ခံစားမိေသာ ကဗ်ာ တခ်ိဳ႕

ဘေလာ့ေရးတာ ၂ပတ္ေလာက္ နားမလို႕ ေနတုန္း .. အနာဂါတ္ ဟန္နရီဒူးနန္႕ဆုရွင္ ဇူလိုင္ အိမ္မက္ က..ႏွစ္သက္မိေသာ ကဗ်ာေလး- တဲ့။ သိပ္ၾကာသြားမွာ စိုးလို႕..မသြားခင္ အျမန္ ေရးေပးလိုက္ ပါ တယ္။

ကဗ်ာ ေတြနဲ႕ပတ္သတ္လို႕ေတာ့..သိပ္နီးနီးစပ္စပ္ ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ အကဲမျဖတ္တတ္..မေ၀ဖန္တတ္..။ သိပ္ အမ်ားၾကီးလည္း မဖတ္ဘူး..မခံစားဘူး သူ။

အဲဒီ အတြက္လည္း.. စာ < ကဗ်ာ < သီခ်င္း < ပန္းခ်ီ ဆိုျပီး ေရးျပ ခဲ့ဘူးေသးတယ္။

အခုလည္း..အဲဒီတုန္းထဲက.. ႏွစ္သက္မိတဲ့..အားတတ္ ရႊင္လန္းမိတဲ့.. ဖုန္းဆိုး ရဲ႕ -
`၅၄-တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း-ရန္ကုန္´ ကဗ်ာရွည္ၾကီးကို ျပန္လည္ ဖတ္ရွဳ ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကဗ်ာက..သိပ္ရွည္ ေတာ့..link မွာပဲ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ။ သူ႕ကဗ်ာေလးက..ကိုေယာဟန္ေအာင္ ေျပာတဲ့ vision ဆန္ဆန္ ေလးပါပဲ။

++++++

ေနာက္ - တေလာကမွ..သူငယ္ခ်င္း မခ်ိဳက.. ေ၀မွ် လို႕ ၾကိဳက္မိတဲ့ အဂၤလိပ္ကဗ်ာေလး တပုဒ္။

I know why the caged bird sings
_
A free bird leaps on the back of the wind
and floats downstream till the current end
sand dips his wing in the orange suns rays and dares to claim the sky.
But a bird that stalks down his narrow cage
can seldom see through his bars of rage
his wings are clipped and his feet are tied so he opens his throat to sing.
The caged bird sings with a fearful trill
of things unknown but longed for still
and his tune is heard on the distant hill
for the caged bird sings of freedom.
The free bird thinks of another breeze
and the trade winds soft through the sighing trees
and the fat worms waiting on a dawn-bright lawn and he names the sky his own.
But a caged bird stands on the grave of dreams
his shadow shouts on a nightmare scream
his wings are clipped and his feet are tied so he opens his throat to sing.
The caged bird sings with a fearful trill
of things unknown but longed for still
and his tune is heard on the distant hill
for the caged bird sings of freedom.


( Maya Angelou)

ကဗ်ာရွင္ကေတာ့..အေမရိကန္ နိုင္ငံရဲ႕ civil right လုွပ္ရွားမူမွာ ေရွ႕ေဆာင္ တေယာက္ အပါအ၀င္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့..လူမည္း အမ်ိဳးသမီး စာဆို တေယာက္ပါ။ သူ႕ရဲ႕ ၆ တြဲ စာ ကိုယ္တိုင္ေရး အတုပတၱိ ဟာ..အေမရိကန္ စာေပမွာ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ စီးရီးတြဲ ရဲ႕ ပထမဆံုး စာအုပ္ ျဖစ္တဲ့.. I know why the caged bird sings ဟာ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ National Book Award ကို ရရွိ ခဲ့တယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးေန႕က.. အိမ္ထဲကေန..သီခ်င္းေတြ အက်ယ္ၾကီး ဖြင့္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕.. ေလွာင္အိမ္စံ ဘ၀ ကိုလည္း..သတိတရ ထင္ဟပ္လိုက္ပါတယ္။
တျခားတျခားေသာ.. ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲက..ငွက္ငယ္ေလးမ်ား အတြက္လည္း..မေမ့မေလ်ာ့ သတိရေန ေစျခင္တယ္။

+++++

ေနာက္ ထပ္ တခု ကေတာ့..ကဗ်ာ မဟုတ္ရင္ေတာင္..ကဗ်ာ လိုခံစားလိုက္ရတဲ့.. ၅ ႏွစ္အရြယ္ ကေလး ငယ္ေလး တေယာက္ရဲ႕ ခံစားမူ ပါ။

၅ ႏွစ္ေက်ာ္ အရြယ္ တူမငယ္က..သူ႕မိခင္ကို ေျပာတယ္တဲ့။

` ကမၻာၾကီးကို ေျပာင္းျပန္ လွန္ ျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္..´

ဘာျဖစ္လို႕ လဲ..သမီးရယ္..ဆိုေတာ့..

` ေျမၾကီးေပၚမွာ လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး..တိမ္ေတြေပၚမွာပဲ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္...´
တဲ့။

ကေလး ေလး တေယာက္ ရဲ႕ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ဆႏၵေလးက..သူ႕ရင္ထဲကုိ ကဗ်ာ တပုဒ္လို ျဖတ္စီးသြားခဲ့တယ္။

ခ်က္ျခင္းပဲ..ေတြးမိတာက.. တီဗီေတြ မွာ ျမင္ၾကားေနရတဲ့.. ကမၻာေျမၾကီး အေၾကာင္းကို.. ၅ ႏွစ္ အရြယ္ ကေလး ငယ္ တေယာက္ကေတာင္..နာက်င္ ေနတတ္ျပီလား.. ဘ၀ ၾကီးကို အေကာင္း မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား ဆိုျပီး..စိတ္လည္း မေကာင္း ျဖစ္သြားတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ...
အင္း--- ငါ့တူမေလးေတာ့..အေဒၚကို တူ ဦးေတာ့မွာပဲ.. လို႕ ေတြးရင္း..ျပံဳးမိေတာ့တယ္။


Share/Bookmark

13 Comments:

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

တိမ္ေတြေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္......

ေအာင္သာငယ္ said...

ကိုယ္တိုင္ ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲက ငွက္တေကာင္ျဖစ္ေနပါေပါ့လား...

JulyDream said...

Dream က အိမ္မက္ မဟုတ္ပါ။ အိပ္မက္ပါ ခင္ဗ်ာ။ အင္း.. ကိုယ့္ဖာသာ ကိုယ္ အမွန္ကို ျပင္ဖတ္လိုက္ပါမယ္။

ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ပါဆိုမွ ေရးလုိက္တာမ်ား။ အားပါးပါး...မနာလိုေတာင္ ျဖစ္တယ္။ မေက်နပ္ ေလျဖတ္လုိ႕ ေျပာခံရမယ္မွန္း သိေပမယ့္ ေျပာလိုက္ပါတယ္ေလ။ အားက် မနာလိုျဖစ္တယ္လို႕ပဲ သေဘာထားလိုက္ေပါ့။ အဟီး..

Republic said...

ကဗ်ာ ၂ ပုဒ္လံုးေကာင္းတယ္ ၊၊ အဓိပါၸယ္ေတြ အျပည့္နဲ႕ေပါ့ ၊၊

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ကမၻာၾကီးကိုေၿပာင္းၿပန္လွန္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္..

ေမ့သမီး said...

ကိုဖုန္းဆိုးရဲ႕ကဗ်ာကို တစ္ခါမွမဖတ္ခဲ့ဖူးဘူး။ အခုဖတ္လိုက္ရတဲ့အခါ ၾကက္သီးေတာင္ထေအာင္ လႈပ္ရွားရတယ္။ ေ၀မွ်ေပးတဲ့အစ္မကိုေက်းဇူးတင္ လိုက္တာ။

Craton said...

ဖုန္းဆိုးရဲ႕ကဗ်ာကိုဖတ္ရတာ ႏွလံုးေသြးေတြေတာင္
ဆူပြတ္မတတ္ပဲ။ တကယ္.. အႏွစ္သာရျပည္႔လိုက္တဲ႔ ကဗ်ာ။

Maya Angelou ရဲ႕ကဗ်ာကလည္း သိပ္ကိုေကာင္းတာပဲ။ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ အေႏွာင္အဖြဲ႔ဘ၀ကို
မ်က္လံုးထဲတန္းခနဲ ျမင္သြားတယ္။ ငွက္ကေလးသနားပါတယ္။ အဲ႔လိုဘ၀ကေန မိခင္ၾကီးကိုလည္း လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္လွျပီ..။

"But a caged bird stands on the grave of dreams
his shadow shouts on a nightmare scream"
သိပ္ေကာင္းတဲ႔ စာသားေတြ...

ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္သြားတယ္ မေကၾကီးေရ..။ း)

ေကာင္းကင္ကို said...

Maya Angelou ရဲ ့ကဗ်ာကုိ ခံစားသြားပါတယ္။

Moe Cho Thinn said...

ကဗ်ာေတြကို ဖတ္ၿပီး ခံစား နာက်င္သြားတယ္။ ကိုဖုန္းဆိုးက ကဗ်ာေရးေကာင္းသလို စာလဲ အေရးေကာင္းတဲ႔သူပါ။
တူမေလး ကဗ်ာကိုေတာ႔ အႀကိဳက္ဆုံးေပါ႔။
တိမ္ေတြေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္...

ဇင္ေယာ္ said...

ကဗ်ာေတြ အားလံုးဖတ္သြားတယ္ အစ္မေရ။ ကိုဖုန္းဆိုးရဲ့ကဗ်ာက တကယ့္ကိုထိမိၿပီး အႏွစ္ပါသလို Maya Angelou ရဲ့ ကဗ်ာကလည္း အဓိပၸါယ္ၿပည့္၀ပါေပရဲ့။ ေလွာင္အိမ္ထဲက ငွက္ေတြရဲ့ လြတ္ေၿမာက္ေရးေတးသံကို ၾကားေယာင္လာမိေအာင္ကို ေရးထားနိုင္လိုက္တာ။ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ အေတြးကဗ်ာကေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးနဲ ့ လွပေနတာပဲ၊ တိမ္ေတြေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္တဲ့။

မမသီရိ said...

မေက..ကဗ်ာေတြ လာဖတ္သြား တယ္...
ႏွစ္သက္မိရဲ႕ အားလုံးကို....
တူမေလး က..ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ပဲ..လမ္းေလွ်ာင္ ခ်င္ တယ္ ဆိုတာ.. ကိုယ္ေတြ႕မို႕..ယုံ တယ္... ဒီကမၻာၾကီး
ကို အေကာင္း မျမင္ တယ္ရယ္လို႕ ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ ဘူး..
ေကာင္းကင္ ျပာျပာ ထက္ က.. တိမ္စိုင္ ျဖဴျဖဴ ေတြ ကို ႏွစ္သက္လြန္း လို႕ ပါ.....

တန္ခူး said...

ကိုဖုန္းဆိုးကဗ်ာကို စဖတ္တုန္းက မ်က္ရည္ေတြက်ခဲ့ဘူးတယ္…
ထူးျခားတာက ေနာက္တနွစ္ၾကာမွ ဖတ္ေတာ့လဲ မ်က္ရည္ေတြက်တုန္းပဲ…
ေလွာင္အိမ္ထဲက ငွက္ကေလးေတြရဲ့ ေတးဆိုသံေတြက ညံေနတာပဲ ေကေရ…
ေနာင္၁၀နွစ္ေလာက္ဆို ေက့တူမေလးက တိမ္ေတြေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္တတ္တဲ့ ဘေလာ့ဂါေလးျဖစ္ေနမွာ….

မီယာ said...

ေလွာင္အိမ္ထဲက ငွက္ေလး သီခ်င္းဆုိရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ရင္နင့္စရာေနာ္