိတ္ ေစာင္ ့ရတာ ေပါ့ ။ညေန ေစာင္း လာ ေတာ့ ေတာရိပ္ ေတာင္ ရိပ္ နဲ ့ မို ့ ေမွာင္စ ေတာင္ျပဳ လာျပီ..။ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ သံလည္း မၾကားရ...။ႏြားလွည္း သံ လည္း မၾကားရ..။ည ..အထိ ေစာင္ ့ရရင္ ေတာ့ မျဖစ္ဘူး ထင္တယ္.လို ့ေတြးျပီး ခေမာက္ ကို...အသာေလး..ခပ္ဖြဖြ မၾကည္ ့ လိုက္ ေတာ့<br /><br />..လား..လား...ခေမာက္ေအာက္မွာ တြင္း ဆိုလို ့.. ပရြက္ ဆိတ္တြင္း ေလာက္ ေတာင္ မရွိဘူး တဲ ့...ဘာ ..ေတာက္ တဲ ့ မွလည္း...အရိပ္ အေယာင္ ေတာင္.. မျမင္ရ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဟာ.. ခပ္ရွက္ရွက္ နဲ႕ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း တခ်က္ေလာက္.. ၾကိတ္ဆဲရင္း..<br /><br />``အင္း...ငါ ့မိန္းမ ဆီက လွည္းတပ္ျပီး ၀က္သားအမိ တင္ေမာင္းသြား တဲ ့ ေကာင္ကလည္း...ဒိေကာင္ဘဲျဖစ္မွာ ပါ´´ လို ့ ေရ ရြတ္ရင္း...တံေတြးတခ်က္ `ထြီ´ ခနဲ ေထြးကာ မေမွာင္ခင္ ရြာဆီကို ျပန္ ခဲ ့ေတာ့ သတဲ ့..။<br /><br />ေရႊ ေလးသား ကေတာ့ ေနာက္တေန ့ လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း မွာဘဲ လွည္းတစီးေပၚမွာ ၀က္ေသာက္ ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ တစီးရယ္..၀က္သားတအုပ္ရယ္..တင္ျပီး ေရႊတြဲလြဲ ေငြတြဲ လြဲ နဲ ့ ေရႊေလးနယ္က သူ႕ အိမ္ ဆီ ျပန္ေရာက္ လာ..တယ္။<br /><br />`` အေမ ေရ...က်ေနာ္ အေမနဲ ့ဘဲ တသက္လံုး ေနေတာ့မယ္ဗ်ာ။ ေလာက မွာ အေမ့ ထက္ သဒၵါတရားထက္သန္ တဲ ့ လူေတြ ရွိေသး တယ္ ဗ်.. ဒီမွာၾကည္ ့ ..´´ လို ့ ဆိုျပီး သူ႕ မွာ ပါလာ တဲ ့ ပစၥည္းေတြကို ျပသတဲ ့..။ <br /><br /> အေမ ကေတာ့ ပစၥည္းေတြကို သိပ္အေလးမထား တဲ ့ ပံုစံ နဲ ့ တခ်က္ ေလာက္ဘဲ ၾကည္ ့ျပီးသူ ့သားငယ္ ကို ေမးလိုက္ သတဲ ့။<br /><br /> ``ကဲ..ကဲ..မင္း..ထမင္းစား ေတာ့မလား´´<br /><br />ေရႊ ေလးသား က...`` မစားလားဗ်´´ တဲ ့။ ။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">+++++++<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-3486338303346604590?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-26489830700301195322011-11-06T12:23:00.004+08:002011-11-06T16:10:58.173+08:00ကဗ်ာလြတ္<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tOQ2J_DnQsE/TrYNYGcND0I/AAAAAAAADg4/wb44zvF3f2o/s1600/MilkyWay_SUN.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="288" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-tOQ2J_DnQsE/TrYNYGcND0I/AAAAAAAADg4/wb44zvF3f2o/s320/MilkyWay_SUN.jpg" width="320" /></a></div>ငါတို႕ က်င္လည္ေနတာ ေလဟာနယ္ အလြတ္ၾကီး</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ေဟာဒီ မ်က္နွာျပင္ အလြတ္ ေပၚမွာ</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ .. ေရးျခစ္ ပစ္လိုက္..</div><br />စိတ္လြတ္ ကိုယ္လြတ္ သြန္ေမွာက္ ပစ္ လိုက္<br /><br />စည္းလြတ္ ၀ါးလြတ္..ေသာင္းက်န္း ပစ္လိုက္<br /><br />လူပ်ိဳလူလြတ္ ရယ္ မွ မဟုတ္ဘူး<br /><br />မလြတ္ တလြတ္.. ခပ္ရြတ္ရြတ္ ကေလး သာ စပ္ ျပစ္ လိုက္<br /><br />ဆင္ဆာ လြတ္ ဆို မွ ေတာ့.. အေဖာ္အခၽြတ္ခန္း လည္း ပါခ်င္ ပါ ေပါ့<br /><br />နိုင္ငံေရး ကင္းလြတ္ ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာ ေတာင္း ဖို႕ မလို<br /><br />မလြတ္ေသး တဲ့ သူ ေတြ အေၾကာင္း..လြတ္ပါေစ ေၾကာင္း ဆိုတာ ေတြက ပို ေရာင္းေကာင္း မယ္<br /><br />မလြတ္ မကၽြတ္ ေသး တဲ့..၀ိညဥ္ ေတြ အေၾကာင္း လည္း..ကိုဘလူၾကီးေရ..မအ၀ွာၾကီးေရ လို႕ သာ..မ်ားမ်ား တမ္းတ..စမ္းထ တတ္တယ္<br /><br />ယင္းထ ပလား ဆို.. ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္ မွ မလို..<br /><br />ကိုယ္လြတ္ရုန္း တဲ့ အေၾကာင္း က တခမ္းတနား ျဖစ္တယ္<br /><br />ရုန္းျပီး လြတ္သြားသူ ေတြ ..သူရဲေကာင္း ျဖစ္တယ္<br /><br />မလြတ္ မလပ္ ေရး ထား တဲ့.လြတ္ေျမာက္ေရး ေၾကြးေၾကာ္သံ တေၾကာင္း ႏွစ္ေၾကာင္း<br /><br />အလြတ္ မရ စေကာင္း လား ... ဟိုက..ဒီက.. နည္း နည္းစီ ကူးသာခ်<br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ဒါ..ဟရူးမန္းရိုက္ ပဲ..ေကာ္ပီရိုက္ နဲ႕ လြတ္တယ္</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ မွာ..လြတ္ျပီး ေျမာက္ မေန နဲ႕ တဲ့</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">(ဘယ္သူ ေျပာတာလဲ..ကိုသံခဲ လား မသိ)</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">အဲဒါ လည္း ၾကိဳက္ လို႕..ကူးခ် လိုက္တယ္<br /><br />၀ိနည္းလြတ္ ေပါ့</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">၀ါဒ လြတ္ လည္း ျဖစ္တယ္</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ပါဒ လြတ္ လည္း ျဖစ္တယ္</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">အလြတ္သေဘာ ေျပာရရင္ေတာ့</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ေမာ္ဒန္ လြန္..ေမာ္ဒန္ လြတ္</div><br />ကာရန္ မဲ့..ကာရန္လြတ္<br /><br />လြတ္ခ်င္ တာသာ လြတ္<br /><br />လြတ္လို႕ ရတာ အကုန္ လြတ္<br /><br />လက္လြတ္ ေျခလြတ္<br /><br />လြတ္ လြတ္ လပ္လပ္ သာ ေရးျပစ္ လိုက္ စမ္း<br /><br />ပတ္ ေဗ တိုး ဂ်ိ ထိုးတတ္ရင္ .. မိုးေပၚတက္ က လို႕ ရ ျပီ။ <br /> <br />--- <br />ေက <br />(နို၀င္ဘာ ၂ ရက္ ၂၀၁၁) <br /> <br /><a href="http://blueskyforest.blogspot.com/2011/11/blog-post.html"><em><span style="font-size: x-small;">ဤ ပို႕စ္</span></em></a><em><span style="font-size: x-small;"> အား ဖတ္ ၍ အေတြးေပါက္..ေကာက္စပ္ ထား ေသာ (သို႕) ေလွ်ာက္စပ္ ထား ေသာ ကဗ်ာ လြတ္ ျဖစ္သည္။ မည္သူ႕ကို မွ် မရည္ရြယ္ပါ...။ လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ဖတ္ရွဳ နိုင္ ပါသည္။ </span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-2648983070030119532?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-42495364592790592232011-11-04T19:40:00.008+08:002011-11-30T00:24:00.227+08:00တိတ္တိတ္ကေလး ေရးတဲ့စာ က်မ မွာ ရိုဟင္ဂ်ာ အသိ တေယာက္မွ မရွိပါဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ေန တဲ့ ေဒသ လည္း တခါ မွ မေရာက္ဖူးပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္..ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ေကာင္းေကာင္း မသိ နိုင္ပါဘူး။<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါေပမဲ့.. ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ကို အသဲအသန္ ခုခံ မုန္းတီး ေန တဲ့.. ရခိုင္ မိတ္ေဆြ.. ျမန္မာ မိတ္ေဆြ ေတြ ေတာ့ ၊ အမ်ား ၾကီး ရွိ ပါတယ္။ သူတို႕ ေျပာျပ တဲ့.. မုန္းစရာ ေကာင္း လွ တဲ့..ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ရဲ႕.. ဇတ္လမ္း ေတြ ကို လည္း ..အမ်ားၾကီး ၾကားဖူး ပါတယ္။ အမ်ားၾကီး ဖတ္ေန ရ ပါတယ္။ အခု ကိုပဲ.. face book ဆို တဲ့.. လြတ္လပ္ တဲ့..လမ္းမ ၾကီး ေပၚ မွာ.. ရိုဟင္ဂ်ာ ဆႏၵျပ ေန ၾကတဲ့.. မိတ္ေဆြ ေတြ ကို .. မိုးလင္း တာ နဲ႕.. လမ္းတခု လံုး ျပည့္ က်ပ္ေန ေအာင္ ခဲခဲ လွဳပ္ ျမင္ ေန ရ ပါတယ္။ ဘီဘီစီ ကို သပိတ္ေမွာက္ ၾက .. ၃ ရက္ အတြင္း ေတာင္းပန္ ပါ ဆို တဲ့.. .. စကားလံုး ၾကီး ေတြ က လည္း.. မ်က္စိ ထဲကို အေတာင့္ လိုက္ .. ၀င္၀င္ လာ ေန ပါတယ္။ ဒုတိယ ဧရာ၀တီ လို႕ ေတာင္ ေၾကြးေၾကာ္ သံ ေတြ ၾကားရ ပါတယ္။ Occupy face book မ်ား ျဖစ္ ေန ျပီ လား မသိ၊ ဆႏၵျပ ေနတဲ့ သူ ေတြ ဆိုတာ..ဘယ္လို မွ ကို တိုး မေပါက္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္.. ကိုယ့္ ဘေလာ့ ေလးပဲ ကိုယ္ တိတ္တိတ္ ကေလး ျပန္ လာျပီး.. ဒီစာ ေလးကို..တိတ္တိတ္ ကေလး ေရး လိုက္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ့္လို ဂဂ်ိဳးဂေဂ်ာင္..ဘေလာ့ ေလာက္ပဲ ေရး တတ္ တဲ့..သူ တေယာက္က.. ရိုဟင္ဂ်ာ သမိုင္း ေၾကာင္း ေတြ ကို..အထူးျပဳ ေလ့လာ ဖို႕..က်မ္းၾကီး က်မ္းငယ္ ေတြ လည္း လိုက္ မဖတ္ ဖူး ပါဘူး။ စိတ္လည္း မ၀င္စား လွ ပါဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါေပမဲ့.. ပ်မ္းမွ် ေယဘုယ် အတိုင္း အတာ ေလာက္ ေတာ့.. ဦးနု က.. ပါလီမန္ မွာ.. မဲေပးပိုင္ခြင့္ ရွိတဲ့ လူမ်ိဳးစု အျဖစ္ ေၾကျငာ ထဲ့သြင္း ေပး ခဲ့ တာ (ဘာေၾကာင့္ ညာေၾကာင့္..ထင္ျမင္ သံုးသပ္ခ်က္ ေတြ အသာထား )၊ အၾကမ္းဖက္ ကြန္ယက္ ေတြ နဲ႕ စပ္ဆက္ ေန နိုင္ တယ္ လို႕ ၀ီကီလိ က ေျပာတာ.. ၊ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ေဟာင္း ဦးတင္ဦးက.. ေလာေလာ လတ္လတ္ ဘယ္လို ေျပာ လိုက္ လို႕.. ျပည္ပေရာက္ .. ရိုဟင္ဂ်ာ လွဳပ္ရွား သူ ေတြ က.. ေရဒီယို သတင္း ဌါန ေတြကို ဘယ္လို လာ ေခ်ပတာ ၊ စသျဖင့္.. သာမာန္္ လူ ျပိန္း အဆင့္ ေလာက္ ေတာ့..သတင္းေတြ နဲ႕ အဆက္မျပတ္ ရွိ ေန ခဲ့ ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>ဒါေပမဲ့..</b> <b>ခု လို.. အလွည့္ အေျပာင္း ျမန္ ေနတဲ့..ေန႕စဥ္ နဲ႕ အမွ် ထူးျခား ေန တဲ့.. လက္ရွိ နိုင္ငံ ေရး အေျခအေန ေတြ ကို လူေတြ သိပ္စိတ္၀င္ တစား ရွိ ေန တဲ့...အခ်ိန္ မွာ.. ဒီလို ဘယ္ေတာ့မွ အဆံုးသပ္ မရ တဲ့.. လူမ်ိဳးေရး လွံဳ႕ေဆာ္မူ .. ဆိုင္းဘုဒ္ ၾကီး ေတြ တကားကား ျဖစ္ေနတာကို.. နားမလည္ နိုင္ ေအာင္ ျဖစ္ ရ ပါတယ္။</b> ေကာက္ရိုးမီး တမွ် ဟုမ္းကနဲ မ်ား ထ ၾက တာ ေပ ပဲ လား ။ ေန အံုး.... အဲဒီေတာ့.. ဒီ .. သိန္း နဲ႕ သန္း နဲ႕.. ဗမာျပည္ ထဲ မွာ ရွိ ေန တဲ့..လူမ်ိဳးစု ေတြကို.. ပင္လယ္ ထဲ တြန္းခ် ရ မွာ လား..၊ တေယာက္မက်န္ သတ္ျပစ္ ခ်င္ ၾက သ လား...၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ကို လည္ပင္းညွစ္ ျပီး.. မင္းတို႕ လူ ေတြ မင္းတို႕ ျပန္ မယူ ဘူးလား..ယူမလား လို႕.. စစ္သြား တိုက္ ခ်င္သလား..၊။ ဘယ္သူ႕ကို ေမးရ မွန္း မသိ ေအာင္ပါပဲ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘာျဖစ္ လို႕ ဆို.. ေဖ့စ္ဘြတ္ မွာ.. ခင္သမွ်.. သိသမွ် ..ရင္းနွီးသမွ်..လူ အကုန္ နီးပါး ကလည္း..အဲဒီ ဆိုင္းဘုဒ္ ၾကီး ေတြ နဲ႕ ဗ်...။ အဲဒါ နဲ႕..အသာေလး ျငိမ္ျပီး.. ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ျဖစ္ေနတာ.. တရက္ ႏွစ္ ရက္ ရွိျပီ။ ေဟာ..ျဗဳန္းကနဲ ဆို.. ေဒါက္တာဇာနည္က.. ထံုးစံ အတိုင္း..ေမာင္းကြဲ ၾကီး ထ ထု လိုက္တာ.. ပုရိသ ႏြယ္၀င္ သူေတာ္စင္ ေတြ တေယာက္ မက်န္ အေျပး အလႊား.. နင္ ငါ ကေလာ္ တုတ္ ၾက ေတာ့ တာပဲ..။ ကိုယ္ လည္း အဲဒီ ေမာင္းကြဲ ေၾကးနန္းစာ ၾကီး ကို.. ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းေလး သြားဖတ္ ၾကည့္ ပါ တယ္။ ခပ္ရြတ္ရြတ္..ခပ္ရင့္ရင့္ ေရး ထား တဲ့..သူ႕စတိုင္ ကို ဖတ္ ျပီး.. ေခါင္းခါ လိုက္..ေခါင္းညိတ္ လိုက္ ေပါ့...။ ေနာက္ဆံုး.. long live Rohingha လို႕.. အဆံုးသပ္ ထား တာ ကို ေတာ့.. အေသ အခ်ာ ကို.. ျပံဳးမိ လိုက္ ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္က ေတာ့.. ရြတ္လည္း မရြတ္ တတ္.. ရင့္လည္း မရင့္ ရဲ ေပ မဲ့.. မရဲ တရဲ ေလး ေတာ့.. ဆုေတာင္း ေပး ခ်င္ ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆယ္စုနွစ္ ေပါင္း မ်ား စြာ.. ေခြးေနရာ မရ သလို ျဖစ္ ေန ရ တဲ့.. ဒီ လူ မ်ိဳးစု ေတြ အတြက္..၊ ေျဖရွင္း လို႕ မရ နိုင္ ျဖစ္ ေနတဲ့.. နယ္စပ္ ျပသာနာ ေတြ ကို ၊ သက္ဆိုင္ရာ နွစ္ဖက္ အစိုးရ ျခင္း ၊ တာ၀န္သိသိ၊ သိကၡာရွိရွိ နဲ႕ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ေျပေျပ လည္လည္..ညွိနွိုင္း အေျဖ ရွာ နိုင္ ပါေစ... ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ့္ တိုင္းျပည္ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ခ်စ္စိတ္ ..ကာကြယ္ စိတ္ ဆိုတာ ကို၊ ..သူမ်ား တိုင္းျပည္..သူမ်ား လူ မ်ိဳး ကို..မုန္းတီး ရြံရွာ စိတ္၊ နွိပ္ကြပ္ ခ်င္ စိတ္ အျဖစ္ နဲ႕ .. မရွင္သန္ ပါေစ နဲ႕..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေခြးေတြ ေၾကာင္ ေတြ ကို ခ်စ္တတ္ တဲ့ ... ႏြားေတြ ငါး ေတြ ကို ေတာင္ .. ညွာတာ တတ္ တဲ့..သက္သက္လြတ္ စား နိုင္ တဲ့.. လူ သား ေတြ ဟာ..အမ်ိဳးတူ လူသားျခင္း က်မွ.. အသားမဲ လို႕...သြားက်ဲ လို႕.. ဘာသာမတူ လို႕.. စာမတတ္ လို႕ ဆို ျပီး.. မုန္းတီး စက္ဆုပ္ မူ ေတြ.. <b>အလြန္အကၽြံ မျဖစ္ ၾက ပါ ေစ နဲ႕...။</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကမၻာလံုး အနွံ႕ .. ေရၾကည္ရာ မ်က္နု ရာ .. ထြက္ျပီး ေန ေန ၾက တဲ့.. ျမန္မာ ျပည္ အနွံ႕က.. ျမန္မာလူမ်ိဳး ေတြ.... သူမ်ား နိုင္ငံ မွာ ..နိုင္ငံသား စေတတပ္စ္ တခု ရဖို႕..ဒါမွ မဟုတ္.. အသိအမွတ္ ျပဳ ခံ ရ ဖို႕... မက္မက္ ေမာေမာ ဆုေတာင္း ပဌနာ ျပဳ တတ္ ၾက သလို.. ..သူတပါးကို လည္း ကိုယ္ခ်င္း စာတတ္ ၾက ပါေစ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာသလို.. ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာ..လူသား တေယာက္ျခင္း ရဲ႕ ေမြးရာပါ လူ႕ဂုဏ္သိကၡာကို အသိအမွတ္ ျပဳ ျခင္း ပဲ ဆို တဲ့.. အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ ဆို ခ်က္ အတိုင္း.. ဒီမိုကေရစီ ကို တန္ဖိုးထား ေလးစား တတ္ ၾက ပါေစ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လို႕ သာ...။</div><br />ေက<br /><br /><br /><br /><blockquote class="tr_bq"><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">I was not surprised by many comments that came either from my friends or new readers, and either like or dislike, agree or disagree. But I was stunned by some comments from those who may think of this was just attention seeking. My point is very simple and very basic. I intentionally didn’t mention the facts not to bring about serious debate. I just tried to make this case in light tone and sarcastically. For this reason, I may wrongly chosen my title and end.( saying that written by nameless plus smile icon).</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">So, just let me change my title by removing the first phrase of (to be modernized) ေခတ္မီေအာင္ - </span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">and to end with by my signature instead of crosses. (XXXXX) :)</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">Thanks to everybody either who got my points or who don’t get it. </span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One;">K ( 25 November 2011) </span></div></blockquote><br /><br /><br />ပို႕စ္ အေဟာင္း တခုပါ..<br /><br /><a href="http://kthwe.blogspot.com/2007/12/rohingya-as-far-as-i-concerned.html">Rohingya as far as I concerned</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-4249536459279059223?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-983199729070667492011-10-31T21:46:00.005+08:002011-11-02T18:11:24.775+08:00ေမတၱာေၾကာ္ျငာ<div style="text-align: justify;">ခု ရက္ ထဲ..ေမတၱာ နဲ႕ ေၾကာ္ျငာ ေပးခ်င္ တာေလး ေတြ..စု ဆံု လာ လို႕ ပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><strong><span style="color: #351c75;">အိပ္မက္ ေတြ ကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္သူ</span></strong></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ပထမ ဆံုး ကေတာ့..က်မ တို႕ ရဲ႕.. ဘူမိ အကိုၾကီး တေယာက္ ျဖစ္တဲ့.. ကိုေအာင္ခိုင္ ( မင္းေအာင္ခိုင္ ) ရဲ႕..ဗီြစီဒီ ကာရာ အိုေက အသစ္ ပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူ ပထမဆံုး အေခြ ထုတ္ မယ္ ဆိုေတာ့..က်မ တို႕ မအံ့ၾသ ၾကပါဘူး။ ဘာလို႕ ဆို.. သူ သီခ်င္းဆို ေကာင္းတာ.. ၀ါသနာ ၾကီး တာ ကို.. အေစာၾကီး ကတည္း က..သိေန ျပီးသား မို႕. ..တကယ္ ျဖစ္လာ ျပီ ေပါ့ လို႕သာ..၀မ္းသာ အားရ နဲ႕ ခ်ီးက်ဴး ၾသဘာ ေပး မိ ၾက တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">က်မ တို႕ ထက္.. ဆယ္စု တ ခု ေလာက္ ေစာ ျပီး ေက်ာင္းျပီး ခဲ့ ေပ မဲ့..ထံုးစံ အတိုင္း စလံုး ကၽြန္း မွာ..စု မိ ဆံု မိ .. အလုပ္ အတူတူ လုပ္ ၾက ရင္း..ရြယ္တူ ေတြ လို ခင္မင္ ရင္း နွီး ခဲ့ ၾက ဖူးတယ္။ အလုပ္ မွာ..က်မ အမ်ိဳးသား လည္း အတူတူ မို႕.. က်မ တို႕ နွစ္ေယာက္ လံုး နဲ႕ .. ေမာင္ညီမ အရင္း ေတြ လို ပါပဲ။ က်မ နဲ႕ ဆိုရင္ေတာ့.. ျမန္မာ သံစဥ္ ေတြကို ခ်စ္ ခင္ သူျခင္း.. စာေရး စာဖတ္ ၀ါသနာ ပါ ၾက တာ ျခင္း... အဲဒီ တုန္းက ရံုးက..ေဘာ့စ္ ကို မုန္းၾက တာ ျခင္း အတူတူ မို႕.. ေန႕လည္ ထမင္းစား ခ်ိန္ ေတြ..စကား ေကာင္းၾက.. ။ မ၀ ေသး ရင္.. စားပြဲ ခ်င္း ကပ္လ်က္..အလုပ္ မွာ.. ခိုးျပီး ဗမာ လို စကား မ်ား ၾက နဲ႕.. ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ ဖို႕ ေကာင္း ခဲ့ ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူက.. ျမန္မာ့ အသံ မွာ လည္း တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ ဖူး သူ ဆိုေတာ့.. တခ်ိဳ႕.. အနုပညာ အတြင္းသတင္း ေလး ေတြ လည္း..သူ႕ဆီက..နားေထာင္ ရ တယ္ေလ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ တုန္းက.. က်မ လို ငခၽြတ္တား ေလး က.. သူ ေျပာ တဲ့.. ေတးေရး ကိုသက္ဦး ဆိုတာ မ်ိဳး ေတြ လည္း သိ..၊ သန္းသန္းဆင့္ သီခ်င္း ေတြ လည္း.. အလြတ္ ရ ဆိုေတာ့.. သူ က လည္း အံ့ၾသတၾကီး ျဖစ္ ရွာတယ္။ တကယ္ေတာ့ လည္း ၾကက္ကန္း ဆန္အိုးတိုး မိ သ ေလာက္ ပါ။ အမ်ားၾကီး လည္း သူတို႕ နဲ႕ လိုက္မမီ နိုင္ ပါဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ လို..ဗမာ ဂီတ သံစဥ္ ေတြကို နွံ႕စပ္ တဲ့ လူ တေယာက္ ပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အနုပညာ ကို ဘယ္ေလာက္ ရူးသြပ္ သလည္း ဆို.. အိမ္မက္ ေတြကို.. အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႕ ၾကိဳးစားတာ..ဒါ ပထမ ဆံုး အၾကိမ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုး စလံုးကၽြန္းကို..က်မ တို႕ မေရာက္ခင္.. လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၇ နွစ္ ၁၈ နွစ္ ေလာက္ ..ဗမာေတြ အတြက္..အ၀င္ခက္..အလုပ္ခက္..စေတး ခက္ တဲ့ အခ်ိန္ကာလ ေတြ ကတည္းက.. စင္ကာပူ က.. ဗမာ ေတြ ရုန္းကန္ ခက္ခဲ ပံု ေတြ ကို..အခ်စ္ ေနာက္ခံ ထား ျပီး ဘ၀ သရုပ္ေဖာ္ ရုပ္ရွင္ ေလး.. တကား လည္း..ရိုက္ကူး ခဲ့ ဖူး ပါ ေသးတယ္။ အဲဒီ တုန္းက.. ကိုယ္ပိုင္ ဗီြဒီယို ကင္မရာ ေလး တလံုး နဲ႕ ပဲ.. တရံုး တည္း သား ေတြ.. ကို.. ေခ်ာ့ေမာ့ စု ေဆာင္း ျပီး.. စေန ေန႕တ၀က္ ကေလး မွာ.. ၾကိဳးစား ၇ိုက္ကူး ခဲ့ တာပါ။ အဲဒီ တုန္းက ဆို..မိန္းကေလး ေတြ ခု လို ေတာင္ မမ်ား လို႕.. ခင္ရာ မင္ရာ အဆင့္ ဆင့္ နဲ႕.. မင္းသမီး ရွာ ရ ေသးတယ္။ မင္းသား လုပ္ တဲ့.. အကိုၾကီး..(သူလည္း ဘူမိ ကပဲ ) ဆို.. ကိုမင္းသား ဆို တဲ့ နာမည္ ေတာင္ တြင္က်န္ ခဲ့ ပါ ေရာ..။ အဲဒီ ဇာတ္လမ္း တို ေလး ကို..သူ႕လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ အဆက္အစပ္ ေတြ နဲ႕.. ျမန္မာ့ ရုပ္သံ မွာ ျပ ဖို႕ လည္း ၾကိဳးစား ခဲ့ ေသး တယ္ လို႕ ဆို တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ပိုင္း..က်မ တို႕ စလံုးက.. ထြက္လာ ေတာ့.. ဆရာ ဦးခင္ေမာင္လတ္ ထုတ္ တဲ့.. ေရႊျမန္မာ ဂ်ာနယ္ မွာ.. အယ္ဒီတာ အျဖစ္ ၀ိုင္းေန ၀န္းေန တယ္ ဆို တာ ၾကားမိ ေတာ့ လည္း.. မအံ့ၾသ မိ ေတာ့ဘူး။ စာေပ အနုပညာ ၀ါသနာ ၾကီး တဲ့ သူ ဟာ... ဘယ္ေနရာ ေရာက္ ေရာက္ သူ႕အစြမ္းအစ ကို.. အလကား မထားပဲ.. ေသြး ေန မွာပဲ ေလ..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေမးလ္ ကေန ပို႕ေပး လာ တဲ့.. MRTV 4 .. နမူနာ ဖိုင္ကို.. အိမ္မွာ ဖြင့္ ၾကည့္ ရင္း.. က်မ တို႕ ၂ ေယာက္သား.. ေခါင္းတညိတ္ ညိတ္ နဲ႕ ..ဘာမွ မေျပာ နိုင္ ေအာင္ ပါပဲ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">က်မ ကေတာ့..အိမ္မက္ ေတြ ကို..အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ တတ္ ဖို႕..ကိုေအာင္ခိုင့္ ဆီ မွာ..အတုယူ ရ အံုး မယ္ လို႕ သာ ေတြး ေန မိ ေတာ့ တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/ckOdXFRLjw8" width="560"></iframe></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">++++<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><em><span style="color: purple;">ဘယ္ေတာ့ မွ မနား အအား မေန သူ</span></em></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ တေယာက္ ကေတာ့.. က်မ တခါ မွ မေျပာျပ ဖူး တဲ့..က်မ ရဲ႕..မာမီ ပါ။ က်မ အမ်ိဳးသား ရဲ႕..ခ်စ္လွ စြာ ေသာ မိခင္ ေပါ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေက်ာင္းဆရာမ တေယာက္ လုပ္ ခဲ့ ဖူး ျပီး..ေနာက္ပိုင္း ေတာ့.. သူ႕ခင္ပြန္း ရဲ႕ လုပ္ငန္း ေတြ မွာ ၀င္ကူ.. သားသမီး ေတြ အတြက္..စီးပြားေရး ကို.. ဦးေဆာင္ ေမာင္းနွင္ ခဲ့သူ ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ပိုင္း စီးပြားေရး ဆက္ မလုပ္ ျဖစ္ ေတာ့ လည္း..သူ႕ ကိုယ္သူ ဘယ္ေတာ့မွ အအား မထား.. တေန ရာ ရာ သြား ရင္ သြား...တခုခု လုပ္ရင္ လုပ္ေန ရ မွ.. ေနေပ်ာ္သူ။ တေယာက္ေယာက္ ကို ကူညီ ေန ရ မွ.. ေက်နပ္ သူ ။ ဘုရားေက်ာင္း မွာ.. ပန္းထိုး ေပး တယ္။ ကေလး ေတြကို စႏၵယား တီး လိုက္သင္ ေပး တယ္။ YWCA မွာ လုပ္သမွ်..အမ်ိဳးသမီး သင္တန္း ေတြ တက္ တယ္။ က်မ္းစာ ေဆြးေႏြး ပြဲ ေတြ အပတ္ တိုင္း သြား နားေထာင္ တယ္။ အဲ့ဒီလို မ်ိဳး။ သူ႕ သမီး က ..သူ႕ကို ( အေပ်ာ္ထမ္း ) လို႕ ခ်စ္စနိုး နဲ႕ ေနာက္ ျပီး ေခၚ ေလ့ ရွိတယ္။ စႏၵယား ကို ေတာင္.. Kit Young ဆီ မွာ.. ထပ္ ျပီး ဆည္းပူး ေသး သူ..။ ေျပာ ေသးတယ္.. သူ တီးတာ က..လက္ကြက္ ကေလး က.. မတူ ဘူး .. ဒီလို..ဒီလိုေလး ဆို ျပီး လုပ္ေတာင္ ျပ လိုက္ ေသး တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တခါ တေလ လည္း သူ႕ ရဲ႕.. ရိုးသား ျပီး ..ဘာမွန္း ညာမွန္း မသိ စြတ္ ျပီး..ကူညီ သင္ျပ ခ်င္ တဲ့..ေစ တနာ က.. က်မ တို႕ အတြက္.. ရီစရာ..ခ်စ္စရာ လည္း ျဖစ္ ေန ျပန္ တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တခါ က ဆို.. ရန္ကုန္က က်မ အမအိမ္ ကို လာ လည္ ရင္း.. ဘာမေျပာ ညာမေျပာ.. ပန္းထိုး နည္း ျပ ေပး မယ္ ဆို ျပီး..ေနာက္ေဖး မီးဖိုေခ်ာင္ စားပြဲ ေပၚက..ဟင္းခ်က္ မလို႕ လုပ္ ေန တဲ့..ဘူးသီး ၾကီးကို.. ထက္ပိုင္း ပိုင္း ျပီး..နွီး ေတြကို ဆူး လုပ္ စိုက္.. လက္ေတြ႕ သရုပ္ ျပ လိုက္တာ.. အဲဒီ ေန႕..ၾကက္သား နဲ႕ ဘူးသီး ဟင္း မစား လိုက္ ရ ေတာ့ တဲ့ အေၾကာင္း ညီအမ ေတြ..ဖုန္းဆက္ရင္း ရီ ေမာ ခဲ့ ၾက ရ ဖူး တယ္။ အဲဒီ လို.. လက္ေတြ႕ က်..လြယ္ကူ တဲ့.. အိမ္တြင္း ပန္းထိုး နည္း ေတြ အေၾကာင္း လည္း စာအုပ္ ကေလး တအုပ္ ျပဳစု ျပီး.. ထုတ္ ခဲ့ ေသးတယ္။ <br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-su7QMlIuqNw/TrDl_ODDlMI/AAAAAAAADgM/OshGiRClLbA/s1600/Naw+Ruth-Flower+arrangement.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="271" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-su7QMlIuqNw/TrDl_ODDlMI/AAAAAAAADgM/OshGiRClLbA/s400/Naw+Ruth-Flower+arrangement.jpeg" width="400" /></a></div><br />YWCA လို အမ်ိဳးသမီး သင္တန္း ေတြ မွာ အသံုး ၀င္ တဲ့ သူ႕စာ အုပ္ ကေလးက.. ခဏခဏ ေတာ့.. ထပ္ျပီးပံုနွိပ္ ရ ေလ့ ရွိ တယ္။ သူ႕ရဲ႕ခင္ပြန္း ( ဒယ္ဒီ ) က လည္း ..ခ်စ္စနိုး နဲ႕.. မင္းစာအုပ္က.. best seller ျဖစ္ေန ျပီ လို႕.. အျမဲ စ ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပီးတဲ့ ဧပရယ္လ ထဲ မွာ.. ခင္ပြန္း ဆံုး သြား ေတာ့.. တေယာက္ တည္း က်န္ ခဲ့ တဲ့.. မာမီ တေယာက္.. ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ ေအာင္ ပိုျပီး ေတာ့ ကို..အအား မေန ေတာ့ ဘူး။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ထပ္ စာအုပ္ တအုပ္ ျဖစ္ တဲ့..ပန္းေျခာက္ အနုပညာ နည္း ေတြ ကို ဆက္ ထုတ္ ဖို႕ လုပ္ ေတာ့ တယ္။ အေတာ္ ေစာ ေစာ ကတည္းက.. ဘုရားေက်ာင္းက..မိန္းကေလး ေတြ ကို..ပန္းေျခာက္ ပို႕စကဒ္ လုပ္နည္း.. စာအုပ္ညွပ္ လုပ္နည္း ေတြ..သူ သင္ေပး ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြ ေနတာ ..သိ ေန တာ မို႕..သူ႕ အေမ ကို အင္မတန္ ခ်စ္တဲ့ သား ကလည္း.. ပန္းေျခာက္ လုပ္နည္း စာအုပ္ ေတြ... ၀ယ္ ၀ယ္ ပို႕ေပး ထား တာ ရွိတယ္ ေလ..။ ခု ေတာ့..သူ႕ ရဲ႕ ဒုတိယ စာအုပ္ ကေလး ျဖစ္တဲ့..ပန္းေျခာက္ အနုပညာ စာအုပ္ ကေလး .. စာေပေလာက ဆိုင္ ရဲ႕ ..စင္ ေပၚ ေရာက္ ေန ျပီ လို႕ ေျပာ တယ္။ မိုးမိုး(အင္းလ်ား) ရဲ႕ အင္းလ်ား သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ တဲ့.. မားမီ ကို စာေပေလာက ကလည္း အျမဲ ကူညီ ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မားမီ ရဲ႕.. ၀ါသနာ ေတြ အလုပ္ ေတြ အတြက္..က်မ ဘာမွ ထိထိ ေရာက္ေရာက္ မကူ ညီ နိုင္ ခဲ့ ေပ မဲ့..၊ အဲဒီ စာအုပ္ ရဲ႕ အဖံုး ေလး က ေတာ့.. က်မ ရဲ႕.. လက္ေဆာင္ အျဖစ္.. အျမဲ အမွတ္ တရ ျဖစ္ ေန ေတာ့ မွာ ပါ။ ဟုတ္ပါတယ္.. အဲဒီ ေတာရိုင္းပန္းေျခာက္ ကေလး ေတြက..က်မ ရဲ႕ လက္နဲ႕ ခူး ခဲ့ တဲ့ ပန္းကေလး ေတြ ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-HUvF6vp_eQM/Tq6lCCWh8aI/AAAAAAAADfo/Lu6jzHU5a1o/s1600/MMBOOKCOVER%2528right%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="336" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-HUvF6vp_eQM/Tq6lCCWh8aI/AAAAAAAADfo/Lu6jzHU5a1o/s400/MMBOOKCOVER%2528right%2529.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၂၀၀၉ မွာ.. က်မ တို႕ နွစ္ေယာက္ဆြစ္ဇာလန္ ..ဒါဗို႕စ္ ကို ေရာက္ ေတာ့.. ဒီဘေလာ့ ရဲ႕ ဘန္နာ ထဲ မွာ ျမင္ရ တဲ့ .. ဆြစ္စ္ ေတာင္တန္း ၾကီး ေတြ ေပၚ မွာ... ေတာပန္း ေတြ ခဲခဲ လွဳပ္ ေအာင္ ပြင့္ ေန ခဲ့ တယ္ ေလ..။ က်မ ကလည္း..ေတာပန္း အရူး မို႕.. ေရာက္ခဲ လွ တဲ့.. ဒါဗို႕စ္ ေတာင္တန္း ၾကီး ေတြ ေပၚ က.. ေတာပန္း ကေလး ေတြ ကို.. တပြင့္ ျခင္း..တမ်ိဳးျခင္း.. တေရာင္ ျခင္း.. ခူး ျပီး.. ယူ လာ ခဲ့ တယ္။ ပန္း ေတြ ကလည္း အဲဒီ ေတာင္ပတ္ လမ္း တေလွ်ာက္ လံုးမွာ.... အမ်ိဳးစံု..အေရာင္စံု ကို..ပြင့္ ေန ခဲ့ ၾက တာ ပါ။ စိတ္ ထင္..အမ်ိဳး ေပါင္း ၅၀ နီးပါး ရွိ ခဲ့ လိမ့္ မယ္။ အဲဒီ တုန္း ကေတာ့.. ေဘး မွာ ပါ တဲ့..သူက.. ေလွ်ာက္ခူး ျပီး..ဘာလုပ္ မွာ တုန္း.. သယ္ လို႕ လည္း မရ ပဲ နဲ႕ လို႕ ေျပာေသး တယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ.. ။ ပန္းေျခာက္..သစ္သီး..သစ္သား ထြက္ ပစၥည္း ဆို တာ ေတြ ကို.. ၾသစေၾတလ် က.. ေလဆိပ္ မွာ.. တားျမစ္ ထား သလို..အျပန္ ခဏ ၀င္မဲ့ လန္ဒန္ ကလည္း.. လက္မခံ ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့..ဘယ္ ရ မလည္း..။ ဟိုတယ္ ျပန္ ေရာက္ေတာ့.. အဲဒီ ပန္း ေလး ေတြ ကို..ဟိုတယ္ ခန္း ထဲက.. ဖုန္းနံပတ္ စာအုပ္ ထူထူ ၾကီး ထဲ မွာ ညွပ္.. ၊ အေပၚက.. စားပြဲ နဲ႕ ဖိ.. ၊ ေနာက္ ၃ ရက္ ေန.. ဒါဗို႕စ္ က..ျပန္ ေတာ့ မွ.. ကိုယ့္ရဲ႕ စာအုပ္ ကေလး ထဲ ကို ေျပာင္း ညွပ္ ျပီး.. ေလဆိပ္ ၂ ခု လံုး ျဖတ္ျပီး ခိုးသယ္ လာ တာ.. အိမ္ ကို ဒုတ္ဒုတ္ ထိ ေရာက္ ေရာ ပဲ။ အဲ..ဒုတ္ဒုတ္ က.. မထိ ေသး ဘူး။ အဲဒီ ပန္း ေတြ ကို..အိမ္ ေရာက္ ေတာ့.. ပို႕စ္ကဒ္ ေတြ သံုး ေလး ခု ခြဲ ျပီး အထဲ မွာ ညွပ္ .. ၊ ရန္ကုန္ ကို စာတိုက္ ကေန.. ပို႕ လိုက္ ပါေရာ..။ အဲဒီ လို နဲ႕.. ေယာကၡမ ရိုေသ အသက္ရွည္ ျပီး.. ဒီလို စာအုပ္ အဖံုး ေလး ျဖစ္လာ ေတာ့ တာ ပါပဲ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေလာေလာ ဆယ္ ဆယ္ ေတာ့.. စာအုပ္ လည္း ျပီး သြား တဲ့ မာမီ တေယာက္ ေနာက္ထပ္ လုပ္စရာ ရွာ ရင္း.. အၾကိဳက္ေတြ႕ သြား တာ ကေတာ့...နယ္မွာ က်န္ ခဲ့ တဲ့..ဘိုးဘြား ပိုင္ အိမ္ၾကီး ကို..သာသနာ ကိစၥ အတြက္ ျပင္ဆင္ မြမ္းမံ မလို႕ ဆိုပဲ..။ သူ႕အေမ ဘာလုပ္လုပ္.. ေထာက္ပံ႕ အားေပး တဲ့.. သူ႕သား ကို ၾကည့္ ျပီး...က်မ ကေတာ့.. မ်က္ခံုး ခပ္လွဳပ္ လွဳပ္..။ း))</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><strong><span style="color: blue;">ဘေလာ့ဂါ တို႕ ရဲ႕ အလွဴ</span></strong></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ဆံုး ၀င္ခ်င္ တဲ့ ေၾကာ္ျငာ ကေတာ့.. ၾကည္နူး သာဓု ေခၚ စရာ ပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">က်မ တို႕ ဘေလာ့ဂါ ေတြ.. face book page တခု ကေန စုစည္း ျပီး.. ျမန္မာျပည္ ထဲ မွာ လက္ငင္း ၾကံဳေတြ႕ ေန ရ တဲ့.. ပခုကၠဴ ေရေဘး အတြက္.. တေယာက္ တလက္.. ၀ိုင္း စု လိုက္ ၾကတာ..အခု ည.. ေနာက္ဆံုး သတင္း အရ.. စင္ကာပူ ေဒၚလာ ၅၀၀၀ ေက်ာ္သြား ျပီ လို႕ သိ ရ ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ အၾကံ ကို.. ရြာေဆာ္ လုပ္ ခဲ့ တဲ့..ကလူသစ္ .၊ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ ေပး ခဲ့ တဲ့ မသက္ေ၀..နဲ႕..မခ်စ္ၾကည္ေအး..၊ ေဘးကေန.. ညာသံ ေပး ခဲ့ တဲ့.... ဇူလိုင္အိမ္မက္..ကိုေအာင္ နဲ႕ တကြ.. ထဲ့၀င္ ကုသိုလ္ ယူ ၾက တဲ့.. ဘေလာ့ဂါ အေပါင္း.. ယခု ဘ၀ မွာပင္ ကုသိုလ္ မ်ား ခေညာင္း ၍..စာေကာင္း မ်ား တိုး ၍ ေရးသား နိုင္ ၾက ေစ ေၾကာင္း..။<br /><br />မသက္ေ၀ ေရး တဲ့ <a href="http://thet-wai-blog.blogspot.com/2011/11/blog-post.html">အလွဴ မွတ္တမ္း </a><br /><br />K. (31-10-2011)<br /><br /><br /><br />related links:<br /><a href="http://kthwe.blogspot.com/2009/08/scenery-of-switzerland.html">Scenery of Switzerland(1)</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-98319972907066749?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-49774143956448306872011-10-21T17:11:00.005+08:002011-10-21T23:20:41.111+08:00အေ၀းေျပာဖံုး<div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NV4Gl3mVvAs/TqE3MeztRvI/AAAAAAAADfQ/BspArAManOI/s1600/Phone.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" rda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-NV4Gl3mVvAs/TqE3MeztRvI/AAAAAAAADfQ/BspArAManOI/s1600/Phone.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဖေဖ ေရ</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒီနွစ္ေတြ ထဲ.. အေျပာင္းအလဲ မ်ား တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကမၻာၾကီး က ပူ… လူေတြ က ထူ ေတာ့..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဘယ္သူ႕ကို ကူ ရမွန္း မသိ နိုင္ ေအာင္ ပဲ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>အာရပ</em>္ ေႏြဦး မွာ ေတာ့ ..က်ဴးရင့္သံ ေတြ ၾကား</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လြတ္လပ္မူ ေတြ ဖူးပြင့္ ေန ျပီလား ေပါ့..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>ေ၀ါလ္</em> လမ္းမ ၾကီး လည္း နံရံ ေတြ ျပိဳက် ေတာ့မလား မသိဘူး ေဖေဖ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">၉၉ ရာနွဳန္း ျပည္သူ ေတြ ကို ေတာ့ ၉၉.၉ ရာနွဳန္း မက အနိုင္ရ ေစခ်င္ ပါ ရဲ႕..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒါေပမဲ့ ေတာ့..ကမၻာၾကီး က လံုး ဆို .. ေဘာလံုး ပြဲ လို ခန္႕မွန္းရ ေတာ့ ခက္ တယ္ ေနာ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>ဂဒါဖီ</em> ကို မရွဴး နိုင္ ခင္..<em>စတိဗ္ေဂ်ာ့</em> ကို .. အရင္ ထုတ္ခံ လိုက္ ရ တဲ့.. ပြဲ မ်ိဳး ဆို ရင္ေတာ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ၾကည့္ မေကာင္း ဘူး ေပါ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ျပည္သူ ေတြ တေခတ္ ေရာက္ ျပီး .. လူထု က တခါ အလွည့္ သာ ဦး မယ္ ဆို ရင္ေတာ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေသပန္းပြင့္ ဖို႕ ကမၻာၾကီး ျပံဳးသြားနိုင္ ဦး မွာ ပါ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">( ေဟာ ) ေျပာရင္း ဆိုရင္း</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>အေမရိကန္ </em>ေဒသခံ ေတြ .. ခ်ီတက္ လာေန ေပါ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ၾကည့္ပါအံုး- <em>အေမဇံု </em>ကို ကယ္တင္ ၾက မလို႕ တဲ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>အေမရိကန္</em> ဧည့္ နိုင္ငံသား ေတြ ကေရာ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>အေမဇံု </em>ကို ထင္းခုတ္..လမ္းလုပ္ ျပီး ျဖတ္ေမာင္း ဖို႕ ေတာ့ မၾကံ ေကာင္း မစည္ရာ ေနာ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒါနဲ႕ ေဖေဖ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဧရာ၀တီ က ေရာ..ဘာ ေျပာ ေသး လည္း</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အိမ္ေရွ႕ ပူ ေတာ့ အိမ္ေနာက္ မခ်မ္းသာ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မခ်မ္းသာ ရင္ လည္း ေနပါေစ..ေနာက္ေဖး ေပါက္ ေတာ့ မေန ခ်င္ဘူး ေလ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အသက္ ျမစ္ေရ ေတြ ျမစ္လို ပဲ ရစ္ေခြ စီးဆင္း နိုင္ ပါေစ..။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ၾကား ရျပန္ ျပီ ေဖေဖ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သမိုင္း ေတြ အထစ္ ထစ္.. ထုဆစ္ မွတ္ျခစ္ ထား တဲ့ ..တကၠသီလာ ျမကၽြန္းသာ ကို</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကြန္းခို ခ်င္သူ ေတြ က.. တလြဲ အလ်င္ ေတာင္းေန ၾက ျပန္ သတဲ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အစဥ္အလာ အျမဲ ေကာင္းခဲ့ တာပါ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒါဟာ လည္း ျမစ္ၾကီး တစင္း ပါပဲ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပညာ စမ္းေရ ေတြ.. ပတ္ေခြ စီးဆင္း</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒီတခါ လည္း..သမီး တို႕ ျငင္းဆန္ ရ ျပန္ ဦး မယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဖေဖ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သမီးတို႕ေတြ အေကာင္း ေတြ ကို ေမွ်ာ္ရင္း..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဆိုးေတြ အတြက္ ျပင္ဆင္ ေန တတ္ခဲ့ တာ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အေတာ္ၾကာ ခဲ့ ျပီ ေနာ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ခု ဟာ ကို ေတာ့ အခင္းအက်င္းသစ္ လို႕ ေျပာ ၾက ျပန္ တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အသင္းအပင္း ေတြ သာ .. မရွင္းမရွင္း ျဖစ္ လာ သလို</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဘာလိုလို.. ညာ လုိလို</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဘာကို လို လို႕.. ညာေန ၾက သလည္း မသိ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တကယ္တမ္းသာ ရိုးသားၾက စတမ္း ဆို</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကန္႕လန္႕ကာ ေတြ မလိုဘူး ..<em> တိုင္မာ</em> ေတြ မလိုဘူး</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တစကၠန္႕တိုင္း မွာ မ်က္ရည္ တစက္ က် တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တမိနစ္ တိုင္း မွာ ေသာက တခက္ ေပြ တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အခ်ိန္ တိုင္း မွာ ျဖစ္ခ်င္တာ ေတြ ျဖစ္သြား နိုင္ တယ္ ေလ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သမိုင္းေတြ ကို တပတ္မလည္ ခ်င္ ေတာ့ ဘူး</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အနိုင္ အရွံဳး စာရင္း ပဲ သိ ခ်င္ ေတာ့ တာ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ခက္တာပဲ ေဖေဖ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေခတ္ၾကီးက ယဥ္ေက်းဟန္ ေတြ ေဆာင္လာ ေလ ေတာ့..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူလည္း နိုင္.. ကိုယ္ လည္း နိုင္ ဖို႕</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူနိုင္ ကိုယ္နိုင္ အျပိဳင္ လုပ္ရ ေတာ့ မွာ ေပါ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">နင္-ငါ .. ရန္-ငါ .. သူ-ငါ ေတြ ၾကား မ်ဥ္းသား လို႕ မရ လည္း</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ငါ့ ကို ငါ ပဲ ဘံုထုတ္ လိုက္ ယံု</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">( နင္ ရန္ သူ ) ျဖစ္က်န္ လိမ့္မယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ခဏေလး.. ခဏ ေလး ေဖေဖ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဟာဒီမွာ <em>ဘရိတ္ကင္း နဴးစ္</em> တဲ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အား.. ကမၻာ့ ရန္သူ တေယာက္ေတာ့..က် ဆံုး သြား ေပါ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သမီး ကဗ်ာ ေတာင္ မဆံုးေသးဘူး.. <em>ဂဒါဖီ</em> တေယာက္ <em>စတိဗ္ေဂ်ာ့</em> ေနာက္ လိုက္သြား ခဲ့ ျပီ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အနွစ္ ေလးဆယ္ ေက်ာ္ ေမာ္ၾကြား ခဲ့သူ ၾကီး တဲ့ ေလ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ခုေတာ့.. ေရဆိုးပိုက္ ထဲ က..ေျမြၾကြက္ တေကာင္ လို..၀ိုင္းရိုက္ထား လိုက္ ၾက တာ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>တီဗီြ </em> မွန္သားျပင္ မွာ လည္း ဒီသတင္း..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>ကြန္ျပဴတာ</em> ဖန္သားျပင္ မွာ လည္း ဒီသတင္း</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>တက္ဗလက္ </em>ေတြ ထဲ မွာလည္း ရႊပ္ ကနဲ..ရႊပ္ကနဲ လက္ကေလး နဲ႕ ခ်ဲ႕ လိုက္ယံု</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေလးေထာင့္ ျပင္ ေတြ ကေတာ့..တိက် ပံု ေပၚ ရဲ႕ ေဖေဖ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သိပ္မ ၾကာခင္.. သတင္း စာေစာင္ .. ေလး ေထာင့္ ေဘာင္ ေတြ ထဲ မ လည္း </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေသခ်ာ ျပီ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း.. ေရာင္းေကာင္း ၾက အံုးမယ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေသခ်ာ တာ ေတာ့..ေသခ်ာပါတယ္ ေဖေဖ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဟိုး အရင္ <em>ဘိုလီးဗီးယား </em>လယ္ကြင္း ထဲ မွာ လို</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လက္ တဖက္ ကိုေတာင္ ျဖတ္ ယူ ျပ စရာ မလို ေတာ့ ဘူး..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေသခ်ာ လိုက္ သမွ.. ဒီတခါ <span style="color: black;"><strong>“ေခ်”</strong></span> ေသ တာ မွ မဟုတ္ ေတာ့ တာ ေလ ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တက္ဗလက္ ေတြ ဆို လို႕ ေျပာရ အံုးမယ္ ေဖေဖ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အင္တာနက္ ေခတ္ၾကီး အစီးအဆင္း ျမန္ လိုက္ပံု က</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သတင္းေတြ အကုန္ ..ခုန္ပ်ံ ျပီး ကို ေရာက္လာ ၾက..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>ေပါ့ပ္အပ္.. ဘိပ္အင္.. ေဒါင္းလုဒ္.. ဒရက္ဂ်္ ဒေရာ့ပ္..</em></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ၾတိယာပုဒ္ အကုန္ .. မၾကည့္ခ်င္ မွ အစံု</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လက္ညိဳး ေတာ့ မတုန္ ေစ နဲ႕..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အတိအက်.. အဖိ အဖြ.. ထိ တယ္..ၾကြ တယ္..အဲဒလို မ်ိဳး ေခတ္..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">နားရွဳပ္ သြားျပီ လား ေဖေဖ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လူရွဳပ္ ကြန္ယက္ ( အဲ …) လူမူကြန္ယက္ <em>ဆိုရွယ္ နက္၀က္</em> ဆို တာ ရွိေသးတယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဆက္သြယ္ ေရး ေတြ သိပ္ေကာင္း သေလာက္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဆက္ဆံ ေရး ေတြ ပ်က္ တတ္ တဲ့ သာလာယံ ဇရပ္ ၾကီး လို႕ သာ မွတ္ ထား လိုက္ ပါ ေဖေဖ ရာ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အင္း..ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္..ေခတ္မီ ေအာင္ ေတာ့..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဖေဖ့ မ်က္နွာ နဲ႕.. <em>ဆိုင္းဘုဒ္ </em>တခု ေထာင္ရင္ ေကာင္း မလား လို႕</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">(ဟလို )… (ဟလို) .. ၾကားရ လား …ေဖေဖ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သမီး <em>အီးေမးလ္</em> နဲ႕ ပို႕ထား လိုက္ မယ္။ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေက</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">(၂၀.၁၁.၂၀၁၁ --- ၂၁.၁၁.၂၀၁၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-4977414395644830687?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-53161244027318442292011-10-16T12:39:00.005+08:002011-10-17T14:54:19.904+08:00မင္းကိုနိုင္ ကို ရွက္ပါ<div style="text-align: center;"><br /><br />သူက တကယ့္ <strong>သားေကာင္း</strong> ျဖစ္တယ္ </div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မိသားစု ရဲ႕ လည္ဆြဲ တန္ဆာ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူက တကယ့္ <strong>ေယာက္်ားေကာင္း</strong> ျဖစ္တယ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">နိုင္ငံ အတြက္ မ်က္ရြဲ ရတနာ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူက တကယ့္ <strong>ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း</strong> ျဖစ္တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ျပည္သူေတြ နဲ႕ မခြဲ မခြါ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူက တကယ့္ <strong>သူငယ္ခ်င္းေကာင္း</strong> ျဖစ္တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ရဲေဘာ္ ေတြ နဲ႕ ေသအတူ ရွင္မကြာ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူက တကယ့္ <strong>လူသား ေကာင္း</strong> ျဖစ္တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">က်င့္၀တ္ေတြ ထဲ အျမဲ လိုက္နာ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">++</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူ႕မွာ <strong>သီလ</strong> ရွိတယ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေစာင့္ထိန္းတယ္..မွန္ကန္တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူ႕မွာ <strong>သိကၡာ</strong> ရွိတယ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တည္ၾကည္ တယ္..ေျဖာင့္မတ္တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူ႕မွာ <strong>သစၥာ</strong> ရွိတယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ျမဲျမံ တယ္..ေစာင့္သိတယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူ႕မွာ <strong>ေမတၱာ</strong> ရွိတယ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သန္႕စင္တယ္.. ေလးနက္တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">သူ႕မွာ <strong>အနုပညာ</strong> ရွိတယ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဖြဲ႕ႏြဲ႕ တယ္ .. ထိမိတယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">++</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>သူ႕ စာကဗ်ာ ေတြ က -</strong></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">နင္-ငါ သက္သက္ ကလီကမာ မဖက္ဘူး</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အလကၤာ ေျမာက္ ယံု ရသထံု တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>သူ႕ စကားလံုး ေတြ က -</strong></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ျမွားတစင္း လို မပစ္ခြင္းဘူး</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေနတစင္း လို အျမဲ လင္း တယ္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>သူ႕သမာဓိ က-</strong></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေခတ္တေခတ္ ရဲ႕ သာယာ မူးယစ္ မူ ေတြ ေအာက္ မသက္ေရာက္ဘူး</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေထာင္နံရံ ေတြ ကို ေဖာက္ ၊ မွတ္ေက်ာက္ တင္ ခဲ့ တယ္။ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>သူ႕ပံုရိပ္က-</strong></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မ်က္နွာ ေတြ ျပည့္သိပ္ .. ငါ-တံဆိပ္ ခပ္နွိပ္ ထား တဲ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ခါေတာ္မီ စာမ်က္နွာ ထိပ္ မွာ မရွိဘူး</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">၀ိညဥ္ ေတြ ျခင္း တြဲ ခ်ိတ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တို႕ေတြ အားလံုး ရဲ႕ နွလံုး စိတ္ မွာ သာ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အရိပ္ထင္ စြဲ ျမဲ ေန ေတာ့ တယ္။ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>ေက</strong></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-cfYNtovrUFw/TppfmPOKwkI/AAAAAAAADfI/MEkwiBecgUA/s1600/Min+Ko+Naing+002-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-cfYNtovrUFw/TppfmPOKwkI/AAAAAAAADfI/MEkwiBecgUA/s320/Min+Ko+Naing+002-2.jpg" width="239" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: red;">၁၈ ရက္ ေအာက္တိုဘာ မွာ က်ေရာက္မဲ့ <strong>မင္းကိုနိုင္ </strong>ရဲ႕ ၄၉ နွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ အတြက္- </span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: red;">နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုး နဲ႕ အတူ အျမန္ဆံုး လြတ္ေျမာက္ ေစ ေၾကာင္း.. ဆႏၵ ေလာင္း လ်က္...</span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: red;"></span></em> </div><div style="text-align: justify;"><strong>၀န္ခံခ်က္</strong> - ကဗ်ာ ေခါင္းစဥ္ ကို.. မိုးမိုး(အင္းလ်ား) ၏ <strong> ျငိမ္းကိုရွက္ပါ</strong> ၀တၱဳေခါင္းစဥ္ မွ နွစ္သက္ေလးျမတ္စြာ စကားလွယ္ သံုးစြဲ ထား ပါသည္။ </div><br /><span style="color: black;">++++++++++++</span> <br /><span style="color: black;"></span> <br /><span style="color: black;">ကိုမင္းကိုနိုင္ ေရးခဲ့တဲ့..<strong> ေနာက္ၾကည့္မွန္</strong> ၀တၱဳ ကေလး အေၾကာင္း.. ေရးခဲ့ တာ ေလး လည္း အမွတ္ တရ ျပန္ တင္ လိုက္ ပါတယ္။</span> <br /> <br /><blockquote>မင္းကိုနိုင္ ကို.. ေတာ္လွန္ေရး သမားမို႕လို႕..နိုင္ငံေရး သမား ပီသဖို႕…ဆိုျပီး.. အခ်စ္ ဇတ္လမ္း တခု က ေန.. ေ၀းေ၀း ခြာၾကည့္ ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. သဘာ၀ တရား တခု ကို အတိအက် လြဲေခ်ာ္ ျခင္းသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ <a href="http://kthwe.blogspot.com/2009/11/blog-post_13.html">(more) </a></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-5316124402731844229?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-7988979243361563142011-10-06T19:12:00.024+08:002011-10-08T16:45:30.514+08:00ေတာင္ေပၚေျမ ရဲ႕ အျခား တမ်က္နွာ မွ…<div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RvCR85FAapE/To2ciMR93FI/AAAAAAAADfE/EQ_v3C5-Pp0/s1600/Sai+Htee+Saing+001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-RvCR85FAapE/To2ciMR93FI/AAAAAAAADfE/EQ_v3C5-Pp0/s320/Sai+Htee+Saing+001.jpg" width="256" /></a></div><br />နိုင္ေဇာ္ ေရး တဲ့.. စိုင္းထီးဆိုင္ အေၾကာင္း စာအုပ္ စာ အုပ္ ကေလး လက္ ထဲ ေရာက္ ေနတာ အေတာ္ၾကာ ခဲ့ ျပီ။ ဖတ္ျပီး ခဲ့ တာလည္း တနွစ္ ေက်ာ္ ေတာင္ ရွိ ေတာ့မယ္ ထင္တယ္။ တကယ္ ဆို.. ျမန္မာ နိုင္ငံ လူဦးေရ ရဲ႕… ေလးပံု တပံု ေလာက္ က..သိျပီး ျဖစ္ ေန မဲ့.. အဆိုေတာ္ တေယာက္ အေၾကာင္း ကို..ဘာမွ ေထြေထြ ထူး ထူး ျပန္ ျပီး ေရးျပ စရာ လည္း မလို အပ္ လွ ပါဘူး..။ ေအာ္ပီက်ယ္ ရဲ႕ ကာတြန္း ေလး လိုပဲ..ျမန္မာ ျပည္ မွာ.. သူ..ဘယ္သူ ဆို တာ..အားလံုး သိ ထား ျပီး သား ပါ..။ အဲဒါ ေၾကာင့္ လည္း..စာအုပ္ ထဲ မွာ.. အရင္က..ေသခ်ာ မသိ ခဲ့ တဲ့..စိတ္၀င္ စား စရာ ေလး ေတြ တခ်ိဳ႕ ဖတ္လိုက္ ရ တာ ေတာင္ မွ .. ထံုးစံ အတိုင္း..ေျပာခ်င္ ေရး ခ်င္ ေန မိ ေပ မဲ့.. ေတာ္ပါ ျပီ ကြာ..ဆို ျပီး..စာအုပ္ပံု ထဲ ပဲ ျပန္ ထဲ့ ထား လိုက္ မိ တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-XZE5ASHQwEk/To2LYZyIpcI/AAAAAAAADfA/L4v4qjCc3f8/s1600/SHS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-XZE5ASHQwEk/To2LYZyIpcI/AAAAAAAADfA/L4v4qjCc3f8/s640/SHS.jpg" width="393" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တခါ.. မိတ္ေဆြ တေယာက္က..သူ႕ ရဲ႕ ဘေလာ့ မွာ.. စိုင္းထီးဆိုင္ အေၾကာင္း စာအုပ္ ေတြ ဘာေတြ မေရး ၾက ဘူး လား မသိ လို႕.. ေျပာ တာ နဲ႕.. မေန နိုင္ မထိုင္ နိုင္.. ဒီစာအုပ္ ရွိ ေၾကာင္း သတင္း ေပး ရင္း.. တခုခု ေရးခ်င္ စိတ္ ေပါက္ လာ ျပန္ ေသး တယ္..။ ျပီး ေတာ့ လည္း.. ပ်င္း သြား ျပန္ေရာ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပီး တဲ့ ဧျပီလ က တုန္း က တခါ.. အမ်ိဳးသား က.. ရန္ကုန္ ခဏ ျပန္ ရင္း.. သူ နွစ္ သက္ တဲ့.. ျမန္မာ ဂစ္တာ ပညာရွင္ အဆိုေတာ္ ေတြ ရဲ႕..အေခြ ေတြ .. အမ်ားၾကီး သယ္ လာ ေလ တယ္။ ထူးအိမ္သင္ ရဲ႕ ဘလူးစ္ လက္ေရြးစင္ ေတြ.. ေဇာ္၀င္းထြတ္ ဘလူးစ္ ေတြ အျပင္.. “ ေဟး.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕..သီခ်င္း ေတြ အကုန္ သြင္း လာ တယ္ .. ၅၀၀ ေတာင္ ေက်ာ္ မယ္ ” လို႕..၀မ္းသာ အားရ နဲ႕ ပစည္း ေတြ ခ် ရင္း ေျပာ ရွာ တယ္.။ စိုင္းထီးဆုိင္ အေကာင္းဆံုး လက္ေရြးစင္ အေခြ ေတြ ဆိုတာ.. အိမ္မွာ.. အမ်ားၾကီး ရွိ ျပီး သား မို႕.. အင္း..တခ်က္ပဲ ေျပာ ျပီး.. သိပ္ စိတ္ မ၀င္ စား မိ ဘူး။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ပေလယာ က ေန.. သီခ်င္းသံ ထြက္ လာ ေတာ့ မွ.. လူၾကံဳ ထဲ့ေပး လိုက္တဲ့.. စားစရာ ေတြ ကို ေျဖ ေန တဲ့ လက္ေတြ ရပ္တန္႕ သြား ရ ေတာ့ တယ္။ ၾကိဳး ၆ ေခ်ာင္း ေပၚက ေန.. အရိုင္းဆန္ ဆန္ ခုန္ဆင္း လာ တဲ့.. ဂစ္တာ သံ ေတြ ရယ္.. အဲဒီ အေပၚမွာ..အသာ အယာ စီးနင္း ေမ်ာ ပါ လိုက္ လာ တဲ့.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕.. အသံ ခ်ိဳခ်ိဳ ေလး ရယ္ က.. အခါ တိုင္း နားေထာင္ ေန မိ တဲ့.. စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း ေတြ နဲ႕ မတူ..။ အေသ အခ်ာ ေျပာ ရ ရင္ ေတာ့.. နည္းပညာ အစြမ္း ေတြ နဲ႕.. ညီညာ ေခ်ာေမြ႕ ေန တဲ့..တူရိယာ သံ မ်ိဳး မဟုတ္ ပဲ.. အရိုင္းဂစ္တာ သံ ေတြ ၾကားက.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕ ငယ္သံ စစ္စစ္..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒါ.. ျမိဳ႕ထဲက..ယင္းမာ ေတးသံ သြင္း မွာ.. လူကိုယ္တိုင္ သြား ျပီး.. အေသ အခ်ာ ေတာင္းကူး လာတာ .. ကက္ဆက္ ေခြ ေခတ္ က၊ မူရင္း သီခ်င္း အေဟာင္း ေတြ ေလ လို႕၊ ဂုဏ္ယူ ၀င့္ၾကြား စြာ ေျပာ ေန တဲ့ ၊ သူ႕ကို သာ .. ေက်းဇူး ေတြ တင္ လိုက္ ရ ပါ ေတာ့ တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="background-color: white; color: purple;">အပယ္ခံ အျပင္ ဘ၀ က..အရိုင္း ဂစ္တာ ေလး.. </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="background-color: white; color: purple;">လြတ္လပ္မူ ေတးသံ..ရွာၾကံ ဟစ္ ေၾကြး.. </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="background-color: white; color: purple;">ျငိမ္းခ်မ္း မူ ေတးသံ ရွာၾကံ ဟစ္ ေၾကြး ေန ေသး…..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/92-ayineguitar.mp3?attredirects=0&d=1">play music</a><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒါ..ဂ်င္မီဟန္းဒရစ္ စတိုင္ အစစ္ ပဲ.. ဆိုျပီး.. သူ ကလည္း သူ႕ဖီလင္ နဲ႕သူ..ေက်နပ္ ေန ေလ ရဲ႕..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္က ေတာ့.. အေတြး သမား .. စာအုပ္ သမား ပီ ပီ..သိပ္မၾကာ ေသး ခင္ က.. ဖတ္ လိုက္ မိ တဲ့.. စာအုပ္ ထဲ က..အေၾကာင္းေလး ေတြ ဆီ ပဲ .. ျပန္ ဆက္စပ္ ေတြး ၾကည့္ ေန မိ ခဲ့ တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ ေခတ္ ..၁၉၆၂ လြန္ ကာလ ေတြ ဆိုတာ.. ျမန္မာ နိုင္ငံ ၾကီး တခု လံုး ဆိုရွယ္လစ္ ၀တ္စံု ၾကီး ကို..အေရ ျခံဳ ျပီး .. ကုန္သြယ္ မူ ေတြ အကုန္ ျဖတ္ ေတာက္ ထား ခဲ့ တဲ့.. အျပင္းထန္ ဆံုး အခ်ိန္ ေတြ ပဲ..။.. ေန႕စဥ္ အေျခခံ စားကုန္ ေသာက္ကုန္ ေတြ ေတာင္..အလြယ္ တကူ ၀ယ္ခ်င္ တိုင္း ၀ယ္စား လို႕ မရ တဲ့ ေခတ္..။ နိုင္ငံ ရပ္ျခား စာအုပ္ ေတြ.. ဂီတ အသံုး အေဆာင္ ေတြ ဆို တာ ေတာ့..ေ၀ လာ ေ၀း ။ အဲဒီ လို အခ်ိန္ မွာ.. ဂီတ ကို.. အရူး အမူး ျဖစ္ေန တဲ့... ေတာင္ေပၚ သား.. ေတာသား ေလး တေယာက္ အတြက္ .. ကိုယ္ပိုင္ ဂစ္တာ တလက္ ရ ဖို႕ နဲ႕.. ကၽြမ္းက်င္ ေအာင္ ေလ့က်င့္ တီးခတ္ ဖို႕ ဆို တာ .. အေတာ္ မလြယ္ ခဲ့ တဲ့.. ကိစၥ ျဖစ္မွာပါ ။ ဆရာ ေကာင္း နဲ႕ သင္ၾကား ေလ့က်င့္ ဖို႕ ဆိုတာ..ပုိလို႕ ေတာင္ ခဲယဥ္း ေန လိမ့္ ဦး မယ္ ။ ဒါေပမဲ့.. ေဘာ္ဒါ ေဆာင္က..ဆရာ့ ဂစ္တာ ေလး ကိုင္ ၾကည့္ လိုက္.. သူငယ္ခ်င္း ေတြ အိမ္ သြား လည္ရင္း..သူတို႕ ဂစ္တာ ေလး ေတြ ေကာက္တီး လိုက္ နဲ႕.. လူပ်ိဳေပါက္ အရြယ္.. စိုင္းထီး ဆိုင္ တေယာက္..ဂစ္တာ တလက္..ျပင္းျပင္း ထန္ ထန္ ေတာင့္တ ေန မိ ေပ လိမ့္ မည္.. ။ ခရစ္ယန္ သင္းအုပ္ ဆရာ တေယာက္ ရဲ႕ သား ျဖစ္ တဲ့..ေစာဂ်က္ဆင္ က တဆင့္.. ဂစ္တာ နဲ႕ ပို နီးစပ္ လာ ခဲ့ ရင္း.. တီးလို႕ ဆို လို႕ ရ သမွ်..ဘုရားေက်ာင္း ၀တ္ျပဳ သီခ်င္း ေတြ ပါ မက်န္ ေလ့က်င့္ တီးခတ္ ေတာ့ သည္။ ငယ္ ငယ္ ကေလး တည္းက.. မိဘ ဇာတိ ရပ္ရြာ နဲ႕ ေ၀း ျပီး.. ေက်ာင္းအိပ္ ေက်ာင္းစား ၾကီးျပင္း ခဲ့ ရ သူ ဆို ေတာ့.. ေမတၱာလည္း ငတ္မည္..အေဖာ္ လည္း မင္ မည္ ေပါ့..။ စိုင္းထီးဆိုင္ တေယာက္..နွစ္ျခင္းခံ ၍ ခရစ္ယန္ တေယာက္ ျဖစ္ ခဲ့ ဘူး တာ ကို ေတာ့ ..လူ ေတြ သိပ္ သိၾက မည္ မထင္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ ေတာ့..သူက.. ခရစ္ယန္ ေတြ နဲ႕.. အက်ိဳးေပး သ ေလာက္..ဂီတ ကို ငယ္ စဥ္ ကတည္း က..ယဥ္ပါး လာ ခဲ့ သူ ပဲ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လြယ္လင္ ျမိဳ႕က.. ကိုလိုနီ ေခတ္ အၾကြင္း အက်န္ ..Boarding school ေလး ကို.. ၅ နွစ္ သား ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလး နဲ႕ ေရာက္ လာ ေတာ့.... သူ႕ကို ခ်စ္ တဲ့.. ဘရာသာ တေယာက္..အိႏၵိယ က ေန ၀ယ္လာ တဲ့..ယူကာလီလီ ေလး က..သူ႕ရဲ႕ ပထမ ဆံုး ၾကိဳးတပ္ တူရိယာ က ေလး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ ေနာက္ ေတာ့.. ပါရမီ ကို အရင္း တည္..၀ါသနာ နဲ႕ပ်ိဳးေထာင္ ခဲ့ ၾက တဲ့..သူတို႕ေတြ ရဲ႕ ဂီတ အသီးအပြင့္ ေတြဟာ ... ပြင့္ခ်ိန္ တန္ လို႕..ေမႊးခ်ိန္ ေရာက္ လာ ခဲ့ ေတာ့ တာ ပါ ပဲ ေလ..။ မ်ိဳးေစ့ က်ဲသူ က က်ဲ ၍..ေရေလာင္း ေပါင္းသင္ သူ က.. ေပါင္းသင္ ၾက ေပ မဲ့.. အပင္ ကို ၾကီး ထြား ေစ တာ ကေတာ့.. ဘုရားသခင္ လို႕..ဆို ရိုး ရွိ တယ္ မဟုတ္ လား..။ သူတို႕ ေတြ ဆို တာက..စိုင္းထီးဆိုင္ အပါ အ၀င္.. စိုင္းခမ္းလိတ္..စိုင္းခမ္းသီ.. ေစာသိမ္း၀င္း ..ေစာဂ်က္ဆင္..ခြန္မ်ိဳးလြင္.. စ တဲ့.. ေတာင္ေပၚသား လူငယ္ တစု..။ The Highlanders လို႕..အမေတ ခဲ့ တဲ့.. ၀ါသနာ တူ လူငယ္ တစု ရဲ႕.. ေပါင္းစည္း ဖန္တီး မူ ေတြ…။ လြတ္လပ္ သစ္လြင္ တဲ့.. အနုပညာ ေတြ…။ ေန႕စဥ္ ဘ၀ ထဲက.. ရိုးသား ပြင့္လင္း တဲ့.. သီခ်င္း စာသား ေတြ..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">သူငယ္ခ်င္း .. သူငယ္ခ်င္း..ေရ..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">မင္း ..ငါ့ကို တကယ္ ခင္ယင္</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">အရက္တခြက္ေတာ့ တိုက္စမ္းကြာ.. ဘာမွ မေမးနဲ႕</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ငါ စိတ္ညစ္ လြန္း လို႕ပါ.. </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">(ဒီည)..ငါ စိတ္ညစ္ လြန္း လို႕ပါ..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/59-Track10SaiHteeSaing.mp3?attredirects=0&d=1">play music</a><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>“ ၾကည့္စမ္း..ဘာမွ မဟုတ္ တဲ့..စာသား ေတြ ေပ မဲ့.. တီးကြက္ ေတြ.. အရိမ္းခ်္မန္႕ ေတြ က…အရမ္း မိုက္ တာ ပဲ ကြာ....တကယ့္.. ကလင္းန္ တုန္းန္ ေတြ..” </i><br /><br /><i>သူ က အတီး ကို အာရံု စိုက္ ေန သလို..ကိုယ္ ကလည္း..စာသား ေတြ ေနာက္ လိုက္ ေန မိ သည္။</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br /></i></div><div style="text-align: justify;"><i>“ အင္းေလ.. အဲဒီ တုန္းက.. လူၾကီး ေတြ တအား ေ၀ ဖန္ တာေပါ့.. အရက္ ၀ိုင္း ကို..သီခ်င္း လုပ္ ဆို လို႕ ဆို ျပီး.. ေျပာ လိုက္ ၾကတာ.. ”</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ေတာ့... စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း ေတြ ကို..စ ျပီး ၾကားဖူး နားေထာင္ ဖူး ေတာ့... ေလးငါး တန္း အရြယ္ ပဲ ရွိ အံုးမည္ ထင္ သည္။ စတီရီယို သီခ်င္း ေတြ ကို.. စိတ္ၾကိဳက္ အေခြ နဲ႕ နားေထာင္ လို႕ ရ တဲ့.. ကက္ဆက္ ဆိုတဲ့..ပစၥည္း အသစ္ အဆန္း ေလး ကို.. မွတ္ မွတ္ ရ ရ.. မိသားစု ဘုရားဖူး သြား ၾက ရင္း ..ေမာ္လျမိဳင္ သံျဖဴဇရပ္ ေမွာင္ခို ေစ်း ေလး မွာ.. ၾကီးေဒၚ ကိုယ္တိုင္ ဆင္း ျပီး ၀ယ္ လာ ခဲ့ တာ ။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..အကို ၀မ္းကြဲ ေတြက..လူပ်ိဳ ေတြ ..ေကာလိပ္ ေက်ာင္းသား ေတြ.. ျဖစ္ ေန ျပီ ဆို ေတာ့.. သူတို႕ ဖြင့္ တဲ့. .ေခတ္ အလိုက္ နွစ္ျခိဳက္ စရာ သီခ်င္း ေတြ ကို.. အငယ္ ေတြ က... နားမလည္ တလည္.. မမီ မကမ္း နဲ႕.. နားစိုက္ ေထာင္ ၾက သည္ ။ စိုင္းထီးဆိုင္.. ခြန္သန္းထြန္း.. ဖိုးခ်ိဳ..ခင္၀မ္း.. ဘာေတြ ဆိုမွန္း ေတာ့ မသိ.. အကို အေတြ အမ ေတြ ရဲ႕.. သူငယ္ခ်င္း ေတြ လို ပဲ.. စိတ္ ထဲက..သိေန ခင္ေန..နွစ္သက္ ေန ခဲ့ သည္။ သူ တို႕ကို ေငးေမာ အားက် ရင္း နဲ႕ပဲ..ဆံပင္ ရွည္ရွည္.. ေကာ္လံ ရွည္ရွည္..ေခါင္းေလာင္း ေဘာင္းဘီ ရွည္ရွည္ ေခတ္ ကို လည္း.. ေျခဖ်ား ေထာက္ ၾကည့္ ျပီး ျမင္ဖူး လိုက္ သည္ ။ အဲဒီ တုန္း က.. မ်က္စိ စပါးေမြး ဆူး ေန တဲ့.. လူ ၾကီး ေတြ က.. <i>“ ဟဲ့..နင္တို႕ သီခ်င္း ေတြ က လည္း ဘာ ေတြ မွန္း မသိ.. ဒံုးခ်ပ္..ဒံုး..ခ်ပ္.. နဲ႕.. အဆိုေတာ္ က လည္း ဟယ္..ရုပ္က..ဆိုး လိုက္တာ နာ ေနတာ ပဲ ”..</i>လို႕ ေျပာရင္.. မမၾကီး တို႕.. စိတ္ တို တာ ကို လည္း၊ မွတ္ မိ ေန သည္။ တကယ္ ေတာ့.. အဲဒီ အခ်ိန္ ေတြ မွာ..စိုင္းထီးဆိုင္ က.. သီခ်င္း ေတြ..အမ်ား ၾကီး ေပါက္ ျပီး လို႕…နိုင္ငံ ေက်ာ္ အဆိုေတာ္ ျဖစ္ေန တာ ၾကာ ျပီ။ နံပါတ္ဖိုး ကိစၥ နဲ႕..ေထာင္က် ရာက ေတာင္ ...လြတ္ ေန ခဲ့ ျပီ။ ဒါေပမဲ့.. ျခေသၤ့ လည္ျပန္ သီခ်င္း ေတြ က ေတာ့.. လူငယ္ တိုင္း ရဲ႕.. ပါးစပ္ဖ်ား မွာ.. ဆို ေကာင္း တုန္း.. လက္ ဖ်ား ေတြ နာက်င္ ေအာင္.. ဂစ္တာ ေတြ တီး ၾက တုန္း..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တနိုင္ငံ လံုး အနွံ႕ အျပား..လက္ခံ အားေပး လာ ၾက တဲ့.. အဲဒီ..ဒံု ခ်ပ္.. ဒံု ခ်ပ္..သီခ်င္း ဆန္းဆန္း ေလး ေတြ အတြက္..သူတို႕ ျဖတ္သန္း ခဲ့ ၾက ရ တဲ့.. အားထုတ္ ၾကိဳးပမ္း မူ ေတြ အေၾကာင္း.. စာအုပ္ ထဲ မွာ..ဖတ္ ရ တုန္းက.. အံၾသ ခ်ီးက်ဴး ဂရုဏာ သက္မိ ယံု သာ..။ ပထမ ဆံုး အေခြ.. ‘သဘာ၀’ နဲ႕.. အေစာပိုင္း သီခ်င္း ေတာ္ ေတာ္ မ်ားမ်ား က... ရုပ္ရွင္ ျခံ ေတြ ထဲ မွာ.. သြင္း ခဲ့ ၾက ရ တာ ေလ…။ စကား ေတြ ကလည္း မပီ.. လမ္းေဘး မွာ သံျဖဴ ခြက္ ေတြ တီးေန သလား လို႕ ေတာင္.. ပက္ပက္ စက္စက္ ေျပာ ခံ ခဲ့ ရ တယ္ လို႕.. စာအုပ္ ထဲ မွာ ေရး ထား သည္.။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခု ေတာ့ .. အဲဒီ... ဂစ္သာသံ ရိုင္း ရိုင္း ေလး ေတြ က....အေဆာင္ေရွ႕ အုတ္ခံု ေပၚက ပဲ.. လာ တီးျပ ေန သလိုလို.. နယ္ ဘုရားပြဲ က.. ဗလာ ပြဲ ေလး တခု ေဘး မွာ ပဲ.. ရပ္ နား ေထာင္ ေန ရ သလိုလို ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စ္ိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕.. ေမြးေန႕ အထိမ္း အမွတ္.. ထရိတ္ဒါး မွာ လုပ္ တဲ့.. Unplugged နဲ႕ ေတာင္ မတူ..။ မင္းသား နဲ႕ မင္းသမီး ေတြ.. ေတာင္ေျပး္ လိုက္ ေျမာက္ သြား လိုက္.. ငိုလိုက္ မဲ့လိုက္ လုပ္ ေန တဲ့ .. မ်က္စိ ေနာက္ စရာ.. ကာရာ အို ေက.. အေခြ ေတြ နဲ႕ဆို ရင္ ေတာ့..လား လား မွ ကို.. မဆိုင္ ။ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ။ အစစ္ နဲ႕ အတု ၊ ယခု နဲ႕ ယခင္ .. မတူ နိုင္ ပါ..။ အဲဒီ သီဆို ေျဖေဖ်ာ္ မူ ေတြ ရဲ႕ ေနာက္ က.. နုပ်ိဳ တဲ့..နွလံုးသား နဲ႕.. ရင့္က်က္ တဲ့..ခံစားမူ ေတြ က လည္း.. ကြာျခား သြား ခဲ့ ၾက ျပီ ပဲ ေလ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေလထဲ မွာ လြင့္ ေျမာ တဲ့.. စိတၱဇ အလြမ္းရယ္..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">သစ္ရြက္ ေၾကြ ေတြ လိုပဲ..ေျပးကစားတယ္</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">အတိတ္က..အျဖစ္ေတြ..တရိပ္ရိပ္ ေပၚလာတုန္း၀ယ္..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ျမင္နိုင္သလို.. တခါတခါ မပီျပင္ မွုန္၀ါးတယ္..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/66-satetazaalwan.mp3?attredirects=0&d=1">play music</a><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>“ အဲဒီ သီခ်င္း ေလးက.. ထီးဆိုင္ ကိုယ္တိုင္ စပ္တာ ပဲ ကြ.... သူ႕ သီခ်င္းေလး ေတြ က.. ပို ေတာင္ ခ်ိဳ သလို ပဲ..”</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br /></i></div><div style="text-align: justify;"><i>“ အင္းေလ.. အဲဒါ သူ႕ရဲ႕..ကိုယ္ပိုင္ အခ်စ္ ခံစားမူ ေလး ပဲ..စာအုပ္ ထဲ မွာ လည္း ပါတယ္..အခ်ိဳ ဆို တဲ့ ေစာ္ဘြား အႏြယ္ ေကာင္မေလး နဲ႕.. တေယာက္ နဲ႕ တေယာက္.. .. ရင္းနွီး တြယ္တာ ခဲ့ ၾက တဲ့.. အခ်ိန္ ေတြ မွာ.. ဖန္တီး မိ ခဲ့ တာ တဲ့..</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br /></i></div><div style="text-align: justify;"><i>ေနာက္ျပီး.. <b>ေမာင့္လားဟူ မေလး</b> .. ကလည္း..တကယ့္ ထီးဆိုင္ ရဲ႕.. အခ်စ္ ဇတ္လမ္း တို ေလး တခု ပဲ.. တဲ့…ေလ” </i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">အခ်ိန္ေတြ ကုန္ခဲ လို႕.. အသဲကၽြမ္း လု ျပီ ကြယ္..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေႏြကႏၱာ ခရီး ထဲ ႏြမ္းလ် လွ ပါတယ္..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘာ မွန္း လည္း မသိ.. အသံ ခ်ိဳခ်ိဳ ေလး က.. နားေထာင္ မိသူ အဖို႕..တခုခု ေျပာခ်င္ ေရးခ်င္ လာ ေအာင္.. စြဲ ေဆာင္ ေန လြန္း လွ သည္။ ဒီ သီခ်င္း ေလး ေတြ အေၾကာင္း..စာေလး တပုဒ္ ေလာက္ ေတာ့.. ေရး ျဖစ္ ေအာင္ ေရး အံုး မယ္ ကြာ…။ စာ အုပ္ စင္ ထဲက.. နိုင္ေဇာ္ ရဲ႕.. စိုင္းထီးဆိုင္ ဘ၀ ေကာက္ ေၾကာင္း စာအုပ္ ကေလး ကို...လွန္ ေလွာ ရွာေဖြ ရင္း ဆြဲ ထုပ္ မိ ေတာ့ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ဆုေတာင္း ရယ္.. မျပည့္ နိုင္ တယ္..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">အသံ ခ်ိဳ ေအးေလး ရွိပါလဲ..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ရုပ္ ဆင္းက..နုံျခာ တယ္..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေၾသာ္… စိတ္မနာ သူ ရွိ မလား..သူ႕ဘ၀ ရယ္…</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/67-nwayoakaw.mp3?attredirects=0&d=1">play music</a><br /><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ ေတာ့ လည္း.. ထီးဆိုင္ တေယာက္.. သူ-ခ်စ္ ကို အသက္ထက္ ဆံုး ရသြား ခဲ့ ရွာ ေလ သား ပဲ ေနာ္..။ တည္ျငိမ္ တဲ့..ေမတၱာ ကမ္းစပ္ မွာ..ခိုလွံဳပါရေစ… ဆို တဲ့..ေလွငယ္ရွင္ ဆု ေတာင္း က ေလး ..ျပည့္သြား ခဲ့ သည္ ပဲ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီ စာအုပ္ ထဲမွာ..သူ႕ ဇနီး ..ခင္သန္းစိုး စပ္ ထား တဲ့.. ခ်စ္သူ ခင္ပြန္း အတြက္.. ကဗ်ာ ေလး ေတြ..အမ်ား ၾကီး ေတြ႕ ရ ေလ သည္ ။ သူမ ကလည္း..အနုပညာ..စာေပ ဂီတ နွင့္ ေ၀းသူ မွ မဟုတ္ တာပဲ။ စိုင္းထီး ဆိုင္ ကို.. နွစ္သက္ လြန္း လို႕.. အသိ တေယာက္ က တဆင့္..မိတ္ဆက္ ထမင္း ဖိတ္ေကၽြး ရင္း… စ ေတြ႕ တဲ့ ေန႕ က..စ ျပီး.. ေန႕တိုင္း..ဒိုင္ယာရီ ေလး ေတြ ေရး ျပီး.. သိမ္း ထား ခဲ့ သည္ တဲ့..။ သူမ တင္မက.. တအိမ္ လံုးက..ထီးဆိုင္ ရဲ႕ ပရိ သတ္ ေတြ။ အကို လုပ္ တဲ့ သူ က ဆို.. မျမင္ရ ခင္.. မခင္ရ ခင္.. အမ်ိဳးမေတာ္ ခင္ ကတည္းက .. စိုင္းထီးဆိုင္ ပံုတူ ပန္းခ်ီ ကား ကို ေတာင္ ေရးဆြဲ ထား သ တဲ့..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: justify;">ကိုထီးသည္ သူ၏ ရုပ္ပံုလႊာ ပန္းခ်ီ ကား ကို အပီ အျပင္ ေရးဆြဲ ျပီး ေတာ့..အိမ္လယ္ ခန္း တြင္..တခမ္းတနား အျမတ္ တနိုး ခ်ိတ္ဆြဲ ထား သည့္ အိမ္ တအိမ္ သို႕ အလည္ ေရာက္ သြား ရ လိမ့္ မည္ ဟု စိတ္ကူး အိပ္မက္ မွ် ပင္ မမက္ခဲ့ စဖူး…။</div></blockquote><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">နိုင္ေဇာ္ ရဲ႕ ေရးသားဟန္ က.. ေဘးက ေျပာ တဲ့ ဟန္ ေပမဲ့.. တခ်ိဳ႕ ေနရာ ေတြ မွာ ေတာ့..တကယ္ပဲ.. ကိုထီး ကိုယ္ တိုင္ ေျပာေန ေရးေန သလိုလို.. ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပီးေတာ့..ဒီ စာ အုပ္ ထဲ မွာ.. သေဘာက် နွစ္ သက္ မိ တာ က.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္း နဲ႕ အတူ...ေခတ္ျပိဳင္ ေတြ ရဲ႕.. ေနာက္ခံ ခဲျခစ္ ရာ ကေလး ေတြက လည္း.. အဲဒီ ေခတ္ ၾကီး တခု လံုး ကို..ျမိဳင္ ျမိဳင္ ဆိုင္ ဆိုင္ ရုပ္လံုးၾကြ ေန ေစ သည္..။ ဟိုး..ရွမ္း ျပည္ မွာ တညး္က.. အတူတူ ေက်ာင္းတက္ ခဲ့ .. ရွမ္းသီခ်င္း ေတြ ဆို ခဲ့ ၾက တဲ့..စိုင္းဆုိင္ေမာ၀္ က စလို႕.. မႏၱေလး က.. ဟန္တင္..ျမတ္၀တ္ရည္ .. ဂ်ယ္ရီ ..ဘိုေတာက္…။ ေနာက္ ဆံုး.. ျမန္မာ့ စတီရီယို ေခတ္ တ ေခတ္ မွာ.. အတူတူ ထြန္းေတာက္ ခဲ့ ၾက တဲ့.. ကိုယ္ပိုင္ သံစဥ္ သမား.. ေတြ ျဖစ္ တဲ့..ကိုေန၀င္း..ကိုရဲလြင္..ခင္ေမာင္တိုး..ေဂ်ေမာင္ေမာင္ အဆံုး.. သီးသန္႕ လိုင္း တခု ျဖစ္ တဲ့..သန္းနိုင္..စိန္လြင္ တို႕ ပါ မက်န္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထီးဆိုင္ တို႕..မႏၱေလး တကၱသိုလ္ က.. ေတာင္ေပၚသား တအုပ္.. ေနာက္ဆံုး ေတာ့.. ရွိသမွ် ပိုက္ဆံ ေလး ေတြ ျခစ္ကုပ္ စု ေဆာင္း ျပီး..ရန္ကုန္ ဆင္း အေခြ သြင္း ဖို႕ လုပ္ ၾက သည္။ မႏၱေလး ရုပ္ရွင္ ျခံ မွာ သြင္းခဲ့ တဲ့ ပထမ အေခြ က.. ဘာမွ သိပ္ အရာ မထင္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ.. သန္းနိုင္ တို႕ စိန္လြင္ တို႕.. ေဆြ မ်ိဳး အုပ္စု မွာ.. ေငြေၾကး ေတာင့္တင္း သလို.. ဦးဘသိန္း စတူဒီယို ၾကီး တခု လံုး နဲ႕.. Play Boys တီး ၀ိုင္း ၾကီး ရွိ နွင့္ ေန ျပီ။ သူ တို႕ ရဲ႕.. ေခ်ာက္တိ ေခ်ာက္ ခ်က္.. လာခါနီး မွ.. ဂစ္တာ စု ၀ယ္..ဒရမ္ ေျပးငွါး လာ ရ တဲ့.. အုပ္စု ေလး ကို.. အထင္ မၾကီး သလို.. လွိဳက္လိွဳက္ လွဲလဲွ မရွိ ခဲ့။ အသံ သြင္းရ တာ..အဆင္ မေျပ..။ ဒီၾကား ထဲ..ျဖစ္ခ်င္ ေတာ့.. ရွမ္း သူေဌး တေယာက္ က..သူ႕ သမီး အတြက္..အေခြ ထုတ္ ဖို႕..ကမ္းလွမ္း လာ လို႕.. စိုင္းခမ္းလိတ္ က.. သီခ်င္း ေတြ အားၾကိဳးမာန္တက္ ေရြး .. စိုင္းထီးဆိုင္ ကလည္း.. ၀မ္းသာ အားရ ရွိ ေန တုန္း မွာ.. “ ထီးဆိုင္ ဆို တာ လည္း စိန္.. ဦး တို႕ မွာ လည္း.. စိန္ အဆိုေတာ္ တေယာက္ ရ ထား ျပီ ” ဆို ျပီး.. အနီး ကပ္ မွ.. ေတ့ ျဖဳတ္ သြား တဲ့.. ျပသာနာ တခု မွာ.. နာမည္ ကို အတိ အက် မရး ထား ေပ မဲ့.. ဘယ္သူ ဆို တာ..မွန္းၾကည့္ လို႕ ရ ေန ခဲ့ သည္ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အနွိမ္ခံ..မ်က္နွာမြဲ.. အခ်ိန္ ေတြ ေပါ့..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရန္ကုန္ ေရာက္ ေတာ့… ေနရ ထိုင္ရ တာ ကလည္း.... အာအိုင္တီ က..သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ က.. အကူ အညီ ေပး လို႕… ေက်ာင္း၀င္း ထဲက.. လူေန ေဆာင္ ေတြ မွာ.. အခန္းေတြ ခြဲ ျပီး... ခိုး ေၾကာင္ ခိုး၀ွက္ တည္းခို ခဲ့ ၾက ရ သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: justify;">ရန္ကုန္ စက္မူ တကၠသိုလ္ တြင္ တည္းခို ေန စဥ္ ေက်ာင္းသား တေယာက္။ ဆံပင္က ရွည္ရွည္ ။ စ ကား နည္းနည္း။ အေန အထိုင္ ေအးေအး ။ ညေန ညေန က် လွ်င္.. အေဆာင္ ၀ရန္တာ တြင္ ထိုင္ျပီး၊ သူ႕ဘာသာ ဂစ္တာ တီးတီး ေန တတ္ သည္။ ဂစ္တာ တီးခတ္ ပံု လွပ သပ္ရပ္ လြန္း ၍ သေဘာက် စရာ။ အသံ လည္း ဆြဲငင္အား ေကာင္း ၍ ရပ္ျပီး နားမေထာင္ပဲ မေန နိုင္ ။ သူ တီး တာက.. အဂၤလိပ္ သီခ်င္း ေတြ မ်ား သည္။ The Beatles သီခ်င္း ေတြ Frank Sinatra သီခ်င္း ေတြ ဆိုညည္း ေန တတ္သည္။ </div></blockquote><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလို နဲ႕... အာအိုင္တီ ေက်ာင္းသား ခင္ေမာင္တိုး ၾကီး နဲ႕ လည္း .. သိကၽြမ္း ခဲ့ ၾက ျပန္ သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူတို႕ ေတြ.. အားၾကိဳး မာန္ တက္..ရန္ကုန္ ဆင္း ျပီး.. ခက္ခက္ ခဲခဲ..သြင္း ခဲ့ တဲ့.. အေခြ ကလည္း.. သိပ္ အဆင္ မေျပ ခ်င္။ တပုဒ္ ၂ က်ပ္ နွုန္း နဲ႕..တဆိုင္ ၀င္ တဆိုင္ ထြက္..လိုက္ ေပး တာ ေတာင္..အင္တင္တင္။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..သူတို႕ အားလံုး ရဲ႕.. ေက်းဇူးရွင္ အစစ္ က.. ေနာင္ မွာ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ျဖစ္ လာ မဲ့..ေအာင္ခင္ျမင့္.။ မႏၱေလး မွာ ေရာ ..ရန္ကုန္ မွာ ပါ.. ဂီတ အ၀န္းအ၀ိုင္း ထဲ...လူရည္ လည္ သူ.. စိတ္ရင္း သေဘာ ေကာင္း သူ။ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ကပဲ..သူတို႕ အေခြ ေတြ ကို.. သူ႕ မိတ္ေဆြ ေတးသံသြင္း ဆိုင္ ေတြ မွာ လိုက္ ျဖန္႕ သည္။ မူပိုင္ မယူ ပဲ..ခိုး ကူး ေနသူ ေတြ ကို..အစ္ေအာက္ ျပီး..မူပိုင္ ၀ယ္ေအာင္ လုပ္ ေပး သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေသခ်ာ ပါတယ္။ အျမဲ ျပံဳးေန တတ္ တဲ့.. ခ်စ္စရာ ေကာင္း တဲ့.. ေဂ်ေမာင္ေမာင္ေလ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုေန၀င္း က ေတာ့.. လားရွိဳးသားမို႕..မႏၱေလး မွာ ကတည္း က ေတြ႕ရင္း.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕.. ကလပ္စီကယ္ ဂစ္တာ ဆရာ ျဖစ္ ခဲ့ သူ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: justify;">မ်က္လံုး ေတြက..နူးညံ႕သေလာက္ နက္ရွိဳင္း သည္။ စကား ေျပာ ေသာ အခါ တိုးတိုး သက္သာ။ သို႕ေသာ္..ဒသာန ဆန္ဆန္ စကား မွ်င္ တန္း ရွည္လ်ား ေန တတ္ ေသးသည္။ လက္ေခ်ာင္း ေတြ က..ထူးျခား ရွည္လား ထိပ္ဖ်ား ခၽြန္ျမ သည္။ ဂစ္တာ ကို ေကာက္ ကိုင္ လုိက္ပံုက..ယုယု ယယ ရွိသေလာက္ စီးစီး ပိုးပိုး ပိုင္ပိုင္ နိုင္နိုင္ ရွိ သည္။</div></blockquote><div style="text-align: justify;"><br />မိန္းကေလး တေယာက္ အတြက္..စပ္ဆို ခဲ့ တာ ဆို တဲ့.. <b>ေမာင့္လျပည့္၀န္း</b> ရဲ႕ ပိုင္ရွင္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ ေတာ့ လည္း..သီခ်င္း ေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္ မွာ.. မိန္းကေလး တေယာက္ စီ ေတာ့.. ရွိ ေန ခဲ့ ၾက ေပ လိမ့္ မည္ ေပါ့...။ နက္ နက္ ရွိဳင္းရွိဳင္း လား.. ခရီး သြား ဟန္လႊဲ လား..။ ဒါကိုေတာ့.. ကာယကံ ရွင္..သီခ်င္းရွင္ မ်ား သာ သိေပ လိမ့္ မည္။ <b>ႏြဲ႕တင္ အတြက္ သီခ်င္း တပုဒ္</b> လို.. ေလးေလး နက္နက္ ျမတ္ျမတ္ နိုးနိုး သီခ်င္း တပုဒ္ က..သစၥာ တိုင္ ျဖစ္ ခဲ့ သလို.. <b>တေယာက္ေသာသူ အနမ္း </b>သီခ်င္း က ေရာ .. နူးညြတ္ ခ်င္ စရာ ...ေယာ္ယမ္းမူ တမ္းျခင္း ေလး တပုဒ္ မဟုတ္လား ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ဘာသာ မတူ..လူမ်ိဳး မကြဲ ပဲ ခ်စ္တာ.. </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ကိုယ္တို႕ နွစ္ေယာက္ ရဲ႕ အျပစ္ လား...</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ဘယ္သူ ေတြ တားတား..ကိုယ္ ကေတာ့..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေနာက္ မဆုတ္ နိုင္ပါ.. ခ်စ္ ျပီး မွ ေတာ့ ကြာ....</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေျပာရင္း ဆိုရင္း.. သီခ်င္း စာ သား ေတြ..သူ႕ နွဳတ္ ျဖား ေပၚ ကို အလိုလို စီးက် လာ မိ တာ.. ဟိုးတုန္းက.. ဒီ သီခ်င္း ေလးကို..သူ ခဏခဏ ဆို ျဖစ္ ခဲ့ လို႕ မ်ား လား..။ ခံစား ခ်က္ ေတြ က ေရာ.. တူ ေသး ရဲ႕ လား ေလ..။ ေသခ်ာ တာ ေတာ့.. ရူးသြပ္ မူ ေတြ ပါးလ် သြား ခဲ့ ျပီ ပဲ..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေဘး ကို ငဲ့ ၾကည့္ ေတာ့.. သူ လည္း.. မေန နိုင္ မထိုင္ နိုင္..သူ႕ Fender ဂစ္တာ ၾကီး ကို ထုတ္ ျပီး.. တေတာင္ ေတာင္ လုပ္ ေန ရင္း.. ေက်နပ္ ေန သည္ လား..ခံစား ေန သည္ လား..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">လူ တဦး တိုင္း တေယာက္တိုင္း မွာ..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">တခ်ိန္ခ်ိန္ ေတာ့..အခ်စ္ ဆိုတာ.. ရွိ ခဲ့ ၾက မယ္…</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">လူသားတို႕ ေပါင္းမိ ရင္..ဘာရယ္ ေၾကာင့္ အားနည္း သူကို..မုန္းတတ္တာလည္း..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စာအုပ္ ကို လက္ မွာ ကိုင္ ရင္း.. ပေလယာ ကို.. ရမုတ္ တလံုး နဲ႕.. ကလိ ေန တဲ့.. ဖီလင္ အျပည့္ နဲ႕ .. အေတြး မ်က္ လံုး ေတြ ကို.. ျမင္သြား လို႕ ထင့္... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>“ ကဲ.. သင့္ကင္း..သင့္ကင္း လုပ္ မေန နဲ႕.. စိုင္းထီးဆိုင္ စာ အုပ္ အေၾကာင္း ေရး မလို႕ ဆို.. ..ေရးေလ.. ေျပာ ေနတာ ျဖင့္ ၾကာ လွ ျပီ..” </i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အင္း.. ယူ သယ္ လာ တဲ့.. သီခ်င္း အပုဒ္ ၅၀၀ ကို.. ျပီး ေအာင္.. နားေထာင္ လိုက္ အံုးမယ္ေလ.. လို႕.. ဆင္ေျခေပး ရင္း..စိ္တ္ ၾကိဳက္.. သီခ်င္း အေဟာင္း ေလး ေတြ ကို.. ရ မုတ္ ကေန..ေရြး ေန မိ သည္။ ေနာက္ပိုင္း သီခ်င္း အသစ္ ေတြ ထက္.. ဟိုး .. ကိုယ္ တို႕ ေမြး တဲ့ အခ်ိန္ ေလာက္က.. ထြက္ တဲ့..သီခ်င္း အေဟာင္း ေတြ ကို သာ..ပို နွစ္ သက္ မိ သည္။ <b>နန္းခမ္းႏြဲ႕ အတြက္..သီခ်င္း တပုဒ္</b> ကို.. အပ်ံသင္ ကာစ အခ်ိန္ ေတြ တုန္းက.. အားယူ ရင္း..အရမ္း နွစ္ သက္ ခဲ့ ဘူး သည္။ <b>ေဆာင္း </b>--- ဒီ ေဆာင္း နွင္း ျမဴ ရယ္..ကိုယ္ခ်င္း မစာ တယ္.. အဲဒါ လည္း သိပ္ ၾကိဳက္ တယ္။ <b>ရာသီေျပာင္းခ်ိန္</b> လည္း ၾကိဳတ္တာပဲ..။ ဘာမွန္း ညာမွန္း ေသခ်ာ မစဥ္းစား မိပဲ.. မိုးကုတ္ ဖီးလ္ မွာ.. ညဖက္..၀ိုင္းဖြဲ႕ ရင္း..ဆရာ တေယာက္ကို.. အတင္း တီး ခိုင္း ခဲ့ တဲ့.. <b>အျပာေရာင္မ်က္ ရည္</b> အေၾကာင္း ျပန္ေတြး ရင္ လည္း..မ်က္နွာ ေႏြးလွ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ တုန္းက..စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း ေတြ ကို..ရင့္ သည္.. ဒိုင္ေတြ ပါသည္ ဟု.. ေျပာ ၾက သည္။ တကယ္ ေတာ့..ဖန္တီးမူ အနုပညာ အားလံုး သည္..ဖန္တီးသူ ရဲ႕..အရြယ္ နဲ႕ ေခတ္ ကို..ထင္ဟပ္ ေန တာပဲ ေလ ။ အဲဒီ အထဲ မွာ မွ.. ဘ၀ တေကြ႕ အေတြ႕ ေလး ေတြ နဲ႕ သူတို႕ ယံုၾကည္ ခံယူ ခ်က္ အခံ ေတြ က ပဲ..ဒီ သီခ်င္း ေတြ ကို..ပို ျပီး လွပ အသက္၀င္ အစဥ္ အျမဲ ရွင္ သန္ ေန ေစ ခဲ့ တာ ပဲ..မဟုတ္ လား..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူတို႕ ေမာင္နွမ ေတြ.. ေက်ာင္းေတြ ပိတ္ .. ရန္ကုန္ မွာ စုမိ ၾက ျပီဆို .. အကို တေယာက္ အျမဲ တီးေလ့ ရွိ တဲ့.. <b>အေဖ ေရာက္ တဲ့ အခါ ျပန္နွိဳး ပါ ေနာ္</b> .. သီခ်င္း ေလး ကို လည္း..ခု ေန ျပန္ သတိ ရ မိ သည္။ က်ေနာ္ အခု ေတာ့ ရင္မွာ အသက္ရွဴ နည္းနည္းက်ပ္ လာလို႕.. ဆိုရင္..သူတို႕ ညီအမ ေတြ... အပ္က် သံ ေတာင္ မၾကားရ...။ စိုင္းခမ္းလိတ္ ရဲ႕..ေဆးရံု ဇာတ္ လမ္း ေလး တပုဒ္ ထင္ ပါ ရဲ႕..။ <b>ေဆးတံတို</b> သီခ်င္း ေလး ကို လည္း ခ်စ္ သည္။ <b>ေငြေတာင္တန္း ဆီ သို႕ သီခ်င္း တပုဒ္ </b>လည္း.. အရမ္း ၾကိဳက္သည္။ အခ်စ္ သီခ်င္း လို႕ ထင္ရ ေပ မဲ့.. ထံုးစံ အတိုင္း.. လူ ေတြ ကေတာ့.. ထင္ရာ ျမင္ရာ.. အဓိပၸါယ္ ေတြ ဖြင့္ ၾကည့္ ၾက သည္ ။ ဘာရယ္ လည္း ေတာ့ မသိ.. <i><span style="color: purple;">ဆယ္ နွစ္ နီး ပါး..ေစာင့္ ခဲ့ ၾက ျပီး မွ.</span></i>. ဆို တဲ့.. ေနရာ ေလး မွာ.. ရင္ထဲ မွာ..တကယ္ ေဆြး ရ သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /><br /></div><div style="text-align: justify;">အို.. ဒီ သီခ်င္း ေလး ကို ေတာ့..ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ.. ခ်စ္ ကို ခ်စ္ တာ။ တီးလံုး ေလး ကိုက.. တမ်ိဳး ဆန္း လွ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေတာင္ေျခ မွာ ေနတုန္း.. ျဖစ္ခဲ့ တဲ့ အျဖစ္ တခုပါ..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ၾကာလာပီ ဆိုေပ မဲ့.. ေမ့ မရ တဲ့ အေတြ႕ အၾကံဳ မွာ.. </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">မၾကားစဖူး မို႕.. မယံုနိုင္စရာ</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေခြးတေယာက္ နဲ႕..လူ နွစ္ေကာင္ပါ...</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/55-Track06SaiHteeSaing.mp3?attredirects=0&d=1">play music</a><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>ေခြးတေယာက္ နဲ႕..လူနွစ္ေကာင္</b> တဲ့..။ သီခ်င္း စာသား ေလး ေတြ က....ရိုးရိုး ေလး ပါ ပဲ..။ ဒါေပမဲ့.. အဲဒီ ေနာက္ ကြယ္ က.. အျဖစ္ အပ်က္..အနက္ တခု ရွိ ေန တာ ကို ေတာ့.. ခံစား ေန ရ သည္။ ေအးေလ.. ေတးေရး သူ ရဲ႕.. စိတ္ အရိပ္ အတိတ္ ေတြ ကို..ဘယ္သူ က.. အတိ အက် ဖမ္း နိုင္ မွာ တဲ့ လည္း..။ ဖမ္းစရာ လည္း မလို အပ္ လွ ပါဘူးေလ...။ အနုပညာ ဆို တာ .. ဆင့္ပြား ခံစား နိုင္ ျခင္း နဲ႕ တိုင္းတာ ရ တယ္ ဆို ေတာ့.. နား ေထာင္ မိ ရသူ အဖို႕ သာ.. ငါဟာ.. ေခြးတေယာက္ လား.. လူ နွစ္ေကာင္ ထဲက..ဘယ္ တေကာင္ လို လူ မ်ိဳး လည္း ဆို တာ သာ .. ကိုယ့္ဖာသာ တိတ္တိတ္ ကေလး.. ေတြး ျပီး..နားေထာင္ ေန လိုက္ ယံု ပါပဲ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေခြးကေလး ..အို႕... </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေခြးကေလး..အို႕..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">အတူတူ ေနမယ္ လို႕... </span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-XP_3g7nMMTA/To2LMO56qSI/AAAAAAAADe8/bLZbx4JB1AM/s1600/Sai+Htee+Saing+026.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-XP_3g7nMMTA/To2LMO56qSI/AAAAAAAADe8/bLZbx4JB1AM/s640/Sai+Htee+Saing+026.jpg" width="640" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">+++++++++</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေဆာင္း ဦး ေပါက္ မို႕.. ရထား ျပ တင္းက..ျမင္ ေန ရ တဲ့.. ရွဳခင္း ေလး ေတြက.. အခါ တိုင္း နဲ႕ မတူ။ မနက္ ေစာေစာ ေန ေရာင္ ေအာက္ မွာ.. ေႏြးေထြး ယံု ေလး.. ေတာက္ပ လင္း လက္ ေန သည္။ Canola ပန္း၀ါ၀ါ ေတြ.. ပြင့္ ေန ၾက တာ လည္း.. တေမွ်ာ္ တေခၚ..။ ခရမ္းေရာင္ Lavender ေတြ က.. တေတာင္လံုး.. မွိဳင္းျပာ ေန သည္။ တရိပ္ရိပ္ က်န္ ခဲ့ တဲ့..ရထား လမ္းေဘး..ေျမနီ ျခံဳပုတ္ ကေလး ေတြ ၾကားထဲ.. ေတာပန္း ျပာျပာ ေလး ေတြ..ျဖတ္ ကနဲ..ေတြ႕ လိုက္ တိုင္း.. ရင္ထဲ မွာ ..လွိဳက္ကနဲ ေန ေအာင္.. ၾကည္နူး နွစ္ သက္ ေန မိ ျပန္ ေသး သည္။ ခု နွစ္ ပိုင္း ေတြ ထဲ.. ရာသီ ဥတု ေတြ ေျပာင္း ျပီး..ကႏၱရ မိုး ေတြ.. မၾကာ ခဏ ရြာေန ျပန္ သမို႕.. ရထား လမ္းေဘး တေလွ်ာက္..တခ်ိဳ႕ ေနရာ ေတြ မွာ.. ပို ျပီး စိမ္းစိမ္း စိုစို ျဖစ္ ေန သည္။ ေရ စပ္စပ္ နဲ႕..ဆားအိုင္ ေလး ေတြ ေပၚ မွာ ေတာင္.. ေက်းတအုပ္ ေရ ေသာက္ ဆင္း ေန ၾက ပါ လား…။ သာယာ တဲ့..မနက္ခင္း ေလး ပါ ေပ…။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><i>ငွက္ေတာင္ မွ.. သာယာ တဲ့..သီခ်င္း ေရြး တတ္ တာပဲ…</i></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><i>ေစာေစာ စီးစီး..စကား မမ်ား ၾက နဲ႕..</i></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><i>ကမၻာေျမ အတြက္..မဂၤလာ ရွိ တဲ့..အခ်ိန္၀ယ္..</i></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အို.. ေကာင္း လိုက္ တဲ့..စိုင္းထီးဆိုင္ ရယ္.. ။ သင့္ျမတ္ လိုက္ တဲ့..<b>ေန႕သစ္</b> ရယ္…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီ တေခါက္..ပါ့သ္ ကို သြား တာ.. အခါတုိင္း လို.. <b><a href="http://kthwe.blogspot.com/2009/02/blog-post.html">ရထားေလး တစီး နဲ႕ အတူ</a></b> … ယူလာတဲ့ စာအုပ္ ေတြကို.. ဖြင့္ မဖတ္မိ ျဖစ္ ေန သည္။ ျဖစ္ခ်င္ ေတာ့… ေျပာင္းျပန္ နဲ႕..ေဇာက္ထိုး.. အခါတိုင္း..အျမဲ သီခ်င္း နားေထာင္ ျပီး.. ခရီး သြား ေလ့ ရွိ တဲ့.. သူက.. ေလာေလာ လတ္ လတ္ ၀ယ္ ထား တဲ့..Eric Clapton အေၾကာင္း စာအုပ္ ၾကီးကို..ခန္႕ခန္႕ ညားညား ၾကီး ထုတ္ ဖတ္ ေန ေလ ေတာ့.. ကိုယ္ လည္း စိတ္ကူး ေပါက္ ျပီး...သူ႕ အိုင္ဖုန္း ကို ယူ နား ေထာင္ လိုက္ ေတာ့ တာ ေပါ့..။ ေဟာ..ခဏ ဆို..ယူ နားေထာင္ လိုက္ တာ.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရယ္ ေလ.. ဘယ္လို မွ ရပ္ လို႕ မရ ေတာ့…။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေလေကာင္း ေတြ ရွဴရွိဳက္ ၾက.. သဘာ၀ ကို မွီ၀ဲ ၾက….</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ဒီေန႕သစ္ ဟာ..တို႕ကို..အင္နဲ႕ အား အသစ္ ေတြ ေပးလာမယ္…</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပတင္းေပါက္ မွန္ ကို.. ပါး အပ္ ရင္း..လွပ က်ယ္လြင့္ လြန္း တဲ့.. ျမင္ကြင္း ေတြ ေပၚ မွာ.. သီခ်င္း စာ သားေလး ေတြ ကို.. တလံုးစီ..တပိုဒ္စီ.. ထပ္ဆင့္ စီရီ အေတြး ပို ၾကည့္ ေန မိ ေတာ့ သည္။ အခု လို.. စိတ္အာရံု ကို.. လံုး၀ လႊတ္ ျပီး.. နားေထာင္ မိ ေတာ့ မွ.. သီခ်င္း စာသား ေလး ေတြ ရဲ႕.. ထိမိ စူးရွ.. လွပ ကဗ်ာ ဆန္ လွ ပံုကုိ.. ရင္သပ္ ရွဳေမာ ျဖစ္ ရ ျပန္ ျပီ။ ေခါင္းကို သာ..ခါရမ္း ေနမိ ေတာ့ သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>“ ေကာင္း လိုက္ တာ ကြာ.. အရင္ အိမ္မွာ နားေထာင္ တာ ထက္ ကို ပိုေကာင္းတယ္.. ငါ ေရးမယ္ကြာ.. တပုဒ္ ေတာ့..ေရး အံုးမယ္ …”</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေခါင္းတရမ္းရမ္း နဲ႕..ဖီလင္ ေတြ စြတ္ တက္ ေန တဲ့.. ကိုယ့္ ကို..သူက ျပံဳးစိစိ နဲ႕ ၾကည့္ ရင္း…</div><div style="text-align: justify;">အင္း..စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း အပုဒ္ ၅၀၀ ျပည့္ရင္ ေတာ့.. စာတပုဒ္ ဖတ္ ရ မွာ ေပါ့..ေစာင့္လိုက္ ပါ အံုးမယ္ ေနာက္ တနွစ္ ..လို႕ ေနာက္ သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>“ အင္း.. ခက္တာ က.. ေနာက္ ပိုင္း သီခ်င္း အသစ္ ေတြ ဆီ..ကို မေရာက္ နိုင္ ေသးဘူး.. ဒီ အေဟာင္း ေလး ေတြ မွာ တင္.. အရမ္း ကို..ထိေန တာ..မရ ေတာ့ ဘူး… ေရး ေတာ့မယ္.. ”</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္က လည္း ကိုယ္ေျပာခ်င္ ရာ ေျပာ…။ သူ ကလည္း သူ ေျပာခ်င္ ရာ ေျပာ ။<br />- </div><div style="text-align: justify;"><i>“ သိလား.. Eric Clapton အေၾကာင္း ခုမွ သိ ေတာ့တယ္..သူ ဆို တဲ့..သီခ်င္း တ၀က္ ေလာက္ က..သူမ်ား အေဟာင္း ေတြ တဲ့ ကြ.... ကမၻာ ကေတာ့ ေက်ာ္ ေန ေရာ ပဲ..”</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္ အံ့ၾသ သြား မိ သည္။ ဟုတ္ရဲ႕ လား…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ၾကည့္ ပါ အံုး..။ ငါ တို႕.. နိုင္ငံ က.. စိုင္းခမ္းလိတ္ ဆိုတဲ့.. ရွမ္းစာဆို ၾကီး တေယာက္ ဆို.. ကိုယ္ပိုင္ သီခ်င္း ေတြ.. အပုဒ္ ၉၀၀ ေက်ာ္ ေတာင္ စပ္ ခဲ့ တာ ေလ.. ။ စိုင္းထီးဆိုင္ ဆို တဲ့.. မင္းတို႕ လို ကမၻာ မေက်ာ္ ေပ မဲ့..နိုင္ငံ ေက်ာ္ တဲ့..အဆိုေတာ္ ၾကီး ကလည္း.. လူ႕သက္တမ္း ၅၀ ေက်ာ္ ေလး မွာ..သီခ်င္း ေခြ ေပါင္း.. ၈၀ ေတာင္.. ထုတ္ သြား ခဲ့ တာ…။ ျပီးေတာ့..သူတို႕ ရဲ႕..သီခ်င္း ေတြ က.. အရမ္း..အရမ္း ကို..ေကာင္းတာ..။ ဘယ္လို ေကာင္း လဲ..ငါ လည္း မေျပာတတ္ ေတာ့ ဘူး။ ေျပာမျပ တတ္ နိုင္ ေအာင္ ကို..ေကာင္း လိုက္တာ ဆိုတာ မ်ိဳး …။ အင္းေလ.. ခင္ဗ်ား တို႕ ေတြ ကေတာ့.. ကံေကာင္း ၾက ပါတယ္ ေလ..။ သီခ်င္း တပုဒ္ တိုင္း အတြက္.. ျမိဳးျမိဳး ျမတ္ျမတ္ ကို ခံစား ရ လို႕..(ၾကည့္ ).. မေသခင္ မွာ ေတာင္.. ဘိုင္အို တအုပ္ ထုတ္ ျပီး.. ကမၻာကို ေရာင္းစား နိုင္ ေသး တယ္။ အခု..စိုင္းထီးဆိုင္..ကြယ္လြန္ မွ.. ထြက္လာ တဲ့.. နိုင္ေဇာ္ ရဲ႕.. စာအုပ္ ကေလး က.. ဘယ္ေလာက္..အက်ိဳး အျမတ္ ရ ပါ့ မလည္း..။ ခုပဲ ၾကည့္.. အင္တာနက္ မွာ..အလကား ေဒါင္းယူ ဖတ္ လို႕ ရ ေန ျပီ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သာယာ ေက်နပ္ စရာ ေကာင္း လြန္း တဲ့.. သူတို႕ ရဲ႕..ဂီတ သံ ေတြ ထဲ မွာ..ေပ်ာ္၀င္ စီးေမ်ာ ေန မိ တဲ့ အခ်ိန္ မို႕... အဲဒီ ဂီတ အနုပညာ ေတြ အတြက္ သူတို႕ ေပးဆပ္ ခဲ့ ရ တာ ေတြ.. ျပီးေတာ့..ျပန္ မရ ခဲ့ တာ ေတြ..၊ <i><span style="color: purple;">၀ါသနာ ထက္..၀မ္းေရး က ခက္ေတာ့.. ဒီ သီခ်င္း ဟာ..ငါ့ရဲ႕ ေနာက္ ဆံုး သီခ်င္း.. ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္..</span></i> ဆို တဲ့ ထိ ေအာင္.. နာက်ည္း ခဲ့ ရ တဲ့.. အျဖစ္ ေတြ ကို.. စာအုပ္ ကေလး ထဲ မွာ လည္း.. ဖတ္ထား ခဲ့ ရ ျပီ မို႕.. တေယာက္ တည္း.. စိတ္ထဲ ေပါက္ကြဲ ေန မိ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စိုင္းခမ္းလိတ္ တေယာက္.. <b>“ေမာင္မေနတတ္ဘူး ”</b> သီခ်င္း ကို..ေက်ာ္ဟိန္း က ၀ယ္သြား လို႕.. သူ႕ ေမျမိဳ႕က.. ေဆးရံု အိမ္ကေလး မွာ..ဆိုဖာ ဆက္တီ ေလး တစံု..၀ယ္ထား နိုင္ လိုက္ တယ္.. ဆိုတဲ့.. စာအုပ္ ထဲက.. အေၾကာင္း ေလး ေတြ ကို..ျပန္ သတိမရ ပဲ..မေန နိုင္ ေတာ့..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စိုင္းထီးဆိုင္ က ေရာ.. ။<br />သူ႕ ရဲ႕..အသဲ ေရာဂါ အတြက္.. ကုသဖို႕..ကုန္က် မဲ့..သိန္း တရာ ေက်ာ္ ဆိုတဲ့..ေငြ ကို.. မိသားစု ေခါင္းခဲ ခဲ့ ၾက ရ လို႕.. သူကိုယ္တိုင္.. ဆက္ မကု ေတာ့ ဘူး လို႕.. ေပကပ္ ေန ခဲ့ သတဲ့..။ ျဖစ္ရ ေလ ကြယ္…။ ေဟာဒီ သန္း ၆၀ ေသာ.. ျမန္မာ နိုင္ငံ ၾကီး မွာ.. သူ႕သီခ်င္း ေတြ ကို..နွစ္နွစ္ သက္သက္ ေလးစား ျမတ္နိုး တဲ့ သူ.. တသိန္း ပဲ ရွိတယ္ ထား ပါ အံုး။ ေန အံုး.. တေယာက္ တဆယ္ ေမတၱာ ေၾကး မဟုတ္ ရင္ ေတာင္.. ထိုက္ထိုက္ တန္တန္.. သူ႕ သီခ်င္း တပုဒ္ ကို.. နားေထာင္ တိုင္း.. ဆယ္ျပား ပဲ.. ေပး၀ယ္ ရ တယ္ ထား…။ အား.. ဒါ ဆို ရင္ေတာ့..အခု..ငါ..စိုင္းထီးဆိုင္ အေပၚ မွာ.. အေၾကြး ေတြ အမ်ားၾကီး တင္ ေန ျပီ ေပါ့..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စိတ္တို ေနရာ က..ျပံဳးမိ သြား သည္။ ဟုတ္တယ္.. ငါ.. စာေလး တပုဒ္ ေတာ့.. ေရး ျပီး.. သီခ်င္း အေၾကြး ေတြ ဆပ္ ရ မယ္။ အခု တေလာ ..ျမန္မာ ျပည္ မွာ.. မွိဳလို ေပါက္ လာ ေတာ့.. FM ေရဒီယို ေတြ မွာ ေတာ့.. သီခ်င္း တပုဒ္ လႊင့္ တိုင္း.. ေတးေရး ေတးဆို.. အခ်ိဳးက်..ခံစား ရ ေန ရ ျပီ လို႕.. ၾကားမိ သည္။ တကယ္ပဲ..ထိုက္ထိုက္ တန္တန္ ခံစား ၾက ရ ပါေစ ကြာ..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Z48G7QrbYIQ/To2K7hJ5FRI/AAAAAAAADe4/YXBDsv78wYQ/s1600/Sai+Htee+Saing+032.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Z48G7QrbYIQ/To2K7hJ5FRI/AAAAAAAADe4/YXBDsv78wYQ/s640/Sai+Htee+Saing+032.jpg" width="640" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရထားက.. ခရီး တ၀က္ ေပါက္ခဲ့ ျပီ မို႕.. ေရွ႕ဘူ တာ မွာ.. ခဏ နားမဲ့ အေၾကာင္း ေၾကျငာတာ ၾကား လိုက္ သည္။ ဒါဆို.. ငါ.. သီခ်င္း ေတြ.. ဆက္တိုင္ နားေထာင္ လာတာ.. ၃ နာရီ ေတာင္ ေက်ာ္ ေန ျပီပဲ…။ အခ်ိန္ ေတြ ဘယ္လို ကုန္ သြားမွန္း မသိ လိုက္..။ အျပင္မွာ..မိုးေကာင္းကင္ ၾကီး တခု လံုး.. လံုလံု ျခံဳ ျခံဳ ၾကီးကို.. ျပာလြင္ ေနသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေခါင္မိုးက..မလံု ေတာ့..မိုးရြာတာ.. ကိုယ္ ခံ ေနရ တာ..အမွန္ပဲ…</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ဒါေပမဲ့.. မိုးရြာ တဲ့ အေၾကာင္း က.. ကိုယ္ တေယာက္ တည္း ေၾကာင့္ ေတာ့..မဟုတ္ ဘူး…</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိရွ လိုက္ တဲ့.. ဒသာန ရယ္…။ ရင္ထဲ မွာ..ငိုခ်င္ ေဆြးခ်င္ လာ ျပန္ သည္။ အနုပညာ ရဲ႕ ဖမ္းစားမူ ေအာက္ မွာ.. လူေတြ လည္း.. ၾကည္လိုက္.. ေနာက္ လိုက္..။ သာယာလိုက္.. ေဆြးေျမ႕ လိုက္..။ ခ်စ္ လိုက္.. မုန္း လိုက္…။ ဟိုး ေတာင္ကုန္း ေပၚက..ပန္းခင္း ၾကီး ကလည္း..၀ါ သြားလိုက္.. ျပာသြား လိုက္..။ ရထား ၾကီး ကလည္း.. ျမန္လာ လိုက္..ေႏွး သြားလိုက္..။ ဓါတ္ၾကိဳးတန္း ေပၚက.. ငွက္တအုပ္ လည္း.. ပ်ံလိုက္.. နား လိုက္..။ လူေတြ ကလည္း..သြား လိုက္.. လာလိုက္..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">နင္ဟာ.. အေတာင္ ပါ တဲ့…ငွက္ပါ.. </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ငါ က.. လြင့္ပါး တဲ့.. ေရာ္ရြက္၀ါ</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">အဆင္ေျပ ေလလာတုန္း အခိုက္မွာ</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ၾကည္နူး ျမဴးခဲ့ရတယ္ တရံတခါ…</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါဟာ တကယ္ ေတာ့..လွပ လြန္း တဲ့..ကဗ်ာေလး တပုဒ္ ပါ ပဲ...။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အခ်စ္..အလြမ္း.. ဘ၀.. ဒသာန..မိသားစု.. နိုင္ငံေရး..လူမ်ိဳးေရး.. စံုေနေအာင္ ကို.... သံစဥ္ ညိွ တိုင္း ပဲ....ေတးတပုဒ္ ျဖစ္ ေနေလ ေရာ့ သလား..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခံစား နားလည္ တတ္ တဲ့.. နွလံုးသား တိုင္း အတြက္.. သူတို႕ ေတြ..ကမၻာေျမ ေပၚ မွာ ဖန္တီး ခဲ့ တဲ့.. အနုပညာ ဂီတ သီခ်င္း ေတြ ဟာ.. စိုင္းခမ္းလိတ္ အို သြား ေပ မဲ့..လိုက္ မအို ခဲ့..။ စိုင္းထီးဆိုင္ ေသ သြား ေပ မဲ့.. လိုက္ မေသ ခဲ့ ။ သူတို႕ ရဲ႕..သီခ်င္း ေတြ သည္.. မအို မနာ မေသ..ေသာ.. ကိုယ္ပိုင္ ဂီတ သံစဥ္ စစ္စစ္ ေတြ သာ ျဖစ္ ေပ ေတာ့ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ ဆို ေတာ့….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေတာင္ေပၚ ေျမ ရဲ႕.. လွပ မူ ကို သာ..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ျမင္ကာ ေန တဲ့.. ပရိသတ္ မ်ား မေလ… </span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ေတာင္ေပၚ ေျမ ရဲ႕.. တျခား တဖက္ မ်က္နွာ မွာ..</span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: purple;">ဘာေတြ ရွိ မွန္း.. မသိ ၾက ေပ….</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆို ျပီး .... ဂီတ အနုပညာ နဲ႕.. မီးေမာင္း ထိုး ျပ သြား ခဲ့ တဲ့.. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေတာင္ေပၚ ေျမ ရဲ႕ အျခား တ မ်က္နွာ က ေန ျပီး .. ျမန္မာ ျပည္ တ၀ွမ္းလံုးက.. နွလံုးသား ေတြ ကို.. ဆြဲယူ သိမ္းပိုက္ သြား ခဲ့ တဲ့… ရွမ္း-ဗမာ.. ခ်စ္ၾကည္ေရး အထူး သံတမန္ ၾကီး မ်ား ပါေပ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><b>ေက </b></div><div style="text-align: justify;">(၀၁.၁၀.၁၁ - ၀၅.၁၀.၁၁)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: blue;">၅ ရက္ ၾကာ ေအာင္ ေရး ေန ခဲ့ မိေတာ့..မုဒ္ ေတြက..အပိုင္းပိုင္း အျပတ္ျပတ္ ။ သို႕ေပ မဲ့..စိုင္းထီးဆိုင္ အေပၚ ေပးရမဲ့..သီခ်င္း နားေထာင္ခ အေၾကြး ေတြ ေတာ့..တစိတ္ တပိုင္း ေက် နိုင္ ေကာင္း ပါ ရဲ႕..သီခ်င္း တခ်ိဳ႕ကို တင္ေပး ထား ပါတယ္။ အလကား တင္ ရ မွာ..အားနာ လို႕... သဘာ၀ က်က် လက္သံ ေလး ေတြ ကို..ပို သိသာ ေစ တဲ့.. အပုဒ္ တခ်ိဳ႕ သာ..။</span></i><br /><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/92-ayineguitar.mp3?attredirects=0&d=1">အရိုင္းဂစ္တာ</a><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/59-Track10SaiHteeSaing.mp3?attredirects=0&d=1">မူးမွေျပမွာပဲ</a><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/66-satetazaalwan.mp3?attredirects=0&d=1">စိတၱဇအလြမ္း</a><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/67-nwayoakaw.mp3?attredirects=0&d=1">ေႏြဥၾသ</a><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/60-Track11SaiHteeSaing.mp3?attredirects=0&d=1">ေဆးတံတို</a><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/55-Track06SaiHteeSaing.mp3?attredirects=0&d=1">ေခြးတေယာက္နဲ႕လူနွစ္ေကာင္</a><br /><a href="https://sites.google.com/site/kthwe31/sai-htee-saing/08-taungpawmyayyal.achartamyatnhar.mp3">ေတာင္ေပၚေျမရဲ႕ အျခားတဖက္</a><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-798897924336156314?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-2939337686050246832011-09-28T22:26:00.002+08:002011-10-02T12:30:18.839+08:00လက္တေလာ စာအုပ္မ်ား (၂)<div style="text-align: justify;">ဒီေန႕ စာတိုက္ ဗံုး ေလး ကို ဖြင့္ လိုက္ ေတာ့.... Dr Seagrave ရဲ႕..The Life of Burma Surgeon စာအုပ္ ကေလး.. ေရာက္ ေန ပါ ျပီ ေကာ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ၾကည့္ေတာ့..စာ အိတ္ ကေလး က.. ေသး ေသး ေလး ဆိုေတာ့.. စာအုပ္ ကေလး က ဘယ္အရြယ္ေလး ပါ လိမ့္ ..ဆိုျပီး..အျမန္ အျမန္ ဖြင့္။ ဒါေတာင္ အထဲ မွာ စကၠဴ ကဒ္ထူ ၂ ခ်ပ္ ခံ ထား ေသး တယ္ ဆိုေတာ့.. အို.. စာအုပ္ ကေလး က..တကယ့္ မွ.. ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း ေလး ကိုး။ </div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UC4GyNLpkfk/ToMoeWoXOLI/AAAAAAAADeY/qs5HZioRr3Q/s1600/moon+princess+045.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-UC4GyNLpkfk/ToMoeWoXOLI/AAAAAAAADeY/qs5HZioRr3Q/s640/moon+princess+045.jpg" width="640" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ေထာင့္ ကေလး ေတြ မွာ ေတာင္..ပိုးကိုက္ ထား တဲ့.. လက္တ၀ါး သာသာ စာအုပ္ ငယ္ ကေလး..။ ဒါေပမဲ့..အထဲ ကေတာ့.. စာရြက္ ေပါ့ေပါ့ ေလး ေတြ မွာ..စာလံုးေလး ေတြ ခပ္ေသးေသး နဲ႕..မထင္ ရ ေလာက္ ေအာင္...မ်ားျပား တဲ့..စာမ်က္နွာ ေတြ..။ ငယ္ငယ္ က..အိမ္က..ေဖေဖ့ စာအုပ္ ဘီရို ထဲ မွာ ေတြ႕ ရ တတ္ တဲ့.. ၁၀ ျပား တန္..အဂၤလိပ္ ၀တၱဳ စာအုပ္ မ်ိဳးေလး ပဲ..။ အဲဒီ ေခတ္ ကေတာ့..အဲလို အရြယ္ ေလး ေတြ ပဲ ထုတ္ ဟန္ တူ ပါ ရဲ႕..။ အခု လည္း..စာ အုပ္ ကေလး ရဲ႕ ထိပ္မွာ.. 50 c တဲ့..။ ငါးမူး တန္ ေပါ့..။ ၁၉၆၀ ခု နွစ္ က ထုတ္ တာ ဆို ေတာ့...ကိုယ့္ ထက္ အသက္ အေတာ္ ၾကီး ေန ျပီ ျဖစ္ တဲ့..စာအုပ္ ကေလး ကို.. ကပ္ထူ ေလး ေတြ ဖယ္ ျပီး တယု တယ ခပ္ဖြဖြ ေလး ကိုင္ ၾကည့္ ေန မိတယ္။ အခါ တိုင္း စာအုပ္ ေတြ လို.. ဆြဲ ဖြင့္ ဖတ္ မ လို႕..လက္ နွစ္ ဖက္ နဲ႕ အေသ အခ်ာ လွန္ လိုက္ ေတာ့.. ကၽြပ္ ေနတဲ့..စာ ရြက္ ညိဳညိဳ ေလး ေတြက.. ခပ္တိုးတိုး..ညည္း ရွာ တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စာအုပ္ နဲ႕ အတူ ပါ လာ တဲ့.. စာရြက္ ငယ္ ကေလး မွာ..description ကို ေရးထား တာ ကို လည္း ၾကည့္ ပါ အံုး..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Pages brown with age, covers scuffed and edgeworn with some large & small chips. တဲ့..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ကို..စာရြက္ ကေလး ေတြ ညိဳ ေန တဲ့.. စာအုပ္ အေႏွာင့္ ေလး ေတြ ေဆြးျပီး ေၾကြ ေန တဲ့.. စာအုပ္ ေဟာင္း ကေလး မွ..တကယ့္ အေဟာင္း ေလး..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘာလို႕ လည္း မသိ.. အဲဒီ ေလာက္ ေဟာင္းႏြမ္း အိုမင္း ေနတဲ့..စာအုပ္ ကေလး ကို.. ရ လို႕..ေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ ေန မိ တယ္။ တကယ္ပဲ.. ေဒါက္တာ စီးဂေရာ့ဗ္ ၾကီး ကိုယ္တိုင္ ..အနား ေရာက္ လာ သလို လို...။</div><div style="text-align: justify;">ပန္းဆိုးတန္းက..စာအုပ္ အေဟာင္း တန္း ေလး ေတြ ကို လည္း..ခ်က္ျခင္း ေျပး သတိ ရ မိ တယ္။ </div><div style="text-align: justify;">မိတ္ေဆြ ေလး တေယာက္ က ေျပာတယ္.. အမ.. အဲဒီ စာရြက္ ေဟာင္း ေလး ေတြ ရဲ႕ ..အနံ႕ က ..သိပ္ ၾကက္သေရ ရွိ တာ တဲ့..။ ဟုတ္ လိုက္ ေလ..။ သူ ေျပာ မွ ပဲ.. စာအုပ္ ကေလး ကို လက္ တဖက္ တည္း နဲ႕...ခပ္ရြရြ ေလး ကိုင္ ရင္း.. စာရြက္ ေဟာင္း နံ႕ ေလး ကို.. ျဖည္း ျဖည္း ခ်င္း ပင့္သက္ ရွဳ ၾကည့္ မိ တယ္။</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ekLB0XHrL3A/ToMo0rtPzCI/AAAAAAAADec/wHutgTRy9NU/s1600/moon+princess+059.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-ekLB0XHrL3A/ToMo0rtPzCI/AAAAAAAADec/wHutgTRy9NU/s640/moon+princess+059.jpg" width="640" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">ကဲ .. စာအုပ္ ထဲ က..အေၾကာင္း ေတြ က ေတာ့.. ေနာက္ မွ ေပါ့ ေနာ္..။ စာအုပ္က ျဖင့္ မဖတ္ နိုင္ ေသးဘူး။ ထံုးစံ အတိုင္း..ၾကြားခ်င္ တာ နဲ႕...ကင္မရာ ထုတ္ ျပီး ဓါတ္ပံု ရိုက္ ေန ရ တာ ။ မထူး ပါဘူး.. ေလာေလာ လတ္ လတ္ အနား ေရာက္ ေနတဲ့..စာအုပ္ ကေလး တခ်ိဳ႕ပါ.. အတင္း ပို႕စ္ ေပး ခိုင္း လိုက္ တယ္။ သနား ပါတယ္ း)</div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gMkJX47kQQA/ToMrBDZ6GoI/AAAAAAAADeg/ZY0wM1XfPmo/s1600/moon+princess+070.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-gMkJX47kQQA/ToMrBDZ6GoI/AAAAAAAADeg/ZY0wM1XfPmo/s640/moon+princess+070.jpg" width="640" /></a></div><br />ခုရက္ ထဲ..နားေထာင္ ျဖစ္ ေန တဲ့..ခင္၀မ္း သီခ်င္း နဲ႕..ခင္၀မ္း ဘ၀ ပံုရိပ္ စာအုပ္ ကေလး ျဖစ္တဲ့.. <strong><em><span style="color: #674ea7;">ခရမ္းနုေရာင္နွင္း....</span></em></strong>။ ေအာင္ေ၀း ေရး ထား တဲ့..စာအုပ္ ကေလး ကို.. ခ်စ္အမ ၾကီး မခင္မင္းေဇာ္ ..ခ်င္းမိုင္ ကေန ပို႕ေပး ထား တာပါ..။<br /><br /><br />ေနာက္ တအုပ္ ကေတာ့.. တေလာ ကမွ....ကိုခင္ေအာင္ေအး ပို႕ေပး လိုက္ တဲ့... <span style="background-color: white;"><span style="color: blue;"><em><strong>ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ေရးျခစ္ျခင္းမ်ား</strong></em>..</span></span>။ <br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-qQmTJVUy1y4/ToMsNWcUlmI/AAAAAAAADek/4y-3o2vU2dI/s1600/moon+princess+081.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-qQmTJVUy1y4/ToMsNWcUlmI/AAAAAAAADek/4y-3o2vU2dI/s640/moon+princess+081.jpg" width="640" /></a></div><br /><br /><a href="http://kthwe.blogspot.com/2009/05/blog-post_28.html">လတ္တေလာ စာအုပ္ေတြ (၁) </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-293933768605024683?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-1488818545214959192011-09-23T11:01:00.007+08:002011-09-23T22:09:46.709+08:00ဧရာ၀တီ ေတာ္လွန္ေရး<span style="color: blue; font-size: x-large;"><em><strong> ဧ </strong></em></span> ကန္မု ခ် မ ေသြ<br /> <span style="color: blue; font-size: x-large;"><em><strong>ရာ </strong> </em></span>ဇ ၀င္ တြင္ ရစ္ ေစ ရ မ ေလ<br /> <span style="color: blue; font-size: x-large;"><em><strong>၀ </strong></em></span> လင္ စြာ ေသာက္ သံုး ခဲ့ တဲ့ အ ေမ့ ျမစ္ ေရ ေတြ<br /><span style="color: blue; font-size: x-large;"><span style="color: black; font-size: small;"> </span><em><strong>တီ</strong> </em></span> တာ ခြန္း ခ်ိဳ ေတး ဆို ခဲ့ တဲ့ အ ေမ့ အ တြက္ သီ ခ်င္း ေတြ<br /><strong><em><span style="color: red; font-size: x-large;">ေတာ္</span></em></strong> လဲ သံ ေတြ ၾကား<br /><span style="color: red; font-size: x-large;"><strong><em>လွန္ </em></strong></span> လို လွန္ .. ေမွာက္ လို ေမွာက္ ..ငါ တို႕ ေၾကာက္ ေန မ လား<br /><span style="color: red; font-size: x-large;"><strong><em>ေရး </em></strong></span> ဆို မွ တို႕ အ ေရး ... ဒီ တ ခါ ေနာက္ မ ဆုတ္ ေၾကး ။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><br /><br />ေက<br />၂၃ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁<br /><br /><em><span style="color: blue;">( ဘေလာ့ဂါ မ်ား ရဲ႕ ဧရာ၀တီ စုစည္း လွဳပ္ရွားမူ အတြက္ ပါ၀င္ ေရး ဖြဲ႕ သည္ )</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-148881854521495919?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-2309171979512156452011-09-21T21:17:00.006+08:002011-09-26T18:47:49.473+08:00The Moon Princess ရဲ႕ စာမ်က္နွာ အပိုင္းအစ မ်ား<span style="font-family: Zawgyi-One;"></span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div align="justify" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman;">တကယ္ေတာ့.. The Moon Princess ကို ဖတ္ေန တဲ့ အခ်ိန္မွာ..သမိုင္း ေတြ.. နိုင္ငံေရး ေတြ ထက္.. အမ်ိဳးသမီး တေယာက္..ဒါမွမဟုတ္.. ရွမ္း မင္းသမီးတပါး ရဲ႕ လူသားဆန္ဆန္ ဘ၀ တခု ကို သာ.. ဖမ္းဆုတ္ မိ ခဲ့ တာပါ။ စာေရးသူ စ၀္စႏၵာ ကိုယ္တိုင္ ကလည္း ၀န္ခံ ေရးသား ထား ပါတယ္။ သူ႕ဖခင္ ေစာ္ဘြားၾကီး စ၀္ေရႊသိုက္ ရဲ႕.. မေျပ ခဲ့ တဲ့..သမိုင္း ေၾကြး အခ်က္အလက္ ေတြ အတြက္.. စာအုပ္ တအုပ္ ျပဳစု ဖို႕ လို႕ ရည္ရြယ္ ခဲ့ ေပမဲ့.. တကယ့္ တကယ္ မွာ..စာရြက္ စာတမ္း အေထာက္အထား ေတြ အကုန္ မရ နိုင္ ေတာ့ တာ..မိသားစု တကြဲ တျပား ျဖစ္ ခဲ့ တာေတြ ေၾကာင့္.. ေနာက္ဆံုး ေတာ့..သူ မွတ္မိ သိျမင္ ၾကံဳေတြ႕ ခဲ့ ရ သေလာက္ နဲ႕ .. ကိုယ္ေရး အတၱဳပတၱိ တအုပ္ သာ ျဖစ္ သြား ခဲ့ ပါ တယ္ တဲ့။ ဒါေပမဲ့ လည္း.. စာဖတ္သူ က်မ အတြက္ ေတာ့.. ေညာင္ေရႊ ေဟာ္နန္း ရဲ႕ ေတာင္ေဆာင္ ေတာ္ ျပတင္း တံခါး တခ်ပ္ က ေန.. ျမင္လိုက္ ရ တဲ့.. သမိုင္း ျမင္ကြင္း တခု ဆို လည္း .. မမွား နိုင္ ပါ ဘူး။</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman;"></span></span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="color: blue; font-family: Times New Roman;"><em>( Draft<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ထဲ မွာ..အဲဒီလို နိဒါန္း ခ်ီ ထား ျပီး… ဆက္မေရး ျဖစ္ပဲ.. ျဖစ္ေန တဲ့.. The Moon Princess<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>စာအုပ္ ကေလး အေၾကာင္း .. အခု ဘယ္လို မွ ဆက္ေရး လို႕ မရ ေတာ့ တာ နဲ႕.. စကန္ ဆြဲ ထား တဲ့<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ပံုေလး တခ်ိဳ႕ နဲ႕.. စိတ္၀င္စားစရာ အက်ဥ္း တခ်ိဳ႕ပဲ ေ၀မွ် လိုက္ ပါတယ္။ )</em></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";">တကယ္ေတာ့.. ဒီစာအုပ္ ထဲ မွာ.. အမ်ိဳးသမီး ၆ ေယာက္ ၾကား မွာ ပတ္သတ္ ဆက္ႏြယ္ ျဖစ္ေပၚ ေန ခဲ့ တဲ့..လူသား ဆန္ တဲ့ ခံစားခ်က္ ေတြ.. အေၾကာင္း ကို ပို ျပီး စိတ္၀င္စား ခဲ့ မိတယ္။ </span><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"></span></div><div style="text-align: justify;">Living in a polymanous family ဆိုျပီး အခန္း တခန္း သီးသန္႕ ေရး သား ထား တဲ့ အျပင္.. စာ အုပ္ တအုပ္ လံုး မွာ ျဖန္႕က်က္ျပီး ပါ ေန တဲ့.. အေဖတူ အေမကြဲ ေမာင္နွမ ၁၂ ေယာက္ နဲ႕.. မိသားစု အၾကီး ၾကီး ရဲ႕ အေၾကာင္းက.. စိတ္၀င္စား စရာ ေတြ နဲ႕ ျပည္႕ႏွက္ ေန ေလ တယ္။ <br /><br />တကယ္ေတာ့.. စ၀္ေရႊသိုက္ နဲ႕ ပတ္သတ္ရင္ ေနာက္ဆံုး မဟာေဒ၀ီ ျဖစ္ တဲ့..မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟမ္းခိန္း ကိုသာ SSA ရဲ႕ ေခါင္းကိုင္ တေယာက္ အျဖစ္ လူသိ မ်ား ၾက တာပါ။ ဒီစာအုပ္ ကို ဖတ္ လိုက္ ေတာ့မွ.. ပထမဆံုး မဟာေဒ၀ီ စပ္နန္းရီ.. စ၀္နန္းစႏၵာ..နန္းညႊန္႕ေမ..နန္းျမ၀င္း ဆိုတဲ့.. ေစာ္ဘြား ၾကီး ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ ေလး ဆက္..ညီအမ ေလးေဖာ္ အေၾကာင္း ကို သိလိုက္ ရတယ္။ စ၀္စႏၵာ က ေတာ့..ဒုတိယ အိမ္ေထာင္ ျဖစ္တဲ့..စ၀္နန္းစႏၵာ ရဲ႕ သမီး ျဖစ္ျပီး.. သူငယ္စဥ္ ဘ၀ မွာပဲ.. မိခင္ ျဖစ္သူ ဖ်ားနာ ေသဆံုး သြားတဲ့ အတြ ေၾကာင့္.. ၾကီးေဒၚ ျဖစ္တဲ့..မဟာေဒ၀ီ က..သူ႕သားၾကီး ၂ေယာက္ နဲ႕ အတူ ၾကည့္ရွဴ ခဲ့ တာ..အေတာ္ၾကီး တဲ့ အထိ အေမ အရင္း လိုပဲ ထင္ေန ခဲ့ သတဲ့။ ေနာက္ ေတာ့..မဟာေဒ၀ီ လည္း ဖ်ားျပီး ေသဆံုး ျပန္ေတာ့.. က်န္ခဲ့ တဲ့ ေမာင္နွမ သံုးေယာက္ ကို ၾကည့္ရွဳ ဖို႕ အတြက္.. လက္က်န္ ညီအမ အငယ္ ၂ ေဖာ္ လည္း ေဟာ္နန္း ကို ေရာက္ လာ ခဲ့ ဟန္ တူပါ ရဲ႕။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ ညီအမ ေလးေဖာ္ က.. ေညာင္ေရႊ ေဟာ္ က.. အခြန္ ဘ႑ာ ေရး ၀န္ တေယာက္ ရဲ႕ သမီး ေတြ မို႕..ေစာ္ဘြား အႏြယ္ ေတြ မဟုတ္တဲ့ အတြက္.. ခိုက္တယ္ လို႕ လည္း ပတ္၀န္းက်င္ က..ယူဆ ၾက သတဲ့။ <br /><br />အဲဒီ အထဲ မွာ.. ေဒၚေဒၚ လို႕ အားလံုးက ေခၚၾကတဲ့..တတိယ ညီမ နန္းညြန္႕ေမ ရဲ႕.. ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ဓါတ္ပံု တခ်ိဳ႕ကို ၾကည့္ ျပီး.. သူ႕ဘ၀ ကို ပိုျပီး ဂရုဏာ သက္ေန မိ တယ္။ သူ႕မွာ ကိုယ္ပုိင္ သားသမီး မစီးပြား ခဲ့ ေပမဲ့.. အမ ၂ ေယာက္က ေမြးတဲ့.. စ၀္စႏၵာ တို႕ ေမာင္နွမ သံုးေယာက္ ရဲ႕ တာ၀န္ ေတြကို ယူ ရ တဲ့ အျပင္.. ေစာ္ဘြား ၾကီး ရဲ႕.. အႏြံအတာ ကို လည္း အေတာ္ ခံ ရ ပံု ေပၚ ပါတယ္။ ေနာက္ ေတာ့.. ေစာ္ဘြားမ်ိဳး နြယ္ျခင္း မဟာမိတ္ျပဳ ျပီး မဟာေဒ၀ီ ျဖစ္လာ တဲ့..စ၀္ဟမ္းခိန္း ေရာက္လာ တဲ့ အခါ..ေတာင္ေဆာင္ေတာ္ သခင္မ ဘ၀ နဲ႕..အိမ္ထိန္း လို မ်ိဳး ေန သြား ခဲ့ ရ တာ..။ စ၀္ဟမ္းခိန္း က ေမြးတဲ့ ကေလး ေတြ ကို ေရာ..သူ႕ညီမ အငယ္ ဆံုး နန္းျမ၀င္း က ေမြးတဲ့ ကေလး ေတြ ကို ေရာ.. နွလံုးသား ၾကီးၾကီး နဲ႕ တသက္လံုး ၾကည့္ရွဳ ေစာင့္ေရွာက္ သြား တာ ေတြ ဖတ္ ရ ေတာ့.. မိန္းမ တေယာက္ ရဲ႕ ရင္ထဲ ကို.. သိလို စိတ္..စာနာ နားလည္ စိတ္ ေတြ နဲ႕..၀င္ ၾကည့္ ေန မိ တယ္။ သူတို႕ ငယ္ငယ္က.. မိသားစု ၾကီး ခရီး ထြက္ ျပီ ဆိုရင္.. လမ္းမွာ..ေဒၚေဒၚက.. စိန္ျခဴးၾကာေညာင္ သီခ်င္းကို..အျမဲ ညည္း ဆို ေလ့ ရွိ တယ္ ဆိုတာ ေၾကာင့္ .. ရင္ထဲ မွာ ပို ေဆြး မိ တယ္။ အေဒၚငယ္ ေဒၚ၀င္း ကေတာ့.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ မွာ ေက်ာင္းသြား တက္ ျပီး.. သူ႕ဘ၀ ကို.. လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေရြးခ်ယ္ ခြင့္ ေတြ ရွိေနပါ လ်က္ နဲ႕.. ဂ်ပန္ ေတြ ၀င္ေတာ့.. ေညာင္ေရႊ ကို ပဲ ျပန္လာ ရ ျပီး.. ေစာ္ဘြား ၾကီး အရိပ္ ေအာက္ပဲ ၀င္ ခဲ့ တာ ကို လည္း.. အံ့ၾသဟန္ ျပဳ ေရး ထား ေလ တယ္။<br /><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-q1K5ei8XfBc/TnmqkuyFnCI/AAAAAAAADdg/RWOQJrub75Q/s1600/Moon+Princess0006.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-q1K5ei8XfBc/TnmqkuyFnCI/AAAAAAAADdg/RWOQJrub75Q/s640/Moon+Princess0006.JPG" width="337" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီပံုကေတာ့..မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟမ္းခိန္း ရဲ႕.. အဲလစ္ဇဘတ္ ဘုရင္မ ၾကီး မဂၤလာေဆာင္ ကို တက္ တဲ့ ပံုပါ။ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ တုန္းက..ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနိုင္ငံ ေတာ္ သမၼတ ၾကီး ျဖစ္ကာစ.. စ၀္ေရႊ သိုက္ နဲ႕ မဟာေဒ၀ီ ကို.. ေတာ္၀င္ မိသားစု က..ဖိတ္ၾကား ေတာ့.. စ၀္စႏၵာက.. မဟာေဒ၀ီ ရဲ႕ အေဖာ္ အျဖစ္ နဲ႕ လိုက္ပါ သြားရင္း.. အဂၤလန္ မွာ ေက်ာင္းတက္ က်န္ ခဲ့ တာ ျဖစ္ တယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ သူ႕အကို ၂ ေယာက္ ကေတာ့.. အဂၤလန္ မွာ ေရာက္နွင့္ ပညာသင္ ေန ခဲ့ ၾက ျပီ ။ ဒီ စာအုပ္ ထဲ မွာ စာေရးသူ က.. က်န္တဲ့.. အမ်ိဳးသမီး ေတြ ကို ေတာ့.. အေဒၚ ရင္း ေတြ မို႕.. ခ်စ္ခင္ ရင္းနွီး စြာ ေဖာ္ျပ ထား ေပ မဲ့.. မိေထြး စစ္စစ္ ျဖစ္ တဲ့..မဟာေဒ၀ီ ကို ေတာ့.. သမိုင္း အခ်စ္ ဇာတ္လမ္း စာအုပ္ ေတြ ၾကိဳက္တတ္ တဲ့.. နိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္ ၾကီး တဲ့.. အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ အျဖစ္ .. ခပ္ခြါခြါ ေလးပဲ.. ေရး ျပ သြား တယ္။ အရြယ္ ခ်င္း ကလည္း သိပ္ မ ျခားလွ ဘူး ကိုး။ ေနာက္ပိုင္း မွာ ..သား သမီး တခ်ိဳ႕ နဲ႕ အတူ ကေနဒါ မွာ..ေခါင္းခ် ေနထိုင္ သြားခဲ့တဲ့.. မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟမ္းခိန္း ရဲ႕.. အတၱဳပတၱိ ဆန္ဆန္ စာအုပ္ တအုပ္ ဟာ.. The White Unbrella ဆိုျပီး.. ဒီ စာအုပ္ မတိုင္ ခင္ အေတာ္ ေစာေစာ က..ထြက္ ဖူး ထား ေပမဲ့.. ထူးဆန္းစြာ ပဲ.. စ၀္စႏၵာ ရဲ႕.. စာကိုး စာရင္း ထဲ မွာ.. မေတြ႕ ရ ဘူး။ ကိုယ္တိုင္ ေရး စာအုပ္ မဟုတ္ တာ ေၾကာင့္ လည္း ျဖစ္မည္ ထင္ သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1WUMH3nGaLo/ToBNo6e1YhI/AAAAAAAADeU/vxOxPb1tC7o/s1600/SaoHearnKham.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-1WUMH3nGaLo/ToBNo6e1YhI/AAAAAAAADeU/vxOxPb1tC7o/s1600/SaoHearnKham.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><em><span style="color: blue;">၀ဘ္ဆိုဒ္ တခု မွာ ေတြ႕ ရ တဲ့.. မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟမ္းခိန္း ရဲ႕..အသက္ ၈၀ ေက်ာ္ ပံုရိပ္ ( ကြယ္လြန္)</span></em></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">စ၀္စႏၵာ ရဲ႕.. ဘိလပ္ မွာ ေက်ာင္းတက္ ခဲ့ တဲ့.. ၆ နွစ္တာ ကာ လ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ဖတ္လို႕ ေကာင္းသား ပါပဲ။ အဲဒီ တုန္းက..ေခတ္ျပိဳင္ ဗမာ ေက်ာင္းသား တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္း ဖတ္ ရ ေတာ့.. ေၾသာ္… လို႕ပဲ.. ေတြး မိ လိုက္ ရ ပါ တယ္။ အဂၤလိပ္ ျမန္မာ အဘိဓါန္ ျပဳစု ခဲ့ တဲ့ ေဒါက္တာ ဘဟန္ ရဲ႕ သမီး ကက္သလင္း ဘဟန္.. သူ႕ တ၀မ္းကြဲ.. အဓိပတိ ၾကီး ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ရဲ႕ သား.. ဇာလီေမာ္… </div><div style="text-align: justify;">စ၀္ေရႊသိုက္ ေနာက္ သမၼတ ျဖစ္ တဲ့.. သမၼတၾကီး ေဒါက္တာ ဘဦး ရဲ႕ သားေတြ ျဖစ္တဲ့.. ရစ္ခ်က္ ဘဦး.. အဲလဘတ္ ဘဦး တို႕.. ဆို ေတာ့ ကာ….. အင္း..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ ေတာ့..သူလည္း ဘိလပ္ မွာပဲ.. Peter Simms ဆို တဲ့.. အဂၤလိပ္ တေယာက္ နဲ႕ အေၾကာင္းဖက္ တယ္။ ဟိုလူက.. ဗုဒၶဘာသာ ကို ေလ့လာ လိုက္စား တဲ့… ပညာရွင္ တေယာက္ ။ စေနသမီး ဦး ပီပီ ..လုပ္ခ်င္ ရာ လုပ္ ခဲ့ တဲ့..သူ႕ကို.. အိမ္ေထာင္ဖက္ ေရြးခ်ယ္မူ အေပၚ မွာ လည္း..သူ႕ဖခင္က.. သေဘာ မက် ခဲ့ ဘူး။ ဒါေပမဲ့..ေနာက္ ေတာ့.. နားလည္ လက္ခံ လာ ျပီး..သူတို႕ ေမာင္နွံ..ျမန္မာ ျပည္ ကို ျပန္လာ ၾက တယ္။ သူတို႕ နွစ္ေယာက္ ရဲ႕..အခ်စ္ ဇာတ္လမ္း မွာ...အဲဒီ တုန္းက..အဂၤလန္ မွာ ေနထိုင္ တဲ့.. ဆရာၾကီး ေဒါက္တာ လွေဘ က လည္း..တနည္း တဖံု ပါ၀င္ ေန ခဲ့ ေသးတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီမွာ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာ က.. လန္ဒန္ ကေန .. ျမန္မာ ျပည္ ေရာက္ ေအာင္.. ဒုတ္ဒုတ္ထိ ကုန္းလမ္း ကေန..ကားေမာင္း ျပန္လာ ၾက တာ .. ၆ လ ၾကာ သတဲ့..။ သူတို႕ ရန္ကုန္ ကို ေရာက္တဲ့ အခါ.. ကားရဲ႕..မီတာ က.. မိုင္ေပါင္း တေသာင္း ေလးေထာင္ နဲ႕ ငါးရာ နွစ္ဆယ့္ နွစ္မိုင္ ျပ ေန သတဲ့..။ အေတာ္ အံ့ၾသ သြား မိတယ္..။.အဂၤလန္ နဲ႕.. ျမန္မာျပည္ ကို..ကုန္းလမ္း ေပါက္တယ္ ဆိုတာ..သတိ မထား မိဘူး။ ေျမပံု ေတြ ဘာေတြ ျပန္ၾကည့္ ေတာ့ မွ.. ေၾသာ..ဟုတ္ေပ သား ေပါ့..။ သူ႕ အမ်ိဳးသားက ေတာ္ေတာ္ လည္း စြန္႕စား ခ်င္ တဲ့.. အဂၤလိပ္ ျဖစ္ပံု ရ သည္ ။ </div><br /> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3CndHUr2qpg/TnmqtoQ45GI/AAAAAAAADdk/bR4-aLO9cbI/s1600/Moon+Princess0010.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="604" src="http://1.bp.blogspot.com/-3CndHUr2qpg/TnmqtoQ45GI/AAAAAAAADdk/bR4-aLO9cbI/s640/Moon+Princess0010.JPG" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">တကယ္ ဆက္စပ္ ဖတ္ ၾကည့္ ေတာ့ မွ.. အဲဒီ အခ်ိန္က.. Land Rover ကား ေတြ စ ေပၚ ကာစ.. overland drive ဆိုတာ ကို လည္း စစ္ၾကီး အျပီး မွာ..ဖက္ရွင္ တခု လို စြန္႕စား ေမာင္းနွင္ ၾက တဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ သြား ေတြ႕ရတယ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ..လြယ္ တဲ့ ခရီး ေတာ့ မဟုတ္..။ သူ႕စာ ထဲ မွာ.. အဲဒီ တုန္းက.. ဆူးအက္ဇ္ တူးေျမာင္း ျပသာနာ ေပၚ ေနတာ မို႕.. သူတို႕.. ေဂ်ာ္ဒန္ ကို ျဖတ္ေတာ့.. အသက္ နဲ႕ နီး တဲ့.. အခက္အခဲ ေတြ ေတာင္ ၾကံဳ ခဲ့ ရ သတဲ့။ </div><br /><br />ေနာက္ပိုင္း လည္း သူ႕ အမ်ိဳးသား ပီတာ က..သတင္း သမား ဘ၀ နဲ႕…နွစ္ေယာက္သား.. အာရွ တိုက္က..နိုင္ငံ မ်ိဳးစံု မွာ လွည့္လည္ ျပီး.. ေနထိုင္ သြား ၾက တာပဲ ေလ ။.. လာအို..ထိုင္း.. စင္ကာပူ..ေဟာင္ေကာင္.. အိုမန္.. စံုေနတာပဲ..နိုင္ငံ ေတြ ဆိုတာ..။ <br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-B3yf2mM5vac/Tnmq1xQvwsI/AAAAAAAADdo/BfVNSmYX8Vk/s1600/Moon+Princess0011.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="376" src="http://4.bp.blogspot.com/-B3yf2mM5vac/Tnmq1xQvwsI/AAAAAAAADdo/BfVNSmYX8Vk/s640/Moon+Princess0011.JPG" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman;">လင့္ရိုဗာ ကားၾကီး နဲ႕..သူတို႕ လင္မယား ရန္ကုန္ ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့..ပီတာက.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ အဂၤလိပ္စာ ဌါန မွာ စာျပ.. ေဒါက္တာ လုစ္ တို႕ ဘာတို႕ နဲ႕.. အဖြဲ႕က်… သူက.. BBS ျမန္မာ့ အသံ မွာ.. သတင္း ေၾက ျငာ တဲ့ အလုပ္ လုပ္ရင္း..ေနထိုင္ ျဖတ္သန္း ခဲ့တဲ့.. နွစ္ ေတြ တေလွ်ာက္.. ရန္ကုန္ ျမို႕က..အထက္တန္းလႊာ.. လူတန္းစား တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္း လည္း အမွတ္ တမဲ့ ဆို သလို..ရုပ္ပံုလႊာ ၾကမ္းေလး ေတြ အျဖစ္.. ဖတ္ လိုက္ ရ တယ္။ ဥပမာ.. ဗိုလ္စၾကာ ..နဲ႕.. Purple Plane <span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>မင္းသမီး ၀င္းမင္းသန္း တို႕ အေၾကာင္း..။ ကျပား ျဖစ္ တဲ့..၀င္းမင္းသန္းက..ဘယ္လို အက ေကာင္း ..ဧည့္ခံ ေကာင္း လို႕.. ဗိုလ္စၾကာ တို႕ အိမ္က..ပါတီ ေတြ ဆိုတာ..လူ အျမဲ စည္ တဲ့ အေၾကာင္း.. ဆို တာမ်ိဳး ေတြပါ..။ လြတ္လပ္ေရး ရ ျပီး စ.. ျမန္မာ ျပည္ မွာ ..အဲဒီ တုန္းက.. အထက္တန္းလႊာ ကျပား ေတြ.. အာဏာရ နိုင္ငံေရး သမား ေတြ.. လိုင္စင္ စီးပြား ေရး သမား ေတြ နဲ႕.. အေတာ္ လည္း မ်က္စိ ေနာက္ စရာ ေကာင္း ေန မွာ ေတာ့.. အမွန္ ပင္။ ဒီၾကားထဲက.. ရိုးရိုးသားသား.. ၾကိဳးစားေအာင္ျမင္ ရင္း..ျမန္မာ ျပည္ မွာပဲ တသက္လံုး ေနထိုင္ သြား ခဲ့ တဲ့.. BBS ဦးလွဘူး တို႕ မိသားစု အေၾကာင္းေလး ကို လည္း တခုတ္ တရ .. ေရးထား ေသး တယ္။ (ဦးလွဘူး ရဲ႕ အမ်ိဳးသမီး အန္တီ ေအာလစ္ဗ္ ဟာ လည္း .. မြန္ အဂၤလိပ္ ကျပား မၾကီးပါ။ အခု ထက္ထိ အလံု ဦးလူနီ လမ္းထဲ မွာပဲ ေနထိုင္ ပါတယ္ )</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" hca="true" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-uacaRIhD2g0/Tnmq-bdQyyI/AAAAAAAADds/nf9Dof41MHo/s640/Moon+Princess0012.JPG" width="520" /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">ဒီစာအုပ္ မွာ ဖတ္လို႕ အေကာင္းဆံုး အပိုင္း ကေတာ့.. ၁၉၆၂ အာဏာ သိမ္းျပီး ..သူ႕ဖခင္ စ၀္ေရႊသိုက္ ေန အိမ္ကို ဦးေန၀င္း စစ္တပ္က..၀င္စီး တဲ့ အခန္း ေတြ ပါ။ ဒါေပမဲ့…အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ သူတို႕ ေမာင္နွံ က.. နိုင္ငံေရး အေျခအေန ေတြ မေကာင္း ေတာ့ လို႕.. လာအို ကို ေရႊ႕ ေျပာင္း ေန ျပီ မို႕.. မ်က္ျမင္ ကိုယ္ေတြ႕ ေတာ့..မ ဟုတ္ ဘူး ေပါ့..။ ဗမာ စစ္သား ေတြက..`ရွမ္းမ..ထြက္ခဲ့..ထြက္ခဲ့..` လို႕ ေအာ္ တာ…၊ ၁၇ နွစ္သားပဲ ရွိေသး တဲ့.. သူ႕ ေမာင္ေလး..စ၀္ျမီျမီသိုက္ က..တံခါး ဖြင့္ ျပီး ထြက္ၾကည့္ တဲ့ အခ်ိန္မွာ..တဖက္က..စစ္သား ေတြက.. တလစပ္ ပစ္ခတ္ လို႕ ေသဆံုး သြား ခဲ့တာ …၊ သူ႕ဖခင္ ကိုလည္း ခ်က္ျခင္း..ဖမ္းထုတ္ ေခၚသြား ခဲ့တာ.. ေတြကို..မိသားစု၀င္ တေယာက္ အေန နဲ႕..သူမ ဘယ္ေလာက္ ၀မ္းနည္း တုန္လွဳပ္ ခဲ့ မလည္း ဆိုတာ.. မွန္းဆ ၾကည့္ယံု နဲ႕ တင္ .. နားလည္ လို႕ ရ တဲ့.. အေျခအေန ေတြ ပါ..။ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဖတ္ မိ ရ ျပန္ ေတာ့ လည္း..သူ႕ နာက်ည္း ေက်ကြဲ မူ ေတြက.. ရင္ထဲ ထိ ကူးစက္ ခဲ့ ရ တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူတို႕ လင္မယား နွစ္ေယာက္ ေနာက္တေန႕ ခ်က္ျခင္း ေလယဥ္ နဲ႕ ေရာက္လာ ေတာ့.. ေစာင့္ၾကည့္ ခံ ေန ရ တဲ့ ၾကား ထဲ မွာ.. တအိမ္လံုးက..အားကိုး တၾကီး ေစာင့္ေမွ်ာ္ လို႕ ။ အိမ္မွာ...အေမ က မရွိ.. အေဖ ကိုလည္း ဖမ္းသြား ခဲ့ ျပီ။ သားတေယက္ ျပစ္သတ္ ခံ လိုက္ ရ ျပီ။ ကေလး အငယ္ တခ်ိဳ႕က.. ၉ နွစ္ ၁၀ နွစ္ အရြယ္ ေတြ။ ေဒၚေဒၚက..သူ႕ကို ဖက္ ျပီး ငို ။ အရင္က ..လူျခင္း ရင္းနွီး ခင္မင္ ခဲ့ တဲ့.. နွုတ္ခမ္းေမြးၾကီး ဦးလြင္ ကို..ဖုန္းဆက္ ျပီး..သူ႕အေဖ ကို ေတြ႕ခြင့္ ေတာင္း ေတာ့.. မျဖစ္နိုင္ ပါ တဲ့..။ အဲဒီ ေနာက္ ေတာ့..သူတို႕ ဖခင္ၾကီး စ၀္ေရႊသိုက္ ကို.. သားတေယာက္ က လြဲ လို႕..ဘယ္သူ မွ ေတြ႕ ခြင့္ မရ လိုက္ ပဲ.. ၈ လ အၾကာ မွာ.. ေသဆံုး သြား ျပီ ဆို တဲ့..သတင္း စကား သာ ေရာက္ လာ ခဲ့ သည္။ စာအုပ္ ထဲ မွာ..စ၀္စႏၵာက နာနာ က်ည္းက်ည္း နဲ႕.. ေမးခြန္း ေတြ အမ်ားၾကီး ..ထုတ္ထား ေလ တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက..ဦးနု ကို ေတာင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ပဲ ထား ခဲ့ တာ..သူ႕ အေဖ ကို ေတာ့.. တလၾကမ္း ၀င္ေရာက္ ဖမ္းစီး ျပီး.. ဘာလို႕ အသက္ ေသ တဲ့ အထိ ျဖစ္ ေစ ခဲ့ တာ လည္း.. တဲ့။ ဒီလို ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း စီးနင္း ျပစ္ခတ္ ဖို႕..ဘယ္လို အေၾကာင္းေတြ ရွိ ခဲ့ လို႕ လည္း တဲ့..။ သူတို႕ ..နာက်ည္း သင့္ပါ တယ္ ေလ.။ <br />-</div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ.. မဟာေဒ၀ီ က.. လန္ဒန္ ကို ေဆးကု ဖို႕ ေရာက္ ေနတယ္ ဆိုေတာ့.. ဒါဟာ လည္း..အေျခအေန ေတြကို မွန္းဆ မိ လို႕.. ၾကိဳတင္ ေရွာင္ ေန ခဲ့ တာလည္း ျဖစ္ ေပ မည္။ လႊတ္ေတာ္ ထဲ မွာ အမတ္ တေနရာ ရ လိုက္တဲ့..မဟာေဒ၀ီ ရဲ႕.. ပရိယာယ္ ေ၀၀ုစ္ မပါ တဲ့.. ရွမ္းအေရး ေတာင္းဆိုမူ ေတြ ကလည္း.. ဗမာ အမ်ားစု ၾကီးစိုး တဲ့.. လႊတ္ေတာ္ ၾကီး ထဲ မွာ.. သတိ ထားမိ စရာ ျဖစ္လာ ေန ခဲ့ တယ္ လို႕.. စ၀္စႏၵာ ကိုယ္တိုင္ ကလည္း သံုးသပ္ ထား တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ေတာ့..သူတို႕ မိသားစု ၾကီး လည္း တကြဲ တျပား..။ စ၀္ေရႊသိုက္ အသုဘ ကို တက္ေရာက္ဖို႕.. လန္ဒန္ ကေန..ျပန္ အေခၚ ခံ ရ တဲ့..မဟာေဒ၀ီ လည္း.. သိပ္မၾကာ ခင္ မွာ ပဲ.. ေစာင့္ၾကည့္ ေနတဲ့ ၾကားထဲ က..ခက္ခက္ ခဲခဲ နဲ႕.. ကေလးငယ္ ၂ ေယာက္ကို ေခၚ ျပီး.. ခ်င္းမိုင္ ကို ေျပး..။ သားၾကီး သမီးၾကီး ေတြ ကလည္း.. အဆင္ ေျပ သလို.. ရန္ကုန္က ခြါ ၾက..။ ေတာခို တဲ့သူ က..ခို..။ ရွမ္းျပည္ ျပန္တဲ့သူက..ျပန္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သားသမီး မထြန္းကား တဲ့..စ၀္စႏၵာ တို႕ ဇနီးေမာင္နွံ ကေတာ့.. ေဘာက္ဇာ ေခြးၾကီး ေတြ ကို.. သားသမီး လုပ္ လို႕.သူတို႕ ရဲ႕..သမိုင္း၀င္ လင့္ရိုဘာ ေလး နဲ႕.. ကမၻာပတ္ရင္း.. ေနာက္ဆံုး ျပင္သစ္ နဲ႕ လန္ဒန္ မွာ.. အနားယူ ေလ သည္။ သူတို႕ အၾကာဆံုး ေနထိုင္ ခဲ့ တဲ့..လာအို နိုင္ငံ နဲ႕ ပတ္သတ္ လို႕.. လာအို ဘုရင္နိုင္ငံေတာ္ ဆို တဲ့ စာအုပ္ တအုပ္ ကိုလည္း.. ဇနီးေမာင္ႏွံ အတူတူ ေရးသား ျပဳစု ထုတ္ေ၀ ျပီး သြား ခဲ့သည္။ သူ႕ အမ်ိဳးသားကို.. ေတာ္ေတာ္ အားကိုး တြယ္တာ ပံု ရ တဲ့.. စ၀္စႏၵာ ဟာ… အခု စာအုပ္ ကို လည္း.. နွစ္ေယာက္ အတူတူ ျပဳစု ေရးသား ေန ရင္း..၂၀၀၄ ခုနွစ္ မွာ..သူ႕ခင္ပြန္း ဆံုး သြား ေတာ့.. ဆက္ျပီး မေရး နိုင္ ေတာ့ ေလာက္ ေအာင္ ျဖစ္သြား ခဲ့ သတဲ့။ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူ႕ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ.. စိတ္ဓါတ္ ခြန္အား ေတြ ကို.. အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ျပန္လည္ စုစည္း ျပီး မွ..၂၀၀၈ ခု နွစ္မွာ ထုတ္ေ၀ ျဖစ္ ခဲ့ တဲ့..ကိုယ္တိုင္ေရး အတၱဳပတၱိေလး ရဲ႕.. နိဂံုး ေလး ကို ဖတ္ ရင္း.. က်မ ရင္ ထဲ မွာ လည္း အမ်ိဳးအမည္ မသိ တဲ့ ခံစားခ်က္ တခ်ိဳ႕ .. ဆို႕နင့္လ်က္…။</div><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-xNLBQRwjysg/TnmrF-gTVhI/AAAAAAAADdw/E9dp-miTiLw/s1600/Moon+Princess0013.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-xNLBQRwjysg/TnmrF-gTVhI/AAAAAAAADdw/E9dp-miTiLw/s640/Moon+Princess0013.JPG" width="299" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman;">Little did we realize that the end would come so soon. It is now almost 5 years Peter’ departure. I sit at my desk looking out onto the brilliant blue waters of the Solent, gathering together my thoughts as I write. Beyond, on the opposite shores lie Gosport and Portsmouth and the horizon is tinged with a warm glow of pink. It is a moment in the late afternoon and all is quiet.</span></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Neither the can ferry or the foot passenger ferry can be seen plying past. But before long and before the sun sinks low in the sky, a lone yacht will sail by and traffic will resume including a cruise ship making its way from Southampton towards the channel and the open sea. </div><div style="text-align: justify;">As I watch, a thousand memories flash by of joy, of excitement, of sadness and sorrow – a past gone forever, but to remember and reflect upon, reminding me that all is transient. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><em></em><br /><blockquote><div style="text-align: justify;"><em>အတိတ္ ေတြ ဆိုတာ..ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာ ေတာ့ဘူး..</em></div><div style="text-align: justify;"><em>ဒါေပမဲ့.. သတိရ ေန ၾကဖို႕.. ဆင္ျခင္သံုးသပ္ ၾကည္ ့ၾကဖို႕ နဲ႕.. အရာအားလံုး ဟာ..ခရီးယာယီ သာ ျဖစ္တယ္ ဆုိတာ..တရားသံေ၀ဂ ရ ေန ၾက ဖို႕ ပါ.. တဲ့။</em></div></blockquote><br /><br /><strong>ေက</strong><br />၂၁ နို၀င္ဘာ ၂၀၁၁<br /><br /><span style="font-size: x-small;">Ref:</span> <span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman; font-size: xx-small;">Sao Sanda, The Moon Princess, River Books, Bangkok, 2008.</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman; font-size: xx-small;">+++++++++++++++++++++++++++</span></span><br /><br /><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman;"><span style="color: purple;">( ေရးလို႕ မရ ေပမဲ့...ေရးလိုက္ေတာ့လည္း အေတာ္ ရွည္သြား သား ) း)</span></span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-230917197951215645?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-18461153148175819602011-09-15T12:27:00.010+08:002011-09-16T09:11:27.956+08:00ေဘာလံုးနိုင္ငံေရး<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ .. ဦးေဇာ္ေဇာ္ ဖိတ္ၾကား ေသာ ျမန္မာ-လာအို ေဘာလံုးပြဲ ကို သြားေရာက္ အားေပး ၾကည့္ ရွဳ ခဲ့ - ဆိုေသာ သတင္း ေၾကာင့္..အားလံုး လို လို ..အနည္း နဲ႕ အမ်ား စိတ္၀င္ တစား မ်က္ခံုးခ်ီ မိ သြား ၾက ေပ မည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">က်မ လည္း..ခ်ီ မိ ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း.. အေတြး မွတ္ညဏ္ ထဲ ကို.. ခ်က္ျခင္း ဆိုသလို ျပန္လည္ </div><div style="text-align: justify;">၀င္ေရာက္ လာ တဲ့ .. ရုပ္ရွင္ ကား ၾကီး တခု ေၾကာင့္..က်မ မ်က္ခံုး ေတြ..ေျပေလ်ာ့ သြားသလို ရွိေပ ေတာ့၏။ </div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3gZFnnZ0yNk/TnF9dBH5TGI/AAAAAAAADdY/BpOov2DhBK0/s1600/Invitus.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" rba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-3gZFnnZ0yNk/TnF9dBH5TGI/AAAAAAAADdY/BpOov2DhBK0/s1600/Invitus.jpg" /></a></div><br /><br /><strong><span style="color: red;">Invictus နဲ႕ ေတာင္အာဖရိက</span></strong><br /><br /><div style="text-align: justify;">ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံ ရဲ႕.. အေျခအေန ေတြက.. တင္းမာ သ ထက္ တင္းမာ လာ ေန သည္ မို႕.. Apartheid - အသားအေရာင္ ခြဲျခား တဲ့ စနစ္ ကို ဥပေဒ တခု အျဖစ္ ကေန ပယ္ဖ်က္ ရ ေပ ေတာ့ သည္။ Afrikaners လို႕ ေခၚ တဲ့..အျဖဴ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစား ေတြ ဘက္က.. အေျခအေန မွန္ ကို နားလည္ စြာ.. တထစ္ ျပီး ေတာ့.. နွစ္ထစ္..၊ ဒီလို နဲ႕..အထစ္ တခ်ိဳ႕ ေလွ်ာ့ ေပး လိုက္ ရ ျပီ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;">၁၉၉၄ </span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၂၇ နွစ ္လံုးလံုး.. အက်ဥ္း ခ် ထား ခံ ခဲ့ ရ တဲ့..လူမဲ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး နယ္လဆင္ မန္ဒဲလား ..ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ..အနိုင္ ရ ခဲ့ ျပီ။ ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံ ရဲ႕.. လူမဲ သမၼတ ၾကီး ျဖစ္လာခဲ့ ျပီ။ လူျဖဴ ေတြ ဘယ္လို ေတြး ေတာ ပူပန္ ၾက မလဲ..။ သူတို႕ ေတာ့..ခံ ရ ေတာ့မယ္..သူတို႕ ပိုင္ဆိုင္မူ ေတြ..သူတို႕ လုပ္ကိုင္ ေနတဲ့..အဆင့္ျမင့္ အရာထမ္း အလုပ္ေတြ…အဖယ္ရွား ခံ ရ ေတာ့ မယ္.. အပိုင္သိမ္း ခံ ရ ေတာ့ မယ္ လို႕.. ေမွ်ာ္လင့္ ထားသူ ေတြ မရွား ပါဘူး။ အဲဒီ အထဲ မွာ.. အျဖဴ ေတြ ရဲ႕..အသဲစြဲ ကစားနည္း တခု ျဖစ္တဲ့..ရပ္ဘီ ေဘာ လံုးပြဲ လည္း ပါ ခဲ့ သည္ ေပါ့။ အျဖဴ ေတြ သာ လႊမ္းမိုး ၾကီးစိုးေန တဲ့..အဲဒီ ကစားပြဲ ေတြ ကို.. ေျပာဆို ပိုင္ခြင့္ ေတြ ရ လာ ၾက ျပီ ျဖစ္ တဲ့..အမဲ ေတြ က..ဖ်က္သိမ္း ျပစ္ ဖို႕.. အသံ ျမွင့္ လာ ၾက သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေရွ႕ နွစ္ မွာ အိမ္ရွင္ နိုင္ငံ အျဖစ္ က်င္းပ ေတာ့ မဲ့.. ကမၻာ့ ဖလား ေျခစစ္ ပြဲ ကို.. လာေရာက္ ၾကည့္ ရွဳ အားေပး တဲ့.. သမၼတ အသစ္ၾကီး မင္ဒဲလား တေယာက္ လည္း.. တခ်ိန္ တုန္း က.. သူ ကိုယ္တိုင္ အဲဒီလို ေတြး ခဲ့ မိ ဘူး တာ ကို..သတိရ ေန မိ သည္။ ဒါေပမဲ့..အဲဒီ ေန႕ မွာ ေတာ့.. အားေကာင္း ေမာင္းသန္ ကစား ေန တဲ့.. Springboks ေဘာလံုး အသင္း နဲ႕ အသင္းေခါင္းေဆာင္ Pienaar ကို ၾကည့္ ရင္း..သူ႕ အေတြး ေတြ ေျပာင္းျပန္ ဆန္႕ထြက္ သြား ခဲ့ ေလ ေတာ့ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္တေန႕ မွာ..အသင္းေခါင္းေဆာင္ Pienaar ကို သူ႕ရံုးခန္း မွာ လက္ဖက္ရည္ ေသာက္ ဖိတ္ၾကား ခဲ့ သည္။ နိုင္ငံ့ ထိပ္တန္း ရပ္ဘီ ေဘာလံုး အသင္းၾကီး ကို ဖ်က္သိမ္း ျပစ္ဖို႕ မ်ား လား လို႕..မမွန္းဆ တတ္ေအာင္ ျဖစ္ ေန တဲ့.. Pienaar ကို..သမၼတ ၾကီး က၊ လက္ဖက္ ရည္ ကိုယ္တိုင္ ေဖ်ာ္ ေပး ရင္း..နွစ္လိုဖြယ္ အျပံဳး နဲ႕.. Invictus ကဗ်ာ ကို ရြတ္ဆို ျပ သည္။ ျပီးတဲ့ အခါ မွာ ေတာ့..သူတို႕ နွစ္ေယာက္.. အေပးအယူ တခု..(သို႕) စိမ္ေခၚပြဲ တခု ကို.. သေဘာတူ လိုက္ ၾက သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီ ေန႕ က စ လို႕.. မင္ဒဲလား ရဲ႕..ေထာက္ခံ အားေပး မူ နဲ႕.. Springboks အသင္း ၾကီး..တခု လံုး၊ ပိုျပီး ေလ့က်င့္ ၾက ရ သည္။ အေျခခံ လူတန္းစား အမဲ ေတြ ၾကားထဲ မွာ..ပိုျပီး လွဳပ္ ရွားျပ ရ သည္။ အမဲ ေတြ ခ်ည္း ရွိ တဲ့.. မူလတန္း ေက်ာင္းစုတ္စုတ္ ကေလး ေတြ ဆီ ကိုလည္း သြားျပီး..ကေလးေတြ နဲ႕ ထိေတြ႕ သည္။ ေဘာလံုး ကစား နည္း ေတြ ျပ ေပး သည္။ တသင္း လံုး မွာ အမဲ တေယာက္ သာ ပါ တဲ့..သူတို႕ Springboks အသင္း ၾကီး..ဘက္စ္ ကားၾကီး နဲ႕..ေက်ာင္းကို ေရာက္လာ ေတာ့..ခေလး ေတြ မွာ.. မိုးေပၚ က..နတ္သား ေတြ က် လာ သလို..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ေတာ့.. မန္ဒဲလား အက်ဥ္း က် စဥ္ ေနခဲ့ ရ တဲ့.. Robben ကၽြန္းကေလး ကို လည္း.. တသင္း လံုး သြားျပီး ၾကည့္ ၾက သည္။ အရင္တုန္းက..ပုန္ကန္ ထၾကြ သူ အမဲ ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ အျဖစ္သာ..သူတို႕..သိျမင္ ေကာင္း သိျမင္ ထား မိ တဲ့..မန္ဒဲလား ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ၾကီး ရဲ႕..၂၇ နွစ္ လံုးလံုး ေနထိုင္ ခဲ့ ရ တဲ့ အခန္းက်ဥ္း ကေလး က..သူတို႕ ရဲ႕..နားလည္ လက္ခံ မူ ေတြ ကို..အမ်ားၾကီး ေျပာင္းလဲ သြား ေစ ခဲ့ ေတာ့ သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;">၁၉၉၅</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီလို နဲ႕..ကမၻာ့ ဖလား ရပ္ဘီ ေဘာလံုး ပြဲ ၾကီး.. ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံ မွာ .. အိမ္ရွင္ အျဖစ္ လက္ခံ က်င္းပ ရ ျပီ။ ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ..အျဖဴ ေတြ ေရာ..အမဲ ေတြပါ.. တလွဳပ္ရြရြ..တအား တက္တက္..။ တကယ့္ အျဖစ္ အပ်က္ ေတြက.. ရုပ္ရွင္ထက္ ပင္ ဇာတ္လမ္းဆန္ လွ တယ္ ဆိုတာ..တကယ္ပဲ လား မသိ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">နိုင္ေျခ သိပ္ မရွိ လွ ေပမဲ့.. Underdog ျဖစ္ေနတဲ့..အိမ္ရွင္ ေတာင္အာဖရိက အသင္း ၾကီး က၊ ေနာက္ဆံုး ဗိုလ္လု ပြဲ ကို တက္လာ ေတာ့.. ျပိဳင္ဖက္ ကစားရ မွာက..တကမၻာလံုး မွာ ျပိဳင္ဖက္ ကင္း ေန တဲ့.. နယူးဇီလန္ ရဲ႕..ကမၻာေက်ာ္ All blacks ဆိုတဲ့ အသင္း ၾကီးပါ ။ ဆိုပါေတာ့..ခပ္တိုတို ေျပာ ရရင္.. သမၼတ ၾကီး မန္ဒဲလား ရဲ႕.. အနီးကပ္ အားေပး ေထာက္ပံ့ မူ ေအာက္မွာ.. လူသန္ၾကီး Pienaar က လည္း ..Springboks အသင္းၾကီးကို.. အၾကိတ္ အနယ္ ဦးေဆာင္ ျပီး ကစား သြား လိုက္ တာ.. ပြဲျပီးကာ နီး ေလး မွာ.. ကပ္ျပီး..အနိုင္ ရ ဗိုလ္စြဲ သြား ေလ ေတာ့ သတည္း.... ဆိုတဲ့.. သာမန္ ဇာတ္လမ္း ေလး ပါ ပဲ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါေပမဲ့.. တကယ္ စိတ္၀င္ စား စရာ ေကာင္း တာက..ဒီ ဇာတ္လမ္း ေလး က..တကယ့္ အျဖစ္မွန္ တခု ျဖစ္ ခဲ့ တယ္ ဆို တာ ပါ။ Springboks အသင္းေခါင္းေဆာင္ Pienaar ရဲ႕.. အေတြ႕ အၾကံဳ ေတြ ကို..အေျခခံ ျပီး ေရးသား ထုတ္ေ၀ ခဲ့ တဲ့.. <span style="color: blue;"></span><a href="http://www.amazon.com/Playing-Enemy-Nelson-Mandela-Nation/dp/1594201749?ie=UTF8&tag=k003c-20&link_code=btl&camp=213689&creative=392969" target="_blank">Playing the Enemy </a><img alt="" border="0" height="1" src="http://www.assoc-amazon.com/e/ir?t=k003c-20&l=btl&camp=213689&creative=392969&o=1&a=1594201749" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0px; padding-bottom: 0px !important; padding-left: 0px !important; padding-right: 0px !important; padding-top: 0px !important;" width="1" /> ဆိုတဲ့.. စာအုပ္ ကို နာမယ္ေက်ာ္ ေဟာလိ၀ုဒ္ ဒါရိုက္တာ ၾကီး Clint Eastwood က စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ျပန္လည္ ရိုက္ကူး ထား တာ တဲ့.. စံခ်ိန္မီ ရုပ္ရွင္ တကား ပါ ။ ထံုးစံ အတိုင္း သူ႕ ရုပ္ရွင္ ဟာ.. ေဖ်ာ္ေျဖေရး သက္သက္ ၾကည့္ခ်င္ပြဲ မ်ိဳး မဟုတ္ ပဲ.. ေလးေလး နက္နက္ နဲ႕..ေတြးစရာ ေတြ က်န္ ေအာင္ ရိုက္ျပ ထား ေလ တယ္ ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သရုပ္ေဆာင္ ပိုင္နိုင္ တဲ့.. Morgan Freeman ၾကီး ကလည္း တကယ့္ Nelson Mandela ၾကီး ပါပဲ။ သမၼတၾကီး အျဖစ္ နဲ႕..ရံုးတက္ ရ ေအာင္ ေရာက္လာ လာေတာ့.. စိုးရိမ္ သံသယ ေတြ နဲ႕.. ခပ္တန္းတန္း ျဖစ္ ေန ၾက တဲ့.. သမၼတ ရံံုး က..လူျဖဴ ၀န္ထမ္း ေတြ က စလို႕.. လူျဖဴ ကိုယ္ရံေတာ္ ေတြ အားလံုး ကို.. အျပံဳး တခု ေအာက္မွာ လံုျခံဳ ေသခ်ာ ေစ ခဲ့ သည္။ သူ႕ ရဲ႕ လူမဲ ေနာက္လိုက္ ေတြ .. ပါတီ၀င္ ေတြ.. မေက် မနပ္ ျဖစ္ ၾက တဲ့ ၾကား ထဲက.. အမ်ားစု လူျဖဴ ကိုယ္ရံ ေတာ္ ေတြ နဲ႕ပဲ.. စိတ္ခ် လက္ခ် သြားလာ ေန ထိုင္ ျပ ခဲ့ သည္။ ဒီရုပ္ရွင္ ေလး ထဲ မွာ..ဒါရိုက္တာက.. အေလး ေျပ ေအာင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေလး တခ်ိဳ႕ ထဲ့ ေပး ထား တဲ့ အထဲ မွာ.. အျမဲ ရန္ ျဖစ္ ေနတဲ့.. ခပ္တံုးတံုး..လူ ျဖဴ ကိုယ္ရံ ေတာ္ နဲ႕.. ခပ္အအ လူမဲ ကိုယ္ရံ ေတာ္ ..နွစ္ေယာက္ ရဲ႕.. ဟာသ ခန္းေလး ေတြ က လည္း.. အျဖဴ အမဲ ဆက္ဆံ ေရး ကို.. ဖြဖြ ေလး သရုပ္ေဖာ္ ေပး သြား ေသး တယ္။ ျပီး ေတာ့.. ရပ္ဘီ ေဘာလံုးကို.. ရူးသြပ္ လြန္း လို႕.. ကမၻာ့ဖလား ပြဲစဥ္ ေတြ ကို ၊ ကြင္းထဲ ၀င္ မၾကည့္ နိုင္ ေပမဲ့..ကြင္းအျပင္ မွာ..ရစ္သီ ေန ခဲ့ ရ တဲ့.. လူဆင္းရဲ အမဲ ေကာင္ ငယ္ ကေလး တေယာက္ ကို လည္း..ဇာတ္ပို႕ အျဖစ္.. သနားစရာ..ျပံဳးခ်င္စရာ ေကာင္း ေအာင္ ထဲ့ ထား ေသး တယ္။ ဒါေလး ကလည္း.. အေျခခံ လူတန္းစား လူမဲ ေတြ ရဲ႕.. ဘ၀ သရုပ္ တခု ေပါ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အၾကိဳက္ဆံုး ဇာတ္၀င္ ခန္း တခု က ေတာ့.. လူျဖဴ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကေန.. လူမဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကို အေျပာင္းလဲ ၾကီး ေျပာင္းလဲ လာ စ .. နိုင္ငံေရး ေပၚလစီ ေရး ေတြ ရွဳပ္ေထြး ေန တဲ့.. အစည္း အေ၀း ခန္းမ တခု ထဲ မွာ..မန္ဒဲလား တေယာက္ .. သူ႕ရဲ႕..ရပ္ဘီ ေဘာလံုး နိုင္ငံေရး ကိုသာ..စိတ္ ေတြ ေရာက္ ျပီး..ဘာမွ စိတ္မ၀င္စား နိုင္.. ျဖစ္ေန တာ ေလးပါ။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ..သူ႕ လက္ေထာက္ တေယာက္က.. အစည္းအေ၀း ခန္းမ ထဲကို ၀င္လာျပီး၊ <em><span style="color: blue;">ပြဲေကာင္းေန ျပီ</span></em> လို႕..အနားကပ္ တိုးတိုးေလး ေျပာ လာ ေတာ့ ၊ က်န္တဲ့သူ ေတြ ကို ျပံဳးျပံဳးၾကီး နဲ႕.. ခြင့္ေတာင္း ျပီး..အစည္းအေ၀း ခန္းမ ထဲက.. ထြက္ျပီး .. တီဗီြ ေရွ႕ ေရာက္ သြား တဲ့ အခန္း ေလး ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အျဖဴ- အမဲ.. ခြဲျခားမူ ကေန.. အမဲ- အျဖဴ မုန္းတီးမူ ဆို ျပီး.. အကြဲ တခု ကေန.. ေနာက္ထပ္ အဟ တခု ကို သြားေန တဲ့.. သိပ္ကို အေရးၾကီး ေနတဲ့ နိူင္ငံေရး ေရခ်ိန္ တခု မွာ.. မန္ဒဲလား တေယာက္.. ရပ္ဘီ ေဘာလံုး ပြဲ ကို၊ အာရံု ေရာက္ ေနတာ ကို..ဘယ္သူ မွ နားမလည္ နိုင္ ခဲ့ ေပ။ <br /><br />အမ်ားစု လူမဲ ပရိသတ္ က.. ကိုယ့္နိုင္ငံ အသင္း ကို အားမေပးပဲ.. တျခား နိုင္ငံ အသင္း ေတြ ကို ခ်ည္း ဖိအားေပး ေန တာ ေၾကာင့္.. အေစာပိုင္း ပြဲ စဥ္ တခ်ိဳ႕ အေျခအေန သိပ္ မေကာင္း ေန ေလ ေတာ့.. မန္ဒဲလား နဲ႕.. Pienaar တို႕ နွစ္ေယာက္ ၊ အနိုင္မခံ စိတ္ဓါတ္ ကို သာ..ၾကိတ္ျပီး.. ျမွင့္တင္ ရင္း.. ရင္တမမ နဲ႕ ရွိ ေန ခဲ့ ၾက သည္။ ေနာက္ဆံုး ဗိုလ္လုပြဲ ေန႕ မွာ ေတာ့.. လူျဖဴ ေတြ က.. အၾကမ္းဖက္ သီခ်င္း လို႕.. စြပ္စြဲ ျပီး..လက္မခံ နိုင္.. လိုက္မဆို နိုင္ ျဖစ္ေနခဲ့ တဲ့..ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္း အသစ္ ကို..Springboks အသင္း က.. ကြင္းထဲမွာ..ပထမ ဆံုး စ ဆို လိုက္ ေတာ့... လူမဲ ေတြရဲ႕ အားေပး သံ ေတြ.. ဘ၀ဂ္ ညံ သြား ခဲ့ သည္။<br />-</div><div style="text-align: justify;">တကယ္ ေတာ့.. ေဘာလံုးပြဲ ၾကီး တခု အေပၚ ကို.. ယိုဖိတ္ စီးက် လာတဲ့.. တိုင္းျပည္ခ်စ္ စိတ္ ေတြက.. အားကစား ကြင္းၾကီး ထဲ မွာ..လြင့္ပ်႕ံ ေနခဲ့ တဲ့ ..အ၀ါ -အျပာ-အစိမ္း -အနီ-အျဖဴ ..ငါးေရာင္ျခယ္ အာဖရိက အလံ ေတာ္ ကို.. တေရာင္ တည္း ျခယ္ေစ ခဲ့ တာပါ။ အိမ္တိုင္း ရြာတိုင္း က..တီဗီြ ဖန္သားျပင္ ေရွ႕ မွာ..ထိုင္ၾကည့္ ေန ၾက တဲ့.. လူျဖဴ လူမဲ အလႊာ မ်ိဳးစံု ကို လည္း.. ( ေဟးးးး ) လို႕..တသားတည္း တသံ တည္း .. ျမည္ေကၽြး ေစ ခဲ့ တာ ပါ။ သမၼတၾကီး နယ္လဆင္ မန္ဒဲလား က .. ေဘာလံုး နိုင္ငံေရး ကို လွလွ ပပ ကစားျပ သြား ခဲ့ တာပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">အခု လည္း.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ က..ျမန္မာ နိုင္ငံ ရဲ႕.. ကြဲျပား ျခားနား ေန တဲ့.. လူထု လူတန္းစား ေတြ ထဲ မွာ.. ေဘာလံုး နိုင္ငံေရး ကို.. ကစား ေစ ခ်င္ ေလ သလား.. က်မ တို႕ အေသအခ်ာ ေတာ့..မေျပာ နိုင္ ပါ။ ေတာင္အာဖရိက နဲ႕.. ျမန္မာ ၊ အေျခ အေန ေတြ က လည္း.. ထပ္တူ ေတာ့ မက် နိုင္ ပါ။ ပါ၀င္ ကစား ၾကမဲ့ ..လူေတြ ျခင္း လည္း နွိဳင္းယွဥ္ လို႕ ေတာ့ မျဖစ္နိုင္ပါ။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;"> ေသခ်ာ တာ ကေတာ့.. က်မ တို႕အားလံုး .. ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကို.. အေသအခ်ာ ယံုၾကည္ ေလးစား လ်က္ ပင္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">..</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; color: red;">ေက</span></div><div style="text-align: justify;">၁၅ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁<br /><br /><br /><span style="font-size: x-small;">ဆက္စပ္ဖတ္ရန္-</span><br /><a href="http://kthwe.blogspot.com/2009/08/clints-eastwood.html">Clint Eastwood ရဲ႕ ရုပ္ရွင္ နွစ္ကား</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-1846115314817581960?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-90999442317900864812011-09-13T20:38:00.004+08:002011-09-14T17:08:21.082+08:00My Flower..My Color..My Pleasure<span style="font-family: Zawgyi-One;">မုန္လာဥနီ ေစ်းအလြန္ေပါ ေသာ ေၾကာင့္ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">carrot cake ဖုတ္စားပါသည္။</span><br /><br />မီးဖို ထဲက ထြက္လာ ေသာ..ကိတ္မုန္႕ သည္ အတန္ငယ္ ၾကည့္ေကာင္း ေနေသာ ေၾကာင့္..ဓါတ္ပံု ရိုက္ မိ ပါသည္။<br /><br />ကင္မရာ ကို ..ကြိကြိ ကြကြ ကလိ ျပီး ရိုက္ေသာ ေၾကာင့္ .. ပံုကေလး မ်ားက..အတန္အသင့္ လွပ ေန ပါသည္။<br /><br />ဘေလာ့ တလံုး လံုးၾကီး ရွိေန ေသာ ေၾကာင့္.. ပံုမ်ားကို ဘေလာ့ ေပၚ တင္မိ ပါ ေတာ့ သည္။ း)<br /><br /> <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bJ_NB7_sCso/Tm9OBZYzh6I/AAAAAAAADdQ/BtFJki49nFQ/s1600/IMG_6297.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="640" rba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-bJ_NB7_sCso/Tm9OBZYzh6I/AAAAAAAADdQ/BtFJki49nFQ/s640/IMG_6297.jpg" width="425" /></a></div></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: #783f04;"><strong>Reward Myself</strong></span></td></tr></tbody></table><br /><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"> </div> <table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="clear: right; cssfloat: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iug8i1_n_-A/Tm9SJgXIERI/AAAAAAAADdU/Q9YdiuhwHzI/s1600/IMG_6311.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="425" rba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-iug8i1_n_-A/Tm9SJgXIERI/AAAAAAAADdU/Q9YdiuhwHzI/s640/IMG_6311.jpg" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000;">Red </span>+ <span style="color: #783f04;">Brown</span> = <span style="color: #e69138;">Orange</span></td></tr></tbody></table> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-9099944231790086481?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-21691022827950270342011-09-08T23:22:00.010+08:002011-09-09T13:07:49.108+08:00Dr Gordon Seagrave<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2011/08/blog-post_17.html"><img alt="" border="0" height="1" src="http://www.assoc-amazon.com/e/ir?t=k003c-20&l=btl&camp=213689&creative=392969&o=1&a=B000GZOEP6" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0px; padding-bottom: 0px !important; padding-left: 0px !important; padding-right: 0px !important; padding-top: 0px !important;" width="1" />တို႕ ျပည္ေထာင္စု လူထု ေရ</a></strong> ကို ေရး လိုက္ ျပီး ေတာ့.. အဲဒီ စာအုပ္ ၂ အုပ္က ေန.. ပြားလာ တဲ့.. အေတြး ေတြကို..အေရး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္ ေန မိ ေသး သည္ ။ တျခား ဗာရီဟ ေတြ ကလည္း မ်ား ေန ေတာ့.. မစ နိုင္ ဘူး..။ အထူးသျဖင့္.. ေဒါက္တာ စီးဂေရာဗ္ နဲ႕ ပတ္သတ္ ျပီး.. ပို႕စ္ေလး တခု စုစည္း ေပး ခ်င္ ေန ခဲ့ သည္။ တိုက္ဆိုင္ ခ်င္ ေတာ့.. ခုတေလာ..အင္တာနက္ မွာ ပ်ံ႕နွံ႕ ေန တဲ့..ဗမာျပည္ နဲ႕ ပတ္သတ္ တဲ့..CIA Archives မွတ္တမ္း ရုပ္ရွင္ ဖိုင္ တခု မွာ လည္း.. အဲဒီ ဆရာ၀န္ ၾကီး နဲ႕..အင္တာဗ်ဴး တာေလး..၅ မိနစ္ စာေလာက္ ပါ တာေလးကို.. ၾကည့္ လိုက္ ရ ျပန္..။ (အဲဒီ ဖိုင္ ထဲ မွာ ပါတဲ့ ..ေဒါက္တာ ေက်ာ္သက္ ရဲ႕..စာသင္ခန္း ျမင္ကြင္း ကေတာ့..ဟိုး အေစာပိုင္း တည္းက.. အေတာ္ ပ်ံ႕နွံ႕ ျပီး သားပါ။ )</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">-<br />အဲဒီလုိ တုန္း.. ကိုယ့္ ေဖ့စ္ဘြတ္ ထဲ မွာ ရွိေနတဲ့.. အနုပညာသည္ ဆရာ၀န္ တေယာက္ ရဲ႕.. စာမ်က္နွာ နံရံ မွာ..</div><div style="text-align: justify;">Is there anyone who has the book named "<a href="http://www.amazon.com/Life-Burma-Surgeon/dp/B000GZOEP6?ie=UTF8&tag=k003c-20&link_code=btl&camp=213689&creative=392969" target="_blank">The Life Of a Burma Surgeon</a><img alt="" border="0" height="1" src="http://www.assoc-amazon.com/e/ir?t=k003c-20&l=btl&camp=213689&creative=392969&o=1&a=B000GZOEP6" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0px; padding-bottom: 0px !important; padding-left: 0px !important; padding-right: 0px !important; padding-top: 0px !important;" width="1" /> written by Gondon Stifler Seagrave?<br />-</div><div style="text-align: justify;">လို႕ တင္ထားတာ ဖ်ပ္ကနဲ ေတြ႕လိုက္ မိေတာ့.. ေၾသာ္..ဒီ လူ႕ နွယ္..စာအုပ္ လိုခ်င္ တာမ်ား..ဒီေခတ္ၾကီး..အင္တာနက္ ထဲ ရိုက္ ရွာ ၀ယ္ေပါ့ လို႕.. တေယာက္တည္း ေတြးရင္း.. ကဲ..ေျပာေန ၾကာတယ္.. ငါလည္း အဲဒီ စာအုပ္ ကို ၀ယ္ ဖတ္ မယ္ ဆိုျပီး.. ရွာလိုက္တာ..အေမဇံု ေတြ ေရာ ဘာေတြ ေရာ စံု သြားတာပဲ..။ ေနာက္ဆံုး Google books က တဆင့္ ABE books shop ဆိုတာနဲ႕မွ ..သြား အဆင္ေျပ ေတာ့ တယ္။ စာအုပ္ ကေတာ့.. ေစ်းအသက္သာ ဆံုးက ..၅ က်ပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ရယ္ ေပမဲ့ .. ပို႕ခ က...၂၇ က်ပ္ က် တယ္ ဗ်..။ ထားေတာ့..။ စာအုပ္ ရ တဲ့ ထိ..ဖတ္ျပီး တဲ့ အထိ..မေစာင့္ နိုင္ပဲ.. အာရံု ေတြ ပူပူ ေႏြးေႏြး ရွိ ေန တုန္း.. အင္တာနက္ ထဲ..ဟိုဒီ ထပ္ေခါက္ ၾကည့္ေတာ့.. အဲဒီေခတ္ LIFE မဂၢဇင္း ေတြ မွာ..သူအဖမ္းခံ ရ တဲ့ သတင္း ေတြ ေတာ္ေတာ္ ပါ ခဲ့ တာပဲ ကိုး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">အဲဒါ ေတြ အကုန္ ေလွ်ာက္ ဖတ္ ၾကည့္ ေတာ့ မွ.. လတ္တေလာ..ရွမ္းစာအုပ္ ၂ အုပ္ ထဲ မွာ .. သိ ဖူး ၾကားဖူး လိုက္ ေသာ.. အေမရိကန္ ဆရာ၀န္ ၾကီး အေၾကာင္းက..ပိုျပီး ျပည့္စံု သြား ေလ ေတာ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">The Moon Princess ထဲ မွာေတာ့.. Dr Gordon Seagrave ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ငယ္ တခု သီးသန္႕ ေရးထား ေပမဲ့....စ၀္စႏၵာ ငယ္စဥ္ က က.. ခြဲစိတ္ ကုသ ခံ ရ ဖို႕..ဆရာ၀န္ၾကီး ဆီ ေရာက္ ခဲ့ ဖူး တာ...။ ဆရာ၀န္ၾကီး က.. မေၾကာက္နဲ႕ လို႕..ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေျပာ ျပီး.. လက္ကို ကိုင္ ဆုေတာင္း ေပး ေန တုန္း.. နားေထာင္ရင္း..နားေထာင္ရင္း.. ေမ့သြား ပံု ေလး ကို ခ်စ္စရာ ေကာင္း ေအာင္ ေရးထား ေလ သည္ ။ ကိုယ္တိုင္ လည္း ေမ့ေဆး ခဏ ခဏ ေပးခံ ..ခြဲစိတ္ ခံ ရ ဖူး သူ ဆိုေတာ့.. အဲဒီ စာ ထဲ မွာ…လူနာ ကေလးငယ္ တေယာက္ ..ၾကင္ၾကင္နာနာ... ညင္ညင္သာသာ ေလး အိပ္ေပ်ာ္ ျပီး..ေမ့ သြား ရ တဲ့..အျဖစ္ ကေလး ကို..ေကာင္းေကာင္း ခံစား ၾကည့္လို႕ ရ ေန သည္ ။ ဒါေပမဲ့.. စ၀္စႏၵာ ရဲ႕ စာအုပ္ ထဲ မွာ.. အဲဒီ အျဖစ္ အပ်က္ ကေလး ရယ္ ..ေနာင္မွာ.. ဆရာ၀န္ ၾကီး ကို ဖဆပလ အစိုးရ က.. အမူဆင္ ေထာင္ခ် ခဲ့ တယ္ ဆိုတာ က လြဲ လို႕..တျခား ေတာ့.. မ်ားမ်ား စားစား မပါ လွ ပါ ေပ။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">အြန္ဒေရ ေအး ေရး တဲ့ .. The Shan Conundrum စာအုပ္ မွာ ေတာ့.. အေတာ္ မ်ားမ်ား ေဖာ္ျပ ထား တယ္။ သူ႕ ဖခင္..ဦးထြန္းေအး ကလည္း နမ့္ခမ္း က ဆိုေတာ့.. သူ ေျပာသလို..တျမိဳ႕တည္း ေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ နဲ႕.. အေမရိကန္ ဆရာ၀န္ ၾကီး တေယာက္ ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးက.. အလိုလို ကို..နီးကပ္ ေန ခဲ့ တယ္ ေပ့ါ..။ ဆရာ၀န္ ၾကီး ရဲ႕..အသုဘ မွာ ေတာင္.. ဦးထြန္းေအးက.. eulogy ဖတ္ေပး ခဲ့ တယ္ လို႕ ဆိုတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">သူ႕စာအုပ္ ထဲ မွာ..ဆရာ၀န္ ၾကီး ရဲ႕..အစဦး ပထမ..နမ့္ခမ္း ေဆးရံုၾကီး ရဲ႕ လွပ ခမ္းနား ပံုကို..ေရႊလီျမစ္ကမ္း က..ေက်ာက္တံုး ေတြ နဲ႕..ေဆာက္ထားတဲ့..ေဂါသစ္ စတိုင္..အဂၤလိပ္ ေဆးရံု ၾကီး တခု ျဖစ္တယ္ လို႕ ..ျပန္လည္ သတိရ ထား ေလ သည္။ ခရစ္ယန္ မစ္ရွင္ ေဆးရံု ျဖစ္ ေပမဲ့ Full Bright foundation ရဲ႕ ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့ မူ တခ်ိဳ႕ နဲ႕.. ရပ္တည္ ေန ခဲ့တယ္ ဆို တာေတြ..။ ေနာက္ျပီး.. ဆရာ၀န္ ၾကီးက..သူ ပညာသင္ခဲ့ တဲ့.. John Hopkins က.. ခြဲစိတ္ခန္းသံုး ကိရိယာ တပတ္ရစ္ ေတြ ကို..တကူးတက သယ္လာျပီး.. ရွိတာ နဲ႕ ျဖစ္ေအာင္ စခဲ့ လုပ္ခဲ့ ၾက ပံု ေတြ ။ ဒါေတြ အျပင္ သူ႕ရဲ႕..နယ္အစံုစံု.. တိုင္းရင္းသား အစံုစံု ေသာ .. သူနာျပဳ သင္တန္းသူ ေတြ အေၾကာင္း ကို လည္း .စိတ္၀င္စား ဖြယ္ ဖတ္ ရွဳ ခဲ့ ရ သည္ ။ သူ႕ရဲ႕..သူနာျပဳ သင္တန္းေက်ာင္း ၾကီး က..အဲဒီ အခ်ိန္ တုန္းက..အာရွ မွာ ေရာ..အာဖရိက မွာ ပါ.. အေကာင္းဆံုး..ေက်ာင္းၾကီး ျဖစ္တယ္ လို႕ ဆို တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ပိုင္း အြန္ဒေရေအး ေရးတဲ့ အထဲ မွာ ပို ျပီး စိတ္၀င္စား ဖို႕ ေကာင္း တာက.. သူ ဥေရာပ မွာ.. လွည့္ပတ္ ေနထိုင္ ေနတုန္း တေကြ႕ မွာ..တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္.. ဆရာ၀န္ ၾကီး ရဲ႕ သား ျဖစ္တဲ့.. Starling Seagrave နဲ႕ ေတြ႕ဆို သိကၽြမ္းခြင့္ ရ ခဲ့တယ္ ဆိုတာ ေလး ပါ။ Starling Seagrave ကလည္း စာအုပ္တခ်ိဳ႕ ေရးသား ထုတ္ေ၀ ဖူး ထား တဲ့.. historian တေယာက္ ျဖစ္ သည္။ ( အျပင္က..သိရ တဲ့ အရ ဆို.. ဗမာျပည္ နဲ႕..အေတာ္ ေရစက္ မကြာ လို႕ ထင္ရဲ႕.. နာမယ္ေက်ာ္ ေနရွင္း သတင္းစာ ဆရာၾကီး ဦးေလာရံု ရဲ႕ သမီး တေယာက္ ျဖစ္တဲ့..စာေရး ဆရာမ ၀င္ဒီေလာရံု နဲ႕ လည္း အေၾကာင္းဖက္ ဖူး တယ္ လို႕ ဆိုတယ္ ) </div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီထက္ကို ပို စိတ္၀င္စား စရာ ေကာင္း ျပန္ တာက.. ၁၉၆၅ ခု နွစ္ မွာ ဆရာ၀န္ၾကီး..နမ့္ခမ္း မွာ.. ရုတ္တရက္ ေသဆံုး ေတာ့.. သူ႕သား က.. သြားေရာက္ သျဂိဳဟ္ ဖို႕ အတြက္.. အဲဒီ အခ်ိန္ က..အင္မတန္ ခက္ခဲ လွတဲ့..ဗမာျပည္ ၀င္ခြင့္ ဗီဇာ ကို.. ေနာက္ထပ္ ေခတ္ျပိဳင္ တေယာက္ ျဖစ္တဲ့.. စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး Stilwell ရဲ႕ သား အကူအညီ နဲ႕ ရခဲ့တယ္ လို႕ ဆိုတယ္။ တကယ္ေတာ့.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး Stilwell က.. ေခတ္ျပိဳင္ ဆိုတာထက္.. ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္း က.. ဗမာျပည္ မွာ.. စတီး၀ဲ လမ္းမၾကီး လို႕ ထင္ရွား ေစ ခဲ့ တဲ့.. မဟာမိတ္တပ္ ေတြ ရဲ႕ ဦးစီး တေယာက္ ျဖစ္ ခဲ့ျပီး..ဆရာ၀န္ ၾကီး နဲ႕ နီးကပ္ ခဲ့ သူ တေယာက္ ျဖစ္ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">ဂ်ပန္ေတြ ျမန္မာ ျပည္ ကို သိမ္းထား ျပီး..စစ္ၾကီး ရဲ႕ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ ေန တဲ့ အခ်ိန္မွာ..အိႏၵိယ ဖက္ ကို ဆုတ္ခြာ ေပး ရ တဲ့.. ျဗိတိသွ် အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုင္း ေတြ နဲ႕ အတူ.. ဆရာ၀န္ ၾကီး လည္း ပါ သြား ခဲ့ သည္။ အဲဒီ မွာ.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး စတီး၀ဲလ္ ရဲ႕.. အၾကံအစည္ ဗ်ဴဟာ တခု ျဖစ္ ခဲ့ တဲ့..လီဒို လမ္းမၾကီး ေဖာက္တဲ့ စီမံကိန္း တေလွ်ာက္.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး စတီး၀ဲလ္ နဲ႕ အတူ.. ေဆးမွဴး တေယာက္ အျဖစ္.. တာ၀န္ ယူ ခဲ့ ရ သည္။ <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/--LxDpovKD_I/TmjdHoaEo0I/AAAAAAAADdE/dkntbQJG3OA/s1600/p1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="314" nba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/--LxDpovKD_I/TmjdHoaEo0I/AAAAAAAADdE/dkntbQJG3OA/s320/p1.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;">COL. GORDON SEAGRAVE, 4TH GENERATION OF MISSIONARIES TO BURMA.</span> </div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-PxIyYCPerDs/TmjXcwcHq5I/AAAAAAAADc8/b378rZhquyA/s1600/stillwell+road.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" nba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-PxIyYCPerDs/TmjXcwcHq5I/AAAAAAAADc8/b378rZhquyA/s1600/stillwell+road.jpg" /></a></div><br />လီဒို လမ္းမၾကီး စ ေဖာက္ ခဲ့ တဲ့..၁၉၄၂ က ေနျပီး.. ၁၉၄၃ မွာ ျပီးဆံုး သြား တဲ့ အထိ.. လမ္းေဖာက္ လုပ္ ရ တဲ့.. တရုတ္ စစ္သား ေတြ ..ေဒသခံ ေတြ ကို.. ၀ါးလံုးတိုင္ထူျပီး..ေလထီပိုးစ မိုး ထား တဲ့..ေတာတြင္း ကုသေဆာင္ ေတြ မွာ.. မနားတမ္း ကုသ ေပး ခဲ့ ရ သည္။<br /><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-FnWEnHe3QIw/TmjZov-1LsI/AAAAAAAADdA/tUwOQ3qkp7U/s1600/p2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="278" nba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-FnWEnHe3QIw/TmjZov-1LsI/AAAAAAAADdA/tUwOQ3qkp7U/s400/p2.jpg" width="400" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><span style="font-size: xx-small;">Dr. Seagrave's headquarters is a cluster of bamboo huts high in the Naga Hills. Japs looted the 200-bed hospital on the Chinese border which he ran as a Baptist mission before he was commissioned in the Army. Medical parties go on foot to natives when they are too sick to come in.</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"> ( ပံုေတြကို.. <a href="http://cbi-theater-1.home.comcast.net/~cbi-theater-1/life110143/life110143.html">ဒီမွာ</a> ၾကည့္ နိုင္ ပါတယ္ )<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"> စစ္ၾကီး အျပီး..မဟာမိတ္ တပ္ ေတြ နဲ႕ အတူ ျပန္၀င္ လာ ေတာ့..သူ႕ရဲ႕ နမ့္ခမ္းေဆးရံု ၾကီး က .. စစ္ဒဏ္ နဲ႕ စိစိ ညက္ညက္ ေက် ျပီး ျပာ ပံု ျဖစ္ ေန ခဲ့ ျပီ။ ဒါေပမဲ့.. သူ ခ်စ္တဲ့.. ေဒသခံ ေတြ..သူ႕ကို ခ်စ္တဲ့.. သူ႕တပည့္ သူနာျပဳ ေတြ ရဲ႕.. အျပံဳး ေတြ နဲ႕ ပဲ.. ေဆးရံု ၾကီး နဲ႕ သင္တန္းေက်ာင္း ၾကီး ကို.. တစ္ က ေန..ျပန္ စ ခဲ့ ၾက ျပန္ တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div><div></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NS56EsQqafQ/TmjUkay5k5I/AAAAAAAADcw/le1LjJ1qW7A/s1600/Fullscreen+capture+8092011+24555+PM.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="382" nba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-NS56EsQqafQ/TmjUkay5k5I/AAAAAAAADcw/le1LjJ1qW7A/s400/Fullscreen+capture+8092011+24555+PM.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;"><br /><br />လြတ္လပ္ေရး ရ ျပီးေတာ့ လည္း .... ျပည္တြင္း မညိမ္ မသက္ မူ ေတြ က .. ကပ္ ပါ လာသည္ မဟုတ္လား.. ။ အဲဒီ ေဒသ မွာ..ကခ်င္ လူမ်ိဳး ေတြ က..စ ျပီး လက္နက္ ကိုင္ ခဲ့ တယ္။ ေနာက္ေတာ့.... တရုတ္ျဖဴ က်ဴးေက်ာ္မူ ၾကီး ျဖစ္လာတယ္။ ရွမ္းေဒသ မွာ.. ျပည္မ စစ္တပ္ ေတြ ပိုျပီး ၀င္ေရာက္ လာရတယ္။ အဲဒီလို နဲ႕.. ရွမ္းလူမ်ိဳး ေတြ လည္း ေနာက္ဆံုး မွာ လက္နက္ ကိုင္ လာ ၾက ေတာ့ တယ္။ အဲဒီ ေလာက္ တိုေတာင္း တဲ့..နွစ္ပိုင္း ေလး ေတြ မွာ.. ဗမာ ျပည္ ၾကီး ရဲ႕ အေျခအေန ေတြ ျမန္ျမန္ ဆန္ဆန္..ျဖစ္ပ်က္ ေျပာင္းလဲ ေနတာ ဟာ.. တကယ္ေတာ့..အခုေန ေတြးၾကည့္ရင္..မယံု နိုင္ စရာ ပါပဲ..။ </div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီလို အေျခအေန ေတြ ၾကား ထဲ မွာ.. အစိုးရ နဲ႕ ..သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕ အစည္း အာဏာ ပိုင္ ေတြ ၾကား ထဲ ..ဆရာ ၀န္ ၾကီး နဲ႕ သူ႕ေဆးရံု ၾကီး ရဲ႕ အေနအထား ဟာ အေတာ့္ကို အေရးပါ တဲ့ အစိတ္အပိုင္း တခု ျဖစ္ ခဲ့ မွာ ေသခ်ာ လွ သည္။ စစ္ ပြဲ ေတြ ရယ္..လူနာေတြ ရယ္.. ေဆးရံုၾကီး ရယ္ ..ဆရာ၀န္ၾကီး တေယာက္ ရယ္ ေလ..။ အထူးသျဖင့္..အေမရိကန္ ေက်ာက္ေထာက္ ေနာက္ခံ ေပး ထားတဲ့ တရုတ္ျဖဴ က်ဴးေက်ာ္မူ အတြက္ .. အေမရိကန္ လူမ်ိဳး တေယာက္ျဖစ္ ေနတဲ့.. ဆရာ၀န္ ၾကီး မွာ ပို ျပီး အေနၾကပ္ ပံု ရ ေလ သည္။ က်ေနာ့္ ကို.. သံသယ ၀င္တာ ခံ ခဲ့ ရတယ္.. က်ေနာ္ဟာ တရုတ္ နဲ႕ ဗမာ အစိုးရ ၾကား မွာ</div><div style="text-align: justify;">ျပသာနာ တခု မျဖစ္ ခ်င္ ပါဘူး လို႕ ေျပာ တာ ကို လည္း နားေထာင္ လိုက္ ရ သည္။ အထူးသျဖင့္.. အဲဒီ တရုတ္ျဖဴ ျပသာနာ မွာ..အေမရိကန္ ေတြ ရပ္တည္ပံု မွားယြင္း တာ ကို ေရာ.. တရုတ္ျဖဴ မ်ိဳးခ်စ္ ဆို တဲ့ ျပသာနာ ကို ေရာ..ဗီြဒီယုိ ထဲ မွာ.. ယ်ထဘူတ က်က် ေထာက္ ျပ သြား ခဲ့ သည္။<br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">မေျပးေသာ္ ကန္ရာရွိ...ဗမာ ျပည္ ရဲ႕ အရွဳပ္ေထြး ဆံုး နိုင္ငံေရး..စစ္ေရး အေျခအေန ေတြ ၾကားထဲ မွာ.. သူ႕လို..အေမရိကန္ ၾကီး တေယာက္ ကို..ယံုထင္ ေၾကာင္ထင္..မ်က္စိ စပါးေမြး ဆူးစရာ ျဖစ္လာ ခဲ့ တာ လည္း ဆန္း ေတာ့ မဆန္း ေပ။</div><div style="text-align: justify;"><br /><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Xl3O5QHJTmY/TmjXNAjFmKI/AAAAAAAADc4/RSFdgOlEbIQ/s1600/SG.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" nba="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-Xl3O5QHJTmY/TmjXNAjFmKI/AAAAAAAADc4/RSFdgOlEbIQ/s640/SG.JPG" width="508" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">source: <a href="http://books.google.com.au/books?id=4EsEAAAAMBAJ&pg=PA45&lpg=PA45&dq=The+life+of+Burma+Surgeon&source=bl&ots=QCcEmcwgF8&sig=LX3rlI-5BHgTRwA0egagvpvg4Q8&hl=en&ei=1MdUTv7QAqPbiAKPgYn_DA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CCEQ6AEwATgU#v=onepage&q=The%20life%20of%20Burma%20Surgeon&f=false">LIFE, 12 February 1951</a><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ ေတာ့.. သူက..အေမရိကန္ ၾကီး တေယာက္ လို႕ သာ ဆို ေပမဲ့.. ျမန္မာ ျပည္ မွာ ေမြး ျပီး.. တကယ္တမ္း အားျဖင့္ ဆို.. ေမြးဖြားရာ အခြင့္အေရး အရ.. ျမန္မာ နိုင္ငံသား ျဖစ္ ထိုက္သူ တေယာက္ ပါ။ သူ႕ကို..မစ္ရွင္ သာသနာ ျပဳ မိဘ နွစ္ပါး က..ျမန္မာ ျပည္ မွာ ေမြးဖြါး ခဲ့ သည္။ တေန႕ က်ရင္..ဒီတိုင္းျပည္ ဒီလူမ်ိဳး ေတြ ၾကားထဲ မွာ..ေဆးကုသ ျပီး သာသနာ ျပဳ ခ်င္တယ္ လို႕.. သူ ငယ္စဥ္ ၅ နွစ္သား အရြယ္က..မိဘ ေတြကို ေျပာခဲ့ ဖူးသတဲ့..။ ေနာက္ထပ္ နွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ၾကာတဲ့ အခါ မွာ..အေမရိကန္ ကေန..ေဆးပညာ သင္ယူ တတ္ေျမာက္ ျပီး တဲ့ အခါ.. သူ႕ အိပ္မက္ ေတြ အတိုင္း.. ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာ ခဲ့ တယ္။ ရိုးရိုး ျပန္လာ ခဲ့ တာ မဟုတ္ပဲ.. John Hopkins ေဆးရံု ၾကီးက.. တပတ္ႏြမ္း ခြဲစိတ္ ကိရိယာ တန္ဆာ ပလာ ေတြကို.. တကူးတက သယ္ယူ လာ ခဲ့ တာ.. အာရွတိုက္ မွာ..အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ခဲ့ တဲ့..ေဆးရံုၾကီး နဲ႕ သူနာျပဳ သင္တန္းေက်ာင္း ၾကီး ကို တည္ေထာင္ဖို႕ ေပါ့။ </div><div style="text-align: justify;">သူ႕ရဲ႕ လခ က.. တလ ကို ၁၉ ေဒၚလာ..ကေန...ေစ်းတက္လာေတာ့.. ၅၉ ေဒၚလာ ။</div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ေတာ့..အစိုးရ က…အမူဆင္.. တရားစြဲ..။ </div><div style="text-align: justify;">ျပန္ အပို႕ ခံ မလား.. ေထာင္ က် ခံ မလား ဆိုေတာ့.. ျပန္အပို႕ ေတာ့ မခံ နိုင္။ </div><div style="text-align: justify;">အဲဒီေတာ့.. အလုပ္ၾကမ္း နဲ႕ ေထာင္ဒဏ္ ၆ နွစ္…။ </div><div style="text-align: justify;">တနွစ္အၾကာ.. ေထာင္က လြတ္ေတာ့ လည္း... သူ႕ေျခလွမ္း မ်ား က....နမ့္ခမ္းေဆးရံု ၾကီး ဆီ သို႕ သာ။ ေသတဲ့ အထိ..နမ့္ခမ္း နဲ႕ ရွမ္းေျမ က..တဖ၀ါး မခြါ ခဲ့။ တိုက္ဆိုင္ ခ်င္ ေတာ့.. သူ႕ေဆးရံု ၾကီး ျပည္သူပိုင္ သိမ္းခံ လိုက္ ရ တဲ့ နွစ္ ပိုင္း နဲ႕..မေရွးမေႏွာင္း မွာပဲ.. အေကာင္း ၾကီး ကေန..ရုတ္တရက္ လဲျပိဳ ေသဆံုး သြားခဲ့ တာ ျဖစ္တယ္ လို႕.. အြန္ဒေရေအး စာအုပ္ မွာ ေတြ႕ရ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/5s2nYffUZUM" width="480"></iframe></div><br /><div></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><br />သူ႕ အသံ နဲ႕ သူ႕ဟန္ ပန္ ကို.. ကံအားေလ်ာ္ စြာ.. အခု လို သက္၀င္ လွဳပ္ရွား ျမင္ေတြ႕ ရ ေတာ့..သူ႕ လုပ္ရပ္ စိတ္ေန သေဘာ ထား ကို..ပိုလို႕ပင္ ၾကည္လင္ ျပတ္သား စြာ နားလည္ မိ ရ ေလ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: blue;">I didnt' want to leave here as a traitor. I didn't want the people in Burma to believe that I'm a traitor.. and I didn't want the people of America to believe that It was a treason against this country.</span></em></div><div style="text-align: justify;">သူ ဗမာျပည္က..ဘယ္ေတာ့ မွ ထြက္မသြားဘူး..။ ဗမာျပည္သား ေတြ က..သူ႕ကို သစၥာေဖာက္ တေယာက္ လို႕ အထင္မခံ နိုင္ သလို.. အေမရိကန္ နိုင္ငံသား ေတြ ကလည္း ဒါဟာ နိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မူ တခု ပါပဲ လို႕အထင္ မခံ နိုင္ဘူး.. တဲ့။<br />-</div><div style="text-align: justify;">သူ႕ အမူ အတြက္..အေမရိကန္ မိတ္ေဆြ အသိုင္း အ၀ိုင္း ေတြက.. အေမရိကန္ ေရွ႕ေန တေယာက္ ငွါးေပး ဖို႕ ကမ္းလွမ္း တာ ကို လည္း.. ဗမာျပည္ရဲ႕ တရားေရး စနစ္ ကို သူ ယံုၾကည္ တယ္ ဆိုျပီး ညင္းဆို ခဲ့ သည္။<br />-</div><div style="text-align: justify;">သူ႕ အမူ ကို အလုပ္ၾကမ္း နဲ႕ ေထာင္ဒဏ္ ၆ နွစ္ လို႕.. တရားရံုး က..ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ် လိုက္ တဲ့ ေန႕ မွာ.. ဗမာ သတင္း ေထာက္ တေယာက္ ရဲ႕ ေမးခြန္း ကို.. ရိုးရိုး ရွင္းရွင္း ပဲ ေျဖ သြား ခဲ့ တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: blue;">လူတခ်ိဳ႕က.. က်ေနာ့္ ကို ဘယ္လိုပဲ ျပဳမူ ျပဳမူ.. ခင္ဗ်ားကို သိေစခ်င္တာက.. က်ေနာ္..ဗမာလူမ်ိဳး ေတြကို ခ်စ္လ်က္ပဲ ဗ်ာ</span></em>.. တဲ့။ ထပ္ေျပာ တာက.. <em><span style="color: blue;">အေမရိကန္ လူမ်ိဳး ေတြ ကလည္း.. အခုလို.. လုပ္ရပ္ ေလာက္ နဲ႕ ေတာ့.. ဗမာ လူမ်ိဳး တခုလံုး ကို.. ဆံုးျဖတ္ အျပစ္တင္ လိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး လို႕..က်ေနာ္ ရိုးရိုး သားသား ေမွ်ာ္လင့္ ပါတယ္.. </span></em>တဲ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">သူ႕အတြက္..အားနာ ပူပန္ ျပီး.. အသနား ခံစာ တင္ဖို႕ လုပ္ေန တဲ့ ..ဗမာေရွ႕ေန ၾကီး ဦးေက်ာ္ျမင့္ ကို ေတာင္..<em><span style="color: blue;">ဒီအျပစ္ဒဏ္ ေတြ နဲ႕..ခင္ဗ်ား အေပၚတင္ျပီး ဆက္လုပ္ ေနရ မွာ..က်ေနာ္ မလုပ္ခ်င္ ပါဘူး</span></em> လို႕ ဆို ခဲ့ေသး သည္။<br />-</div><div style="text-align: justify;">ေဒါက္တာ စီးဂေရာ့ဗ္ ၏.. ျပစ္ဒဏ္ မ်ား က ေတာ့..</div><div style="text-align: justify;"><strong>Charge No. 1</strong>, that Seagrave had given aid and comfort to the State's enemies by having tea with a Kachin rebel leader, allowing the rebels to play football on hospital grounds—(not guilty)</div><div style="text-align: justify;"><br /><strong>charge No. 2</strong>, that he had written a letter to facilitate the rebels' arrest of a government commissioner—(guilty) </div><br /><div style="text-align: justify;"><strong>charge No. 3,</strong> that he had given medical help to rebels—(guilty) </div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;">ဆရာ၀န္ တေယာက္က.. ေဆးကု ေပး လို႕.. အျပစ္ ရွိ သတဲ့..။<br />ဆရာ၀န္ တေယာက္ ..လူနာကို ျမင္တဲ့ အခါ..ဆင္းရဲသား လား.. လူခ်မ္းသာလား..ရန္သူ လား..မိတ္ေဆြလား.. က်ဳးေက်ာ္သူလား..မဟာမိတ္ လား ဆိုတာ..အရင္ ခြဲ ျခား ျပီးမွ ကုသ ရ မတဲ့ လား။<br />-</div><div style="text-align: justify;">တကယ္ေတာ့.. အဲဒီ အခ်ိန္က.. မေက်မနပ္ လက္နက္ကိုင္ ခဲ့ ၾကတဲ့..ကခ်င္ ေတြ..ကရင္ ေတြ ..ရွမ္းေတြ ကို..သူ႕ အေန နဲ႕.. ပိုျပီး ခ်စ္ခင္ နီးကပ္ ခဲ့ တယ္ ဆိုရင္ ေတာင္.. သူ႕မွာ ခ်စ္ခင္ ခြင့္ ရွိသလို..နီးကပ္ဖို႕ အေၾကာင္း မ်ား လည္း လံုေလာက္ ခဲ့ ပါသည္။ လူမ်ိဳးစု ေတြ ၾကားထဲ မွာ သူ ေမြးခဲ့ သည္။ မ်ိဳးေစ့ ေတြ က်ဲ ခဲ့သည္။ ဒီလူမ်ိဳးေတြ နဲ႕အတူ ..ဒိုးတူ ေဘာင္ဖက္..မ်ိဳးပင္ ေတြ ရိတ္ခဲ့ သည္။ အသီး အပြင့္ ေတြ ခံစား ရင္း ၾကည္နူး ခဲ့ သည္။ ကရင္..ကခ်င္..ရွမ္း နဲ႕..ဗမာ ဘာသာ စကား ေလးမ်ိဳး လံုး ကို ကၽြမ္းက်င္ ပိုင္နိုင္ စြာ ေျပာနိုင္ ခဲ့ သည္။ ျမန္မာ ျပည္ မွာ ေမြး ၍ ျမန္မာ့ ေျမ အတြက္ အဆံုးစြန္ ထိ..အလုပ္ေကၽြးျပဳ သြား ခဲ့ သည္။ ဒါေပမဲ့.. ျမန္မာ့ သမိုင္း မွာ ေတာ့ ..ရွာမေတြ႕ နိုင္ ခဲ့ ရ..။ ျမန္မာ ေတြ အလြယ္တကူ ဖတ္ရွဳ သိျမင္ ခြင့္ မရ နိုင္ ေသာ.. နိုင္ငံျခားသား ၾကီး တေယာက္ အျဖစ္ သာ။</div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div></div><div style="text-align: justify;"><br /><div></div><div><span style="color: purple;">ေက</span></div><div><span style="color: purple;">၆ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁ </span><br /><br /></div><div></div><div>+++++<br /><br /></div></div><div></div><div style="text-align: justify;"><u>Gordon Stifler Seagrave</u></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: left;">1897, Mar. 18 Born, Rangoon, Burma</div><div style="text-align: left;">1917 A.B., Denison University, Granville, Ohio</div><div style="text-align: left;">1920 Married Marion Grace Morse</div><div style="text-align: left;">1921 M.D., Johns Hopkins University Medical School, Baltimore, Md.</div><div style="text-align: left;">1922-1965 Practiced medicine, Namkham Hospital, Namkhan, Burma, with a four- year</div><div style="text-align: left;"> absence from 1942 to 1946</div><div style="text-align: left;">1930 Published Waste-Basket Surgery. Philadelphia and Boston: Judson Press</div><div style="text-align: left;">1938 Published Tales of a Waste-Basket Surgeon. Philadelphiaand </div><div style="text-align: left;">1942-1946 Served in United States Army Medical Corps, first as Major and later as Lieutenant Colonel</div><div style="text-align: left;">1943 Published Burma Surgeon. New York: W.W. Norton and Co.</div><div style="text-align: left;">1946 Published Burma Surgeon Returns. New York: W.W. Norton and Co.</div><div style="text-align: left;">1955 Published My Hospital in the Hills. New York: W.W. Norton and Co.</div><div style="text-align: left;">1960 Published Life of a Burma Surgeon. New York: Ballantine Books</div><div style="text-align: left;">1965,Mar. 29 Died, Namkhan, Burma</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><em>( source: American Medical Center for Burma Records 3)</em></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><em>Reference:</em></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: Times New Roman; font-size: x-small;">Sao Sanda, The Moon Princess, River Books, Bangkok, 2008, p.128</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"></span><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif"; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US;"><span style="font-family: Times New Roman; font-size: x-small;">Henri-Andre` Aye, The Shan Conundrum, NewYork, 2009.</span></span></span><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif"; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US;"><span style="font-size: x-small;"><a href="http://books.google.com.au/books?id=4EsEAAAAMBAJ&pg=PA45&lpg=PA45&dq=The+life+of+Burma+Surgeon&source=bl&ots=QCcEmcwgF8&sig=LX3rlI-5BHgTRwA0egagvpvg4Q8&hl=en&ei=1MdUTv7QAqPbiAKPgYn_DA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CCEQ6AEwATgU#v=onepage&q=The%20life%20of%20Burma%20Surgeon&f=false">Dr Seagrave Goes to Jail, LIFE, 12 February 1951</a> , p.45</span></span></span><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif"; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US;"><span style="font-size: x-small;"><a href="http://books.google.com.au/books?id=_0sEAAAAMBAJ&pg=PA39&lpg=PA39&dq=The+life+of+Burma+Surgeon&source=bl&ots=6pQ5Oqf8Bm&sig=IuJryFkeqDRPdUMd1UpQeqHDzS0&hl=en&ei=CL9UTvuGHerXiALz_LHrDA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=7&ved=0CDwQ6AEwBjgK#v=onepage&q=The%20life%20of%20Burma%20Surgeon&f=false">Trail of Burma Surgeon, LIEF, 27 November 1950</a> , p.39</span></span></span><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif"; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US;"><span style="font-size: x-small;"><a href="http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,821447,00.html">Burma: Sea of Troubles, TIME, 29 January 1951.</a></span></span></span><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif"; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US;"><span style="font-size: x-small;"></span></span></span><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif";"><span style="font-family: "Zawgyi-One", "sans-serif"; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US;"><span style="font-size: x-small;"><a href="http://lcweb4.loc.gov/service/mss/eadxmlmss/eadpdfmss/2010/ms010275.pdf">J.Butler, American Medical Center for Burma Records, Wastionton DC, 2010.</a> </span></span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-2169102282795027034?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-3863061102340619682011-09-07T18:13:00.011+08:002011-09-16T14:01:39.903+08:00လူနာေဆာင္ အမွတ္ မရွိ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Xj60ccPx-Sk/TmdDVjg24QI/AAAAAAAADco/-dDEgRji8Kc/s1600/schizo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="326" nba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Xj60ccPx-Sk/TmdDVjg24QI/AAAAAAAADco/-dDEgRji8Kc/s400/schizo.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>စခီဇိုဖရီးနီးယား</strong> ေပါ့ ..အခိုးေတြ ပ်ံ႕လြင့္ေတာ့ .. ေဂ်ာ္နီဒိပ္ ျဖစ္လို ျဖစ္</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဂ်နီဖာအန္နစ္စတင္ ကို..ခ်စ္ေရးဆို ျဖစ္ သတဲ့..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>ေအာ့ဘ္စက္ဆဗ္</strong> ျဖစ္ပံုကလည္း .. ေသခါမွပဲ.. တြင္းထဲ က.. တက္မယ္ ဆိုေတာ့</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အျမင့္ <strong>ဖိုဘီးယား</strong> လား..အက်င့္ <strong>ဖိုဘီးယား</strong> လား..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>ဒီလ်ဴးရွင္း</strong> ျဖစ္တဲ့အခါ စိတ္ၾကြ .. <strong>ဒီပရက္ရွင္း</strong> ရတဲ့ အခါ စိတ္က်</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒါမွ <strong>ဘိုင္ပိုလာ</strong> အစစ္ ဆိုေတာ့.. မဆီမဆိုင္ မ်က္မွန္ကိုင္း ဓါးနဲ႕ခ်ိဳင္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိုယ့္ အရိပ္ကို ၾကည့္.. အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ နဲ႕.. <strong>နာဆစ္စစ္ဇ္ </strong>ေလာက္ေတာ့...ဒီေခတ္ မွာ အေပ်ာ့ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဂ်နီဖာအန္နစ္စတင္ မွာ ကေရာ… <strong>ဟစ္စထရီေရာနစ္</strong> ကင္းပါ့မလား</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေၾသာ္ .. ဒုကၡပါပဲ.. ဗမာလို ေရးတာ..ဗမာလို နားမလည္ ဘူးလား</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ခပ္ရိုင္းရိုင္း မေျပာခ်င္ လို႕..ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း..ယဥ္ယဥ္ေလး လို႕ ေျပာေနတာ...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပုထုဇေနာ..ဥမၼတေကာ.. ေတာသြားေျပာ..<br /><br />မေျပာခ်င္လဲ.. မေျပာခ်င္ပဲ ေနလို႕ ကို မရဘူး..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဟာဒီမယ္ ေတြ႕လား..ငါ့ကြန္ျပဴတာ မ်က္နွာျပင္မွာ.. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တကမၻာလံုးကို.. <strong>ေရွာ့ခ္ </strong>ရိုက္ ျပစ္ မ လို႕… ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">-</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Kay</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-386306110234061968?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-32657702177048159992011-09-04T11:48:00.002+08:002011-09-07T20:56:36.039+08:00ယူနီ…တူညီ .. မူအတည္ျဖစ္ဖို႔…<div style="text-align: justify;"><span style="color: blue; font-family: Zawgyi-One; font-size: x-small;"><em>ေရးသားသူ- မိေတဖိုး</em></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘေလာ့ဂါ ညီမေလး တစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္။ ငါတို႔ ျမန္မာေတြကလည္း စာလံုးဖြန္႔ေလးေတာင္ ညီညြတ္ေအာင္ မသံုးႏိုင္ၾက ဘူးေနာ္ တဲ့။ အင္း… လို႔ပဲ သံရွည္ဆြဲျပီး ေထာက္ခံသလိုလို စဥ္းစားသလိုလို လုပ္လိုက္ပါတယ္။ တကယ္က ဘာေၾကာင့္ဆိုတဲ့ အေျဖကို မသိလို႔ပါ။ </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပန္စဥ္းစားမိေတာ့ အားလံုးနီးပါး ေဇာ္ဂ်ီ ဖြန္႔ (စာလံုးပံုစံ) ကို သံုးေနၾကသားပဲ။ ညီညြတ္သားပဲလို႔ … အခု ေရးတဲ့ စာကိုေတာင္ ေဇာ္ဂ်ီဖြန္႔နဲ႔ပဲ ရုိက္လုိက္တာပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ အိုင္တီပညာရွင္ အမ်ားစုက တညီတညြတ္တည္း ေျပာၾကတာ ကေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီဖြန္႔ဟာ ယူနီကုဒ္ ကို အျပည့္အ၀ အသံုးခ်ထားတာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ မသံုးသင့္ဘူးတဲ့။ ယူနီကုဒ္ ကိုပဲ အျပည့္အ၀ အသံုးခ်တဲ့ ျမန္မာဖြန္႔ကိုပဲ သံုးသင့္သတဲ့။ ဒါနဲ႔ သူတို႔ ညႊန္းတဲ့ ယူနီကုဒ္ ဆိုတဲ့ ဖြန္႔ ေတြကို ကြန္ပ်ဴတာမွာ သြင္းၿပီး သံုးဖို႔ ၾကိဳးစားၾကည့္တဲ့ အခါမွာ အရင္က အဆင္ေျပေျပ ဖတ္လို႔ရေနတဲ့ စာေတြလည္း ဖတ္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္တခါ အိုင္တီသမားေတြက ေျပာပါေသးတယ္။ ျမန္မာ ယူနီကုဒ္ ကို တညီတညြတ္တည္း သံုးႏိုင္ဖို႔က ၉၀ ရာႏႈန္း ေအာင္ျမင္ေနျပီတဲ့။ ဒါဆိုလည္း က်န္တဲ့ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္က ဘာလိုေနေသးတာလဲ…။ အဲဒီ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ လိုေနေသးလို႔ ယူနီကုဒ္ ဆိုတာကို သံုးတဲ့အခါမွာ ခုနလို အဆင္မေျပတာေတြ ေပၚလာတာလား။ ဒါဆိုရင္ က်မတို႔လို သာမန္ အသံုးျပဳသူေတြ အေနနဲ႔ ၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ေအာင္ျမင္မွပဲ ယူနီကုဒ္ကို သံုးလို႔ရမွာလား။ ခုလက္ရွိမွာ အဆင္အေျပဆံုး ယူနီမကုဒ္တဲ့ ဖြန္႔ကိုပဲ သံုးလို႔ မရဘူးလားလို႔ ေမးခ်င္ပါတယ္။ က်မတို႔လို အိုင္တီပညာကို ထဲထဲ၀င္၀င္ မသိတဲ့ သာမန္ အသံုးျပဳသူေတြ နားလည္ဖို႔ အိုင္တီပညာရွင္ေတြဘက္က လံုေလာက္တဲ့ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြ ေပးထားတာ မ်ားမ်ားစားစား ရွာမေတြ႕ ပါဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">က်မအျမင္ ေျပာရရင္ သည္ေန႔လို အင္တာနက္ တြင္က်ယ္လာတဲ့ ကာလမွာ ကမာၻ႔ စံႏႈန္းနဲ႔ညီတဲ့ ျမန္မာ စာလံုးပံုစံကို တညီတညြတ္တည္း အသံုးျပဳႏိုင္ဖို႔ဆိုတဲ့ အေရးဟာ ျမန္မာ ကို အဂၤလိပ္လို ဘားမားလို႔ ေပါင္းမလား ျမန္မာလို႔ ေပါင္းမလားဆိုတဲ့ ကိစၥထက္ေတာင္ အေရးၾကီးဦးမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-to0a1LoByUI/TmL0qanDlKI/AAAAAAAADcc/UJ_QvWB8_WA/s1600/unicode+cartoon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="474" src="http://2.bp.blogspot.com/-to0a1LoByUI/TmL0qanDlKI/AAAAAAAADcc/UJ_QvWB8_WA/s640/unicode+cartoon.jpg" width="640" xaa="true" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><a href="http://kalyarmitay.blogspot.com/">ကာတြန္း- ကလ်ာမိေတ</a></div><br /><br />အဲသည္ေတာ့ က်မအေနနဲ႔ နားလည္တတ္ကၽြမ္းသူ မဟုတ္ေပမဲ့ ကမာၻ႔စံႏႈန္းနဲ႔ညီတဲ့ ယူနီကုဒ္ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို ပညာရပ္ စကားလံုးေတြ မသံုးပဲ သာမန္ နားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစား ၾကည့္ပါတယ္။ ယူနီကုဒ္ဆိုတာ အကၡရာ စာလံုး တစ္ခုတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္ သီးသန္႔ ေနရာ တစ္ခု ကို ပိုင္ဆိုင္ျခင္း ပါပဲတဲ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အကၡရာ တစ္လံုး ရိုက္တိုင္း သူ႔အတြက္ သီးျခား သတ္မွတ္ ေပးထားတဲ့ နံပတ္ကို ေခၚၿပီး ေဖာ္ျပခိုင္းတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာစက္ကလည္း အဲဒီ သက္ဆိုင္ရာ နံပတ္ကို ၾကည့္ၿပီး ဘာ အကၡရာ ဆိုတာကို နားလည္ ပါတယ္တဲ့။ အဲဒီလို နားလည္ မွသာ ျမန္မာစာနဲ႔ သတ္ပံုစစ္တာတို႔၊ စက္နဲ႔ ဘာသာျပန္တာ၊ အကၡရာစဥ္ စီတာ၊ စာလံုးေပါင္း၊ သဒၵါအထား အသို စစ္ေပးတာ၊ စာရိုက္လိုက္တာနဲ႔ ပုဒ္ျဖတ္၊ ပုဒ္ရပ္ေတြ ခဲြထားေတြ စနစ္တက် လုပ္ေဆာင္ ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္တဲ့။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ေဖာ္ျပတဲ့ ခလုတ္ေတြ၊ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို ကိုယ့္စာနဲ႔ကို ဖတ္ႏိုင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ္။ ဒါထက္ပိုရရင္ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ စနစ္ အသံုးျပဳတဲ့ မိုဘိုင္ဖုန္းေတြ၊ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြမွာ ကိုယ့္ဘာသာ စကားနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးႏိုင္လာပါမယ္။ လက္ရွိ က်မတို႔ သံုးေနရတဲ့ ျမန္မာစာ၊ တိုင္းရင္းသား စာေတြက ကြန္ပ်ဴတာမွာ သာမန္ စာစီစာရိုက္တဲ့ အဆင့္ ေလာက္ပဲ ရွိေနပါတယ္။ ယူနီကုဒ္ ဆိုတာႀကီး ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ စကားနဲ႔ ခက္ခဲ ရႈပ္ေထြးတဲ့ လုပ္ငန္းရပ္ေတြ လုပ္ေဆာင္ ခိုင္းေစႏိုင္ပါလိမ့္မယ္တဲ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယူနီကုဒ္ နံပတ္ေတြရဖို႔ ကိုေတာ့ ယူနီကုဒ္ ကြန္ဆိုတီယံလို႔ ေခၚတဲ့ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ ယူနီကုဒ္ စံ သတ္မွတ္ တဲ့ အဖဲြ႕ႀကီးမွာ ေလွ်ာက္ထားရပါတယ္။ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံအလိုက္၊ ဘာသာစကား အလိုက္ တင္ျပ လာတဲ့ ဘာသာ စကားေတြကို သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံက စာေပပညာရွင္မ်ား၊ ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္မ်ား ပူးေပါင္း ညိႇႏႈိင္း ျပီး၊ ယူနီကုတ္စံသက္မွတ္တဲ့ အဖဲြ႕ကေနျပီး ကုဒ္ နံပတ္ေတြ သတ္မွတ္ ေပးပါတယ္။ျမန္မာ ယူနီ ကုဒ္ စနစ္ဟာ ျမန္မာစာ တစ္ခုတည္း အတြက္ မဟုတ္ပဲ အျခား တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကား ေတြပါ ထည့္သြင္း သတ္မွတ္ေပးရ မွာပါ။ ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံ အတြက္ စနစ္ တစ္ခုသာ သတ္မွတ္ေပးတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ ေၾကာင့္ပါ။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အတြက္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့လို႔ ျမန္မာစာ အတြက္ အေတာ္ျပည့္စံု ေနတဲ့ အေျခအေန ေရာက္ေနျပီး၊ တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကားေတြ အတြက္ပါ ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ သတ္မွတ္ေနတဲ့ အဆင့္မွာ ေရာက္ေနၿပီ လို႔ ဆိုပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီလို သတ္မွတ္ခ်က္ ရရုံနဲ႔ မၿပီးေသးပါဘူး၊ ကြန္ပ်ဴတာမွာ တပ္ဆင္ထားတဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ေတြက သတ္မွတ္ ထားတဲ့ ကုဒ္နံပတ္ေတြကို နားလည္ လက္ခံဖို႔ နဲ႔ ပံုစံတက် ျမန္မာစာလံုးေတြ ေပၚလာဖို႔ လိုပါ ေသးတယ္။ အဲဒီအဆင့္မွာ ျမန္မာစာ စနစ္ကို ကြန္ပ်ဴတာမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေပၚလာေအာင္ အလုပ္ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာကို ၾကားခံလုပ္ေဆာင္ ေပးမဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ တစ္ခု ရွိရပါမယ္။ လက္ရွိ ျမန္မာစာ သံုးႏိုင္တဲ့ ဖီဒိုရာ - လင္းနက္စနစ္ (Fedora – Linux OS)၊ အခု ေနာက္ဆံုးထြက္ ပန္းသီး မက္စ္အိုအက္စ္ အိတ္ (Mac OS X Lion) မွာ ျမန္မာ ယူနီကုတ္ ပါရွိ ပါသတဲ့။ အခု ေျပာခဲ့တဲ့ စနစ္ေတြကို က်မတို႔ မသံုးႏိုင္တာရယ္၊ မသံုးတတ္ တာရယ္ေၾကာင့္ အမ်ားျပည္သူ အတြက္ မက်ယ္ျပန္႔ႏိုင္ပါဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အကယ္၍မ်ား မိုကၠရုိေဆာ့ဖ္လို ကုမၸဏီက ျမန္မာစာစံ သတ္မွတ္ခ်က္ စနစ္ကို လက္ခံျပီး အဲသည္ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ ကို လုပ္ေဆာင္ေပးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလံုး အတြက္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ကမာၻမွာေရာ ျမန္မာမွာပါ အသံုးျပဳသူ အမ်ားဆံုး ျဖစ္တဲ့ ၀င္းဒိုးစနစ္ (Windows OS) ကို သူတို႔ ကုမၸဏီက ထုတ္လုပ္ေနလို႔ပါ။ မိုကၠရိုေဆာ့ဖ္က လက္ခံၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ က်န္တဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ ကုမၸဏီ ေတြကလည္း လက္ခံလာၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ ဘယ္ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ ကို အသံုးျပဳျပီး ကြန္ပ်ဴတာ စာမ်က္ႏွာေတြကို ဖန္တီးထားသည္ျဖစ္ေစ ျမန္မာစာကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ လက္ကြက္ ပံုစံနဲ႔ရုိက္ျပီး တညီတည္း ေပၚလာ ခိုင္းေတာ့ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္၊ ဘယ္ကြန္ပ်ဴတာ သံုးသံုး ျမန္မာစာကို ဖတ္ဖို႔ ဘာမွ အလုပ္ရႈပ္ ေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ စာရိုက္တဲ့ အခါမွာလည္း ျမန္မာစာ လက္ကြက္ ပံုစံသိရင္ ဘယ္ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ ကေန ျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္လုပ္လာႏိုင္ပါမယ္။ စာဖတ္တဲ့အခါမွာလည္း ခုလို ေဇာ္ဂ်ီဖြန္႔ နဲ႔ ရုိက္ထားတာေတြကို တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ ဖတ္လို႔မရပဲ ေလးေထာင့္ အတုံးေလးေတြပဲ ေပၚေနတာမ်ဳိးေတြ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လက္ရွိအေျခအေနမွာေတာ့ ျမန္မာစာကို ကြန္ပ်ဴတာမွာ ရိုက္ေတာ့မယ္ ဆိုတာနဲ႔ အဆင့္ေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ေဆာင္ရပါျပီ။ ကိုယ္သံုးမဲ့ကြန္ပ်ဴတာမွာ ျမန္မာဖြန္႔ သြင္းထားမွ ရုိက္လို႔ရမယ္။ ဖတ္မဲ့စက္မွာလည္း ျမန္မာဖြန္႔ရွိမွ ဖတ္လို႔ရမယ္။ ရွိလို႔ ရုိက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ျမန္မာဖြန္႔ပံုစံကိုေရြးရတယ္ ေျပာင္းရတယ္။ သည္ဘက္ကြန္ပ်ဴတာကေန ဟိုဘက္ကြန္ပ်ဴတာကိုေရြ႕လိုက္ရင္ ကိုယ္ရုိက္ထားတာေတြ ကို ျပန္ဖတ္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာ တစ္လံုးထဲမွာေတာင္ နဂိုရွိျပီးသားစာရုိက္ထားတဲ့ဖိုင္တစ္ခုကို ျပန္ဖြင့္ရင္ နဂိုအတိုင္းျပန္မေပၚတတ္ပါဘူး။ ဖြန္႔ကို ျပန္ျပန္ ေရြးေနရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ဒီဇိုင္းနာ တစ္ေယာက္ ကေတာ့ ျမန္မာစာနဲ႔ လုပ္ရတာ သိပ္လက္ေပါက္ကပ္ တယ္၊ ဒီဇိုင္းပံုစံ တခု ေျပာင္းတာနဲ႔ အစ၊ အဆံုး ျပန္ျပန္ စီေနရတဲ့ ဘ၀ ဘယ္ေတာ့ ကၽြတ္မလဲလို႔ ၿငီးေလ့ ရွိပါတယ္။ ယူနီကုဒ္ကို တညီတည္း အသံုးျပဳ လာႏိုင္ရင္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြ မွာလည္း သိခ်င္တဲ့ အခ်က္အလက္ကို ျမန္မာလိုရုိက္ျပီး မွန္မွန္ကန္ကန္ ရွာႏိုင္ပါ လိမ့္မယ္။ အခုေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီ ဖြန္႔ နဲ႔ ရွာရင္၊ ျမန္မာ၃ ဖြန္႔ က မသိ၊ ဧရာနဲ႔ ရွာရင္ ေဇာ္ဂ်ီက မသိဆိုေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ပါဘူး။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါဆို အခု အေရးၾကီးတာက မိုက္ကရုိေဆာဖ့္ ကုမၸဏီက မထည့္သြင္း ေပးေသးလို႔ ျမန္မာစာ ယူနီကုဒ္ေတြ အလုပ္မျဖစ္ ေသးတာေပါ့။ သူတို႔ က လိုအပ္တဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ ေရးေပးေအာင္ ဘာလုပ္ ေပး ဖို႔ လိုမလဲ လို႔ ေမးျမန္းၾကည့္မိတဲ့အခါ…. သည္လို ကိစၥမ်ဳိးမွာ အစိုးရပိုင္းဆုိင္ရာ တာ၀န္ရွိသူေတြက ကုမၸဏီကို ေတာင္းဆိုမွ ျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မယ္တဲ့။ တႏိုင္ငံလံုး သံုးဖို႔စနစ္ တစ္ခု ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေငြေၾကးရင္းႏွီးမႈ အမ်ားအျပား သံုးရမွာပါ။ အစိုးရေတြ ကိုယ္တိုင္က ဦးေဆာင္ လုပ္ရတဲ့ စီမံကိန္းမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေတာ့ သာမန္ သံုးစြဲသူေတြ အေနနဲ႔ တတ္ႏိုင္တာကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ ကုမၸဏီနဲ႔ စကားေျပာဖို႔ အစိုးရပိုင္းကို ဒါမွမဟုတ္ သည္ ကုမၸဏီ အေပၚမွာ ၾသဇာ ရွိမဲ့သူ ပုဂၢိဳလ္ကို အကူအညီေတာင္းဖို႔၊ လိုပါလိမ့္မယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မစၥတာ ဘီလ္ဂိတ္နဲ႔ မစၥတာ ေဘာ္မာ သို႔ ဦးတည္ၿပီး မိုကၠရိုေဆာ့ဖ္ စနစ္မွာ ျမန္မာစာ စနစ္ လက္ခံ ထည့္သြင္းဖို႔ တိုက္တြန္းတဲ့ လက္မွတ္ထိုး ေတာင္းဆိုတဲ့ စာမ်က္ႏွာ တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ( <a href="http://petition.myanmarlanguage.org/">http://petition.myanmarlanguage.org/</a> ) ဒီေနရာ မွာ လက္မွတ္ထိုး ေတာင္းဆိုထားသူ ေပါင္းဟာ သည္ စာေရးခ်ိန္ အထိ စုစုေပါင္း တစ္ေသာင္း သံုးေထာင္ေက်ာ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ လက္မွတ္ေရးထိုးသူ ၅ သိန္း (ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳသူ ၅ သိန္း ရွိရင္) မိုကၠရိုေဆာ့ဖ္က ျမန္မာစာ စနစ္ကို လက္ခံ ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကလည္း တနည္းတလမ္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ပါ၀င္ ေတာင္းဆို လက္မွတ္ထိုး သင့္ၾက ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔တဲ့ အခ်က္ေၾကာင့္ မိုကၠရိုေဆာ့ဖ္က မလုပ္တာ ဆိုခဲ့ရင္ေတာ့၊ လူသားခ်င္း စာနာမႈ အျမင္က ၾကည့္ဖို႔ လိုအပ္ပါမယ္။ သန္း ၆၀ လူဦးေရ ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ နည္းပညာ အဆင့္ျမင့္ဖို႔ အကူအညီ ေပးျခင္းအားျဖင့္ သာမန္ လူတန္းစားနဲ႔ နည္းပညာ နီးစပ္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္ေပးတာပါ။ လူထုကို တိုက္ရိုက္ အက်ဳိးရွိေစပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဓိက တာ၀န္အရွိဆံုးကေတာ့ အစိုးရပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္ အစိုးရကေတာ့ အာဆီယံ ဥကၠဌ ျဖစ္ဖို႔က ပိုအေရးၾကီးေနတယ္ ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္ေရးတာ တစ္ေယာက္ အလြယ္တကူ ဖတ္မရရင္ ပိုေတာင္ ေကာင္းေသးတယ္လို႔ ထင္ေနလားေတာ့မသိပါ။ ဒါမွမဟုတ္ နည္းပညာ တိုးတက္မႈဟာ အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစတာေၾကာင့္ အစိုးရက ေငြေၾကး မစိုက္ထုတ္တာလား၊ သူတို႔ အိပ္ထဲမေရာက္မဲ့ စီမံကိန္းျဖစ္တဲ့ အတြက္ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ ေနၾက တာလား ဆိုတာေတာ့ ျမန္မာအစိုးရ ကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါမယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္တခ်က္က တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကားေတြကို နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ကန္႔သတ္တဲ့ အစိုးရ တစ္ရပ္ အေနနဲ႔ ယူနီကုဒ္ စနစ္ မရွိေနတာကို ပိုႀကိဳက္ပါလိမ့္မယ္။ ယူနီကုဒ္ စနစ္ အလုပ္လုပ္လာရင္ တိုင္းရင္းသား ဘာသာ စကားေတြ ကို အရင္ကလို ကန္႔သတ္ ပိတ္ပင္ႏိုင္ေတာ့မယ္ မဟုတ္ပါ။ ကိုယ့္ မိခင္ဘာသာ စကားကို အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာနဲ႔ တဲြဖက္ သံုးႏိုင္လာရင္ လူေတြ နည္းပညာနဲ႔ ပိုမိုရင္းႏွီးလာေစမွာ ျဖစ္သလို၊ စာေပ ဖြံ႕ျဖိဳးမႈလည္း တိုးတက္လာႏိုင္ပါတယ္။ အိုင္တီနည္းပညာ အေျပာင္းအလဲဆိုတာ လူမႈ ေတာ္လွန္ေရး တစ္ရပ္ျဖစ္သလို ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္လည္း မ်ားစြာ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစမဲ့ အေရးၾကီး ကိစၥတစ္ရပ္ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယူနီကုဒ္ စနစ္ ထူထူေထာင္ေထာင္ ျဖစ္လာတဲ့ တေန႔ ၊ ရြာက လယ္သမားၾကီးေတြလည္း သူတို႔အိမ္က ရုပ္ျမင္သံၾကားစက္ မွာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြ ျမန္မာစာ နဲ႔ ဖတ္ရႈ အသံုးျပဳလာႏိုင္မွာပါ။ ဒီ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ေတြ လက္ေတြ႔ျဖစ္လာဖို႔ကိုေတာ့ ဘာသာေဗဒကၽြမ္းက်င္သူ ျမန္မာ ပညာရွင္၊ တိုင္းရင္းသား ပညာရွင္ေတြနဲ႔၊ နည္း ပညာ ကၽြမ္းက်င္သူေတြ၊ အစိုးရ နဲ႔ မီဒီယာေတြကပါ ၀ိုင္း၀န္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုအပ္ ေနပါတယ္။ ျမန္မာစာ ယူနီကုဒ္စနစ္ အသံုးျပဳႏိုင္ေရးဟာ အေရးၾကီးေၾကာင္း ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳသူ သာမန္ လူေတြကိုလည္း နားလည္ေအာင္ ပညာေပးဖို႔ လိုသလို သက္ဆိုင္ရာ မိုကၠရုိေဆာ့ဖ္ ကုမၸဏီက လက္ခံေဆာင္ရြက္ေပးလာေအာင္ တိုက္တြန္း ႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္တဲ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြကို ေလ့လာၾကည့္မိတဲ့အခါ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာဆိုရင္လည္း သူ႔ဘာသာ စကားကို ယူနီကုဒ္နဲ႔ သံုးေနတာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ေက်ာ္သြားပါၿပီ။ တရုတ္၊ အိႏၵိယ၊ ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယား၊ ဗီယက္နမ္၊ ကေမာၻဒီးယား၊ လာအို စတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ယူနီကုဒ္ကို အသံုးျပဳႏိုင္ေနပါျပီ။ သူတို႔ဘာသာ စကားေတြနဲ႔ စက္ပစၥည္းေတြ သံုးႏိုင္ၾကပါၿပီ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္လို႔သာ မိုကၠရုိေဆာ့ဖ္လို ကုမၸဏီၾကီးမ်ဳိးက ျမန္မာ ယူနီကုဒ္စံ ကို သူ႔ရဲ႕ေနာင္ထြက္လာမဲ့ ၀င္ဒိုးမွာ ထည့္သြင္းေပး လိုက္ရင္ ခုလို တကြဲတျပားျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာဖြန္႔ေတြလည္း ယူနီကုဒ္ စနစ္ေအာက္မွာ မညီညြတ္စရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ယူနီကုဒ္ စံညႊန္းအတိုင္း လက္ကြက္ဆင္ထားတဲ့ ဒီဇိုင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ စာလံုးပံုစံ အမ်ဳိးမ်ိဳးကေတာ့ တီထြင္ ဖန္တီး မႈအလုိက္ ေပၚလာမွာေပါ့ေလ။ ဒါကေတာ့ ျပသနာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါကို မညီညြတ္တာလို႔လည္း သတ္မွတ္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ဒါမ်ဳိးကေတာ့ မတူကြဲျပားျခင္းရဲ႕ အလွတပါးပဲ ျဖစ္လာမွာပါ။ </div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>မိေတဖိုး<br />ဇူလိုင္လ ၃၁ ရက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-3265770217704815999?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-42584322501769431642011-09-02T10:41:00.008+08:002011-09-02T15:34:27.562+08:00ပန္းခင္း ( for blog day)<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-PK1ztSrtVnI/TmBA3Qle-JI/AAAAAAAADcY/r_o7j8Hu20M/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-PK1ztSrtVnI/TmBA3Qle-JI/AAAAAAAADcY/r_o7j8Hu20M/s1600/images.jpg" xaa="true" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီ ပန္းခင္း မွာ.. <strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/03/blog-post_17.html">အေတြး</a></strong> ေတြ ေျခဆင္း..ေက်ာခ်င္း ထိလု..</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္း မွာ..<strong>အေတြ႕</strong> ေတြ ဦးညြတ္.. နွုတ္ခြန္း ေခၽြစြတ္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္း မွာ.. <strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/03/blog-post_26.html">အတိတ္</a></strong> ေတြ ထြန္ မ ..မိုးလြန္မွ သြန္ခ် ေန တာမ်ား..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္း မွာ.. <strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/03/blog-post_16.html">အေတာင္</a> </strong>ေတြ..တဖ်ပ္ဖ်ပ္..ေနေရာင္ ေအာက္မွာ လင္းလက္ခဲ့ ဘူးတာ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္း မွာ.. တူရာ တူရာ စု လို႕..<strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/04/blog-post_10.html">အတူတူ</a> </strong>ယုယ ျပဳစု ခဲ့ၾက</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္း ထဲ.. <strong>အတြန္း အတိုက္</strong> ေတြ နဲ႕.. ျငင္းလိုက္ ခုန္ လိုက္ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္း ထဲ..<strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/05/blog-post_05.html">အတား</a></strong> အစီး ေတြ အၾကား..ေက်ာ္ၾက လႊားၾက</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္း ထဲ.. <strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/04/blog-post_7192.html">အတင္း</a> </strong>ဆို စကား လည္း ..နွစ္ကိုယ္ၾကား ေျပာ ရဲ႕</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီ ပန္းခင္းထဲ.. <strong><a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/03/blog-post.html">အတု</a></strong> အစစ္ လား ခြဲျခားစရာ မလို ခဲ့..( ခြဲ လည္း မခြဲ ျခား တတ္ ခဲ့)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲဒီလို နဲ႕ ပဲ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပ်ိဳးေတြ က်ဲတယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပန္းေတြ ပ်ိဳးတယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပင္ေတြ ေပါက္တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပ်ားေတြ ပ်ံတယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပန္းေတြ ပြင့္တယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပ်ိဳးေတြ ပြားတယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပြင့္ ေတြ ျပံဳးတယ္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ပ်ိဳးတယ္..ပြင့္တယ္..ပြားတယ္..ျပံဳးတယ္..<br />-</div><div style="text-align: center;">ျပီးေတာ့လည္း.. မမုန္းပဲ နဲ႕..ညိွဳးျပဳန္းသြား တဲ့..အရြက္ေတြ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မယွက္တြယ္ ပဲ ပ်က္ျပယ္ သြားတဲ့..အျမစ္ေတြ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေရာက္လာပဲ..ေပ်ာက္ခါ သြားတဲ့..ပ်ိဳးက်ဲသူေတြ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မညိဳပါပဲ ..ျပိဳျပိဳ လာတဲ့..အခါလြန္ မိုးေျပး ေတြ နဲ႕ေတာ့.. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဟာ.. ေဆာင္းဦး ကို ၾကိဳဆို<br />.</div><div style="text-align: center;">ပြင့္ျမဲ ခ်ိဳခိ်ဳ..ေတာပန္း ပ်ိဳတို႕ မွာျဖင့္..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">မေမာတမ္း ဆို..ၾကည္လင္ သဘာ၀ ေတြ နဲ႕</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အစဥ္ ရႊင္ျပ ၾက ပါ ေစ ေၾကာင္း…။ </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">ေက </div><div style="text-align: center;">၃၁ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၁ </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;">.............. </div> <br /> <br /><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: #351c75;">ဘေလာ့ဂ္ ေန႕ အတြက္..ေရးဖြဲ႕သည္။ </span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: #351c75;"></span></em> </div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: #351c75;">က်မ ဘေလာ့ဂ္ ေရးခဲ့ သည္မွာ..ငါးနွစ္ ကာလ ထဲသို႕ ေရာက္ခဲ့ ပါျပီ။ ဘာေၾကာင့္ ဘေလာ့ဂ္ ေရး ခဲ့ သည္..ေရးေန သည္ ကို ..အထူး ေျပာရန္ မလို ပါ။ ေတာပန္း ေတြ ဟာ.. ရာသီ သဘာ၀ အတိုင္း ပြင့္ ျမဲ ပြင့္ တတ္ ၾက သလို ပဲ.. က်မ.. စာ ေတြ ေရး ခဲ့ ပါ သည္။ ေရးေန ပါ သည္။ အခ်ိန္ မွန္ ရွင္သန္ ေန ပါ ဦးမည္။ </span></em><br /> </div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: #351c75;">က်မ ဘေလာ့ဂ္ အား .. အခ်ိန္ေပး ဖတ္ရွဴ သူ အေပါင္း အား လည္း..ေဆာင္းဦးေပါက္ ရဲ႕ ေနေရာင္ နု ေထြး မ်ား လို.. .. အတူတူ အင္အားယူ ပြင့္ လန္း ခြင့္ ေပးသူမ်ား အျဖစ္.. ေက်းဇူး တင္ နွစ္လို တန္ဖိုး ထား မိ ပါ ေၾကာင္း..။ </span></em><br /><br /><em><span style="color: #351c75;">အတူတူ ပြင့္ ျမဲ..ပန္း မ်ား အား လည္း.. ပန္းတိုင္း ပြင့္ ေစ ၍ ..ပြင့္ တိုင္း ေမႊး ေစ လို ပါ ေၾကာင္း.. ပန္းအေပါင္း တို႕ ။</span></em> </div> <br /><em><span style="color: #351c75;"><strong>ခ်စ္ခင္ စြာျဖင့္-</strong></span></em> <br /><em><span style="color: #351c75;"><strong>ေက</strong></span></em> <br /> <br />( ကိုေအာင္ေရ..ခရီးလြန္ေန ပါသျဖင့္..ရက္အနည္းငယ္ ေနာက္က် သြားတာ ခြင့္လႊတ္ပါ ) <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4790315453620143995-4258432250176943164?l=kthwe.blogspot.com' alt='' /></div>Kayhttp://www.blogger.com/profile/16599467317071240993noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4790315453620143995.post-45029943604141427882011-08-17T15:03:00.010+08:002011-09-07T21:34:31.149+08:00တို႕ ျပည္ေထာင္စု လူထု ေရ..ေဖေဖ ေရ..<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၈ ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု ၾကီး လည္း .. တနွစ္ ထပ္ ပတ္လည္ သြား ျပန္ေပါ့..</div><div style="text-align: justify;">ျပီးတဲ့လ က ..အာဇာနည္ ေန႕ ၾကီး..၆၄ နွစ္ ေျမာက္သြား ေတာ့.. ေၾသာ..ငါတို႕ တိုင္းျပည္ ေရတိမ္ နစ္ ခဲ့ တဲ့ ဇာတ္လမ္း အစ .. ေဟာ..အခု အာဇာနည္( မ်ား )ေန႕ လည္း ၂၃ နွစ္ ေျမာက္သြား ျပန္ျပီ ဆိုေတာ့.. ေရစူး မွတ္ က..နက္သထက္ နက္ လာ ျပီလား.. နစ္သထက္ နစ္ ေန ျပီ လား လို႕.. ေတြးမိ ေတာ့တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အင္တာနက္ သတင္း ေတြ ေလွ်ာက္ ၾကည့္ ေတာ့.. နိုင္ငံ တကာ ေရာက္ ျမန္မာနိုင္ငံ သား ေတြ ရဲ႕.. ၈ ေလးလံုး အခမ္းအနား ဆိုတာေတြ ကို ေတြ႕ ရ ပါ ရဲ႕ ..ဒါေပမဲ့.. တခုခု လို ေန သလို .. အျမဲ ခံစား ရ တယ္ ..ေဖ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီ ည က် မွပဲ.. ေနာက္ဆံုး တက္လာ တဲ့.. ျပည္တြင္းက.. ၈ ေလးလံုး အခမ္း အနား ကို.. ဗီြဒီယို ဖိုင္ နဲ႕ ၾကည့္ လိုက္ ေတာ့ မွ.. တကိုယ္ လံုး ေသြးေၾကာ ေတြ ရွိန္းဖိန္း လာ ေတာ့တယ္။ မ်က္ရည္ ေတြ ေ၀့ လာ ေတာ့ တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္တိုင္ ကေတာ့..ျပည္ပ ပြဲ လည္း မၾကံဳ .. ျပည္တြင္း ပြဲ လည္း မတက္ နိုင္ ပဲ.. ျပည္ၾကား က ေန.. က်ားဖမ္း ဖို႕ ေျပာေနတဲ့..ေၾကာင္တေကာင္ ျဖစ္ ေန မလား ေတာ့..မသိ ဘူး.. ။ ဒါေပမဲ့.. သမီး က က်ားလည္း စိတ္မ၀င္စား ဘူး .. ေၾကာင္ လို လည္း ေညာင္နာနာ ကုပ္ခ်ိခ်ိ မျဖစ္ ခ်င္ ပါဘူး။ ခုတေလာ ဖတ္ လိုက္ မိ တဲ့ စာ အုပ္ ေလး ေတြ နဲ႕.. စိတ္ ထဲ မွာ ရွိ လာ တာေလး ေတြ ကို ေဖေဖ နဲ႕.. ေျပာၾကည့္ ခ်င္ တာ သက္သက္ပါ..။ ဖံုး နဲ႕ ေျပာ ျပ ရ တာ လည္း မ၀ ဘူး ေလ..။ ငယ္ငယ္ တုန္းက.. ေရေႏြးၾကမ္း ၀ိုင္း မွာ.. ညီအမ ေတြ ၊ ေအးေအး ေဆးေဆး..ေဖေဖ နဲ႕ ျငင္း ခံု ေဆြးေႏြး ၾက ရ တာ ေတြ.. သတိရ တယ္..ေဖေဖ။ ဒါေပမဲ့ ..အဲဒီတုန္း က လည္း.. ေဖေဖ့ အယူအဆ ေတြကို သမီး တို႕ ေခါင္းထဲ.. အတင္း ရိုက္မသြင္း ခဲ့ ဘူး။ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေတြးတတ္ေအာင္… ေဆြးေႏြး တင္ျပ တတ္ေအာင္.. ေဖေဖ ေလ့က်င့္ ေပး ေန ခဲ့ တယ္ ဆိုတာ ..ခု မွ တန္ဖိုးကို ပိုနားလည္ မိ ေတာ့ တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႕.. စကား မစပ္.. ၈ ရက္ေန႕ က လုပ္တဲ့..ၾကည့္ျမင္တိုင္ သာဓု ေက်ာင္းတိုက္က.. ပြဲ မွာ.. လူေတြ အေတာ္ လာ ၾက ေပမဲ့..မူလ လက္ေဟာင္း လူ တခ်ိဳ႕ ေတာ့.. မျမင္ မိ ဘူး ေနာ္။ ဘဘ ဦး၀င္းတင္ တေယာက္.. ေနမေကာင္း တဲ့ ၾကားထဲက.. ခက္ခက္ ခဲခဲ ေရာက္ေအာင္ လာတာ ေတြ႕ ရ ေတာ့.. အားရ မိတယ္.. ေဖ။ ဘဘ ကေတာ့ ေနာ္.. ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရ စီ အင္အား စု ေတြ အတြက္.. တကယ့္ ေနာက္ခံ အင္အား ၾကီး ပါပဲ။ အိုအို မင္းမင္း ခ်ိနဲ႕နဲ႕ ခႏၵာ ကိုယ္ က ေန ျပီး.. ျပတ္သား သန္စ