လွိဳင္းမေၾကာက္သူမ်ား

Jul 7, 2009

“ ညီမေလးက..ဒီ ခြပ္ေဒါင္း ရင္ထိုးေလးကို ဘာလို႕ ထိုးထားတာလဲ..”

စူးရွရွ မ်က္လံုးေတြ နဲ႕ ျပံဳးဟဟ ေမးလာတဲ့..ေမးခြန္းေၾကာင့္..အက်ီ ၤ ေကာ္လာ ေလးကို မသိမသာ ဖိကိုင္ရင္း .. အနည္းငယ္ လန္႕သြားမိတာေတာ့..၀န္ခံပါတယ္။

အဲဒီေန႕က.. လိွဳင္ တကၠသိုလ္ ရဲ႕ ေက်ာင္းဖြင့္စ ရက္တရက္။

အေရးေတာ္ပံုၾကီး ျပီးခါစ..လိွဳင္းလံုးၾကီးေတြ ျငိမ္သက္ျပီး..လိွဳင္းပုတ္သံ သဲ့သဲ့သာ က်န္ခဲ့တဲ့ ..မုန္တိုင္း ဆဲကာစ ကမ္းေျခ ေသာင္ျပင္ တခုလို.. ေနရာမက်ေသးတဲ့ ရင္ အနာေတြ နဲ႕.. တကၠသိုလ္ၾကီးေတြ ျပန္လည္ သက္၀င္ လွဳပ္ရွား လာတဲ့ ၁၉၉၁ ရဲ႕ ေႏြေႏွာင္း ရက္တရက္။

-
+++++

-
ကိုယ္ေတြ အတြက္ေတာ့.. ပထမဆံုးေသာ မ၀ံ့မရဲ တကၠသိုလ္ ေျခလွမ္းမ်ား။ မိန္းကေလး အေယာက္ ၂၀ ေလာက္သာ ရွိတဲ့ စာသင္ခန္းေလး ထဲက..ကိုယ့္ေဘးက ခံုမွာ လာ ထိုင္တဲ့ မ်က္လံုး ၀ိုင္း၀ိုင္း နဲ႕ ေကာင္မေလး ကို ပထမဆံုး မိတ္ဖြဲ႕ ျဖစ္ခဲ့တာ။ နယ္ပံုစံ ေလးခ်င္း မို႕.. ၂ ေယာက္သား ေဘးခ်င္းကပ္ ျပီး ညေနေစာင္း အတန္းျပီး တဲ့ အထိ ..ကုပ္ကုပ္ေလး အတူ ရွိေနခဲ့ၾကတာ။ အခု..သူ႕ကို လာၾကိဳတဲ့..အကို ျဖစ္ဟန္တူတဲ့..လူတေယာက္က..ကိုယ့္ အက်ီၤ ေကာ္လာက.. ေငြေရာင္ ခြပ္ေဒါင္း ရင္ထုိး..တကယ့္ ေသးေသး မွ်င္မွ်င္ေလးကိုမွ.. ဘယ္လို ျမင္လို႕..ဘယ္လို သေဘာ နဲ႕ ေမးေလ သနည္း။

-
သတၱိေတြ တခ်က္ေလာက္ ရွိဳက္သြင္းလိုက္ရင္း..

“ ခြပ္ေဒါင္း ရင္ထိုး ထိုးတာ..ခြပ္ေဒါင္းေတြ အတြက္ ဂုဏ္ျပဳလို႕ေပါ့..” လို႕..ခပ္မာမာ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

သူက..ညီညာတဲ့ သြားေတြ ေပၚေအာင္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရီ လိုက္ရင္း..
“ အကိုက.. သေဘာက် လို႕..ခ်ီးက်ဴးမလို႕..ေမးတာပါကြ..” လို႕ ေျပာလိုက္တဲ့..သူ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာ..အလင္းတခု ကို အေသအခ်ာ ေတြ႕လိုက္ရ သည္္။ အဲဒီ အလင္းမ်ိဳးကိုလည္း.. အဲဒီ အလင္းအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိ တဲ့သူ ခ်င္း မွသာ..နားလည္ နိုင္တာမို႕..သူ႕ရင္ထဲက..သံသယ နဲ႕ ေၾကာက္စိတ္ ေတြ..ခ်က္ခ်င္းပဲ..ၾကက္ေပ်က္ ငွက္ေပ်က္ လြင့္စင္သြားေတာ့တယ္။

-
အဲဒီလို နဲ႕.. တကၠသိုလ္ ေရာက္ခါစ သူ႕ညီမေလးကို ညေန တိုင္း လာလာ ၾကိဳတတ္တဲ့.. အကိုၾကီး..ကိုသိန္းေဆြ နဲ႕..သူတို႕ တသိုက္ ရင္းႏွီး သြားၾက ေတာ့ တယ္။သူတို႕အားလံုး..သူ႕ညီမေလး ေခၚသလို..

“ အကိုၾကီး ” လို႕ပဲ ေခၚၾကတယ္။ သူ ကလည္း..သူ႕ညီမ ကို ေခၚသလို.. “ ညီမၾကီး တို႕..” လို႕ သံုး ႏွံဳး ေလ့ ရွိတယ္။

++++

-
အဲဒီတုန္းက.. အကိုၾကီးက..တတိယ ႏွစ္ေက်ာင္းသား။ ေမာင္ႏွမ တသိုက္..ဖ်ာပံုကေန..ရန္ကုန္မွာ..တကၠသိုလ္လာတတ္ ၾကတာ..။ ေနာက္ေတာ့.. သူငယ္ခ်င္း နဲ႕..အင္းလ်ားမွာ..တခန္းတည္းေန..တစားပြဲတည္းစား.. တကုတင္တည္းအိပ္.. စာတအုပ္ထဲ..အတူ က်က္ရင္း.. ဘ၀ခ်င္းေတြပါ.. နားလည္ ရင္းႏွီးခဲ့ ၾကတာ။ သူ႕ ညီမေလးလည္း..ကိုယ့္ ညီမ..။ ကိုယ့္ အစ္မ ကို လည္း..သူက မမ..ေခၚ ။ သူ႕ အကိုၾကီးလည္း ကိုယ့္ အကိုျဖစ္။ ေမာင္ႏွမေတြ..ပြားမ်ားလာ ခဲ့လိုက္တာ။ လကုန္ ရက္ေတြ ဆို..ဖ်ာပံုကေန..ရန္ကုန္ကို တက္လာတတ္တဲ့.. အရပ္ ရွည္ရွည္ ..မ်က္လံုး ျပဴးျပဴးနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတို႕ အေဖ..အလြတ္သင္ ေက်ာင္းဆရာၾကီးက.. ဖ်ာပံု အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အမတ္ ဆိုတာ သိ လိုက္ရေတာ့.. သူငယ္ခ်င္း ျခင္း ပိုစည္းလံုး မိၾက.. မိသားစုျခင္း ပိုရင္းႏွီးခဲ့ၾက။

သားသမီးေတြကို..အရမ္း ဂရုစိုက္ျပီး..အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ နဲ႕.. အကုန္ လိုက္လုပ္ ေပးတတ္တဲ့.. အေဖၾကီး..တေယာက္..လကုန္လို႕..အေဆာင္ေရွ႕ကို..ငါးပိေၾကာ္ ပုလင္းေတြ..ဖ်ာပံု ပုဇြန္ေျခာက္ေၾကာ္ ထုပ္ေတြ နဲ႕ ေရာက္လာျပီ ဆို..သူတို႕ တအုပ္လံုး.. အေဖၾကီး တို႕ အကိုၾကီး တို႕ နဲ႕ တူတူ ေပ်ာ္လို႕..။ မိသားစု ေမာင္ႏွမ သားခ်င္းကို ခ်စ္ခင္ ဂရုစိုက္တဲ့ ေနရာမွာ..အကိုၾကီးကလည္း..အေဖတူ သားပါေပ။ ဒါတင္ မက..တိုင္းျပည္အေရးမွာလည္း.. မဖင့္ေႏွးခဲ့ပဲ.. အေရးေတာ္ပံု ကာလက..အကိုၾကီး ..ေထာင္ က် ခဲ့ ေသးတယ္ ဆိုတာ သိလုိက္ရ ေတာ့..သူတို႕ တသိုက္လံုး..အကိုၾကီးကို..သူရဲေကာင္းၾကီး တေယာက္လို..မ်က္လံုး

အ၀ိုင္းသား နဲ႕ ေငးခဲ့ ၾက ရျပန္ေရာ။

တကယ္ေတာ့..အဲဒီလို ေျခရာတထပ္တည္း ေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့..သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ ကို စိတ္ဓါတ္ ခိုင္ ခိုင္ နဲ႕ ပံ့ပိုးေပးေနခဲ့တဲ့..သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေမေမ ကိုလည္း..သူတို႕ စိတ္၀င္တစား ခ်စ္ခင္ ေနခဲ့ ၾကတာပါ။ အကိုၾကီး.. ဒုတိယ အၾကိမ္ အဖမ္းခံရျပန္ေတာ့.. ဖ်ာပံု ဆိပ္ကမ္းကေန..သေဘာၤ ၾကီးနဲ႕ ေခၚသြားတာကို.. အေဖၾကီးက..ၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္ က်ေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ မွာ.. အေမ.. က.. အံကို တင္းတင္း ၾကိတ္ရင္း..မ်က္ရည္ တစက္ မက်ခဲ့ ဘူးတဲ့။

(၀ဲမွယာ) ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုသိန္းေဆြ၊ ကိုမာကီး၊ ကိုျမေအး၊ ကိုေဇယ် (အားလံုး ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံေနရဆဲ)
ဓါတ္ပံုကို ဒီေနရာမွ ယူပါသည္။

ေက်ာင္းေတြလည္း..ဖြင့္လိုက္ ပိတ္လိုက္။ သူတို႕ျခင္းေတြ လည္း..နီးလိုက္ ေ၀းလိုက္ နဲ႕ပဲ.. ဘြဲ႕ေတြ အသီးသီး ရသြားၾကျပန္တယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ အသီးသီး..ရည္မွန္းခ်က္ အသီးသီးနဲ႕ ဘ၀ေတြ..အသီးသီး..တည္ေဆာက္ၾက ျပန္တယ္။ ၂၀၀၀ ျပည့္ ႏွစ္က..တခါ..သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ျပန္ဆံု ၾကျပန္ေတာ့.. အကိုၾကီးက..ျပန္လြတ္လာ ျပီး..အေဖၾကီးက.. အထဲကို ျပန္ေရာက္ ေနျပန္ တယ္ တဲ့..။

အထဲက..ထြက္လာတာ မၾကာေသး ေပမဲ့..အကိုၾကီး ကေတာ့..သူလုပ္စရာ ရွိတဲ့.. ပါ၀င္စရာ ရွိတဲ့..ကိစၥေတြ မွာ ပံုမွန္ ပါ၀င္ရင္း မိသားစု စီးပြားေရးကို က်ားကန္ ေပးေန ရွာ တယ္တဲ့။ ေနာက္ေတာ့.. လွဳပ္ရွားမူ သတင္း ဓါတ္ပံု တခ်ိဳ႕မွာ..အကိုၾကီးကို..မထင္မရွား ျပန္ ေတြ႕လာရတတ္တယ္။ နိုင္ငံေရး ဒီလိွဳင္း အရွိန္နဲ႕အတူ...အကိုၾကီး သတင္း အပိုင္းအစ ေလးေတြ..အင္တာနက္ သတင္းေတြ မွာ.. ဆက္တိုက္ ဆိုသလို..ဖတ္လာရ တယ္။ အဲဒီ အခိ်န္ေတြ တေလွ်ာက္လံုး.. သူငယ္ခ်င္း တို႕ မိသားစု.. နိုင္ငံေရး လွိဳင္းလံုး ေတြ ကို.. နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ ၾကံ႕ၾကံ႕ ခံ ေနခဲ့တာ..ေတြကို လည္း .. ၾကားေန ခဲ့ ရတယ္။

အကိုၾကီးတို႕ အတြက္ကေတာ့..လွိဳင္းဆိုတာ..ေၾကာက္စရာ မဟုတ္ေတာ့ ပါ။ ဘယ္လိုလွိဳင္းမ်ိဳးပဲ လာပါေစ..လွိဳင္းျမင့္လို႕လည္း..ဆင့္တက္ေျပးမည္မဟုတ္..လွိဳင္းေ၀းလို႕လည္း..ေသြးေအးေနမွာ မဟုတ္..ေဟာဒီ လွိဳင္းတက္ လွိဳင္းၾကမ္း ျပင္းထန္လွတဲ့..ကမ္းေျခ မွာပဲ.. သူတို႕လုပ္စရာ ရွိတဲ့ အလုပ္ေတြကို..တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ေဆာင္ရြက္ေနမည့္..သူမ်ားပါေပ။
-

အခု ေတာ့..တခါ.. လွိဳင္းတေကြ႕ ကို ရဲရဲတိုးရင္း ..ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္ ေတြ နဲ႕ အကိုၾကီးက..စစ္ေတြ ေထာင္မွာ..။ အေဖ ၾကီး နဲ႕ က်န္သူေတြက..မိသားစု စီးပြားေရး ကို က်ားကန္ လို႕။ သူတို႕ လုပ္စရာ ရွိတာေတြကို.. တည္တည္ျငိမ္ ျငိမ္ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ လို႕..။ ဘယ္ကိုမွ မေရြ႕..။ မုန္တိုင္း ေတြ ထန္ တတ္တဲ့..ေဟာဒီ ကမ္းေျခမွာ ပဲ..ျမဲျမဲျမံျမံ။

-
ျပည္သူ ျပည္သားေတြ အားလံုးရဲ႕ ဘ၀ ေတြ နဲ႕ က်ားကန္ ထားရတဲ့.. တိုင္းျပည္ ၾကီးက ေတာ့..သူ႕အတြက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕..ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့..ေဆာင္ရြက္ ျပီးေျမာက္ သြားခဲ့ၾကတဲ့.. လွိဳင္းမေၾကာက္သူ ေတြကို..တေန႕မွာ.. လြတ္ေျမာက္ျခင္း နဲ႕ ရႊင္လန္းျခင္းေတြကို ျပန္လည္ ေပးဆပ္ ဂုဏ္ျပဳ ဦးမွာပါ။ အဲဒီ တေန႕ကိုလည္း.. အျမန္ဆံုး ေရာက္ပါေစ လို႕ သာပဲ။

(သမိုင္းမတင္ရေသးေသာ .. ၄၇ ႏွစ္ေျမာက္ .. ဆဲဗင္းဇူလိုင္ အား.. ရည္စူး ဂုဏ္ျပဳလ်က္..ေရးသားပါသည္)

ဆဲဗင္းဇူလိုင္ ပို႕စ္ အေဟာင္းမ်ား-

ဇူလိုင္၀ိညဥ္

၀၇-၀၇-၀၇ သို႕ သမိုင္းအပိုင္းအစမ်ား