တကၠသိုလ္ သီခ်င္းမ်ား (1)

ကံ့ေကာ္ရြာ..ျမသီလာ..ျမရိပ္၀န္း..အမည္ေတြ..မွည့္လို႕..ဖြဲ႕လို႕..တင္စားလို႕ မကုန္တဲ့..တကၠသီလာ..ျမကၽြန္းသာ ၾကီး ရဲ႕ အလွ နဲ႕ နက္ရွိဳင္းမူ ကို.. မၾကံဳဖူး..မသိဖူး ေသာ.. သူတခ်ိဳ႕အတြက္..သီခ်င္း ေတြ နားေထာင္ၾကည့္ရင္ မ်ား.. ဘယ္လို ေနမလဲ လို႕ပါ.. ( ညီမ စိုး နဲ႕..ညီမ မေၾကးမံု ေရ.. နဲနဲေလာက္ေတာ့.. နားေထာင္ ခံစားၾကည့္ေပးပါ အံုး..) း)

ဒီအေခြက.. ရွားပါး အေခြပါ..။ စင္ကာပူ ( ရတနာ) က..ထုတ္ေ၀ျဖန္႕ခ်ီျပီး..အဲဒီ စင္ကာပူ ဆိုင္ကပဲ.. ၉၉ ေလာက္က..၀ယ္ထားခဲ့တာပါ..။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့.. ေခတ္ေပၚ နဲ႕..ေခတ္ေဟာင္း စတိုင္ ၂ ေခြပါတာမွာ.. ေခတ္ေပၚေခြကို.. စင္ကာပူက..၇န္ကုန္ တကၠသိုလ္ မသိဖူး..မၾကံဳဖူးတဲ့...ပိုလီ ညီမေတြ ..NUS ညီမေတြကို..ေပး နားေထာင္ လိုက္တာ..ေဖ်က္ပစ္ပါေလ ေရာ.. ဆိုးလိုက္တာ..။ အခု ဘယ္မွာ မွ..ျပန္ရွာ လို႕ မရေတာ့ပါဘူး။

အခု..လက္ထဲမွာ က်န္ခဲ့တဲ့.. “ျမရိပ္၀န္းကို လြမ္းပါသည္” ထဲက..သီခ်င္းေတြ ကို တင္ေပးပါ့မယ္။ “တခ်ိန္တုန္းက တကၠသိုလ္” ကေတာ့.. စာသားပဲ ေနာက္တေခါက္ တင္ေပးပါ့မယ္..။ တခါတည္း ဆိုေတာ့.. မ်ားလြန္းေနမယ္..။ တကယ္ေတာ့.. ျမရိပ္၀န္း က..ပို နားေထာင္ ေကာင္းတာပါ.. ။ သိဖူးသူမ်ား..ျပန္လည္ ခံစားဖို႕ နဲ႕..မသိသူမ်ား.. ျမည္းစမ္း ၾကည့္ဖို႕.. း)

အဓိပတိ လမ္းမက ေျခရာ

တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူတဦး

အင္းလ်ားမွာ ဆံုစို႕ကြယ္




ျမရိပ္၀န္းကို လြမ္းပါသည္




သစၥာေျမ



တကၠသိုလ္မွာ ေ၀တဲ့ႏွင္း



စိန္ရတု တကၠသိုလ္



ကံ့ေကာ္ျမိဳင္တန္း





ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ မလိုခ်င္ပါ






ခ်စ္ရက္ရွည္ရွည္ အင္းယားေျမ




ျမကၽြန္းညိဳညို တကၠသိုလ္


တကၠသိုလ္ေက်ာင္းက..ေငြလမင္း

စကားမစပ္.. သီခ်င္း ေတြ တင္ခ်င္လို႕..ရွာေဖြေလ ေတြ႕ရွိေလ လုပ္လိုက္တာ.. ခု တင္ထားတဲ့..apture ဆိုတာသြားရတယ္။ သိပ္ေကာင္းတဲ့....app ။ ..blogger ထဲမွာ.. တခါတည္း ထဲ့ လိုက္ရတာ.. audio တင္မက.. media file အမ်ိဳးမ်ိဳး ကို..လင့္ လို႕ ရတယ္။ လွတယ္..သပ္ရပ္တယ္။

+++++++++++++

သို႕ေသာ္လည္း Hosting ျပသာနာေၾကာင့္.. esnips နဲ႕ပဲ တစုတည္း ျပန္တင္ေပး လိုက္ပါတယ္။ း)

Powered by eSnips.com

◦

တကၠသိုလ္ သီခ်င္းမ်ား (1)

စိန္ပန္း နဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၁၃)

ဒုကၡပါပဲ..
စာေတြ ကလည္း..ေခါင္းထဲမွာ အကုန္ ေရာ ကုန္ျပီ...

ဒီ..ဧရာ၀တီ ေဖာ္ေမးရွင္း ၾကီးကလည္း.. အိုးဘိုေတြေရာ ..ေက်ာက္ကုတ္ ေတြေရာ ..Reddish brown.. ...yellowish brown... ရွဳပ္ေနတာပဲ...။ purple plain လို႕ပဲ... ေျဖ ျပစ္လိုက္ ေတာ့ မယ္ ။ ဟုတ္တယ္… စိတ္တိုလာျပီ....။ literature ေတြ ဘာေတြ ယူလို႕ ရခဲ့ ရင္လဲ ေကာင္းသား။ ေတာ္ပါျပီ...ခုမွေတာ့.. လြမ္းမေနပါနဲ႕ေတာ့... ေက်ာင္းျပီးဖို႕ပဲ တတန္း က်န္ေတာ့တာ..။ ၈ တန္းထဲက..ဘာမွန္းလဲ မသိ..သိပၸံ.. သိပၸံ နဲ႕…ျဖစ္ေန ရတာ။

ေတာ္အံုးမယ္ ကြာ... ေတာ္ေနၾကာ ၉ နာရီ ထိုးရင္..လက္ဖက္ရည္ နဲ႕ မုန္႕ ေပးေတာ့မွာ..။ အဲဒါ ျပီးမွ ျပန္က်က္ေတာ့မယ္...။ အလိုလို မွ..ဒီေန႕ ဘာျဖစ္ေန တယ္ရယ္ မသိ.. ဘာကိုမွ စိတ္မပါ ခ်င္ ျဖစ္ေနတာ..။

စာအုပ္ကို ခဏ ပိတ္...အေၾကာဆန္႕ရင္း..အျပင္ဖက္ လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. မျဖဴတေယာက္..၀ရံတာမွာ..ဟိုဖက္ ေလွ်ာက္လိုက္..ဒီဖက္ ေလွ်ာက္လိုက္...။ မျဖဴက..အသံ နဲနဲ ထြက္ျပီး..အလြတ္က်က္သူ..။ သူကေတာ့...ခပ္ဖြဖြ ေျပာရင္း..စာအုပ္ မွာ ခ်ေရးျပီး က်က္သူ။ စာအုပ္ေတာ့...ေတာ္ေတာ္ကုန္သည္။ တခ်ိဳ႕ ေတာ့..ေက်ာက္သင္ပုန္း..ေက်ာက္တံ တေဒါက္ေဒါက္ နဲ႕ ခ်ေရး က်က္တာ ေတြ႕သည္။ ေက်ာက္သား ျခင္း ထိတဲ့.... အသံက.. က်လိ..က်လိ နဲ႕ အူယားခ်င္စရာ ေကာင္းသလို..နားလည္း ျငီး လွသည္။

~~ မာလာနဲ႕ … အင္းလ်ားဖက္မွာ ..
ေတးကေလး ေၾကႊးေၾကာ္သူေတြရယ္
ႏွဳတ္ဆက္မ်က္ရည္ ~~~
အလြမ္း သီခ်င္းေလး ေတြ သီဆို ခဲ့..ဘ၀ ေသာင္ယံ ~~

..ေတးသမားေလးေတြ...သီက်ဴးရင့္သံ~~~

အဲ...ဒီရက္ၾကီး ထဲမလဲ...ဘယ္ သေကာင့္သား ေတြ ...အေဆာင္ေရွ႕ လာ သီခ်င္း ဆို ေနနိုင္ ၾက ေသး လဲ မသိဘူး။ အျပင္ က လူ ေတြ ပဲ ျဖစ္မွာ ေပါ့ ...။

........
...
..
..
..
..
..









 

◦

စိန္ပန္း နဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၁၃)

၄၇ ႏွစ္ေျမာက္ မင္းကိုနိုင္ မွသည္....

ေရးသားသူ- နီဇူလိုင္

-

ဒီမို ကရက္တစ္ ျမန္မာ႔ အသံက ထုပ္လႊင္႔တဲ႔ ၈၈ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုိနိုင္ ရဲ႕ ၄၇ ႏွစ္ ေျမာက္ ေမြးေန႔ အစီအစဥ္မွာ ေမြးေန႔ရွင္ မရွိဘဲ သူ႔အိမ္မွာ ေမြးေန႔ပြဲ က်င္းပ ေနရတဲ႔ ပံုရိပ္ေတြ ထဲက ကိုမင္းကိုနိုင္ အေမရဲ ႔ မ်က္ႏွာကို ၾကည္႔၇င္း နိုင္ငံေရး ခံယူခ်က္ ေတြ အသာထား… ရင္နဲ႔ လြယ္ေမြး ခဲ႔ရတဲ႔ သားတေယာက္ အေမရဲ ႔ ေသာကေတြ ကို မ်ွေ၀ ခံစား မိပါတယ္။ သူမရဲ ႔သားကလဲ သူ႔ အသက္ရဲ႕ ထက္၀က္ ေလာက ္ႏွစ္ေတြ ကို နံရံ ေလးဖက္ ၾကားမွာ သူ႔ကိုယ္က်ိဳး လံုးလံုးမပါဘဲ ျမွဳပ္ႏွံ ထားရ ရွာတာကိုး။ ျမန္မာျပည္ ထဲမွာ ဒီလို အေမ မ်ိဳးေတြ၊ ဒီလို သား သမီး မ်ိဳးေတြ၊ ဒီလို မိသားစု မ်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီး...အမ်ားၾကီး ပါလား။

-
+++ ++++

-
ရွင္လိင္ ျပန္တဲ႔ ေန႔ကို မၾကံဳဘူး ေပမဲ႔ ေထာင္က လြတ္တဲ႔ေန႔ ကိုေတာ႔ ခံစား ဘူးတာေၾကာင္႔ ျမန္မာနိုင္ငံ ထဲက ယံုၾကည္ခ်က္ ေၾကာင္႔ အက်ဥ္းက် ခံေနရတဲ႔ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြ အားလံုး ရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ ေရး ကို အင္မတန္ လိုလားပါတယ္။ ကိုယ္ တတ္စြမ္း သမ် ွကူညီ ေဖးမ ေပးခ်င္ ပါတယ္။

-
ျပီးခဲ႔တဲ႔ စက္တင္ဘာ ၁၇ရက္ ေန႔က ``နိုင္ငံသား အက်ဥ္းသား အက်ဥ္းသူ ၇၁၁၄ဦး အား ျပစ္မွဳ ဆိုင္ရာ က်င္႔ထံုး ဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁ ပုဒ္မခြဲ (၁) အရ လြတ္ျငိမ္္း သက္သာခြင္႔ ျပဳျခင္း´´ဆိုတဲ႔ သတင္း ေၾကာင္႔ သူတို႔ ေျပာတဲ႔ နိုင္ငံသား အက်ဥ္းသား ေတြထဲမွာ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ မ်ား ပါမလဲလို႔ သတင္း ေတြကို နား တစြင္႔စြင္႔ ေပါ႔။

ေနာက္ဆံုးေတာ႔ လႊတ္ေပး ခံရသူ ၇၀၀၀ ေက်ာ္ထဲမွာ ၁၀၀ ေက်ာ္ဘဲ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ပါပါတယ္။ မလႊတ္ခ်င္ လႊတ္ခ်င္ ဟန္ျပ လႊတ္ရတာ ဆိုေတာ႔ ပုဒ္မ ၄၀၁ ပုဒ္မခြဲ (၁) ၾကီးကို ေတာင ္ေက်ာပိုး ေပးလိုက္ ပါေသးတယ္။

+++ ++++

-
အရင္က ၾကားဘူးတဲ႔``လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔´´ဆိုတာနဲ႔ ခု သူတို႔ ေၾကညာတဲ႔ ``လြတ္ျငိမ္းသက္သာခြင္႔´´ ဘယ္လို ကြဲျပား ျခားနား ေနသလဲ ဆိုတာ စူးစမ္းမိေတာ႔… ဖခင္ျဖစ္သူ က သူ႔ စာအုပ္စင္ က ``ရာဇ၀တ္ က်င္႔ထံုး ကုိဓဥပေဒ´´ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ရယ္၊ ျမန္မာ႔ သမိုင္း အဖြဲ႔က ထုပ္တဲ႔ ``ျမန္မာ႔ နိုင္ငံေ၇း စနစ္ ေျပာင္း ကာလ(၁၉၆၂-၁၉၇၄)´´ ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ရယ္.. ျမန္မာ႔ အလင္း သတင္းစာ ထဲက အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးတဲ႔ သတင္းစာ ျဖတ္ပိုင္း ေလးရယ္ ယွဥ္ဖတ္ ၾကည္႔ဖို႔ ေပးပါတယ္။

-
ဒီေတာ႔မွ ၁၉၆၃ ခု ဧျပီလ (၁)ရက္ ေန႔စြဲနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက ထုတ္ျပန္ခဲ႔တဲ႔ ``အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ အမိန္႔´´ကို ဖတ္မိပါတယ္။ ``အေထြေထြလြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔(General am-nesty)´´လို႔ ဆိုပါတယ္။

အခ်ဳပ္ ေျပာရရင္ အဲဒီတံုးက ထုတ္ျပန္ ခဲ႔တဲ႔ ``အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔´´ ဆိုတာ အမိန္႔ တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ျပီး တနိုင္ငံလံုး မွာရွိတဲ႔ အက်ဥ္းေထာင္ ေတြထဲက အက်ဥ္းက်ခံ အားလံုး (လူသတ္မွဳ၊ မုဒိမ္းမွဳလို လူတဦးအား ထိခိုက္ နစ္နာ ေစသည္႔ ျပစ္မွဳ မ်ိဳးရယ္၊ ပုဂၢလိကပိုင္ ပစၥည္း ဆံုးရွံဳး ေစသည္႔ ျပစ္မွဳ မ်ိဳးရယ္ ကလြဲလို႔) ကြင္းလံုးက်ြတ္ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ ေပးလိုက္ တာပါ။

လက္နက္ကိုင္ တိုက္ခိုက္ ခဲ႔သူမ်ားကို ေတာင္ သတ္မွတ္ ရက္မွာ လက္နက္ ျပန္အပ္ ေစျပီး လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ ေပးခဲ႔ တာပါ။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက အမ်ိဳးသား စည္းလံုး ညီညြတ္ေရးကို ထူေထာင္ရန္ “အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔” အမိန္႔ကို ထုတ္ျပန္ ခဲ႔တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေစတနာ သိပ္မမွန္ ေတာ႔ အမိန္႔နဲ႔ နဲနဲ လြဲေခ်ာ္ျပီး နိုင္ငံေတာ္ လံုျခံဳေရး အက္ ဥပေဒအရ ထိန္းသိမ္း ထားသူ တခ်ဳိ႕ မပါ ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ နိုင္ငံေရ အက်ဥ္းသား ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို လႊတ္ပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ႔ ဆရာ ရာဂ်န္တို႔၊ ဗိုလ္မွဳး ခ်စ္ေကာင္း တို႔ဆို ၁၉၆၃ အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ အမိန္႔နဲ႔ လြတ္ လာတာပါ။ အဲဒီ အမိန္႔ ထုတ္စဥ္က တနိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ႔ အက်ဥ္းသား (၁၂၀၀၀) ခန္႔ကို တခါ လႊတ္ေပး ဘူးျပီး၊ ၁၉၈၈ လူထု လွဳပ္ရွား မွဳၾကီး အျပီးမွာလဲ အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ နဲ႔ ေထာင္ေတြ ခါခဲ႔ ဘူးပါတယ္။

-
ယခု စက္တင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔မွာ ထုတ္ျပန္ ခဲ႔တဲ႔ လြတ္ျငိမ္း သက္သာခြင္႔ အမိန္႔ ကေတာ႔ ရာဇ၀တ္ က်င္႔ထံုး ကိုဓ ဥပေဒပါ ျပစ္မွဳ ဆိုင္ရာ က်င္႔ထံုး ဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁ ပုဒ္မခြဲ (၁) အရ လူအခ်ိဳ႕ ကိုသာ လႊတ္ေပး တာပါ။ အားလံုးကို လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္း သာခြင္႔ ေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။

-
+++ ++++

-
တကယ္ေတာ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ယံုၾကည္ခ်က္ ေၾကာင္႔ အက်ဥ္းက် ခံေနရတဲ႔ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြဟာ ဘာလက္နက္မွ စြဲကိုင္ မထား ၾကပါဘူး။ လက္နက္ စြဲကိုင္ထား သူေတြကိုေတာင္ အပစ္အခပ္ ရပ္စဲျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထား ေသးတာ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ႔ေရးကို တကယ္ လိုလားရင္ လက္နက္မဲ႔တဲ႔ နိုင္ငံေရး အယူအဆ မတူသူ ေတြနဲ႔လဲ မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆိုင္ ေဆြးေႏြး သင္႔တာေပါ႔။

-
တိုင္းျပည္ ေကာင္းက်ိဳးကို တကယ္ လိုလားရင္ ျပစ္မွဳ အမ်ိဳးမိ်ဳးနဲ႔ လုပ္ၾကံ စြဲဆို အက်ဥ္းခ် ထားတဲ႔ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုးကို အေထြေထြ လြတ္ျငိမ္း ခ်မ္းသာခြင္႔ အမိန္႔ ထုပ္ျပန္ျပီး ျခြင္းခ်က္မရွိ ခ်က္ခ်င္း လႊတ္ေပး သင္႔တာေပါ႔။ ဒါမွ ေစာင္႔ၾကည္႔ ေနတဲ႔ ကမၻာက ယံုၾကည္မွဳကို ရမွာေပါ႔။

-
အေမ႔အိမ္ကို လြမ္းရက္နဲ႔ ျပန္မလာ နိုင္ေသးတဲ႔ အေ၀းေရာက္ သားသမီးေတြ ကိုလဲ လက္ကမ္း ၾကိုဆို သင္႔တာ ေပါ႔။ ကြဲကြာ ေနတဲ႔ မိသားစု ေတြကို ေသာက ကင္းကင္းနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ ထမင္း လက္ဆံု စားခြင္႔ ျမန္ျမန္ ရေစ႔ ခ်င္ပါျပီ။

◦

၄၇ ႏွစ္ေျမာက္ မင္းကိုနိုင္ မွသည္....

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၁၂)

“ အခန္း ၄၆… ေနာက္ေပါက္မွာ ဧည့္သည္..”

ရိုးေကာလ္ ခန္း အလယ္ ေပါက္ကေန.. အေဆာင္ အလယ္ ကြင္းျပင္ၾကီးကို လႊမ္း ေအာင္..ေအာ္လိုက္တဲ့.. ေက်ာင္းသူ တေယာက္ရဲ႕ အသံ က..က်ယ္ေလာင္ လွေပမဲ့.. အခန္းထဲက အျမန္ေျပး ထြက္ ျပီး ..အေပၚထပ္ ၀ရံတာ က..လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. လူ မျမင္ရေတာ့။

ဒီေန႕ညေန ..ေရေလး ဘာေလး ေစာေစာ ခ်ိဳး.. သနပ္ခါးေတြ ဘာေတြ လိမ္းျပီး.. စာက်က္ မလို႕..စာအုပ္ ကိုင္ကာ ရွိေသး…။ ကိုတိုး တို႕လည္း မျဖစ္နုိင္.. သူတို႕ လဲ..ဒီအခ်ိန္ စာ အသဲအသန္ က်က္ေနရ ေတာ့မွာ.. ။ ပင္းယ ေဆာင္က.. ဟို..လူၾကီး မ်ားလား မသိ..။ တေန႕ကလည္း.. အခ်ဥ္ထုပ္ ေတြ.. တေထာၾကီး လာေပး သြားတယ္။ မျဖဴကလည္း.. သူ႕လက္ထဲက..စာအုပ္ကုိ စိတ္မပါ လက္မပါ.. လွန္ေနရင္း..

-

“ မွံဳၾကီး တို႕ ေတာ့..မျဖစ္နိုင္ဘူးဟ.. ဒါမဲ့.. ဆင္းမယ္ဟာ.. ပ်င္းတယ္..လက္ဖက္ရည္ လည္း ၀ယ္ရ အံုးမွာ.. ”

-

ထံုးစံ အတိုင္း..ေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲ ေတြ..ဒင္နာ ေတြ ျပီးေတာ့.. စာေမးပြဲ ၾကီးက..ေရာက္ လာျပန္ျပီ။ အခု ထက္ထိ ႏွဳတ္တိုက္ က်က္ ေနရတဲ့.. စာေတြကို စိတ္ပဲ ညစ္လွျပီ။ စာကို ဖတ္ျပီးေတာ့ပဲ နားလည္ခ်င္တာ..။ ဆရာ ဦးမင္းေဆြ ေျပာတဲ့..သူတို႕ နိုင္ငံျခားမွာ သင္ခဲ့ရတဲ့..Open book ဆိုတာမ်ိဳး..လုပ္ၾကည့္ ခ်င္လိုက္တာ။ ေအာနပ္စ္ တန္းေတြ မွာ ေတာ့..တ ဘာသာ လုပ္တယ္လို႕ ရီမြန္ ေျပာေျပာ ေနတာပဲ..။ အင္း..ဆရာေတြကလည္း..ေအာနပ္စ္ မွ အထင္ၾကီး တာ..ေက်ာင္းသား ထင္တာ.. ။ ေနေပါ့ဟာ…။

အကြက္စိ တဲ့..မျဖဴ ကေတာ့.. စိသလား မေမးနဲ႕..။ အျပန္ တခါတည္း..ညစာ တင္ဖို႕..ထမင္းခ်ိဳင့္ ပါ ယူလာတယ္။ ခုတေလာ လည္း.. အိမ္မျပန္ ျဖစ္တာနဲ႕.. မျဖဴ ..သူ႕ဖာသူ အိမ္ ျပန္ျပီး ခ်က္ ယူလာတဲ့..ဆိုက္ေပါ့..( တရုတ္ရိုးရာ မုန္လာဥ ေျခာက္ဟင္း) နဲ႕ ခ်ဥ္ေပါင္ေက်ာ္ ပဲ ကပ္ တုတ္ေနရ သည္။ ကိုယ့္ကို ဟင္းလုပ္ေပးေနက်.. မယု လည္း.. ေက်ာင္းျပီး သြားျပီ ဆိုေတာ့..ကြာလဖိုင္းတန္း ဆက္တက္မလား ဘာလား.. ကိစၥေတြ ရွဳပ္ရင္း.. နယ္ ျပန္သြားေတာ့.. စာေမးပြဲ နီးမွ.. သူ ဟင္းငတ္ ေနသည္ေလ။

ညေန ေလးနာရီထဲက.. ဟင္းေတြ စခ်ျပီ ဆိုေတာ့..ထမင္းစားခန္း ထဲမွာ..တခ်ိဳ႕ ညစာ ေစာေစာ စားတဲ့ လူေတြ ေတာင္ ေရာက္ေနၾကျပီ။ မမနႏၵာ ကို.. တပတ္တခါ သူ႕အိမ္က လာပို႕ တတ္တဲ့.... စတီး ေလးဆင့္ခ်ိဳင့္ ၾကီး နဲ႕ ေတြ႕လိုက္ေတာ့.. ဗိုက္ေတာင္ ဆာခ်င္ သြားျပီ။ “ညက် လာစားမယ္ေနာ္..မ” လို႕.. လွမ္းစ ရင္း..ထမင္းစားခန္း ထဲ.. ဟုိေငး ဒီေငး လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ.. မျဖဴကေတာ့.. ၀က္သားနဲ႕ ဗံုလံုသီး ဟင္း ကို..ခ်ိဳင့္ေတြထဲ ထဲ့ျပီးလို႕..ထမင္းစားခန္း ေစာင့္ေပးေနတဲ့..အန္တီ ျမ ဆီမွာေတာင္..အပ္ျပီးသြားျပီ။

အေဆာင္ ေနာက္ေပါက္မွာေတာ့ ..ေနာက္ဆံုးႏွစ္ က.. မမ ေတြသာ ပို အလုပ္မ်ား ေနၾကသည္။ စာေမးပြဲ အတြက္ ပူရတာ တမ်ိဳး ..ခ်စ္သူ..ဒါမွမဟုတ္..ခ်စ္သူ မျဖစ္တျဖစ္ေလးေတြ နဲ႕.. ခြဲရေ တာ့မွာက..တခက္.. ။ ေနာက္ေပါက္ တဲ့တဲ့က.. ပါေမာကၡ အိမ္ ရဲ႕ ေရွ႕အုတ္ခံု လည္း မလြတ္.. ။ အင္း၀ ေဆာင္ေရွ႕ဖက္..ကံ့ေကာ္ပင္ေတြ ေအာက္မွာ လည္း မတ္တပ္..။ ULB သြားတဲ့ လမ္းေလး ထဲမွာ လည္း..ဟိုနား..ဒီနား..။ တခ်ိဳ႕က..ပုဂံလမ္း ဖက္ ကို ဦးတည္လို႕..။ ဆံပင္ ေကာက္ေကာက္.. ဖင္ေကာက္ေကာက္ေလး နဲ႕..ေဒးဒရဲ Queen ဆိုတဲ့..အမ ၾကီး ဆီ ညေနတိုင္း လာတဲ့.. RIT က..အကိုၾကီး လည္း ေရာက္ေန ျပီ .. ခင္ေတာင္ ေနျပီ ေလ..

“ အမ..ေရခ်ိဳးတုန္း.. ေနာက္တနာရီ ေလာက္ ေစာင့္အုန္း..” လို႕ ေနာက္ေတာ့.. ျပံဳးေနတယ္။

“ဟိုမွာ .. မထိုက္ တို႕အတြဲ ..” လို႕..မျဖဴ ျပတဲ့ ဖက္ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. သိပၸံ ကန္တန္းန္ ေဘးက.. စာသင္ေဆာင္ ေတြ ၾကားထဲမွာ.. ဒဂုန္ေဆာင္က..အကိုၾကီး နဲ႕..။

“ ေနအံုး..ငါတို႕ ဧည့္သည္ ဆိုတာ.. ဘယ္သူလဲ မသိဘူး…”

သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္..ဟို ရွာ..ဒီရွာ လုပ္ေနတုန္း မွ.. ဟိုးဖက္.. အင္း၀ မုခ္ဦး ေအာက္က..ထ လာတဲ့.. ကိုေအးေဇာ္ဟန္ ကို လွမ္းျမင္လိုက္ ၾကသည္။ အေတာ္ေတာ့ အံ့ၾသသြားမိ သည္။ သူတို႕လည္း..ေအာနပ္စ္ တန္းေတြ..စာေတြ နဲ႕ လံုးပန္းေနၾက မွာပဲ လို႕ ထင္ေနတာ.. ျပီးေတာ့.. သိပ္ျပီးေတာ့ လည္း လာေလ့ ရွိတာ မဟုတ္ဘူး ေလ..။ ေအးေလ.. ဘယ္သူ႕ဆီ လာတာမွန္း မွ မသိတာ…အခန္း ၄၆ လို႕ပဲ ေခၚတာ ကို... ။ မျဖဴ မ်က္ႏွာ ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့.. သြားထက္ေလးေတြ အကုန္ေပၚေအာင္ ျပံဳးေနလိုက္တာ..။

-
..
.
.
.
.
.
.
.
.

 

◦

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၁၂)

စိန္ပန္းနဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၁၁)

“ ဒါကေတာ့.. မေျပာတတ္ ဘူးေလ…ဆရာပဲ.. ေရြးခ်ယ္ ဆံုးျဖတ္ ရမွာ..”

“ ေအးေလ..ဟုတ္ပါတယ္…”

ဆရာ့ မ်က္လံုး ေတြက..မွိဳင္းရီ ေန သည္။ ဆံပင္ေတြ ကလည္း သိပ္မေသသပ္ခ်င္။ မႏၱေလး ရွပ္ အျဖဴ ေရာင္ ရဲ႕ အေပၚဆံုး ၾကယ္သီး တလံုးက..အပ္ခ်ည္ ေခ်ာင္ျပီး.. ေနရာတက် ရွိမေန တာကိုလည္း.. ျမင္မိ ေနျပန္ ပါျပီ။

ေအာ္..ခက္လိုက္တာ..။ ေလာကၾကီးကလည္း ခက္စရာ မရွိ ရွာၾကံ ခက္ေနပါေပါ့ ။

အဲ… သူ႕အေတြးေတြ က..ဘယ္လိုလုပ္ ကိုတိုး ပါးစပ္ ထဲ ေရာက္သြား ရျပန္တာ လဲ…

“ ဆရာကလဲ ဗ်ာ..ခက္စရာ မရွိ ရွာၾကံ ခက္ေနျပန္ပါတယ္…. သြားလိုက္ေပါ့.. သူတို႕ စီစဥ္ေပးတဲ့ အတိုင္း လုပ္လိုက္..လြယ္လြယ္ေလး.. ”

“ ေအးပါ..ငါ စဥ္းစား ပါ အံုးမယ္ ကြာ..”

တကယ္ေတာ့ လည္း.. ဒီေလာက္ လြယ္လြယ္ ဆံုးျဖတ္ ဖို႕ ေတာ့..ဆရာအတြက္ ဘယ္လြယ္ပါ့ မလဲေလ.. မာစတာ သီးစစ္စ္ ၾကီးက.. Mid-way defense ေတာင္ျပီး ျပီ ဆိုေတာ့.. အေတာ္ ခရီးေပါက္ေနျပီ။ ေနာက္ျပီး.. ဆရာ့ အေမ မုဆိုးမၾကီး နဲ႕.. အမ အပ်ိဳၾကီး ကေရာ.. သေဘာတူ ပါ့မလား..။ သူ သိသေလာက္ေတာ့.. အဲဒီ ဆရာမၾကီး က..ေတာ္ေတာ္ တင္း ျပီး .. ျပတ္ တယ္ တဲ့…။ ေဖေဖ တို႕ေတြ နဲ႕ ေက်ာင္းမွာ ခင္ ကတည္းက.. ခပ္မာမာ အမ်ိဳးသမီး လို႕ ေျပာဖူးသည္။ ဆရာ့ က်ကာ မွ ဘယ္လို ျဖစ္သလဲ မသိ။

ဘာပဲေျပာေျပာ..ဟို..အမၾကီး တို႕ ဖက္က.. ဆရာ စင္ကာပူ သြား အလုပ္လုပ္ ဖို႕ ..အကုန္ တာ၀န္ယူ လုပ္ေပး မယ္ ဆိုတာ..၀မ္းသာစရာပါ ပဲေလ…။ ခက္တာက.. အခု ခ်က္ျခင္း အလုပ္ထြက္ ရမယ္.. မာစတာ လည္း ျပီးေအာင္ ေစာင့္မေနနဲ႕ ေတာ့ ဆိုတာ ၾကေတာ့..သိပ္ မဟုတ္ေသးပါ ဘူး… ။ ဆရာ စိတ္ကူးယဥ္ ထားတဲ့.. တကၠသိုလ္ ကထိက ဘ၀ ဆိုတာ ကိုေရာ.. ဘယ္.. လြယ္လြယ္ စြန္႕ျပစ္ နိုင္ ပါ့ မလဲ ေနာ္…။ တကယ္ဆို..ဆရာက.. ေက်ာင္းစာ ဘာသာရပ္ ေတြ မွာ ..ေတာ္ေတာ္ ပိုင္နိုင္ ျပီး.. စာအရွင္း လည္း ေကာင္းတာ။

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

 

◦

စိန္ပန္းနဲ႕ ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၁၁)

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၁၀)

ေကသည္ ကိုကိုေ၀ ကို ေက်းဇူးတင္ျပီးလွ်င္.. သူ ရေသာ
သီခ်င္းမ်ား ကို စဥ္းစား၏။ ဆံုးရွံဳးရေသာ ကိုေစာညိန္း..မျမင္ဘူးလိုက္ေသာ
အနုပညာသည္ တဦး..သူဟာ ေလွတစင္း နဲက ျမစ္ေၾကာမွာ ေမွ်ာမယ္ ဆိုျပီး ဘယ္သူ မွ
တားလို႕မရ..တကယ္ ထြက္တတ္ တယ္လို႕ အဆိုရွိဖူးတယ္။ သည္ အခါမွာ.. ေကာင္းကင္မွ.. တိမ္ အပြင့္အဖူးမ်ား ေရဆင္းလို႕ ကူးၾကတာကို..ဆည္းဆာ ျပာမင္လဲ့လဲ့ မွာ သူျမင္ ခဲ့တယ္
ထင့္။

ေငြသား သင္ျဖဴးလား လို႕...
ထင္ေယာင္
ျမင္ေယာင္မွားဖြယ္..
လွမ်ိဳးစံုၾကဴးတဲ့ ပင္လယ္ေရျပင္က်ယ္..
သဲသာေသာင္ နဲ႕
ေငြေရာင္ကမ္းစြယ္
ထပ္ၾကိဳးဆင္ တဲ့ ပင္တိုင္ဖ်ား..
မုပၸလင္ နဲ႕လင္းယဥ္
အလား..
နာ၀ါ ေလွမ်ားေတြရယ္....

ေက...ဒါမွမဟုတ္.. ၾကည္ေအး ကိုယ္တိုင္ က.. ကိုေစာညိန္း ရဲ႕ ဆည္းဆာ ကို မွ ရူးသြပ္သူေပလား...။ အင္းလ်ား ကို ၀င္၀င္ျခင္း ေန႕တုန္းကလည္း.. ဆည္းဆာ ကို ျမည္တမ္း ခဲ့တယ္။ အခု.. သူငယ္ခ်င္းေတြ စုျပီး..တီးၾက ဆိုၾကေတာ့လည္း.. ကိုကိုေ၀ ဆိုသူက.. ကာလေပၚထဲ က ..ကိုေစာညိန္း တပုဒ္ပုဒ္ ဆိုပါလား လို႕..အၾကံေပး ေတာ့.. ေကက ..ခ်က္ျခင္းပဲ..ဆည္းဆာ..ကိုသာ သတိရ ျပန္တယ္။ ကိုေစာညိန္း ရဲ႕ ဆည္းဆာ ကလဲ..တကယ့္ကို သာယာ ၾကည္နူး ယစ္မူး လြမ္းေမာ စရာ...။

တကယ္ေတာ့..ဆည္းဆာ ဆိုတာ.. လြမ္းတတ္သူ ေတြ အတြက္.. ျမည္တမ္း ညည္းငို စရာ ပခံုး တခု လို...။ ျပီးေတာ့... ေတြးခ်င္သူ ေတြ အတြက္လည္း.. ေျခခင္း လက္ခင္း အေတြးေတြ ခင္းခ်င္တိုင္းခင္း ဖို႕သာ.. ။

သူ႕အတြက္ေတာ့..ဆည္းဆာ ဆိုတာ..အေမွာင္လာ ေတာ့မယ္ လို႕ ၾကင္နာစြာ သတိေပးေနတတ္တဲ့..ညင္သာ တဲ့ လက္တစံု လို သာ မို႕..အလြမ္းနဲ႕ အေတြး ၾကား..မွ်တ နိုင္ပါေစ လို႕သာ..အျမဲ ဆႏၵျပဳေန ခဲ့ ရသည္ ။ အဲဒီ တုန္းက..အလြမ္းေတြ မ်ားတဲ့.. လူ တေယာက္ အေၾကာင္း.. ေတြးရင္း..ေတြးရင္း.ေတြးေပးရင္း...မမွ်တ နိုင္..ယိမ္းယိုင္မိ ေတာ့ မလို႕...။

...
.
.
.
.
...
...
..
..
..

 

◦

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၁၀)

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြအတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၉)

~~~

ပန္းတန္းနဲ႕ ေဆာင္းတန္း သြယ္ဆီ မေရာက္ခင္...

ပန္း၀ယ္မယ္ဆို...

ကံ့ေကာ္ကိုသာ ေ၇ြးခ်ယ္ေနာ္....

~~~

အေဆာင္ေရွ႕က..သီခ်င္းသံက...တကယ့္ မြန္းေအာင္ အသံ အတုိင္း..။ အဆိုေတာ္ မြန္းေအာင္ ကိုယ္တိုင္ မျဖစ္ နိုင္ တာေတာ့..ေသခ်ာ လွသည္။

“ အသံေကာင္းလိုက္တာ ဟယ္.. ”

သူ႕အသံက..၀မ္းသာအားရ ဘယ္ေလာက္ က်ယ္သြားတယ္ မသိ..။ နံရံ ျခားေနတဲ့.. ေရွ႕ခန္းက.. မနႏၵာ တို႕ က ေတာင္..

“ ေအး.. တကယ့္ အဆိုေတာ္ ေတြ လား မသိဘူး.. တခါတေလ..တူတူး တို႕ အဆိုေတာ္ အုပ္စု လာတတ္တယ္.. တေန႕ညက..ခိုင္ထူးတို႕ လာတာေလ.. ေပ်ာ္စရာၾကီးဟာ.. ကားမီး ထိုးျပီး..ဆိုၾကတာ.. အေပၚက..အကုန္ ျမင္ေနရတယ္..”

“..ဟယ္.. မ တို႕ကလဲ..မျဖဴတို႕ေတာ့ လွမ္းမေခၚဘူး..” မျဖဴက.. ကုတင္ေပၚ ထိုင္ျပီး..သူ႕ေခါင္းက..ဆံပင္ရွည္ ေတြကို.. ေသးေသးေလး ေတြ က်စ္ ေပး ေနရင္း.. ခိုင္ထူး မၾကည့္ လိုက္ရလို႕..၀မ္းနည္း ပန္းနဲ ျဖစ္ သြားသည္။

“ အမေလး..ညည္း တို႕ ၾကံဳအံုးမွာ ပါေအ…ေတာ္ေတာ္ ညည့္နက္ တယ္ ဟဲ့.. ”

ေၾသာ္..အဲဒါ ခိုင္ထူးတို႕ ကိုယ္တိုင္ ပဲ ကိုး..။

....
..
..
..


.
.
..
..





 

◦

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြအတူပြင့္ခဲ့တယ္ (၉)

လမ္းခုလပ္က..ေတာပန္း ဒႆန

၀တၱဳရွည္ၾကီး ေရးေနရင္းက..လမ္းခုလပ္မွာ....ၾကားျဖတ္ ေျပာခ်င္ တာေလး ေတြ ရယ္ပါ။

တခ်ိဳ႕က.. ေနာက္တယ္..
“ မေက.. စိန္ပန္းေတြ..ခုထိ မေၾကြေသးဘူးလား..” တဲ့..

အခ်စ္ ဇာတ္လမ္း ကို ေစာင့္စားေနသူမ်ား ကေတာ့..
“ မင္းသား နဲ႕ မင္းသမီး ဘယ္ေတာ့ ထြက္မွာလဲ ..” လို႕ ေစာင့္ ၾကတုန္းပဲ..

လူငယ္ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ..
“ တကၠသိုလ္ ဇတ္လမ္းေတြက..က်ေနာ္-က်မ တို႕အတြက္ေတာ့.. သိလဲ မသိလို႕ ခံစားလို႕မရပါ..” တဲ့..။

ျပီးေတာ့..ေျပာေသးတယ္..
“ ေရွးကလည္း..အမ်ားၾကီးပဲ ေရးသြား ခဲ့ျပီ မို႕.. နဲနဲေတာ့..ထပ္ေန ျပီ ..ျငီးေနျပီ ” လို႕..ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ေ၀ဖန္ ျပၾကပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. ေစာင့္ျပီး ဖတ္တဲ့သူ ေတြ..အၾကံညဏ္ ေ၀ဖန္ျပဳတဲ့ သူေတြ အားလံုး ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
-

ကိုယ္တိုင္ လည္း ..ေျပာရ ရင္ေတာ့..အျမန္ ျပီးခ်င္ ေနပါျပီ။ ဇတ္လမ္း အၾကမ္းထည္ တခုလံုးက.. အေစာၾကီး ထဲက.. အေတြးေတြ ထဲမွာ.. တည္ေဆာက္ ျပီးသားပါ။ ဒီ့ထက္ ပိုေျပာရရင္ေတာ့.. ဒီ အေၾကာင္း အေတြ႕အၾကံဳ ေတြကို တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေရးခ်င္ ေနမိတာက ေတာ့…ဟိုး..ဘေလာ့ မလုပ္ခင္ ကတည္း ကေပါ့..။ အခုကေတာ့…ဘယ္လို အခန္းေလး ေတြ ထဲ့မယ္ ဆိုတဲ့.. ဆက္တင္ အပိုင္း ေပါင္း မ်ားစြာ ကို..သီးသန္႕ ပံုေဖာ္ျပီးသားပါ။ ဒါေပမဲ့..တခန္းျခင္း ပဲ.. ေတြးျပီး..တခန္းျခင္း..ဆက္စပ္ ပံုေဖာ္ ေန မိတယ္။ ဟိုအပိုင္း ေလးကို..ဒီဖက္ ထဲ့လိုက္.. ဒီအပိုင္း ေလးကို ေနာက္မွ ထဲ့မယ္ ကြာ.. စသျဖင့္ ေပါ့..။ ေရးေနရင္း မွ ထပ္ထပ္ ေပၚလာ တဲ့.. အျဖစ္ ေတြ.. လူေတြ.. ရွိလာျပန္ေတာ့..မေကာင္းေတာ့ဘူး ထင္ေနတဲ့..ကိုယ့္ မွတ္ညဏ္ ကို ေတာင္..နဲနဲ အံ့ၾသမိတယ္။

အေစာပိုင္းက..ခဏ ျဖတ္ထားျပီး.. အေရးၾကီး ရက္ နဲ႕ မၾကီးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထား တဲ့..လုပ္စရာေလးေတြဖက္ လွည့္ လိုက္အံုး မယ္ ေျပာ ေတာ့.. အျပင္ စာဖတ္ ပရိသတ္က ေတာ့.. မသိဘူး။ အိမ္က.. အမ်ိဳးအဖ်ား နဲ႕.. အမ်ိဳး အရင္း..အမ မ်ားက..မထူးေတာ့ ဘူး.. ျပီးေအာင္ ဆက္ေရး ျပီးမွ.. လုပ္စရာရွိတာ.. လုပ္ေတာ့ လို႕..

၀ိုင္း၀န္း အားေပး ၾကပါတယ္။ ကိုတင္မင္းထက္ ေျပာသလို..“ မုဒ္ ျပတ္သြားမယ္” ဆိုတဲ့..သတိေပးမူ ကိုလည္း.. လိုလို ခ်င္ခ်င္ ကို ဆင္ျခင္ မိျပန္တယ္။ အဲဒါ နဲ႕..ကဲ..ဆက္ေရးမယ္..ကြာ.. ျပီးေအာင္ ေတာ့..ဆြဲ ေတာ့မယ္ …. လို႕..။ ေအာင္ျဖိဳး ေက်းဇူး နဲ႕ သြားစ လိုက္မိ တုန္းက..ဒီေလာက္ အခ်ိန္ေပး ျဖစ္မယ္ မထင္ ခဲ့တာ..အမွန္.. ။ တလက္စတည္း.. မေၾကးမံု ေရ.. ညီမ ေရးခိုင္းတဲ့.. ဆုိညည္းမိေသာ သီခ်င္း မ်ား ဆိုတာ ကိုလည္း..ဒီ ၀တၱဳရွည္ၾကီး ထဲမွာပဲ.. ယူလိုက္ပါ ေတာ့ လို႕..။ သီခ်င္းေတြ..အမ်ားၾကီး ဆို မိအံုးမွာေလ...။

တကယ္က ေတာ့.. နာက်င္စရာ.. စက္တင္ဘာ အေငြ႕အသက္ ေတြၾကား ထဲမွာ..အနု ရသ ေတးေတြ ကိုလည္း.. ထိုင္ မဆို ခ်င္ ေနတာ..အေၾကာင္းရင္း တခု ပါ..။ ဒါေပမဲ့.. ေျပာခဲ့သလို.. ဆက္လက္ ေရးခြင့္ ျပဳပါေတာ့…။ သိပ္လည္း အမ်ားၾကီး မက်န္ ေတာ့ဘူး လို႕ ထင္ပါတယ္။ အလြန္ ဆံုး..၁၅ ေလာက္ ဆို ျပတ္မ်ား ျပတ္မလား..မသိ။ ျပီးရင္ေတာ့.. ဘေလာ့ ကိုလည္း.. အေတာ္ၾကာ..နားထားမိ ပါအံုးမယ္။

ပထမ တခန္း ၂ ခန္း တင္ျပီး တဲ့ အခါက်ေတာ့..စဥ္းစားမိ ေသးတယ္။ ကိုယ့္ဖာကိုယ္ ျပီးေအာင္ အကုန္ ေရးလိုက္မယ္..ျပီး မွ..ေသခ်ာ ေခ်ာျပီး.. တခန္း ျခင္း ျပန္တင္မယ္ ေပါ့။ ဒါေပမဲ့.. အဲဒလို လဲ မလုပ္ျဖစ္ျပန္ဘူး။ တခန္း ေရးျပီးတာနဲ႕.. တေခါက္ေလာက္ ျပန္ဖတ္ ျပီးရင္..လူက..တင္ခ်င္ ေနျပီ။ ( ခက္ထွာ..)
-

အဲဒီ အခါ က်ေတာ့.. တရက္ ေလာက္ ေနေတာ့မွ.. ဘယ္ေနရာ ေလးက..မွားသြားတာ…ဟို အပိုဒ္ကေလးကို ဒီလို ေလး ေရးလိုက္ရ..ေကာင္းသား..ဆိုတာေတြ ျဖစ္လာ ေရာ။ တခု ျခင္း..ဟိုဟာ လိုက္ျပင္ လိုက္..ဒီဟာ လိုက္ေခ်ာ လိုက္ လုပ္ေန ျပန္ေတာ့.. ခပ္ေစာေစာ ဖတ္သြား တဲ့သူေတြ အတြက္.. လိုတာ ေတြ.. ရွိ ကုန္ျပန္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္..ျပီးမွ စုဖတ္ မယ္ ဆိုတဲ့ လူေတြ အတြက္လည္း.. ပိုေကာင္းပါတယ္..လို႕။

ဒါေပမဲ့.. အဲဒီလို တခန္းျခင္း..ေရးသြား..တင္သြားျပီး.. စာဖတ္သူ ေတြ..သူငယ္ခ်င္း ေတြ ရဲ႕..ေ၀ဖန္ အၾကံျပဳခ်က္ ေတြ ကို နားေထာင္ ရေတာ့လည္း.. စာက..ပို ျပီးေတာ့.. စံုလင္..အသက္၀င္.. အရွိန္ ရ လာသလို လည္း ထင္မိတယ္။ ဥပမာ.. ဒဂုန္ေဆာင္ အတြင္းေရးမွဴး ကိုေနလင္း နဲ႕ သူ ေပးတဲ့ ကြန္မန္႕ေတြ ထဲကေနျပီး..တခ်ိဳ႕ ဇာတ္ကြက္ အသစ္ကေလး ေတြ..ျပန္ေပၚလာတယ္။ ေနာက္ျပီး ဇတ္လမ္း ထဲ မွာ ပါတဲ့…သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က..ၾကိဳၾကိဳ တင္တင္.. လွမ္း သတိေပး တယ္။ “နင့္ စာကို.. ငါ့ အမ်ိဳးသမီး ကလည္း..အရမ္း စိတ္၀င္စား ျပီး..ေစာင့္ဖတ္ ေန တယ္..” ဆိုပဲ။ း)) သူ ကပဲ.. မေနနိုင္ မထိုင္နိုင္.. အင္တာနက္ သံုးေလ့ မရွိ တဲ့.. ဇတ္လမ္း ထဲက..သူငယ္ခ်င္း မေတြ ကိုလည္း..တေယာက္ျခင္း..ဖုန္းဆက္..အေၾကာင္းၾကား လိုက္ပါ ေသးသတဲ့။ ေစတနာ ဗလပြ နဲ႕ေလ..။ ျပီး ေတာ့.. ကိုယ့္ကို ျပန္ စကား ပါး လိုက္ ေသးတယ္။ မဟ၀ွါက.. သေဘာ က် ေနေပမဲ့..မဟိုဒင္း ကေတာ့.. အတိတ္ေတြကို.. ျပန္ အစ မေဖာ္ ေစခ်င္ဘူး တဲ့။ ကဲကြယ္..ခက္ပါလား.. ကိုယ္က.. ဘယ္လို ေရးဖြဲ႕မွာ လဲ ဆိုတာ.. ခမ်ာ ေတြ..ေသခ်ာ မသိ.. ဖတ္လဲ မဖတ္ ရပဲ နဲ႕.. ေတာ္ၾကာ.. ရန္ကုန္က ေန.. တရားေတြ ဘာေတြ..လွမ္း ဆြဲ ေနပါ အံုးမယ္။ း)) ေတာ္ ေတာ့.. နင္..ဘယ္သူ႕ မွ ေလွ်ာက္ ဖြ မေနနဲ႕.. ဖတ္မွာ.အသာဖတ္…။

စကား မစပ္.. ဒီစာေလး စေရး ျဖစ္ေတာ့.. ဘေလာ့ ဘန္နာ ေလး ကို လည္း ျပင္လိုက္ ေသးတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ စေရး ကတည္းက.. တခါ မွ ျပင္ဖို႕..အခ်ိန္ မေပး ျဖစ္ တဲ့ ဘန္နာ အေဟာင္းေလးက.. လွေပမဲ့.. စာသား ေတြက.. အခု ခံယူခ်က္ အေတြ႕အၾကံဳ ေတြနဲ႕..အက်ံဳးမ၀င္ခ်င္ သလို ျဖစ္ ေနတယ္ လို႕..ခံစား မိတယ္ေလ။

Sharing same interest..

Making virtual friends...

Creating own space..
Pouring out unfinished thoughts...

Because...not always fortunate enough to have that all...

လို႕.. ဆိုခဲ့ ေတာ့...

ဥပမာ..making virtual friends ဆိုတာၾကီး ကို.. သေဘာ မက် လွ ေတာ့ဘူး။ ဆိုလိုတာက.. virtual friends ေတြကို..သေဘာမက် လို႕ မဟုတ္ဘူး.. ဒါ အတြက္ နဲ႕ေတာ့..ဘေလာ့ဂ္ ေရးတာ..လို႕ အထင္ မေရာက္ ေစ ခ်င္ တာပါ။ စိတ္အာသာ ေျဖ ဖို႕..ဘေလာ့ ေရးၾက တယ္ ဆိုတာ မ်ိဳးကို လည္း..သိပ္ေတာ့..လက္ မခံ ခ်င္။ တကယ့္ကို စာေရးျခင္သူ မို႕ကို.. စာေရး ရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ကို.. ဘန္နာ အသစ္ မွာ.. ဒီလို ေျပာင္း လိုက္ပါတယ္။

Writing is my inspirational..
just like walking through the mountains

and gazing to the wild flowers..

ေနာက္ခံ ပံုေလး ကိုလည္.. ခရီး ထြက္စဥ္က..ရိုက္ယူ ခဲ့တဲ့..ဆြစ္ေတာင္တန္း ၾကီး နဲ႕ ေတာပန္းေလး ေတြ ကို..ေနာက္ခံ ထား ျပစ္လိုက္တယ္။ ပံု ၂ခု ကို overlap လုပ္ဖို႕ အတြက္ ေတာ့ ..ကိုယ္တိုင္ မလုပ္တတ္လို႕..photoshop ကၽြမ္းက်င္ တဲ့..ကိုေအာင္သာငယ္ ကို..အကူအညီ ေတာင္းရ ပါတယ္။ ( ေနာက္က် ေက်းဇူးပါ း) ကိုယ္က..လမ္းေလွ်ာက္ရ တာကို လည္း..ၾကိဳက္တဲ့ အျပင္..ေတာင္ေတြ ကိုလည္း..ခ်စ္သူ ဆိုေတာ့..အဲဒီပံု ကို ေတာ္ေတာ္ သေဘာက် မိတယ္။ သိပ္ေတာ့..ဗမာ မဆန္ လွ ဘူးေပါ့။ ေကာင္းကင္ ၾကီးကလည္း..မွိဳင္း ေနေတာ့…နဲနဲ ေတာ့..လြမ္းစရာ ၾကီး ျဖစ္ေန ေလ သလား မသိ။

-

ထားပါေတာ့ ေလ.. ။ ေျပာခ်င္တာက.. Wild flowers ဆိုတဲ့.. ေတာပန္း ေလး ေတြ…။ ဒီရက္ ထဲ.. ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးမွာလည္း.. Spring ေႏြဦး ရာသီ ဆိုေတာ့..ေတာပန္း ေလး ေတြကို..သိပ္ကို လွ ေန တယ္။ ျပီးေတာ့..ေတာပန္း ဆိုတာ.. ဗမာျပည္မွာ ရွိစဥ္က.. ပန္းစံု ေပါ လြန္း တဲ့ ျမိဳ႕ပန္း ေတြၾကား.. တခါမွ.. ေတာပန္း ေတြ ရဲ႕ အလွကို မခံစား ခဲ့ဖူးဘူး။ သူတို႕ေတြ ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က...ဘာအထူးျပဳလုပ္ခ်က္ မွ မလိုပဲ နဲ႕ကို..အခ်ိန္တန္ရင္.. မပြင့္မေနရ..ပြင့္ကို ပြင့္လာတတ္တဲ့..အရိုင္းပန္း ေလးေတြ..။ ဒါေပမဲ့..လွခ်က္ ၾကေတာ့လည္း.. ျမိဳ႕ပန္းေတြ ထက္ မေလ်ာ့ ေအာင္.. တမူထူးျခားျပီး..စြဲမက္ စရာ ေကာင္းလွတာ မ်ိဳး..။ အထူးျခား ဆံုး ကေတာ့.. ဘယ္သူ႕မွ ေအာက္မက်ိဳ႕ပဲ ..အားမကိုးပဲ နဲ႕ကိုယ္.. ပြင့္ လာ ၾကတာပဲ..။ ၾကည့္ခ်င္ ျမင္ခ်င္သူ ရွိလား..မရွိလား လည္း.. သူတို႕ မသိ..။ ရိုင္းခ်င္ တိုင္း ရိုင္း ေနတဲ့..သဘာ၀ စစ္စစ္ က ကို..သူတို႕ ရဲ႕.. ဂုဏ္ လို႕ မထင္ရ တဲ့..ဂုဏ္ စစ္စစ္ ျဖစ္ေနတာပဲ။

-
မနက္ ..မနက္..လမ္းေလွ်ာက္ တဲ့..လမ္းေဘး တေလွ်ာက္..ေတာပန္းေတြ လွ လြန္းလို႕.... ရပ္ ရပ္ ျပီး ေငး ျဖစ္တယ္..။ “ဓါတ္ပံု ရိုက္ယူ ထား ျခင္ လိုက္တာ” .. လို႕..ေတြးျပီး.. ေနာက္ တေန႕..ထြက္ ေတာ့လည္း..ေလာေလာ..ေလာေလာ နဲ႕..ကင္မရာ ပါမသြား ျပန္ဘူး..။ အဲ လို နဲ႕.. သံုး ေလးရက္ ေလာက္ေန.. ကင္မရာ ယူသြား တဲ့ ေန႕ၾကေတာ့.. ေတာပန္း ေလး ေတြက.. ညိွဳး ကုန္ ပါေရာလား..။ ေန႕ေရႊ႕ ညေရႊ႕ နဲ႕..၀ီရိယ နည္းျခင္းပဲ လို႕.. ကိုယ့္ဖာကိုယ္ အျပစ္ တင္ရင္း..ေတာပန္းေလး ေတြက..ေပးတဲ့.. မတည္ျမဲ ျခင္း ဆုိတဲ့..

သံေ၀ဂ တရား နဲ႕ အတူ…ဘ၀ ဒႆန တခု ကို လည္း..အေသအခ်ာ ရလိုက္ မိ ေတာ့တယ္။

-

“ ပြင့္ေနတုန္း..လွေနတုန္းမွာ..အမိအရ..ရိုက္ယူ ထားသင့္ တာ..”

-
ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား.. ဘယ္အရာမွ.. မတည္ျမဲ တဲ့..သဘာ၀ တရားထဲမွာ..အားလံုးက..ဖ်ဳးိကနဲ..ဖ်ပ္ကနဲ..ေပၚလာ ေပ်ာက္သြား..။ စိတ္ခံစားခ်က္ နဲ႕.. သာယာၾကည္နူးမူ.. ဆိုတာေတြ ကလည္း..အျမဲ တသမတ္ တည္း ေမြးယူ လို႕ ရတာ မ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေလ..။

-
အဲဒါ နဲ႕ပဲ.. တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ျပန္ေပၚ ေနတဲ့.. တကၠသိုလ္ ေန႕ရက္ ေတြ ကို.. အမိ အရကို.. ရိုက္ယူ မွတ္တမ္းတင္ ေနမိ ေတာ့တာပါပဲ။

◦

လမ္းခုလပ္က..ေတာပန္း ဒႆန

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၈)

သူ႕ ေရွ႕က ..ျမင္ကြင္း ထဲ .. အိမ္ေရွ႕ လမ္းမၾကီး က..ကႏၱာရ ၾကီးတခု လိုပဲ..ေျခာက္ေသြ႕ ေနလိုက္တာ..။

-
တကယ္က..လမ္းမ ေပၚ..ေႏြေနပူပူ ေအာက္မွာ..သြားလာ လွဳပ္ရွား..ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကား ေနတဲ့..လူေတြ..စက္ဘီး ေတြ..ျမင္းလွည္းေတြကို.. အာရံု မစူးစိုက္မိ ျခင္းသာ..။ သူ႕အာရံုမွာ ရွိေနတာ.. ကား ေတြ ဥဒဟို ေျပးလႊားေနတဲ့..ျပည္လမ္းမ ၾကီးလား..။ အင္းလ်ားကန္ နဲ႕ လွည္းတန္း လား..။ အင္း၀မုခ္ဦး ေအာက္က.. ထိုင္ေနက်.. လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္ ထိုင္ခံု ေလးေတြ လား..။ ဆင္းေနက်.. ပုဂံလမ္း မွတ္တိုင္ ဂိတ္ကေလးလား..။

-
အခု သူ ေငးစိုက္ ၾကည့္ ေနတာကေတာ့.. အပူ ေရာင္ .. ဖုန္ထူထူ လမ္းမ တခု ..။ ခံစားေနရ တာ က ေတာ့.. ပ်င္းရိျခင္း နဲ႕ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ျခင္း ရဲ႕ ၾကားက..ျငီးေငြ႕ျခင္းတမ်ိဳး မ်ိဳး ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္မည္..။

-
ေငြ သိမ္း ေကာင္တာ မွာ ထိုင္ရင္း.. ေဘာက္ခ်ာ စာအုပ္ အေဟာင္းတခု ရဲ႕ေနာက္ေက်ာ ကို..ေဘာပင္ တေခ်ာင္း နဲ႕.. အဓိပၸါယ္မဲ့.. ေလွ်ာက္ျခစ္ ေနမိတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ေတာ့....သီခ်င္း တစ…

~~ေမ......

ေမ လ ရဲ႕ ေႏြ ရက္ရွည္..
ျငိဳးရက္စက္ ပူတဲ့ ေႏြ…~~
~~တေရြ႕ေရြ႕ နဲ႕ကုန္လြန္ရင္..
မိုးဦးဆီ ေရာက္လုျပီ....ေမ…~~

-
...
..
...


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

◦

စိန္ပန္းနဲ႕ကံ့ေကာ္ေတြ အတူပြင့္ခဲ့တယ္(၈)