သမိုင္းသဲပြင့္မ်ား

ေရးသားသူ- နီဇူလိုင္
( နီဇူလိုင္ ဘေလာ့ မွ ယူပါသည္ http://nijuly.blogspot.com/2010/09/blog-post_26.html )
-------------
-
၂၀၁၀ ဇူ လိုင္ လ ၁၆ရက္ ေန႔စြဲ နဲ႔ ေမာ္ဒန္ ဂ်ာနယ္ မွာ ဆရာ ေက်ာ္ရင္ျမင္႔ ရဲ ႔ ဘ၀ ဇာတ္ခံု အဖံုဖံု က႑ ကေန `ၾကယ္တပြင္႔´ လို႔ တင္စား ထားတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ နဲ႔ `ေက်ာက္ဆည္ ေဒၚ ျမရီ´ အေၾကာင္းကို ဖတ္လိုက္ရေတာ႔ သမိုင္း မိုးေကာင္းကင္ထဲက ၾကယ္တပြင္႔ကို တလက္လက္ ေတာက္ပ စြာ ျမင္လိုက္ရသ လိုပါဘဲ...။





ဆရာ ေက်ာ္ရင္ျမင္႔ က ေဒၚျမရီ ေနမေကာင္းဘူး...အစာ မ၀င္ေတာ႔ဘူး...အရည္ဘဲ ၀င္ေတာ႔ တယ္ ..ဆိုတဲ႔ သတင္းေတြ ၾကားၾကားခ်င္း..ေက်ာက္ဆည္ကို အျမန္ သြားေရာက္ သတင္းေမး ခဲ့ တာနဲ႔..စ ေရး ထား ပါတယ္..။ ေမာ္ဒန္ ဂ်ာနယ္ မွာ တင္ ထားတဲ႔ အသက္ (၉၄) ႏွစ္ အရြယ္ ေဒၚျမရီ ရဲ ႔ လက္ရွိ ဓါတ္ပံု ေလးကလည္း...ရင္ထဲ ကို တစံု တရာ ထိထိ ခိုက္ခိုက္ တိုး၀င္ သြား ပါတယ္...။
သူ႔မ အေၾကာင္း ကို ေမာ္ဒန္ ဂ်ာနယ္ မွာ ၂ ပါတ္ ဆက္တိုက္ ေဖာ္ျပခဲ႔သလို .. အဲဒီ ရက္က ျပည္သူ႔ ေခတ္ ဂ်ာနယ္က လည္း ကြယ္လြန္သူ ဆရာ တင္သိန္းေမာင္ရဲ ႔ ေတာ္၀င္ ဂ်ာနယ္ပါ ေဆာင္းပါး အေဟာင္းေလးကို ျပန္တင္ရင္း ေဒၚျမရီ ဆိုတဲ့.. သမိုင္း ၾကယ္ တပြင္႔ ကို မီးေမာင္း ထိုး ဂုဏ္ျပဳ ေပးခဲ႔ ပါ တယ္...။ အစာ မ၀င္ ေတာ႔ ဘူး ဆိုတဲ႔ ေတာ္လွန္ ေရး ၾကယ္ပြင္႔ အဖြားအို ရဲ ႔ေျပာစကား တိုင္းဟာ... သူမ တို႔ ရဲ႕ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး အ တြက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ ေဆာင္ရြက္ ခဲ႔ တဲ႔ အတိတ္ရဲ ႔ အရိပ္ေတြနဲ႔ အံ႔ၾသ စရာ ေကာင္း ေလာက္ေအာင္ အားမာန္ ျပည္႔ ေနပါတယ္...။ သူတို႔ရဲ ႔ ေသခ်င္းေပါင္း ရွင္ခ်င္း ေပါင္း ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ စိတ္ ဓါတ္ေတြက လည္း ဦးညႊတ္ ၾကည္ႏွုး စရာ...စိတ္ လွဳပ္ရွာ းစရာ.... ၀မ္းနဲ ေၾကကြဲ စရာ... တဖ်တ္ ဖ်တ္ ေပၚ လြင္ျပီး..ဂႏၶ၀င္ ရုပ္ရွင္ ကား တကားကို ၾကည္႔ ေနရသလို ပါဘဲ...။

သူမ ရဲ ႔ ေျပာ စကား တိုင္းမွာ ပါတဲ႔ ျဖစ္ရပ္ တခု က ေတာ႔ .. ဦးသိန္းေဖျမင္႔ ဦးေဆာင္မွဳ နဲ႔ .သူမ တို႔ အိႏိၵ ယ မွာ ေလထီး သင္တန္း တက္ေနစဥ္ ကာလ ဆန္းေဒးဗီလာ ဘံု ရိပ္သာ မွာ အတူတူေနျပီး တိုင္းျပည္ အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ႔ ၾကတဲ႔ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ ေတြ ထဲက မန္း၀င္းေမာင္ နဲ႔ ကိုတူး တို႔ ရဲ ႔ အျဖစ္အပ်က္ ပါဘဲ...။ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး ရဖို႔ အတူတူ အသက္ ကို ရင္းျပီး တိုက္ ပြဲ ၀င္ခဲ႔ သူ ၂ေယာက္ ဟာ လြတ္လပ္ေရး ရတဲ႔ အခ်ိန္လဲ က် ေရာ..မန္း၀င္းေမာင္ က သမၼတ ၾကီး ျဖစ္လို႔...။ ကိုတူး လို႔ေခၚ တဲ့ ကာနယ္ ခ်စ္ေကာင္း က ၾကိဳးမိန္႔ ေပး ခံ ရျပီး ၾကိဳး တိုက္ ထဲ ေရာက္ေနရတဲ႔ အျဖစ္....။

အယူ ၀ါ ဒေတြ ကြဲ ျပား တာ ထက္...အာ ဏာ အဆိပ္ ငယ္ထိပ္ တက္ ကပ္ တာ ေတြ ေၾကာင္႔....ဒီ လို ရင္နာ စရာ အျဖစ္ ဆိုး ေတြ ကို ၾကံဳ ရတဲ႔ အခါ မွာ....သူမ ရဲ ႔ ခံစားခ်က္ ေတြ ဘယ္ ေလာက္ ျပင္း ရွ ခဲ႔ ေလ မ လဲ....။ သမၼ တၾကီး မန္း၀င္းေမာင္ နဲ႔ ေတြ႔ တံုး ေဒၚျမရီ ေျပာ ခဲ႔ တဲ႔ စကားေတြ မွာ...ဒီ လို ပြင္႔အံ က် လာ ပါတယ္...

``က်မ .ဘာေျပာရမလဲ..နုိုင္ငံေတာ္ သမၼတၾကီး မန္း၀င္းေမာင္ သက္ေတာ္ ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစ..လို႔ ဆုေတာင္း ရ မလား.. ဒါ မွမဟုတ္... ၾကိဳးတိုက္ ထဲ က..ကိုတူး ..ေသပါေစ လို႔ ပဲ ..ဆုေတာင္း ရ မလား..ဒီ ႏွစ္ခု ၾကား မွာ ..က်မ ဗ်ာ မ်ားေနဘီ...´´ တဲ႔ ေလ..။

ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သမၼတၾကီး မန္း၀င္းေမာင္ က လည္း သူ႔ ရဲ ႔ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ စိတ္ ကိုျပတဲ႔ အေနနဲ႔ ကာနယ္ ခ်စ္ေကာင္းကို သမၼတ အမိန္႔ နဲ႔ ၾကိဳးမိန္႔ ကေန လႊတ္ေပး ခဲ႔ ပါတယ္..။ အဲဒီလို လႊတ္ေပးတဲ႔ သတင္း ကို ၾကားေတာ႔ ေဒၚျမရီ တေယာက္ မ်က္ရည္ေတြ ေပါက္ ေပါက္ က်ေအာင္ ကို ၀မ္းသာရွာခဲ႔ ပါသတဲ႔...။ သူမ ဟာ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ ျဖစ္ေပမယ္႔ ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္ ေတြကို ျပန္ ေတာ္လွန္ဖို႔ အမ်ိဳးသား ေတြနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္း ျပီး အိႏၵိယ ကိုသြားျပီး ေလထီး သင္တန္း တက္ ခဲ႔ သူ..။ ေလယာဥ္ ေပၚကေန ေလထီး နဲ႔ ခုန္ဆင္း ခဲ႔ ဖူးသူ..။ ေလထီးဆင္း ရဲေဘာ္ ေတြ ဗမာျပည္ ျပန္ဖို႔ လိုအပ္ တာ စီစဥ္ ေပးရသူ...။ ဂ်ပန္ ေတာ္လွန္ ေရး ကာလ မွာ ထိေရာက္ လွ တဲ႔ ေလနတ္သား စာေစာင္ ေတြ ကို ေရးေပးခဲ႔ သူ ..စသျဖင္႔ တိုင္းျပည္ အတြက္ ဂုဏ္ေျပာင္ခဲ႔ တဲ႔ ၾကယ္တပြင္႔ပါဘဲ...။

ဘ၀ရဲ ႔ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေတြကို ေက်ာက္ဆည္ ျမိဳ ႔ ေစ်းေတာင္ဖက္ တန္း က ေျခတံ ရွည္ အိမ္ကေလး တလံုးထဲ မွာ ရိုးရိုး သားသား လိပ္ျပာ သန္႔သန္႔ ကုန္ဆံုးဖို႔ ေစာင္႔ ေမ်ွာ္ေနတဲ႔ သူမရဲ ႔ သစၥာ စကားေတြ ကေတာ႔...

``ကိုယ္တို႔ ရဲ ႔ အေကာင္းဆံုး အရြယ္ ေတြကို တိုင္းျပည္ အတြက္ ေပးလွဴ ျပီး လုပ္ခဲ႔ ၾကတာ..ေသခ်င္းေပါင္း..ရွင္ခ်င္းေပါင္းေတြ..ေသေဖာ္ ရွင္ဖက္ေတြ...လုပ္ခဲ႔ ကိုင္ခဲ႔ ၾကတာ..တိုင္းျပည္လြတ္လပ္ ေရး အတြက္ ကိုယ္တို႔ လုပ္ခဲ႔ၾကတယ္..ဘြဲ ႔ထူး ဂုဏ္ထူးေတြ..ဘာမွ ကိုယ္မေလွ်ာက္ ခဲ႔ ဘူး..ေလ်ွာက္မွ ရတာမ်ိဳး ကို ကိုယ္တသက္ လံုး မေလ်ွာက္ဘူး.. ကိုယ္႔ ဘ၀ ကို ကိုယ္ေက်နပ္တယ္... ကိုယ္႔ကို လူ ေတြက ခ်စ္ခင္ ေလးစားၾကတယ္...သည္ေန႔ အထိ..ကိုယ္႔ အိမ္နီးခ်င္း မိတ္ ေဆြ ေတြက .. ဟင္းခြက္ ပို႔ တုန္း...´´ ...ပါတဲ႔..။
-
စိတ္ထဲ မွာ ထိ ထိ ခတ္ ခတ္ ရွိလြန္းလို႔ ဆက္ ရွာ ဖတ္မိတာ က...ကာနယ္ခ်စ္ေကာင္းရဲ ႔ `အႏွစ္(၂၀) ´ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ပါဘဲ...။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ အျမင္႔ ပ်ံငွက္မ်ား က ျပန္လည္ၾကိဳး ပမ္း ထားတဲ႔ `အႏွစ္(၂၀) ´ စာအုပ္ ရဲ ႔ မ်က္ႏွာဖံုး ကေလး က လည္း... ၾကိဳးကြင္း ထဲမွာ ပ်ံသန္း ဖို႔ ၾကိဳးစား ေနတဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်ိဳးျဖဴေလး ရဲ ႔ ပံုကေလး ကို သရုပ္ေဖာ္ ထားေတာ႔ ကိုယ္႔ တိုင္းျပည္ ရဲ ႔ မခ်ိတင္ ကဲ နာက်င္ ေၾကကြဲ စရာ ျဖစ္ ရပ္ ေတြကို ခါးခါး သက္သက္ ျမည္းစမ္း လိုက္မိ ပါတယ္...။
-

စာ အုပ္ ရဲ ႔ အစ မွာေတာ႔...ကာနယ္ခ်စ္ေကာင္း ရဲ ႔ သမိုင္း၀င္ စာေၾကာင္းေတြ နဲ႔ ေဟာဒီလို ..ဖြင္႔ထားပါတယ္..။

``အႏွစ္၂၀ မ်ွ တိုင္းျပည္ အတြက္ လုပ္ လာျပီးေနာက္ ကိုယ္႔ကိုယ္ ကို ျပန္ၾကည္႔ လိုက္ေသာ အခါ...ၾကိဳးတိုက္ထဲ သို႔ ေရာက္ေန သည္ကို ေတြ႔ ရေလသည္ ´´..

ဒီ စာအုပ္ ထဲ မွာလဲ...ေက်ာင္းသား သမဂၢ ၀င္ တေယာက္ ဘ၀ ကေန စျပီး..တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ နည္းလမ္း အသြယ္ သြယ္ နဲ႔ စိတ္ ထက္ထက္ သန္သန္ ၾကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ ခဲ႔ တဲ႔ ..သမိုင္း ပံုရိပ္ေတြ..။ ကြန္ျမဴ နစ္ ပါတီ ကို ေတာထဲ ေရာက္ ေအာင္ တြန္္း ပို႔ ခံ ခဲ႔ ရျပီး.. သူ လဲ ေတာခို ခဲ႔ ျဖစ္ပံုေတြ..။ေနာက္ပိုင္း..လြတ္လပ္ေရး ရျပီးစ တိုင္းျပည္ အတြက္ အေရးတၾကီး လိုအပ္ ေနတဲ႔ ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး ၾကိဳးပမ္း ဖို႔ အတြက္...ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေတာင္းဆို သံေတြ တေပြ႔ တပိုက္ နဲ႔ ပါတီ တာ၀န္ ေပးခ်က္အရ ျမိဳ ႔ ေပၚကို တက္အလာ...ဖမ္းဆီး ခံခဲ႔ ရ ပံုေတြ...။ စြဲခ်က္ အမ်ိဳးမိ်ဳး နဲ႔ စြဲဆိုခံ ရျပီး ..ေနာက္ဆံုး..ၾကိဳးမိန္႔ ေပး ခံ ခဲ႔ ရပံုေတြ...။ နာက်င္ ေၾကကြဲ စရာ...ရင္နင္႔ စရာ...ဖတ္ခဲ႔ ရျပန္တယ္။ သူ ႔စာအုပ္ရဲ ႔ ေနာက္ဆံုး ခန္းကို...
``ေနာင္ အႏွစ္(၂၀)´´ ဆိုတဲ႔ အခန္းနဲ႔ အဆံုးသတ္ထားျပီး...သူ ျဖစ္ေစ ခ်င္တဲ႔ ျမင္ေတြ႔ လိုတဲ႔... တုိင္းျပည္ျငိမ္းခ်မ္းေရး.. အမ်ိဳးသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရး...တိုင္းျပည္ ေကာင္းစားေရး...စတဲ႔ ထက္သန္ေသာ ေစတနာ ဆႏၵမြန္ ေတြနဲ႔ ... သူ ၾကိဳးမိန္႔က လြတ္အျပီး ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ရဲ ႔ ေနာက္ပိုင္း..ေနာက္ အႏွစ္၂၀ ကို လွမ္းေမ်ွာ္ထားတာေတြ ႔ရပါတယ္..။ ဒါေပမယ္႔ ေနာင္အႏွစ္ (၂၀) မျပည္႔ ခင္မွာဘဲ...ေနာက္တခါ သူ ထပ္ အဖမ္း ခံခဲ႔ ရတာေတြ...ေတာတြင္း ျပန္ေရာက္ခဲ႔ ရတာေတြ... ေတာတြင္း တိုက္ပြဲ တေန ရာမွာဘဲ...က်ဆံုးသြား ခဲ႔ ရတာ ေတြ က ေတာ႔ ဒီ စာအုပ္မွာ မပါခဲ႔ တဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ ေၾကကြဲ စရာ..ယူက်ံဳးမရ စရာ.. ျဖစ္ရပ္ ေတြ ပါဘဲ...။

အခန္းဆက္ ဇတ္လမ္း ရွည္ၾကီး ကို လက္က မခ်ဘဲ ဖတ္ ေန မိသလို...ထပ္ ဖတ္မိ သြားတာ က... ေလထီး ဦးအုန္းေမာင္ ေရးတဲ႔ ``ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ၾကာေသာ အခါ´´ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ပါ...။ ဒီ စာအုပ္မွာလဲ...သူတို႔ရဲ ႔ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး အတြက္.. ၾကိဳးပမ္းမွဳ တေလ်ာက္ ၾကံ ဳခဲ႔ ရတဲ႔... အားက် အတု ယူစရာ...အေရးေတာ္ပံု စိတ္ဓါတ္ေတြ...ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ စိတ္ဓါတ္ေတြ...ထံုမႊမ္း လို႔....ဒါေပမဲ႔ လြတ္လပ္ေရး ရျပီးစ ကတည္းက ကြဲၾက..ျပဲၾက... အာဏာ ရွိသူက အာဏာ ငန္း ဖမ္းျပီး...အနိုင္က်င္႔ တာေတြ... ေထာင္ေတြ...ကၽြန္းေတြ....ၾကိဳးမိန္႔ေတြ...သူ႔လူ ကိုယ္ဘက္ သား လုပ္တာေတြ..ကုိယ္႔ လူ သူ႔ ဘက္သား ျဖစ္သြားတာေတြ...သစၥာေဖာက္မွုေတြ...။ သူ ေရးထားတဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀)လြန္ျပီး...ႏွစ္ေပါင္း (၆၀)ေက်ာ္လာတာေတာင္...တိုင္းျပည္ကားမျငိမ္းခ်မ္းေသး...။ ေသြးေခ်ာင္းစီးဆဲ...။

ေလထီး ဦးအုန္းေမာင္ လည္း ကြယ္လြန္ သြားရွာျပီ။ သူ ျမင္ေတြ႕ လို ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ တိုင္းျပည္ျဖစ္မလာ ေသး..။ တေန႔ထက္ တေန႔ ပိုဆိုး လာသလို ျဖစ္ရပ္ ေတြေၾကာင္႔....စိတ္ဓါတ္ ေတြ အခ်ဥ္ ေပါက္စ ျပဳလာ ေနျပီ...။ ဒါေပမယ္႔...သမိုင္းထဲက ၾကယ္ပြင္႔မ်ားက..တိုင္းျပည္အတြက္ ေသသည္ အထိ သူတို႔ လုပ္နိုင္သမွ် တာ၀န္ ေက် သြားၾကတာေတြ ကိုေတြ႔ ရေတာ႔...ကိုယ္႔စိတ္ ကို ျပန္ အားတင္း မိ ျပန္တယ္...။

ေဟာ...မၾကာေသးခင္က ကြယ္လြန္ သြားတဲ့ တိုးတက္ေရး သခင္အုန္းျမင္႔..။ သူသည္လဲ အသက္(၉၀)ေက်ာ္ ကြယ္လြန္ ခါနီး အထိ သူ စြမ္းေဆာင္ နိုင္သမွ် တိုင္းျပည္ အေရးအခင္း တိုင္းမွာ တာ၀န္ေက်ခဲ႔သလို အသက္(၈၀) ေက်ာ္ အထိ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ ျခင္းကို ခံခဲ႔ ရတာေတာင္ အလံမလွဲ ခဲ႔သူ...။
-

သခင္အုန္းျမင့္
လြတ္လပ္ေရး ရျပီး ကတည္းက သူတို႔ အားလံုးဟာ တိုင္းသူ ျပည္သား ေတြနဲ႔ အတူ ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကို လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲ လို လားခဲ့ ၾကတယ္...။ ၾကိဳးပမ္း ခဲ႔ ၾကတယ္...။ သူတို႔ ရဲ ႔ ေရွ ႔ကေန ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ တသက္လံုး ေဆာင္ရြက္ ၾကိဳးစား သြားခဲ႔တဲ႔ ဆရာၾကီး သခင္ ကိုယ္ေတာ္ မွိဳင္း...။..ကိုယ္႔ ကိုယ္ က်ိဳး ထက္ တိုင္းျပည္ ေကာင္းက်ိဳး ကို ေမ်ွာ္မွန္းျပီး စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာ ခံ သြားၾကေသာ သမိုင္းထဲမွ ၾကယ္ပြင္႔မ်ား.....။

ထင္ထင္ ရွားရွား ရွိသလို အညၾတ မထင္မရွား ၾကယ္ပြင္႔မ်ား...။
သူတို႔ သမိုင္းကို သူတို႔ အေကာင္းဆံုး မွဳန္း ျခယ္သြား ၾကသူမ်ား....။
သမိုင္းေကာင္းကင္ မွ ျပိဳးျပက္ ေတာက္ပ ေနၾကေသာ ၾကယ္ပြင္႔ မ်ားကို လွမ္းေမ်ွာ္ရင္း.. သူတို႔ အားလံုးဟာ...တိုင္းျပည္ ေကာင္းက်ိဳး ကိုသာ ေရွးရွဳျပီး ကိုယ္ တာ၀န္ ကို ကိုယ္ စြမ္းသမ်ွ ထမ္းေဆာင္သြား ၾကတာ ပါလား...။
သူတို႔ ရခဲ႔ေသာ ဆုလာဘ္ မ်ားကား ေတာခို ရ ျခင္းမ်ား သူပုန္ ထ ျခင္း မ်ား...။အခ်င္းခ်င္း ျပန္ တိုက္ခိုက္ရေသာ တိုက္ပြဲ မ်ား...။ ေထာင္ဒဏ္ မ်ား..။ ကၽြန္းဒဏ္ မ်ား...။ အသက္စေတး က်ဆံုးျခင္းမ်ား..။ သာမန္ ဆင္းရဲ ခ်ိဳ ႔တဲ႔စြာ ရိုးရိုးသားသား ဘ၀ကို ျဖတ္သန္း သြားၾကသူမ်ား....။ ဒါေပမယ္႔ သူတို႔ ဒူးမေထာက္ ..လက္မေျမွာက္ ခဲ႔ ၾက...။ ကိုယ္ ရပ္တည္ေသာ ..ကိုယ္႔ ေျခေထာက္ ကို ကိုယ္ သစၥာ မေဖာက္ၾက...။

သူတို႔ ကို သမိုင္း ၾကယ္ပြင္႔မ်ား အေန မွ ေနာက္တမ်ိဳး ျမင္ၾကည္႔မိျပန္တယ္...။

သမိုင္းသဲပြင္႔မ်ား....
သူတို႔ ေမ်ွာ္မွန္း လိုလားေသာ...တိုင္းျပည္ အနာဂတ္ တည္ေဆာက္ေရး တြင္..အလြန္. အသံုးက်ေသာ ..သဲပြင္႔ မ်ား အျဖစ္..တတပ္ တအား ျဖည္႔ဆည္း သြားၾက တာ ပင္..။ ဒီလို..သမိုင္း သဲပြင္႔ မ်ားကို နီးကပ္ တိုး၀င္ ခံစား ၾကည္႔ရင္း မွ ရလာေသာ အေတြးတစ ကေတာ႔... သူတို႔ေတြဟာ..တိုင္းျပည္ အတြက္ လိုအပ္ လာ လို႔သူတို႔. ပခံုးေပၚ က်လာတဲ႔ သမိုင္းေပး တာ၀န္မ်ားကို...ဘယ္ေတာ့မွ .. မေသြဖယ္..တစိုက္မတ္မတ္ ထမ္းေဆာင္ရင္း.. သူတို႔ ေရာက္လိုတဲ႔ ပန္းတိုင္ကို မေရာက္ေသးရ ေကာင္းလား လို႔ စိတ္ပ်က္ အားေလ်ာ႔ ျဖစ္မေနဘဲ ..အစြမ္းကုန္ ျဖည္႔ဆည္း ၾကရင္း.. ေႏွာင္းလူ တို႔ ကို လမ္းျပသြား ခဲ ႔ေလျပီ...။ ။


Share/Bookmark

4 Comments:

ျမတ္ႏိုး said...

အမရာ..ေလးစားစရာတေယာက္ထပ္ထြက္ျပန္ပီ။ ဒီလိုအမ်ိဳးသမီးမ်ိဳးကိုမွတကယ္ၾကိဳက္တာ... အဲ့ဒီစာအုပ္ဘယ္မွာရွာဖတ္လို႔ရမလဲဟင္။

tin min htet said...

မေက နဲ႕ နီဇူလိုင္ ေက်းဇူးပါပဲ။

မေကေျပာတဲ႔ အတိုင္းပါပဲ။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကို လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္က ဖတ္ရတယ္။ အဖြင္႔စာသားကတင္ တအုပ္လံုး အေၾကာင္းကို ေျပာျပသြားတာပါပဲ။

ခုေတာ့ အဲဒီစာအုပ္ကို အြန္လိုင္းမွာ ျပန္ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ တင္ေပးပါဦးမယ္။

အနမ္း said...

မွ်ေ၀မွဳေလးဖတ္သြားပါတယ္။ ေလးစားထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ အေၾကာင္းသိရလို႔ ေက်းဇူးပါ။
အဆင္ေျပပါေစ..

Nay Lin said...

" တေန႔ထက္ တေန႔ ပိုဆိုး လာသလို ျဖစ္ရပ္ ေတြေၾကာင္႔....စိတ္ဓါတ္ ေတြ အခ်ဥ္ ေပါက္စ ျပဳလာ ေနျပီ...။"

အမွန္ပဲ..အခုတေလာ..
ေရတံခြန္ေပၚကေန ခုန္ခ်သြားတဲ႕ေက်ာင္းသားေဟာင္း
အရက္ေတြနဲ႕ ႏွစ္မြန္းပစ္လိုက္ၿပီး အဆံုးခံလိုက္တဲ႕
ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ..
သူတို႕ရဲ႕စိတ္ထဲဝင္ႀကည္႕ေနမိတယ္..
ဘာေတြမ်ားေတြးခဲ႕ပါလိမ္႕ ဆိုၿပီးေတာ႕..

ကမ္းေၿခေပၚမွာ တင္က်န္ခဲ႕တဲ႕ ႀကယ္ငါးေလးေတြ
ေရထဲၿပန္ခ်ေပးယံုသာ တတ္ႏုိင္တာလားလို႕လဲ
ၿပန္ေမးႀကည္႕မိပါရဲ႕..