စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၇)

ဒဂုန္ေဆာင္ ပ်ိဳးခင္း စာေစာင္ေလးကို..ျပန္ဖတ္ ၾကည့္ ေနမိ သည္။ သူတို႕မွာ .. စာေပ လွဳပ္ရွားမူ ေလး တခုကို.. မရွိ-ရွိတာေလး ေတြ နဲ႕..မျဖစ္- ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ ၾကတာ..။ ဟာသ ေလးေတြ.. ၊ တိုတို ထြာထြာ အပိုင္းအစ ေလး ေတြ နဲ႕.။ .ေျပာရရင္..ကိုယ့္စာ ကေတာင္ အရွည္ဆံုး ျဖစ္ေနပါ ျပီေကာ..။ ဒီ ေထာင့္က..ေၾကာ္ျငာ လိုလို စာအပိုင္း ေလး ကို ၾကည့္ျပီး..ျပံဳးမိ သည္။

ဘူမိေဗဒ မိသားစု.. ပစ္ကနစ္-- ပဲခူးကို ေန႕ခ်င္းျပန္ ထြက္တာ.. ႏွဳန္းထားက.. ၁၈၀ က်ပ္..တဲ့။ field coat တထည္က..၃၆၀ တဲ့..။ ျပံဳးေနရင္းက..ေလးနက္ခ်င္ ေနမိေသးသည္။ တကယ္ဆို..ဒီေလာက္ ႏွစ္ကာလ အတြင္းမွာ..ေငြေၾကး တန္ဖိုးေတြ က.. ဘယ္ေလာက္ ေတာင္ အရွိန္ျပင္းျပင္း ေဖာင္း ပြလာ ေန ခဲ့ သ လဲ..။

-

အဲဒီ တုန္းက.. တလ ကို..အေဆာင္ေၾကး..၆၀၀ လား မသိ။ အဲဒါ..အားလံုး အျပီးအစီး ။ ဒင္နာ တို႕ ဘာတို႕ ဆိုတာ.. အဲဒီ အေဆာင္ေၾကးေတြ ထဲက..ပိုလွ်ံတာေတြ..အစိုးရ ေထာက္ပံ့ေငြ ေတြ နဲ႕.. လုပ္ၾကတာ။ ဒါ ေတာင္.. တလ တခါ..နို႕ဆီ..သၾကား ေပးေသးသည္။ စာေမးပြဲ နီးရင္.. အထူး အစီအစဥ္ နဲ႕ ညလယ္စာ ေတြပါ..စားၾက ရ တာ။ ဒီေန႕..လက္ဖက္ရည္ စမူဆာ ဆိုရင္..ေနာက္ေန႕..ၾကက္သား ဆန္ျပဳတ္။
-

...

...

..

.

.

.

..

..

.......

...

....

...

.....

.

...

◦

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၇)

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၆)

မိန္းထဲမွာေတာ့..ကံ့ေကာ္နံ႕ ေတြ သိမ္း စ ျပဳျပီ။ ခူးမဲ့ လူေတြ..မျမင္ လိုက္လို႕..ဒါမွ မဟုတ္..ခူးဖိုု႕ရန္ လက္လွမ္းမမွီ လို႕.. က်န္ေနရစ္ တဲ့.. အပြင့္လြန္ ေလးေတြ နဲ႕.. အခုမွ..ဖူးငံု ေျပရတဲ့..အပြင့္ေႏွာင္း တခ်ိဳ႕ သာ။

-
ဟုိမွာ..ဒီမွာ ေၾကြက် ေနတဲ့.. ကံ့ေကာ္ ရြက္ေျခာက္ ေတြ ကို.. ျဖတ္နင္း ရင္း..အဓိပတိလမ္း ၾကီးကို ျဖတ္.. ဂ်ပ္ဆင္ေပါက္ စီ.. ဦးတည္ ျပီး..အာစီတူး ကို ထြက္ လာ ၾကသည္။ ဂ်ပ္ဆင္ ေဘး ဖက္ နဲ႕..သိပၸံေဆာင္ေတြ ဖက္ သြားတဲ့..ေလွ်ာက္လမ္း ေတြ တေလွ်ာက္မွာ.. မုန္႕ဆိုင္ေတြ..ေရခဲေရ ဆိုင္ေတြ.. အေတာ္မ်ား လွသည္။ ဒီေနရာက.. ေလးဖက္ ေလးတန္ က.. လာတဲ့ လူေတြ ေၾကာင့္.. ေနရာေကာင္း လည္း ျဖစ္ေနတာကိုး..။ မျဖဴက.. ထံုးစံ အတိုင္း... မုန္႕ဆိုင္တခုမွာ ရပ္ျပီး..အခ်ဥ္ထုပ္ ၀ယ္ လိုက္ေသးသည္။
-

ဒီေန႕..Physics အတန္း ရွိလို႕.. သူနဲ႕ မျဖဴ ႏွစ္ေယာက္ ထဲ..ေစာထြက္ လာခဲ့ တာ.. Practical တခု လည္း ထပ္စရာ ရွိသည္။ စာေမးပြဲ ေတြ ေတာင္ နီးလာျပီ ပဲ…

-
ဒုတိယ ႏွစ္..minor ကို..Physics နဲ႕ Chemistry ခြဲ လိုက္ ေတာ့ Engineering တို႕.. Mining တို႕ဖက္ ဆက္လိုက္ ခ်င္သူ ေတြက.. Physics ယူၾကေပါ့.. မိန္းကေလး အေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့.. Mineralogy နဲ႕ ဆက္သြား ၾက ဖို႕..အေၾကာင္းမ်ား မယ္ ဆိုေတာ့.. Chemistry ယူၾက မယ္ လို႕ ဆိုၾကတယ္။ သူ႕အတြက္ေတာ့..ဘာ နဲ႕ ဆက္စခန္းသြား ရမွန္း..မသိနိုင္ေသး ေပမဲ့.. Chemistry ကို မုန္းလြန္းလို႕..စိတ္နာ လြန္းလို႕.. Physics ပဲလို႕ .. ဘာမွ ေတြးေတာ တြက္ခ်က္ မေနပဲ.. ခ်က္ခ်င္း ယတိျပတ္ ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ တာ..။ အဲဒါ ေၾကာင့္ပဲ.. ခုေနာက္ပိုင္း.. Physics ျခင္းတူ တဲ့.. မျဖဴ နဲ႕ သူ နဲ႕ ပို တြဲျဖစ္ေနျပီး.. Chemistry ယူလိုက္တဲ့..မစု နဲ႕ ကေလး က..တတြဲ လို ျဖစ္ေနသည္။ ရီမြန္ ကလည္း.. သူ႕ စာ နဲ႕သူ..သူ႕အရွိန္နဲ႕..သူ႕ေဇာ နဲ႕ ။ သူတို႕ အထဲမွာ..ဘယ္က ဘယ္လို ျဖစ္ ျပီး.. အိသြယ္ တေယာက္သာ.. ျမိဳ႕ထဲက .. ၾကည္ျပာ နဲ႕ သြား တြဲ ျဖစ္ တယ္ မသိ..။ အေဆာင္ ၀င္ ေနာက္က် တာ ေရာ..အခန္း ေ၀း သြားတာေရာ.. မို႕..သူတို႕ နဲ႕. နဲနဲ အေနေ၀းခ်င္ သလို ျဖစ္သြား တာ ျဖစ္မည္..။

-
“ ဟဲ့..မျဖဴ..အိသြယ္ နဲ႕..အေဆာင္ လိုက္လိုက္ လာတဲ့..ၾကည္ ျပာ က..ခ်စ္စရာေလးပဲ ေနာ္.. ဒါမဲ့..နာမည္ နဲ႕ေတာ့..တျခားစီပဲ..ေယာက္်ားဆန္ဆန္ေလး.. အတန္း လည္း သိပ္မတက္ဘူး..”

...
...
..
..
..
..
..
..
..
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

◦

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၆)

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၅)

~~~နာမည္ ဘယ္သူလဲ.. ~

ဘယ္မွာ ေနတာလဲ.. ~

ဘာေမဂ်ာယူ ထားသလဲ..မင္းအေျဖမ်ား ေျပာျပပါ.. ~~
သီတာ ၾကည္ျပာလား..ဂႏၶာမာ..သရဖီလား.. ~~

မာလာ..ရတနာ..မင္းရဲ႕ အမည္ေျပာ.. ~~
ေျပာ..ေျပာ..ေျပာ..ေျပာျပ အံုးေလ.. ~~
အေဆာင္မွာ ေန ေနလား.. အိမ္ကို ျပန္မလို႕လား.. ~~

ေနရာ ဌါနေလး..သိခ်င္တာ.. ခြင့္ျပဳပါ…~~~
သူတို႕ အုပ္စု ေရမိုးခ်ိဳးျပီး..အင္းလ်ား သြားမယ္လို႕.. အေဆာင္ ေရွ႕ေပါက္က ထြက္ျပီး..အင္းလ်ားလမ္း ေပၚ တက္.. ဘုတ္ကလပ္ ဖက္ကို လမ္းျဖတ္ကူး ေနၾကတုန္း.. အေနာက္ဖက္က.. ကား အျဖဴေလး တစီး..ျဖည္းျဖည္း ခ်င္း ကပ္လိုက္လာျပီး.. မၾကားတၾကား .. ဆို လိုက္ တဲ့.. သီခ်င္း သံ ေၾကာင့္..တုန္႕ကနဲ ျဖစ္ကုန္သည္။

-
တခ်က္ လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. ကားထဲမွာ.. ေကာင္ေလး တသိုက္..။ ပံုစံ ေတြက.. သိတဲ့ အတိုင္း.. သူတို႕ကို သူတို႕..ကိုယ္ပုိင္ ကားစီး နိုင္သူ ေတြ ဆိုျပီး.. ေကာင္မေလး ေတြ.. ေၾကြမယ္လို႕..ေသခ်ာ ေနတဲ့ ရုပ္ေတြ နဲ႕။

အတူ လိုက္လာတဲ့..မမ်ိဳးက.. “ ဟဲ့.. အင္းလ်ားက ထြက္လာတာ..မျမင္ဘူးလား..အင္းလ်ားမွာ ေနတာေပါ့..” လို႕ လုပ္ေနေသးတယ္။

-
.
.
...
..
..
..
..
.
.
.
..
..
.
.
.

◦

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၅)

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၄)

မနက္လင္းလွ်င္ ေကသည္ သူ အိပ္ယာထ ေနာက္က်သည္ ကို ေတြ႕ရေလ၏။
ထို႕ေၾကာင့္ ခုန္ေပါက္၍ ထျပီး ေရခ်ိဳးခန္းသို႕ ထြက္ခဲ့၏။ ယခု အင္းလ်ား ေရာက္မွ
မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ေရခ်ိဳးသည့္ အက်င့္ကို ရေနသည္မွာ ဟန္က်၏။

မ်က္စိထဲမွာ..ျမင္ေယာင္လာ သည္။ အင္းလ်ားေဆာင္ရဲ႕.. လက္၀ဲျခမ္း တခု..လက္ယာျခမ္းတခု..ထားေသာ ေရခ်ိဳးခန္း တြဲ ၾကီး ။ ေရပန္း နဲ႕ ခ်ိဳးရတဲ့ တေယာက္ခန္း ေတြ ရွိေပမဲ့ လို႕ .. ေၾကာက္လို႕ ေတာ္ယံု တန္ယံု ဘယ္သူမွ မခ်ိဳးၾက။ ေတာသမ..နယ္သမ ေတြ ဆိုေတာ့ လည္း.. အက်င့္ ပါေနတဲ့ အတုိင္း..ေရခ်ိဳးကန္ က်ယ္ၾကီး မွာပဲ..အားလံုး ၀ိုင္းျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး..ခပ ္ခ်ိဳးၾက တာ။ စကားေတြ ေျပာလိုက္.. သီခ်င္းေတြ ေအာ္ဆို လိုက္ ေပါ့..။ ဒါနဲ႕ ေနပါအံုး.. ေက က ရန္ကုန္သူ ဆို။ ဘာေၾကာင့္..မနက္ ေရခ်ိဳးတ့ဲ ကိစၥက အင္းလ်ားေရာက္မွ အသစ္အဆန္း ျဖစ္ေန ရ သနည္း ။
-

သူ ရန္ကုန္ကို ေက်ာင္းတက္ဖို႕ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေဆာင္ မရေသး တဲ့ အခ်ိန္… ၾကည့္ျမင္တိုင္က.. အေဒၚအိမ္မွာ ေနေတာ့.. ေရရွားတဲ့.. နယ္က..အက်င့္ပါလာ ေသး လို႔-- “ ရန္ကုန္ဆိုတာ..မိုးလင္း..ေရခ်ိဳးျပီးမွ အျပင္ထြက္ ၾကတာ..သမီး ရဲ႕..” လို႕.. အေဒၚက.. သင္ခဲ့ တာ ကို လည္း ..ေတြးရင္း ျပံဳးမိသည္။

-
++++++

.
.
.
..
..
..
..
..
.
.
.
..
.
.
.

◦

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၄)

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ..အတူ ပြင့္ခဲ့တယ္(၃)

တကယ္ဆို.. အင္းလ်ား က.. သူ႕ကို ဒီေလာက္ထိ ေျပာင္းလဲ သြားေစလိမ့္ မယ္လို႕.. ထင္မထားခဲ့ မိတာ။

-
အျပဳံး အရယ္ မလြယ္ တတ္ခဲ့ တဲ့ သူ... ခုေတာ့..လွလွ ပပ ျပံဳးတက္လာသလို.. ဟက္ဟက္ပက္ပက္ လည္း ရယ္ေမာ တတ္ ခဲ့ျပီ။

-
စိုးရြံ႕..နာက်င္..ျခင္းနဲ႕ မွိဳင္းမွံဳ.. လြမ္းဆြတ္မူ ေတြ သာ ျဖတ္သြား ျဖတ္လာ လုပ္ခဲ့တဲ့.. ညေန ဆည္းဆာ ေတြက.. ခုေတာ့..အင္းလ်ား တေစာင္းမွာ.. ရယ္ျမဴး ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ.. ။ ရင္ခုန္.. မိန္းမူး .. စိတ္ကူး ယဥ္ ခ်င္စရာ..။

-
++++++

-
အင္းလ်ားေဆာင္ ရဲ႕ မနက္ခင္း ေတြက ေတာ့ ...ထံုးစံ အတိုင္း.. အတန္း တတ္ဖို႕ သြားတဲ့ သူေတြနဲ႕..မနက္စာ ဆင္းစား တဲ့သူေတြနဲ႕.. ေနာက္ေပါက္ အဆင္း နဲ႕ နီးတဲ့ သူတို႕ အခန္းနားမွာ..ေျခသံ ေတြက..အျမဲ တရွပ္ရွပ္ ။

-
ဒီႏွစ္ သူ႕အေဖ အက္ဆီးဒင့္ နဲ႕ ဆံုးသြား လို႕..ေက်ာင္းမတတ္ ျဖစ္ ဘူး ဆိုတဲ့..အိသြယ္ တေယာက္.. ၂ပတ္ ေလာက္ၾကာမွ ေပါက္ခ် လာေတာ့.. အခု ဘူမိ ၆ ေယာက္ ျဖစ္ေန ျပီ။ အိသြယ္..သနားပါတယ္။ သူ႕မိသားစု အတြက္..စိတ္မခ် ၀မ္းနည္း အားငယ္ ေနရ တဲ့ ၾကားထဲ..ေနာက္က်ေတာ့..အခန္းက်ယ္ၾကီး ထဲပဲ ရေတာ့တယ္။ အခုက..သူတို႕ ၄ ေယာက္က တခန္း.. မစု က.. တျခား ဟိုဖက္..ေလးေယာက္ခန္း တခု မွာ..ဘက္ပဲ့။

-

.
..
.
..
..
..
..
.
.
.
..
..
..
..
..
..
.

◦

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ..အတူ ပြင့္ခဲ့တယ္(၃)

စိန္ပန္း နဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၂)

-
ရိုးေကာ (roll call) ေခၚ ဖို႕.. မိန္းေဟာ ထဲမွာ.. ငုတ္တုပ္ ကေလးေတြ..တန္းစီ ေစာင့္ ေနရင္း.. တဖြဲ ဖြဲ ၀င္လာတဲ့.. မ တေထာင္ သမီး ေတြကို..ေငးကာ.. သမီး တေကာင္..ႏြားတေထာင္ ဆိုေတာ့.. ဒီမွာ..ႏြား ဘယ္ႏွယ္ေကာင္စာ.. ဂရုစိုက္ဖို႕ လိုေနျပီလဲ မသိ … လို႕.. သူ စိတ္လွဳပ္ရွား ျမဴးတူး ေနမိသည္။ တခ်ိဳ႕က.. အခုမွ အျပင္က..ျပန္လာ စ.. အ၀တ္ေကာင္း အစားေကာင္း ေတြမွာ..ေမာေမာပန္းပန္း..အဆီျပန္ မ်က္ႏွာေတြ..နဲ႕.. ရိုးေကာခန္းထဲ တန္း၀င္လာတဲ့ပံု။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့..ညေနခင္း ေရမိုးခ်ိဳး ..စားေသာက္ ျပီးလို႕..သနပ္ခါးေလးေတြ အေဖြးသား.. ေပါ့ေပါ့ ပါးပါး အေဆာင္ေန အ၀တ္အစား နဲ႕။ ေနာက္ဆံုး ႏွစ္က.. အမ ၾကီး ေတြက ေတာ့.. ေအးေအးလူလူ..သက္ေတာင့္ သက္သာ..သူတို႕ခ်င္းသာ.. စကားေတြ တြတ္တိုးလို႕.. ။ သူတို႕ အတြက္ေတာ့..အေမ့ အိမ္ လို ျဖစ္ေန ေလာက္ ျပီေပါ့။ သူ တို႕လို အသစ္ကေလး ေတြက လည္း..ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္း နဲ႕ ... သိသာလွသည္။

-
ညေန ၆ နာရီ မွာ..အေဆာင္ပိတ္.. ထမင္းစားေဆာင္ ပိတ္.. ရိုးေကာ တန္း စစ္ တာမို႕.. အားလံုး လိုလို ကေတာ့.. ထမင္းစား ေဆာင္က..တန္း တက္လာရင္း .. ဟင္းဗူး..ဟင္းခ်ိဳင့္ေလး ေတြ ကိုယ္စီ နဲ႕.. ကိုယ့္အခန္းကို မျပန္ ရေသး။ သူ တို႕..ဘူမိ ၅ ေယာက္ အုပ္စု လည္း.. ခုန ကပဲ.. ထမင္းစား ခန္းထဲကပဲ..တက္လာ ၾကတာ..။ ခုေတာ့..ေရာက္ကာစ မို႕.. အခ်င္းခ်င္းသာ..ေဘးခ်င္းကပ္ျပီး.. တြတ္တိုး ေန မိ ၾက သည္။ ေနာက္ဖက္ နား ခပ္က်က် တမံတလင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ရင္း ဟို ၾကည့္..ဒီၾကည့္..ဟိုေျပာ ..ဒီေျပာ..ေပါ့ ။ ရိုးေကာ ထိပ္ဖက္ က.. ဘူမိ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ က ဆိုတဲ့..ဆံပင္ရွည္ရွည္ အရပ္ခပ္ပုပု အမကို ၾကည့္ျပီး.. မစု က..

-
“ ငါ..မနက္က.. final က အမ ကို ေရခ်ိဳးခန္း မွာ..ႏွဳတ္ဆက္ လိုက္တယ္… သေဘာ ေကာင္းပံုပါပဲ.. လိုတာ ရွိရင္ ေျပာ ေနာ္..လို႕ေတာ့ ေျပာတာပဲ..”

-
“ ေအး..ဒါေပမဲ့..ၾကားထဲမွာ..Third year က.. အမ ၂ ေယာက္ ေတာင္ ရွိေသးတာပဲ.. သူက..ငါ တို႕ကို ဖာသိ ဖာသာ ပါဟာ..ဟို အမ ၂ေယာက္ကေတာ့..နုတ္စ္ အေဟာင္းေတြ ရွာျပီးရင္..လာေပးမယ္ တဲ့.. ”

-

ရီမြန္ကေတာ့ .. စာ- စ ေျခာက္ေန ျပီ။ အတန္းၾကီး က လူေတြ ေတြ႕တာနဲ႕..ေမးခြန္းေဟာင္း ေတြ ေတာင္း.. မွတ္စု ေတြ ေတာင္း ေတာ့မယ္ ဆိုတာ..သိျပီးသား။

-
“ …သူက ငါ့အမ နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းပါ... မေန႕က.. မယုက..မိတ္ဆက္ေပးတာ ေတာင္.. ပဲက ခပ္မ်ားမ်ား ရယ္…ေနေပါ့.. ငါတို႕မွာ.. ၅ ေယာက္ေတာင္.. သူက.. တေယာက္တည္း..”

-
အဆို အတင္..အေျခ ..အခ် ေတြနဲ႕..ေနာက္ဆံုးေတာ့…ကိုယ့္စီနီယာ လည္း မက်န္ရပါလား။

-
roll call စီ ပံုက.. လူ ၂၀၀ ေက်ာ္ ေလာက္ရွိတာ ၾကီး မွာ.. အတန္းလိုက္..ၾကီးငယ္ စဥ္ ထား ျပီး .. သူတို႕က.. ဒုတိယ ႏွစ္..အေဆာင္မွာ..အငယ္ဆံုး ဆိုေတာ့.. ေနာက္ဖက္ နား မွာ။ အဲဒီ ထဲကမွ.. ေမဂ်ာ လိုက္..IC ေတြက..အရင္..ျပီးရင္..Geology.. ရူပခၽြန္..ဓါတုခၽြန္.. အဲဒါ ေတြ ျပီးမွ.. ေမဂ်ာ ေတြ..တခု ျပီး တခု ။
အရင္ကေတာ့.. အင္းလ်ား ဆိုတာ..သိပၸံ ေက်ာင္းသူ ေတြ အတြက္.. ရတနာက..၀ိဇၹာ.. သိရိက.. ဥပေဒ.. မာလာက..စီးပြားေရး...အဲဒီလို ခြဲၾကတာ..ခု ေတာ့ကာ..ေရာေန ၾက တာပါပဲ။ ေမာ္ကြန္းထိန္းရံုး ကလည္း..အဆင္ေျပ သလို ထဲ့ေပး ေနတာ ထင္ပါ့။ ဒီမွာ ခု..အမ်ားဆံုးက.. နယ္ေကာလိပ္ ေတြကေန.. ေအာနပ္စ္ ၀င္လာတဲ့..တတိယႏွစ္.. ရူပ..ဓါတု.. ရူပဓါတု ကလ်ာ တို႕ေပါ့ေလ.. ေနာက္ျပီး..ဇူး( zoo) တို႕..ေဘာ့ (bot.) တို႕..သခ်ာၤ တို႕...။

-
“ ဟဲ့.. ဟိုး တေယာက္.. ပါတိတ္ အ၀ါ ၀မ္းဆက္ေလး နဲ႕ တေယာက္ေလ.. အဲဒါ.. အင္းလ်ားမွာ.. နံမယ္ၾကီး..တဲ့။ ေနာက္ဆံုး ႏွစ္ပဲ.. Physics queen တဲ့..”

“ ေအာင္မေလး.. ကေလး --- နင္က.. ဟ၀ွါသာ မျဖစ္တာ..ဒါမ်ိဳးေတာ့.. ဘယ္က သိ..”

-
ကေလး တေယာက္လို ပံုစံေလး နဲ႕.. ကေလး လိုပဲ လူကပ္..ခၽြဲတတ္ လြန္းလို႕.. အားလံုး သေဘာတူ စြာ ေပးထားတဲ့..နာမည္။

“ အံမယ္..ငါ့မ်ား အထင္ေသးလို႕..ငါလည္း.. သိတာေပါ့ဟ..”

သူတို႕..ခပ္တိုးတိုး ၾကိတ္ရယ္ လိုက္ၾကရင္း.. ရီမြန္က.. သူ႕တေတာင္ဆစ္ရွည္ၾကီး နဲ႕..ထိုးျပီး..ဟိုမွာ ၾကည့္..ဟိုမွာၾကည့္ ဆိုတဲ့ ဟန္နဲ႕.. တံခါး ေပါက္ဖက္ ကို ..မ်က္စ ျပစ္ျပတယ္။

-
အက်ီ ၤက..ဇာအထပ္ထပ္.. ေအာက္က..ဘီဘဲလ္ လံုခ်ည္ နဲ႕.. ေအာင္မေလး..ေရႊေတြ..ေရႊေတြ..၀တ္ထားလိုက္တာ..။ ေျခေထာက္မွာလည္း..ေလဒီရွဴး ၾကီးနဲ႕ပါလား.. အေရးထဲ..တပ္ထားတဲ့ မ်က္မွန္ကလည္း ေရႊကိုင္း နဲ႕။ လွသလား..ရုပ္ဆိုးသလားေတာင္ ခြဲျခား လို႕မရ ေအာင္..သူ႕တကိုယ္လံုး..ရွဳပ္ရွက္ ခက္ေနတဲ့.. ေက်ာင္းသူ တေယာက္ ။ ေသခ်ာ တာေတာ့..ေတာဆန္ လွသည္။ သူတို႕ အတန္း နဲ႕..မလွမ္းမကမ္း..အဲဒီ အုပ္က.. ေအာနပ္စ္ အုပ္စု ေတြ ျဖစ္နိုင္သည္။

-
“ ေအး..ခင္ေအာင္လုပ္ထားမွ.. ဒင္နာ က်ရင္..သူ႕ပစၥည္းေတြ ငွါး၀တ္ ရမယ္..”

-
သူက..ခပ္ေနာက္ေနာက္ ေျပာေတာ့.. မိျဖဴက..ခုမွ ၀င္ျပီး ျပဴးတူးျပဲတဲ နဲ႕..

“ ဟဲ့..အဲဒါ..ငါတို႕.. ျမိဳ႕က အမၾကီး.. ပုသိမ္ ေကာလိပ္ က လာတာ.. သူ႕အေဖက.. တစည ေခတ္က..ဥကၠဌ..ဟ.. အဲဒါေၾကာင့္.. ”

-
“ဟယ္.. နင္တို႕ေတြ ကလဲ ဟယ္.. ေတာ္ေတာ့..ဟိုမွာ..အေဆာင္မွဴး ၾကီး နဲ႕ ေဟာလ္က်ဴတာေတြ.. လာျပီ....ဒီဖက္လွည့္ က်..”

-
ေဘးကင္း ရန္ကင္း သာ ေနလိုတဲ့..မစု က..သူ႕ထံုးစံ အတိုင္း.. သူတို႕ ေပါက္တက္ကရ ေတြ ထဲ ၀င္မပါ။

-
ဒီေန႕က .. ေက်ာင္းဖြင့္တာ တပတ္ရွိ သြားျပီ.. လူေတြလဲ ေတာ္ေတာ္စံုျပီ မို႕..အေဆာင္မွဴး ကိုယ္တိုင္ ဆင္းျပီး..မိန္႕ခြန္းေခၽြ..ႏွုတ္ဆက္ ျခင္း ျဖစ္သည္ ။ အေဆာင္မွဴး..မမ ကို ၾကည့္ရတာ..ခုေတာ့လည္း..အိမ္ေန အ၀တ္အစား နဲ႕ .. သနပ္ခါး နဲ႕.. ဆံပင္ကို လည္း.. ရိုးရိုး ကလစ္ တေခ်ာင္းနဲ႕ လည္ပင္းနားမွာ..စည္းထားေတာ့..႕ သိပ္ၾကီးတယ္ မထင္ရ.. ။ အေဆာင္၀င္ တဲ့ ေန႕က.. မယု နဲ႕ သြားႏွုတ္ဆက္ ၾကေတာ့.. ေက်ာင္းသြားမလို႕ ထင္သည္.. အပ်ံစား ခပ္ထည္ထည္..။ သူက လည္း.. သူ႕ဌါနမွာ ေတာ့.. ဌါနမွဴး ကိုး။ အကုန္ လံုး မွာ..မွဴး ေနရေတာ့လည္း.. မွဴး မွဴး..မူး ေနေတာ့ မေပါ့။ မယု အင္ၾကင္းမွာ ေနခဲ့တုန္းက.. အေဆာင္မွဴး ျဖစ္ခဲ့ ေသး တာ မို႕.. သူ႕ကို ေသခ်ာ မွာ ထားျပီးသား.. ။ အေရးအၾကီး ဆံုးက..ဘယ္အရြယ္ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန.. အေဆာင္က..ဆရာမေတြ ကို..“ မမ” သာ ေခၚရမည္။ ဒါက.. မမ ယဥ္ေက်းမူ တဲ့။ ေနာက္.. ဒီ အေဆာင္မွဴးမမ က..ဘယ္လို အထာ ေတြ ရွိတယ္ ဆိုတာေတြပါ.. အေသအခ်ာ ေျပာျပ သြားသည္။ ကိစၥမရွိပါဘူး.. ကိုယ္ေတြကလည္း.. ေပါက္တက္ကရ သာ ေျပာခ်င္ ေျပာမွာ.. မဖားတတ္.. မကပ္တတ္..လူၾကီး လူရာ ေတြ အနား..သိပ္မသြား ခ်င္သူမို႕..ေ၀းေ၀းကသာ.. လြမ္း ပါမည္..မမေရ..။

-
++++++

-
ရိုးေကာ ျဖဳတ္ေတာ့.. ၇ နာရီ ေတာင္ ခြဲခဲ့ျပီ။ ရိုးေကာ ခန္း နဲ႕ မေ၀း တဲ့.. သူတို႕ ရဲ႕ 117 ေအာက္ထပ္ ခန္း ေလးကို ေသာ့ဖြင့္ ၀င္ေတာ့.... အင္းလ်ား ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ညခ်မ္းေလး တခု က..ေစာင့္ ၾကိဳ ေနျပီ ..။ အခန္းတိုင္း မွာလည္း..မီး ေရာင္ေလး ေတြ..တဖ်ပ္ ဖ်ပ္ ပြင့္ လို႕.. ညခ်မ္းေလး ေတြ..အသီးသီး လင္းလာ ၾကသည္။

-
အနားက..ေသာက္ေရ ကန္မွာ.. ေသာက္ေရ စစ္သူ ေတြနဲ႕..စည္ကား ေန ေသး သည္။ ရိုးေကာ အဆင္း..အခန္းျပန္သူ ေတြ ရဲ႕..ေျခသံ တရွပ္ရွပ္..။ ေအာ္ဟစ္ ေနာက္ေျပာင္သံ..။ အိမ္သာ ေရဆြဲသံ ေတြ.. ။ သူတို႕ အခန္းက.. နားေတာ့..အညီးသား။ ဘုရားခန္း ၀င္သူေတြ လည္း.. ၀င္ၾကသည္။ ကေလး က..မစု လက္ေမာင္းကို တြဲရင္း ႏွစ္ေယာက္သား ဘုရားခန္း ဖက္ ထြက္ သြား ေပ ျပီ။ ဘုရားခန္းမွာ..မီးေရာင္ ေတြ ထိန္ လင္း သြား ျပီး..ခဏေနေတာ့.. ေၾကးစည္သံ ၾကား လိုက္ ရသည္။

-
ဗုဒၶံ ျမတ္စြာ ဘုရားကို..ပူေဇ မိ..ပူေဇာ္ပါ၏ ဘုရား…..

ဓမၼံ တရားေတာ္ျမတ္ကို.. ပူေဇမိ ပူေဇာ္ပါ၏ ဘုရား…

သံဃာ သံဃာ ေတာ္ျမတ္ကို ပူေဇ မိ..ပူေဇာ္ပါ၏ ဘုရား….

စီျပီး..ထြက္လာတဲ့..အသံေတြ က.. ဘုရားရွိခိုးသူ ေတြ..အေတာ္မ်ား လိမ့္မည္ ။ သူလည္း.. ေနာက္ရက္ေတြ ေတာ့..သြား ရွိခိုး ျဖစ္မည္ ထင္သည္။
-

မျဖဴကေတာ့.. ရိုးေကာ မဆင္းခင္က.. ရုတ္ထားတဲ့..ကုတင္ေျခရင္းက..အ၀တ္ပံု ၾကီးကို..ပိုက္ျပီး..မီးပူ တိုက္မည္ ဟု ဆိုသည္။ မီးပူက..သူတို႕ ၅ ေယာက္ ေပါင္းမွ.. မျဖဴ တလံုး.. ရီမြန္ တလံုး.. ။ အေဆာင္မွာ ေတာ့..ဒီလိုပဲ..အခ်င္းခ်င္း ငွား တိုက္ၾက တယ္ တဲ့။ တရုတ္ မေလး .. မျဖဴက..သူ တို႕အားလံုး ထဲမွာ.. အသံုးနိုင္ ဆံုး ျဖစ္တန္ရာ၏။ ရန္ကုန္ ျမိဳ႕ထဲမွာ.အိမ္ခန္း တခန္း ရွိျပီး.. နယ္က.. ဆိုင္အတြက္.. ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေတြမွာ..အ၀ယ္ေတာ္ လုပ္ေပး ရမွာ လို႕ ဆိုတယ္။ သူ႕နဲ႕ ကုတင္းျခင္း ကပ္ရပ္ မျဖဴ ကို..သူခင္ရတဲ့ အေၾကာင္းက..တျခားမဟုတ္။ သူတို႕ ပထမႏွစ္က..မိုင္ ၂၀ လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့.. အားလံုး ေဘာင္းဘီ ေတြ ၀တ္ၾကတဲ့ အထဲမွာ..သူ နဲ႕မျဖဴ ၂ ေယာက္သာ..လံုျခည္ တိုတို ၀တ္ျပီး.. လမ္းေလွ်ာက္ မိတဲ့.. အျဖစ္ျခင္း တူေနလို႕ေလ .. ။

-
ဟိုးဖက္ ေထာင့္ မွာ.. ရီမြန္ ကေတာ့.. စာၾကည့္ စားပြဲ မွာ ထုိုင္ကာ..ပြစိ ပြစိ.. ဒူးတႏွံ႕ႏွ႕ံ ..စားပြဲကို..ခဲတံ တေဒါက္ေဒါက္.. ေခါက္ျပီး.. စာ စ က်က္ေလျပီ။ ခုမွ..ေက်ာင္းဖြင့္တာ..တပတ္…သူ..ဘာစာ ေတြ က်က္ ေန ျပီ မသိ.. စိတ္ညစ္ လိုက္တာ..။ အင္း..သူက..ဒုတိယ ႏွစ္မွာ..ေအာနပ္စ္ ၀င္မွ ျဖစ္မယ္ တဲ့။ ျပီးရင္..ဌါန မွာပဲ ဆရာမ ျပန္လုပ္မွာ တဲ့ ။ ရည္မွန္းခ်က္က..ရွိျပီးသား။ သူ ေရာ.. ေက်ာင္းျပီးရင္..ဘာလုပ္ မလဲ…။

-
ေလာေလာ ဆယ္ဆယ္ေတာ့.. ကုတင္ေပၚ ပစ္လွဲ လိုက္ရင္း.. သူ႕ စာၾကည့္ စားပြဲ ေလး နဲ႕..သူပိုင္ ဧရိယာ ေလး ကို ၾကည့္ျပီး.. လူငယ္ တေယာက္ ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ လြတ္လပ္ျခင္း အေၾကာင္း ကိုသာ.. အရသာ ရွိရွိ ေတြးေနမိ သည္။ ျပီးေတာ့.. စားပြဲ ေပၚက.. ဖတ္လက္စ .. ၾကည္ေအး ရဲ႕ “ ေကဖြဲ႕ဆိုသီ” စာအုပ္ကေလး ကို လွမ္းဆြဲ ယူ လိုက္သည္။ အေဟာင္းတန္းက.. မနဲ ရွာ၀ယ္ လာ ခဲ့တာ..။ အေရးထဲ.. မနက္က..ေက်ာင္းက..ေပးလိုက္တဲ့.. hand out တခု ကလဲ..ညွပ္ပါ လာေသး သည္။ သြား..ခဏေန အံုး။

-

“ေက်ာင္းေနရင္ စာက်က္ရမွာေပါ့..အေထြးရယ္..” ဟု ေျပာမိ ဆဲ။

“ ဒါေပ့ါ.. ဒါေပမဲ့.. ေက်ာင္းေနျပီး..စာက်က္တယ္ ဆိုတာက.. လူတိုင္း အဖို႕ မဟုတ္ပါဘူး
ေကရယ္.. ေက်ာင္းေနျပီး စာက်က္ခ်င္သူ က်က္ေပါ့.. ေက်ာင္းမေနပဲ.. ပန္းခ်ီ ဆြဲခ်င္သူ
ဆြဲေပါ့.. ဘာေၾကာင့္ မိဘ တတ္နိုင္တိုင္း..မက္ထရစ္ ေအာင္တိုင္း ေကာလိပ္ လာခ်င္
ရမွာလဲ…”

-
အင္း.. အေထြး ေျပာသေလာက္ ၾကီး ေတာ့..မဟုတ္ေသး ပါဘူးေလ..။ ခု ေတာ့.. ေစာ ေသးလို႕.. စာ မက်က္ ခ်င္ ေသး ဘူးကြယ္။

-

(ဆက္ရန္)

◦

စိန္ပန္း နဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၂)

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ..အတူ ပြင့္ခဲ့တယ္

အဲဒီ ေကာင္းကင္ က..က်ယ္ေျပာတယ္..။

ေတာက္ပ တယ္။

မွိဳင္းမွံဳ တဲ့ အခါလည္း ရွိရဲ႕။

အျမဲတေစ ေတာ့..ရင္ခြင္က်ယ္ ၾကီး ကို ဖြင့္ လို႕..။

-
အဲဒီ ေကာင္းကင္ ရဲ႕ လြတ္လပ္ မူကို..အမိအရ ဆုပ္ကိုင္ျပီး.. ရဲရဲ ရင့္ တဲ့..ျပာျပာလြင္ တဲ့..စိန္ပန္း ေတြက.. စိတ္ထင္တိုင္း.. အပြင့္ ရိုင္း ေတြ.. က်ဲခ် ေန ေတာ့ တာ ။

-
အဲဒီ ေကာင္းကင္..အမိုး ရဲ႕ ေအာက္မွာပဲ..ကံ့ေကာ္ေတြ ကေတာ့.. ျမရြက္ခၽြန္ ေတြကို အကာအကြယ္ယူ လို႕.. ဟိုး..အပင္ျမင့္ မွာ... ပြင့္ သာ ပြင့္ ေစ .. ေမႊးသာ ေမႊးေန.. မျမင္ သာ..မခူးလြယ္ .. အေၾကြ ခက္ .. အေနတတ္ေလ သလား.. ။
-

++++++

နာ၀ါ ေလွကေလး ေတြရယ္..
ေဆြးသူ ကို ေဖးကူပါလွဲ႕..
လမ္းၾကံဳရင္..
ေခၚေစခ်င္ငဲ့…
ျပာရီလဲ့..ဆည္းဆာ ညခ်မ္း၀ယ္..
ေနညိဳညိဳ ေမာင့္ကို
လြမ္းမိတယ္..

ခ်က္ခ်င္းပင္..အင္းလ်ားေစာင္း ပတ္လည္မွ စိန္ပန္း
ရြက္မ်ား လွဳပ္ရွား လာသည္။ ေလမွာ ေပ်ာင္းႏြဲ႕ ၾကသည္။ နီရဲ ေသာ အ၀ါေပ်ာက္ သည့္
ပြင့္ဖတ္မ်ား ေၾကြေလ်ာ ၾကသည္။ “ လြမ္းစရာပင္ သည္မွာ ရွိ၏.. ညိွ ႏွင့္ လွည့္သို႕..”
ဆိုတာ..ဒါပဲ။ ေက့ ကို အေဖာ္စပ္စရာ မလိုပါ။ သို႕လွ်င္.. သစ္ရြက္ လွဳပ္သည္ ကို
ပင္..ရယ္တတ္ ငိုတတ္ေသာ..အရြယ္မွာ..ေက သည္ ေကာလိပ္ ေရာက္လာသည္။ ေကာလိပ္မွာ..သူ႕ၾကမၼာ သူဖန္တီး ဖို႕ တစခန္း စျပီ ဆိုတာေတာ့..မရိပ္ မိေသး..။

ေဟာ.. တိုက္ဆိုင္ လွခ်ည့္..။

-
ဖက္လက္စ.. “ ေကဖြဲ႕ဆိုသီ..” စာအုပ္ ေလးကို.. အသာပိတ္ျပီး.. ရင္ဘတ္ေပၚကပ္ရင္း.. အံ့ၾသ မွင္ သက္ ေနမိတယ္။

ၾကည္ေအး ရဲ႕.. လွပ ေခတ္မီွ ေပမဲ့.... သဘာ၀ က် ေန တဲ့.. စကား ေျပ အဖြဲ႕အႏြဲ႕..ေလးေတြ ကို..ျပန္လြမ္းရင္း.. ဒုတိယ အၾကိမ္ ထုတ္..ဒီ စာအုပ္ ကေလး ကို.. ဒုတိယ အၾကိမ္ ၀ယ္ျပီး.. ဒုတိယ အၾကိမ္ ျပန္ဖတ္ ေန မိတာ ။ အင္း.. ဒုတိယ အၾကိမ္ ဖတ္ တာ..ေသခ်ာ ရဲ႕လား..။ လြန္ခဲ့ တဲ့.. ၁၅ ႏွစ္ေလာက္က.. အင္းလ်ားေဆာင္က.. အခန္းေလး တခု ထဲမွာ.. အတန္း ေကာင္း ေကာင္း မတက္..စာ မွန္မွန္ မက်က္ပဲ.. ၀တၱဳထဲက..ေက့ ကို အားက် ျပီး.. အျပင္က..ေက တေယာက္.. ဒီ ၀တၱဳေလး ကို ဘယ္ႏွယ္ ၾကိမ္ ေလာက္ ဖတ္ခဲ့ မိမွန္း.. မ မွတ္မိ နိုင္ေတာ့သလို.. အထဲက.. ဇတ္ အဆင္ ..အေရးအဖြဲ႕ေတြ က လည္း..သိပ္ မေရရာ လွ ေတာ့ဘူးေလ ..။

-
ျပန္ဖတ္ တိုင္း လည္း.. ေဟာင္း မသြားပဲ.. အျမဲ သစ္လြင္ အံ၀င္ခြင္က် ေန ျမဲ ျဖစ္ တဲ့.. ၾကည္ေအး ရဲ႕.. ဇတ္ေကာင္ ေတြ ကို လည္း .. ကိုေစာညိန္း က ..ဖမ္းစားထား ခဲ့ ဖူး တာကိုး။ ျပီးခဲ့တဲ့.. သံုး-ေလး ရက္ကပဲ.. ကိုေစာညိန္း အေၾကာင္းေလး ေတြ ဖတ္.. စာေလး တခု..ေရးျခစ္ရင္း..ဂီတနက္သန္ သီခ်င္းေလး ေတြ..ရွာေဖြ..ညည္းဆို ေန ခဲ့တာ..။ သိန္းေဇာ္ အသံ နဲ႕ ဆို ထားတဲ့ “ ဆည္းဆာ” ကို.. ထပ္ျပန္ တလဲလဲ နားေထာင္ရင္း..ေမာင္ေမာင္ညြန္႕ ထက္ ေတာင္ ပိုၾကိဳက္ေနမိတာ ေလ.. ။ ခု..ၾကည့္ စမ္း..။ ၾကည္ေအး ရဲ႕..“ ေက” ကလည္း.. ဆည္းဆာ ကို..ၾကိဳက္သတဲ့ ။

-
ဆည္းဆာ ကို လြမ္းေမာ ခံစားတတ္တဲ့ အရြယ္မွာ.. ေက.. ေကာလိပ္ကို ေရာက္ခဲ့ တာေပါ့.. ။

+++++++

ခ်က္ခ်င္း ျပန္ဖြင့္ လိုက္ .. ရုတ္တရက္ ျပန္ပိတ္ သြားလိုက္ ျဖစ္ေနတဲ့.. ေလးလ - ေျခာက္လ စာသင္ ႏွစ္ ေတြရဲ႕.. ေဆာင္းေႏွာင္း တရက္မွာ.. ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေမာ္ကြန္းထိန္း ရံုးခန္းထဲကို.. ညီအမ ႏွစ္ေယာက္သား..အေဆာင္ စာရင္း လာၾကည့္ ၾက သည္။

-
“ ေအာင္မယ္ေလး.. ညည္းက်မွ..အဆန္း..။ လူတကာ..အင္းလ်ားေဆာင္ ေနခ်င္ၾကတာ.. ဘယ့္ႏွယ့္ အင္ၾကင္းေဆာင္ ေနခ်င္ရသတုန္း..”

-
သစ္သား ေကာင္တာေလး ရဲ႕ တဖက္..မ်က္မွန္ ထူထူၾကီး ေပၚကေန.. မ်က္လံုးလွန္ၾကည့္ ျပီး..စိတ္မရွည္ လက္မရွည္ နားမလည္ နိုင္ ျဖစ္ေနတဲ့..စာေရးမၾကီး ရဲ႕ အသံမာမာ ေၾကာင့္ ..စူပုပ္ပုပ္ ျဖစ္ခ်င္ ေနတဲ့.. သူ႕ကို..မယု က.. အသာ ေခ်ာ့ျပီး.. အျပင္ ေခၚထုပ္လာတယ္။

မယု ပဲ လုပ္တာေလ..။ သူ ပထမႏွစ္ တုန္းက..ေက်ာင္းပိတ္လို႕ ျပန္လာတိုင္း.. အင္ၾကင္းေဆာင္ မွာ..ဘယ္လို ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတာ..လြတ္လပ္တာ…သမိုင္း၀န္း ထဲမွာ..ဘယ္လို ေသာင္းက်န္း ၾကတာ..။ အဲဒါ ေတြ ..တေမ့ တေမာ နားေထာင္ျပီး.. သူလည္း..သူ႕ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူ ဘ၀ ကို..အင္ၾကင္းေဆာင္..ဒါမွ မဟုတ္..သမိုင္း၀န္းထဲက..အေဆာင္တခုခု မွာ.. ေနခ်င္ ခဲ့တာေပါ့..။ အခုၾကေတာ့..အင္းလ်ားမွာ ေနရမွာတဲ့..။ နီနီ ရဲရဲ..မွိဳင္းမွိဳင္း စိုစို ၾကီး နဲ႕.. အခါတိုင္း ဆို..အတန္း ၾကီး သမားေတြ မွ..ေပးတတ္တာကို..။ အလိုလို မွ.. ေက်ာင္းတက္ ရတာ..မေပ်ာ္ပါဘူး ဆိုမွပဲ။

-
“ ေကာင္းတယ္ ဟဲ့.. မိေကရဲ႕.. အေဆာင္ၾကီး ေတြမွာ..လူတိုင္း ေတာင္ ရတာ မဟုတ္ဘူး..မယု က..ရတနာ ဆိုေတာ့.. နီးနီး နားနား..နင့္ဆီ အျမဲ လာ ၾကည့္ လို႕ရတယ္..အိမ္က သိရင္..၀မ္းသာမွာ.. ျပီးေတာ့.. ဆိုက္ကို က ..မနိုင္ေလ.. ၈ လမ္းထဲက..သူက..အင္းလ်ားမွာ.. ေဟာက်ဴတာ.. ငါ..လိုက္အပ္ေပးမယ္..”

-
မတတ္နိုင္ဘူးေလ..ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနရမွာပဲ။ သူ႕မွာ..ပထမ ႏွစ္ က ငါးလ လံုးလံုး..အျပင္ေဆာင္ ေနလိုက္..အေဒၚအိမ္ ေနလိုက္နဲ႕..ၾကားထဲမွာ..ေက်ာင္း က..ခဏ ပိတ္သြားေသးတယ္ ။ အဲဒီ တုန္းက.. ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ နိုဘယ္ ဆု ရတဲ့ လွဳပ္ရွားမူေတြ ျဖစ္ေသးတာကိုး။ စာေမးပြဲ ေျဖကာနီး မွ..ပုဂံ ေဆာင္ေလး..ခဏ ရတာ။ အခု.. အင္းလ်ား ဆိုလည္း..အင္းလ်ားေပါ့။

++++++

ေကသည္ ေက်ာင္းသူ ရွစ္ဦး စုေနရမည့္ အခန္း ၏ အလင္းဆံုး ေထာင့္မွာ..ေနရာရသည္..။

ရွစ္ေယာက္ခန္း..??? ။ ဘယ္အနား က ပါလိမ့္။ ေၾသာ္.. ေထာင့္ ခန္းၾကီး ေတြ ျဖစ္မည္။ ေနာက္က် ၀င္တဲ့ လူေတြ ထားေလ့ ရွိတဲ့.. ဗီရို မပါ..ဇတ္ သမေတြ လို.. ေသတၱာေတြ နဲ႕ေနရတဲ့ ..အ၀တ္ၾကိဳးတန္းေတြ မွာ..အ၀တ္ေတြ တို႕လို႕ တြဲေလာင္း နဲ႕ ရွဳပ္ပြ ေနတဲ့.. ေထာင့္ခန္းၾကီး ေတြ။ ေနအံုး.. ဒီမွာ ပါတယ္။

“ ကၽြန္မ နာမယ္က..ျမေကခိုင္ပါ.. ေက..တလံုးတည္း ေခၚရင္ေတာ့..တိုတာေပါ့..
ကၽြန္မ..၁၀၃-၁၀၄ အခန္းက်ယ္ မွာ ေနပါတယ္…”

ေသခ်ာတာေပါ့..။ အိသြယ္ တို႕ မေခ်ာစု တို႕.. ေနခဲ့တဲ့ အခန္းၾကီး..။ အင္းလ်ား မွာက.. အသစ္ ေတြ.. နဲ႕..အတန္းငယ္ သမားေတြကို..ႏွစ္ေယာက္ခန္း ေတြ ခ်က္ခ်င္း ေပးေလ့ မရွိ ဘူးေလ..။ အဲဒီ တုန္းက.. သူ တို႕.. ဒုတိယႏွစ္..ဘူမိ ၄ ေယာက္ ကေတာ့.. ေလးေယာက္ခန္း.. ၀မ္း-၀မ္း-ဆဲဗင္းန္ (117) မွာ..ကြက္တိ ခြင္တိ။ မကြက္ တိ ခ်င္တာက.. အခန္း ရဲ႕ တဖက္မွာ.. လမ္းကေလး သာ ျခားတဲ့ .. အိမ္သာ ခန္း တြဲၾကီး။ ျပီးေတာ့.. အခန္း နဲ႕ တဲ့တဲ့..က.. မယ္ဇလီ ပင္ ၾကီးက.. သရဲ ေျခာက္တယ္ ဆိုတာ ။
-

++++++

“ …နင့္ေဘာ္ဒါေတြလည္း .ဘယ္သူ မွ မ၀င္ေသးပါလား..ေကာင္းတာေပါ့..လာ..လာ.. ဒီ ေထာင့္ ေလး မွာ..ေန လိုက္..”

-
ေျပာေျပာ ဆိုဆို..မယုကပဲ.. ကုတင္ေပၚ..ဖ်ာကို စခင္းေလျပီ။ အခန္း ရဲ႕ ၀င္ေပါက္ ၂ဖက္ စလံုးက..စၾကၤန္ လမ္းေတြ ျဖစ္ေပမဲ့.. သူ ယူလိုက္တဲ့.. ဖက္ျခမ္းက.. အေဆာင္ၾကီး ရဲ႕ အျပင္ဖက္ ျခမ္း မို႕.. ေရခ်ိဳးခန္း သြားမဲ့ လူ တခ်ိဳ႕ကလြဲလို႕.. လူသြားလူ လာ နည္း လွတဲ့..စၾကၤန္ ကို ေက်ာ္ ၾကည့္လိုက္ရင္.. ပိႏၵဲ ပင္ေတြ..ကံ့ေကာ္ပင္ ေတြ..ရိပ္ျပီး သိပ္ေနတဲ့.. အေဆာင္ ၀န္းျခံ ၾကီး နဲ႕.. ၀န္ထမ္း အိမ္ ေလး တခ်ိဳ႕ပဲ ျမင္ ရသည္။ ေကာင္းေလစြ ။
စာၾကည့္ စားပြဲ ေပၚကို.. ပလက္စတစ္ အခင္းေလး ခင္းျပီး..စာအုပ္ ေတြ..စီ တင္ရင္း.. ထူထဲလွတဲ့..နံရံ ၾကီးေၾကာင့္.. ျပတင္းေပါက္ ေဘာင္ ၾကီးက..က်ယ္ျပီး.. စားပြဲေလးလို ျဖစ္ေနတာကို..သေဘာ က်ေန မိသည္။

-
“အဲဒီ အေပၚမွာ…ေက်ာက္ပ်ဥ္တို႕.. မွန္တို႕ တင္ လို႕ရတယ္..”

အိုး.. သူ ကလဲ..အဲ လိုပဲ ေတြးေနမိတာပါ။ သူက ေတြး ယံု ရွိေသး..မယုက ျပတင္း သံဇကာ မွာ..ၾကည့္မွန္ ကို ခ်ိတ္ေပး ျပီးသြား ျပီ။ အဲ.. မီးေခ်ာင္း လဲ ဆင္ျပီးသြား ျပီပဲ။ စိတ္ျမန္ လက္ျမန္..လူသြက္..ေျခသြက္ ကိုယ့္ အမ အေၾကာင္း သိျပီးသားမို႕.. သြားျဖဲ ေလး နဲ႕ပဲ..ကုတင္ ေျခရင္းက.. အ၀တ္ ဗီရုိ ထဲကို.. ေသတၱာထဲက.. အ၀တ္ ေတြ.. ထုတ္ျပီး..စီထည့္ ရ ေတာ့သည္။

-
“ ေဟာဒီ.. ဗီရို အဆင့္ေပၚမွာ.. ဟင္းပုလင္း ေတြ..တင္..။ ဒီ တပတ္ေတာ့..ငါလဲ..ငါ့အေဆာင္ ၀င္ဖို႕ ရွိလို႕.. ဘာမွ သိပ္ခ်က္ မေပးနိုင္ဘူး.. ေနာက္ တေခါက္မွ.. ၀က္သား ေၾကာ္ေပး မယ္.. ေနာ္.. ကဲ.. ဟိုးဖက္ ကုတင္ ေတြ..မ၀င္ေသး ရင္..ဒီည ေတာ့..နင္တေယာက္ ထဲ အိပ္ရမယ္.. မေၾကာက္ပါနဲ႕.. ေနာက္ဆို..ဒီလိုပဲ.. ေနရမွာပဲ..ကဲ.. မယု ျပန္မယ္ ေနာ္.. .”

-
သူ႕ထက္ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ ၾကီးေပမဲ့.. အစစ အရာရာ လိုက္လုပ္ ေပး တတ္တဲ့..IR..ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေက်ာင္းသူ.. အမ ရဲ႕ ထြက္သြား တဲ့ ေၾကာ ျပင္ကို ၾကည့္ ရင္း.. အင္းလ်ား ရဲ႕ ကန္ရိပ္ ေတာရိပ္ က.. ရင္ထဲ ထိ စိမ့္ တက္လာသည္။ အေဆာင္ အတြင္း ဖက္ ..လွမ္း ၾကည့္ေတာ့..ေက်ာင္းဖြင့္စ မို႕.. လူေတြ သိပ္မ၀င္ေသးတဲ့.. အင္းလ်ား ေဆာင္ အလယ္ မ်က္ခင္း မင္းလမ္းမ ၾကီး ေပၚမွာ..အေဆာင္၀န္ ထမ္း တခ်ိဳ႕ နဲ႕.. အခန္း ေျခရင္း..မယ္ဇလီ ပင္ၾကီး ဆီ..ပ်ံလာေနတဲ့..အိပ္တန္းျပန္ က်ီး တအုပ္ ကိုသာ ျမင္ရသည္။မယ္ဇလီ ပင္ၾကီး ဆီ ျပန္လာ ေန ၾက သည္။ ေယာင္ခ်ာခ်ာ နဲ႕ အျပင္ စၾကၤန္ ကို ထြက္ရင္း..သံတိုင္ ေတြၾကားက လွမ္းၾကည့္ေတာ့ လည္း.. သစ္ပင္ၾကီး ေတြ သိုသိပ္ ေနတဲ့.. ညေနေစာင္း ရဲ႕ ညိဳတိုတို အရိပ္ေတြ သာ.. ။ ညေန ဆည္းဆာ ေတြကို..သူ ဘာလို႕ မႏွစ္သက္ နိုင္ ရ တာ လဲ.. ။

-
+++++++

ပ်င္းတြဲေသာ..အုန္းသီး မုန္႕ကို စားရင္း.. လူ႕ဘ၀ၾကီးမွာ..ေနရတာ.. ပ်င္းလာေလ၏။
စာသင္ခ်င္ စိတ္လည္း မရွိ။ ေကရဲ႕ အလို အတိုင္းသာ ျဖစ္ရမယ္ ဆိုလွ်င္.. ဆင္းရဲမွာလည္း
မေၾကာက္။ သီခ်င္းဆို ေပ်ာ္ရႊင္လို႕သာ ေနနိုင္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ မက္ထရစ္ ႏွစ္ခါ
ေျဖမွ ေအာင္ခဲ့သည္။ ခုလည္း ဘီေအ ေအာင္-ေအာင္ သင္ရ ဦးမည္။ ဘာျဖစ္လို႕မ်ား ေမေမ ေဖေဖ က ေကာလိပ္ ပို႕ခ်င္ပါလိမ့္။ ဘီေအ ေအာင္ေတာ့ ရံုးမွာ အလုပ္လုပ္ဖို႕လား။ ဘီေအ
ေအာင္သူမို႕ ေယာက်္ား ေကာင္းေကာင္း ရဖို႕လမ္း ပိုမ်ားလို႕လား…

၀တၱဳထဲက ဇတ္ေကာင္ ေက က.. ဘ၀ ရည္မွန္းခ်က္ မမ်ားလွ..ေပါ့ပါး လွသည္။ တခါတေလ ကေလးဆန္ေပမဲ့.. ခ်စ္စရာ ေကာင္းစြာ လည္း နူးညံ႕ သိမ္ေမြ႕သည္။ တကယ္ ဆို..ေလာက ၾကီးမွာ..ေပါ့ပါးခ်င္ တိုင္း ေပါ့ပါးလို႕ မရသလို..အျမဲ နူးညံ့ သိမ္ေမြ႕ ေနလို႕ မတတ္ နိုင္တာေတြ လဲ.. ရွိေပဦးမည္။ သူကေတာ့.. အရာရာကို အေလးၾကီး သယ္ကာ.. အနက္ၾကီး ေတြး၍.. ရည္မွန္းခ်က္ ေတြ နဲ႕..ခက္ထန္ ခဲ့ဖူးသည္။

+++++++

“ သမီး ရယ္.. ဘူမိေဗဒ က..ေကာင္းပါတယ္.. ေဖ ေဖ ေတာင္.. အိုင္ေအ မွာ ယူခဲ့ ေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္း.. စာေတြ တကယ္ ခက္လာလို႕..ေက်ာင္းသား သမဂၢ ကိစၥ ေတြ နဲ႕ မနိုင္ လို႕သာ.. ဆက္မ တက္ျဖစ္တာ.. ေမဂ်ာ ဆိုေပမဲ့.. သူလည္း ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ဘာသာရပ္ပါပဲကြဲ႕.. သမီး ၾကိဳးစား ခဲ့တာေတြ.. အလကား ျဖစ္သြားတာ မဟုတ္ ပါဘူး…”
-

ေဖေဖ ဘာပဲ ေျပာေန ေျပာေန.. သူ႕ ေဆာက္ထားတဲ့.. အိမ္ကေလး တလံုး.. မြမြေၾက သြား သလို.. တကၠသိုလ္ ၀င္ခြင့္ ကဒ္ျပားေလးကို .. ဦးတည္ခ်က္ မဲ့.. စိုက္ၾကည့္ ေန မိတယ္။ ခုန ကမွ.. စာပို႕သမား ပို႕လာတဲ့..ေပ်ာ့ ဖတ္ဖတ္ ရွည္ေမ်ာေမ်ာ.. ကဒ္ထူ စာရြက္ေလး ေပၚက.. ခရမ္းျပာေရာင္..မွင္ နဲ႕ တံဆိပ္ ႏွိပ္ ထားတဲ့.. ဘူ မိေဗဒ.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္.. ခံုအမွတ္ ၁၁ ဆိုတာေလး က.. မ်က္စိ ထဲမွာ..၀ါး -- ၀ါး လာတယ္.။ ဒီ တဘာသာ ေလး..အမွတ္ နဲ သြားတာနဲ႕.. သူ႕အနာဂါတ္ တခု လံုး.. အဲလို မွဳန္၀ါး သြား ေတာ့မွာလား။ ဒါေတာင္..သူ႕ေရွ႕မွာ..သူ႕လိုလူ ၁၀ ေယာက္ ေလာက္ ရွိေနေသးတယ္ေပါ့။ ေခတ္ၾကီး ကိုက.. ေရြးခ်ယ္ပိုင္ ခြင့္..ပါးရွား တဲ့ ေခတ္.. ေ၀စု စနစ္ က်င့္သံုးတဲ့..ေခတ္..။ ျပီးေတာ့..ၾကည့္ေလ.. က်ား-မ ခြဲျခားကန္႕သတ္ တဲ့ အျဖစ္။ သူတို႕ အတြက္ေတာ့..မိန္းမ မို႕..ေယာက်္ားထက္ ပို ၾကိဳးစားဖို႕ လိုသတဲ့လား..။
-

“ ဒီမွာ.. မီး..လံုး၀ စိတ္ဓါတ္ မက်နဲ႕.. ဘူမိ မွာ..ဆရာမ ေဒါက္တာ ရင္ရင္ ႏြယ္ ဆိုတာ..နံမယ္ၾကီး..။ အသက္ ၂၅ ႏွစ္ နဲ႕.. ေဒါက္တာဘြဲ႕ ရတာ။ စာသိပ္ေတာ္ တာ..။ သူတို႕ေခတ္ မွာ..တမင္ေတာင္..ဘူမိ ေဗဒ ကို ေရြးတက္ခဲ့ တာတဲ့.. ”

-
အန္တီ ရယ္.. မီး သိပါတယ္.. အဲဒီ ဆရာမ ကို..။ သူတို႕က.. နံမယ္ၾကီး.. လူခ်မ္းသာ..ေၾကးေရတက္ ေတြ ေလ.. လို႕.. အေတြးထဲမွာ..တေယာက္တည္း စိတ္ အခ်ဥ္က..ေပါက္ မိ ေတာ့တယ္ ။

-
“ ဟဲ့.. နင္က.. ဘာလုပ္ဖို႕..ဘူမိ ယူတာလဲ ဟဲ့.. မိန္းကေလး က ..ဘာလုပ္မလဲ..ဖီးလ္ ဆင္းရင္.. စခန္းမွာ.. ထမင္းခ်က္ ..ဒါပဲ..ငါတို႕ တုန္းကလဲ.. ေကာင္မေလး ေတြ..ဒီလိုပဲ..ေျမပံုေလး..ဟိုျခစ္..ဒီျခစ္..ဘရန္တန္ ေတာင္..ေျဖာင့္ေျဖာင့္ တိုင္းတတ္ တာ မဟုတ္ဘူး..ေကာင္ေလး ေတြပဲ.. လုပ္ၾကရတာ..”

-
အိမ္ကို လာလည္တဲ့.. ေလးေလး သူငယ္ခ်င္း.. အဲဒီ လူၾကီး မ်က္ႏွာကို..ေျပးကုပ္ဆြဲ ခ်င္ လိုက္တာ..။ ဘာလုပ္ လို႕ ဘာကိုင္ရမွန္း မသိေနတဲ့.. ကေလး တေယာက္ကို..အဲလို အားေပး တတ္ေအာင္.. ေဒးလ္ ကာနယ္ဂ်ီ ရဲ႕ စာအုပ္ေတြ မ်ား..က်မ္းေက် ေနေရာ့သလား..။ အိမ္အျပင္ ကို ေျပးထြက္ ရင္း..မိုးေရ ေတြ ထဲမွာ.. ငို ေန မိတယ္။ ဒါ ဆို.. ငါ.. ဘာ လုပ္ရ မွာလဲ.. ။

-
++++++

အေထြး က ေဒါသ ထြက္၏။ “ ဘာျဖစ္လို႕ မဆိုရမွာလဲ..ေကရဲ႕၊ မမိုက္ခ်င္စမ္းပါ နဲ႕၊

ဘီေအ ေအာင္-ေအာင္ သင္တယ္ ဆိုတာက..လူတိုင္း လုပ္လို႕ရတဲ့ အတတ္ပါ --------

ေကသည္ ေတြေ၀၍ ေနသည္။ ေကာလိပ္ သြားခ်င္ရင္ သီခ်င္း မဆိုရဘူး။

တီး၀ိုင္း ေတြနဲ႕ အဆက္ျဖတ္ရမယ္ ဟု ေမေမ ေျပာခဲ့သည္ ကို
သတိရ၏။ ----------

-
၀တၱဳစာအုပ္ ေလး ကို ေဘးခ် လိုက္ ..ကြန္ျပဴတာ မ်က္ႏွာျပင္ ကို ေငးၾကည့္ လိုက္ .. ကီးဘုတ္ေပၚ..လက္တင္ ခ်င္ သလို ျဖစ္လိုက္ နဲ႕.. ေတြေ၀ ေန မိသည္။

ဒီစာအုပ္ကေလး ကို ျပန္ဖတ္ ၾကည့္ေတာ့.. ၁၅ ႏွစ္ ဆိုတဲ့..အခ်ိန္ကလာ အတြင္း မွာ..အားလံုး..အသစ္ေတြ ျပန္ျဖစ္ ေနျပန္ျပီ။ ဖတ္ေတာ့ ဖတ္ခဲ့တာပဲ.. တခုတ္တရ ကို အေဟာင္းတန္းက..၀ယ္ဖတ္ ခဲ့တာ။ အားလည္း က်ခဲ့ တာပဲ.. ၾကည္ေအး ကိုလား..ေက ကိုလား.. အေထြးကိုလား.. ေသခ်ာ မသိေတာ့။ အခုလည္း.. ဒီ စာအုပ္က..သူ႕ကို တစံု တရာ လွံဳ႕ေဆာ္ လာျပန္သည္။ ေနာက္ျပီးေတာ့..တေလာ ေလး ကမွ.. ေအာင္ျဖိဳး က.. ေရးေပးပါ လို႕ ဆိုလာတဲ့.. အတိတ္က..ပန္းပြင့္ ေတြ အေၾကာင္း..။ တိိုက္ တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ရွိလွသည္။ နားေထာင္လိုက္ မိတဲ့.. ကိုေစာညိန္း ရဲ႕ သီခ်င္းေတြ ကလည္း..ဒီ တိုက္ဆိုင္မူ ကို.. နူးနူးညြတ္ညြတ္ တိုက္တြန္း ပို႕ေဆာင္ေပး ေန သလို..။

-
ဒါေပမဲ့..သူ အဲဒီေလာက္ အခ်ိန္ေပးနိုင္ပါ့မလား..။ စိတ္ကူးယဥ္ ကမၻာငယ္ ေလး ထဲမွာ.. အတိတ္ေတြ ျပန္ျပန္ ထုတ္ၾကည့္ ရင္း..အခိ်န္ေတြကို အလဟသာ ျဖဳန္းတီး သလို မ်ား ျဖစ္ေနမလား...။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ..ဘ၀ ရဲ႕အခ်ိဳးအေကြ႕ တခု ျဖစ္တဲ့..မွတ္မွတ္ ထင္ထင္ အရွိခဲ့ဆံုး..အလြတ္လပ္ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုး..တကၠသိုလ္ ေန႕ရက္ေတြ.. အဲဒီ ထဲကမွ.. အင္းလ်ားရဲ႕ ေန႕ေတြကို.. စိန္ပန္းတထပ္ ..ကံ့ေကာ္ တထပ္ .. ျပန္ျပီး..စီရီ ၾကည့္ ပါ ရေစ..။
-

စည္လြင္ေသာ သူ႕အသံသည္ အင္းလ်ားေစာင္း ၌ ပ်ံ႕လြင့္ဆဲ။
ျငဴစူတတ္ေသာ၊ မနာလို တတ္ေသာ၊ စိတ္မ်ားပင္ ခဏ ျဖစ္ေစ ထြက္ေျပး ေပ်ာက္ပ်က္
ကုန္သည္။ ထိုခဏ ၌ ျခံတြင္းရွိ ခ်ဥ္ေပါင္ ပန္းပြင့္ ညိဳမ်ား၊ လိပ္ျပာ
၀ါဖန္႕မ်ား၊ ခရမ္းေရာင္ ထိကရံုး ဆူးပန္းလံုးမ်ားပင္ ေလာ ကမွာ ဘာေၾကာင့္ ဂီတ ဆိုတာ
ရွိရသည္ ဆိုတာကို နားလည္ လိမ့္မည္ ထင္သည္။

-
ေလာကမွာ ဘာေၾကာင့္ ရသ ခံစား တတ္ဖို႕ လိုတယ္ ဆိုတာကို လည္း .. သူ- နားလည္ ၾကည့္ခ်င္ လွေပျပီ။

( ဆက္ရန္)

blockquote မ်ား သည္.. ၾကည္ေအး ၏ “ေကဖြဲ႕ဆိုသီ” ၀တၱဳ မွ စာသားမ်ား ျဖစ္သည္။

◦

စိန္ပန္း နဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ..အတူ ပြင့္ခဲ့တယ္

ေတာ္လွန္သူ

အစြဲအလမ္းႀကီးတတ္သူေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အင္မတန္သိမ္ေမြ႔ၿပီး
စိတ္ကူးယဥ္တတ္ (romantic) သူေတြ ျဖစ္ေလ့႐ွိပါတယ္။ ကားလ္မတ္နဲ႔ အိန္ဂ်ယ္
ႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္မႈကို တေယာထိုးေျဖ ေဖ်ာက္တတ္ၿပီး၊ ဟိုခ်ီမင္းနဲ႔
ေမာ္စီတုန္းတို႔ဆိုရင္လည္း ကဗ်ာဆရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြ
ဆိုရင္လည္း ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းအစ သခင္ႏု၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ဗဟိန္းတို႔
အလယ္ သခင္သိန္းေဖ၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္သန္းၿမိဳင္တို႔ အဆံုး ကဗ်ာဆရာ၊
စာေရးဆရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ အစြဲလမ္းႀကီး ေခါင္းမာသူတိုင္းကို လူၾကမ္းေတြ၊
လူ႐ိုင္းေတြလို႔ ယူဆလို႔ မရပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေခါင္းမာ တယ္သာ အေျပာခံရတာ
အီရတ္လို အာဖဂန္နစၥတန္လို စစ္ေျမျပင္ေတြမွာ မူလတန္းေက်ာင္းေလးေပၚ ဒံုးက်ည္ က်ေရာက္
ေပါက္ကြဲလို႔ ကေလးသူငယ္ေတြ ေျချပတ္လက္ျပတ္ ေသဆံုးၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ိဳးေတြကို
ျမင္တိုင္း၊ မ်က္ႏွာလႊဲပစ္မိတာ ခ်ည္းပဲ။ အိပ္ရာေဘးမွာ ကဗ်ာစာအုပ္ထားၿပီး ႐ွယ္လီ၊
ကိ၊ ဘိုင္႐ြန္၊ ၀ါ့ဒ္စ္၀ါ့သ္တို႔ရဲ႔ '႐ိုမန္တစ္' ကဗ်ာေတြကို ခုထိဖတ္တုန္း၊
နတ္႐ွင္ေနာင္၊ န၀ေဒး၊ လိႈင္ထိပ္ေခါင္တင္တို႔ကိုလည္း ခုထိႀကိဳက္တုန္းပါပဲ။

Facebook မွာ တေယာက္ ရွဲထားလို႕.. ဖတ္လိုက္ရတဲ့..လူထု စိန္၀င္းရဲ႕..Weekly Eleven မွာပါလာတဲ့..

“ေခါင္းမာသူတိုင္း..လူရိုင္းမဟုတ္” ဆိုတဲ့.. ေဆာင္းပါး ထဲကပါ။ ေနာက္တရက္ က်ေတာ့..မာယာ မဂၢဇင္းမွာ..ထပ္ညႊန္းထား ျပန္တယ္။ ဘယ္သူ ေတြ ကို ဘယ္သူေတြက..ေခါင္းမာ သူ လို႕ စြတ္စြဲ ေနသလဲ ဆိုတာေတာ့.. သြားလာလွဳပ္ရွား ေနသူ ေတြ ကေတာ့..မွန္းဆ မိၾကမွာပါ။
-

အဲဒီ ေတာ့..ေတြးမိတယ္ေလ..။ ဆရာဦးစိန္၀င္း ညႊန္းထားတဲ့..လက္ရံုးရည္ေရာ..ႏွလံုးရည္ပါ.. ျပည့္စံု မွ်တ ၾကတဲ့..ကမၻာေက်ာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြ.. ဗမာ့သခင္ ေတြ .. ျပီးေတာ့.. တဆက္တည္း လိုပဲ.. လွပ ရဲရင့္ တဲ့.. ကဗ်ာ ရွည္ ၾကီး ေတြ ကို..ဘ၀ တခု လံုး ရင္းလို႕ ေရးဖြဲ႕ ျပီးမွ ...ရွားပါး စြာ ဖြင့္ဟ ရတဲ့..သူ႕ ႏွုတ္က..ေန.. ျမည္တမ္း ရြတ္ဆို ျပခဲ့တဲ့.. မင္းကိုနိုင္ ရဲ႕ အသံ..။ ေနာက္..တျခား တျခားေသာ.. ေတာ္လွန္ ေသာ..လူငယ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြ ရဲ႕.အနု ပညာ ေတြ..။ ဒီ ေနရာမွာ.. ေတာ္လွန္ ေသာ ..ဆိုတာ.. လက္ နက္ ကို ကိုင္မွ..ေတာ္လွန္ တာ လို႕ ယတိျပတ္ .. မဆို ခ်င္..။ အယူ အဆ.. အေတြးသစ္..အျမင္သစ္.. စိတ္သစ္..လူသစ္ ေတြနဲ႕.. လူ႕ အဖြဲ႕အစည္း တခုကို.. တဖက္က..ထိန္းသိမ္းရင္း..တဖက္က..ျမွင့္တင္..ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ သြား သူ တိုင္း ဟာ.. ေတာ္လွန္ ေသာ.. မ်ိဳးဆက္ မ်ား သာ။ အေျခအေန တရပ္မွာ.. အေၾကာင္း - ေၾကာင္း ေၾကာင့္ ..သူ တို႕.. လက္နက္ ကိုင္စြဲ ခဲ့ ၾက ရ မယ္ ဆိုရင္လည္း.. ေခတ္စနစ္ ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ ေၾကာင့္သာ..။
-

အဲဒီ ေတာ့.. ထပ္ျဖည့္ခ်င္တယ္..

-
ေခါင္းမာသူတိုင္း..လူရိုင္းမဟုတ္..

အစြဲၾကီးသူတိုင္း..ေခါင္းမာသူမဟုတ္..

ေတာ္လွန္သူတိုင္း.. အစြဲၾကီးသူ မဟုတ္..

-
အနုပညာ ကို ခံစား လက္ခံ တတ္ သူမွသာ.. လူသားဆန္သူ..

လူသားဆန္ သူ မွ သာ..လူသားျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို နားလည္ ေရွ႕ရွဳ နိုင္သူ..
အဲဒီလို နားလည္ ေရွ႕ရွဳ နိုင္သူ မွသာ .. ေခတ္ တ ေခတ္ကို ေတာ္လွန္ ေျပာင္းလဲ နိုင္ သူ..

ေခါင္းမာသူတိုင္း လူရိုင္းမဟုတ္ ( လူထု စိန္၀င္း)

◦

ေတာ္လွန္သူ

ဆိုးေမြ

ေရးသားသူ- နီဇူလိုင္

``ေဟး… အေမၾကီး သိန္း လာျပီီ ေဟ႔´´

-
က်မတို႔ ညီအမ တေတြ ၀မ္းသာ အားရ ထေအာ္ ၾကရင္း၊ အေမၾကီးသိန္း လက္ထဲမွ ျခင္းေတာင္း ေလးကို ဆြဲသူ ဆြဲ။ အေမၾကီးသိန္း ထမီစကို ဆြဲျပီး နံေဘးကေန ခုံဆြ ခုံဆြ လိုက္သူက လိုက္ႏွင္႔ တေပ်ာ္တပါး ဆီးၾကိဳ ၾက စျမဲ။ အေမၾကီးသိန္း ဆိုတာ က်မတို႔ ဘဘၾကီးရဲ ႔႔ အမၾကီးပါ။ က်မတို႔ ျမိဳ႔ေလးနဲ႔ မလွမ္းမကမ္း ရြာ ကေလးမွာ ေန ပါတယ္။ တခါတခါ သူ႔ ေမာင္ေလး ရွိတဲ႔ က်မတို႔ အိမ္ကို ျခံထြက္ သီးႏွံေတြ ေပးရင္း အလည္ လာေလ႔ ရွိ ပါတယ္။

-
က်မတို႔ ညီအမ ေတြ သူလာရင္ ေပ်ာ္ရ တာ က-ငါးရာ႔ ငါးဆယ္ နိပါတ္ ေတာ္လာ ပံုျပင္ ေတြက အစ ၾကားရခဲတဲ႔ ေက်းလက္ ပံုျပင္ေတြ အဆံုး .. ပံုျပင္ မ်ိဳးစံုကို ဟန္ပန္ အသံေန အသံထားနဲ႔ ေျပာတတ္ လြန္းလို႔ပါ။ အေမၾကီး --- ပံုေျပာျပပါ---ဆိုျပီး သူ႔အနား မွာ က်မတို႔ ၀ိုင္းေနရင္ သေဘာေတြ က်ျပီး တမ်ိဳးျပီး တမ်ိဳး ေျပာလို႔ မဆံုး။ ကေလးေတြ တရုံးရံုး နဲ႔ ေပ်ာ္မဆံုး။

-
++ ++ ++

-
တေန႔
``အေမၾကီး သိန္း ကို အခ်ဳပ္ထဲမွာ ဖမ္းခ်ဳပ္ ထားတယ္´´ဆိုတဲ႔ သတင္း တခုက က်မတို႔ ညီအမေတြ ကို အၾကီးအက်ယ္ စိတ္ထိခိုက္ တုန္လွဳပ္ ေစ ခဲ႔ ပါတယ္။

``ဟင္--- အေမၾကီးသိန္း ကို ဘာလို႔ ဖမ္းခ်ဳပ္ ၾက တာ လဲ´´

``အေမၾကီးသိန္း က လူဆိုးမွ မဟုတ္တာ…´´

``အေမၾကီးသိန္း က ဘယ္သူ႔ကို ဒုကၡ ေပးဖူး လို႔လဲ… ´´

က်မတို႔ ကေလးေတြ ရဲ ႔ နုနယ္ လွတဲ႔ အသိဥာဏ္၊ ႏွလံုးသား ေလးေတြ ထဲမွာ မခံရပ္ နိုင္ေအာင္ နာက်င္ ရပါတယ္။

-
အျပစ္ မရွိတဲ႔ လူ တေယာက္ကို ဘာလို႔မ်ား ဖမ္းခ်ဳပ္ ထားရ တာပါလိမ္႔ လို႔ ေတြးရင္း အေမ ၾကီးသိန္း အတြက္ စိတ္မေကာင္း ၾက။ အိမ္က လူၾကီးေတြ ကေတာ႔ အေမၾကီးသိန္း အတြက္ ထမင္းပို႔ဖို႔ စီစဥ္ၾက။ အေမၾကီးသိန္း ျမန္ျမန္ ျပန္လြတ္ လာဖို႔ ၾကိဳးစား ၾကနဲ႔ အလုပ္ေတြ ရွဳတ္လို႔။

``အျပစ္မရွိတဲ႔ လူတေယာက္ အတြက္ ေထာင္ ဆိုတာ (၁) နာရီ မေျပာနဲ႔ (၁)စကၠန္႔ ေတာင္ ေန ဖို႔ မသင္႔ေတာ္ ဘူးေလ။´´

-
++ ++ ++

-
``ေဟး--- အေမၾကီးသိန္း ျပန္လြတ္ လာျပီ ေဟ႔´´
-

(၁၄) ရက္ အၾကာမွာ အေမၾကီးသိန္း ျပန္လြတ္ လာပါတယ္။ သူ႔ ထံုးစံ အတိုင္း မ်က္ႏွာ ကေလးက ျပံဳးခ်ိဳ ေနေပမဲ႔ ပိန္သြား လိုက္တာ။ က်မတို႔ ညီအမေတြ သူ႔အနားမွာ ၀ိုင္းျပီး ေမးခြန္းေတြ တသီၾကီး ေမး ၾကတာေပါ႔။
-

ခဏ ေနေတာ႔မွ သူ႔``နရသိန္ပံုျပင္´´ကို ထံုးစံ အတိုင္း ေျပာျပ ပါတယ္။မဲေမွာင္ နံေစာ္ ေနတဲ႔ အမိ်ဳးသမီး အခ်ဳပ္ခန္း ေလးဟာ အလ်ား ၁၅ ေပ အနံ ၃ေပ ေလာက္ဘဲ ရွိတဲ႔ အခန္းေလး တဲ႔။ သစ္သား ျပားၾကီး ေတြနဲ႔ ကာထားျပီး တဖက္မွာ အိမ္သာ ဇလားၾကီး ရွိတဲ႔ အခ်ဳပ္ခန္းက်ယ္ တခုရွိျပီး အမ်ိဳး သား အခ်ဳပ္သားေတြကို ထားေၾကာင္း။ အိမ္သာေတြ ဘာေတြ တက္ခ်င္ရင္ အဲဒီ ဇလားၾကီး ေပၚဘဲ ေယာက္်ား မိန္းမ ေရာေႏွာျပီး သြားရေၾကာင္း ေျပာရင္း သူ႔ ထံုးစံအတိုင္း အရႊန္း ေဖာက္ပါတယ္။ သူတို႔ကို ထားတာ ရဲအခ်ဳပ္ရဲ ႔ အေပၚထပ္ ျဖစ္ေလေတာ႔ ေအာက္ထပ္မွာ ရံုးခန္းေတြ ရွိျပီး ရဲအရာရွိ ေတြ ေနပါတယ္။

``အေမၾကီးကို မတရား ဖမ္းထားတဲ႔ ေကာင္ေတြ အေပၚ ရွုဳးေတြ အီးေတြ အားရွိ ပါးရွိ ပါပစ္ ခဲ႔တာေပါ႔´´လို႔ ဟာသ ေႏွာေတာ႔ က်မတို႔ေတြ ရီရင္း ေမာ ခဲ႔ရ ပါေသး တယ္။

-
ေနာက္ရက္မွာ ျမိဳ႔ကေလးရဲ႔ အစြန္မွာ ရွိတဲ႔ အက်ဥ္းေထာင္ကို ပို႔လိုက္ေတာ႔ သူတို႔ကို သစ္သား တထပ္ေဆာင္ ေလးထဲမွာ တျခား ရာဇ၀တ္သား အမ်ဳိးသမီး ေတြနဲ႔ အတူ ဂန္ဇီ ေသာက္ရင္း ေထာင္ထမင္း နီနီေတြ စားရတဲ႔ အေၾကာင္းေတြ ၊ၾကားရေတာ႔ က်မတို႔ အားလံုး ဘယ္လိုမွ လက္မခံ နိုင္ပါ။
-

အေမၾကီးသိန္းလို လူေကာင္း တေယာက္ကို ဘယ္လို အေတြး အေခၚမ်ိဳးနဲ႔ လူေတြက ဒီလို အခ်ဳပ္ေထာင္ထဲ ပို႔ထား နိုင္တာလဲ။ ၅ႏွစ္အရြယ္ ညီမ အငယ္ဆံုးေလး က -

``တို႔ အေမၾကီးသိန္းကို လူဆိုးလဲ မဟုတ္ဘ ဲနဲ႔ ဘာလို႔ ဖမ္းၾကတာလဲ´´ လို႔ စိတ္ဆိုး မာန္ဆိုး ထေအာ္ ငိုေတာ႔၊ အေမၾကီးသိန္းက ခပ္ေငးေငး မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ -

``တာ၀န္ေက် စပါး မေရာင္းလို႔ တဲ႔ေလ´´
သူ႔မွာ လယ္ ရွိေပမ ဲ႔သားသမီး မရွိတဲ႔ မုဆိုးမၾကီး ဆိုေတာ႔ လယ္မလုပ္နိုင္ ရွာတာနဲ႔ တူတေယာက္ ကို လယ္ လုပ္ခိုင္းျပီး အဲဒီက ရတဲ႔ လယ္ေထာက္ခေလးနဲ႔ စား ေန ရတာပါ။ ကံဆိုးတဲ႔ အဲဒီႏွစ္မွာ မိုးေခါင္ေတာ႔ လယ္ေတြ ပ်က္ျပီး ရေနက် လယ္ေထာက္ခေလးေတာင္ မရရွာတံုး၊ တာ၀န္ေက် စပါး မေရာင္းတဲ႔ လယ္သမား ေတြကို

ျမိဳ ႔အာဏာပိုင္ ေတြက ဖမ္းခ်ဳပ္ေတာ႔ လယ္ပိုင္ရွင ္နံမယ္ေပါက္ တဲ႔ သူ႔ခမ်ာ အသက္ ရ၀ေက်ာ္ အရြယ္က်မွ အဖမ္းအခ်ဳပ္ ခံရေတာ႔ တာပါဘဲ။
-

++ ++ ++ ++

-
၂၀၀၇ ေအာက္တိုဘာ (၁၆)ရက္ ည သန္းေခါင္ေက်ာ္ မွာေတာ႔--
က်မ ကိုယ္တိုင္ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ (၃၀) ေလာက္က အေမၾကီးသိန္း ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ ေနရာေလး ကို မေမ်ွာ္လင္႔ဘဲ ေရာက္ခဲ႔ရ ျပန္ပါတယ္။ သံဃာေတာ္ ေတြရဲ႕.. ေမတၱာပို႕..ဆႏၵျပ ပြဲ ဂယက္လွိဳင္း ေတြ ၾကားထဲမွာ..ဆႏၵေတြျပည့္လွ်ံ ၾက ရင္း.. မဲေမွာင္ က်ဥ္းေျမာင္း ညစ္ပတ္ နံေစာ္ ေနတဲ႔ အခန္းက်ဥ္း ေလးထဲမွာ တညလံုး ငုတ္တုတ္ ထိုင္ျပီး.. အေမၾကီးသိန္း ကို သတိရ ေနမိတယ္..။ ကပ္ရက္ အခန္းက ခင္ပြန္း ျဖစ္သူကို-

-

``ေဟ႔--- တို႔ေတြ တိရစၧာန္ရံု ထဲက က်ားၾကီးေတြ နဲ႔ တူေနျပီ” --- လို႔ လွမ္း ေနာက္ရင္း အိမ္မွာ က်န္ ခဲ႔တဲ႔ သားနဲ႔ ေဖေဖ႕ကို ေမ႔ ခ်င ္ေယာင္ေဆာင္ ထားပါတယ္။

-
မနက္လင္းေတာ႔ က်မတို ေျခရင္းမွာ အိပ္ေနတဲ႔ တာ၀န္က် ရဲေလးေတြ နုိး လာၾကျပီ။ ဒီအထဲမွာ က်မ တပည္႔ေလး တေယာက္ ပါေန တာကိုး။ ေမတၱာသုတ္ ရြတ္ေနတဲ႔ က်မ အသံ ၾကားေတာ႔ လာ ၾကည္႔ျပီး

-

``ဟင္-- ဆရာမ--- ဘာလို႔ ဒီအထဲ ေရာက္ ေနတာ လဲ´´ တဲ႔။
-

သူ တကယ္ဘဲ မသိ တာလား။
က်မ ျပံဳးရင္း လက္ျပျပီး ``ကိုယ္ လုပ္စရာ ရွိတာ ဆက္လုပ္ပါ´´ လို႔ ဘဲ ေျပာလိုက ္မိပါတယ္။ မ်က္ရည္၀ဲ ေနတဲ႔ သူ႔ မ်က္လံုး ေတြကို သစ္သားတိုင္ ၾကီး ေတြ ၾကားက က်မ ျမင္ မိေအာင္ ျမင္ လိုက္ရေတာ႔... အင္း--- တို႔ ငယ္ငယ္ တံုးက အေမၾကီး အတြက္ ခံစား ရသလို ေနမွာလို႔ ... ေတြး မိပါတယ္။

-
ေနာက္တေန႔ ေန႔လည္ ၂နာရီ ေလာက္ မွာေတာ႔ တရားရံုး က ေန က်မ တို႔ကို ပုဒ္မ (၅၀၅-ခ) ရယ္၊ (၁၅၃) ရယ္ နဲ႔ တရား စြဲဆိုျပီး ရမာန္ၾကီး ၁ပါတ္ ထပ္ခ်ိန္းျပီး ျမိဳ႔စြန္မွာ ရွိတဲ႔ ေထာင္ထဲကို ပို႔ လိုက္ ပါတယ္။
-

ေထာင္ဗူး၀ ကေန ေခါင္းငံု႔ ၀င္ ရေပမဲ႔ က်မတို႔ စိတ္ေတြ ကေတာ႔ ငံု႔လွ်ိဳး မေနခဲ႔ပါ။ က်မကို အမ်ိဳးသမီး ေထာင္ဆီ ေခၚသြားစဥ္မွာ- က်မ ခင္ပြန္းကို တိုက္ထဲ ပို႔ ဆိုတဲ႔ အသံကို ၾကား လိုက္ ရျပီး ဂိ်ဳင္း-ကနဲ တံခါး ပိတ္သံၾကီးကို ၾကား လိုက္ရ ပါတယ္။ ပိတ္ခ်င္ သေလာက္ ပိတ္ ..အလံု ပိတ္ထားတဲ႔ ေထာင္နံရံ ေတြ ေပၚမွာ
လြတ္လပ္တဲ႔ ေကာင္းကင္ျပာ ရွိတယ္။ ။
-

++ +++ ++++ ++

-
အမ်ိဳးသမီးေထာင္ သစ္သား တထပ္ေဆာင္ မဲမဲ ေလးထဲမွာ အက်ဥ္းက် အမ်ိဳးသမီး (၂ဂ) ေယာက္ဟာ ပံုသ႑န္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ က်မကို ၀ိုင္း ၾကည္႔ေန ပါတယ္။ ဆရာမ အက်င္႔ ပါေနတဲ႔ က်မက ``မဂၤလာပါ´´လို႔ ႏွဳတ္ဆက္ လိုက္ျပီးမွ ``ေတြ႔ရတဲ႔ ေနရာ ကေတာ႔ သိပ္ မဂၤလာ မရွိ ဘူးေနာ္´´ဆိုေတာ႔ သူတို႔က ရီၾက ပါတယ္။ သူတို႔နဲ႔ မိတ္ဖြဲ႔ ေမး ၾကည္႔ေတာ႔ ခ်ဲမွဳ၊ လိမ္လည္မွဳ၊ ခိုးမွဳ၊ ေမွာင္ရိပ္ခိုမွဳ စံုလို႔ ပါဘဲ။ က်မနဲ႔ ေရွးဆင္႔ ေနာက္ဆင္႔ ေရာက္ လာတဲ႔`စပယ္´ ဆိုတဲ႔ ၁၅ ႏွစ္ အရြယ္ ကေလးမ ေလးကေတာ႔ ေမွာင္ ရိပ္ခိုမွဳ နဲ႔ မၾကာ မၾကာ ေရာက္လာ တတ္တဲ႔ `ညငွက္မေလး´ ဆိုဘဲ။ သူက တခါလာ ရင္ နံမည္ တမ်ိဳးတဲ႔။ တခါ တေလ

`ထက္ထက္´ ျဖစ္လိုက္။ တခါတေလ `ႏွင္းဆီ´ ျဖစ္ လိုက္ ဆိုဘဲ။

-

သူတို႔ အားလံုးက က်မကို ၀ိုင္း ေမးၾကတယ္။
-

`ဘာမွဳ နဲ႔ က်တာ လဲ´တဲ႔။

-
နိုင္ငံေရး မူ လို႕ပဲ..အလြယ္တကူ ျပံဳးျပီး အေျဖ ေပးလိုက္ရင္း.. ကြယ္လြန္ သြားျပီ ျဖစ္တဲ႔ အေမၾကီးသိန္း ကို ဖ်တ္ကနဲ ျမင္ေယာင္ မိ ပါတယ္။ အခုေတာ့.. က်မ လည္း.. အေမၾကီး သိန္းလို.. ဘယ္သူ႕ ကိုမွ.. နစ္နာ ေအာင္ မလုပ္မိ ပဲနဲ႕.. မသမာ ျခင္း လည္း အစြန္း မထင္ ခဲ့ပါပဲ.. နိုင္ငံေတာ္ မၾကိဳက္တာ လုပ္မိတဲ့.. အက်ဥ္းသား ျဖစ္ခဲ့ ေပါ့။

-
တကယ္ေတာ႔ က်မတို႔ ေျမးအဖြား ဟာ စနစ္ရဲ ႔ သားေကာင္ေတြ အျဖစ္နဲ႔ ဒီ ေထာင္ထဲ ကို ေရာက္ လာ ၾကသူ ေတြ ပါလား။

စနစ္ဆိုးရဲ ႔ ဆိုးေမြေတြ ကို မတန္ တဆ ခံစား ေနရသူေတြ က်မတို႔ နိုင္ငံထဲမွာ အမ်ားၾကီး ပါလား။ ဘယ္ေတာ႔မ်ား ဒီ ဆိုးေမြေတြ ကို ဖယ္ရွား နိုင္ပါ႔ မလဲ ေနာ္။ ။

( မေခ်ာအိသိမ္း ဘေလာ့ မွ.. )

စက္တင္ဘာ ႏွစ္လည္ အမွတ္တရ-

◦

ဆိုးေမြ

ဂီတကို ကဗ်ာမူ ျပဳ ၍ ဘ၀ ကို အခ်စ္ ႏွင့္ ၀င္စားသူ

ဂီတနက္သန္ ကိုေစာညိန္း အေၾကာင္း စာအုပ္ကေလး ကို ၀ယ္လာခဲ့ တဲ့.. စာအုပ္ အမ်ား ထဲကေန..အ ဦးဆံုး ေရြးျပီး.. စိတ္၀င္တစား ဖတ္ၾကည့္ ခဲ့သည္။

စာအုပ္ ကေလး ရဲ႕ ေခါင္းစည္း မွာ..အညႊန္းျပဳထားတာက.. ဂီတ ကို ကဗ်ာမူ ျပဳသူ..

-
တကယ္ ဖတ္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့.. စာအုပ္ ထဲမွာ..ဘာမွ မေတြ႕သလို ခံစား ေနရ ျပန္ သည္။ သူ ေရးျခစ္ ခဲ့တဲ့..ပန္းခ်ီ အၾကမ္းေလးေတြ..ဦးဗဂ်မ္း စတိုင္ ကာတြန္းလက္ရာေလးေတြ..ကဗ်ာနဲ႕ ရတုပိုဒ္ ခပ္တိုတိုေလးေတြ ..

၀တၱဳတိုေလး တပုဒ္စ ၂ပုဒ္စ ..ေဆာင္းပါးေလး နည္းနည္း .. သူ႕လက္ေရးမူ တခ်ိဳ႕တ၀က္..အဲဒီ ထဲကမွ..သူ႕ခ်စ္သူ မည္မည္ရရ မဟုတ္ေသးတဲ့.. ခ်စ္သူ မိန္းကေလး နဲ႔ အျပန္အလွန္ ပါးခဲ့ တဲ့ စာေလးေတြ..ဒါေလာက္ပဲ..သူ႕ ပံုရိပ္ကို ဖမ္းဆုပ္ နိုင္တာ ပါသည္။ ဒီစာအုပ္ ကို ဖတ္ျပီး .. ဘာ ျပန္ ေျပာ ျပ ရမွန္း ရုတ္တရက္ ေတြးမရ..။ ၂၇ ႏွစ္ ဆိုတဲ့..သက္တမ္းေလး တခု အတြင္းမွာ..သူ..ဒီ့ထက္ ဘာမ်ား ပိုျပီး ခ်န္ထားခဲ့ နိုင္ မွာလဲ ေလ လို႕ ..ေျဖ ေတြးရင္း… သူ႕သီခ်င္းေလး ေတြကို ျပန္ နားေထာင္ ၾကည့္လိုက္ ေတာ့ မွ .. စာအုပ္ေလး ထဲက.. အခ်င္း အရာ ေတြ အားလံုး အသက္၀င္ လွဳပ္ရွား လာ ၾက ေတာ့ သည္။

တကယ့္ တကယ္မေတာ့… သူ ခ်န္ရစ္ ခဲ့တာေတြက.. ဖတ္ဖို႕ မဟုတ္..ၾကည့္ဖို႕မဟုတ္.. စံနမူ တင္ဖို႕ မဟုတ္.. ေလ့လာ သံုးသပ္ ဖို႕မဟုတ္...။ ႏွလံုးသား နဲ႕ ခံစားဖို႕..အတြက္.. အလွပ ဆံုး.. အႏြဲ႕ေနာင္း ဆံုး..အထိရွ ဆံုး..ကဗ်ာ သီခ်င္းေတြ ..။ ဘာ နဲ႕မွ မ တူတဲ့.. ဂီတနက္သန္ သီခ်င္း ေတြ ။

-

အေနာက္ေတာင္ ဆီက.. ရြာမည္ ဟန္ျပင္.. မိုးသက္
ေလႏွင့္..မုန္တိုင္း ပင့္လွ်င္.. စစ္မ်က္ႏွာ ဖြင့္…တိမ္ခိုး လႊင့္ကာႏွင္..
မွိဳင္းမွိဳင္း
ရိပ္ေမွာင္..စြန္ေတာင္မွင္..ျပိဳမွာေလလား..မိုးရဲ႕..စိုးေအာင္..ခုပင္..
အမၺဳန္ေမာင္..ဖန္အားေလ တဲ့..အင္…

တလံုးျခင္း..တပါဒ ျခင္း..လိုက္ရြတ္ဆို ၾကည့္ .. ဘယ္ေလာက္ ေတာင္..လွပ သလဲ..ၾကြရြ သလဲ ဆိုတာ..။ ဧရာ၀တီ ျမစ္ ရိုး တေလွ်ာက္ က.. လြမ္းစရာေကာင္းလွ တဲ့..စိမ္းတဲ့ ေျမ ရဲ႕ ေကာင္းကင္ ယံ မွာ.. မုတ္သုန္ မိုးေတြ..ဆင္ လာတဲ့.. ျမင္ကြင္း ခံစားခ်က္ကို.. လူတိုင္းလို ခံစား ၾကည့္ နိုင္ မွာပါ..။ ကိုေစာညိန္းက ေတာ့..သူမ်ားထက္ကို ပို ခံစား နိုင္ ခဲ့ တယ္ ထင့္။ သူ စပ္ဆို ခဲ့ တဲ့..သီခ်င္း အေတာ္မ်ား မ်ား မွာ..မုတ္သုန္မိုး ေတြ နဲ႕ ရႊဲ ရႊဲ စို.. လို႕။

-
ထူးျခားတာက..သူ႕သီခ်င္း ေတြက.. အျမဲလို တခုခု ကို လြမ္းဆြတ္ အားငယ္ ေနတတ္ျပီး.. အဲဒီ ခံစားခ်က္ က ကိုပဲ.. ဆန္းၾကယ္တဲ့ ရသ တခု ကို ေပးေနနိုင္တာပဲ။ အလြမ္းေတြ ရွဳရွိဳက္မွ..အသက္ရွင္ နိုင္ေတာ့မဲ့ လူတေယာက္လို.. လြမ္းေမာ မူ ေတြနဲ႕ အသားက် ေနခဲ့ ပံု ပင္.. ။
-

ၾကယ္ေခၽြေရြေပါင္း.. ေထာင္ေသာင္း..အသေခ်ၤ.. ေဘာ္ေလ စံုညီသား
နဲ႕..ကြယ္ခါသာ..တလွည့္.. ညိွးငယ္တဲ့ေတြ..ေမာင္ကဲ့သို႕..တကိုယ္ေရ သာေလ..
ၾကံဳပါရင္ျဖင့္.. ပုဏၰမာ..သဇင္ပြင့္.. ေၾကြမည္ လား.. ယံုအိပ္မံလ နတ္ပ်ံေရ.. စြဲလမ္း
လို႕သာ..ထင္မိမွား.. ေလွာင္သလို..ခုမ်ား.. ေဆြးေဆြးရသူ..ပူေအာင္ ဖန္… အား
နိုင္ရက္ေပ….

-

ေကာင္းကင္ယံ က လမင္းၾကီး ကေတာင္..သူ႕အတြက္.. လြမ္းစရာ သီခ်င္း တပုဒ္ ျဖစ္ေနျပန္သည္။ ဒီ သီခ်င္းေလးကို“ ျမပုဏၰမာ” လို႕ ထင္ေန ခဲ့ ေပမဲ့.. ဒီစာအုပ္ထဲမွာေတာ့..“ေငြ၀န္းေသာ္တာ”..လို႕ သိလိုက္ရတယ္။ ကို ေစာညိန္း ရဲ႕ သီခ်င္း ေတြကို အခုေခတ္ ျပန္ဆိုတဲ့ အခါ.. မႏၱေလး သိန္းေဇာ္ ရဲ႕ အသံ နဲ႕ အလိုက္ဖက္ဆံုး ျဖစ္သလို.. ဒီ..“ေငြ၀န္းေသာ္တာ ” သီခ်င္းေလးကို..ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္က ျမန္မာ့အသံ ရုပ္ျမင္ မွာ.. သီဆို သြားခဲ့ တဲ့..စိမ္းမို႕မို႕ရဲ႕ အသံ ခၽြဲခၽြဲ ၾသၾသ ေလး ကို .. အခု ထက္ထိ မေမ့နိုင္ ေအာင္ ျဖစ္ေန မိတယ္။
-

အခ်စ္ျဖင့္ ..ဆိတ္သုဥ္း.. ဆံုးရွံဳး ေျခာက္ခန္း ..ေလာင္ကၽြမ္း ခဲ့ရ..ေမာင့္ ဘ၀
အစဥ္၀ယ္.. ဆက္သြယ္..သႏၱတိ မျမဲေသာ ရုပ္နာမ္ ေျပာင္းလြဲသည့္ႏွယ္.. ျဖစ္ျပန္
ပ်က္ျပန္..အခ်စ္မွန္..တရားရယ္..မူလြန္းခဲ့ သူရယ္.. ပြင့္ဦး ေၾကြမွ
ျဖင့္ကြယ္..မပန္ဆင္..ေစခ်င္ ရက္ေတာ့တယ္…

-

ေရႊ႕ေလ်ာ တတ္တဲ့.. အခ်စ္ ရဲ႕ သဘာ၀ အမွန္ကို တင္စား ဖြင့္ဆို ခဲ့ရင္း.. သူ႕သီခ်င္း ေတြ အားလံုး ဟာ..အခ်စ္ ေတြ နဲ႕လည္း..မွိဳင္း မွိဳင္း မွဳန္ ေနခဲ့ တယ္။ တကယ့္ တကယ္ ေတာ့လည္း.. သူ႕သီခ်င္းေတြ ထဲက.. အခ်စ္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ ေတြ က.. စိတ္ကူးယဥ္ ေတာ့..ဆန္ ခဲ့တာ အမွန္။ တကယ္ ဆို.. အဲဒီ အခ်ိန္ေတြ တေလွ်ာက္လံုး ..သူ႕ ႏွလံုးသား ျပင္မွာ .. ညြတ္ေျပာင္း သြဲ႕က် ေနခဲ့ တဲ့.. မိန္းကေလးကို..သူ အျပင္မွာ.. တခါမွ မျမင္ဘူး ခဲ့ ပဲ ကိုး။

-

-----ညီမေလး ရဲ႕ စာထဲမွာေတာ့ကာ..ဒီ ပြင့္ဦး အေၾကာင္းကလဲ.. ထပ္တလဲလဲ ပါလာ ျပန္မွ
ကိုးေနာ္..။ ဒီအေၾကာင္းကို အေတာ္ပဲ သိခ်င္ေန တယ္ မွတ္ပါတယ္။ ----------------
ကိုၾကီး ရဲ႕ အသည္း ႏွလံုးမွာ..အျမစ္တြယ္ ယွက္ျပီး..အခ်စ္ႏြယ္
အခ်စ္ညြန္႕ေလးေတြ..ခက္လက္ ေ၀ ေနတဲ့..ပင္ယံေဘြက..အခ်စ္ ပြင့္ဦး ဟာ..ေၾကြက်
ညိွဳးႏြမ္းျပီး..အေမႊးန႕ံ ရနံ႔ပ်ယ္လို႕..ေငြခ်ပ္လႊာ ကေလးေတြ..ေဆြးေျမ႕ ေၾကမွံဳ႕ခဲ့
တဲ့ အခ်ိန္ဟာ..ဆယ္ႏွစ္ ေက်ာ္ခဲ့ ပါျပီ..ညီမေလး ရယ္---

-

ဟိုး..အထက္ အညာ..ေရနံေခ်ာင္း ကေနျပီး..အဆိုေတာ္ ျဖစ္ခ်င္ အားၾကီးလို႕.. ကိုေစာညိန္း ထံကို..စာနဲ႕ ဆက္သြယ္ စကား တံု႕လွယ္ ေနတဲ့.. မိန္းကေလး တေယာက္ ကို..သူ႕ အာရံုမွာ.. အမ်ိဳး မ်ိဳး ပံုေဖာ္ ..စိတ္ကူးယဥ္ ရင္း..သီခ်င္း ေတြက.. အားလံုး ရဲ႕ ႏွလံုးသား ေတြကို.. ဆင့္ပြား ျပဳစား.. ဆြဲငင္ သိမ္းပိုက္ လို႕။

-
တကယ္ေတာ့.. အဲဒီ လို.. စိတ္ကူးယဥ္ ခဲ့တဲ့.. အခ်စ္ေတြကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ဖို႕..မစြမ္းသာ ေအာင္ ကို လည္း.. သူ႕ဘ၀က.. တကယ့္ကို ခ်ိဳ႕ငဲ့ ခဲ့တာပါ။ သူ႕ဘ၀ တေလွ်ာက္လံုး.. မိဘ ႏွစ္ပါး နဲ႕..ေမာင္ႏွမ ေတြကို ရုန္းကန္ ရွာေဖြ ေကၽြးရင္း.. ဂ်ပန္ေခတ္..ေခတ္ပ်က္ ကုန္သည္ လည္း ျဖစ္ခဲ့။ သိုင္းဆရာ လည္း ျဖစ္ခဲ့။ ကာတြန္း ဆရာ လည္း ျဖစ္ခဲ့။ စာကေလး ေတြ စမ္းေရးရင္း..စာေရး ဆရာ ျဖစ္ဖို႕လည္း..ၾကိဳးစား ခဲ့။ အသက္ (၂၀) ေက်ာ္ ဆိုတဲ့ အရြယ္ အပိုင္း အျခားမွာ..သူ ျဖတ္သန္းခဲ့ တဲ့ ဘ၀ ေတြက.. ေတြးၾကည့္ ဖို႕ေတာင္ မလြယ္လွ ေပဘူး။

-
ဒါေပမဲ့.. သူ႕ အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာ တခု ကို..သူ႕၀ါသနာ ဗီဇ အားထုတ္မူ ကပဲ အေရာက္ ပို႕ေပး ခဲ့ ျပန္တယ္။

-
ျမန္မာ စာေရးဆရာ အသင္းၾကီးက..ၾကီးမွဴး က်င္းပ တဲ့..စာဆိုေတာ္ ေန႕ ျပဇာတ္..နတ္သွ်င္ေနာင္ ဇာတ္ထုပ္ အတြက္…မယ္ဒလင္ တလက္ ပိုက္ျပီး.. ႏြမ္းႏြမ္း ပါးပါး.. အသြင္အျပင္ နဲ႕.. သီခ်င္း တပုဒ္ လာ ျပ ခဲ့တဲ့.. လူငယ္ တေယာက္ အတြက္..ဘုရား သခင္က.. သနား ၾကင္ နာ ခဲ့ ပါတယ္။

-

…… ေႏြ ေႏွင္း ရက္က်န္..၀သန္ေပၚဦး ခါ..အံု႕ပ် မွိဳင္းဆန္း ရဂံုေဘြ ျမနန္းမွာ..
ေရႊလွ်ံ လွ်ပ္ႏြယ္ ေခြကာ.. မိလႅာခ်ပ္ဆင္ ေ၀မွင္ ေမွာင္ျပာ..တိမ္ တိုက္
ေရႊ႕ေျပာင္း..ေလလ်င္ ေလာင္းရာ.. ေၾကြကာ..ေၾကြကာ..ေျမမွာ က်ဲလ်က္.. ပုလဲ ရည္
ေငြစက္..ဖ်န္းပက္ ေစြရြာ.. ျမဴ မွဳန္ လိမ္းက်ံ တဲ့ ညိဳးေျပာင္း ရြက္ညွာ ေရႊေရာင္
ေရာ္၀ါ.. သႏၱာလို ျမညိဳေရာကာ.. ေၾကြေလ်ာ ကုန္လု..ပရစ္နု ညွာခ်ီ.. ေႏွာင္းေႏြ
သန္လု.. စက္ရာသီမွာ.. ေလယူ ေဆာင္ႏွင္း.. ေျမဆီ ေျမသင္း နံ႕သာ.. စိန္ျမဴး အံုၾကြ
ၾကာေညာင္း သဥၥာ..ပန္းၾကဲ တဲ့ ဖဲ စက္ရာမွာ.. မယ့္ကိုယ္က..ေမႊးျမေလသလား..
ထင္ျမင္ေယာင္ ေတြးမိမွားကာ..သည္းအူ ခ်ာ ေၾကြေအာင္ဖန္လား.. သက္လ်ာ ဓါတု ရဲ႕
ျမင္လွည့္ပါ…..

-
နတ္သွ်င္ေနာင္ ရဲ႕ ရတု ပိုဒ္ စံု ကို ျပန္ျပီး ဆန္းသစ္ ထားတဲ့.. “ေႏြေႏွာင္း ၀သန္” - သီခ်င္း နဲ႕.. အမ်ား အသိအမွတ္ ျပဳ ခံခဲ့ ရတဲ့.. ကိုေစာညိန္း ဟာ..“ ဂီတနက္သန္ ကိုေစာညိန္း” ဆိုျပီး ျဖစ္လာခဲ့ ေတာ့တယ္။
ဒါေပမဲ့ လည္း…အနုပညာ သမား စစ္စစ္ တို႕ရဲ႕ သဘာ၀ အတိုင္း.. အနုပညာ မာန ကလည္း..သူ႕ဘ၀ ကို တနည္း တဖံု .. ပံုေဖာ္ ေနခဲ့ ျပန္ သည္။

-

-----ဥပမာ..အလွဴတို႕ မဂၤလာေဆာင္ တို႕မွာ..အခေၾကးေငြ နဲ႕ လိုက္ျပီး တီးရင္ ေမာင္ရင္လဲ
တီးဘူးမွာပဲ။ သိမွာေပါ့။ လာတဲ့ ပရိသတ္က တီး၀ိုင္းကို ေက်ာေပးးျပီး သူတို႕ဖာသာ
သူတို႕ စားလား ေသာက္လား..ဆူလား ညံလား နဲ႕ ------------------------------------
လူပရိသတ္ မ်ားတဲ့ ေနရာမွာ..ဂီတနက္သန္ ၀ိုင္းဟာ ပိုက္ဆံ နဲ႕လည္း မတီးဖူး။
အလကားလည္း မတီးဖူး။ ေရဒီယို ဓါတ္ျပားတို႕လို မ်က္ႏွာ မျမင္ရတဲ့ ေနရာမွာပဲ တီးမယ္
ဆိုျပီး ဆံုးျဖတ္ သတ္မွတ္ ထားလိုက္ေတာ့ ဂီတနက္သန္ ၀ိုင္းဟာ ေငြ၀င္လမ္း လံုး၀
မရွိတဲ့ အျပင္ တခါ တခါ အသံလႊင့္ခ်င္ရင္.ကုန္က်စရိတ္ ေလးငါးဆယ္ စိုက္လိုက္ရေသးတယ္။-------

-

နယ္ေ၀း ကေန.. ပညာ လိုလို႕.. ဆက္သြယ္ လာတဲ့..ေရနံ႕သာ စိုးလွိဳင္ ျဖစ္လာမဲ့..လူူငယ္ တေယာက္ ကို.. လွိဳက္လွိဳက္လဲွလဲွ လက္ကမ္း ခဲ့တဲ့.. အဲဒီ စာ ေလး ကလဲ.. ေခတ္တခု ရဲ႕ အေျခအေန ကို တစြန္းတစ ေဖာ္ျပ ေနသလို..ကိုယ့္အား ကို ကိုး ျပီး..ေအာက္ေျခ ကေန..စ လွမ္းခဲ့ရတဲ့..တကယ့္ အနုပညာ သမား စစ္စစ္ ေတြ ရဲ႕ ဘ၀ ပံုရိပ္ ေတြ နဲ႕.. ယိမ္းထိုး ေနခဲ့တယ္။
-

ေနာက္ဆံုး..ဂီတ နက္သန္ ၀ိုင္း ကို ခတၱခဏ ရပ္နား ထားခဲ့ ရျပီး.. ဘ၀ ရဲ႕ ေမာင္းႏွင္အား အသစ္ ေတြနဲ႕.. ဥပစာတန္း စာေမးပြဲ ျပန္ ေျဖ ဖို႕.. စာ ဖတ္ေနတဲ့..ည တည မွာပဲ.. ေကာင္းကင္က..ၾကယ္တပြင့္ ရုတ္တရက္ ေၾကြ ခဲ့ ရ တယ္။ မေမွ်ာ္လင့္ ထားတဲ့ ရန္ပြဲ တခု ရဲ႕ အလယ္မွာ..ညီျဖစ္သူကို ၀င္ကယ္ရင္း.. ဘယ္ ေရွးက..

၀ဋ္ ေၾကြး တံု႕တင္.. ေခ် (ေက်) ခဲ့ျပီ လဲ..ေလ။

-
ဘ၀ ဆိုတာ..တကယ္ပဲ..သူ႕အတြက္..၀ဋ္ ေၾကြး အတံု႕အတင္ တခုလား။ ဘုရားသခင္ က.. ျပန္ရုတ္သိမ္း ယူ သြား တဲ့ ေစစားရာ တခု ေလ ပဲ လား ။

-

ျပန္ လွည့္ ၾကည့္ေတာ့… ၂၇ ႏွစ္ ဆို တဲ့.. ကာလ အပိုင္း အျခား တခု ထဲမွာ..သူ ေမြးဖြားခဲ့တယ္။ ၾကီးျပင္းခဲ့တယ္..ရုန္းကန္ ခဲ့တယ္.. ခက္ခဲ ခဲ့တယ္.. နာက်ည္း ခဲ့တယ္။ အဲဒီ.. တဘ၀ ထဲမွာပဲ.. ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ တယ္.. ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္… ဘာနဲ႕မွ မတူ တဲ့..ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ နဲ႕ သံေယာဇဥ္ ကို..တစံုတဦး စီမွာ.. တသသ တေႏြးေႏြး..လွိဳက္ဖို ၀င္စား သြားခဲ့တယ္။ အိပ္မက္ ေတြ လမ္းျပ တဲ့ အတိုင္း ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အလင္းေရာင္ ေတြ ထြန္း ညွိျပီး.. ေန႕သစ္ ေတြကို တလွမ္းျခင္း ေလွ်ာက္ သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီ အတြက္.. ဘယ္ အရပ္မွာ..အဆံုးသပ္ မယ္ ဆိုတာ..သူ မသိနိုင္ သလို..သိစရာလည္း မလို ခဲ့ဘူး။

-
ဘယ္သူ တဦး တေယာက္ကမွ လည္း ..ဘ၀ ဆိုတဲ့ အပိုင္း အျခား တခု ကို.. တိုင္းတာ သိမွတ္ ဖို႕.. မစြမ္းနိုင္ ခဲ့ဘူး။ အဲဒီ လိုပဲ.. ဘာ ဆုလာဘ္ ေတြ ရလို႕..ဘာ ဒဏ္ေၾကးေတြ ေပး ရမလဲ ဆိုတာလည္း.. ဘယ္သူ တေယာက္က မွ.. ဘယ္သူ တေယာက္ကို..နိမိတ္ ဖတ္ လို႕.. အတိတ္ေပး လို႕ မရ ဘူး ေလ..။ အဲဒါ ေတြကပဲ ..ဘ၀ ဆိုတာရဲ႕.. လွည့္ဖ်ားတတ္ တဲ့..မာယာ .. ဒါမွမဟုတ္ စိတ္လွဳပ္ရွား စရာ ေကာင္းတဲ့..အရသာ..ဒါမွ မဟုတ္ ဖန္တီး လို႕ မရတဲ့.. ကံၾကမၼာ။ ကိုယ့္ ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီး တယ္ ဆိုတဲ့.. အယူ ကို..ျဖစ္နိုင္ - မျဖစ္နိုင္...မဆန္းစစ္ နိုင္ခင္ မွာ ကို ပဲ.. ကိုယ္ ဆိုတဲ့ အတၱ တခုရဲ႕ အလယ္မွာ...ျငင္းဆန္လို႕ မရပဲ..မ်က္စိလည္ ေရာက္ ေန ျပီးသား ျဖစ္ေနတဲ့.. ခရီး ၀ကၤဘာ တခု လည္း ျဖစ္ ေနျပန္တယ္ ။ ယံုၾကည္သူ ေတြ အတြက္ေတာ့..ဘုရားသခင္ က.. ၾကိဳတင္ သတ္မွတ္ ျပဌါန္း လိုက္တဲ့..ေစစားရာ.. ကာလ.. အလုပ္ တခု လည္း ျဖစ္ ေနျပန္တယ္။

-
တကယ္ေတာ့..ဘ၀ ဆိုတာ.. အခ်စ္ ဆိုတဲ့.. ျဒပ္မဲ့နာမ္ တခု လိုပဲ.. ဖမ္းဆုပ္ အေျဖထုပ္ ဖို႕ ခက္ခဲ လြန္း လွပါတယ္ေလ..။ အခု.. ဒီစာအုပ္ မွာေတာ့...ကိုေစာညိန္း ဆိုတဲ့..ထူးျခား ေျပာင္ျမာက္လွတဲ့..အနုပညာ သမား တေယာက္ ဆီမွာ..အာရံု ခံစား ရင္း.. သာမန္လူသား တေယာက္ ရဲ႕ .. ဘ၀ နဲ႕ အခ်စ္ ဆိုတာကို.. အတုိင္း အတာ တခု ထိ ေတာ့ျဖင့္ .. ျမင္ ေအာင္ ၾကည့္ လိုက္နိုင္ သလို ..။
-
( ကိုေစာညိန္း စာအုပ္ေလး အေၾကာင္း ျပန္လည္ အက်ဥ္းခ်ဳံး ရင္း.. တခါတည္း.. ကိုေအာင္သာငယ္ က..ေရး နိုင္ သူမ်ား ေရးေပးၾကပါ ဆိုတဲ့..“ ဘ၀” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္.. ကိုလည္း.. ထဲ့သြင္း နိဂိုး ျပဳလိုက္ပါတယ္။ )

( ဒီသီခ်င္းပဲ ရွာလို႕ရလို႔ပါ.. ကိုေစာညိန္း သီခ်င္း ဒီ့ထက္ေကာင္းတာမ်ား ရွိလို႕ ေ၀မွ်ရင္..ေက်းဇူးတင္ပါမည္)

◦

ဂီတကို ကဗ်ာမူ ျပဳ ၍ ဘ၀ ကို အခ်စ္ ႏွင့္ ၀င္စားသူ