ေဖေဖေျပာတဲ့ ေခတ္သစ္ပံုျပင္

အသက္ေတြ ၾကီး ၾကီး လာ ေလ..ငယ္ဘ၀ ေတြက..ပို ပို အဖိုးတန္ လာ ေလ .. ပို ပို ..တမ္းတ သတိရ စရာ ျဖစ္ေလ...။

ခုခ်ိန္မွာ စိတ္ေတြ ကို အနားေပး ရင္း.. ငယ္ငယ္က.. ပံုျပင္နားေထာင္ ခ်ိန္ေလး ေတြ ဆီ.. အလည္ ျပန္သြား မိ ေတာ့ သည္။




ေဖေဖ့ စာအုပ္ ဗီရို ထဲ မွာ.. ရုရွပံုျပင္ စာအုပ္ အနီ ၾကီး တအုပ္ ရွိ သည္။ အေတာ္ ေလး ထူ ျပီး.. သားေရ ဖံုး အနီ ၾကီး နွင့္ မို႕.. သာမန္ အားျဖင့္ ၾကည့္ လွ်င္ေတာ့..ကေလး ေတြ နဲ႕..လားလား မွ မဆိုင္ သလို။ ဒါေပမဲ့.. ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေတြ မွာ..ညဖက္ ဖုန္ တေထာင္းေထာင္း ထ ေအာင္ ေဆာ့ ေလွာင္ ျပီး လို႕..အိမ္ထဲ ျပန္ ၀င္ လာ တာ နဲ႕.. စာအုပ္ အနီ ၾကီး ကို ကိုင္ျပီး ထိုင္ ေစာင့္ ေန တဲ့..ေဖေဖ့ ကုလားထိုင္ ေဘး မွာ.. ေမာင္နွမ တ ေတြ.. တိုးေခြ႕ ေနရာ လု ရ ေတာ့ ျပီ။ သစ္ပင္ အျမင့္ၾကီး ေပၚ မွာ အဆင့္ဆင့္ ေဆာက္ထား တဲ့ ..စံုးမၾကီး ရဲ႕ အိမ္ ကို ..စိတ္ထဲ၊ မ်က္စိ ထဲ၊ အိပ္မက္ ထဲ အထိ  စြဲ ေန လည္း၊ အၾကိမ္ၾကိမ္ အထပ္ထပ္ ၾကည့္ လို႕ မ၀ ။ တေယာက္ တလွည့္ အလည္ ဖိတ္ရင္း ၊ ပညာ  ျပိဳင္ တဲ့ ၊ ငွက္ၾကီး ၀န္ပို နဲ႕ ေျမေခြး ၾကီး ကလည္း..စာအုပ္ၾကီး ကို လွန္ လိုက္ တိုင္း အေရွ႕ ဆံုး စာမ်က္နွာ မွာ။ သူတို႕ အၾကိဳက္ ဆံုး က.. ျမင္း နွစ္ေကာင္ က တဲ့..ရထား ၾကီး နဲ႕.. အလွဴ သြား တဲ့ ၀က္သားအုပ္မ ၾကီး။ 



 တူေတြ တူမ ေတြ အပါအ၀င္ ၊ ခုေခတ္ ကေလး ေတြ ပံုျပင္ နားေထာင္ ၾက ေသး သလား၊ စိတ္၀င္တစား ရွိၾက ေသး သလား ေတာ့.. မသိ။ ေဖေဖ ကေတာ့.. ပံုျပင္ ေတြ ဆက္ ေျပာျပ ခ်င္ ေန ေသး ပံု ရ သည္။ သူတို႕ အားလံုး လည္း ၊ ေဖေဖ ေျပာတဲ့ ပံုျပင္ ေတြ ကို ဆက္ ျပီး နားေထာင္ ခ်င္ ေန ပါ ေသး သည္။

 သူတို႕ အင္မတန္ ၾကိဳက္တဲ့ ၀က္သား အုပ္မ ၾကီး အေၾကာင္း ကို၊ ေဖေဖ က.. ပံုျပင္ အသစ္ကေလး တပုဒ္ ေျပာျပ လာ ျပန္သည္။ ဒါေပမဲ့ ေတာ့...ငယ္ငယ္ တုန္း ကလို.. ေဖေဖ့ ေဘး မွာ ထိုင္ရင္း .. ေမးခြန္းေပါင္း မ်ားစြာ ေမး လို႕ မျဖစ္ေတာ့ ပါ။ ေမးဖို႕လည္း မလို ေတာ့ ပါ။ ေဖေဖ့ အေ၀း က သာ..အေတြးေပါင္း မ်ား စြာ နဲ႕.. ေလာက ၾကီး အေၾကာင္း လူေတြ အေၾကာင္း ကို..ပံုျပင္ ထဲ ကေန.. ရွာေဖြ ၾကည့္ ေန မိ သည္။

 ျပီးေတာ့..ေဖေဖ စိတ္၀င္စား တဲ့ ေရႊေလးနယ္ က ရြာသားၾကီး ေတြ အေၾကာင္း။ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ေျပာင္းလဲ လာ တဲ့ ေခတ္ၾကီး ရဲ႕ အေၾကာင္း။ မ်ားမ်ားစားစား လိုအပ္ လာတဲ့ စား၀တ္ေနေရး ရဲ႕ အေၾကာင္း ။ နည္းနည္းပါးပါး ပဲ..က်န္ရွိ ေတာ့ တဲ့..ရိုးသားမူ ရဲ႕ အေၾကာင္း ။ အယူ၀ါဒ ရဲ႕ အေၾကာင္း ။ လူသာ ပဓါန ရဲ႕ အေၾကာင္း။ တိုက္ပြဲ ေတြ အေၾကာင္း ။ ဆုတ္ပြဲ ေတြ အေၾကာင္း ။ သိျခင္း အေၾကာင္း။ မသိျခင္း အေၾကာင္း။ ရွိျခင္း အေၾကာင္း ။ မရွိျခင္း အေၾကာင္း။   ၾကီးျခင္း အေၾကာင္း ။ ငယ္ျခင္း အေၾကာင္း။

အေၾကာင္း ေၾကာင္း ေၾကာင့္ အေၾကာင္းအေပါင္း သင့္ ၾက ရ တဲ့ အေၾကာင္း။



 ++++++


ပဲခူး ရိုးမ ေတာင္တန္းၾကီး ေတြ ကို ေက်ာမွီ ထား တဲ့.. ဇာတိ ရပ္ ေျမ

ဒီေဒသ မွာ...ေရႊေလးေခ်ာင္း လို ့ေခၚတဲ ့ ေခ်ာင္းမၾကီး တစင္း ရွိ ပါတယ္။ အဲဒီ..ေရႊေလးေခ်ာင္း ရဲ ႔ အနားမွာ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ မတိုင္ခင္က ေရႊေလးၾကိဳး၀ိုင္း လို ့ ေခၚတဲ ့ ကၽြန္းသစ္ ၾကိဳး၀ိုင္း ၾကီး တခု ရွိျပီး..အဲဒီ ၾကိဳး၀ိုင္း ၾကီး နဲ ့ ေခ်ာင္းအနီး တ၀ိုက္က ေက်းရြာ (၁၁) အုပ္စု ကို ေရႊေလးနယ္..လို ့ စုေပါင္း ေခၚ ခဲ့ ၾက တယ္..။ အဲဒီ ရြာေတြက..ရြာသားေတြ ကို.ေတာ့....ေရႊေလးသား ေတြ လို ့  နယ္တနယ္လံုးက ေခၚၾကတယ္..။အရင္က သစ္ထုတ္ လုပ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို ဆင္ေတြ ..ကၽြဲ ေတြ၊ လူ အင္အားေတြ နဲ႕ ပဲ..လုပ္ၾကေတာ့..အဲဒီ ေဒသ တ၀ိုက္က ေရႊေလး သားေတြ ဟာ၊ ေရႊေလးၾကိဳး၀ိုင္း နဲ ့ ပတ္သက္ တဲ ့ အလုပ္ ေတြ ကို လုပ္ရ တဲ ့ အျပင္...ၾကိဳး ၀ိုင္းျပင္ပ သစ္ေတာေတြ ထဲ မွာ..ေတာင္ယာ လုပ္ၾက..၀ါးခုတ္ၾကရတယ္..။ အဲဒီတံုး က ေရႊေလးသား အေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ....ပင္ပန္းဆင္းရဲ စြာ အသက္ေမြး ၾကရေပမယ္ ့..ရိုးသား ၾကတာ မ်ား ပါတယ္..တဲ့။

ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္း..ဂ်ပန္ေတြ စစ္ရွံဳး ျပီး..ပဲခူးရိုးမ ကတဆင့္ စစ္ေတာင္းလြင္ျပင္ ကို ျဖတ္ကူးၾက တဲ ့ အခါ..ေရႊေလးနယ္ ဟာ..ျဖတ္လမ္းက်ျပီး..စစ္အေတြ ့ အၾကံဳ မ်ားခ့ဲ ရသလို..ဒုတိယကမၻာ စစ္ျပီးလို ့..ျပည္

တြင္းစစ္ ကာလမွာေတာ့ ပဲခူး ရိုးမ မွာ အေျခခ် တဲ့ ကြန္ျမဴ နစ္ ေတြ နဲ ့ နီးနီးကပ္ကပ္ ဆက္ဆံ ခဲ့ ရတယ္..။ ေရႊေလးေဒသ မွာ၊ မတ္က္စ္ လီနင္ ၀ါဒ ေက်ာင္းေတြ..ေဆးေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ လွစ္ ခဲ့ တာကိုလည္း ၾကံဳ ခဲ့ ၾက တယ္..။ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ ရဲ႕ အာဏာနီ နယ္ေျမ အျဖစ္.. (၁၆) ႏွစ္ ေလာက္ တည္ေဆာက္ ခံရျပီး  တဲ့၊  ေရႊေလး နယ္..ဟာ....ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ ကို ပဲခူးရိုးမ ကေန တိုက္ထုတ္ ျပီး ခ်ိန္မွာေတာ့၊ .ျမန္မာ့ ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ ရဲ ့ အဓိက စည္းရံုးေရးနယ္..ျဖစ္ ခဲ ့ရျပန္ပါတယ္..။

အဲဒီ အခ်ိန္ မွာေတာ့၊ ေရႊေလးသားေတြ ဟာ..အစ ကလို..ဆင္းရဲ ရိုးအ လွသူေတြ မဟုတ္ေတာ့ ဘူး..။ အေတြ ့ အၾကံဳ ေတြက စံုလွျပီ..။ ရွင္ၾကီး ၀မ္းေရာ..ရွင္ငယ္ ၀မ္းေရာ.ရွင္လတ္ ၀မ္းေရာ....၀င္လိုက္ ထြက္ လိုက္ လုပ္တတ္ေနတဲ ့ ေရႊေလးသားေတြ ျဖစ္ေန ခဲ့ ျပီ..။

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ကာလ စည္းရံုးေရးဆင္း တံုးက..ေတြ ့ၾကံဳ ခဲ ့တာ ေတြ ကို..အေျချပဳ ျပီး..ေရႊေလး

နယ္သားေတြ ကို ဂုဏ္ျပဳ ရင္း၊  .Russian Folk Tale ပံုျပင္စာအုပ္ပါ..The Cunning Muzhik ပံုျပင္ ကို မွီးျပီး ေရႊေလးသား(ေခတ္သစ္ပံုျပင္ ) ကို ေရးသား ထား ပါ တယ္ ။ 



 
++++ ++++

 တခါက...ေရႊေလး နယ္က ရြာတရြာ မွာ အေမ အိုၾကီး နဲ ့ သားႏွစ္ေယာက္ ရွိသတဲ ့..။

သားအမိ တေတြ မိရိုးဖလာ အစဥ္အလာ အတိုင္း လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ ေနတံုး..သားၾကီး တေယာက္.. တပ္နီ (ကြန္ျမဴနစ္တပ္) ထဲ ကို လိုက္သြားျပီး၊ .ျပန္မလာ ရွာေတာ့ ဘူး..။ ေသသြားသလိုလို လည္း..ေျပာၾကသတဲ့ ။ အေမအိုကေတာ့ သူ႕ သားၾကီး မေသေသး ဘူး လို႕ပဲ  ယံုၾကည္ ေနရွာေသးတယ္..တဲ့။ သားငယ္ နဲ႕ ပဲ သားအမိ နွစ္ေယာက္သားေနေနတံုး.. တေန႕မွာ..သားငယ္ျဖစ္သူ ခရီးသြား ရသတဲ ့..။

 သားငယ္ ခရီးသြားေနတံုး ဧည္ ့သည္ လူစိမ္း တေယာက္ ေရာက္လာတယ္..တဲ့ ။ ဧည့္သည္ လူစိမ္း က `အဖြားေရ..တေန ့ေလာက္ တည္းခို ပါရေစ ..´´ လို ့ေျပာေတာ ့...အေမအိုက..``လာပါ..တည္းပါကြယ္ ၊ ဒါထက္..မင္းက ဘယ္ က လာတာ လဲ ´´ လို ့ ေမးလိုက္ သတဲ့..။ လူစိမ္းဧည္ ့သည္က ``က်ေနာ္...ေရနီ..ကပါ´´ .. လို ့ေျပာေတာ့  အေမ အိုက `` အမယ္..တပ္နီ နဲ ့ ေရနီ နီးစပ္သား ´´ လို႕ ေတြးရင္း...၊ ``ဒါဆို..တပ္နီ ထဲ လိုက္သြား တဲ ့ ငါ ့သားၾကီး ကို မ်ား မသိဘူးလား ´´ လို ့ေမး သတဲ ့..။ လူစိမ္းက `` သိတာေပါ့  အဖြါးရယ္..က်ေနာ္ နဲ႕ တအိမ္ ထဲ ေတာင္ ေနခဲ့ ရေသးတယ္´´ လို ့ ျပန္ ေျပာသတဲ ့..။

 အေမအို က.. `` ဟယ္..ဟုတ္လား..သူအခု ဘယ္လိုမ်ား ေနထိုင္ စားေသာက္ ေနရသလဲ ကြယ္´´ လို ့ စိုးရိမ္ပူပန္ တၾကီး ေမးရွာတယ္..။

`` ဟာ..အဖြါးသား ၾကီး က အရင္ကေတာ ့ .. လယ္လုပ္တယ္ ဗ်ာ..။ အခုေတာ့ သူ႕ လယ္ေတြ အသိမ္း ခံရလို႕ ဆင္းရဲ ျပီး.. ၾကံဳ ရာ လုပ္စား ေနရ ရွာတယ္..´´ လို ့ လူစိမ္းက ျပန္ေျဖေတာ့ အဖါြး အိုခမ်ာ..``အလို..ငါ ့သားၾကီး..ဆင္းရဲ ေနရွာပါေပါ ့´´ လို ့ ၀မ္းနည္းပက္လက္ ျဖစ္ရရွာတယ္..။

လူစိမ္းက..``ဒီလို ေပါ ့ အဖြါးရယ္..က်ေနာ္လည္း သူ ့လိုပါဘဲ..။ဒါေၾကာင့္ အရင္းအႏွီးေလး နည္းနည္းရွိတံုး

အေရာင္းအ၀ယ္ ေလး တခုခု လုပ္မယ္ ဆို ျပီး..ဒီ ကို ေရာက္ လာတာပါ ဘဲ ..ဗ်ာ´´ လို ့ ေျပာသတဲ ့။

အေမအိုက..`` ဟင္း..ငါ ့သားၾကီးကေကာ..ဘာျပဳလို ့မ်ား..မင္းလို..ဒီနယ္ဘက္ ကို..မလာနိုင္ တာ တံုး´´ လို ့ ကရုဏာ ေဒါေသာ နဲ ့ ေရရြတ္ရွာေတာ့..

လူစိမ္းက..``စိတ္ေတာ့မေကာင္းပါဘူး..အဖြါးရယ္...က်ေနာ္ေတာင္..ခင္ဗ်ားတို ့နယ္ဖက္ကို ေရာက္ခ်င္ေရာက္ မယ္..လိုက္ခဲ ့ပါ လား လို ့..ေခၚ ခဲ့ ပါေသးတယ္´´ လို ့ ျပန္ေျပာတယ္။

အဖြါးအို က..``ဟုတ္လား..ဘာလို ့ မလိုက္တာပါ လိမ္ ့´´ လို ့ ေမးတယ္..။

`` သူ ့မွာ..ထသြား ထလာ ၀တ္စရာ အ၀တ္အစား ကလည္း မရွိ ..လမ္းစရိ တ္ ကို မရွိရွာဖူး အဖြါးရယ္..´´ လို႕ လူစိမ္းက ေျဖ လိုက္ ေတာ့ အေမအို ခမ်ာ.. မ်က္ရည္ေလး တစမ္းစမ္း ျဖစ္သြား ရွာတယ္..။ ေနာက္တေန ့ လူစိမ္း ဧည္ ့သည္ ခရီး ဆက္မယ္ ဆိုေတာ့ အေမအိုက.. ``ငါ ့မွာ ပင္နီ ဖ်င္ တအုပ္နဲ႕ ေငြေလး ငါးေထာင္ ေလာက္ေတာ့ စုထား တာ ရွိတယ္.. မင္း..ယူသြားျပီး..ငါ႕သား ၾကီး ကို ေပးလိုက္ပါ... အဲဒီမွာ..သိပ္ပင္ပန္းဆင္းရဲ ေနရင္လဲ..ဒီကို သာ ျပန္လာခဲ ့ပါ ´´ လို ့မွာလိုက္သတဲ ့။

``ေကာင္းပါျပီ..စိတ္ခ်ပါ ´´ လို ့ေျပာျပီး ဧည့္သည္က ထြက္သြား ပါေရာ..တဲ့။

 ရက္ အေတာ္ၾကာေတာ့ ခရီးထြက္ သြားတဲ့  သားအငယ္ ျပန္လာ တယ္။ အေမအို က..သား အငယ္ ကို ၀မ္းသာအားရ ေျပာရွာတယ္..။

``သားငယ္ေရ..မင္း အိမ္မွာမရွိ တံုး..ေရနီ က ဧည္ ့သည္ တေယာက္ ေရာက္လာတယ္..။ တပ္နီက ငါ့သားၾကီး အေၾကာင္း အကုန္သိျပီး ေျပာျပသြားတယ္.. မင္းအကိုၾကီး.. ဟိုမွာ ဆင္းရဲ ေနတယ္ ဆိုလို ့ သူ႕ အတြက္ ပင္နီဖ်င္ တအုပ္ နဲ ့ ေငြငါးေထာင္ ေပးလိုက္တယ္..တိုက္တုိက္ ဆိုင္ဆိုင္ လူၾကံဳ ေပါ ့ကြယ္ ..´´ တဲ ့။

ဒီစကားကို ၾကားတဲ ့ သားငယ္ခမ်ာ..ေမာေမာပန္းပန္း ျဖစ္သြားျပီး..

``အင္း..အေမ ကေတာ့ လုပ္ျပီ..။က်ေနာ္ကေတာ့ ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္ကိုင္ရွာေဖြ ေနရတာ..အေမ ဒီလိုသာ ေလွ်ာက္ ေပး ကမ္း ပစ္ေနေတာ့ .. မထူး ပါဘူးဗ်ာ..က်ေနာ္ လည္း သြားေတာ့ မယ္...ေနရာအနွံ ့..ကမၻာအႏွံ ့ .... ေရာက္ခ်င္ရာ ေရာက္ ပေစေတာ့.. အေမ ့ ထက္ အ..တဲ ့သူ ေတြ ့ မွ ဘဲ ျပန္လာေတာ့မယ္´´ လို ့ေဒါသ တၾကီး ေျပာျပီး..ေရႊေလးသား ဟာ ေရာက္ရာ ေပါက္ ရာ ထြက္လာ ခဲ ့ေတာ့တယ္..။

ဒီလို နဲ ့ အ၀ွမ္း (ေျမျပန္ ့) က ရြာတရြာကို ေရာက္လာတယ္..။ ရြာထဲ ေလ်ွာက္လာတံုး..သက္ကယ္မိုး ထရံကာ အိမ္စုတ္ကေလးေတြ ၾကားထဲ မွာ..ျခံက်ယ္က်ယ္ နဲ႕ သြပ္မိုး အိမ္ၾကီး ရခိုင္ တလံုး ေတြ ့ လိုက္တယ္..။

ျခံထဲ မွာလည္း..စပါးက်ီ နဲ ့ တင္းကုပ္ နဲ ့ ဆိုေတာ့ ..ဒါဟာ ေခ်ာင္လည္ တဲ့ ေျမရွင္တေယာက္ အိမ္..လား။
ေက်းရြာ အုပ္ခ်ုဳပ္ ေရး လူၾကီးတေယာက္ ရဲ ့ အိမ္လား လို ့ ..ေရႊေလးသား က ေတြးလိုက္တယ္  ။ျခံထဲမွာ ၀က္မၾကီး တေကာင္ နဲ ့ သားေပါက္ ၀က္ တအုပ္ဟာ ရႊံ ႔ ေတြ လိုက္ ထိုးေနတာ ေတြ ့ လို ့ ေရႊေလးသားက

၀က္မၾကီး အနားကို ကပ္သြားျပီး..ခါးကုန္းျပီး..၀က္မၾကီးကို စကားေတြ  ေျပာေနလိုက္တယ္.။

ဒီအိမ္က ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး အိမ္ ဆိုဘဲ..။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ရဲ႕ မိန္းမက အိမ္ျပဴတင္းကေန ၾကည္ ့လိုက္ ေတာ့ သူ ့၀က္မၾကီးကို လူတေယာက္က အနားကပ္ျပီး တကုန္းကုန္း နဲ ့ စကားေတြ ေျပာေနတာကို ထူးထူး ဆန္းဆန္း ျမင္ လိုက္သတဲ ့..။ ဒါနဲ ့ သူ ့အိမ္မွာ ခိုင္းတဲ ့ ေကာင္မေလး ကို ေခၚျပီး..`` တို ့၀က္မၾကီး အနား မွာ လူတေယာက္ ကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္း နဲ ့ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ..သြားေမးစမ္း ´´လို ့ ခိုင္း လိုက္သတဲ ့။

အိမ္ေဖာ္ ေကာင္မေလး က ေရႊေလးသားအနား ကပ္သြားျပီး`` ရွင္..ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ ၊၀က္မအနားတကုန္းကုန္း နဲ႕  ..´´ လ္ို ့ေမး လိုက္တယ္။

``ကေလးမ ေရ.. မင့္ အိမ္ၾကီးရွင္ကို ေျပာလိုက္ပါ..၀က္မၾကီး ပိန္သြားလိုက္တာ..ဒီ ၀က္မၾကီးဟာ ငါ ့မိန္းမရဲ ့ အစ္မတ၀မ္းကြဲ ပဲ.. သူ ့ကို ငါ ့သားရဲ ့ မဂၤလာေဆာင္ မွာ သတို ့သား ဖက္က လူၾကီး တေယာက္ အျဖစ္ လာ ဖိတ္ တာပါ.. သူ ့ ကေလးေတြ ေကာ..လူပ်ိဳ ရံ အပ်ိဳ ရံ ေတြ ေပါ ့ကြာ..မင့္ အိမ္ၾကီးရွင္ကို သြားေျပာခ်ည္ ပါ...သူတို ့ကို မဂၤလာေဆာင္ ကို ထဲ ့ လိုက္ပါဦး လို ့ ´´ ေရႊေလးသားက ေျပာ လိုက္သတဲ ့။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကေတာ္ အိမ္ရွင္မလည္း ဒီလို ေျပာသံကို ၾကားေတာ့..``ဒီ ေတာသား..အ..တတ  ၀က္မ

ၾကီးကို မ်ား မဂၤလာေဆာင္ ဖိတ္ရတယ္ လို ့.. ေအးပါ ဟယ္..သူမ်ား ေတြ ပိုျပီး  ရီစရာ ျဖစ္ေအာင္၀က္မၾကီးကို အ၀တ္ေတြ ဘာေတြ ၀တ္ေပးလိုက္ စမ္း.. ငါ့ ကို လာကန္ေတာ့ ထားတဲ့ အထဲက ဟို .. ပါတိတ္ ၀မ္းဆက္ အ၀ါ ေလး ဆင္ ေပးလိုက္ စမ္း.. ျပီးေတာ့ ၀က္ကေလး ေတြပါ လိုက္ နိုင္ ေအာင္ လွည္းတပ္ျပီး တင္ေခၚသြား ပေစ  ႏြားႏွစ္ေကာင္ ဆင္ေပးလိုက္..ၾကစမ္း´´ လို႕ သူ႕အိမ္က စာရင္းငွားေကာင္ေလးေတြကိုပါ..၊ အမိန္႕ေပးလိုက္တယ္...။ စိတ္ထဲမွာေတာ့..``အင္း..အိမ္က ေထာ္လာဂ်ီက...အေရးထဲ..စပါးသြားဆြဲေနရေသးတယ္.. ေထာ္လာဂ်ီ နဲ ့ ဆို ပို ခမ္းနားမွာ ပဲ ...´´ လို ့ ေတာင္ ေတြးေနမိေသး သတဲ ့..။

ဒီလို နဲ ့ ေရႊေလးသားဟာ ႏြားႏွစ္ေကာင္ ကို လွည္းမွာ တပ္ျပီး..ပါတိတ္ ၀မ္းဆက္ ၀တ္ထားတဲ ့ ၀က္မၾကီးနဲ႕ ၀က္ကေလးေတြ ကို...လွည္းေပၚတင္ျပီး..အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴးကေတာ္ ကို လက္ျပ ႏွဳတ္ဆက္ကာထြက္သြားသတဲ ့။

ေတာ္ေတာ္ ၾကာေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး က ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ တဘံုးဘံုး နဲ႕ ျပန္ေရာက္ တယ္..။

အိမ္ေပၚ တက္လာတဲ့..  အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကို.. သူ႕ မိန္းမက အနားကပ္ သြားျပီး..ရီကာေမာကာနဲ ့``အကိုေရ..အကိုေတာ့ ရယ္ စရာတခုနဲ ့ ကပ္လြတ္သြားတယ္´´ လို ့ ေျပာ လိုက္သတဲ ့..။  သူက ေျပာရင္းေတာင္ အရယ္ မရပ္ နိုင္ေသး ဘူး..။

``ေတာသား နဲ ့ တူပါတယ္..လူခပ္ အအ တေယာက္ ေလ..က်မ တို ့အိမ္က၀က္သားေပါက္ ကေလးေတြ နဲ ့ ၀က္မၾကီးကို ေလ...သူ ့မရီး၀မ္းကြဲ ေတာ္ သတဲ့  ..သူ ့သား မဂၤလာေဆာင္ မွာ သတို ့သားဖက္က လူၾကီးအေနနဲ ့ ၾကြပါတဲ ့ ..လာဖိတ္ေနတာေတာ္..တကယ္ရီရတယ္..အကိုရဲ ့.. ျပီးေတာ ့..၀က္ေပါက္ ကေလး ေတြကိုေရာ..လူပ်ိဳ ရံ အပ်ိဳ ရံ လိုက္ခဲ ့ပါတဲ ့ ..ရီ ရတယ္ ေတာ္´´ လို ့ ဆိုေတာ့

``အင္း..မင္း ဘာလုပ္ မယ္ ဆိုတာ..ငါသိေနျပီ ´´ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ျဖတ္ေျပာတယ္..။

``မင္း..၀က္မၾကီး နဲ ့ ၀က္ကေလးေတြ ေပးလိုက္တယ္ မဟုတ္လား´´ လို ့ လည္း ေဒါနဲ ့ေမာနဲ႕ ဆက္ေမးလိုက္တယ္..။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကေတာ္က..မ်က္ႏွာကို ခပ္တင္းတင္းေလး ေမာ့ ျပီး ``အင္းေလ..အကို ရဲ ့ .သတို ့သားဖက္က လူၾကီး လုပ္ရ မွာ ဆိုေတာ့ တင္ ့တင့္ တယ္ တယ္ ျဖစ္ေအာင္ ပါတိတ္ ၀မ္း ဆက္ ေတာင္ ဆင္လိုက္ေသးတယ္ .. ခန္႕ခန္႕ညားညား ျဖစ္ေအာင္ လွည္းေတာင္ ႏြားတပ္ျပီး ပးလိုက္ေသးတယ္.. အဲဒီအခ်ိန္ ..ေထာ္လာဂ်ီ ျပန္မေရာက္ေသးလို ့..ေနာက္မို ့ဆို..´´လို ့ေျပာေနတံုး..

အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴးက ရွဴးရွဴး ရွားရွား နဲ ့ ...

``အဲဒိေကာင္..အခုဘယ္္ဖက္ကိုသြားသလဲ..သူက ရီစရာ အရူးမဟုတ္ဖူး..ကြ... ရူးတာက..မင္း..ကြာ ရီစရာေကာင္း  တာက..မင္း..ကြ´´ လို ့ ေအာ္ဟစ္ျပီး..ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ကို ၀ူး..ခနဲ  စက္ႏွိဳးျပီး..ျခံ ထဲက ထြက္သြားတယ္။

 ျခံျပင္ ေရာက္ ေတာ့ မွ..သူတပည္ ့ စြမ္းအားရွင္ ေတြကို ေမးျပီး ေရႊ ေလးသား လွည္းေမာင္း ထြက္သြားတဲ ့ ဖက္ ကို လိုက္ ပါ ေလေရာတဲ ့..။ ေရႊ ေလးသား လည္း ေနာက္ ဖက္  ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ သံ တဘံုးဘံုး ကို ၾကားေတာ့ ၀က္သားအမိေတြ ပါတဲ့ လွည္းကို ေတာနက္ထဲ ေမာင္းသြင္းျပီး ျခံဳ အၾကီးၾကီး တခုေအာက္ကို.. ထိုးသြင္း ထား လိုက္ ဖို႕.. ေနရာ ရွာ သတဲ ့..။ ေတာကၽြမ္းတဲ ့ ေရႊေလးသားေတာင္ ျခံဳ ေကာင္းေကာင္း ေတာေကာင္းေကာင္း ေတြ ့ဖို ့ ေတာ့ ေခၽြးပ်ံ ေအာင္ ရွာ လိုက္ ရေသးသတဲ့.. ဘာလို႕ ဆို..  ေတာေတြက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး လက္ထက္မွာ မီးေသြး ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾက လို ့ ေတာျပဳန္းသေလာက္ျဖစ္ေန လို ့ တဲ ့ေလ..။

ဒါေပမယ့္၊ ေရႊေလးသား ပဲ ေလ.ဒီေလာက္ကေတာ့ အေပ်ာ့ ေပါ့.။

စိတ္ခ်ရ ေအာင္..ဖံုးဖိ ျပီးမွ ေရႊေလးသား ဟာ လမ္းနံ ေဘးကို ျပန္ ထြက္လာျပီး..ေသေသခ်ာခ်ာ က်က် နန ထိုင္..ေခါင္း ေပၚမွာ ေဆာင္းထား တဲ ့ ေရႊေလးနယ္ထြက္ ၀ါး ခေမာက္ ကေလးကို ခၽြတ္ျပီး သူ ့ေရွ ့မွာ ခ် ထားလိုက္သတဲ ့..။

ခဏၾကာေတာ့ ေမာ္ ေတာ္ဆိုင္ကယ္ နဲ ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ေရာက္ လာျပီး..လမ္းေဘးမွာ ထိုင္ေန တဲ ့ေရႊေလးသားကို ေမးလိုက္သတဲ ့..။

`` ေဟ ့လူ..ဒီအနား ေတာသား တေယာက္ ၀က္တအုပ္လွည္းေပၚ တင္ေမာင္းသြားတာ မေတြ႕ လိုက္ဖူးလား ´´

ေရႊေလးသားက ခပ္ေအးေအးပံုစံ နဲ႕ ``မေတြ႕လား..´´ လို ့ ျပန္ေျဖ လိုက္တယ္..။ ဒါဟာ ေရႊေလးသား ေတြ သံုးေလ့ ရွိတဲ့ အေျပာ တမ်ိဳး ေလ..။  ဟုတ္တယ္..ရွိတယ္ ..လို ့ ေျပာခ်င္ရင္..မဟုတ္လား... မရွိလား ..လို ့ ေျပာတတ္ၾက သကိုး..။ အခုလည္း..ေရႊေလးသား က ေတြ႕တယ္ လို႕ ဆိုလိုတာပါ..။ဒါကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက နားမလည္ ဘူး.. ။ ဒီလူ..သူ ့ကို ဂရုမစိုက္..မထံုတက္ေတး နဲ ့ ဘာအခ်ိဳး ခ်ိဳးေနတာ လဲ လို ့ ထင္ လိုက္တယ္..။

ဒါ..ဟာ ေရႊ ေလးသားေတြ ရ ဲ ့ အာဏာ နီ နယ္ မွာ (၁၆) ႏွစ္ လံုးလံုး အသက္ရွင္ ေနထိုင္ နိုင္ တဲ ့ ေနနည္းဆိုတာကို အ၀ွမ္း(ေျမျပန္ ့) က အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး နားမလည္ ဘူးတဲ ့..။

ဒါေၾကာင့္..`` ဘာလဲကြ..မင္းက..ဘာေျပာတာ လဲ..´´ လို ့ ထပ္ေမးသတဲ ့။

`` ဟိုးဖက္ သြားတယ္ ေလ..´´ လို ့ ေရႊေလးသားက လက္ကို တေနရာရာ ေ၀ွ ့ယမ္းျပ လိုက္သတဲ ့..။ ဒါနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး လဲ..အဲဒီဖက္ကို ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ေမာင္းျပီး ထြက္ခဲ့ တာေပါ႕..။ ဒါေပမယ့္ ေရွ႕ မွာ ေရႊေလးေခ်ာင္း ၾကီး ပိတ္ လို ့ ..။ တံတား လည္း မရွိ..။ ဟို ဖက္ ကမ္းကို လွမ္းၾကည္ ့ေတာ့ လည္း.. လူလမ္း လွည္း လမ္း ..ဆိုလို႕ ဘာမွ လွမ္းၾကည္႕ လို႕ မေတြ႕ ဘူးတဲ့။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး လည္း ေဒါကန္ျပီး ျပန္လွည္ ့လာတယ္.. ။ေရႊ ေလးသား ရဲ ့ အနားကို ေရာက္ေတာ့..

`` ေဟ ့လူ..အဲဒီဖက္ သြားတာ ေသခ်ာလား ´´ လို ့ ထပ္ေမးလိုက္သတဲ့ ။ ေရႊေလးသားကေတာ့ ခပ္တည္တည္ နဲ ့ ``မေသခ်ာလား´´ လို ့ ေျပာလိုက္သတဲ ့။

``လမ္းပိတ္ ေနျပီ ကြ..ေခ်ာင္းၾကီး တားလို ့..တံတားလည္းမရွိ..ေခ်ာင္းကူးလမ္း လည္း မေတြ ့ဘူး ..လို႕ ေျပာရင္း..အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကၽြဲ ျမီး တို စျပဳ လာတယ္...တဲ ့။

ေရႊ ေလးသားကေတာ့..`` မရွိလား...က်ဳပ္ေတာင္ အဲဒီဖက္ ကမ္း က လာတာ လို ့ ´´ ခပ္ေအးေအး ဘဲ ျပန္ေျပာသတဲ ့..။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး. က..`` ဒါ ဆို..ငါ နဲ ့ လိုက္ခဲ ့..ကြာ  ဒီ လွည္းနဲ ့လူကို ငါ လိုက္ ဖမ္းရမယ္..´´လို႕ ခပ္တင္းတင္း ေျပာလိုက္သတဲ ့..။

``မလုိက္ နိုင္ ေသး..ဘူး၊ ဒီမွာ ..ေစာင္ ့ေနရ တာ ´´..လို ့ ေရႊေလးသား ကျပန္ေျပာ လိုက္တယ္။

``ဘာ ..ေစာင္ ့ေနတာလဲ´´

`` ေတာက္ တဲ ့..´´


'ဖြီ.. ေတာက္တဲ့.. ေတာက္တဲ့ က ဘာလုပ္ဖို႕ တုန္း " လို႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ေမးေတာ့ ေရႊေလးသားက  မသိရန္ ေကာ ဆိုတဲ ့ အၾကည္ ့ နဲ ့ ၾကည္ ့ရင္း..``အံမာ..ဆယ္ ့ငါးက်ပ္သား တေကာင္ ဆို..သိန္းသံုးဆယ္ ေလာက္ ရ တာဗ်´´ လို ့ ေျပာ လိုက္ တယ္..။

အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴးက အံ ့ၾသ တၾကီး နဲ ့..

``ေနပါဦး..ေတာက္ တဲ ့ ဆိုတာ..သစ္ပင္ တို ့၊ သစ္ေခါင္း..တို ့၊ အိမ္ ထရံ ၾကား တို ့မွာ ေနတာ မဟုတ္လား´´ လို ့ ေမး ေတာ့..ေရႊ ေလးသားက..

`` အင္းေလ..ဒါ ့ေၾကာင္ ့ ဒီ တြင္း ထဲ ၀င္သြားတဲ ့ေကာင္ ဟာ..ဒီအထဲ မွာၾကာ ၾကာ ေနနိုင္ မွာမဟုတ္ဘူး။ျပန္ ထြက္ လာမွာ မို ့ ခေမာက္ နဲ ့ အုပ္ျပီး ေစာင္ ့ ေနတာ´´ လို ့ ျပန္ ေျပာ လိုက္သတဲ ့..။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး လည္း ခဏ ေတာ့ ေတြ သြားတယ္..။ျပီး ေတာ့ မွ ေမးလိုက္တယ္..။

``မင္း..ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ ကယ္ စီးတတ္သလား..´´ ဆိုေတာ့ ေရႊ ေလးသားက ထံုးစံ တိုင္း``မတတ္လား´´ လို ့ ျပန္ ေျဖသတဲ ့..။ သ ေဘာက ေတာ့ တတ္ တယ္ ေပါ ့..ေလ။

``ဒီ လို လုပ္ကြာ..မင္ ့ ေတာက္တဲ ့ ကို ငါ ေစာင္ ့ေပးမယ္... မင္ းကငါ ့ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ စီးျပီး ၀က္တအုပ္ ကိုလွည္းနဲ ့တင္ ေခၚသြား တဲ ့ လူ ကို လိုက္ရွာကြာ..။မင္းလည္း..အဆင္ေျပ ေစရမေပါ ့..´´ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ေျပာ လိုက္တယ္..။ေရႊ ေလးသား က ခဏ စဥ္းစားျပီး ျပန္ေျပာတယ္..။

``မျဖစ္ဖူးဗ်.. ဒီအေကာင္လြတ္သြားရင္..သိန္းသံုးဆယ္ လြတ္သြားမွာ..ခင္ဗ်ား ..လွည္းနဲ႕ ႏြားနဲ႕  ၀က္ေတြက ေတြ ့ရင္မွ ဆယ္သိန္း ဆယ္ ့ငါးသိန္းေပါ ့ ဗ် .. ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ပါ ထဲ ့ တြက္ မွ အလြန္ဆံုး သိန္း(၂၀) ေပါ ့ ..ျပီးေတာ့ ခင္ ဗ်ား..ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ ကယ္ ၾကီး က ၀က္ေသာက္ၾကီး..ဗ်´´

အဲဒီရြာက လူေတြက လိုင္စင္မဲ ့ ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ေတြကို ၀က္ေသာက္ ဆိုင္ကယ္ လို ့ ေခၚ ၾကတယ္..ေလ။ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴး က..ခဏ ေတြသြားျပီး..``မင္းက..တယ္.. အတြက္ေကာင္း သကိုးကြ..။ကဲ..မင္းမယံုရင္ ..ဒီမွာ..ငါ ့ဟန္းခ်ိန္း ပါ ယူသြား..။ မင္ ့ ေတာက္တဲ ့ လြတ္သြားရင္...မင္ ့ အေလ်ာ္ ယူေပါ ့ ..´´ လို ့ ေျပာလိုက္သတဲ ့..။

ဒီေတာ့မွ ေရႊ ေလးသားက မထခ်င္ ထခ်င္ နဲ ့ ထလိုက္ျပီး.. ``ေပး..ခင္ ဗ်ား..ဟန္းခ်ိန္း..။ခင္ ဗ်ား ေသေသခ်ာခ်ာ ေတာ့ ေစာင္ ့ ဗ်..။မေတာ္တဆ..ထြက္လာ ရင္..မရိုက္ နဲ ့ေနာ္..။ေတာက္တဲ ့က အေသ ဆို

မ၀ယ္ဘူး ..။ခင္ ဗ်ား အရွင္ မဖမ္း ရဲ ရင္..ခေမာက္ကို ဘဲ ေသေသခ်ာ ခ်ာ ဖိ ထား ´´ လို ့ စိတ္မခ် လက္မခ် တဲ ့ ေလ နဲ ့ ေျပာလိုက္တယ္..တဲ ့။

အဲဒါနဲ . အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး က ဆိုင္ကယ္ ေပၚက ဆင္းျပီး ခေမာက္ အနား မွာ သြားထို္င္ ရတယ္..။ေရႊ ေလးသား ကေတာ့ ဟန္းခ်ိန္း ကို လက္မွာ ပတ္ျပီး..ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ ရွိရာ ကို သြားရင္း..``ခင္ဗ်ား..ဆီ ဘယ္ေလာက္ ထည္ ့ထား သလဲ ´´ လို ့ ေမးလိုက္ ေသးသတဲ ့..။

``ေလးပုလင္း ပါ..ကြာ´´ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴး က စိတ္မရွည္ တဲ ့ ေလ နဲ႕ ေျပာ လိုက္မွ ေရႊ ေလးသားဟာဆိုင္ ကယ္ ေပၚ တက္ျပီး... ေမာင္းထြက္ သြား သတဲ ့..။

အုပ္ ခ်ဳပ္ ေရး မွဴး လဲ...ခေမာက္ ေရွ ့မွာ ထိုင္ျပီး ေစာင့္ တယ္...ေစာင္ ့တယ္..။တခါ တခါ..ဆို ..ငိုက္..ငိုက္ ေတာင္ လာရွာ သတဲ့ ။ မ်က္ လံုး ကို အတင္း ျဖဲ ျပီး ၾကိတ္ မွိတ္ ေစာင္ ့ရတာ ေပါ့ ။ညေန ေစာင္း လာ ေတာ့ ေတာရိပ္ ေတာင္ ရိပ္ နဲ ့ မို ့ ေမွာင္စ ေတာင္ျပဳ လာျပီ..။ေမာ္ ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ သံလည္း မၾကားရ...။ႏြားလွည္း သံ လည္း မၾကားရ..။ည ..အထိ ေစာင္ ့ရရင္ ေတာ့ မျဖစ္ဘူး ထင္တယ္.လို ့ေတြးျပီး ခေမာက္ ကို...အသာေလး..ခပ္ဖြဖြ မၾကည္ ့ လိုက္ ေတာ့

..လား..လား...ခေမာက္ေအာက္မွာ တြင္း ဆိုလို ့.. ပရြက္ ဆိတ္တြင္း ေလာက္ ေတာင္ မရွိဘူး တဲ ့...ဘာ ..ေတာက္ တဲ ့ မွလည္း...အရိပ္ အေယာင္ ေတာင္.. မျမင္ရ လို ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဟာ.. ခပ္ရွက္ရွက္ နဲ႕ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း တခ်က္ေလာက္.. ၾကိတ္ဆဲရင္း..

``အင္း...ငါ ့မိန္းမ ဆီက လွည္းတပ္ျပီး ၀က္သားအမိ တင္ေမာင္းသြား တဲ ့ ေကာင္ကလည္း...ဒိေကာင္ဘဲျဖစ္မွာ ပါ´´ လို ့ ေရ ရြတ္ရင္း...တံေတြးတခ်က္ `ထြီ´ ခနဲ ေထြးကာ မေမွာင္ခင္ ရြာဆီကို ျပန္ ခဲ ့ေတာ့ သတဲ ့..။

ေရႊ ေလးသား ကေတာ့ ေနာက္တေန ့ လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း မွာဘဲ လွည္းတစီးေပၚမွာ ၀က္ေသာက္ ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ကယ္ တစီးရယ္..၀က္သားတအုပ္ရယ္..တင္ျပီး ေရႊတြဲလြဲ ေငြတြဲ လြဲ နဲ ့ ေရႊေလးနယ္က သူ႕ အိမ္ ဆီ ျပန္ေရာက္ လာ..တယ္။

`` အေမ ေရ...က်ေနာ္ အေမနဲ ့ဘဲ တသက္လံုး ေနေတာ့မယ္ဗ်ာ။  ေလာက မွာ အေမ့ ထက္ သဒၵါတရားထက္သန္ တဲ ့ လူေတြ ရွိေသး တယ္ ဗ်.. ဒီမွာၾကည္ ့ ..´´ လို ့ ဆိုျပီး သူ႕ မွာ ပါလာ တဲ ့ ပစၥည္းေတြကို ျပသတဲ ့..။

 အေမ ကေတာ့ ပစၥည္းေတြကို သိပ္အေလးမထား တဲ ့ ပံုစံ နဲ ့ တခ်က္ ေလာက္ဘဲ ၾကည္ ့ျပီးသူ ့သားငယ္ ကို ေမးလိုက္ သတဲ ့။

 ``ကဲ..ကဲ..မင္း..ထမင္းစား ေတာ့မလား´´

ေရႊ ေလးသား က...`` မစားလားဗ်´´ တဲ ့။ ။

+++++++


Share/Bookmark

7 Comments:

mks said...

သိပ္ မႀကိဳက္လား ...
သိပ္ မေကာင္းလား ...

Mirror said...

ဖတ္လုိ႔ေကာင္းတယ္။ လုပ္ပါဦး ဒါမ်ိဳးေနာက္တစ္ပုဒ္ေလာက္။ :)

ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္ said...

ဖတ္လို႔ မေကာင္းလားးးး အဟဲ။ အလွဴဒါနျပဳၾကသူငွာေပါ့ေလ။ ေရႊေလးသားတို႔ကေတာ့ ဦးေႏွာက္ေျပးပါ့။

ပန္းခ်ီ said...

ၾကည့္ပါဦး..အစ္မရယ္..ေရႊေလးသားက မလည္လား :D:D:D

ေမာင္မ်ိဳး said...

နည္းနည္းပါးပါး ပဲ..က်န္ရွိ ေတာ့ တဲ့..ရိုးသားမူ ရဲ႕ အေၾကာင္း..............


အေတြးေတြ အမ်ားၾကီးေတြးျဖစ္သြားတယ္ မွန္သြားေျပးၾကည့္လိုက္ေသးတယ္ ျပီးေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့လို႕ ထပ္ေတြးျဖစ္သြားျပန္ေကာ ။ ဟူးး

အေမာ ေတြအေၾကာင္း ေျပာမေနခ်င္ေတာ့ပါဘူးေလ။

နီဇူလိုုင္ said...

လွေတာသား ပံုျပင္ မ်ား ကိုအားက်လို ့ထင္တယ္ေနာ္း))

နီဇူလိုုင္ said...

မေရးလား) လက္မေညာင္းလား)