ဘူမိေဗဒ မိသားစု.. ပစ္ကနစ္-- ပဲခူးကို ေန႕ခ်င္းျပန္ ထြက္တာ.. ႏွဳန္းထားက.. ၁၈၀ က်ပ္..တဲ့။ field coat တထည္က..၃၆၀ တဲ့..။ ျပံဳးေနရင္းက..ေလးနက္ခ်င္ ေနမိေသးသည္။ တကယ္ဆို..ဒီေလာက္ ႏွစ္ကာလ အတြင္းမွာ..ေငြေၾကး တန္ဖိုးေတြ က.. ဘယ္ေလာက္ ေတာင္ အရွိန္ျပင္းျပင္း ေဖာင္း ပြလာ ေန ခဲ့ သ လဲ..။
-
အဲဒီ တုန္းက.. တလ ကို..အေဆာင္ေၾကး..၆၀၀ လား မသိ။ အဲဒါ..အားလံုး အျပီးအစီး ။ ဒင္နာ တို႕ ဘာတို႕ ဆိုတာ.. အဲဒီ အေဆာင္ေၾကးေတြ ထဲက..ပိုလွ်ံတာေတြ..အစိုးရ ေထာက္ပံ့ေငြ ေတြ နဲ႕.. လုပ္ၾကတာ။ ဒါ ေတာင္.. တလ တခါ..နို႕ဆီ..သၾကား ေပးေသးသည္။ စာေမးပြဲ နီးရင္.. အထူး အစီအစဥ္ နဲ႕ ညလယ္စာ ေတြပါ..စားၾက ရ တာ။ ဒီေန႕..လက္ဖက္ရည္ စမူဆာ ဆိုရင္..ေနာက္ေန႕..ၾကက္သား ဆန္ျပဳတ္။
-
ေငြေၾကး ဂဏန္း အေရ အတြက္ ေတြ ဆိုလို႕.. ၾကည္ေအး တို႕ “ေကဖြဲ႕ဆိုသီ” ေခတ္ကေရာ.. ။ စစ္စစ္ ေပါက္ေပါက္ ရွာၾကည့္ ေတာ့ .. ေခါက္ဆြဲ ေက်ာ္ ရွယ္ တထုပ္ ၂က်ပ္ ခြဲ ဆိုတာ နဲ႕.. ေက့ ေဖေဖ အရာရွိ စီးတဲ့..တပတ္ရစ္ ကားေလးက.. ႏွစ္ေထာင္ ေက်ာ္ တန္ တယ္ ဆိုတာေလး ေတြ သာ.. ေတြ႕ မိသည္။ သူ႕အထဲမွာ..ေငြေၾကး အတိုင္းအထြာ ေတြ သိပ္မပါ သလို…ႏွစ္ ကာလ အတိအက် လည္း ေဖာ္ညႊန္း မထားေပ။ အျဖစ္အပ်က္ တခုခု နဲ႕ ယွဥ္တြဲ ေဖာ္ျပ ထားတာ မ်ိဳး လည္း.. မေတြ႕ ရ ျပန္။ အျဖစ္ နိုင္ ဆံုးက ေတာ့.. ၁၉၅၀ ေက်ာ္ ၀န္းက်င္ ကာလ မ်ား ျဖစ္ မည္ ထင္သည္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ၾကီး ရဲ႕ အလွပ ဆံုး နဲ႕..အလြတ္လပ္ဆံုး အခ်ိန္ ေတြ ေပါ့။ လြတ္လပ္ေရး ရျပီးစ..ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ၾကီး လွဳပ္ရွား သက္၀င္ ေနစဥ္ ကာလ ေတြ။ ေၾသာ....ဒီမွာေတာ့..စာအုပ္ ထုတ္ေ၀ တဲ့ ႏွစ္ က..၁၉၆၃ လို႕ လည္း ေျပာထားျပန္တယ္။ ဟုတ္မယ္ ေလ .. ေသခ်ာတာကေတာ့..ဒီ ၀တၱဳကို..ၾကည္ေအး က..တကယ္ အေဆာင္သူ ဘ၀ မွာ..ေရးခဲ့တာ ေတာ့..လံုး၀ မျဖစ္နိုင္။ အတိတ္ တံခါး တခ်ိဳ႕ကို.. လွလွပပ ျပန္ဖြင့္ ၾကည့္ ထား တာပဲ ျဖစ္နိုင္ မည္ ။
-
တကယ္ေတာ့.. အဲဒီစာ အုပ္ေလး က..“ေက” နဲ႕ “အေထြး” ဆိုတဲ့.. မိန္းကေလး ႏွစ္ေယာက္ ရဲ႕.. ေက်ာင္းသူ ဘ၀ စိတ္ကူး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကေလး ေတြကို.. အင္းလ်ား ေဆာင္ ၾကီး နဲ႕ ေနာက္ခံျပဳ ထား ျခင္းသာ။ စာေရးသူ ကိုယ္တိုင္က..စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ ေနတဲ့..စာေရးဆရာမ ေလး “အေထြး” ကို ၀င္စားထားတယ္ လို႕ ထင္ဖို႕ရွိေပမဲ့.. “ေက” ရဲ႕ စိတ္အေန ရွင္းရွင္း ေလး ေတြ နဲ႕လည္း..ေ၀းသူ တေယာက္ ျဖစ္မည္ မထင္။ အေဆာင္သူ ေတြ ရဲ႕ လွဳပ္ရွား သက္၀င္မူ နဲ႕..မိန္းကေလး ေတြ ရဲ႕ သေဘာ သဘာ၀ စစ္စစ္ ေလး ေတြ ကိုသာ..ခ်စ္စရာ ေကာင္းစြာ.. ပံုေဖာ္ ျခယ္မွဳန္း ဖို႕..စိတ္ကူး ခဲ့ ဟန္ တူ သည္။
ထုိည အဖို႕ ေက်ာင္းေဆာင္သူမ်ား သည္ ထမင္းစားခန္း မွ အထြက္
ဧည့္ခန္း၌ စုေ၀းၾက ရေလ သည္။ အေဆာင္မွဴးက ေျပာစရာ ရွိသည္တဲ့။ ထိုအခါ..မီးမပိတ္ဘဲ
တညလံုး အိပ္ေပ်ာ္ မိသူ တို႕က ရွက္ေၾကာက္ ထိတ္လန္႕ ျဖစ္ၾက သည္။ ဓါတ္မီးပူ အခန္းထဲ
ခိုးတိုက္တတ္ သူ မ်ားက လည္း.. အၾကင္ မီးပူ နီးပါး ပူၾက ရျပန္သည္။ အျပန္မိုး ခ်ဳပ္
သျဖင့္ ၊ အေဆာင္မွဴးက မသိေအာင္ ေနာက္ေဖးေခ်ာင္က ၀င္လာသူ မ်ား ကလည္း၊
ရင္တလွပ္လွပ္ေပါ့။ ရည္းစား ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္ အထြက္မ်ား မိသူ မ်ား လည္း ႏွုတ္ခမ္း
ကိုက္လို႕ အသင့္ျပင္ သည္။ ေကပင္လွ်င္၊ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ငါ ေန႕တိုင္း သီခ်င္းဆို
က်ယ္လြန္း သလား မသိ- ဟု ေစ့ငု မိေလ သည္။
-သို႕ေသာ္ အေဆာင္မွဴး ေျပာခ်င္ သည္မွာ အင္းလ်ားေဆာင္မွ တကၠသိုလ္ ကပြဲ အတြက္ လူစု
ရန္ ျဖစ္သည္။
အဲဒီ တုန္း က.. ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ၀န္း ၾကီး တခု လံုး ေပါင္းျပီး က်င္းပတဲ့..ပြဲ ေတြ ျဖစ္ ေပမည္။ ။အေဆာင္ တခု ျခင္းစီက..အစီအစဥ္ ေတြ.. ပါ၀င္ ေျဖေဖ်ာ္ ၾက ရတာ မ်ိဳး တဲ့။ ပိုလို႕ေတာင္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းအံုးမည္။ တေက်ာင္းလံုး..ဆိုေတာ့ေလ…။
-
ေဖေဖ ေျပာ ျပ တတ္တဲ့..အဲဒီ ေခတ္က..ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ဆိုတာ ၾကီး က.. အခု သူတို႕ အာရံု မွာ ခပ္မွဳန္မွဳန္ အျဖဴ အမဲ ပံုရိပ္ ေတြ ပဲ ရွိေတာ့တာ မဟုတ္လား....
-
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ မွာ..တ.က.သ စတင္ ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ခဲ့တာ.. ၂၅ ႏွစ္ ေျမာက္ ေငြရတု။
-အဲဒီ တုန္းက.. အဓိပတိလမ္းမ တေလွ်ာက္ နဲ႕ ၀ိဇၨါခန္းမ ေရွ႕ မ်က္ခင္းျပင္ ၾကီး
တခုလံုး က..ပြဲခင္းၾကီး။ အဲဒီ ပြဲ အတြက္ ..တ.က.သ
အေပၚထပ္က..စာၾကည့္ခန္းထဲမွာ..စႏၵယားၾကီး ခ်ျပီး ..ဇာတ္တိုက္ၾကေတာ့.. လူေတြ
တရုန္းရုန္း နဲ႕ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းလွသည္ ။-
-+++ရႊင္ျမဴး+++ရႊင္ျမဴး++++ၾကည္နူး
ေပ်ာ္ရႊင္ေစရာ++သာယာ.++သာယာ+++ေအး++ေအးျမကာ++ပြဲ+++ပြဲေတာ္မွာ++ႏႊဲ++ႏႊဲေပ်ာ္စရာ+++ဒုိ႕သမဂၢရဲ႕
ေငြရတု သဘင္မွာ+++
-သမဂၢရဲ႕..ေၾကာင္လိမ္ေလွခါး မွာ လည္း..လူေတြ..တက္လိုက္ ဆင္းလိုက္.. ။ လက္ဖက္ရည္
ဆိုင္ ထဲက..ခံုျမင့္ၾကီးေတြ မွာလည္း.. ေက်ာင္းသား..ေက်ာင္းသူေတြ အျပည့္။
သူတို႕..ထြန္းေဖ တို႕.. ေငြရတု သဘင္ စာေစာင္ထုတ္ဖို႕.. တကုပ္ကုပ္ အလုပ္ရွဳပ္ေနတဲ့..
ေမာင္ေမာင္ညြန္႕ နားမွာ.. အခ်ိန္ျပည့္လို..ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးရင္း..ရွိ ေနခဲ့တာကို ..
ျမ သတိထားမိ ေနခဲ့တာ ျဖစ္မည္..။ ျမကလည္း..ေခသူမွ မဟုတ္တာ..။ ရတနာေဟာ ရဲ႕
ကိုယ္စားလွယ္ တေယာက္။ တပ္ဦးမယ္ တေယာက္။
-ေနာက္ သိပ္မၾကာလွပဲ..အဲဒီ ႏွစ္ထဲမွာပဲ..က်င္းပတဲ့..နိုင္ငံတကာေက်ာင္းသားေန႕
(IUS) မွာေတာ့.. အရွိန္တက္ေနတဲ့..သူတို႕ေတြ..စင္ေပၚ တက္ေတာ့တာပါ ပဲ။ ဒီတခါ
ေတာ့..သထံုလမ္းဖက္ကို လွည့္ေနတဲ့.. အားကစားရံုၾကီး နဲ႕.. အဓိပတိလမ္းေပၚ
မ်က္ႏွာမူထားတဲ့.. တ.က.သ အေဆာက္အဦ ၾကီး ၾကားထဲက..မ်က္ခင္းျပင္မွာ..စင္ျမင့္ၾကီး
ထိုးျပီး..ျပဇတ္ေတြ..ကၾကျပန္သည္။ သူတို႕ ဒဂုန္ေဆာင္ အုပ္က.. စႏၵယားခ်စ္ေဆြ
နဲ႕..ဒါရိုက္တာ မင္းသား ျမတ္ေလး တို႕..စီစဥ္တဲ့..၁၃၀၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံု ဘဲေလး မွာ
ပါၾက သည္။
--ဒို႕အခြင့္အေရး+++ဒို႕သာ တိုက္မည္+++ မုခ်..ေအာင္ပြဲ သိမ္းခံမည္+++++
အဲဒီ သီခ်င္း အဆံုးပိုဒ္ မွာ.. လက္သီး လက္ေမာင္းေတြ
တန္းေတာ့..အတိတ္သမိုင္းက..ေအာင္ပြဲေတြ အတြက္..လူငယ္သဘာ၀ ေသြးေတြ ဆူပြက္လို႕..။
ေရွ႕မွာ..ဘယ္လို တိုက္ပြဲ ေတြ ရင္ဆိုင္ ရဦး
မလည္းဆိုတာ..မျမင္နိုင္ေသးေပမဲ့..ဘာေတြပဲ လာလာ..သူတို႕
ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ..ရင္ဆိုင္ ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။-
-++++ေရႊျပည္ေတာ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ ဘက္ေတာ္
သူၾကီးေရ..က်မေလ.+++၀င့္၀င့္လွ်မ္းတဲ့..သိပၸံ ပ်ိဳျဖဴေမ..ဘ၀အေျခ အဆင့္ဆင့္ လွမ္းခဲ့
သေလ++++စခမ္းသစ္ကို ေမွ်ာ္တာ ၾကာျပီေလ..အနာဂါတ္ ဗမာျပည္..ပန္းတိုင္း
ပြင့္ၾကပါေစေလ++++-
ေက်ာင္းသူေတြ ကိုယ္တိုင္ လူျပက္ လုပ္ျပီး တင္ဆက္တဲ့..ရတနာေဟာက.
..အျငိမ့္ခန္းကလည္း..လူၾကိဳက္မ်ားလွသည္။ အဲဒီထဲမွာ..တေယာက္က..ျမ
ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ..သူက မသိ။ ျမကေတာ့..သူ႕ကို သိေနခဲ့သည္တဲ့။
လြမ္းရက္ရွည္ရွည္ - မွ
သူတို႕ ေခတ္မွာ.. ဒါမ်ိဳးေတြ မရွိေတာ့..မလုပ္ရေတာ့..မျမင္ရေတာ့..မၾကားရေတာ့..။ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု မတိုင္ခင္.. သူတို႕..အကို ေတြ..အမၾကီး ေတြ ေခတ္.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ၾကီး ဆိုတာေတာင္.. မမၾကီး တို႕..ေက်ာင္းပိတ္ လို႕ ျပန္လာရင္..ေျပာ-ေျပာျပ တတ္တဲ့..တိုင္းရင္းသား အစားအစာ ေရာင္း ခ်ပြဲေတြ.. တကၠသိုလ္ ယဥ္ေက်းမူ အသင္း အျငိမ့္ ေတြ.. အေဆာင္ ဒင္နာ ေတြက.. နာမည္ေက်ာ္ အဆိုေတာ္ ေတြ ရဲ႕ အျပိဳင္အဆိုင္ ေဖ်ာ္ေျဖ မူ ေတြ.. ဆိုတာ.. ခပ္ေရးေရးပဲ.. ေတြးၾကည့္ နိုင္ ေတာ့ သည္။ အခု မွ ျဖစ္လာ တဲ့.. RC အုပ္တိုင္ ၾကီး ေပၚက..ဆူးခၽြန္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ေတြ.. ၀ိဇၹာ ခန္းမ ေနာက္.. အီကို ကန္တီန္း ကို သြားရာ..ေပါင္းကူးလမ္း တေလွ်ာက္က… အရံ အတား ေတြ.. ။ ေက်ာင္းတက္ရ တဲ့ အခ်ိန္ ေတြက လည္း.. တိုေတာင္း လြန္း လွသည္ ..။ ဘယ္လို ပဲ ျဖစ္ျဖစ္..ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ သဘာ၀.. ရတဲ့ အခ်ိန္ေလး ထဲမွာ.. ရွိတာေလး ေတြ နဲ႕..ေပ်ာ္ ခဲ့ ၾက တာပါပဲ ။ တကယ္ဆို.. အဲဒီေလာက္ တိုေတာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေလး ေတြ ထဲကေန.. အင္းလ်ား ဒင္နာ ကို..ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္ တိုင္း..အစဥ္အလာ မပ်က္္..မျဖစ္-ျဖစ္ေအာင္....လွလွပပ လုပ္ေပး ခဲ့ တဲ့..အေဆာင္မွဴး..မမျမ ကို.. ေက်းဇူးတင္ ရ မွာပါ ေလ။
-
သူ႕ေဘးမွာ ေတာ့.. ေျပလက္စ ရွိေနတဲ့..အတိတ္ ဖဲၾကိဳး ေတြ။ က်ဲျပန္႕ေနတဲ့...စာရြက္ ေတြ.. ဓါတ္ပံုေဟာင္း ေလးေတြ..
ဒါက..ပထမဆံုး အင္းလ်ား ဒင္နာ ရဲ႕ အဖြင့္ သီခ်င္း ဆို ခဲ့ တုန္းက..။ သီခ်င္း ေတြကို ေတာ့..မမွတ္မိ ေတာ့..။ အဲဒီ တုန္းက..မမျမ က.. သီခ်င္း အေဟာင္းေတြ ကို မသံုးပဲ..တႏွစ္ နဲ႕ တႏွစ္ မတူ ရေအာင္.. အျပင္က..
၀ါသနာ ရွင္ေတြကို .. ေပးျပီး စပ္ခိုင္း ခဲ့တာ။ နံရံကပ္ စာေစာင္ ေတြ ဆိုရင္လည္း.. ျမန္မာစာ ဌါန က.. ဆရာ..ဆရာမၾကီး ေတြ..နဲ႕ ျပင္ပက..နီးစပ္ရာ စာေပအသိုင္း အ၀ိုင္း ေတြကို အကူအညီ ေတာင္းျပီးမွ.. ဆုေရြးခ်ယ္ ေလ့ ရွိတာ။ မမ ရဲ႕ အနီးကပ္ ျပိဳင္ဖက္က..ရတနာ..။ တကယ္က.. သူက.. ဘယ္သူ႕ကို မွ အေၾကာ ေပးခ်င္တာ မဟုတ္။ “အင္းလ်ားက..အင္းလ်ားက.. ” ဆိုတာ မ်ိဳး ကို..အင္မတန္ မက္ေမာ တာ.. အားလံုး အသိ။ အပင္ပန္း လည္း ခံသလို.. အသိအမွတ္ လည္း..အျပဳ ခံ ခ်င္လွသည္။
ဒါက.. တတိယႏွစ္ ဒင္နာ မွာ.. သူတို႕ ေတြ ပိုက္ဆံ စုထဲ့ ျပီး.. တီခ်ယ္ေဌး နဲ႕ တီခ်ယ္ ျဖဴ ကို ဖိတ္ ခဲ့ ၾက တုန္းက..။ ဧည့္သည္ လက္မွတ္ က..၁၅၀ လား မသိ..သိပ္ မမွတ္မိေတာ့..။ အဲဒီ ႏွစ္က.. သူ႕ရဲ႕ ပထမ ဆံုး ၀တၱဳ ေလးျဖစ္ တဲ့..“ အဆံုး အျဖတ္” ဆိုတာ.. ပထမ ရခဲ့ တယ္။
ေဟာဒါ ကေတာ့.. သူတို႕ အားလံုး အတြက္.. မေမ့ နိုင္ ဆံုးေသာ..အေပ်ာ္ဆံုးေသာ.. အလြမ္းဆံုးေသာ..ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ဒင္နာ ၾကီးမွာ..အဖြင့္သီခ်င္း ဆို ခဲ့တာ။ အဲဒီ ႏွစ္ လည္း.. သူ႕၀တၱဳ ..ပထမ ဆု ရခဲ့ တယ္။
“ သံတူ ေၾကာင္းကြဲ” ဆိုျပီး.. ၉၅ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ႏွစ္ပတ္လည္ မွာပဲ.. ျပန္လည္ ေဖာ္ျပ ေပးခဲ့သည္။
ေပ်ာ္ရာကေန.. ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္လာ....ေနာက္ဆံုး အေပ်ာ္ဆံုး ဆိုတဲ့.. အဲဒီ အခ်ိန္ကာလ ေတြက.. စာသင္ႏွစ္ သံုးႏွစ္ ဆိုေပမဲ့ လို႕.. တကယ့္ အခ်ိန္ ကာလက..ႏွ ႏွစ္ သာသာေလးရယ္။ ဒါေတာင္..ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေတြက.. ရွည္လ်ား လြန္း တာ ေလ..။ တကယ္ေတာ့..ရွည္လ်ားတယ္လို႕..ကိုယ္ေတြက..ထင္မိတာ လည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ေလ…။ အိမ္ ဆိုတာ ကို.. ဟင္းျပတ္ခ်ိန္ နဲ႕..ပိုက္ဆံ ကုန္ခ်ိန္ ေလာက္ မွာသာ..သတိရ ျခင္ ေလာက္ ေအာင္ကို.. ျမဴးျမဴးထူးထူး.. မျမင္ဘူးေတာ့လည္း.. ျမင္သမွ် ကိုသာ ..ျမစ္ထင္ျပီး.. လက္ပစ္ ကူး ဖို႕.. ၾကံ ခဲ့ ၾကတဲ့.. အခ်ိန္ေတြ ကိုး.. ။
-
ဒင္နာ ေတြ ျပီးျပီ ဆိုတာနဲ႕… စာေမးပြဲ သူရဲ က.. စေျခာက္ျပီ။ အားလံုး..အားလံုး..စာက်က္စရာ ေနရာ အသီးသီး ရွာျပီး..ကိုယ့္နည္း ကိုယ့္ဟန္ နဲ႕ကိုယ္.. စာေတြ က်က္ရ ေတာ့ျပီ။ တခ်ိဳ႕က..ဘုရားခန္းမွာ..စားပြဲ၀ိုင္းပုေလး ေတြ ခ်..။ တခ်ိဳ႕က..အခန္းေထာင့္..ေခ်ာင္ေကာင္းေကာင္းရွာ။ တခ်ိဳ႕က..မ်က္ခင္း ေပၚ ဆင္း.. အလယ္လမ္းမ ၾကီးမွာ..ဟိုဖက္ ေလွ်ာက္..ဒီဖက္ ေလွ်ာက္.. တခ်ိဳ႕ကေတာ့.. ရိုးေကာလ္ ခန္းမ ထဲ.. စားပြဲခ် က်က္…။ ဒီ အရြယ္ ၾကီးေတြမွာ..မယံုနိုင္စရာ ေကာင္းေအာင္..ေအာ္ၾကီး ဟစ္က်ယ္ က်က္ တဲ့ သူေတြကေတာ့.. အလိုက္သိ သိ နဲ႕..ေ၀းရာ ေတာ္ရာ သြားခ်င္ သြား..မသြားလို႕ကေတာ့.. ။
-
ဒုတိယႏွစ္ မွာက..ေမဂ်ာ ႏွစ္ဘာသာ ဂုဏ္ထူး ထြက္မွ သာ..ေအာနပ္စ္ ၀င္နိုင္ မွာမို႕.. ဘာပဲ ေျပာေျပာ.. ရီမြန္႔ လို..အေစာၾကီးထဲက.. ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ မထား မိ ေပမဲ့လည္း .. သူတို႕ အားလံုး.. ေမွ်ာ္ေတာ့..ေမွ်ာ္လင့္ ခဲ့ ၾကတာေပါ့ေလ..။ စာေမးပြဲ ျပီးတာနဲ႕..ဖိုင္နယ္က..အမ နဲ႕..တတိယႏွစ္က..မထိုက္တို႕..မနႏၵာ တို႕က.. field ထဲကို တန္းသြား ..ဟုိမွာပဲ..သၾကၤန္ က် ၾကေပမဲ့.. သူတို႕ ေျခာက္ေယာက္ ကေတာ့.. မျပန္ခ်င့္ ျပန္ခ်င္ နဲ႕ပဲ.. နယ္ အသီးသီးကို.. ျပန္ၾက ရတာ ေပါ့။
ကိုတိုး တို႕..ဖက္တီး တို႕.. ဖိုးေက်ာ္ နဲ႕ မွံဳၾကီး တို႕ကေတာ့..ရန္ကုန္မွာ.. က်န္ခဲ့ ၾက။ ကိုေအးေဇာ္ဟန္ ကေတာ့.. သူ႕ျပင္သစ္စာ သင္တန္း ေတြ နဲ႕။ ခရစ္စတိုဖာ ကေတာ့..နယ္က ေပမဲ့.. ရန္ကုန္မွာပဲ ေနခဲ့ ။ မိန္းထဲက..အေဆာင္ေတြ ေရွ႕မွာ.. ေလးဘီးကားေတြ.. နဲ႕..အထုပ္အပိုး ေတြ.. နယ္ျပန္မဲ့ လူေတြ ရွဳပ္ေနတဲ့.. ညေနေစာင္း တခုမွာ.. ေက်ာင္းထဲက..ကံေကာ္ပင္အို ၾကီးေတြ ေပၚက..ဥၾသ တေကာင္ တေလ ေအာ္ေန ခဲ့ တဲ့..အသံ က.. မေန႕ တေန႕ ကလိုပါပဲေလ…
-
ႏွဳတ္ဖ်ားမွာ..သီခ်င္း တစ .. တိုးညွင္း စီး၀င္လာတယ္…။
-
~~ အို.. ခ်စ္တဲ့သူ… ေက်ာင္းပိတ္လို႕ အိမ္ျပန္ရင္..
ေႏြတရာ လို..ေ၀ဒနာေတြ..ဆူတယ္ေလ.. ~~
ေရႊရင္ပူ..ကၽြမ္းေတာ့မယ္ေလ..
~~~အို…ပန္းကံ့ေကာ္.. သင္းပ်ံ႕လို႕ ေ၀ခ်ိန္မေလ..
တျပည္သူ ကို ေမွ်ာ္ရည္ကာ.. ေျဖမရႊင္ေပ..
ေႏြရာသီ ေရာက္ခဲ့ ရင္ေလ.. ~~~
~~~~ပင္ယံအို..အထက္ေၾကာ..တြန္သံခ်ိဳ ေရႊဥၾသ..အို---လြမ္းဖြယ္..
အိမ္ျပန္ ခ်ိန္ လို႕မ်ား..ခြန္းဆင့္ လို႕ ေျပာသလား..ကြယ္..
~~~တျပည္ တနယ္စီ ကြာေ၀း..
ေႏြရာသီ အခ်ိန္ေလး.. အို-- လြမ္းဖြယ္..
~~~စာသင္ရက္အား..ေက်ာင္းတံခါးပိတ္..အိမ္ မျပန္ခ်င္ဘူး…
စာသင္ရက္အား..ေက်ာင္းတံခါးပိတ္..အိမ္ မျပန္ခ်င္ဘူး… ~~~~
◦
