စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၄)


မနက္လင္းလွ်င္ ေကသည္ သူ အိပ္ယာထ ေနာက္က်သည္ ကို ေတြ႕ရေလ၏။
ထို႕ေၾကာင့္ ခုန္ေပါက္၍ ထျပီး ေရခ်ိဳးခန္းသို႕ ထြက္ခဲ့၏။ ယခု အင္းလ်ား ေရာက္မွ
မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ေရခ်ိဳးသည့္ အက်င့္ကို ရေနသည္မွာ ဟန္က်၏။


မ်က္စိထဲမွာ..ျမင္ေယာင္လာ သည္။ အင္းလ်ားေဆာင္ရဲ႕.. လက္၀ဲျခမ္း တခု..လက္ယာျခမ္းတခု..ထားေသာ ေရခ်ိဳးခန္း တြဲ ၾကီး ။ ေရပန္း နဲ႕ ခ်ိဳးရတဲ့ တေယာက္ခန္း ေတြ ရွိေပမဲ့ လို႕ .. ေၾကာက္လို႕ ေတာ္ယံု တန္ယံု ဘယ္သူမွ မခ်ိဳးၾက။ ေတာသမ..နယ္သမ ေတြ ဆိုေတာ့ လည္း.. အက်င့္ ပါေနတဲ့ အတုိင္း..ေရခ်ိဳးကန္ က်ယ္ၾကီး မွာပဲ..အားလံုး ၀ိုင္းျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး..ခပ ္ခ်ိဳးၾက တာ။ စကားေတြ ေျပာလိုက္.. သီခ်င္းေတြ ေအာ္ဆို လိုက္ ေပါ့..။ ဒါနဲ႕ ေနပါအံုး.. ေက က ရန္ကုန္သူ ဆို။ ဘာေၾကာင့္..မနက္ ေရခ်ိဳးတ့ဲ ကိစၥက အင္းလ်ားေရာက္မွ အသစ္အဆန္း ျဖစ္ေန ရ သနည္း ။
-
သူ ရန္ကုန္ကို ေက်ာင္းတက္ဖို႕ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေဆာင္ မရေသး တဲ့ အခ်ိန္… ၾကည့္ျမင္တိုင္က.. အေဒၚအိမ္မွာ ေနေတာ့.. ေရရွားတဲ့.. နယ္က..အက်င့္ပါလာ ေသး လို႔-- “ ရန္ကုန္ဆိုတာ..မိုးလင္း..ေရခ်ိဳးျပီးမွ အျပင္ထြက္ ၾကတာ..သမီး ရဲ႕..” လို႕.. အေဒၚက.. သင္ခဲ့ တာ ကို လည္း ..ေတြးရင္း ျပံဳးမိသည္။
-
++++++
.
.
.
..
..
..
..
..
.
.
.
..
.
.
.


Share/Bookmark

13 Comments:

rose of sharon said...

အေဆာင္ေနေက်ာင္းသူဘဝေလးက ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္တာေနာ္... အေပ်ာ္ေတြကူးစက္သြားတယ္

တန္ခူး said...

ေကေရ… လြတ္သြားတဲ့ အေၾကြးေတြ တျပိဳင္တည္းဖတ္သြားတယ္… ဆက္တိုက္ဖတ္ရေတာ့ လူက မုဒ္ပို၀င္ျပီး ေကနဲ ့အင္းလ်ားမွာ အတူေတာင္ ေနေနရသလိုပဲ… ေက်ာင္းသား တရာေက်ာ္နဲ ့မိန္းခေလး ၁၈ေယာက္ အတူတက္ခဲ့ရတဲ့ အာအိုင္တီေက်ာင္းသူဘ၀ကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္… ေယာက်ၤားေလးေတာတဲ့ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ ဘ၀တူေတြေပါ့ေက… ၾကည္ေအးထဲက အခန္းေလးေတြ နဲ ့ အျပင္က ေက့ေန ့ရက္ေတြနဲ ့ ဆက္စပ္ေရးပံုေလးက လွလိုက္တာ… အေတာ္ၾကာၾကာေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းရင္ခုန္သံေတြကို ေကမို ့ လွ ုပ္နွိ ုးနိုင္စြမ္းတယ္… ေမွ်ာ္ေနမိတယ္…

Nai said...

အေဆာင္ မွာသူခိုိး .ကပ္လို ့သူခိုး ကို သနပ္ခါးတုံး..
နဲ ့ေပါက္ခ်င္တာ..သနပ္ခါးတံုးေပ်ာက္ မွာစိုးလို ့ ..
သနပ္ခါးတုံး မွာ.. နာမည္ေရး ျပီး မွ ..ေပါက္ၾကတဲ့ ..
အေဆာင္သူေတြ ရဲ ့အေတြ ့အၾကံဳ ေလးေရာ...
ရိွရဲ ့လား

Mr.Pu said...

ေဟးေဟး...ေရပန္း နဲ႕ ခ်ိဳးရတဲ့ တေယာက္ခန္းမွာ????မေၾကာက္ပဲ ေန႔တိုင္းခ်ဳိးခဲ႔တာ အီစကိုကြ။

ကိုလူေထြး said...

စိန္ပန္းနဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြကေတာ့ တကယ္ရွိေနခဲ့တယ္ မဟုတ္လား...

းဝ)

မမသီရိ said...

ဖတ္သြားတယ္ ေက
ျပီးရင္ pdf file ေလးတင္ေပး
တဆက္တည္းအရသာရွိရွိဖတ္ရေအာင္
ခုေတာ့ တိုင္းရင္ေမ အခန္းဆက္လိုျဖစ္ေနလို႕.. း)

MANORHARY said...

စိန္ပန္းနဲ႔ကံ့ေကာ္ပြင့္ေတြပြင့္တဲ့လမ္းမွာ
ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးပါသည္....... =)

tg.nwai said...

ေကရဲ႕ အေဆာင္အေၾကာင္းေတြကို ဖတ္ၿပီး လြမ္းတယ္..လြမ္းတယ္..အဲဒီေလာက္ နံမယ္ၾကီးတဲ႔ အေဆာင္ဟင္းကိုကြယ္..တုိ႔ကေတာ႔ ထမင္းဘူးထဲ ထမင္းအျပည္႔အသိပ္ထည္႔ၿပီး ေက်ာင္းကို သယ္ၿပီးစားခဲ႔တာ လြမ္းမိေသးေတာ႔... အေဆာင္ေနခ်ိန္ အ၀ ခဲ႔ဆံုး အခ်ိန္မ်ားေပါ႔...:)

စာအုပ္ျပန္ထုတ္ပါလား ေကေရ.. တကၠသုိလ္နဲ႔ အေဆာင္ေနာက္ခံ ၀တၳဳေလးေတြ ကို ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတာ..ၾကာ...။

ေအာင္သာငယ္ said...

ပါ၀င္ေသာ..နာမည္တိုင္း..လူတိုင္း.. အျဖစ္တိုင္း သည္ .. တကယ္ ရွိခဲ့သည္ဟု မသတ္မွတ္ေစလိုပါ...


မသတ္မွတ္ပါ ခင္ဗ်ား.... း)

Ko Paw said...

ဖတ္လုိ႔ေကာင္းတယ္။ မုိးမုိး(အင္းလ်ား) ဖတ္ေနရသလုိပဲ။ ေက(အင္းလ်ား)ေပါ႔ေလ။ က်ေနာ္ေတာ့ အေဆာင္မေနဘူးတာ နာထွာပဲ။ အေဆာင္ေက်ာင္းသားဘ၀မွာေနဖူးမွ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀က ပီျပင္တာမဟုတ္လား။

mirror said...

ဆက္ရန္မ်ားကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေၾကာင္း.....

Moe Cho Thinn said...

ေရခ်ိဳးကန္ႀကီးမွာ ေရခ်ိဳးရတာ ေပ်ာ္စရာပဲ။ မီးဖုိေခ်ာင္ ႏိုင္ငံေရးလဲ ရွိေသးတာေနာ္။ သေဘာက်တယ္။

ေရးၿပီးမွ လူေတြ အျဖစ္အပ်က္ေတြ တကယ္မရွိဘူးဆိုတာေတာ႔ ဘယ္ေကာင္းမလဲေအ႔.. :))

Maung said...

(ပါ၀င္ေသာ..နာမည္တိုင္း..လူတိုင္း.. အျဖစ္တိုင္း သည္ .. တကယ္ ရွိခဲ့သည္ဟု မသတ္မွတ္ေစလိုပါ။)

ေတာ္ေသးတာေပါ႕..:)
ဖက္တီး ဆိုတာ တညင္ကလူရြွင္ေတာ္လုပ္တဲ႕သူလား