အခ်ိန္-အရြယ္-ဘ၀

ခုတေလာ အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္လွသည္။ ၾကည့္ေနရင္းပဲ ေန႕က ညထဲကို ၀င္သြားလို႕ အိပ္လိုက္ရသည္။ အိပ္ေနတုန္း ..ညက ေန႕ထဲကို ၀င္သြားျပန္လို႕ အျမန္ထရ ျပန္ေရာ။

အခ်ိန္ကေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ေနမွာပါ။ တခုခုကို ေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္စား ရတဲ့အခါ.. အခ်ိန္ေတြက သိပ္ရွည္ၾကာ ေနတတ္သလို... ေဆာင္ရြက္စရာ တခုခု မျပီးေသးတဲ့အတြက္ လည္း .. သိပ္ကို ျမန္ဆန္ေနတာပဲ ျဖစ္မည္။

စိတ္၀င္စားစရာ ေလ့လာခ်က္တခု ဖတ္ဖူးလိုက္သည္။ လူေတြ ဘာျဖစ္လို႕ အသက္ၾကီးေလ အခ်ိန္ကုန္ျမန္ေလ ျဖစ္ေနရတာလည္း ဆိုတာ.. အသက္နဲ႕ အခ်ိန္ နဲ႕ တိုက္ရိုက္ အခ်ိဳးက်ေနလို႕တဲ့။ အသက္ငယ္ေတာ့ အခ်ိန္ေလးေတြက ငယ္ျပီး အသက္ၾကီးေတာ့ အခ်ိန္ေတြကလည္း ၾကီးတယ္ေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အရြယ္ နဲ႕ အထင္ ေျပာင္းျပန္ အခ်ိဳးက်ေနတာ ဆို ပိုမွန္မည္ထင္သည္ ။ အရြယ္ငယ္တုန္းက ၾကာျမင့္တယ္ ဆိုတဲ့ အထင္က အရြယ္ရင့္ေတာ့ လ်င္ျမန္သြားတာပဲ ျဖစ္မွာပါ။


ေရအျပည့္ ထဲ့ထားတဲ့ ၀ါးက်ည္ေထာက္ကေလး တခုက ဘ၀ တခု ဆိုပါေတာ့။ ေရေတြ သြန္းခ် တဲ့အခါ အစပိုင္းမွာေတာ့ ခပ္ေစာင္းေစာင္းကိုင္ထားတဲ့ က်ည္ေတာက္ထဲကေန..တစက္ခ်င္း..တစက္ခ်င္း။ နဲနဲပိုေစာင္းလာေတာ့.. နဲနဲ ပိုျပီး ျမန္ျမန္ က်လာတယ္။ ေစာင္း...ဆက္ေစာင္း.. မ်ားမ်ားပို ေစာင္းေလ..ေရေတြ တေ၀ါေ၀ါ နဲ႕ က်ေလေပါ့။

ငယ္တုန္းကဆို ၾကီးကို မၾကီးနိုင္လို႕.. ေက်ာင္းစတက္ဖို႕ နားရြက္ကို မွီေအာင္ လက္ကေလးကို ဆြဲဆန္႕ ရွည္ျပစ္လိုက္ခ်င္တာ။ ၁၀ တန္းလည္း ျမန္ျမန္ ေအာင္ခ်င္လွ ျပီ။ ခုက်မွ အခ်ိန္ေတြက ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ သိပ္အကုန္ျမန္ေနတယ္ မသိေတာ့။ ၀ါးက်ည္ေထာက္က ေတာ္ေတာ္ ေစာင္းေနျပီ ထင္ပါ့။


တခါက အလုပ္ထဲမွာ အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္တဲ့ အေၾကာင္း တပတ္တပတ္ ေသာၾကာေန႕ေတြ ဘယ္လို ေရာက္ေရာက္သြားမွန္းကို မသိဘူးလို႕ ေျပာမိေတာ့.. မိတ္ေဆြ တေယာက္ကေျပာတယ္။ ` ေကာင္းတာေပါ့..တပတ္တပတ္ ျမန္ျမန္ကုန္ေတာ့..လစာ ျမန္ျမန္ရတာေပါ့..´ တဲ့။ အဲဒီလို ေတြးတာကို အံ့ၾသမိေပမဲ့..ေသခ်ာျပန္ေတြးေတာ့လည္း.. အင္း..သူ႕ခ်ဥ္းကပ္ပံုကလည္း လက္ေတြ႕က်သားပဲ..လို႕။

တကယ္ေတာ့ အသက္ေတြၾကီးလာတာ ၀မ္းနည္းစရာမဟုတ္ေတာင္ လြမ္းစရာေတာ့ ေကာင္းတာ အမွန္။ လူ႕ဘ၀ ဆိုတာၾကီးကိုက အလြမ္းဇတ္ထုပ္ တခု ဆိုတာကို သေဘာက္ေပါက္စ ျပဳလာခဲ့ျပီ။ ေပ်ာ္စရာေတြ..ရင္ခုန္စရာေတြ..ေက်နပ္စရာေတြ.. လည္း ရွိနိုင္ေသးတယ္ေလ တဲ့။ ဟုတ္တယ္ေလ..ဒါေပမဲ့..အဲဒီ ဇတ္ကြက္ေတြ အားလံုးက..ျပီးသြားတာနဲ႕ လြမ္းစရာ ကန္႕လန္႕ကာ ၾကီးထဲ ၀င္သြားတာပဲ မဟုတ္လား။ ပြဲတခု ျပီးသြားလုိ႕ လိုက္ကာၾကီး က်လာတာ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ မ်ိဳးေပါ့။

လူေတြကေတာ့ အခ်ိန္နဲ႕ဘ၀ကို နပန္းလံုးရင္း ဒါမွမဟုတ္ စီး၀င္ေမ်ာပါေနရင္း..အမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်ဥ္းကပ္လက္ခံၾကည့္ နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကတာပါပဲ။ အခုလို အသက္အရြယ္မွာ ဒီလို ေတြးေခၚ ရပ္တည္နိုင္ေအာင္ ငယ္ရြယ္နုပ်ိဳ ျခင္းနဲ႕ မသိနားမလည္ခဲ့ျခင္းေတြကို လဲလွယ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုရင္လည္း ဟုတ္မွာပါပဲ။ ပီးခဲ့တဲ့ တႏွစ္ကထက္ေတာ့.. အေတြးအေခၚ အယူအဆက ေျပာင္းလဲ ေနသင့္တာေပါ့ ။ အဲဒီလို အျမဲ ေျပာင္းလဲ ျဖစ္ထြန္းေနတဲ့ အသိ အျမင္ အေတြ႕အၾကံဳသစ္ေတြ နဲ႕ ရင့္က်က္မူေတြကို လိုလိုလားလား ရွိေနဖို႕လိုသလို ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ရင့္က်က္မူေတြ ကိုလည္း သင့္တင့္ ေလ်ာက္ပတ္စြာ လက္ခံနိုင္ဖို႕ လည္း လိုေသးျပန္တယ္ ။

အသက္ ၆၀ ထဲကို ခ်င္းနင္းလာတဲ့ နံမယ္ၾကီး ကမၻာေက်ာ္ ေမာ္ဒန္ စာေရးဆရာမၾကီး တေယာက္ကို မဂၢဇင္းတခုက.. အင္တာဗ်ဴးေတာ့.. အသက္ၾကီးလာတဲ့အခါ ဘ၀ ကို ဘယ္လို ေျပာင္းလဲ ျမင္လာပါသလဲ လို႕ ေမးတယ္တဲ့။
` က်မ ရင္သားေတြ ခ်က္ေပၚ ေရာက္လာတာ သိပ္စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတယ္ရွင္.. ´ ဆိုတဲ့ ဆရာမၾကီးရဲ႕ အေျဖေလးက..ရီစရာလိုလိုနဲ႕ ရွဳေဒါင့္ အျမင္သစ္ကေလး တခု တကယ္ေပးသြားခဲ့တယ္။

တေန႕မွာ လူငယ္တေယာက္က ဘုရားကို ဆုေတာင္းရင္း.. လူေတြကို ဖန္ဆင္းေပးခဲ့တဲ့ အတြက္ ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..ဒါေပမဲ့.. ပံုဆိုး ပန္းဆိုး အိုမင္းရင့္ေရာ္ ေစတာအတြက္ နားမလည္ နိုင္ပါဘူး ဘုရားလို႕ ျငီးျငဴသတဲ့။ ဘုရားသခင္ က ဆိုသတဲ့။
မင္းတို႕သာ အျမဲတန္း နုပ်ိဳ ျဖတ္လတ္သန္မာျပီး လွပ တင့္တယ္ေနမယ္ ဆိုရင္ ဘုရားကို ဘယ္ေတာ့မွ ျမင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး .. တဲ့။ ဟုတ္မလားပဲ။

ကဲပါေလ..ခု စာေရးေနရင္းနဲ႕ကို ေန႕က ညထဲကို ၀င္သြားျပန္ပါျပီ။

photo source - http://random-picture.blogspot.com/2008/09/picture-sand-clock.html

◦

အခ်ိန္-အရြယ္-ဘ၀

Obama

တညလံုးလံုး..တေန႕လံုးလံုး..သူ႕အသံ ပဲ ၾကားေနရသည္။ သူ႕ပံုပဲ ၾကည့္ေနရသည္။ တကမၻာလံုးက လည္း ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္တဲ့။ သူစကားေျပာတာ အခါ ၁၀၀ ေတာင္ မျပည့္ ေလာက္ေသးေပမဲ့.. ဘာမွလည္း လုပ္ျပရေသးတာ မဟုတ္ေပမဲ့.. လူေတြ..လူေတြ..ဘာလို႕..ဒီေလာက္ေတာင္ သဲသဲမဲမဲ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ျဖစ္ေနတာပါလိမ့္လို႕ေတာင္..ေတြးမိ။

အဲဒါ -စန္း- ဆိုတာလား။ ဇာတာ ဆိုတာလား။ ဇာတာ စန္းလဂ္ အကုန္ ေပါင္းသြားေလသလား။ မသိေတာ့။ လီယို ျဂိဳဟ္ခြင္မို႕ တဲ့။ ၄ ဂဏန္းသမားမို႕ တဲ့။ ..ဂဏန္းၾကီးေတြ ရွိလို႕မို႕ ဆိုတဲ့..အတြက္အခ်က္ေတြကို ေတာင္ စိတ္၀င္စားသြား မိသား။ ခ်စ္ေမြးပါတယ္ ဆိုလို႕ဆို။ ၾကည့္ေကာင္းတယ္ လို႕ ေျပာသူကေျပာ။ ရာဂ ဆန္တဲ့ အလွပိုင္ရွင္လို႕ နံမယ္ၾကီးတဲ့ ျဗိတိသွ် မင္းသမီး Scarlett Johansson ကေတာင္..ဟိုလိုလို ဒီလိုလို မွတ္ခ်က္ေပး ျပန္ေသးသည္။

ေသခ်ာတာေတာ့..သူသည္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလွသည္။ အခုလက္ရွိ ကမၻာရဲ႕ ေခတ္အစားဆံုးေခါင္းစဥ္မ်ားျဖစ္တဲ့ ဖြ႕ံျဖိဳးဆဲနိုင္ငံမ်ား နဲ႕ ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ်မူ... ကမၻာၾကီးေရာေႏွာလာျခင္း နဲ႕ လူမ်ိဳးေရး ေသြးေႏွာမူ.. ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းနဲ႕ တန္းတူခြင့္ ဆုိတာေတြ ရဲ႕ နမူနာ ပံုစံငယ္ေလး ျဖစ္သလို.. မူဆလင္ကမၻာ နဲ႕ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္မ်ား..အျပစ္ေတြ႕လာတဲ့ အရင္းရွင္စနစ္ ... ေရွးရိုးစြဲ နဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး စတဲ့..စတဲ့.. အေငြ႕အသက္ေတြ နဲ႕လည္း ေရာယွက္ ေနျပန္ေသးတယ္။ သူ႕နိုင္ငံသားေတြ မေျပာနဲ႕ တကမၻာလံုးက လူေတြကေတာင္..သူ႕ရဲ႕ Change ဆိုတဲ့စကားကို ဘယ္လို ဓါတ္က် သြားသည္မသိ။
ကမၻာၾကီးက..တကယ့္ကို ေျပာင္းလဲ ဖို႕ လိုအပ္ေနလို႕လား။ တကယ္ေတာ့..ဘယ္ေခါင္းေဆာင္မွ..မပါပဲနဲ႕ကိုယ္ ကမၻာၾကီးက..ေျပာင္းလဲ ေနတာပါ။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တေယာက္ ဆိုရင္ေတာ့.. အေျပာင္းအလဲ ကို အေကာင္းဖက္ ေရာက္ေအာင္ ဆြဲေခၚ နိုင္မည္ေပါ့။

အမဲေရာင္ ..ေကာ္ဖီေရာင္..သံလြင္သီးေရာင္..အေရာင္ အနု အရင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ အာဖရိကန္ ႏြယ္ေတြ ရင္ခုန္လိွဳက္လဲွ ျဖစ္ေနၾကတာကိုလည္း.. မုဒိတာ ပြားရင္း..ခံစားေပးၾကည့္ မိေနေသးတယ္။ နယ္ပယ္ အစံုစံုက..Black stars ေတြ.. အားရပါးရ ဗ်ဴးတာ ေျဖၾကတာ ၾကည့္ရင္း..ကိုယ့္ဖာသာ ေတာင္ အိုးမဲ သုတ္ခ်င္ စိတ္ ေပါက္လာသည္။ ၾကည့္- အဲဒီမွာကို ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အယူဆႏၵေတြကို ေတြ႕လိုက္ရသလိုပဲ။ လူငယ္ေတြ ၾကားထဲမွာ -မျဖစ္နိုင္တာ မရွိ - ဆိုတဲ့ အျမင္တခု ခိုင္မာ သြားၾကတာေတာ့.. ေကာင္းတဲ့ အလားအလာတခု ပဲေနာ္။ လြတ္လပ္ ပြင့္လင္းတဲ့ အေျခအေန တခုမွာေပါ့ေလ။

သူေျပာတဲ့ သမိုင္း၀င္ မိန္႕ခြန္းထဲမွာ နီးနီးစပ္စပ္ အေသအခ်ာ စိတ္၀င္စားလိုက္မိတာကေတာ့.. ႏွစ္ခြန္း ထဲပါ။

And so to all other peoples and governments who are watching today, from the grandest capitals to the small village where my father was born: Know that America is a friend of each nation and every man, woman and child who seeks a future of peace and dignity, and that we are ready to lead once more.

သူ႕အေဖ ေမြးခဲ့တဲ့ ရြာမွာ အ၀တ္ပိတ္ကား ၾကီး နဲ႕ စီအန္အန္ ၾကည့္ၾကတာ ကို ျမင္ရ ေတာ့.. သူ႕စကားက.. အသက္၀င္ လိုက္တာ။ အက်ီ ၤ ဂုတ္ျပဲ နဲ႕ ေပ်ာ္ျမဴး ကခုန္ ေနၾကတဲ့ ကင္ညာ နိုင္ငံသူ ၾကီးေတြ ကို ၾကည့္ရတာလည္း သဘာ၀ က်လိုက္တာ။

သူေျပာသလို သူတို႕ ကမၻာကို ျပန္ ဦးေဆာင္နိုင္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. သတင္းသမားေတြ..လူ႕အခြင့္အေရး ေရွ႕ေန ေတြကို လက္စတုန္း သတ္ျဖတ္ေနတဲ့.. သူ႕ျပိဳင္ဖက္ နိုင္ငံၾကီး ရယ္ ကိုယ္က်ိဳးလိုဘ စီးပြားေရး ကိုသာ ၾကည့္တဲ့ သူ႕ကိုျပိဳင္ခ်င္ေနတဲ့ နိုင္ငံၾကီးရယ္ - ကိုေတာ့..နဲနဲ စိတ္ေအး ရေပလိမ့္မည္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူ႕အသံ ျပည့္သူ႕ အသဲ စစ္စစ္ကေန ျဖစ္လာတဲ့..အုပ္ခ်ဳပ္မူ တခုဟာ.. မွားခဲ့ရင္ေတာင္.. ၈ ႏွစ္ထက္ ပို မမွားနိုင္ဘူးေလ။

ေနာက္တခြန္းကေတာ့-

To those who cling to power through corruption and deceit and the silencing of dissent, know that you are on the wrong side of history; but that we will extend a hand if you are willing to unclench your fist.

လက္သီးဆုပ္မလား..လက္၀ါးျဖန္႕မလား တဲ့။ ေမးေနပါျပီ။ ၾကိဳက္တာကို သာ ေရြးၾကပါေစေတာ့။

ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းကို ပံုေဆာင္ေနတဲ့ .. ျပီးေတာ့ .. ေခတ္သစ္ တခုကို ေခၚေဆာင္ ေနတဲ့ အေမရိကန္ သမၼတ တေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ ကေတာ့ ရက္ ၁၀၀ ကေန စ ေရ တြက္ပါေတာ့မယ္။ အားတက္စရာေကာင္းတဲ့ ကတိ က၀တ္ စကားေတြ နဲ႕ တီဗီဖန္သားျပင္ ရုပ္ပံု ေတြ ေနာက္က.. တကယ့္ လားရာ ေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ မေ၀ဖန္ေနခ်င္ေတာ့ပဲ.. တကယ္သာ ျဖစ္လာပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳမိေတာ့တယ္။

-

++++++++++++++

-

( စာမေရးဘူးလုပ္ထားတုန္း..မခ်ိဳသင္း လာဆြ လို႕ ေရးလိုက္တာပါ) ။ း)

◦

Obama

ဆရာၾကီးတင္မိုး ကြယ္လြန္ျခင္း ၂ ႏွစ္ျပည့္ အတြက္-

ဆရာၾကီးတင္မိုး ကြယ္လြန္ျခင္း ၂ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အတြက္- ဟိုးအေ၀း ဖုန္ထူထူျမိဳ႕ေလးကေနျပီး..ကမၻာျပားျပား ဒိုးယိုေပါက္က တဆင့္ .. စီးဆင္းေရာက္လာတဲ့.. အမတေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ စာလံုး ကေလးေတြပါ။

++++++++

လြန္ခဲ့တဲ့ (၂)နွစ္က ခရီးရွည္ရြက္ လႊင့္သြားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ ၾကယ္ၾကီး တလံုးကို လြမ္းဆြတ္ တသစိတ္နဲ႔ မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည္႔မိ....။

ဟိုး--- အေရွ႕ဖက္ မိုးေကာင္းကင္မွာ အေရာင္ျဖာ ေတာက္ပ ေနတဲ့ က်မတို႕ရဲ႕ ကဗ်ာၾကယ္ၾကီး...

ၾကည္႕စမ္း---သူ႕ထံမွ လွဳိက္လွဲ ေႏြးေထြးတဲ႔ အျပံဳးဓာတ္ေတြဟာ ကူးစက္ခံစားက်မကို လႊမ္းျခံဳသြားေပါ႕။

ဒါဆို-- သူ က်မတို႕ကို ျပံဳးၾကည့္ ေနတာေပါ႕။ ျပံဳးျပီး အားေပးေနတာေပါ့ ။
ခုတေလာ---ျမင္ရၾကားရ နား၀ မခ်မ္းသာမူ မ်ားေၾကာင့္ ၊က်မတို႕ ႏြမ္းလ် ခံျပင္း အားမာန္ တင္းေနရပံုမ်ားကို သူလဲသိေရာ့ထင္။

က်မ ၀မ္းနဲနာက်ည္း၊ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ဆုပ္ရင္းရင္ထဲမွ စီးဆင္းလာေသာ ကဗ်ာကေလး တပုဒ္ကို တိုးတိုး ညွင္းညွင္း ရြတ္ဆိုုျပီး သူ႕ကို တိုင္တည္မိေပါ့။

ကမၻာေျမရဲ႕ ေကာင္းကင္ထက္မွာ

လင္းလက္ တာရာ ၾကယ္ မ်ားစြာ

တခါတခါ ေတာက္ပ

တခါတခါ မိွန္ပ်

မေရတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားျပားစြ

ပန္းအလွကမၻာကို လိပ္ျပာေလးေတြ၀ဲသလိုပ။

မည္းနက္ မိုးတိမ္ ဖံုးတဲ့အခါ

ၾကယ္မီးအိမ္မ်ား ပုန္းရရွာ

ကမာၻေျမရဲ႕ ျမစ္မ်ားစြာ
တိတ္ဆိတ္ နာက်င္စီးဆင္း
မဲမဲေမွာင္မိုက္တြင္း
ရွဳိက္သံတိုးတိုး ညွင္း။

ဒါေပမဲ့

ကမာၻေျမအတြက္

စၾကာ၀ဠာ တေနရာမွာ

အေသအခ်ာကို ရွိေနၾကေလရဲ႕

လင္းလက္ ၾကယ္တာရာ..
မ်ားစြာ... မ်ားစြာကြဲ႕။

ဒီလို ကဗ်ာေလးေတြ ယိုစီး ဖိတ္အန္က်တတ္ဖို႕ ကဗ်ာမ်ိဳးေစ႕ေတြ ေစ႕ေဆာ္ ၾကဲပက္ခဲ့သူ ကဗ်ာၾကယ္ၾကီးဟာ ၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႕ ငံု႕ၾကည္႕ရင္း က်မတို႕ ငယ္ငယ္က စြဲစြဲလန္းလန္း ရြတ္ဆိုခဲ့ရတဲ့ - ၾကယ္ကေလးေတြ-ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကေလးကို သူ႕အသံ ေလးေလး ၾသၾသၾကီးနဲ႕ စတင္ ရြတ္ဆိုပါေတာ႕တယ္။

ေလမုန္တိုင္း ဘယ္လိုေ၀ွ႕ေ၀ွ႕

ၾကယ္ကေလးေတြ ေနရာမေရြ႕

မိုးေငြ႕ေတြ ဘယ္လိုလိမ္လိမ္

ၾကယ္ကေလးေတြ အေရာင္မမိွန္

အခ်ိန္ေတြ ဘယ္လိုသြားသြား

ၾကယ္ကေလးေတြ ေပ်ာက္မသြား

ေယာက္်ားဘသား ၾကယ္ကေလးမ်ား

အျမဲ ေတာက္ၾကြားၾကြား။ ။

ကဗ်ာရြတ္သံဟာ တိုးတိုး ဖြဖြမွတစထက္ တစ က်ယ္ေလာင္ ျမည္ဟီး ကမၻာတခြင္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕ စီး၀င္သြား ေစပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ရင္ေသြး ၾကယ္ကေလးမ်ားဟာ တိမ္ပုတ္ တိမ္မဲေတြေအာက္မွာ ေရာက္ေနတာေတာင္ ဘာမထီဘဲ သံျပိုင္ ဟစ္ေၾကြး အခ်င္းခ်င္း အားေပးၾက။ ေကာက္က်စ္ ယုတ္မာတဲ႕ မုန္တိုင္း မိုးတိမ္တို႕ သဘာ၀ သေဘာက၊ ေလာကကို သိမ္းက်ဳံး ဖ်က္ဆီး မိုက္မဲျခင္း အတိ ျပီးေနတာပါလား။ ေလာက-က ၾကာရွည္ လက္မခံ ကၽြမ္းသႏၱာလန္ေအာင္ ခါခ်ပါလိမ္႔မယ္။ ေလာကကို အလင္းေပးေနဆဲ သတၱိခဲ ၾကယ္ကေလးေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္မသြား မိွန္မသြား ေတာက္ၾကြားျမဲ ေတာက္ၾကြားလၽ်ွက္ ကဗ်ာၾကယ္ၾကီးရဲ႕ ပိုက္ေထြးယုယမွဳျဖင္႕ ၾကီးျပင္းလာၾကေသာ ၾကယ္ကေလးမ်ားဟာ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ကာ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ျဖင့္ တရားမ်ွတမွဳအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္လ်ွက္။

◦

ဆရာၾကီးတင္မိုး ကြယ္လြန္ျခင္း ၂ ႏွစ္ျပည့္ အတြက္-

ခံစားမိေသာ ကဗ်ာ တခ်ိဳ႕

ဘေလာ့ေရးတာ ၂ပတ္ေလာက္ နားမလို႕ ေနတုန္း .. အနာဂါတ္ ဟန္နရီဒူးနန္႕ဆုရွင္ ဇူလိုင္ အိမ္မက္ က..ႏွစ္သက္မိေသာ ကဗ်ာေလး- တဲ့။ သိပ္ၾကာသြားမွာ စိုးလို႕..မသြားခင္ အျမန္ ေရးေပးလိုက္ ပါ တယ္။

ကဗ်ာ ေတြနဲ႕ပတ္သတ္လို႕ေတာ့..သိပ္နီးနီးစပ္စပ္ ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ အကဲမျဖတ္တတ္..မေ၀ဖန္တတ္..။ သိပ္ အမ်ားၾကီးလည္း မဖတ္ဘူး..မခံစားဘူး သူ။

အဲဒီ အတြက္လည္း.. စာ < ကဗ်ာ < သီခ်င္း < ပန္းခ်ီ ဆိုျပီး ေရးျပ ခဲ့ဘူးေသးတယ္။

အခုလည္း..အဲဒီတုန္းထဲက.. ႏွစ္သက္မိတဲ့..အားတတ္ ရႊင္လန္းမိတဲ့.. ဖုန္းဆိုး ရဲ႕ -

`၅၄-တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း-ရန္ကုန္´ ကဗ်ာရွည္ၾကီးကို ျပန္လည္ ဖတ္ရွဳ ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကဗ်ာက..သိပ္ရွည္ ေတာ့..link မွာပဲ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ။ သူ႕ကဗ်ာေလးက..ကိုေယာဟန္ေအာင္ ေျပာတဲ့ vision ဆန္ဆန္ ေလးပါပဲ။

++++++

ေနာက္ - တေလာကမွ..သူငယ္ခ်င္း မခ်ိဳက.. ေ၀မွ် လို႕ ၾကိဳက္မိတဲ့ အဂၤလိပ္ကဗ်ာေလး တပုဒ္။

I know why the caged bird sings

_

A free bird leaps on the back of the wind

and floats downstream till the current end

sand dips his wing in the orange suns rays and dares to claim the sky.

But a bird that stalks down his narrow cage

can seldom see through his bars of rage

his wings are clipped and his feet are tied so he opens his throat to sing.

The caged bird sings with a fearful trill

of things unknown but longed for still

and his tune is heard on the distant hill

for the caged bird sings of freedom.

The free bird thinks of another breeze

and the trade winds soft through the sighing trees

and the fat worms waiting on a dawn-bright lawn and he names the sky his own.

But a caged bird stands on the grave of dreams

his shadow shouts on a nightmare scream

his wings are clipped and his feet are tied so he opens his throat to sing.

The caged bird sings with a fearful trill

of things unknown but longed for still

and his tune is heard on the distant hill
for the caged bird sings of freedom.

( Maya Angelou)

ကဗ်ာရွင္ကေတာ့..အေမရိကန္ နိုင္ငံရဲ႕ civil right လုွပ္ရွားမူမွာ ေရွ႕ေဆာင္ တေယာက္ အပါအ၀င္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့..လူမည္း အမ်ိဳးသမီး စာဆို တေယာက္ပါ။ သူ႕ရဲ႕ ၆ တြဲ စာ ကိုယ္တိုင္ေရး အတုပတၱိ ဟာ..အေမရိကန္ စာေပမွာ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ စီးရီးတြဲ ရဲ႕ ပထမဆံုး စာအုပ္ ျဖစ္တဲ့.. I know why the caged bird sings ဟာ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ National Book Award ကို ရရွိ ခဲ့တယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးေန႕က.. အိမ္ထဲကေန..သီခ်င္းေတြ အက်ယ္ၾကီး ဖြင့္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕.. ေလွာင္အိမ္စံ ဘ၀ ကိုလည္း..သတိတရ ထင္ဟပ္လိုက္ပါတယ္။
တျခားတျခားေသာ.. ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲက..ငွက္ငယ္ေလးမ်ား အတြက္လည္း..မေမ့မေလ်ာ့ သတိရေန ေစျခင္တယ္။

+++++

ေနာက္ ထပ္ တခု ကေတာ့..ကဗ်ာ မဟုတ္ရင္ေတာင္..ကဗ်ာ လိုခံစားလိုက္ရတဲ့.. ၅ ႏွစ္အရြယ္ ကေလး ငယ္ေလး တေယာက္ရဲ႕ ခံစားမူ ပါ။

၅ ႏွစ္ေက်ာ္ အရြယ္ တူမငယ္က..သူ႕မိခင္ကို ေျပာတယ္တဲ့။

` ကမၻာၾကီးကို ေျပာင္းျပန္ လွန္ ျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္..´

ဘာျဖစ္လို႕ လဲ..သမီးရယ္..ဆိုေတာ့..

` ေျမၾကီးေပၚမွာ လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး..တိမ္ေတြေပၚမွာပဲ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္...´
တဲ့။

ကေလး ေလး တေယာက္ ရဲ႕ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ဆႏၵေလးက..သူ႕ရင္ထဲကုိ ကဗ်ာ တပုဒ္လို ျဖတ္စီးသြားခဲ့တယ္။

ခ်က္ျခင္းပဲ..ေတြးမိတာက.. တီဗီေတြ မွာ ျမင္ၾကားေနရတဲ့.. ကမၻာေျမၾကီး အေၾကာင္းကို.. ၅ ႏွစ္ အရြယ္ ကေလး ငယ္ တေယာက္ကေတာင္..နာက်င္ ေနတတ္ျပီလား.. ဘ၀ ၾကီးကို အေကာင္း မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား ဆိုျပီး..စိတ္လည္း မေကာင္း ျဖစ္သြားတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ...
အင္း--- ငါ့တူမေလးေတာ့..အေဒၚကို တူ ဦးေတာ့မွာပဲ.. လို႕ ေတြးရင္း..ျပံဳးမိေတာ့တယ္။

◦

ခံစားမိေသာ ကဗ်ာ တခ်ိဳ႕

လမ္းေပ်ာက္

ပင္လယ္က စြဲေဆာင္လွရဲ႕...
ဆင္းလွည့္ပါ့...
သြယ္တန္းေနခဲ့..
တထစ္ခ်င္း..တထစ္ခ်င္း...
တထစ္ခ်င္း ဆင္း..

ဆင္း
..........ဆင္း
...................ဆင္း
............................ဆင္း
....................................ဆင္း
........................ဆင္း
..............ဆင္း
.....ဆင္း
.................ဆင္း
..............................ဆင္း

..................ဆင္း

.....ဆင္း

ဆင္း..........

ဆင္း..................ယ....

.....-----

---------------------

---------------------- ----

ေဟာ..ဒီမွာ..စာတမ္းတခုက..

`ဤေလွခါး၌- အတက္မရ´

(ကမ္းေျခခရီးမွ ဓါတ္ပုံမ်ား လက္စသတ္တာပါ... လကုန္မွ ျပန္လာပါမယ္.. အားလံုး..ခဏ တာ့တာ ပါ)

◦

လမ္းေပ်ာက္

just simply gloomy

တကယ္ပါ.. ရိုးရိုးေလး စိတ္မေပ်ာ္ျဖစ္ေနတာပါ။

အဲဒါေလးကို ပဲ..ေျပာျပ ေရးျပမလို႕.. . ျပတိုက္ တခုက..ရိုက္ယူလာတဲ့.. တရုတ္အနုပညာရွင္ တေယာက္ရဲ႕ ရႊ႕ံရုပ္ေလးပါ ထဲ့မယ္လုပ္ေနတုန္း.. အရုပ္ေလးကတင္..ရသေတြ ေပၚလြင္ေနတာ..အနုပညာေတြ ပါေနတာေၾကာင့္.. ဘာစာမွ မထဲ့ျဖစ္လိုက္တာ။

gloomy ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကို လူတိုင္းလို အခါအားေလ်ာ္စြာေတာ့..ျဖစ္တတ္ၾက တာပဲ မဟုတ္လား။

မေန႕ကေလ.. အီးေမးလ္ ဖြင့္ေတာ့..အရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္.. ေကာက္ကာငင္ကာ.. ဘာလကၡဏာမွ မျပပဲ.. ေရာဂါဆိုးၾကီး တခု ခံစားေနရျပီလို႕.. မိတ္ေဆြေတြ..သတင္းေပးၾက..ေမးျမန္းၾက..အံ့ၾသၾက ျဖစ္ေနၾကတာပါ ။ တကုိယ္လံုး ပ်ံ႕ေနတဲ့..ေရာဂါ ၾကီးေၾကာင့္.. ေခ်ာင္းဆိုးရင္ေတာင္ နံရိုးေတြ က်ိဳးကုန္တယ္တဲ့။ ကိုယ္တို႕ ၂ေယာက္လဲ..တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ ၾကည့္ျပီး.. ကဲ- နင္..အန္-အန္ေနတာ..အန္ဒိုစကုပ္ပီ ယူၾကည့္အံုး..။ ငါလဲ.. ခုရက္ထဲ..ဗိုက္ထဲ တမ်ိဳးၾကီး..ဆိုျပီး.. ခ်က္ခ်င္းကို မအီမသာ ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ။

ဆိုရိုးစကားတခု ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ Expect unexpected things -

ခုေတာ့..Life expectancy ေတြ က်က် လိုက္လာတဲ့.. ကိုယ့္လူမ်ိဳးေတြ အတြက္ပါ..စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေန မိတယ္။ ကမၻာၾကီးက..ပူေႏြးလာတယ္တဲ့.... ကာဗြန္ ထုတ္လႊတ္မူေတြ..ျမင့္တက္ေနတယ္တဲ့.. ျဂိဳဟ္ တလံုးေတာင္ထပ္ေတြ႕တယ္ဆိုေတာ့.. ျဂိဳဟ္ခြင္ အယူအဆ ဓါတ္သဘာ၀ေတြ ပါ..ေျပာင္းလဲ ဦးမွာ။ ဒါေတာင္ အားမရလို႕.. ေစ်းထဲက.. ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြ..ဖရဲသီးေတြကို အေရာင္လွေအာင္..ျမန္ျမန္ မွည့္ေအာင္ ေဆးထိုးၾကတယ္တဲ့။ ပန္းေတြကို ၾကာၾကာမခံေအာင္..ေဆးစိမ္ရတယ္တဲ့။ အပင္ေတြ ျမန္ျမန္ ၾကီးေအာင္ လုပ္တဲ့..ေျမၾသဇာ ဆိုတာေတြမွာ.. ျပဒါးေတြပါတယ္တဲ့။ ဆိုင္ရနိုက္ေတြ ပါတယ္တဲ့။ အသားေပါ တဲ့ ေစ်းေပါတဲ့ ပီစီ ၾကက္ေတြ ကို ဟုိမုန္းထိုးထားတယ္တဲ့။ ဒီၾကားထဲ နို႕မွဳန္႕ေတြ မွာ မယ္လနင္ ပါတယ္တဲ့။ ေရြးခ်ယ္စရာ နဲပါးတဲ့.. လူအမ်ားစု အတြက္ေတာ့.. ေရာဂါ ေတြကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ ေနရေတာ့တယ္။

ၾကားလိုက္ရ ရင္လည္း..အသဲေရာဂါ ဆိုတာေတြ ခ်ည္းပဲ။ အထူးသျဖင့္ အနုပညာရွင္ေတြ ..။ အသဲဆိုတာ..ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလံုးနဲ႕ ဆက္စပ္ေနတာဆိုေတာ့.. စိတ္ခံစားမူ နဲ႕မ်ားဆိုင္ေနသလား။ စိတ္ေထာင္းလို႕ ကိုယ္ေက် ေလသလား။ အသဲေတြ ႏွလံုးေတြက..နူးညံလြန္းလို႕..ထိရွပ်က္စီးလြယ္တာမ်ားလား။

ဘာပဲေျပာေျပာေလ..ဘ၀ဆိုတာကေတာ့..ေလာင္စာရွိသေရြ႕..ကိုယ္တိုင္ ပဲ့ကိုင္ ေမာင္းႏွင္ ေနရ ဦးမယ့္..ရထားၾကီးတစီးပဲ မဟုတ္လား။

◦

just simply gloomy

GLOOMY

◦

GLOOMY

ဂါဇာအေတြး

ဒီေန႕ မိုးလင္းေတာ့..စာၾကည့္ခန္းထဲက..ျပတင္းကို မဖြင့္ပဲ.. ဧည့္ခန္းေထာင့္က.. ျပတင္းကို.. ရမုဒ္ ကြန္ထရိုး နဲ႕ ဖြင့္လိုက္တယ္။

CNN

ေကာင္းကင္တခုလံုး..မီးပန္းမီးရွဳးေတြ အျပည့္..။ ႏွစ္သစ္ကူးတဲ့..အေပ်ာ္မီးေတြလား.... ဘယ္ေတာ့မွ..စိတ္သစ္မကူးတဲ့.. ေလာင္တိုက္ရန္မီး ေတြလား...။ မီးေတြကေတာ့..ေကာင္းကင္တခြင္တျပင္လံုး။ အဲဒီ ေတာက္ပတဲ့ေကာင္းကင္ေအာက္မွာပဲ..လူေတြ..4--3--2--1 လို႕ ရီတြက္ရင္း..ႏွစ္တႏွစ္ ကို ၾကိဳ ဆိုၾကတယ္..။ အဲဒီ ေလာင္ျမိဳက္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီး ေအာက္မွာပဲ.. စစ္သားေတြ.. 4--3--2--1-- လို႕..ရီတြက္ရင္း..ေနာက္ထပ္ ေရာ့ကတ္ တလံုး ..ျပစ္လႊတ္လိုက္ျပန္တယ္။ သန္းနဲ႕ခ်ီတန္တဲ့..ေရာ့ကတ္အလံုး ၅၀၀ ျပစ္ ေတာ့..လူ ၅၀၀ ေသ သတဲ့လား။ ဒါဆို--လူတေယာက္ေသဖို႕..တသန္းကုန္က်တယ္ေပါ့။

GAZA

ဂါဇာမွာ- သူမွားတယ္..ငါမွားတယ္။ သူအရင္ျပစ္လို႕..ငါ ျပန္ျပစ္တယ္။ သူတို႕ပိုင္တာ မဟုတ္..ငါတို႕ပိုင္တာ။ သူတို႕ဘုရားမဟုတ္.. ငါတို႕ဘုရား- အျငင္းပြားခဲ့ၾကတာ..အဲဒီ အရိုးေတြနဲ႕..အဲဒီ အမုန္းေတြ အမွ်ေပါ့။ တကယ္ေတာ့..cease fire ဆိုတ့ဲစကား ကိုက.. အဓိပၸါယ္ ခ်ိဳ႕တဲ့ ေနခဲ့ျပီးသားပဲ။ ခုမွ ဒီစကားလံုး အေပၚမွာ..ထပ္ျပီး အဓိပၸါယ္ ကင္းမဲ့ေအာင္ လုပ္မေနၾကပါနဲ႕ေတာ့။

CHRISTIANE and LIVNI

အရြယ္တူ..ဆိုက္တူ..ဂိုက္တူ..မိန္းမ ၂ေယာက္..အျပန္အလွန္ ေမးျမန္းေျပာဆိုေနတာကိုၾကည့္ရင္း..သူတို႕ ရင္ထဲကို အတိုင္းသား ျမင္ေနရတယ္။ မိန္းမေတြသာ..ကမၻာၾကီးကို..တစိတ္တပိုင္း ၀င္ေရာက္ ကြပ္ကဲနိုင္ရင္..ကမၻာၾကီး နဲနဲ မ်ား ပို ျငိမ္းခ်မ္းလာမလား လို႕..ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ CNN သတင္းေထာက္ CHRISTIANE AMANPOUR က သူ သတင္းအစီအစဥ္ယူေနၾက.. ကမၻာ့လူသတ္ပြဲ ၾကီး ေတြထဲက.. လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ လူသတ္ပြဲ ၾကီး အတြက္.. ရင္ထဲမွာ ပ်ိဳ႕အန္ေနပံုရတယ္။ ၅ ေယာက္ နဲ႕ ၅၀၀ အခ်ိဳးမညီ တဲ့..လက္တုန္႕ျပန္မူ အတြက္.. ေမးခြန္းထုတ္တယ္။ အစၥေရး နိုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး LIVNI က လည္း..သူ႕နေဘးက..သူ႕အရင္က..ေခါင္းမာမာ အဘိုးၾကီး ေတြ ထက္ေတာ့..ေလ်ာ့မည့္ပံု မေပၚ။ ပါးလ် ခက္ထန္လွတဲ့..သူ႕ႏွဳတ္ခမ္းေထာင့္ က.. determined ဆိုတဲ့..စကားလံုးပဲ..ထပ္ကာ ထပ္ကာ..ထြက္က်လာေနတယ္။

DIPLOMACY

ဒစ္ပလိုေမစီ ဆိုတာ.. တကယ့္အနက္က..ဘာလဲမသိ..။ အခုအတိုင္း ျမင္ေန..နားလည္ေနရတာေတာ့.. လွည့္ဖ်ားေျပာဆိုျခင္း..ဥပါယ္တံမွ်င္ေဆာင္ရြက္ျခင္း.. ျပသာနာတခုကို ေရႊ႕ဆိုင္းျခင္း.. ထက္ပို ျပီး ဘာမွမေတြ႕မိသလို။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..တကမၻာလံုးက..သံတမန္ေတြ..ေလယဥ္ေတြေပၚ တက္လို႕..ကတိုက္ကရိုက္ ဦးတည္သြားေနၾကျပီ။ အေမရိကန္မွာေတာ့..ေလာေလာဆယ္ဆယ္ power vacuum ျဖစ္ေနသတဲ့။ ဘုရားသခင္ကလည္း ..သူ႕လူမ်ိဳးေတာ္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ရင္..ေကာင္းခ်ီးေပးမယ္လို႕..မွာခဲ့သတဲ့။ ဒါက ျပသာနာရဲ႕ အေျဖ မဟုတ္ဘူးလို႕..လည္း လူတိုင္းက ေျပာေနၾကတယ္။ ကိုယ္လည္း..အဲလိုပဲ..သံေယာင္လိုက္ေနမိတယ္..။ ဒါဆို ျပသာရဲ႕ အေျဖက..ဘယ္မွာတဲ့လဲ။ Diplomacy ပဲလား။ cease fire ပဲလား။ ေနာက္တေခါက္ အဲဒီလို အၾကီးအက်ယ္ မျဖစ္ေသးသေရြ႕..အခ်ိန္ေရႊ႕..ခဏနား ရေအာင္ပဲလား။

++++++

လူေတြ ေျပးလႊားေနၾကတယ္..ငိုညည္းေနၾကတယ္.. အံသြားၾကိတ္ခဲ ၾကတယ္..။

လူေတြ..သတ္ျဖတ္ၾကတယ္..ညွင္းဆဲရက္တယ္..ရက္စက္နိုင္တယ္။

လူေတြ..ေစ့စပ္ရတယ္..ညွိဳႏိွဳင္းေပးတယ္..တာ၀န္ယူတတ္တယ္။

လူေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကတယ္..မသိဟန္ေဆာင္ၾကတယ္.. ကိုယ့္ထိမွ သိၾကတယ္။

လူေတြ မညီညြတ္ၾကဘူး .. ျငင္းခံုၾကတယ္.. ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ကြဲလြဲဖို႕ ၾကိဳးစားေနတုန္းပဲ။

ကမၻာၾကီးက..သူ႕ေက်ာေပၚက..လူေတြကို..စိတ္ညစ္ေနခဲ့တာ ၾကာျပီ။

စိတ္ညစ္လို႕..အရက္ကို ေသာက္တယ္.. အရက္ေသာက္ေတာ့..စိတ္ပိုညစ္တယ္။

အဲဒါနဲ႕..ကမၻာၾကီးလည္း.. ၂၃ ႏွစ္ပိုင္း တပိုင္း ..အျမဲတမ္း မူးယိုင္ေနေတာ့တာပါပဲ။

◦

ဂါဇာအေတြး

လြတ္လပ္ျခင္း အလွ

လြတ္လပ္ေရးေန႕ အတြက္ ခံစား ပါသည္။

◦

လြတ္လပ္ျခင္း အလွ

ဆယ္လမြန္ငါးတို႕အျပန္

ညက ေရးလက္စ ေဆာင္းပါး တပုဒ္ကို ခုမနက္မ်ား လက္စသတ္နိုင္မလားလို႕..
မရေတာ့ဘူး ထင္တယ္။ ကြနျ္ပဴတာ မ်က္ႏွာျပင္ ေအာက္က 10: 25 am ဆိုတာက.. မ်က္စိထဲ ေရာက္ေရာက္ေနေတာ့..စာကို စိတ္မေရာက္နိုင္ေတာ့ပဲ..ေလာလို႕သာေနသည္။ ကဲ- မတတ္နိုင္..အတင္း အဆံုးသတ္လိုက္လို႕လည္း..ျဖစ္ကတတ္ဆန္း ၾကီး ျဖစ္သြား ဦးမည္။ မုဒ္ကလည္း..ေလာေနတဲ့ စိတ္ထဲ ေရာက္ေနျပီ။

ဒီေန႕ ေန႕လည္ ၁ နာရီ အေရာက္ သြားရမည့္ အစီ အစဥ္က.. သူ႕ ရင္ကို ခုန္ေစဖို႕.. အေၾကာင္းအရာေတြ.. သိပ္ကို ခိုင္လံု ေနသည္။ တကယ္ေတာ့.. အဲဒီ အစီအစဥ္ေလးက..သူတို႕ဆင္ႏႊဲေပ်ာ္ရႊင္ရမည့္ အတိုင္းအဆၾကီး ရဲ႕ အပိုင္းအစေသးေသးေလး..တခုသာ.. ။ လြန္ခဲ့တဲ ၁လေလာက္တည္းက.. သူတို႕အားလံုး ရဲ႕ ဘ၀ ေတြကို.. အၾကီးအက်ယ္ ေျပာင္းလဲ ေစခဲ့သည့္..၀မ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ အေျပာင္းအလဲ ၾကီး ထဲမွာ.. အားလံုး မ်က္ရည္လည္ရြဲ ေပ်ာ္ပြဲ ဆင္ခဲ့ ၾကျပီးျပီ မဟုတ္လား..။

ဟား..
ကြန္ျပဴတာကို ပိတ္ေအာင္ ေစာင့္ေနရင္း.. သူ႕အလုပ္ခန္းေလးကို ေက်နပ္စြာ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ စားပြဲရဲ႕ ေရွ႕တူရွဳက..မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ျမင္ေနရတဲ့.. ျပတင္းေပါက္မွာ..ဘာခန္းဆီးစ မွ မရွိ။ အျပင္ဖက္ ျခံစည္းရိုးက.. တြဲလြဲက်ေနတဲ့ ေဂၚသဇင္ေတြ ကို.. တိတိပပ ..ေမႊးေမႊးျမျမကို ..ျမင္ေန..ခံစားေနရသည္။ သရက္ပင္ အိုၾကီးရဲ႕ အရိပ္ေအာက္က ျဖတ္ျပီး.. အခန္းထဲ ၀င္လာတဲ့..အလင္းေရာင္က.. မစူးလြန္း.. မေတာက္လြန္း။ ကံေကာင္းရင္..လိပ္ျပာေလးေတြ..စာဗူးေတာင္းေလး ေတြေတာင္..က်ီးက်ီးက်ီက်ီ..ရွိေနတတ္ေသးသည္။

မက်ဥ္းလြန္း မက်ယ္လြန္းတဲ့..စာၾကည့္ခန္း .. သို႕မဟုတ္.. စာေရးခန္းေလးထဲမွာက.. လက္ပ္ေတာ့ တင္ထားတဲ့..ကၽြန္းစားပြဲေလးရယ္..စားပြဲေဘးက..ပရင့္တာေလးတလံုးရယ္.. ေဘးနံရံမွာ ကပ္ထားတဲ့..ကမၻာျပားေျမပံု ၾကီးရယ္.. ေသာက္လက္စ ေကာ္ဖီခြက္ကေလးရယ္.. စားပြဲေပၚမွာ ပ်ံ႕က်ဲေနတဲ့.. ခဲတံ တေခ်ာင္း..ေဘာပင္ တေခ်ာင္း.. Thumb drive တခု .. hand cream တဗူး..ေနာက္ျပီး- ခၽြတ္ထားတဲ့..လက္ပတ္နာရီေလး..။

သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရွိေနတာဆိုလို႕.. လက္ေဆာင္ရထားတဲ့..က်ိဳက္ထီးရိုးပံု ေက်ာက္စီ ပန္းခ်ီ ေသးေသးေလးရယ္.. ေနာက္..မိသားစု ပံုေလး ေတြ..ရယ္။ ထိုင္ခံုေဘးမွာ ယွဥ္ခ်ထားတဲ့..ေကာ္ဖီ စားပြဲပုေလးေပၚမွာက.. daily bread စာအုပ္တအုပ္နဲ႕.. Times မဂၢဇင္း တအုပ္ ၂အုပ္..။ အျမဲတမ္း ... ပို႕လို႕ ပက္လက္ ပြင့္ေနတတ္တဲ့..အဂၤလိပ္ - ျမန္မာ အဘိဓါန္ စာအုပ္ထူ ၾကီးက ေတာ့.. ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ။ မွန္တံခါး မတပ္ထားတဲ့..နံရံကပ္ စာအုပ္စင္ ေပၚက.စာအုပ္ တခ်ိဳ႕ကေတာ့..အစီ အစဥ္ မက်ေသး။ မွန္တံခါးပါတဲ့..စာအုပ္ဗီရိုၾကီးေတြကို..မုန္းလို႕.. ရိုးရိုးစာအုပ္စင္ အပြင့္ေလးပဲ ထားေပမဲ့.. ဖုန္ မွန္မွန္ မသုတ္နုိင္ရင္ေတာ့.. မလြယ္လွ။ ေနရာ မက် ေသးတဲ့..စာအုပ္တခ်ိဳ႕က..ေအာက္ဖက္ ၾကမ္းျပင္က..စကၠဴဗံုးေတြထဲမွာ..ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္။ ဒါေတြ..ေသခ်ာ အုပ္စုခြဲ ဖို႕..စီဖို႕.. တရက္..အခ်ိန္ သပ္သပ္ ေပးရ ဦးမည္။

အခု ခ်ိန္မွာေတာ့..လုပ္စရာေတြက..သိပ္မ်ားေနသည္။ ေအာ- ဒီဖက္က..စကၠဴ ဗံုးေတြက.. ခုေန႕လည္ ယူသြားဖို႕.. သီးသန္႕ ဟာေတြ.. ။ စိတ္က..လွဳပ္ရွားေနတာနဲ႕..ေမ့ဦးေတာ့မယ္။

စိတ္သစ္ လူသစ္ အကုန္သစ္မယ္ဆိုျပီး ..အသစ္လဲထားတဲ့..ဆိုနီ လက္ပ္ေတာ့ အသစ္ ကေလးကို ..တယုတယ အဖံုး ပိတ္လိုက္ရင္း..ေက်နပ္ ပီတိ ေတြက..အျပံဳးၾကီးၾကီး တခု အျဖစ္ စာၾကည့္ခန္းေလးထဲကို.. လွ်ံက်သြားသည္။ ကဲ- ေနာက္မွ ဆက္ေက်နပ္...သြားဖို႕ လာဖို႕..ေရခ်ိဳးျပင္ဆင္ရေတာ့မည္။

၁၁ ခြဲေလာက္က်ရင္..ပန္ဒိုရာ တို႕ လာေခၚမွာ။ သူတို႕ ..စလံုးကၽြန္းက..အုပ္စု တေန႕ကမွ..ေလယဥ္အျပည့္ ျပန္လာၾကတာ။ ခုရက္ထဲ..ေလယဥ္ေတြေတာင္..စီးေရျမွင့္ ဆြဲေပးေနသည္ဆိုပဲ။ ေကာင္းလိုက္တာ။

+++++

၁၃ ႏွစ္ေလာက္..ဒီဗီရို ေလးထဲမွာ..ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနခဲ့တဲ့..ပင္နီ ရင္ဖံုး အက်ီ ၤ ေလးကို ၀တ္ၾကည့္ေတာ့.. ၾကည့္ပါဦး..ကြက္တိ ျဖစ္ေနေသးသည္ ။ ေအးေလ..သူ လည္း..ဒီႏွစ္ေတြၾကားထဲမွာ..နုပ်ိဳမူေတြသာ.. ပါးလ်သြားေပမဲ့..ခႏၶာကိုယ္က.. ဘာမွ မွ သိပ္မေျပာင္းလဲသြားပဲ။ အညိဳ နု ရင့္ ၂ ေရာင္စပ္ ဗမာလံုျခည္ေလးကလည္း.. ခ်ည္သားအစစ္မို႕..၀တ္ရတာ..ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္..။ သူ ဒီလို၀တ္ ရင္..သိပ္မ်ား..အိုဗာ ျဖစ္ေနမလား မသိ။ သိဘူးကြာ..တတ္္နိုင္ဘူး- ၀တ္မွာပဲ။ ေတြးရင္း..ျပံဳးမိျပန္ျပီ။ ငယ္တုန္းက..ဒီလို ၀တ္ျပီး..မႏၱေလးေဆာင္မွာ အတန္းတက္တိုင္း..ျပံဳးမဲ့မဲ့ၾကီးနဲ႕..မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္တဲ့.. ဌါနမွဴး ဆရာခ်ိဳ ကိုေတာင္..သတိရသြားသည္။

ေဟာ- အိမ္ေရွ႕မွာ..ကားရပ္သံ။ ရင္ေတြခုန္လာျပန္ပီ။ ပန္ပန္႕ကို.. ဓါတ္ပံုထဲမွာသာ ျမင္ဖူးတာ။ အျပင္မွာ.. မေတြ႕ဖူးေသးဘူးေလ။

အား-- ကားေပၚက..ဆင္းလာၾကတဲ့.. သူေတြ.. မေမ..ညီမေလးစိုး.. ေဟာဒါ ပန္ဒိုရာပဲ..။ စိုးနဲ႕ ပန္ဒိုရာက.. အျပင္မွာ..ညီအမ လားေတာင္ ေအာက္ေမ့ရတယ္.. ဗမာဆန္ဆန္ ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ...။ ကားေမာင္းလာတဲ့..ဟိုပုဂၢိဳလ္က..ပီတိ ဆိုတာပဲျဖစ္မည္။ မေမတို႕ေျပာေျပာေနလို႕..သူမွန္းမိေနျပီ။ သူတို႕အားလံုး..ဘယ္သူ မွ မိတ္ဆက္ေပးစရာ မလိုပါပဲ နဲ႕.. ရင္ထဲက..သိေနၾကတာ..ထူးဆန္းလိုက္တာေနာ္။

` တို႕ေတာ့..ဘာမွ ကို မေျပာနိုင္ေတာ့ဘူးေဟ့.. ယူတို႕အားလံုးကို..ေတြ႕ရတာ.. ရည္စားနဲ႕ေတြ႕တာထက္ေတာင္..ရင္ခုန္ေနမိတယ္..´ လို႕..ခပ္ေနာက္ေနာက္ေျပာ လိုက္ မိေတာ့.. အားလံုး.. ရီေမာလိုက္ၾကရင္း..သက္ေတာင့္ သက္သာ ျဖစ္သြားၾကသည္။ သူ႕စာၾကည့္ခန္းထဲက..စာအုပ္ ဗံုးေတြကို..တေယာက္တခု ကားေပၚတင္မ ၾကေတာ့.. သူ႕အခန္းေလးကို သေဘာက် ေနတဲ့ မေမက..

` အေဒၚၾကီး....ရွင္... တကယ္ပဲ..စာေရးေတာ့မယ္ေပ့ါေလ..´

သူ ျပံဳးျပီးရင္း..ျပံဳး၍သာ ေနမိေတာ့သည္။

+++++

တလမ္းလံုး..စကားမျပတ္ေအာင္ ေဖာင္ဖြဲ႕လာၾကရင္း.. တနာရီ ခြဲ ေမာင္းရတဲ့...ခရီးက.. တံတားေလး တခုကို ေက်ာ္ျဖတ္ အျပီးမွာ.. ေခ်ာင္းကမ္းပါး ရြာေလးတခု ထဲကို ၀င္လာျပီ။ ရြာေလးက..အေတာ္အသင့္ၾကီးသားပင္။ ရြာထဲမွာ..ဧည့္သည္ ကားတခ်ိဳ႕ ေရာက္ႏွင့္ေနပံု ရသည္။

` ဘယ္သူေတြ လာၾကမွာ လဲ..သိလား ပန္..´

နားၾကီး ..မ်က္စိၾကီး..အသိမိတ္ေဆြ ေပါတဲ့..ပန္႔ကို ေမးေတာ့ ..

` မေျပာဘူး..မေက အံ့ၾသသြားေအာင္..´ ဆိုျပီး..ညစ္က်ယ္က်ယ္ လုပ္ေနေသးသည္။

ေနေပါ့။ ဟြန္း---

` အနာဂါတ္ သုတရပ္၀န္း ´ ဆိုတဲ့.. ဆိုင္းဘုဒ္ေလး ကေလးက..ေနေရာင္ေအာက္မွာ.. အနီေရာင္ ေဆးေလးေတြ လြင္ေတာက္လို႕။ ကားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရပ္ထား သည္။ ေက်းလက္ သံုး ဆိုင္ကယ္ ေတြလည္း အတန္းလိုက္ ကေလးေတြ..စီလို႕ ။

သူတို႕ကားေလး ရပ္သြားေတာ့.. ဆံပင္တို ရွင္းရွင္ေလးနဲ႕.. အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ အစိတ္ေလာက္..ခ်စ္စဖြယ္ မိန္းမငယ္ေလးတေယာက္ ခပ္သြက္သြက္ လွမ္းလာသည္။ ဒါ- ေမရာ ပဲ ျဖစ္ရမည္။

` အမတို႕ အကိုတို႕ေရ.. ၀မ္းသာလိုက္တာ..က်မ ေမရာပါ.. အမတို႕အားလံုး..ဒီဖြင့္ပြဲကို လာတာ..က်မ ဘယ္လို ေက်နပ္မွန္း မသိဘူး..အား ရွိလုိက္တာ..´

ေသခ်ာတာေပါ့..ခုန္ဆြ..ခုန္ဆြ နဲ႕.. လွိဳက္လိွဳက္လွဲလွဲ ေျပာဟန္ေလးက..သူေရးတဲ့ စာေလးေတြ အတိုင္းပဲ။

စာအုပ္ဗံုးေတြ..ကားေပၚက ခ်ရင္း.. ႏွဳတ္ဆက္သံေတြ..ေနာက္ေျပာင္သံေတြ..ဆူညံ ေနေတာ့သည္။

အုပ္တိုက္ခံ အေဆာက္အဦ အျဖဴေလး ထဲ ကို..၀င္၀င္ျခင္း လက္ယာဖက္ အခန္းမွာ..မွန္ကာ..ေလေအးေပးစက္ တပ္ထားတဲ့..ကြန္ျပဴတာခန္းေလး ။ ကြန္ျပဴတာ ၁၀ လံုးေလာက္ေတာ့ ရွိမည္.. အေတာ္ဟုတ္သားပဲ။ ေအးေလ..ေမရာ ရဲ႕.. ဆက္သြယ္လွဳပ္ရွားမူနဲ႕..အလွဴရွင္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ ထဲ့၀င္ထား တာလို႕..သူၾကားမိသည္ ။ လက္၀ဲဖက္ အျခမ္းမွာက် ေတာ့.. ၀ွိဳက္ဘုဒ္ တခု ခ်ိတ္ထားတဲ့..စာသင္ခန္းလို..အစည္းေ၀းခန္းလို..ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း အခန္းေလး တခု။ စားပြဲ ေပၚမွာ .. ေမျမိဳ႕ပန္း ေရာင္စံုေတြ ေ၀ေနေအာင္ ထိုးထားတာ ျမင္ေတာ့.. ရင္ထဲ ေႏြးေထြးသြားသည္။

` အမတို႕ေရ.. လာလာ- ဒီဖက္ စာၾကည့္ခန္းမ က်ယ္ထဲမွာ.. ေဟာေျပာပြဲနဲ႕ ဖြင့္ပြဲလုပ္မွာ.. ဟိုမွာ..ကိုေအာင္သာငယ္တို႕ ေတာင္ ေရာက္ေနၾကျပီ..´

` ဟယ္ -- လူေတြ စံုလွခ်ည္လား ..´

သူ အေတာ္ အံ့ၾသသြားသည္။ ဒီေကာင္မေလး..တကယ္ မိတ္ေဆြေပါ..တကယ္လုပ္နိုင္တာပဲ။
အခန္းအနား မစေသးတာမို႕...အခ်င္းခ်င္း..စကားစျမည္ေျပာေနသံေတြက..ခန္းမ ထဲမွာ..ခပ္အုပ္အုပ္..ခပ္ေ၀ါေ၀ါ။

သူတို႕ကို ဦးတည္ေခၚသြားေနတဲ့..ေရွ႕က..၀ိုင္းမွာ အမ်ိဳးသား ေလး-ငါးေယာက္ ထိုင္ေနသည္။

`ဒါက..ကိုေအာင္သာငယ္.. ဟိုဖက္က.. ကိုေယာဟန္ေအာင္.. ကိုေဆာင္းယြန္းလ.. ကိုဇာနည္၀င္း......

အျပံဳးခ်င္းေတြ ဖလွယ္ၾကသည္။ စားပြဲေပၚမွာ လက္ေတြ ရွဳပ္ရွက္ခက္သြား သည္။
ကိုေအာင္သာငယ္ ဆိုတာ..ဆံပင္အရွည္မွန္းေတာ့..သိသည္။ ခပ္ပိန္ပိန္ နဲ႕..သေဘာေကာင္းေကာင္းရုပ္ လို႕ထင္ထားတာ.. ခုေတာ့..ဘီယာဗိုက္ ၾကီးနဲ႕..မ်က္ႏွာတည္ၾကီးပါလား။ ကိုေယာဟန္ေအာင္ကေတာ့..အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ ျမင္ဖူးပီးသားမို႕.. တန္းသိသည္။ ကိုေဆာင္းယြန္းလကိုလည္း..သူ႕ပရိုဖိုင္းမွာ တင္ထားတဲ့..သူ႕သားေလးနဲ႕ခပ္ေခ်ာေခ်ာပံု ကို ျမင္ဖူးျပီးသားမို႕..အျပင္မွာ ..အားလံုး..ခပ္ဖိုင့္ဖိုင့္ေတြ ျဖစ္ေနတာကလြဲလို႕.. သိေနျပီးသား။ ေၾသာ- ကိုဇာနည္၀င္းတေယာက္သာ- သူမ်ားေတြေျပာေတာ့..ဂ်က္လီ ဆိုလို႕..ခုၾကေတာ့.. ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္..မဂို ကုလား ရုပ္ပါလား။

ေမရာကပဲ..လက္ညိုးေတြ ထုိးလို႕..ဟိုဖက္စားပြဲကလူေတြကိုပါ..လွမ္းမိတ္ဆက္ေနျပန္သည္။
ကလူသစ္တဲ့.. ကိုေမာင္ရင္တဲ့.. ကိုေအာင္ (ပ်ဴနိုင္ငံ) တဲ့.. ကိုသက္ဦး တဲ့..ကိုေပါတဲ့.. ရြာသားေလး တဲ့..Craton တဲ့..သူ႕နံမယ္ကလည္း ေခၚရတာ ခက္လိုက္တာ..

လူေတြကို...ျပာျပာ..ျပာျပာ နဲ႕..အစီအစဥ္စာရြက္လိုက္ေ၀ ေပးေနတဲ့..ခပ္ပိန္ပိန္ေကာင္ေလးက.. ေမာင္မ်ိဳးတဲ့။ ေမာင္မ်ိဳးလိုပဲ..စာရြက္ေတြ ေ၀ေနတဲ့ ေနာက္တေယာက္က.. ဇူလိုင္ အိမ္မက္..ေဒးဗစ္ခ်န္းတဲ့..။ သူကလည္း..လူစည္တုန္း..ေက်းလက္ေက်ာပိုးအိတ္ ၾကက္ေျခနီ လုပ္ငန္း အေၾကာင္း.. ပညာေပးစာရြက္ေတြ ေ၀ေနတာ ဆိုပဲ။ လူငယ္ေလး ေတြ ၾကည့္ရတာ..အားရစရာ ေကာင္းလိုက္တာ..။ ေနာက္..လူေတြကို..ေမးခြန္းေတြ လိုက္ေမးေနတဲ့ ... ဆံပင္ေကာ့ေနေအာင္ေထာင္ထားတဲ့.. မ်က္မွန္ေလးနဲ႕..ေကာင္ေလးက..ေတာေက်ာင္းဆရာတဲ့..။

` က်မေတာ့..ေတာေက်ာင္းဆရာကို..သတင္း ေဆာင္းပါး ေကာင္းေကာင္း ေရးခိုင္းထားတယ္..´

ေမရာက..အားရပါးရ ေျပာရင္း..`အမတို႕ထိုင္ေနာ္..က်မ ပြဲစဖို႕.. သြားလုပ္လိုက္အံုးမယ္..´ ဆိုျပီး..လွစ္ကနဲ ထြက္သြား သည္။

သူတို႕ေတြလည္း..အနားက..စားပြဲလြတ္မွာ ပဲ..ထိုင္လိုက္ၾကသည္။ ခဏေနေတာ့.. စင္ေဘး တဖက္ တခ်က္မွာ ေထာင္ထားတဲ့..ေဆာင္းေဘာက္စ္ ၂လံုးက.. ဗမာ့ဆိုင္းသံ ခပ္ျမဴးျမဴးေလး ထြက္လာသည္။ အိုး..ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္တာ။ ဗမာဆိုင္း၀ိုင္း ပတ္လံုးသံကို သူ အၾကိဳက္ဆံုး။ ေဘးက..ညီမေလး စိုးက.. အဲဒါ ဘာတီးတာၾကီးလဲ တဲ့..။ သူတို႕ အားလံုး.. ရီမိၾကျပန္ျပီ။

သူတို႕ေဘး စားပြဲကပ္ရပ္က..ရြာခံလူၾကီးေတြ ျဖစ္ပံုရသည္။ တိုက္ပံုေတြ ဘာေတြနဲ႕.. သားသားနားနား။ ခံုေတြက..ကပ္ေနေတာ့..သူလဲ..ေဘးဖက္လွည့္ျပီး.. ` ဦးေလးတို႕ ရြာေလးက..ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္တာ..အားလံုး တက္ညီ လက္ညီ ေနာ္..´ လို႕ ..ေဖာေရွာ လွမ္း လုပ္လိုက္သည္။

` ေအးလကြာ..ဒီအခ်ိန္အခါ မ်ိဳးကေတာ့.. တနိုင္ငံလံုး ေပ်ာ္ေန..စည္းလံုးေနၾကတာပဲလကြာ.. ဒါနဲ႕..သမီးတို႕က.. ကြနျ္ပဴတာမွာ စာေရးတယ္ ဆိုတဲ့..ဟာေတြလား..´

ပန္ပန္ကေတာ့..တခြိခြိ ရီေနျပီ။

` ေအး..ဟိုးထိပ္က.. ခံုေတြက..ဟာေလး ေတြလဲ..ကြန္ျပဴတာမွာ စာေရးတဲ့ သူေတြတဲ့.. ေမရာ ဖိတ္ထားတာ ေတြ ေလ..ဒီေကာင္မေလးကလဲ.. ရြာကို ေတာ္ေတာ္ကူညီရွာတယ္ကြဲ႕..´

အဲဒီ ဘၾကီး ေျပာမွ..လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. မေနာ္တို႕..မခ်ိဳသင္းတို႕ကိုလည္း..ေတြ႕လိုက္သည္။ သူတို႕ေဘး..ကပ္ရပ္ ၀ိုင္းက.. တေသြးတေမြးပံုစံေတြ နဲ႕.. အမ်ိဳးသမီးတအုပ္.. ေသခ်ာတယ္..ကြန္ျပဴတာမွာ စာေရးတဲ့..လူေတြပဲ ျဖစ္ရမယ္။ ကိုယ့္ေဘာ္ဒါေတြထဲက..ဘယ္သူေတြ ပါမလဲ..။ စိတ္နဲ႕ မွန္းၾကည့္ေနမိသည္။ လူေတြ

၀ိုင္းေနတဲ့..ခပ္ေခ်ာေခ်ာ အမ်ိဳးသမီးက..မခင္ဦးေမ မ်ားလား မသိဘူး။ စံုတြဲတတြဲက..အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းသည္။ ကိုဧရာ နဲ႕ မသီတာမ်ားလား ။ မတန္ခူးတို႕..သက္ေ၀ တို႕ေရာ..ပါမလားမသိ။ ျပီးမွ သြား မိတ္ဆက္ရမည္။

` ဟိုမွာ..အမရယ္..´

စိုးက..အလန္႕တၾကား ထေအာ္မွ.. သူလက္ညိုးထိုးေနတဲ့..အ၀င္ေပါက္ကို လည္ျပန္ ၾကည့္ေတာ့..ဗီဒီယို ကင္မရာၾကီး တကားကားနဲ႕ အမ ခင္မင္းေဇာ္။

ေဟး...

သူတို႕ကို ျမင္တာနဲ႕..အမက.. ကင္မရာကို ထိုးခ်ိန္ျပီး..အရင္ ရိုက္ေနေသးသည္။ ျပီးမွ.. `ဟဲ့..ေမာလိုက္တာဟယ္...ငါ အတကုန္ ေျပးလာရတာ..တတင္းယူစရာေတြကလည္း..တိပ္မ်ားေနျပီဟ..´
အမ ကို ျမင္ေတာ့မွ..သူတို႕အားလံုး..မေမျငိမ္းကို..သတိရၾကသည္။

` မေမျငိမ္းတို႕ပါ..ျပန္လာရင္..ေကာင္းမွာေနာ္.. ´

` ေအးဟ..လာေတာ့..လာၾကမယ္ ထင္ပါတယ္´

ဆိုင္းသံ ရပ္သြားျပီး.. ကြီ်------------- ကနဲ..မိုက္ကရိုဖုန္းသံ ထြက္လာသည္။ ပြဲစေလျပီ။

စစခ်င္း..ေမရာက..ဒီ အနာဂါတ္ သုတရပ္၀န္း ကို.. သူ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့တာ ၾကာျပီျဖစ္ေၾကာင္း.. သူ႕ေမြးရပ္ရြာ ဖြံျဖိဳးေရး အတြက္.. ရြာလူၾကီးေတြရဲ႕ ေထာက္ခံ တိုက္တြန္းခ်က္.. သူ အင္တာနက္မွာ ခင္မင္သိကၽြမ္းခဲ့တဲ့..မိတ္ေဆြေတြရဲ႕..၀ိုင္း၀န္း ေထာက္ပံ့ မူနဲ႕.. ခုလို..တတိုင္းျပည္လံုး မဂၤလာအေပါင္း ခေညာင္းေနတဲ့.. အခါသမယ မွာ..အခ်ိန္ကိုက္.. ဖြင့္လွစ္ နိုင္ခဲ့ေၾကာင္း။ ေက်းရြာေန လူငယ္ထု အတြက္..ဒီလို ပံုစံငယ္ေလး ေတြကိုလည္း..ျမိဳ႕တိုင္းရြာတိုင္းမွာ..ေပၚေပါက္လာေစျခင္ေၾကာင္း.. ခပ္တိုတို အဖြင့္ေျပာသြားေတာ့..လက္ခုပ္သံေတြ တေျဖာင္းေျဖာင္း။

ေနာက္- အလွဴရွင္ အသီးသီး ကို ဂုဏ္ျပဳလႊာ ေပးအပ္ျခင္း။ သူတို႕အဖြဲ႕က..လွဴဒါန္းတဲ့..စာအုပ္မ်ား အတြက္..မေမ က..ထြက္ယူသည္။ ေနာက္..ေဟာေျပာျခင္း..အစီအစဥ္။
ပထမဆံုး..ကိုေယာဟန္ေအာင္ရဲ႕.. စြမ္းရည္ တည္ေဆာက္ျခင္း ( Capacity Building) ဆိုတဲ့..ေခါင္းစဥ္နဲ႕.. ေဟာေျပာခ်က္။ ေတာ္ေတာ္ျပည့္စံု လွသည္။ ရြာက..လူငယ္လူရြယ္ေလးေတြ အားလံုး..ျငိမ္သက္ျပီး..စိတ္ပါ လက္ပါ နားေထာင္ ေနၾကတာ..ျမင္ရသည္။
ဒုတိယ ေဟာေျပာသူက.. စာေရးဆရာမ မေနာ္ဟရီ ရဲ႕..ရသစာေပ၏ အခန္းကဏၭ ။
တတိယ ေဟာေျပာတာက.. စာေရးဆရာမ မိုးခ်ိဳသင္း ရဲ႕.. လြတ္လပ္စြာ..ေရးသားေဖာ္ထုတ္ျခင္း..။

အေၾကာင္းအရာ ေတြက..အေကာင္းေတြခ်ည္း မို႕.. ရြာခံေတြေရာ..သူတို႕ေတြပါ.. ေဟာေျပာခ်က္ေတြထဲမွာ..နစ္ေျမာရင္း.. တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္ေနၾကသည္။

ညေန..သံုး နာရီေလာက္မွာ..အစီအစဥ္ေတြ ျပီးဆံုးသြားေတာ့ လက္ဖက္ရည္ နဲ႕ စမူဆာ စားသံုးရင္း..ခန္းမတခုလံုး..ျပန္လည္ ကၽြတ္ကၽြတ္ညံ သြားေတာ့သည္။ ႏွဳတ္ဆက္သံ.. ခ်ီးမြမ္းသံ.. ရယ္ေမာသံ.. အားလံုးက..ရင္ထဲက..အသံေတြ.. လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မူ စစ္စစ္ရဲ႕.. အသြင္သ႑န္ေတြ.. လွဳပ္ရွားမူေတြ။ ခန္းမ ထဲက.. တီဗြီ ကလည္း.. ျမန္မာ့အသံက..တိုက္ရိုက္လႊင့္ေနတဲ့.. သဘက္ခါ မွာ က်င္းပမဲ့.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕.. Inauguration Day အတြက္..ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕..ျပင္ဆင္ပံုေတြ..။ အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္လာပံုေတြ.. ကိုမင္းကိုနိုင္တို႕..ဦး၀င္းတင္တို႕ရဲ႕ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းေတြကို... ထပ္ကာ ထပ္ကာ ထုပ္လႊင့္ေနသည္။

တခ်ိဳ႕လည္း တနာရီ ေက်ာ္ ေမာင္းရမည့္ ခရီး အတြက္..ျပန္တဲ့လူေတြ ျပန္ၾကျပီ။ သူတို႕ အုပ္စုေတာ့.. ေမရာက.. ခုည..ရြာသားေတြ လုပ္မဲ့ မီးပံုပြဲ ကို.. ဆက္ေနပါ..ညအိပ္ပါ.. ဆိုလို႕.. ဒီည မျပန္ေတာ့ဘူးလို႕..ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

+++++

ဇန္န၀ါရီလမို႕.. ေရေငြ႕ပါတဲ့..ေလေအးေလး တခ်က္ ျဖန္းကနဲ..သုတ္လိုက္တိုင္း..ေခ်ာင္းကမ္းစပ္က.. မီးပံုၾကီး ရဲ႕ အေႏြးဓါတ္က..ပိုလို႕ ခ်စ္စရာေကာင္းေနေတာ့သည္။ ေကာင္ညွင္းေပါင္း ပူပူ နဲ႕ႏွမ္းေထာင္းကလည္း.. အရသာ ရွိလွသည္။ ေမရာ့ သူငယ္ခ်င္း ရြာခံလူငယ္ တခ်ိဳ႕နဲ႕..ေန႕လည္က..မျပန္ပဲ က်န္ခဲ့တဲ့..သူတခ်ိဳ႕သာ မို႕..လူေတာ့ သိပ္မမ်ားလွ။

ရြာမွာ ရွိတဲ့..ဂစ္တာ ၂လက္ကို..ကိုေအာင္သာငယ္ နဲ႕ ကိုေဆာင္းယြန္းလ ... ၾကိဳးစ ညွိလိုက္ခ်ိန္မွာ..အားလံုး ၀ိုင္းလာၾကသည္။

ေရလႊာလည္း+++ ခင္းျပန္႕ၾကည္လင္ေစ++++ မိုးဦးလည္း++လွပ သာယာေစ+++
ဘ၀ေစရာ တာ၀န္+++ ေက်ပြန္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူတို႕.++++ေရစုန္ကို ဆန္ကာျပန္ခဲ့ျပီ++++++

ဂစ္တာၾကိဳးေတြကို ထိခပ္ ထြက္ေပၚလာတဲ့..သီခ်င္းသံက.. သူတို႕ ႏွလံုးသား ခံစားမူ ၾကိဳးေတြ ကိုပါ..နင့္နင့္နဲနဲ.. ထိခပ္ လာေတာ့...

မိုးဦး ေရဆန္++++မိုးဦးေရဆန္+++မိုးဦးေရဆန္++ မိုးဦးေရဆန္+++ ဆယ္လမြန္ ငါးတို႕အျပန္++++ အျပန္+++ အျပန္++ အျပန္++ ဆယ္လမြန္ငါးတို႕အျပန္+++

သူတို႕ လက္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း..သံျပိဳင္ လိုက္ဆို လိုက္ၾကသည္။ မီးေရာင္ဟပ္ေနတဲ့..မ်က္လံုးေတြရဲ႕.. အၾကည့္တစံုစီမွာ... အဓိပၸါယ္ေတြ ျပည့္၀လို႕။

-

++++++

(ပန္ဒိုရာ ရဲ႕.. တိမ္ေတြၾကားမွာ မွဳန္းထားတဲ့ပန္းခ်ီ နဲ႕..ကိုေအာင္သာငယ္ ရဲ႕ တဂ္လို႕ေရးတဲ့စာ ၄ ကို ဖတ္ျပီးသကာလ.. ညီမငယ္ Mirror ေရးခိုင္းထားတဲ့..စိတ္ကူးအိမ္မက္မ်ား ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးအတြက္.. ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္။ ညီမ ေမရာ ရဲ႕..စိတ္ကူးအိမ္မက္မ်ားကို..အေျခခံျပီး..ခင္မင္ ေျပာဆိုေနၾက...မွတ္ခ်က္ေပး..ေနၾက..ဘေလာ့ဂါ မိတ္ေဆြ တခ်ိဳ႕အား..အလ်ဥ္းသင့္သလို.. ထဲ့သြင္း ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တျခားတျခားေသာ..ခင္မင္သူ မိတ္ေဆြ အေပါင္းလည္း...ဒီပြဲကို တက္ခ်င္တယ္..ဆိုရင္.. မိန္းမ၀ိုင္းတ၀ိုင္း..ေယာက္က်ား၀ိုင္းတ၀ိုင္း..အေခ်ာင္ၾကီး ထားထားတယ္။ mirror ဆီမွာ..စာရင္းေပးလို႕ ရပါတယ္။ း))

အားလံုးပဲ ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္ကူး လွလွေလးေတြ ယဥ္နိုင္ၾကပါေစ။

◦

ဆယ္လမြန္ငါးတို႕အျပန္