sense of belonging

အင္တာဗ်ဴး အရွည္ ၾကီး ကိုု ဖတ္ျပီး သကာလ .. အင္တာဗ်ဴး ေျဖသူ ကိုု ေရာ.. တျခား အေၾကာင္း ေတြ ကိုု ပါ.. စိတ္ထဲ..သိပ္ မစြဲထင္ လွ ေပမဲ့  .. တပိုုဒ္ နွစ္ပိုုဒ္ ေလာက္သာ ပါ တဲ့..ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕  ပတ္သတ္ တဲ့..  အေၾကာင္း အရာ..တခ်ိဳ႕ က ေတာ့ .. ေခါင္းထဲ..တရစ္ ၀ဲ၀ဲ.. စြဲ က်န္ ေန ခဲ့ ေလ သည္။
 
 အဲဒီ ေနာက္ ေတာ့.. သူ႕  အာရံုု ထဲ မွာ အျဖဴ အမဲ ျပ ကြက္ တခ်ိဳ႕  ....။ 

++++++

 
ဧည့္ခန္း  ထဲ မွာ.. ျမန္မာ ဆိုုင္း၀ိုုင္းသံ ပဲ ပ်ံ႕ လြင့္ ေန မလား.. ဒါမွ မဟုုတ္.. စနၵယား ခ်စ္ေဆြ ရဲ႕.. တိမ္တမန္ သီခ်င္း ေလ မ်ား လား .... ကိုုအံ့ၾကီး ရဲ႕... လူခၽြန္လူေကာင္း လိုု..မ်ိဳး လား.. ေသခ်ာ တာေတာ့..ျငိမ့္ေညာင္း တဲ့..ျမန္မာ့ ဂီတ တခုု ... စီးဆင္း ေန ေပ လိမ့္ မည္။  ဒီ သီခ်င္း မ်ိဳး ရဖိုု႕ ..အိမ္ရွင္ ဂ်ပန္ လူမ်ိဳး ပါေမာကၡ ၾကီး အတြက္.. သိပ္ေတာ့.. အပမ္း ၾကီး လွ မည္ မဟုုတ္ ေလာက္..။ သူ႕ အိမ္ ဧည့္ခန္း ထဲ ကိုု ၀င္လာ ၾကတဲ့..ျမန္မာ မိတ္ေဆြ ဧည့္သည္ တခ်ိဳ႕..  အံ့ၾသ ၀မ္းသာ ၾကည္နူး သြား မွာ ကိုု သာ.. နွစ္နွစ္ ျခိဳက္ျခိဳက္ ၾကီး  ျပံဳး ရင္း ၾကည့္ ေန ေပ လိမ့္ မည္။

ဒီ ညစာ စားပြဲ ေလး က.. အသစ္ေရာက္လာ တဲ့.. လက္ေထာက္ သုုေတသီ ... “ စုု ” အတြက္ သီးသန္႕ လုုပ္တဲ့ ပြဲ ကေလး  ။
 
က်ိဳတိုု တကၠသိုုလ္ မွာ.. သူမ တင္တဲ့ စာတမ္း အတြက္.. လက္ခံ ေနရာ ေပးလိုုက္ ျပီး တဲ့ ေနာက္.. အရင္ ေရာက္ ေနျပီး သား ျဖစ္တဲ့..ဗမာ လူမ်ိဳး..ပညာရွင္ တခ်ိဳ႕ နဲ႕.. ဆက္သြယ္ မိတ္ဆံုု ၾက ဖိုု႕ ေရာ.. ပါေမာကၡ ၾကီး ကိုုယ္တိုုင္.. ေတြ႕ ဆံုု ဂုုဏ္ျပဳ ဖိုု႕ လည္း ျဖစ္မည္ ေပါ့..။

အသက္ ၄၀ အရြယ္..တင့္တယ္ ေက်ာ့ရွင္း လွ တဲ့.. “ စုု ”..  ကလည္း.. အျပံဳးေတြ ေ၀ေ၀ နဲ႕..  ပဋိသႏၶာရစကား ေတြ ဆိုု ေပ လိမ့္ မည္။
 
အနားမွာ ထိုုင္ ေန တဲ့.. ရံုုးခန္း ျခင္း ကပ္ရပ္.. လုုပ္ေဖာ္ ကိုုင္ဖက္.. ဗမာလူမ်ိဳး သမိုုင္းပညာရွင္  ေဒါက္တာ မိုုက္ကယ္ေအာင္သြင္ ကိုု..စကား စ လိုုက္ သည္။ 

“ ကိုုမိုုက္ကယ္.. ဗမာသီခ်င္းေတြ ၾကားေတာ့.. ဗမာျပည္ ကိုု မလြမ္းဘူး လား ရွင္...” 

ေဒါက္တာ ၾကီးက... အျပံဳး အရယ္ နည္းလွ တဲ့.. သူ႕  နွဳတ္ခမ္း ေတြ ဆီ က.. ၀ိုုင္ခြက္ ကိုု အသာ ဖယ္ လိုုက္ ရင္း..

“ အမွန္အတိုုင္း ကေတာ့.. .က်ေနာ္က.. Beatles ကို ပဲ နွစ္သက္ တယ္ ..”  

တိုုးတိတိ  ဂြက်က်  ေျပာ ခ် လိုုက္ တဲ့.. အဲဒီ တုုန္႕ျပန္ မူ မွာ.. ေနြးေထြး ခင္မင္ မူ ေတြ.. ကင္းမဲ့ ေန ခဲ့ ေလ မလား..။


++++++


တကယ့္ အျပင္က.. ညစာ စားပြဲ ေလး က ေတာ့. ဘယ္လိုု စကားေတြ ေျပာၾက ရင္း.. ျပီးစီး.. သြားသလည္း  မသိ.. ။ သူ႕  အာရံုု ျပကြက္ ထဲ က ..ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကေတာ့..  ဗမာ ခါးတိုု အက်ီ ၤ ေလး နဲ႕ လိုုက္ဖက္ လွစြာ.. လည္တိုုင္ ေက်ာ့ေက်ာ့ မွာ ပုုလဲ ကံုုးေလး နဲ႕..။ ျပီးေတာ့... မ်က္လံုုး ေတာက္ေတာက္ ကေလး ေတြ ထဲ မွာ.. ဗမာသီခ်င္း ေတြ အေပၚ..တကယ္ပဲ.. နွစ္သက္ ခ်စ္ခင္ မူ ေတြ ယိုုဖိတ္ လိုု႕ .. အဲဒီ ဂီတ သံ ေတြ က..တဆင့္... သူ ေမြးဖြားခဲ့ တဲ့..ဗမာ ျပည္ ၾကီးကိုု.. တကယ္ပဲ.. လြမ္းဆြတ္ တသ လိုု႕...။


တကယ္ ေတာ့..  ကိုုယ့္ ေမြးရပ္ ေျမ ကေန.. ခြဲ ခြါလာ ၾကတဲ့ သူ တိုုင္း မွာ ေတာ့.. ဇာတိေျမစိတ္ ဆိုုတာ.. ရွိ ခ်င္ မွ ရွိ ၾက မွာပါ..။ အေၾကာင္း အမ်ိဳး မ်ိဳး နဲ႕  ခြဲခြါ လာ ၾက သလိုု.. သံေယာဇဥ္ ေတြ လည္း.. အနည္း အမ်ား ကြာျခား ၾကပါ လိမ့္ မယ္။ ဒါေပမဲ့..ကိုုယ္ ေရာက္ ေနတဲ့.. ေနရာ မွာ ေရာ.... တကယ္ ကိုု.. စိတ္ေတြ ခ်ိိဳင့္၀ွမ္း ျပီး.. စိတ္ေရာ..ကိုုယ္ေရာ..တသားတည္း က် နိုုင္ ၾက သလား။ ကိုုယ္ေရာက္ ေန တဲ့..နိုုင္ငံ နဲ႕ ကိုုယ္နဲ႕..တကယ္ ကိုု စပ္ဆိုုင္ ပတ္သတ္.. ပိုုင္ဆိုုင္ တယ္ လိုု႕ ခံစား ရ သလား..။ ကိုုယ့္ကိုု ေရာ..အဲဒီ နိုုင္ငံ.. အဲဒီ့ ပတ္၀န္းက်င္ က..ဘယ္လိုု လက္ခံ ပိုုင္ဆိုုင္ ထား သလည္း..။ 
ေသခ်ာ ေမးပါ.. ကိုုယ့္ ကိုု ကိုုယ္ အားမနာ တမ္း ေမး ၾကည့္ ပါ..။

ဒါဟာ.. သိပ္ ကိုု ၾကီးက်ယ္ တဲ့.. ဘ၀ တခုု လံုုး နဲ႕ ဆိုုင္ တဲ့.. ေမးခြန္း ျပသာနာ တခုုပါ..

ကိုုယ့္ ေမြးရပ္ေျမ မွာ .. ေျခေထာက္ နွစ္ေခ်ာင္း ေပၚ ၾကီးျပင္း.. သံေယာဇဥ္ ေတြ အပင္ေပါက္ ျပီး ကာ မွ.. တျပည္တနယ္ မွာ.. ေရႊ႕ေျပာင္း ေန ထိုုင္ အေခ် က် ၾက တဲ့.. သူေတြ  မွာ.. အဲဒီ.. sense of belonging  ဆိုု တဲ့.. ခံစားခ်က္ ပုုစၦာ ၾကီး တခုု ရွိ ေန ေလရဲ႕  ဆိုုရင္ .. ဘယ္လိုု အေျဖ ထုုတ္ ဖိုု႕  .. ၾကိဳးစား ၾက မလည္း..။

တကယ္ က် ေတာ့ လည္း.. လူ တေယာက္ျခင္း ရဲ႕ ဘ၀ မွာ.. အရာ အားလံုုး..  ေခ်ာေမြ႕  ေျဖာင့္ျဖဴး ေက်နပ္ ေန ၾက မယ္ မဟုုတ္ပါဘူး....။ ဒါကိုုလည္း..  မေခ်ာ ေမြ႕ -  ေခ်ာေမြ႕ ေအာင္..လိုုက္ ညိွ ေန ဖိုု႕ မလိုု သလိုု... မေက်နပ္..ေက်နပ္ ေအာင္ လည္း .. အတင္း.. လုုပ္ယူ လိုု႕ မရ ဘူး.... လိုု႕..တခ်ိဳ႕ က ေျပာ ၾက တယ္။ unfixable things ေတြ.. ကိုု.. ဒီ အတုုိင္း ထား လိုုက္ ရ မယ္ တဲ့..။ 
  
လုုပ္မရ ရင္..  “ လုုပ္ဖိုု႕ မလိုု ပါဘူး ”  လိုု႕..   ေတြး လိုုက္ ေတာ့ လည္း.. တနည္း..ေကာင္းတာ ပဲ မဟုုတ္လား ..။

ဒါနဲ႕ .. ကိုုယ္ တိုု႕ လည္း.. ဘယ္မွာ ထား ရ မွန္း မသိ ေနတဲ့.. sense of belonging ၾကီးကိုု.. ဒီ အတိုုင္း ပဲ.. အသာေလး.. ခ် ထား ၾကည့္ လိုုက္ ၾက တယ္။  ဒါေပမဲ့ လည္း.. ကိုုယ္ေတြ က ..ခ် ထား တယ္ လိုု႕ ထင္ေပမဲ့.. သူကေတာ့ ..  နွလံုုးသား က .. ေသြးျပန္ေၾကာ တခုု စီ တိုုင္း ရဲ႕.. ဟိုုး အထဲ ထဲ မွာ.. တဒိတ္ဒိတ္ နဲ႕.. အစဥ္ မျပတ္ တိုုး၀င္ စီးဆင္း ေန ေလ ရဲ႕...။

တခ်ိဳ႕ လည္းပဲ.. ကိုုယ္ ေရာက္ ေနတဲ့..ေနရာ အဆင့္အတန္း ကိုု.. ေက်နပ္ ေရာင့္ရဲ နိုုင္ တဲ့.. အေနအထား မ်ိဳး ျဖစ္ ေပ လိမ့္ မယ္။ ဒါေပမဲ့..သူတိုု႕  ရဲ႕ ေသြးျပန္ေၾကာ ေတြ ထဲမွာ.. စီးဆင္း ေန တဲ့.. အမ်ိဳး အမည္ တိတိ ပပ မခြဲ ျခား နိုုင္ တဲ့.. ခံစားခ်က္ တခုုက.. အေၾကာင္း တိုုက္ ဆိုုင္ တိုုင္း..ျဖန္းကနဲ ဆိုု သလိုု မ်ိဳး .. ရွိန္းကနဲ ဆိုု.သလိုု မ်ိဳး ... ေပၚေပၚ လာ တတ္ တာ မ်ိဳး ..ၾကံဳဖူး ၾက မွာပါ..။

သိပ္ခင္ ရ တဲ့.. သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ ကေတာ့..သၾကၤန္ပြဲ ေတြ ေရာက္တုုိုုင္း.. သၾကၤန္ ဒိုုးသံ ေတြ..သၾကၤန္ အက ေတြ ျမင္ရ ၾကားရ တိုုင္း... သူ႕ရင္ ထဲ မွာ.. အမ်ိဳး အမည္ မေျပာ ျပ တတ္ တဲ့.. ခံစားမူ တခုု ရ တယ္တဲ့.. ။ သူက  ၾကိဳးစား ျပီး ေတာ့.. အမ်ိဳးအစား သတ္မွတ္ ေပး ရွာ တယ္.. ၀မ္းသာ ၀မ္းနည္း .. ၾကီး ဟယ္.. တဲ့...။ ၀မ္းသာ တာ ဟုုတ္ပါျပီ ေလ.. ။ ၀မ္းနည္း တာက.. ဘာလိုု႕ လဲ လိုု႕.. ကိုုယ္လည္း ကူျပီး ေတာ့..စဥ္းစား ၾကည့္ ေပး ေသး တယ္။ 

သူငယ္ခ်င္း က  .. ဗမာ လူမ်ိဳးေတြ..အေန မ်ား တဲ့.. နိုုင္ငံ တခုုက.. ဗမာ ေက်ာင္းသား ေတြ အတက္ မ်ား တဲ့.. ေက်ာင္းၾကီး တခုု မွာ..ဆရာမ ဆိုု ေတာ့.. ဗမာ နွစ္ကူး သၾကၤန္ တိုုင္း ... ဗမာေက်ာင္းသား ေတြ ရဲ႕.. အေ၀းေရာက္ သၾကၤန္ ကပြဲ ေတြကိုု.. ကူညီ ပံ့ပိုုး ေပး ေန တဲ့  သူ ..။ တခါ တေလ.. သူ စာသင္ ေန တဲ့.. စာသင္ ခန္း ထဲမွာ  ..   တျခား ေက်ာင္းသား ေတြ ၾကားထဲ .ဗမာ ကေလး ေတြ  ကိုု ျမင္တိုုင္း..သူ႕ စိတ္ထဲ မွာ.. မခ်င့္မရဲ ျဖစ္ရ သ တဲ့...။  ခုု ေနသာ..ဒီ ေက်ာင္းၾကီး .. ဒီ သီေရတာ ၾကီး.. ဒီ ပရိုုဂ်က္တာ ၾကီး ..  ဒီ  သင္ၾကားနည္း ေတြ နဲ႕..   ဗမာ နိုုင္ငံ ၾကီး ထဲ မွာ.. အားလံုုးပဲ..ဗမာ ေက်ာင္းသား ေလး ေတြ ျဖစ္ လိုုက္ ပါေတာ့... ဆိုု ျပီး ေတာ့ ေပါ့..။

တေလာက.. ေဒၚစုု လြတ္လာ ေတာ့.. အြန္လိုုင္း မွာ ဗမာ သတင္း ေတြ အတူ နားေထာင္ ရင္း..သူ နဲ႕ စကားေတြ ေျပာ ျဖစ္တယ္..။

“ က်ဳပ္ေတာ့.. ဘ၀ ကိုု ကိုုယ့္ကိုု လိုုအပ္ တဲ့ အရပ္မွာ..ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း နဲ႕.. အက်ိဳးရွိရွိ ကုုန္ဆံုုး ခ်င္တယ္.. တခ်ိန္ မွာေတာ့.. ဗမာျပည္ ျပန္ မယ္ လိုု႕.. ဆံုုးျဖတ္ ထား တယ္....ရွင္ေကာ..”  လိုု႕  .. သူက.. သူရဲေကာင္း ေသေဖာ္ ညွိ လာ ပါ ေရာ လား..။   သူ က.. အတည္ ၾကီး ေမးလာ ေတာ့.. ကိုုယ္ လည္း.. .
“ အင္း ” .. နဲ႕ ..“ အဲ ” ထဲ က ကိုု ထြက္ မရ ေတာ့  ဘူး  ။ စကား လမ္း ေၾကာင္း လႊဲ ရင္း..  “ အင္..ရွင္ က.. အဲဒီေလာက္ အဆင္ေျပ တဲ့ အလုုပ္ နဲ႕ ဘ၀ၾကီးကိုု..တကယ္ စြန္႕ နိုုင္ မွာ လား”    လိုု႕... သူ႕ ကိုု ေတာင္ ကဖ်က္ ယဖ်က္ လုုပ္ လိုုက္ ေသးတယ္ ။ သူက.. သူ႕ အလုုပ္ မွာ.. နွစ္ရွည္ ၀န္ထမ္း ဆုု ေတြ ဘာေတြ ေတာင္ ရ ထားျပီးသား...ေလ..။

သူနဲ႕ ကိုုယ္ က.. အေနအထိုုင္..စရိုုက္ ျခင္း သိပ္ မတူ ၾက ေပမဲ့.. ဘာသြား တူ သလည္း ဆိုုရင္.. ဗမာ၀တ္စံုု ၾကိဳက္တာ.. ခ်ည္ထည္ လံုုျခည္ ေလး ေတြ စုု တာ..မွာ သြားတူ တယ္။ သူ ရန္ကုုန္ ျပန္ရင္.. ကိုုယ့္ အတြက္ ခ်ည္ထည္ တခုုခုု ပါလာ တတ္ျပီး.. ကိုုယ္ က လည္း.. သူ႕ အတြက္ အသံုုး၀င္ မဲ့..ပုု၀ါ ေလး ေတြ ..အျပန္ အလွန္ ၀ယ္ေပး ေလ့ ရွိ တယ္။ သူက.. ဆရာမ ၾကီး ဆိုုေတာ့.. ပြဲေတြ လမ္းေတြ..အျမဲ တက္ရ တယ္ ေလ..။ ကိုုယ္ ကေတာ့.. လံုုျခည္ ေတြ ကိုု စုုသာ သိမ္းထား တယ္.. ၀တ္စရာ အခန္းက.. သိပ္ မရွိ ပါဘူး။ 

တ နိုုင္ငံ စီ  ေရာက္ ေန ၾက တဲ့..သူငယ္ခ်င္း နွစ္ေယာက္..တခ်ိဳ႕ ည ေတြ ဆိုု.. ကြန္ျပဴတာ နား ကပ္ျပီး.. ဘဘဦး၀င္းတင္ အေၾကာင္း ေျပာ .. ေဒၚစုု သတင္း ေတြ.. ၾကည့္... ေန႕ ခ်င္း တက္လာ တတ္ တဲ့.. ေဒၚစုု ပံုု အသစ္ က ေလး ေတြ.. သူ႕မျမင္ မွာ စိုုးတာ..ကိုုယ္ က ပိုု႕..     သူ ရတာ..ကိုုယ့္ ကိုု ေပး ၾကည့္ ၾက နဲ႕ ..  တကယ့္ ရင္ဘတ္ မိတ္ေဆြ ဆိုုတာ.. ဒါပါပဲ ..။  တခါ တေလ ဆိုု.. “ ေဒၚစုု ဒီေန႕ ၀တ္တဲ့ လံုုခ်ည္ ေလး က.. လွ လိုုက္တာ.. ”  “ ဒီတခါ..လက္ဖ်ားေလး မွာ..ပန္းေဖာက္ လိုု႕..”    ဆိုု တာမ်ိဳး..

“ လက္ကိုုင္ အိတ္ ကေလး ေတြက.. အင္းေလး ခ်ဳပ္  ေလး ေတြ ထင္တယ္ ေနာ္.. ” ဆိုု ျပီး.. မိန္းကေလး ေတြ ပီပီ.. မိန္မ ေရးရာ ေတြ ကိုု လည္း...စပ္စပ္စုုစုု ေပါ့..။ 

“ အင္း..ငါ လည္း.. ကတၱီပါ ပံုုေတာ္ ဖိနပ္ ကေလး ေတြ စီး.. ဗမာ ၀တ္စံုု လွလွ ဆန္းဆန္း ေလး ေတြ.. ၀တ္ျပီး.. သြားလာ  လုုပ္ကိုုင္ ရ တဲ့..ဘ၀ မ်ိဳး ေလး ကိုု.. လိုုခ်င္ တယ္ ဟယ္.. ” လိုု႕  ကိုုယ္ က  ဆိုုေတာ့.. 
“ ေၾသာ.. ရွင္ က..တိုုင္းျပည္ အတြက္ အလုုပ္ လုုပ္ ဖိုု႕..ျပန္ခ်င္တာ မဟုုတ္ဘူးေပါ့...  ရွိဳးလုုပ္ခ်င္ လိုု႕ ျပန္ခ်င္ တာေပါ့.. ေတာ္ေတာ္ ဟုုတ္ တဲ့.. မိန္းမ ” လိုု႕  .. နွစ္ေယာက္ သား... ရီ ရင္း.. ေမာရင္း..... နဲ႕ ပဲ.. စကား လက္စ ေတြ သပ္  ျဖစ္ ၾက ျပန္ ေရာ..။

ခုု တေလာ..ကိုုယ္လည္း.. ဘာ ျဖစ္ ေန တယ္ ရယ္ မသိ..။ ေရခ်ိဳးျပီး..သနပ္ခါး ေလး လိမ္းလိုုက္ ရ တာ ေလး က..အစ ... စိတ္ထဲ..လိွဳက္ကနဲ.. ျဖစ္- ျဖစ္ ေန တယ္ ။  ပူအိုုက္ စြတ္စိုု တဲ့.. ျမန္မာ ျပည္က.. ရာသီ ဥတုု ေလး မွာ.. ေရ ေအးေအး ေလး ကိုု..အားရ ပါးရ ခ်ိဳးျပီး..သနပ္ခါး ေရ က်ဲ ေလး ပါးကြက္ ကြက္ ထား ရ တဲ့.. ေအးျမ မူ ေလး ကိုု.. အရမ္း သတိ ရ ေန မိ တယ္။  ဒီ မွာက.. ေလထဲ မွာ.. စိုုထိုုင္းဆ  သိပ္ နည္းပါး ေတာ့.. အသားေတြ  တင္းက်ပ္ ျပီး..ေျခာက္ေတာက္ ေတာက္ ၾကီး ရယ္..။ အလွဆီ ေတြ သာ မ်ိဳးစံုု ..တံဆိပ္စံုု ေျပာင္းသံုုး .. ေန ရ ေတာ့ တာ ေလ..။ ခုု တေလာ မွ.. ေနြရာသီ ..ပူလြန္း လွ သမိုု႕.. သိမ္းထား တဲ့ ေက်ာက္ျပင္ ကေလး ထုုတ္ျပီး..သနပ္ခါး ျပန္လိမ္း ျဖစ္ ေန သည္..။ 

ၾသစေၾတလ် ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာ နွစ္ကူး ကာ လ ကေတာ့.. တျခား ကမၻာ အျခမ္း နဲ႕ဆန္က်င္စြာ.. ပူေႏြး ေျခာက္ေသြ႕ လြန္း လွ သည္။ တီဗီြ ေရွ႕ မွာ ထိုုင္ရင္း.. ..ကမၻာေက်ာ္ ဆစ္ဒနီ တံတာ ၾကီး ရဲ႕  နွစ္ကူးပြဲ..မီး ရွဴး မီးပန္း ေတြ ေအာက္ မွာ  .. ေပ်ာ္ျမဴး က ခုုန္ ေန ၾက တဲ့ သူ ေတြ ကိုု.. ၾကည့္ ေန ေပ မဲ့လည္း.. အဲဒီ အေပ်ာ္ေတြ..ကိုုယ့္ဆီ မကူးစက္ လာတာ.. ဘာ ေၾကာင့္ လည္း လုုိ႕.. ထပ္ျပန္ တလဲ လဲ ေတြး ေနမိ ျပန္  တယ္။    ကဲ..ေပ်ာ္လိုု႕ မရရင္.. အတင္းေပ်ာ္ၾကည့္ စရာ လည္း မလိုု ဘူး ေလ လိုု႕..  ကိုုယ့္ဖာ ကိုုယ္ နွစ္သိမ့္ ရင္း.. ေနာက္ဆံုုး ေတာ့.. ကြန္ျပဴတာ နား ပဲ ေရာက္သြား ေတာ့ တယ္။ 

နွစ္သစ္ အခါ သမယ မွာ.. အမိ ျမန္မာျပည္ ၾကီး ထဲ ..ဘာေတြ မ်ား .. လုုပ္ ၾက.. ကိုုင္ ၾက သလည္း.. ဆိုုတာ ပဲ.. ၾကည့္ ေတာ့ မည္။ ဗမာ သတင္း ေတြ ထဲ.. အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ရံုုး မွာ က်င္းပ တဲ့.. နွစ္ကူး အထိမ္းအမွတ္..လြတ္လပ္ေရး ေန႕  ေစ်းေရာင္း ပြဲ ေတာ္ ဓါတ္ပံုု ေတြ မွာ.. ေဒၚ စုု နဲ႕  အတူ.. ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြ ေနတဲ့..လူ ၾကီး လူငယ္ လူရြယ္ စံုု ကိုု ေတြ႕ ရ သည္။ အဲဒီ က.. ရ တဲ့ ေငြ ေတြ နဲ႕..နိုုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြ ကိုု ေထာက္ပံ့ ၾက မည္ တဲ့..။ အားရ ေက်နပ္ စရာ..။  ဗမာျပည္ ၾကီးကိုု.. သူ႕ စိတ္ ထဲ မွာ..အျမဲ သယ္ပိုုး  ထား ခဲ့ တဲ့..  ေဒၚစုု တေယာက္.. ခုု ေတာ့ လည္း . .ဗမာျပည္ ၾကီး ထဲ .. တကယ္ ကိုု ျပန္ေရာက္ လိုု႕.. ဗမာ ျပည္သား စစ္စစ္ ၾကီး ကိုု ျဖစ္ လိုု႕...ေန ေပ ျပီ  ။   သူမ ေရြးခ်က္ ဆံုုးျဖတ္ ခဲ့ တဲ့.. လမ္းေပၚ မွာ.. မယိမ္းမယိုုင္.. ေလ ွ်ာက္လွမ္း ေန ပံုု မ်ား..   ၾကည့္ စမ္း ပါ အံုုး..ဟိုုး လြန္ ခဲ့ တဲ့.. အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ က.. သူမ  အသားမက် နိုုင္ ခဲ့ တဲ့..  ဖုုန္ေတြ ေခၽြးေတြ ကိုု ေတာင္ မမူ ေန ေတာ့ တဲ့ ပံုု နဲ႕ ..။

သတင္း ေတြ ျပီး ေတာ့.. အီးေမးလ္  စစ္ သည္ ။  ေန႕ တိုုင္း စစ္ တာ မိုု႕..သိပ္ မမ်ားလွ..။ ကိုုယ့္ အမ ရဲ႕ အီးေမးလ္ တေစာင္...။

ေနာက္ တေစာင္  က..မလာစဖူး အလာထူး လိုု႕.... ခ်ိဳးလင္းျပာ အမ်ိဳးသမီး မဂၢဇင္း က.. စာမူ ေတာင္းေန က်.. ဘုုတ္ဘုုတ္ ကေလး နဲ႕  စာ ပါလား။  ဘာတဲ့ လည္း.. ။ အြန္လိုုင္း ေပၚ မွာ စာေတြ ေရးသား ေန တဲ့.. ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ ရဲ႕ အသံ အျဖစ္ ..  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကိုု နွစ္သစ္ မွာ.. ပါးခ်င္တဲ့.. စကားပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ..ေမးခြန္း ပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း တခုု ေလာက္ ေရးေပး ပါ  တဲ့..။  ကဲ ကြယ္.. ေနပါ အံုုး.. ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ မွာ..ေမးခြန္း  ေမးတဲ့သူ ေတြ.. မ်ားလွ ေနပါျပီ ေကာ..။ အသံ ေတာင္ ၀င္ေနရွာ ျပီ..။  ကိုုယ္ေတြ လိုု..သာမန္ ျပည္သူ ေတြ အေနနဲ႕.. ဘာမွ ေမးစရာ လည္း မက်န္ ေတာ့သလိုု.. ဘာမွ လည္း ထူးျပီး အပိုု ေတြ.. ေလ ွ်ာက္ေျပာ စရာ အေၾကာင္း မွ မရွိ တာ ..။

ေနာက္ စာ ေတြ ကိုု သာ...ခပ္ျမန္ျမန္ ေလ ွ်ာက္ ၾကည့္ လိုုက္ သည္။ အေတာ္မ်ား မ်ားက.. face book ကေန ၀င္၀င္ လာတဲ့.. တခါတေလ..ကိုုယ္နဲ႕ မဆိုုင္ တဲ့.. စာ ေတြ..။ တန္းစီ ျပီး ဖ်က္ ျပစ္ လိုုက္ သည္။ ျပီးေတာ့..ကိုုယ့္  အမ ပိုု႕ ထား တာ ေလး ကိုု ျပန္ ၾကည့္ လိုုက္ သည္။

သူ႕ ထံုုးစံ အတိုုင္း..အေနာက္ အရႊတ္ .. စာတိုု ေလး နဲ႕..အတူ သီခ်င္း တပုုဒ္ ။   အမ လုုပ္သူက.. သူ႕ ကေလး ေတြ ကိုု.. ဗမာ သီခ်င္း ေတြ နဲ႕ အလွည့္ က် သိပ္ ဖိုု႕.. You Tube ကိုု အျမဲ ေမႊေနွာက္ ရွာတတ္ သည္..။ ကေလး ေတြ ကလည္း..ဘာမွန္း သာ နားမလည္ တာ.. ေအာင္ျခင္း ရွစ္ပါး သီခ်င္းကိုု ေတာင္ .. အရမ္း ၾကိဳက္ ၾက ဆိုု ပဲ..။ အခုု လည္း သူ ဘယ္က ရွာရွာ ေဖြေဖြ ေတြ႕ တယ္ မသိ..။ ငယ္ငယ္ က.. ေရဒီယိုု မွာ ေဘာလံုုးပြဲ ေတြ ျပီးတိုုင္း လႊင့္ ေလ့ ရွိ တဲ့.. အမာစိန္ ရဲ႕.. သီခ်င္းေလး..။ “ နင္ မေပ်ာ္ရင္.. အဲသီခ်င္း ေလး နားေထာင္ ျပီး.. ဦးေက်ာ္ရင္ ၾကီးကိုု သတိရ လိုုက္ ” တဲ့... လုုပ္ပံုု က.. ။ ဦးေက်ာ္ရင္ ၾကီး ဆိုုတာ..ငယ္ငယ္က.. ရပ္ကြက္ ထဲ...ေဘာလံုုး ရူး ရူးေနတဲ့ လူၾကီး တေယာက္..။ ေဘာလံုုးသမား ၀တ္စံုု အျမဲ ၀တ္ထားျပီး... ေဘာလံုုးကြင္း ထဲ မွာ ပဲ အိမ္လုုပ္ ေနသူ..။ 

~~~ ေဘာလံုုးပြဲ ထဲ မွာ..သိပ္ကိုု ကဲ တဲ့ သူပါရွင္..  အားရ ပါးရ.. ေအာ္လိုုက္တာ မ်ား ပင္.. ဂိုုး....

အမာစိန္ ရဲ႕  ရွတတ  စီး ထန္းထန္း အသံ ေလး ရဲ႕ ေနာက္ က.. ( ဂိုုး ) ဆိုု တဲ့ ေအာ္သံ ေတြ နဲ႕ အတူ..သူ႕ နွလံုုးသား ေတြ..အလိုုလိုု ေပါ့ပါး ျမဴးထူး လာ သည္။ ၾကီးျပင္း ခဲ့ တဲ့.. ငယ္ဘ၀ ေတြ...။ ညေနေစာင္း ေရဒီယိုု သံေလး ေတြ...။

အဲဒီ ေနာက္ ေတာ့.. you tube မွာ.. တခုု ျပီး တခုု ေပၚ လာတဲ့.. အမ်ိဳးအစား တူ ရာ..ျမန္မာ သီခ်င္း ေဟာင္း ေလး ေတြ.. တပုုဒ္ျပီး..တပုုဒ္ ။

~~~ တြန္သံ ေပး..အေ၀းအနီးေခၚ တေၾကာ္ေၾကာ္.. ခဏ နဲ႕..သူ ျပန္လာေသာ္..ဒါက..ဘာၾကက္တုုန္း ေတာ့.. ခပ္ေငါ့ေငါ့ နဲ႕ ေမးလိုုက္ ရင္ေနာ္.. ( စစ္တေကာင္း ၾကက္ ၾကီးပါ ေနာ္.. အခ်ိန္ေမး ရင္.. နွစ္ပိသာခြဲ ေလာက္ ေတာ့..ရွိ မတဲ့.. ) ေျဖပံုု ေတာ္ ~~~

၀င္ဦး..မာမာေအး.. နဲ႕ ခ်ိဳျပံဳး တိုု႕ ရဲ႕.. ခ်စ္စရာ ေပ်ာ္စရာ..ရုုပ္ရွင္ ဇတ္၀င္ သီခ်င္း ေလး..။ ငယ္ငယ္ တုုန္းက.. အရမ္းၾကိဳက္ခဲ့ တဲ့..တေက်ာ့ နွစ္ေက်ာ့ ေတးကိုုသီ ရုုပ္ရွင္ ထဲ က...။

ျပီးေတာ့..တိုုက္တိုုက္ ဆိုုင္ ဆိုုင္..  သူ႕  အာရံုုျပကြက္ ေတြ ထဲက..  ဇတ္၀င္သီခ်င္း ေလး..

~~~~ တေရြ႕ ေရြ႕ လာေခ်ျပီေလ.. ပင္လယ္ေတြ ျဖတ္သန္း..ရိုုးမ အေပၚ လႊားေက်ာ္ ကာေလ.. လူ႕ ခ်စ္မိတ္ေဆြ.. တိုု႕ ျမန္မာျပည္ မေလ..လက္ေဆာင္ပါး တဲ့.. မိုုးပုုလဲ ပန္းေတြ.. ရြာပါေစ ေလ.. ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း..ရြာပါေစ...~~~~

တိမ္တမန္ သီခ်င္း ေလး က.. မုုတ္သံုု မိုုး ေပၚ မွာ အမွီျပဳ ေန တဲ့.. ျမန္မာျပည္ ေလး ဆီ.. လြမ္းစရာ ေကာင္းလွ စြာ..ဆြဲ ေခၚ သြား ေန ေတာ့ သည္။ သူ႕ ေသြးေၾကာ ေတြ.. ရွိန္းဖိန္း လာ သည္။  ေျပာရင္း ဆိုုရင္း.. အမ်ိဳး အမည္ မေဖာ္ျပ နိုုင္တဲ့..စိတ္ခံစား မူ တခုု.. သူ႕ နွလံုုးသား မွာ...တျဖတ္ျဖတ္ ေျပး လာ ေန သည္။ ၾကည္နူးလိုုက္.. ၀မ္းေျမာက္ လိုုက္.. လြမ္းဆြတ္ လိုုက္.. နဲ႕  လွိဳင္းေတြ .. တလိမ့္ လိမ့္ ..လူး ေန သလိုု .. ။ 

ဂီ တ က.. လူေတြကိုု.. ျပဳစား နိုုင္ တယ္ ဆိုုတာ.. တကယ္ ပါပဲ..။

ၾကည့္စမ္း.. ျပီးေတာ့.. အသိ  တခုု..။
ဂီတ နဲ႕  ယွဥ္ျပီး  ရ တဲ့.. အေျဖ တခုု..။

သူ႕ ကိုု ဘယ္ေနရာ ၾကီးက..ပိုုင္ဆိုုင္ ထား ျပီး ေတာ့.. သူ႕ နွလံုုးသား အာရံုု ေတြ.. ဘယ္အရပ္ မွာ..၀ဲလည္ ေပ်ာ္ပါး ေန ၾက သလည္း ဆိုုတာ...။ ျပီးေတာ့..သူတိုု႕  ေတြ.. ဘာလုုပ္သင့္ သလည္း ဆိုုတာ..။

သူ႕ လက္ ေခ်ာင္း ေတြ  .. ကြန္ျပဴတာ ခလုုတ္ ေတြ ေပၚ အလိုုလိုု ေရာက္ သြား ရင္း .... ေျဖးေျဖး ခ်င္း.. ေရြ႕ လ်ား သြား သည္။ 
ခ်ိဳးလင္းျပာ မဂၢဇင္း ကိုု.. ေပး ဖိုု႕..   စကား ေလး ေတြ..... ကြန္ျပဴတာ မ်က္နွာျပင္ မွာ..တလံုုး ခ်င္း ေပၚ လာ ေန သည္။

ေဒၚစု ဟာ..က်မ တို႕ ေတြ အားလံုး အတြက္.. သက္ရွိ အဘိဓမၼာ..က်မ္းစာအုပ္ တအုပ္ ျဖစ္လာခဲ့ ပါ ျပီ။
သူမ ရဲ႕ ဘ၀ ထဲ မွာ.. လူတိုင္း ရဲ႕ ဘ၀ ေတြ ကို..ရွာ  ေတြ႕ ေန ရ တယ္။
ဆံုးရွံဳးမူ ေတြ အတြက္.. ၾကံ႕ၾကံ႕ ခံ နိုင္ဖို႕.. ခြန္အားေတြ ေပး တယ္။
အထီးက်န္ တိတ္ဆိတ္ မူ ေတြ အတြက္.. ေျဖသိမ့္ နိုင္ လာ တယ္။
ခက္ခဲ ၾကမ္းတမ္း မူ ေတြ ၾကားထဲ မွာ..ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ကို ေဖာ္ျပတယ္။   
တရား မွ်တ မွန္ကန္ ျခင္း ဟာ.. တကယ္ ရွိ တယ္ ဆိုတာ ... ယံုၾကည္ သက္၀င္ လာခဲ့ ရတယ္။
ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း အားလံုး ရဲ႕ အထက္ မွာ.. ေမတၱာ နဲ႕ ရႊင္လန္း ျခင္း ကို ရွာေတြ႕ ေစ တယ္။
 
အထူးသျဖင့္.. က်မ တို႕လို .. ျပည္ပ ေရာက္ ျမန္မာ လူရြယ္ ေတြ အတြက္.. တခ်ိန္မွာ..ငါတို႕ တိုင္းျပည္ ကို ျပန္လည္ လုပ္ေကၽြး ၾက မယ္ ဆိုတဲ့.. တြန္းအား ေတြ ျဖစ္လာ ေစ တာ ကေတာ့.. အားလံုး အတြက္..၀မ္းေျမာက္ စရာ သတင္းေကာင္း ပါပဲ.....
 
 

စာ ကိုု အဆံုုးသပ္ လိုုက္ ရင္း.. ကိုုယ့္ လက္ေခ်ာင္း ေတြ ကိုု...ျပန္ျပီး ေငး စိုုက္ ၾကည့္ ေန မိ သည္။




 

Ref:  
Interview with  professor Michael Aung Thwin

၂၀၀၉  နွစ္သစ္ တုုန္းက.. ေရးခဲ့တဲ့..  ဆယ္လမြန္ငါး တိုု႕ အျပန္ 


Share/Bookmark

16 Comments:

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...
This comment has been removed by the author.
ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

ႏွစ္သစ္အတြက္ လြတ္လပ္စြာ ေတြးထားတဲ့
မေကရဲ႕ အေတြးေတြ အျမန္ဆုံး ျဖစ္လာပါေစ
လုိ႕ ၀ုိင္းျပီး ဆုေတာင္းပါတယ္။

ahphyulay said...

အင္း....
အားလံုးပဲ ဆုေတာင္းၾကပါစို ့ ညီညီညာညာနဲ ့..။

mks said...

လူတေယာက္ ဘ၀ တခုပါဘဲ ..
၂ေယာက္ ေပါင္းထားတဲ့ တဘ၀ ..
၄ ၅ ေယာက္ ေပါင္းျပီး တဘ၀ ျဖစ္သြား ..
..... သန္း၅၀ ေလာက္ နဲ႕ တဘ၀ ေပါင္းထား ..
မဂၤလာပါ မေက.. ေနာက္ တေခါက္ ထပ္ဖတ္ပါဦးမယ္

ေမျငိမ္း said...

အမွန္ပဲေက..
အခါမ်ားစြာ.. ပတ္၀န္းက်င္မွာ စိတ္ဆင္းရဲတိုင္း အန္တီစုေတာင္မွ.. လို႔ ေတြးရင္ အရာရာကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္လာတယ္။
ေနာက္ထပ္.. ေက့စာကို ဖတ္ေနရင္း မနက္လင္းတာနဲ႔ ေရဒီယိုနားေထာင္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္သတိရလာတယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ ၇ႏွစ္ေလာက္က ရန္ကုန္က ကာရာအိုေကခန္းတခုမွာ အမတို႔ စာေရးဆရာ သူငယ္ခ်င္းတစု သီခ်င္းေတြသြားဆိုေတာ့ ေရဒီယိုသီခ်င္းေတြခ်ည္း ဆိုၾကတာ။ အတူပါလာတဲ့အထဲမွာ အငယ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ေ၀မႉးသြင္ကေျပာတယ္.. အမၾကီးတို႔ေခတ္က အဲလိုသီခ်င္းေတြကို ဘယ္လို ရေနၾကတာလဲတဲ့..။ တကယ္ေတာ့ တို႔ေတြ အသည္းထဲမွာ စိမ့္ေပါက္စြဲေနခဲ့ၾကတာပါကလား...။
ေကေရ.. အန္တီစုေျပာသလို စိတ္ကူးယဥ္မဟုတ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၾကပါစို႔...

mirror said...

ဖတ္ရတာ မ၀ဘူး။

mysterysnow said...

မေက

ျမန္မာမႈျမန္မာ့ဟန္
ျမန္မာသီခ်င္းေလးေတြၾကားမွာ
ျမန္မာျပည္ကိုျပန္လြမ္းသြားမိတယ္....
ျမန္မာလိူမ်ိဳးဆိုတာ...
ဘယ္မွာပဲေနေန ဘာေတြပဲလုပ္လုပ္
ျမန္မာပါပဲမမရယ္...

ႏွင္းနဲ႔မာယာ

Mi Tay 4 said...

ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ ပညာေရး ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုမွာ မဲေဆာက္က မူလတန္း ဆရာမတစ္ေယာက္ေျပာျပတာ ၾကားေတာ့ ၀မ္းနည္း၀မ္းသာလား အံၾသတာလားမသိ ခံစားရတယ္။ သူတို႔ ကေလးေတြကို သင္ဖို႔ သင္ရုိးေရြးဖို႔အတြက္ ကေလးေတြကို စာရင္းေကာက္တယ္တဲ့။ ျမန္မာျပည္ျပန္ၾကီးမဲ့သူေတြလား။ တတိယႏိုင္ငံသြားမဲ့သူေတြလား။ ထိုင္းမွာပဲ ဆက္ေနမဲ့သူေတြလားလို႔။ မိဘေတြနဲ႔တိုင္ပင္စရာမလုိဘူး အတန္းထဲမွာတင္ တစ္ထိုင္တည္း ေကာက္လိုက္ေတာ့ ကေလး ၇၀ ရာႏႈန္းေက်ာ္က ျမန္မာျပည္ျပန္မယ္လို႔ စာရင္းေပးသတဲ့။ ဒါေတာင္မွ အဲသည္ထဲက အမ်ားစုက ထိုင္းမွာေမြးတဲ့ ျမန္မာကေလးေတြပါ။ သူတို႔ရင္ထဲက ဇာတိ စိတ္က ဘယ္သူ႔ဆီကေန ေပါက္ဖြားလာတာလဲ။ သူတို႔မိဘေတြဆီကလား။ ပတ္၀န္းက်င္ဆီကလား။ သူတို႔ပင္ကိုယ္ပဲလား။

Moe Cho Thinn said...

မွန္တခ်ပ္ကို ၾကည္႔ရသလိုပါပဲလား ေကရယ္..

ေမာင္မ်ိဳး said...

တီေက ...ေရးထားတဲ့ အဆံုးသတ္ စာသားေလးက ေကာင္းလိုက္တာ ။ က်ေနာ္လည္း တစ္ခါခါ အေတြးေတြက စံုလို႕႔ပါပဲ ဒီက ခေလးေတြ ေက်ာင္းကို ေအး၂လူ၂ တက္ ျပည့္စံုေနတာ ျမင္ရရင္ ငါတို႔ တိုင္းျပည္က ခေလးေတြလည္း ဒီလိုဆိုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ လို႔ ေတြးမိတယ္ ငါလည္း သူတို႕လူမ်ိဳးျဖစ္လိုက္စမ္းပါလားဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးလံုး၀မျဖစ္မိပဲ ငါတို႕နိူုင္ငံလည္း ဒီလိုဆို ဘယ္ေလာက္ေကာင္းဆိုတာမ်ိဳး အျမဲျဖစ္မိတယ္ ။ တစ္ခါခါေတာ့ ကိုယ့္နိုင္ငံမွာ သင့္တင့္တဲ့ ဘာအလုပ္ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ျပီး ကိုယ့္မိသားစု ကိုယ့္လူမ်ိဳးၾကားမွာ ကိုယ့္အစားစာကိုစားလို႔ အလုပ္လုပ္ခြင့္ရခ်င္တယ္ အမ်ားၾကီးမေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး တကယ္ အဲ့ဒီေလာက္ေလးပဲ ။ တစ္ေန႕ေတာ့ အိမ္ျပန္မယ္ဗ်ာ မေ၀းေတာ့တဲ့တစ္ေန႕ေပါ့ က်ေနာ့္အတြက္ ေနရာတစ္ေနရာေလာက္ရွိလာမယ့္တစ္ေန႕.............

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

ေကေရ...ေက ေက တမင္ ပစ္ခ်ထားခဲ့တာ။ ခုထိေတာ့ ေနာက္ ၄-၅ ႏွစ္ေနရင္ ႐ြာျပန္ အေျခခ်မယ္ ေျပာတုန္းပဲ။ ဒီမွာက ကိုယ္ နဲ႔ သက္ဆိုင္တာ ဆိုလို႔ တလတလ ပိုက္ဆံရဖို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္ပဲ႐ိွတယ္ လို႔ ထင္မွတ္ရင္ လူက ႏံူးေခြျပန္ေရာ၊ ဘယ္မွာေနေန စိတ္ အဓိကပဲ လို႔ ဖာသာ လွည့္စားရင္း ေပ်ာ္ေအာင္ ေနရတာပဲ။ မေတြးခ်င္ဘူး ေကရယ္... အသက္ေလးရလာလို႔လည္း ျဖစ္မယ္။ ေအးခ်မ္း ႐ိုး႐ွင္းေနခ်င္တယ္ ေရာင့္ရဲတတ္လာတယ္။

jade said...

The arrow to the same hearts

TURN-ON-IDEAS said...

အိုး မျပတ္ႏိုင္ဘူး၊ ပတၱျမားေက်ာက္စီဓား စြဲကိုင္ခုတ္မလား၊ ျဖတ္ေတာက္မရႏိုင္ဘူး...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္တယ္ျမန္မာျပည္ရယ္... း)

P.Ti said...

မျပတ္သားႏိုင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ခက္ခဲ့ေနဆဲပါပဲ မေက။

ပတ္၀န္းက်င္မွာေတြ႔ေနရတဲ့ ေနာက္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကေတာ့ အခုကတည္းက တာ့တာျပေနၿပီ...

ျမန္မာလုိေတာ္ ေကာင္းေကာင္း မေျပာတတ္ၾကေတာ့တဲ့ ကေလးေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္လိုေနထိုင္ၾကမလဲဆုိတဲ့ အေတြးေရာက္လာရင္... မိဘေတြက ျမန္မာျပည္ျပန္ သားသမီးေတြက ဒီမွာပဲေနခဲ့ အဲလုိေတြနဲ႔ မ်ိဳးဆက္ေတြေပ်ာက္ သားသမီးနဲ႔ မိဘေတြ ခဲြေနၾကရဦးမွာလား....

kogyikyaw said...

ကၽႊန္ေတာ္လဲ "ပီတိ" လိုပဲ ေတြးမိတယ္။ ။

ဘာပဲေျပာေျပာ… ေလာေလာဆယ္ေတာ. မွန္ေနေသးတယ္လို.
ထင္တာပဲ…

ေနာက္ေတာ.မေျပာတတ္ဘူး။

ၾကည္ၾကည္ said...

အားသြားပီမေက
ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ဖတ္သြားတယ္။
ၿပန္ဖို ့ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၿပီ။
ရြာၿပန္မယ္ တစ္ခါတစ္ေလ ရြာၿပင္ထြက္လည္မယ္ အဲ့လို ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္ေလာေလာဆယ္း)