ပထမဆံုးမ်ား

ပထမဆံုး အၾကိမ္ - လူအမ်ား အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ တျပိဳင္တည္း tag ေသာ ၊ ဘေလာ့ဂါ ကိုေအာင္သာငယ္ ၏၊ ပထမဆံုးမ်ား အတြက္- ေရးခဲ့ဘူးျပီးျဖစ္ေသာ၊ ပထမအၾကိမ္-စိုးရြံ႕ပူပန္ျခင္း-အီစတာတနဂၤေႏြ ဆိုေသာ ပို႕စ္ အား၊ အနည္းငယ္ ျပန္လည္ ျဖည့္စြက္ တင္ဆက္လိုက္ ပါ ေၾကာင္း။
++++++


ပထမဆံုး အၾကိမ္ စင္ေပၚ တက္ျခင္း..ပထမ အၾကိမ္ နိုင္ငံျခား ခရီး စဥ္... ပထမ ရည္းစား စသည္ျဖင့္.. ဘ၀ မွာ..ပထမ ေတြ မ်ား လွ သည္။မ်ား ေသာ အား ျဖင့္ လည္း ..ပထမ အၾကိမ္ ေတြ ဆိုတာ..အဆင္ ေခ်ာ လွ တာ မဟုတ္။ This is not the first time လို႕ပင္..ဆို စကား ရွိ သည္ မဟုတ္ လား ။ ဒါ ေတာင္..ျဖစ္စဥ္ ျခင္း ကေတာ့..တူတူ ေပမင့္.. ဒီ ေဒသ ဒီ နိုင္ငံ ထဲမွာ မွ..ပထမ အၾကိမ္ ..ခရီးထြက္ ျခင္း.. ေျပာင္းလိုက္ တဲ့ အလုပ္ ထဲ မွာ မွ..ပထမ ဆံုး ရံုးတက္တဲ့ ေန႕ ဆိုတာ ေတြ လည္း.. ရွိ ေသး သည္။အဲဒီ ပထ မ အေခါက္ ဆို တာ ေတြ တိုင္း မွာ လည္း.. စိုးရိမ္ ပူပန္ မူ ေတြ..လူတိုင္းမွာ..။ ဘာ ေတြ ေတြ႕ၾကံဳ ရမယ္.. ဆိုတာ မွ မသိနိုင္ပဲ ေလ..။ ၾကိဳတင္ ျပင္ ဆင္ ထား သေလာက္ မ ခက္ ခဲ သလို..ထင္ သေလာက္ မလြယ္ တာ ေတြ ကလည္း..ရွိ ခဲ့ ၾက ေပ မည္။ ျပီး ေတာ့လည္း.. အရာ ရာ ဟာ..သူ႕ဟာ နဲ႕သူ..အသား တက် ရွိသြား ခဲ့ သည္သာ။

ျဖတ္သန္း ခဲ့ ရတဲ့..ပထမ အၾကိမ္ ေတြ ကို သာ.. ႏွလံုး ေႏြး စရာ ေတြ .. အသဲ ေအး စရာ ေတြ.. ရွက္ ေနာင္ တ ေတြ.. သင္ခန္း စာ ေတြ.. အျဖစ္ နဲ႕ ...သိမ္း ဆည္း ထား လိုက္ ေပေတာ့။

ပထ မ ဆံုး အၾကိမ္ ေက်ာင္း သြား တဲ့ ေန႕..

အေမ က..ေက်ာင္း ဆရာ မ မို႕ ..ေက်ာင္းတက္ ေန ရ လို႕..အေဒၚ လိုက္ပို႕ ေသာ.. ၀လံုးတန္း ( သူငယ္ တန္းမေရာက္ခင္) အခန္း ငယ္ ေလး ထဲ က.. ခံု ေလး ေတြ ရယ္.. ေခ်ာ့ေမာ့ ေလ့ ရွိ တဲ့..တရုတ္ ဆရာ မေလး ရယ္ ကိုသာ..မပီ ၀ိုး ၀ါး... မွတ္ မိ ေတာ့ သည္။( ဆရာမ နံမည္က..ေဒၚသန္းသန္းေအး- ဆရာမ အေမက..ေျခေသး တရုတ္အမ်ိဳးသမီးၾကီး ဆိုတာ ကိုလည္း မွတ္မိ ေနေသးသည္။)

ပထ မဆံုး အၾကိမ္ တကၠသိုလ္ တက္ တဲ့ ေန႕...

အတိ အက် မမွတ္ မိ ေတာ့ေပမဲ့.. နယ္ ျမိဳ႕ ေလး က..ေရာက္လာ တဲ့.. အူေၾကာင္ၾကား ေကာင္မေလး တေယာက္ ရယ္.. ဘာ မွန္း မသိ ခဲ့ တဲ့.. ဒါပဲ သင္ခြင့္ ရိွတယ္ ဆို တဲ့.. ေက်ာင္း သင္ခန္းစာ ေတြရယ္.. သူငယ္ခ်င္း အသစ္ ေတြ ကို ဘယ္လို မိတ္ဖြဲ႕ ခင္မင္ ရမွန္း မသိ ျခင္း ေတြ ရယ္... ငိုခ်င္ စရာ ေကာင္း ေနခဲ့ တာ ေတာ့..ေသခ်ာ လိုက္ သမွ။ ေနာက္ ေတာ့လည္း..ဒီ ေက်ာင္း ၾကီး ကို မွ မခြါနိုင္ ခဲ့..ဒီသူငယ္ခ်င္း ေတြကို မွ..မခြဲ နိုင္ ခဲ့။

ပထမ ဆံုး အၾကိမ္.. ရည္စား ထား ျခင္း.

အဲဒါ လည္း..ငိုခ်င္ စရာ ေကာင္းခဲ့သည္။ ဘာ ေၾကာင့္ လည္း မသိ..ပန္ဒိုရာ ေျပာသလို ..ရည္းစား ထား ျခင္း သည္ ..အျပစ္ တခု လို႕.. ဦးေဏွာက္ ေဆး ခံ ထား ရ လို႕ လား မသိ။ ဒါ ေတာင္ တကၠသိုလ္ ေနာက္ ဆံုး ႏွစ္ မွာ မွ..ထား မိ တာပါ။ ေနာက္ တခု က.. သူငယ္ခ်င္း အုပ္စု ေတြ ႏွင့္.. အီၾကာ ေကြး ေတြ..ပလာတာ ေတြ ရိုက္ ကာ.. ေသာင္းက်န္း လို႕ အေကာင္း ဆံုး အခ်ိန္ မွာ..နံပတ္ ခ်ိတ္ လိုက္ မိတာကို.. ကိုယ့္ဖာ သာ ႏွ ေျမာ ေန တာ လည္း ျဖစ္ မည္။ ေသ ခ်ာ တာ ေတာ့.. ဒီ ရည္း စား က..ငါ ထင္ သေလာက္ ..သင့္ေတာ္ သူ ျဖစ္ပါ့ မလား ..ဆို တဲ့..စိုးရိမ္ ပူပန္ မူ ပါ။ ဆိုင္ က..ဖရဲသီး တလံုး ကို.. ဇြန္း ေလး ႏွင့္ အေပါက္ ေဖာက္ ၍ သာ..ၾကည့္ ၀ယ္ ခဲ့ ရေပမဲ့.. အိမ္ ေရာက္ မွ ပဲ..အထဲကို ခြဲ ၾကည့္ နိုင္ တာကိုး။ ( အင္း..ခြဲ ၾကည့္ လို႕ ရေတာ့ လည္း.. ျပီး ေတာ့ လည္း...ျပီးသြား တာပါပဲ )

ပထမ ဆံုး အၾကိမ္.. နိုင္ငံ ရပ္ ျခား ခရီး.

စထြက္ တုန္း က... ထံုး စံ အတုိင္းပါပဲ..မိသားစု ေဆြမ်ိဳး ေတြက..သိုက္ သိုက္ ..သိုက္ သိုက္ နဲ႕ လိုက္ပို႕က်..။ ေလ ဆိပ္ ဆင္းဖို႕..စပါယ္ရွယ္ ခ်ဳပ္လုပ္ ထားတဲ့ အ၀တ္အစား ေတြက..ခပ္ ေတာင့္ ေတာင့္..။ ဖိနပ္က ေပါက္ခ်င္ သလို။ ဗိုက္ ဆာ သလို။ ဟို ေရာက္ ရင္.. ေလယဥ္ ေပၚ က..ေန..ျပြန္ ၾကီး နဲ႕ ဆင္း လိုက္.. တခါ ထဲ..ေလဆိပ္ ထဲ ေရာက္ သြားေရာ.. သူ မ်ား ေတြ သြား သလို လိုက္ သြား လို႕..ဦး ေလး လုပ္ သူ က ေျပာ ေလ.. ဘယ္လို ပံုစံ ၾကီး မွန္း..ျမင္ေယာင္ ၾကည့္ လို႕..မရေလ.. စိုးထိတ္ မိေလ..။ အေရး ထဲ.. မိသား စု ကို ၾကည့္ ျပီး ငိုခ်င္ ေနရ တာ က..တေမွာက္။ ေနာက္ ေတာ့ လည္း..ဒီ ေလယဥ္ ၾကီး ေတြ ..ေလဆိပ္ ၾကီး ေတြ ကို.. သာမန္ အ၀တ္ အစား နဲ႕..ေပါ့ေပါ့ပါး ပါး ...အၾကိမ္ ေပါင္း မ်ား စြာ ျဖတ္လို႕။
-
( ျဖစ္ခ်င္ေတာ့..အဲဒီေန႕က..ေတာင္ၾကီးမွာ မိသားစု တာ၀န္က် လို႕ လိုက္ေနတဲ့..အခ်စ္ဆံုး အေဒၚကလည္း.. ေတာင္ၾကီးကေန ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဆိုျပီး ေျပးလာ ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့- ေလယဥ္မယ္ေတြက.. transit lounge ထဲ ကို- ၀င္ဖို႕ေျပာတဲ့အထိ၊ အေဒၚ ေရာက္မလာေသးဘူး။ သူကလည္း..ကိုယ္ ငယ္တုန္းက၊ အေမ အေဖေတြ အလုပ္လုပ္ ေတာ့..ၾကည့္မယ့္လူ မရွိလို႕၊ အဘြားက..ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ကေတာင္..တႏွစ္ျပန္ ထုတ္ ေခၚျပီး၊ ထိန္း ခိုင္းခဲ့တာ ဆိုေတာ့- သြားကာ နီး ေတာ့..ႏွဳတ္ဆက္ခ်င္ တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့..မတတ္နိုင္ဘူး။ အားလံုးကိုလက္ျပ ျပီး၊ ၀င္ခဲ့ ရ ျပီ။ ကဲ- ေလယဥ္ေပၚလည္း..တန္းစီ တက္ေန ျပီဆိုကာမွ- အေဒၚက..ေရာက္လာျပီး၊ ေတာင္ၾကီးလက္ေဆာင္..အေႏြးထည္ေလး တထည္၊ ေလဆိပ္၀န္ထမ္း တေယာက္က တဆင့္၊ အတင္း လိုက္ေပး ခဲ့တယ္။ ရုပ္ရွင္ ေတြ ထဲက လို..ဘာလိုလို.. ရန္ကုန္ေလဆိပ္ ကြင္းျပင္ၾကီးထဲ ကေန၊ ဟိုးအေပၚ ထပ္ ၀ရံတာက..လက္လွမ္းျပေနတဲ့..မသဲမကြဲ အေဒၚ ကိုသာ..အေႏြးထည္ ေလး ေျမွာက္ျပ ျပီး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့ ရတယ္။ အေတာ္ပါပဲ- ေလယဥ္ေပၚ ေရာက္ေတာ့.. အဲဒီ အေႏြးထည္ ခဲျပာေရာင္ ေလး နဲ႕ပဲ..မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ခဲ့ ရတာေပါ့။ )

ပထမ ဆံုး အလုပ္...

ျပည္တြင္း မွာ တႏွစ္ ေလာက္ လုပ္ခဲ့ သည္။ ေတြ႕ ရပါ့.. နားမလည္ ျခင္း ေတြ.. ရွက္စရာ ေတြ..အမွား ေတြ.. အပံုလိုက္။ အလုပ္ကို ကိုယ္ ျပင္ဆင္ တာက တျခား.. အင္တာဗ်ဴး ခန္း ထဲ ေရာက္ မွ..မ်က္ လံုးစိမ္းစိမ္း နဲ႕ ဘို မၾကီး ေတြ႕ေတာ့..လန္႕လိုက္တာ။ အိုး မနင္း..ခြက္ မနင္း ယံု ေလး ပဲ။ ေနာက္ထပ္..အလုပ္ ေတြ..။ ပထမ ဆံုး အလုပ္ဆင္း ျခင္း ေတြ။ ဆက္ဆံ ေရး အသစ္ ေတြ.. ။ အလုပ္ သြားဖို႕.. ကားလမ္း ေၾကာင္း အသစ္ ေတြ။အခက္ အခဲ အသစ္ ေတြ။ စိုးရိမ္ မူ အသစ္ ေတြ။ ျပီး ေတာ့ လည္း..ျပီး ျပန္ တာပါပဲေလ။
-
ပထမဆံုး ၀ယ္တဲ့စာအုပ္
-
ေဖျမင့္ဘာသာျပန္ တဲ့ လူနာေဆာင္ အမွတ္ ေျခာက္။ တကၠသိုလ္ ပထမ ႏွစ္မွာ အာစီ ထဲက..ဧကရာဇ္ စာအုပ္ဆိုင္ က..၀ယ္ခဲ့တာ။ ဒါေပမဲ့..အဲဒီတုန္းက..ေသခ်ာ နားမလည္ဘူး..သူမ်ား ဖတ္လို႕လိုက္ဖတ္တာ..။ ခုၾကီးလို႕ျပန္ဖတ္ မွ..နက္နက္ ရွိဳင္းရွိဳင္း ရွိခဲ့တယ္။
-
ပထမဆံုး ဖတ္ျဖစ္တဲ့..အဂၤလိပ္စာအုပ္
-
Benjamin Franklin အေၾကာင္း စာအုပ္။ ၁၀ တန္းေအာင္ျပီး..ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္က..ဖတ္ခဲ့တာ။ အဟဲ..အထင္ေတာ့သိပ္မၾကီးပါနဲ႕..။ ladder series လြယ္လြယ္ေလး ျပန္ေရး ထားတဲ့ စာအုပ္ေသးေသးေလးပါ။ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာ ဖို႕ အျဖစ္ ေဖေဖက.. ဖတ္ခိုင္းလို႕ ဖတ္ခဲ့တာ။ တႏွစ္ေလာက္ၾကာမွ ျပီးတယ္။
-
ပထမ ဆံုး ေရးတဲ့ ၀တၱဳ
-
အဲဒီလိုပဲ၊ ၁၀ တန္းေအာင္ျပီးကာစ က.. ေရးခဲ့တာ။ အဆင္မေျပ အတူမေန တဲ့ မိဘ ၂ ပါး ရဲ႕ ဆႏၵ အလို ၂ ခု ကို..ျဖည့္နိုင္ ဖို႕..စိတ္ဆင္းရဲ ေနခဲ့တဲ့- ဆယ္ေက်ာ္သက္ ကေလး တေယာက္ အေၾကာင္း၊ ရင္နဲ႕ခံစား ျပီး ေရးျဖစ္ ခဲ့တဲ့ ၀တၱဳေလး။ ဒါေပမဲ့..ေခါင္းစဥ္ လည္း မမွတ္မိ ေတာ့သလို၊ စာမူ လည္း မရွိေတာ့ဘူး။ တကၠသိုလ္ ေရာက္ေတာ့..အင္းလ်ား နံရံကပ္ မွာ တင္ျပိဳင္ခဲ့တာ၊ ပထမ ရ လို႕..ေရခ်ိဳးခန္း ထဲမွာ..သူငယ္ခ်င္း ေတြ.. စိတ္၀င္တစား လိုက္စပ္စု ခဲ့တဲ့..၀တၱဳေလးပါ။ ( စာမူေလး ျပန္ေတြ႕ပါတယ္။ ` အဆံုးအျဖတ္´ တဲ့။ )
-
ပထမဆံုးဘာသာျပန္စာမူ
-
ဆာဒင္းေလး speck ။ အင္တာေနရွင္နယ္ မဂၢဇင္းမွာ..ျပိဳင္ပြဲ ေခၚလို႕ ၀င္ျပိဳင္တဲ့ စာမူေလးပါ။ ဆု မရ ခဲ့ပါဘူး။ ၁၀ တန္းေအာင္ကာစ က ပါပဲ။ ၾကံဳ ရင္ တင္ေပးပါမယ္။ ဆာဒင္းေလး speck (2)
-
ပထမဆံုး ဆိုတဲ့ကဗ်ာ-
-
ဆရာတင္မိုး ရဲ႕..
ယံုကေလးက..နားရြက္ ေထာင္..ပညာရွိေယာင္ေယာင္..ေၾကာင္ကေလး က..လက္သည္းဖြက္..ေခ်ာင္းလိုက္ရတဲ့ၾကြက္.. ေရႊဇီးကြက္ရဲ႕ အိေျႏ..ဘုရင္ၾကီး လိုေန။ မိုးေလ တြက္ကာ ေဗဒင္ေဟာ..ေတာက္တဲ့ ကိုလူေပါ..ေျပာတိုင္းယံု တဲ့ ပုတ္သင္ညိဳ..ေခါင္းညိမ့္ လွသဗ်ိဳ..ေရႊက်ီးညိဳ သာပါစြ..ဧည့္သည္ လာပါစ။
ငယ္တုန္းက..ဧည့္သာ လာတိုင္း ဆိုျပ ရတယ္။
-
ပထမဆံုး ဆိုျပ တဲ့သီခ်င္း-
အရက္ကို ၾကိဳက္လို႕ ေသာက္တဲ့လူ..စိတ္ေပ်ာ္တတ္လို႕ ေသာက္တဲ့သူ..ေသာက္ျပစ္လိုက္ မယ္..အရက္မ်ားမ်ား- ဘယ္သူ ဆိုတာလည္း..သိေတာ့ဘူး။ ငယ္တုန္းက.. လူၾကီးေတြ ဆိုခိုင္း ရင္..ဆိုဆိုျပတယ္။
-
ပထမ ဆံုး ရ တဲ့ဆု-
-
ကဲ- ပထမဆံုး ရ တဲ့ဆုကေတာ့..ထူးထူးျခားျခားေလး တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ သူငယ္တန္း မွာ ဒုတိယ ဆု ယူတုန္းက။ ရက္စြဲကေတာ့- ၁၇-၁၂-၇၈ ။





Share/Bookmark

21 Comments:

Moe Cho Thinn said...

ေက႔ ပထမဆုံးေတြက အဓိပၸါယ္ရွိလိုက္တာ။ တို႔လဲ ပထမဆုံး ကြန္မန္႔ ပြတ္ခဲ႔ၿပီ။

မိေတဖိုး said...

ပထမဆံုးစင္ေပၚတက္ဖို႔ ေက်ာင္းကပြဲမွာ ေသခ်ာ၀တ္စားသြားခဲ့ၿပီးမွ အခမ္းအနားမွဴးလုပ္တဲ့ေက်ာင္းသားက အစီအစဥ္မွာေမ့က်န္ခဲ့လို႔ ေဖ်ာ္ေျဖခြင့္မရခဲ့ပဲ အျပန္လမ္းမွာ စိတ္ဆိုးၿပီး လမ္းေဘးဓါတ္တိုင္ကို ေျခေထာက္နဲ႕ကန္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေလး ထည့္ေရးပါဦး။

လင္း said...

ဆုယူေနတဲ့ပံုေလးက ခ်စ္စရာေလးေနာ္၊ ေမာ့ႀကည့္ေနတဲ့ပံုေလးက ဒီဆြဲျပားဘဲလားဟင္ အရုပ္ေရာ ဆုမခ်ဘူးလားလို ့ ေမးခ်င္ေနတဲ့ပံုေလး ဟီးဟီး

ေအာင္သာငယ္ said...

ဓါတ္ပံုေလးရွိေနတာက ကံေကာင္းေနတာပဲဗ်
က်ေနာ့္မွာေတာ့ ၅ တန္းတုန္းက တေက်ာင္းလံုး ပထမဆုရခဲ့တဲ့ပံုေလး ရွိေသးလားလို႕ အေမ့ကိုေမးေတာ့ ပ်က္သြားျပီ သားေရတဲ့

ဘ၀ေတြမ်ားဗ်ာ- ျဖစ္ပံုေျပာပါတယ္

ေကာင္းကင္ကို said...

ငယ္ငယ္ကတည္းက ေတာ္ခဲ့တာေပါ့ း-) ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

မေက ဆုေပးတဲ့ လူၾကီးကို ဘာေမးေနတာလဲ။ ေခ်ာကလက္ေရာ မပါဘူးလားလုိ႕ ေခါင္းေမာ့ျပီ ေမးေနတာလား။ အမ

khin oo may said...

ပိစိေလးက ခ်စ္စရာ ေလး။ လူလည္း မေၿကာက္တတ္ဘူ.။ ေမာ႕ၿကည္႕ေနတယ္။ စကားကလဲ မ်ားမဲ.ပုံဘဲ။ အခြင္.သာရင္ ေၿပာခ်င္တဲ႕ သေဘာ ရွိ ေနတယ္။

PAUK said...

မေကေရ..
ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္ကေတာ့..
ဘာဆုမွမရခဲ့ဖူးတဲ့..ခပ္ညံ့ညံ့တစ္ေယာက္ေပါ့..အဟီးး

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

အမေရ က်ေနာ္လည္း သူငယ္တန္းတုန္းက ဒုတိယဗ်။
တကယ့္ပိစိေလးပဲေနာ္

PTi said...

မေက ေရးတဲ့ ပထမဆံုး ကို ၾကိဳသြားၿပီ.. အတုယူေရးမွပဲ... အမက ငယ္ငယ္ကေလးတည္းကေတာ္တာကိုး... ဆုေပးတဲ့လူကို ေခါင္းမငံု႔ပဲ ေမာ့ၾကည့္ေနတာ မေၾကာက္တတ္ဖူးဆုိတာျပတာပဲေနာ္.. :)

Saung Yune La (aka) Way said...

ႏွစ္၃၀နီးပါးကဓာတ္ပံုကေလးကိုအခုထိေသေသခ်ာခ်ာထိမ္း
သိမ္းထားႏူိင္တဲ့ မေကရဲ့ေစ့စပ္ေသခ်ာမႈကေတာ့ခ်ီးၾကဴး
စရာပါဘဲဗ်ာ...မေကရဲ့ပထမဆံုးေတြကိုစိတ္ဝင္တစားဖတ္သြားပါတယ္.
အစစအရာရာအဆင္ေၿပပါေစ..

MyowinZaw said...

ဆုေပးတဲ့လူၾကီးကိုဘာေတြလွမ္းေျပာေနတာလဲဗ်

Yu Wa Yi said...

ေဒၚေက က တစ္တန္းေက်ာင္းသူအရြယ္မွာကို“ေက”ေလးကလည္းမိုက္ေနၿပီေနာ္။ တို ့ဆို
အဲဒီတုန္းက ကတံုးဆံေတာက္ေလးနဲ ့။ ဒါနဲ ့မေကရဲ့ဆုက လက္နဲ ့မယူရဘူးလား။ တို ့
စစခ်င္းယူတုန္းက လက္တစ္ဖက္နဲ ့ယူမိလို ့ အမွတ္ရစရာေလးျဖစ္သြားေသးတယ္။

မဇနိ said...

အမေက အေႏြးထည္ခဲျပာေရာင္ေလးနဲ႔ ငိုေနခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလးက ခ်စ္စရာေလးေနမယ္လို႔ စိတ္ကူးၾကည့္မိတယ္

message from Cbox said...

zarnywin: လမ္းေဘးဓါတ္တိုင္ကို ေျခေထာက္နဲ႕ကန္ေတာ့ ဓာတ္တုိင္ ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ း)
ေအာင္ျဖိဳး: ပထမဆံုးမ်ား ဆိုတဲ့ Post ဟာ ခ်စ္စရာ ေလးဗ်ာ ... ။
လူသစ္: ဆုကတခါပဲရဘူးတယ္ထင္တယ္။ ဓာတ္ပံုေတာင္သိမ္းထားေသးတယ္ဆိုေတာ႔

Kay said...

အိုေက- ပထမဆံုး မ်ား ပို႕စ္ အတြက္ ပထမဆံုး ကြန္မန္႕ပြတ္သူ- ပထမဆံုး ခင္မင္သူ စီနီယာ မခ်ိဳသင္း။ း)

မိေတဖိုး-နင္ ေျပာမွ- နာလည္း..အဲဒါ သတိရသြားတယ္။ ေအး..ငါၾကီးပြားရင္..ပီေအ ခန္႕မယ္။ ငါ့မွတ္တမ္းေတြ ေသခ်ာသိမ္းထား။

ကိုေအာင္ - ကိုမ်ိဳး၀င္းေဇာ္ နဲ႕ လင္း-
ဆုကလည္း..ကေလးေတြေက်နပ္ေအာင္ အျဖစ္ပဲေပးတာ ထင္ပါတယ္- လင္းတို႕ေခတ္ကလို..အရုပ္ေတြ မေပးဘူးေလ။ တံဆိပ္ကေလးပဲ။

ကိုလူသစ္ ေျပာသလို- တခါပဲရဖူး လို႕ ထင္ပါတယ္။ အဟဲ- အခြင့္ၾကံဳ ရင္ေတာ့.. (သတိုးသီရိ မသမာ )ဆုေလး ဘာေလး မ်ား ရရင္..လိုခ်င္ပါေသးတယ္။

ကိုေအာင္သာငယ္ နဲ႕ ကိုေဆာင္းယြန္းလ
ဓါတ္ပံုေလးက..ကံေကာင္းမီးေကာင္း အိမ္ကသယ္လာမိတာပါ။ တကယ့္အမွတ္တရ ပံုေလးလည္း မို႕ေလ။ ကိုေအာင္သာငယ္ၾကည့္ရတာ..နာလိုပံု မေပၚဘူး။ စိတ္ေကာင္းေကာင္းထား။

ရြာသားေလး ေကာင္းကင္ကို -ေပါက္- အေတာ္ပါဘူးကြယ္။ သူငယ္တန္းမွာ လူက..သိပ္လည္းမရွိပါဘူး။ ခပ္ညံ့ညံ့ပဲ ေကာင္းပါတယ္..ေနာ္။

မခင္ဦးေမ- မယု၀ရီ - နဲ႕ပီတိ-
မေၾကာက္တာလား..မသိပါဘူး။ ရုပ္ကေတာ့..ျဖဲစပ္စပ္ နဲ႕။ ခုေခတ္လိုမ်ားဆိုရင္ေတာ့..လက္အုပ္ကေလး ခ်ီ ရမယ္ ထင္တယ္။ အဲဒီက အျပန္..သီခ်င္းတက္မဆိုရလို႕..လမ္းမွာ ဓါတ္တိုင္..ေျခေထာက္နဲ႕ကန္ခဲ့ေသးတယ္။ ျပည္သူပိုင္ပစၥည္း လက္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးမူ ပဲ..ဒါေပမဲ့..၅ ႏွစ္ ဆိုေတာ့..အသက္မျပည့္ေသးလို႕..ကိုဇာနည္၀င္းေရ-

မဇနိေရ- မထင္နဲ႕ေနာ္။ စာေတြနဲ႕ လူေတြက..အျမဲလြဲတတ္တယ္တဲ့။ း)

သက္ေ၀ said...

မေက...
ငယ္ငယ္တုန္းက ခ်စ္စရာပံုေလးကိုၾကည့္ရင္း အခုလက္ရွိ မေကရဲ ့ ပံုကို စိတ္ကူး ပံုေဖၚၾကည့္ေနမိတယ္...။ မေက က ပါးပါးလ်ားလ်ားနဲ ့ လွလွေလးျဖစ္ရမယ္...။ ဟုတ္စ...

ဒူကဘာ said...

အေျပးအလႊား ပထမကို ဖတ္ၿပီး ကြန္မန္႔ပြတ္သြားပါၾကာင္း၊ ဘ၀မွာ ပထမမ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္ေစ ဗ်ားးးးးး

khin oo may said...

သက္ေဝေၿပာရင္ မွန္တတ္တယ္။ သူကေတြးေခၚ မွူေကာင္းတယ။္

တက္လူငယ္ said...

ေကာင္းလုိက္တဲ့ ပထမဆုံးေတြပါဗ်ာ။
အတုယူအားက်မိပါတယ္။
က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ပထမဆုံးမ်ားနဲ႔ ပါတ္သတ္ၿပီး ဘေလာ့ဂ္မွာ ဘယ္သူလာတက္မလဲလုိ႔ ဆုိၿပီး ေတြးပူပန္ေနခဲ့တာ မေကလုိ ေကာင္းျခင္းပထမေတြမဟုတ္ခဲ့လုိ႔ပါပဲ။
မတက္ပါေစနဲ႔ဗ်ာ။ မေျပာခ်င္ဘူး။

မီယာ said...

ပထမဆုံးေတြကုိ အမွတ္တရ ေရးထားတာ ဖတ္လုိ႔ေကာင္းတယ္... ဓါတ္ပုံေလးကလည္း ခ်စ္စရာေလး။