ၾကယ္ေၾကြတာ ကင္ဆာတဲ့လား . . .
နာနာက်င္က်င္ အဲဒီ စကားေလး တခြန္း ဟာ ၊ အ၀န္း အ၀ိုုင္း တခုု အတြင္းမွာ ၊ အေတာ္ေလး ရိုုက္ခတ္ ျမည္ဟိန္း ခဲ့ ဖူးတယ္။
ကိုုယ္တိုုင္က အဲ့ဒီ အ၀န္းအ၀ိုုင္း ရဲ႕ ၊ မနီး မေ၀း မွာ ၾကီးျပင္းရင္း ၊ သတင္း ၀ရင္း ေတြ ကိုု အျမဲ ၾကားေန ခဲ့ ရသူ ဆိုု ေတာ့ ၊ အဲ့ဒီ ၾကယ္ေၾကြ တဲ့ သတင္းၾကီးကိုုပါ ၊ မွတ္မွတ္ ထင္ထင္ ရွိေနခဲ့တယ္ေပါ့ ။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး နယ္မွာပဲ ေသာင္တင္ ေက်ာင္းေတြ က မဖြင့္၊ ညဖက္ဆိုု မီးေတြ ျပတ္ ၊ အိမ္ေရွ႕ မွာ ကားရပ္သံလား နားစြင့္ ေန ၾက ရတဲ့ ၊ အခ်ိန္ကာလ တခုုမွာ ၊ ဖေယာင္းတိုုင္ အလင္းေရာင္ နဲ႕ ေရဒီယိုု တလံုုးဆီမွာ အာရံုုေတြ စုုရုုန္း ညိမ္သက္ တတ္ၾက ရင္း ၊ ၾကယ္ေတြ ေၾကြတဲ့ သတင္းေတြ ၊ စ ျပီး ၾကား ရ ေတာ့တာပဲ ။
ပထမ ဆံုုး အေနနဲ႕ ၊ ၈၈ အလုုပ္သမား ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၊ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ရဲ႕ အမာခံ တေယာက္ ျဖစ္တဲ့ ဦးေမာင္ကိုု ၊ အညွင္းပန္း အနိွပ္စက္ ခံ ရင္း ေထာင္ထဲမွာ ေသဆံုုးသြားျပီ ဆိုုတဲ့ သတင္းဆိုုး ကိုု ၊ ၾကားရတယ္။ ဖခင္ ျဖစ္သူ ရဲ႕ ၊
မ်က္နွာဟာ ၊ စိုုးရိမ္မူ တမ်ိဳး နဲ႕ ၊ ေလးနက္ လိုု႕ လာေန ေပမဲ့ ၊ ကိုုယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေခတ္အေျခအေန အလားအလာ
ေတြကိုု ၊ ဂ ဃ နဏ မမွန္းဆ တတ္ေသးတဲ့ ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ တေယာက္ အေနနဲ႕ ေတာ့ ၊ ညတိုုင္း နားေထာင္ေန ရတဲ့ ၊ မေကာင္းသတင္းေတြထဲက ၊ သတင္းဆိုုး တပုုဒ္ အတြက္ ဆိုု႕ နင့္ တတ္ဖိုု႕ပဲ သိခဲ့တယ္ ။
မ်က္နွာဟာ ၊ စိုုးရိမ္မူ တမ်ိဳး နဲ႕ ၊ ေလးနက္ လိုု႕ လာေန ေပမဲ့ ၊ ကိုုယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေခတ္အေျခအေန အလားအလာ
ေတြကိုု ၊ ဂ ဃ နဏ မမွန္းဆ တတ္ေသးတဲ့ ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ တေယာက္ အေနနဲ႕ ေတာ့ ၊ ညတိုုင္း နားေထာင္ေန ရတဲ့ ၊ မေကာင္းသတင္းေတြထဲက ၊ သတင္းဆိုုး တပုုဒ္ အတြက္ ဆိုု႕ နင့္ တတ္ဖိုု႕ပဲ သိခဲ့တယ္ ။
အဲဒီ အခ်ိန္က ေရြးေကာက္ပြဲ ၾကီး ကိုု ၊ ေအာင္ပြဲ ခံ ျပီးသြား လိုု႕ ၊ ဂႏၶီ ခမ္းမ အစည္းအေ၀း နဲ႕ ဖခင္ ျဖစ္သူလည္း အလုုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနခ်ိန္ ။ နိုုင္ငံေရး အေျခအေန ေတြက ၊ ရွဳပ္ရွဳပ္ေထြးေထြး ။ အိမ္မွာလည္း ဧည့္သည္ေတြ ျပတ္တယ္ မရွိ ။ ဦးေမာင္ကိုု ရဲ႕ သတင္းဆုုိး အျပီး ၊ သိပ္မၾကာ ဘူး။ ခရမ္း လႊတ္ေတာ္ ကိုုယ္စားလွယ္ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ေထာင္ထဲမွာ ေသ သြားျပန္ျပီ တဲ့ ။ ေရဒီိယိုု ကိုု ပိတ္လိုုက္ခ်ိန္မွာ ၊ ေဖေဖ့ ေတာက္ေခါက္သံ ဟာ က်ယ္ေလာင္ လွ တယ္။ ေက်ာင္းသား သမဂၢ ရဲ႕ ၊ ဆဲဗင္း ဂ်ဳလိုုင္ ရဲေဘာ္ တေယာက္ေတာ့ က် ဆံုုးျပန္ ျပီ တဲ့ ။ အဲဒီ ကတည္းက ခရမ္းဦးတင္ေမာင္၀င္း ဆိုုတဲ့ ပုုဂၢိဳလ္တေယာက္ ကိုု စိတ္ထဲ စြဲ ေနခဲ့တယ္ ။ ပိုုျပီး စြဲ ရတာက ၊ သူ႕ အိမ္ေထာင္ဖက္ ဟာ ၊ ေငြတာရီ မဂၢဇင္းေတြထဲမွာ ၊ နွစ္နွစ္သက္သက္ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာေရးဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ျဖစ္ေနတာ လည္း တခ်က္ ၊ ေနာက္ျပီး အဲ့ဒီတုုန္းက တဆည ပါတီက ၀င္ျပိဳင္တဲ့ သူ႕ အကိုုအရင္း ျဖစ္သူ နဲ႕ ခရမ္းတျမိဳ႕ နယ္ တည္းမွာ ၊ မဲဆႏၵနယ္ တခုု တည္းကေန ၊
ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့တယ္ ဆိုုတဲ့ စိတ္၀င္စား စရာ ေျပာစကားေတြ ကိုုလည္း ၾကားဖူး ထားတာ လည္း တခ်က္ေပါ့ ။
ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့တယ္ ဆိုုတဲ့ စိတ္၀င္စား စရာ ေျပာစကားေတြ ကိုုလည္း ၾကားဖူး ထားတာ လည္း တခ်က္ေပါ့ ။
မဲလိုုက္ ေမွာင္လိုုက္ ၊ ရြာလိုုက္ ခ်ဴန္းလိုုက္ ၊ ၾကမ္းလိုုက္ ထန္ လိုုက္ ရာသီဥတုု ေတြ နဲ႕ ပဲ ၊ နွစ္မ်ားစြာကုုိ ေက်ာ္ျဖတ္ လာခဲ့ျပီး သကာလ ၊ အခုုလိုု စာအုုပ္ေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထုုတ္ေ၀ လိုု႕ ရ လာတဲ့ နိုုင္ငံေရး ေနသာသာ မွာ ၊
ဇနီးျဖစ္သူ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ရဲ႕ “လြမ္းေလသမ ွ်” ဆိုုတဲ့ စာအုုပ္ကေလး ထြက္လာတယ္ ဆိုုေတာ့ ဖတ္ခ်င္ ေနမိေရာ ။ အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့ ေဖ့စ္ဘြတ္က ေန တဆင့္ မိတ္ဖြဲ႕ သိကၽြမ္းခဲ့ ရတဲ့ ၊ သူတိုု႕ ရဲ႕ သမီး ျဖစ္သူ ၀တ္မွံဳ ေၾကာင့္ ၊
စာအုုပ္ကေလး ကိုု ၊ အန္တီၾကဴ ကိုုယ္တိုုင္ လက္မွတ္ထိုုး ေပးတာေလးကိုု ရ ခဲ့ တယ္။
လက္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့ စာအုုပ္ကေလးကိုု မွတ္မွတ္ရရ ၊ ဆဲဗင္းဂ်ဳလိုုင္ ေန႕ မွာ အေသအခ်ာ စဖတ္ျဖစ္တယ္။ ရန္ကုုန္တကၠသိုုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢၾကီးကိုု ၊ အင္မတန္ တြယ္တာ ေလးျမတ္ ၾကတဲ့ ၊ ေက်ာင္းသား မ်ိဳးဆက္ တခုု ဟာ ၊ ၁၉ ၆၂ ခုုနွစ္ ဇူလိုုင္လ ၇ ရက္ေန႕ … အတိအက် ေျပာရရင္ ၈ ရက္ေန႕ မွာ ၊ မ်က္ရည္ ျဖိဳင္ျဖိဳင္ က်ၾကတယ္ ဆိုုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ကိုု ၊ ငယ္ငယ္တည္းက ယဥ္ပါး ၾကားဖူး ေနခဲ့ ေပမဲ့ ၊ ဒီ စာအုုပ္ဖတ္ ေတာ့ ထပ္ျပီး ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ ျဖစ္ ရျပန္ တယ္။ ျဖိဳ ဖ်က္ ေဖာက္ခြဲ ခံ လိုုက္ရတယ္ ဆိုုတဲ့ ၊ သမဂၢ အေဆာက္အဦ ၾကီးကိုု ၊ သူတိုု႕ ေတြ ဘာလိုု႕ မ်ား အဲဒီေလာက္ သံေယာဇဥ္ ၾကီးရတာလည္း လိုု႕ ၊ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ တခုုထဲက ေန ၊ ျပန္လွည့္ ၾကည့္ျပီး ၊ အံ့ၾသ ရ တယ္။ တကယ္ေတာ့ ရုုပ္ပိုုင္းဆိုုင္ရာ အေဆာက္အဦ တခုု ဆိုုတာထက္ ၊ ကိုုလိုုနီ နယ္ခ်ဲ႕ လြတ္ေျမာက္ေရး တိုုက္ပြဲ ကတည္းက ၊ ရွင္သန္ နိုုးၾကား ေန ခဲ့တဲ့ ၊ ေက်ာင္းသား နိုုင္ငံေရး ဆိုုတဲ့ ၊ စိတ္ဓါတ္ အေဆာက္အဦ ၾကီးကိုု ၊ ထိုုးခြဲ
ေျခမြ ပစ္လိုုက္တာ ကိုုး ။ အဲဒီကတည္းက ၊ စစ္တပ္ နဲ႕ ျပည္သူ ၾကားက စည္း ကလည္း ၊ ထူထဲ မဲနက္ သြားခဲ့ျပီး ၊ အက္ေၾကာင္းေတြ လိုုက္ လာခဲ့ ေတာ့တာ ပဲေလ။
သမဂၢ အေဆာက္အဦ ၾကီး ရဲ႕ အပိုုင္းအစ ေတြ တစစီ လြင့္စင္ သြားခဲ့သလိုု မ်ိဳး ၊ ဆဲဗင္းဂ်ဳလိုုင္ ၀ိညဥ္ စိတ္ဓါတ္ ေတြ လည္း ၊ တေနရာစီ တနယ္အေ၀းေတြ ဆီ လြင့္စင္ သြားလိုုက္ၾကတာ နွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္ အစိတ္ ။ ဒီၾကားထဲမွာ
အၾကိမ္ၾကိမ္ ကုုန္းရုုန္းထ ၾကတဲ့ အခါတိုုင္းပဲ ၊ အၾကိမ္ၾကိမ္ပဲ ျဖိဳခြဲ ခံ ရ ျပန္ ။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တန္လိုု႕ နိုုင္ငံေရး နာရီ
လက္တံ ၾကီးက ၊ ညႊန္ျပ လာတဲ့ အခါ မွာ ၊ တတိုုင္းတျပည္လံုုးက ၊ လက္သီး လက္ေမာင္း ေတြ နဲ႕ အတူ ၊ ပိုုျပီး
ရင့္က်က္ တဲ့ အသြင္သ႑န္ေတြ နဲ႕ ၊ ပိုုျပီး ေလးနက္ တဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ နဲ႕ ၊ သူတိုု႕ မ်ိဳးဆက္ေတြကိုုပါ အပါေခၚျပီး ျမန္မာ့ နိုုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း ထဲကိုု ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ လာခဲ့ ၾက တယ္။
ဒီ စာအုုပ္ ထဲ မွာလည္း ၊ မိဘ လက္ငုုတ္ လက္ရင္း ၊ ဆန္စက္လုုပ္ငန္း ကိုု ျပန္ျပီး ဦးစီး လုုပ္ေဆာင္ ေနခဲ့တဲ့ ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ဟာ ၊ နွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္ ေလာက္ အတြင္းမွာ ၊ သူ႕ ရဲ႕ နဂိုုမူလ ယံုုၾကည္ ရပ္တည္ခ်က္ ေတြအတိုုင္း ေနထိုုင္ ခဲ့ရင္း ၊ သူ႕ အလုုပ္သမားေတြ ရဲ႕ ေလးစား အားကိုုးမူ ၊ သူ႕ ျမိုု႕သူ ျမိဳ႕သား ေတြ ရဲ႕ ၊ ယံုၾကည္ အပ္နွင္းမူ ကိုု ရယူ နိုုင္ခဲ့တယ္ ။ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ အလြန္ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၾကီး မွာ ၊ ခရမ္းျမိဳ႕ ရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ ကိုုယ္စားလွယ္
အျဖစ္ ၊ အကိုုအရင္း ျဖစ္သူ ဗိုုလ္မွဴးေဟာင္း ဦးေဇာ္၀င္း နဲ႕ ယွဥ္ျပီး ၊ အနိုုင္ ရ ခဲ့တယ္။ မဲဆႏၵနယ္ မတူေအာင္ ျပိဳင္ရင္ လည္း ရပါရက္ နဲ႕ ၊ အကိုုၾကီးျဖစ္သူ ကလည္း ဒီျမိဳ႕မွာ လူရိုုေသတဲ့ မဲရ နိုုင္တဲ့ လူ ၾကီး တေယာက္ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ၊ အမ်ိဳးသား ဒီမိုုကေရစီ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ အက်ိဳး အတြက္ ၊ တမင္ကိုုပဲ ၊ ေက်းဇူးရွင္ အကိုုၾကီးကိုု ၊ အတိုုက္အခံ ျပဳ ျပီး ၊ ယွဥ္ျပိဳင္ ခဲ့ ရတယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္ ။ တကယ္လိုု႕မ်ား ျမန္မာျပည္ ဒီမိုုကေရစီ ရရွိဖိုု႕ အရိုုးေတြ ေတာင္လိုုပံုုမယ္ ဆိုုရင္ ၊ အရိုုး
ေတာင္ပံုု ရဲ႕ ေအာက္ဆံုုးမွာ ကၽြန္ေတာ့ အရိုုး ရွိရပါေစမယ္ . . . ဆိုုတဲ့ မဲဆြယ္ မိန္႕ခြန္းဟာ ၊ သူ႕ ရဲ႕ အနာဂါတ္ကိုု နမိတ္
ဖတ္ ေနခဲ့သလိုု ၊ သူ႕ ရဲ႕ ပိုုင္းျဖတ္မူ ကိုုလည္း ၊ ရဲရင့္ ေစ ခဲ့တယ္။
အဲ့ဒီ အခ်ိန္ ရွစ္ဆယ့္ ရွစ္ ကာလ အလြန္ မွာ ၊ အိမ္ကိုု အလည္မဟုုတ္ပဲ ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ၊ မီးခိုုးေရာင္ အက်ီ ၤ နဲ႕
လူၾကီး တေယာက္ကိုုလည္း ခုုထိ မ်က္စိ ထဲက မထြက္ ခဲ့ဘူး ။ သူ႕ ဆံပင္ ေတြက ၊ အက်ီ ၤ အေရာင္ထက္ ပိုုျပီး ၊ မီးခိုုးေရာင္မွာ အျဖဴ ေတြ ခပ္မ်ားမ်ား စြက္ေနတယ္။ ေကာ္ကိုုင္းမ်က္မွန္ အမဲ ေရာင္ ေအာက္က ၊ မ်က္လံုုးေတြ ကလည္း ၊ မီးခိုုးေရာင္ မွိဳင္းေနသလိုုပဲ ။ တကၠသိုုလ္မွာ တုုန္းက ၊ ေက်ာင္းသားနိုုင္ငံေရး အတူ လုုပ္ခဲ့ ၾကတဲ့ ၊ ေဖေဖ့ သူငယ္ခ်င္း ဦးညိဳ၀င္း က ၊ သူတိုု႕ ေထာင္မဲ့ ပီသံုုးလံုုး ပါတီ အတြက္ ၊ နယ္ေတြ ဆင္းျပီး ေဖေဖ့ကိုု လာေခၚတာ တဲ့ ။ ဒါေပမဲ့ ၊ ေဖေဖ က ၊ အမ်ိဳးသား ဒီမိုုကေရစီ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္မွာ ပဲ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မူ ကိုု နာခံ ဖိုု႕ ၊ ဆံုုးျဖတ္ ထားခဲ့ျပီး ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ၊ လက္စြဲ နွဳတ္ဆက္ျပီး ျပန္သြားတဲ့ ၊ အဲဒီ မီးခိုုးေရာင္ မွိဳင္မွိဳင္း လူၾကီးကိုု ၊ စိတ္ထဲမွာ ဘာလိုု႕လဲ မသိ ၊ သနား ေန မိ ခဲ့ တယ္။ သူမ်ားကိုု မသနား ရ ဘူးလိုု႕ ၊ ငယ္ငယ္တည္းက ၊ ေဖေဖက ခပ္နာနာ သြန္သင္ေလ့က်င့္ ေပးခံ ခဲ့ ရေပမဲ့ ၊ ရင္ထဲက သနား တာကိုုေတာ့ သနားတယ္ လိုု႕ ပဲ ေျပာရေတာ့မယ္ ။
တကယ္ေတာ့ အဲဒီ အခ်ိန္ ၊ ၉ ၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ ၊ ပါတီ ေတြ အျပိဳင္းအရိုုင္း ေထာင္ၾက တဲ့ အခ်ိန္ မွာ ၊ ပီသံုုးလံုုး ပါတီ ဟာလည္း ၊ ဦးညိဳ၀င္း ၊ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ ( ေတးသံရွင္ ကိုုသန္းလွိဳင္ အကိုု ) ၊ ဦးလွေရႊ ( တကသ ဥကၠဌေဟာင္း ) တိုု႕ လိုု ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ ဂ်ဳလိုုင္၀ိညဥ္ ေတြ ရဲ႕ နာမယ္ေတြ နဲ႕ အတူ ၊ သီးသန္႕ ပါတီ တခုု ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ မၾကာပါဘူး ၊ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ လိုု ဒီေရျမင့္ ေအာင္ပြဲ ရ ထား တဲ့ ပါတီ တခုု ကိုုေတာင္၊ အေလးမထား တဲ့ ၊ စစ္အစိုုးရ ဟာ ၊ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ ေတြကိုု ၊ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲ ၊ ဆြဲ ထဲ့ ေတာ့တာေပါ့ ။ အေမွာင္ထဲက အေမွာင္ဆံုုး အခ်ိန္ေတြ လိုု႕ပဲ ေျပာရ မလား ။ ေထာင္၀င္စာ ေကာင္းေကာင္း မရ ၊ စစ္ေၾကာေရး ပဲ ေကာင္းေကာင္းကိုုင္ တဲ့ ၊ စစ္ ေထာက္လွမ္းေရး အာဏာစက္ ေအာက္ မွာ ၊ ၾကယ္ေတြ တပြင့္ ျပီး တပြင့္ ေၾကြ ေတာ့တယ္။ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ သတ္ေသတယ္တဲ့ ။ ကင္ဆာ တဲ့ ။ ေရာဂါကုုမရ ေတာ့ တဲ့ ။ စံုုလိုု႕ပါပဲ ။ အခ်ိန္ အစဥ္လိုုက္ေတြ ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့ ၊ အဲဒီ အေမွာင္ဆံုုး အခ်ိန္မွာ ေၾကြခဲ့တဲ့ လူေတြကိုု မွတ္မိသေလာက္ ဆိုုရင္ - ဦးေမာင္ကိုု ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ၊ ဦးညိဳ၀င္း ၊ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ ၊ ပထ၀ီ တင္သိန္းေမာင္ ၊ ဗိသုုကာ ဦးေက်ာ္မင္း ၊မံုုရြာ ဦးတင္ေရႊ ၊ ဦးေအာင္ေမသုု ၊ ဦးလွသန္း ၊ စာေရးဆရာ ေမာင္ေသာ္က ( ဦးဘေသာ္) ။
 |
| နိုုင္ငံေရးသမားမ်ား ၏ ေနာက္ဆံုုးေန႕ ျမင္ကြင္းမ်ား - ေလးကိုုတင္ |
အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ၊ ေဖေဖ့ ရဲ႕ ေက်ာင္းသား သမဂၢေရွ႕က အုုပ္စုု ဓါတ္ပံုုေလး ထဲက ၊ တခ်ိဳ႕ နာမယ္ေလးေတြ ရဲ႕ ေနာက္မွာ ကြင္းစ ကြင္းပိတ္ နဲ႕ ( ေတာတြင္းက်ဆံုုး ) ဆိုုတာေလး ေတြ ျမင္တိုုင္း စိတ္ထဲ နင့္နင့္ နဲနဲ ခံစားရျမဲ ။ ဓါတ္ပံုုထဲ မွာ အားလံုုးဟာ နဳတ္ခမ္းပါးေတြကိုု တင္းတင္းေစ့ လိုု႕ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ နုုနုုနယ္နယ္ ။ ဒီလိုု အရြယ္ေကာင္း ပညာတတ္ လူငယ္ေလးေတြ ၊ ေတာတြင္းမွာ က်ဆံုုး ရတဲ့ ၊ တရားခံ က ဘာလဲ ဆိုုတာ ေတြးေလ အေျဖမထြက္ေလ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ ။ ခုုေတာ့ - ေတာတြင္း တင္ မက ၊ ေထာင္တြင္း ပါ က်ဆံုုး ရ တဲ့ ၊ သူ႕ မိတ္ေဆြ အရြယ္ေကာင္းၾကီး ေတြ အတြက္ ၊ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ေဖေဖ့ကိုု ၊ ဘာမွ ထပ္မေမးမိေအာင္ပဲ ေန ရတယ္ ။ ဦးညိဳ၀င္း သတင္း ၾကားတဲ့ ည က ဆိုု ၊
ေဖေဖ ဟာ ၊ တညလံုုး မအိပ္ပဲ ေဆးလိပ္ ထိုုင္ေသာက္ေနခဲ့တာ ကိုု ၊ မွတ္မိေနတယ္။
အခုု ၊ လြမ္းေလသမ ွ် ကိုု ဖတ္ေတာ့ ၊ အဲဒီ မိသားစုု ေတြထဲက ၊ မိသားတစုု ရဲ႕ ခံစားခ်က္ ေတြကိုု နင့္နင့္နဲနဲ အတြင္းက်က် ျမင္ရေလတယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္က အက်ဥ္းက်ခံ နိုုင္ငံေရး သမား ေတြ ရဲ႕ မိသားစုု ဘ၀ ေတြဟာ ၊ ဘယ္ေလာက္ ခက္ခဲ ခဲ့မယ္ ဆိုုတာ ၊ မွန္းဆၾကည့္လိုု႕ ေတာင္ ရ ေနမွေတာ့ ၊ ကာယကံ ရွင္ေတြ အတြက္ ေတာ့ စာဖြဲ႕ လိုု႕ လည္း
ျပည့္စံုု လိမ့္ မည္ မဟုုတ္ေတာ့ ။ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ကလည္း ၊ ဒီ စာအုုပ္ကိုု ေရး ဖိုု႕ ၊ သူ႕ အတြက္ အရမ္းကိုု စိတ္ပင္ပန္းစြာ အားထုုပ္ ခဲ့ ရ တယ္လိုု႕ ဆိုု တယ္။ အိမ္ကေန ေခၚသြားျပီး ၊ ဘယ္ေရာက္လိုု႕ ေရာက္ေနမွန္းမသိ ၊ ဘာသတင္းမွ မၾကားရ ။ ၾကားရျပန္ေတာ့ ၊ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတဲ့ ေဆး၀ယ္ခိုုင္းတဲ့ စာရြက္ကေလး တရြက္ သာ ။ လိုုအပ္တဲ့ ေဆး၀ါးေတြကိုု ေပးလိုုက္ရေပမဲ့ လည္း ၊ ကာယကံ ရွင္ လက္ထဲ ေရာက္လား မေရာက္လား မေသခ်ာ ။ ေနာက္ဆံုုး ရနိုုင္မဲ့ အကူအညီ ေတြ မ်ိဳးစံုု ေတာင္းျပီး ၊ ခင္ပြန္းသည္ ရွိနိုုင္မဲ့ ၊ အက်ဥ္းေထာင္ၾကီး ဆီ ၊ အေမာတေကာ . . . ေဇာ ေတြ နဲ႕ ေရာက္ ျပီး ေစာင့္ဆိုုင္း ေနတဲ့ အခ်ိန္ မွာ ၊ ၾကားလိုုက္ ရ တဲ့ သတင္းက ၊ မေန႕ ကပဲ ဆံုုးသြားျပီ မိုု႕ ၊ ေရခဲတိုုက္ ကိုု လိုုက္ခဲ့ဖိုု႕ - တဲ့ ။ အိမ္က အေကာင္းအတိုုင္း ထြက္သြားျပီး ၊ နွစ္လ ဆိုုတဲ့ အခ်ိန္ေလး အတြင္းမွာ ၊ ပိန္ခ်ံဳး ေနတဲ့
ခင္ပြန္းသည္ကိုု ၊ ေခါင္းတလား ထဲ မွာ ၊ ျပန္ ေတြ႕ ရ တဲ့ ၊ ဇနီးသည္ တေယာက္ ရဲ႕ ၊ ခံစားခ်က္ ။ နာေရး ေၾကာ္ျငာ ထဲ့ပံုု ထဲ့ နည္းက အစ ၊ စ်ာပန အစီအစဥ္ မက်န္ ၊ အုုတ္ဂူမွာ နာမယ္ထြင္းထုု တာ အဆံုုး ၊ ထိန္းခ်ဳပ္ ကန္႕သတ္ ခံ ခဲ့ ရတဲ့ ၊ မိသားတစုု ရဲ႕ ၊ နာၾကင္ မ်ိဳသိပ္ခဲ့ ရ မူေတြ ။ ေထာင္အရာရွိ ေတြ က ၊ ကင္ဆာ ေၾကာင့္ ေသတာ လိုု႕ ဆိုုသည္။ သူမ ရဲ႕ ခင္ပြန္းသည္ ဆီကိုု နွစ္လ အတြင္း ေရာက္လာခဲ့တဲ့ သူမ ဘယ္တုုန္းကမွ မသိ ခဲ့တဲ့ ကင္ဆာ ဆိုုတာၾကီးကိုု ၊ နာက်င္လွစြာ ရြတ္ဆိုုခဲ့တဲ့ သူမ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုုး နွဳတ္ဆက္ စကား ေလး က ၊
ၾကယ္ေၾကြတာ ကင္ဆာတဲ့လား ... ကင္ဆာ က်ဆံုုးပါေစ .... တဲ့ ။
အထူးသျဖင့္ ၊ ဆယ္တန္း စာေမးပြဲ ေျဖဖိုု႕ ၃ လ ပဲ လိုုေတာ့တဲ့ ၊ သမီးၾကီး ျဖစ္သူ ရဲ႕ ၊ စိတ္ အနာတရ ေတြကိုု ၊ အရြယ္တူ ျခင္း ၊ သူ႕ေနရာမွာ ၀င္ျပီး ကိုုယ္ခ်င္းစာ ၾကည့္ယံုု နဲ႕ တင္ ၊ ခက္ခဲ ပင္ပန္း လွ ျပီ ။ ေထာင္အရာရွိ ေတြ အားလံုုး ေရွ႕ မွာ ၊ နံရံ ေပၚက ၊ ဦးေန၀င္းၾကီး ရဲ႕ ဓါတ္ပံုုၾကီး ကိုု ၊ လက္ညွိး ထိုုးျပီး ၊ ဒီလူၾကီးေၾကာင့္ က်မ အေဖ ေသတာ လိုု႕ ၊
ေပါက္ကြဲ ေအာ္ဟစ္ ငိုုယိုု ခဲ့တဲ့ ၊ ၁၅-၁၆ နွစ္ အရြယ္ ကေလးမ ေလး တေယာက္ နဲ႕ အတူ လိုုက္ျပီး ေၾကကြဲ တုုန္လွဳပ္လိုု႕ ။ စိတ္ဒုုကၡ ခံစားေနရ တဲ့ မိခင္ကိုု ၊ ေဖးမ အားေပး နိုုင္ခဲ့တဲ့ ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ မိန္းကေလး တေယာက္ ရဲ႕ ၊ စြမ္းရည္ကိုု လည္း မအံ့ၾသ ပဲ မေနနိုုင္ ။ ဒါေတာင္ ဆယ္တန္းကိုု ဂုုဏ္ထူး ၅ ခုု နဲ႕ ေအာင္ ေအာင္ ေျဖျပ နိုုင္ခဲ့တဲ့ ၊ ၀တ္မွဳန္ ကိုု ၊ က်ိတ္ျပီး ခ်ီးက်ဴး ေနမိတယ္။
ဆရာၾကီးတင္မိုုး ရဲ႕ ဦးတင္ေမာင္၀င္း အတြက္ ဂုုဏ္ျပဳ ကဗ်ာေလး ထဲက “ လြမ္းေလသမ ွ်” ဆိုုတဲ့ စာသားကေလး ကိုု ယူထားတာ နဲ႕ လိုုက္ဖတ္ေအာင္ပဲ ၊ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ရဲ႕ ၊ ခံစားခ်က္ေတြ ဟာ ၊ နာက်င္မူေတြၾကားထဲကေန ၊ အတိတ္လွလွ ေလးေတြ ကိုုလည္း ၊ ျပန္ေျပာင္း ေရာယွက္ လြမ္းဆြတ္ ထားေလတယ္။ ဆရာမ ရဲ႕ ၊ ေမတၱာ ဖြဲ႕ ၀တၱဳေလး ေတြကိုု ၊ ျပန္ျပီး သတိရ ေစ တဲ့ ၊ အပိုုင္းေတြ လိုု႕ပဲ ေျပာရမယ္။
စာအုုပ္ရဲ႕ မ်က္နွာဖံုုးက ၊ ပန္းခ်ီ ေရႊစိုုးဟန္ ရဲ႕ ၊ လက္ရာ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ပံုုတူ ကိုု ၊ စာအုုပ္ဖတ္ကာစ က ၊ အမူမဲ့
အမွတ္မဲ့ ေပမဲ့ ၊ ဒီပံုုတူ ဟာ ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း သက္ရွိ ထင္ရွား ရိွစဥ္ကတည္း ၊ ခင္မင္ေလးစားမူ နဲ႕ အမွတ္တရ ဆြဲေပးခဲ့တဲ့ ၊ အဓိပၺါယ္ ဖြင့္ဆိုု မထားတဲ့ ပံုုလိုု႕ ဆိုုတာေၾကာင့္ ၊ စာအုုပ္ ဖတ္အျပီးမွာ ၊ အေသအခ်ာ ျပန္ၾကည့္ ျဖစ္တယ္။ ေျပာသလိုုပဲ ၊ အစက္အေျပာက္ေတြ နဲ႕ ပံုုေဖာ္ ထားတဲ့ ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ရဲ႕ ၊ နွဳတ္ခမ္းပါးပါး ေတြ ထဲမွာ ၊ အတိတ္ သမိုုင္းရဲ႕ သက္ေသ တခ်ိဳ႕ကိုု ၊ ျမင္ရတယ္။ တစြန္းတစ ပဲ ဆြဲထားတဲ့ ၾကယ္၀ါ၀ါ ၾကီး ထဲမွာ ၊ အနာဂါတ္ ရဲ႕ မေသခ်ာမူ ေတြက ၊ ကြက္လပ္ ျဖစ္ေန ေသးတယ္။
ဒီ စာအုုပ္ေလး အေၾကာင္းကိုု ၊ တခုုခုု ေရးမယ္ လိုု႕ ၊ စ ထားျပီး ၊ ခ်က္ျခင္း အဆံုုး မသတ္ နိုုင္ ခဲ့ဘူး ။ အခုု လိုု ၊ သမိုုင္း နာရီ လက္တံ ၾကီး ၊ ေနာက္တပတ္ ထပ္တရစ္ တိုုး ျပန္လိုု႕ ၊ ျမန္မာ့ ဒီမိုုကေရစီ ေရြးေကာက္ပြဲ ၾကီး ေနာက္တခုု
လည္း ၊ အသစ္တဖန္ ျပန္စ ေတာ့မယ္ ဆိုုတဲ့ အခ်ိန္ မွာ ၊ အတိတ္က နာက်င္စရာ သမိုုင္းေတြကိုု ၊ အဆံုုးသတ္ ရ ေတာ့မလား လိုု႕ ၊ ေတြေ၀ ေနလ်က္က ၊ ဒီ စာေလးကိုု လည္း အဆံုုးသတ္ ျဖစ္ေတာ့တယ္ ။
တံတားၾကီး ေအာက္ ကေတာ့ ၊ ေရေတြ စီးသြား ခဲ့ ပါျပီ ။ ကမ္းနဖူးက စိမ္းျမ ရြက္သစ္ေတြ ဖားဖားေ၀ ေအာင္ ဖံုုးေနတဲ့ အပင္ၾကီး ကိုု လွမ္းေငး ရင္း ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္းေပါင္း မ်ားစြာ ရဲ႕ အရိုုးေတြ အတြက္ ၊ ေက်းဇူး ေတြ အထပ္ထပ္ တင္ေနမိ တယ္။
ေကသြယ္
၂၈ ဇူလိုုင္
ဆက္စပ္ ဖတ္ရန္- လြမ္းရက္ရွည္ရွည္
%2BEpaper26.jpeg)
Posts
