.jpg)
.jpg)
ေဖေဖေရ . . . ျပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာ လဆန္းတုုန္းက မထင္မွတ္ပဲ သမီး ၾကံဳၾကိဳက္ခဲ့တဲ့ စိတ္လွဳပ္ရွားစရာ ခရီးစဥ္ပြဲ ေလး တခုုအေၾကာင္းကိုု ျပန္ေရာက္ကတည္းက ေဖေဖ့ကိုု ေျပာျပခ်င္ေနခဲ့တာ။ ထံုုးစံ အတိုုင္း ဟိုုလုုပ္ ဒီလုုပ္ နဲ႕ ေနာက္ဆံုုးပတ္ ေရာက္မွပဲ ၊ စာေရးျဖစ္ေတာ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ အဲဒီပြဲမွာ သမီးက ဘာမွ တိုုက္ရိုုက္ ပါ၀င္ပတ္သက္မူေတာ့ မရွိပါဘူး။ သမီးရဲ႕ ဆရာက ျမန္မာျပည္ကေန ဖိတ္ထားတဲ့ ဧည့္သည္ သံုုးေယာက္အတြက္ လာျပီး ကူညီေပးနိုုင္မလား လိုု႕ ဆိုုေတာ့ ၊ အတိုုင္းထက္အလြန္ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ၊ တကူးတကနဲ႕ကိုု သမီးတိုု႕ ေနတဲ့ ျမိဳ႕ကေန ကီလိုုမီတာ ၆၀၀ ေက်ာ္ ေ၀းတဲ့ ပါ့သ္ျမိဳ႕ ၾကီး ကိုု အေရာက္ သြား ခဲ့တာေလ ။ ျပီးေတာ့ ဒီပြဲ ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ အေၾကာင္းရင္းေတြက သမီး လတ္တေလာ သိပ္ စိတ္၀င္စားေန တဲ့ Industrial Relation လိုု႕ ဘာသာရပ္နာမယ္ တပ္ထားတဲ့ အလုုပ္သမား အေရး သမဂၢအေရး ေတြ ေလ။ ဒီပြဲကိုု ဦးေဆာင္က်င္းပတဲ့ အဖြဲ႕က Southern Initiative on Globalization and Trade Union Rights (SIGTUR) လိုု႕ သိထားေပမဲ့ ၊ အင္တာနက္ကေန သူတိုု႕ ၀ဘ္ဆိုုဒ္ကိုု ၀င္ၾကည့္ေတာ့လည္း ဘာမွ သိပ္ျပည့္ျပည့္စံုုစံုု မရွိလွဘူး။ ဒါေပမ့ဲ လက္တင္အေမရိက နိုုင္ငံတခ်ိဳ႕ အပါအ၀င္ ေတာင္ကမၻာျခမ္းက နိုုင္ငံေပါင္း ၃၀ ေလာက္က သမဂၢ ကိုုယ္စားလွယ္ေတြ လာျပီး ေဆြးေႏြးနွီးေႏွာၾကမွာ ဆိုုတာ နဲ႕ တင္ ၊ စိတ္လွဳပ္ရွားဖိုု႕ ေကာင္းလွျပီ ။
ျမန္မာျပည္က ဧည့္သည္ သံုုးေယာက္ကေတာ့ ညၾကီး ေမွာင္ေမွာင္ ပါ့သ္ျမိဳ႕ၾကီးထဲကိုု ေရာက္ေရာက္ျခင္း သူတိုု႕ တည္းခိုုေနထိုုင္ရမဲ့ ျမိဳ႕စြန္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္က ေတာအုုပ္၀င္းက်ယ္ ၾကီးကိုု ျမင္ျပီး စိတ္ပ်က္သြားၾကပံုုပဲ ။ နိုုင္ငံျခားမွာ ကြန္ဖရန္႕စ္ တက္ရမယ္ ဆိုုေတာ့ ဟိုုတယ္ေကာင္းေကာင္း တခုုေတာ့ ျဖစ္မွာပဲလိုု႕ ထင္ျခင္ထင္ၾကမယ္ေလ။ တကယ္ေတာ့ တပတ္လံုုးလံုုး လုုပ္မဲ့ ကြန္ဖရန္႕စ္ အတြက္၊ ဖရီမန္တဲ ကမ္းေျခ ကိုု ေမးတင္ထားတဲ့ ဒီ ေတာအုုပ္ စခန္းသာေလးက ေတာ္ေတာ့္ကိုု သာယာျပီး ရိုုးရိုုးရွင္းရွင္း နဲ႕ အဆင္ေျပတယ္လိုု႕ ေျပာရမယ္။ ပတ္ပတ္လည္မွာ ေက်းငွက္သံေတြ စိုုးစီ ေနတဲ့ ၾကားမွာ ေလးခန္းတြဲ အိပ္ေဆာင္ ေလးေတြကိုုလည္း ေဒသခံ ငွက္မ်ိဳးရင္းေတြရဲ႕ နာမယ္ေတြ ေပးထားတယ္။ အဲဒီ အေဆာင္ေလးေတြကေန ေအာက္ဖက္ကိုု နည္းနည္းေလး ဆင္းလိုုက္တာနဲ႕ ပင္လယ္ကဗြီးလိုု အပင္ရွည္ၾကီးေတြရဲ႕ အလယ္မွာ ထမင္းစားေဆာင္ ၊ အစည္းအေ၀း ခန္းမေဆာင္ ၊ ေဆြးေႏြးခန္းငယ္ ေလးေတြ လုုပ္ထားေတာ့ လာသမ ွ် ဧည့္သည္ေတြ အားလံုုး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး နဲ႕ ရင္းနွီးမူ လည္း ပိုုရခဲ့ၾကတယ္ ။
ေႏြးေထြးသလားေတာ့ မေမးနဲ႕ ။ ၂ ထပ္ အိပ္စင္ ၂လံုုးပါတဲ့ အခန္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ မမာမာဦး နဲ႕ မစုုစုုေႏြးက တစင္ ၊ သမီး နဲ႕ မအိေရႊစင္ က တစင္ အိပ္ၾကရေတာ့ ၊ ညေရာက္ရင္ သံကုုတင္ေတြ နဲ႕ အျပိဳင္ ေလးေယာက္သား တကၽြိကၽြိ နဲ႕ စကား တြတ္ထိုုး ၾကတာေလ။ ေန႕လည္ဖက္က ေဆြးေႏြးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြထဲက သူတိုု႕ သိခ်င္တာေတြ သမီးက ျပန္ရွင္းျပ ျပီးရင္ေတာ့ သူတိုု႕ အလွည့္ေပါ့ ။ သိတဲ့ အတိုုင္း သူတိုု႕ သံုုးေယာက္ စလံုုးက ျမန္မာျပည္က နိုုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ေတြထဲမွာ ကိုုယ္တိုုင္ကိုုယ္က် ပါ၀င္လုုပ္ကိုုင္ေနၾကသလိုု အဖြဲ႕ခ်ဳပ္လိုု ၊ ၈၈ ပြင့္လင္း လိုု အဖြဲ႕ အစည္းၾကီးေတြ နဲ႕ ထဲထဲ၀င္၀င္ ထိစပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြ ဆိုုေတာ့ ၊ သူတိုု႕ ဆီကလည္း အမ်ားၾကီး ေလ့လာျပီး အျမင္ဖလွယ္ခြင့္ ရခဲ့တယ္ ဆိုုပါေတာ့ ။ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ညကေတာ့ ခပ္မဆိတ္ပဲ ရွိေနၾကေသးေတာ့ ၊ သူတိုု႕ ရန္ကုုန္က ယူလာတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ထဲက ၊ ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုု စိန္ရတုု အခမ္းအနား နွိဳးေဆာ္စာရြက္ကေလးကိုု လွန္ေလ်ာ ၾကည့္ရင္း ျမန္မာျပည္ နိုုင္ငံေရး အေျခအေန အေငြ႕အသက္ေတြကိုု မသိမသာ ရွဳ ရွိဳက္ၾကည့္ေန မိ ခဲ့တယ္ ။ သူတိုု႕ေတြ ၾသစေၾတလ်ကေန ျပန္ေရာက္တာနဲ႕ ဒီဇင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႕ အမီ ေခ်ာက္ ေရနံေျမက ၁၃၀၀ျပည့္ စိန္ရတုု အခမ္းအနားကိုု ဆင္းၾကမယ္ဆိုုျပီး၊ သူ႕ အစီအစဥ္ ကိုုယ့္အစီအစဥ္ ေျပာေနၾကတာကိုု အေပၚကုုတင္ကေန အသာနားေထာင္ရင္း ေဖေဖ ဆိုုေလ့ရွိတဲ့ ျမတ္ေလး ၾကီး ရဲ႕
“ ၁၃၀၀ ျပည့္ေအာင္ပြဲ ” သီခ်င္းေလး ကိုု ခပ္တိုုးတိုုး ညည္းမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ ညကတည္းက ေဖေဖ့ ဆီကိုု စိတ္ထဲကေန စာတေစာင္ ေရးေနခဲ့မိတာ.. ။
++++++++
“ ဒိုု႕အလုုပ္သမားေတြ ဒိုု႕လယ္သမားေတြ စုုရံုုးေပါင္းစည္းလိုု႕ ညီ. . . ေျမရွင္ ဓနရွင္ အရင္းရွင္မ်ားကိုု အျမစ္ပါ နွဳတ္ပစ္မည္ ... လူတန္းေစ့ အခြင့္အေရး မရသမ ွ်အတည္ (ရေအာင္)၂ အရိုုးေၾကေၾက အရည္ခမ္းခမ္း မေသြတမ္း တိုုက္ထုုတ္ ေမာင္းနွင္မည္. . .”
သီခ်င္းစာသားထဲမွာ ပါေနတဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ရာစုုနွစ္တခုု နီးပါးက ေရနံေျမအလုုပ္သမားေတြရဲ႕ မေက်နပ္မူ နာက်ည္းမူေတြ ဟာ၊ အခုုအခ်ိန္ထိ ပဲ့တင္ထပ္ ေနေသးတာကိုု သမီး မအံ့ၾသမိဘူး ေဖေဖ ။ သမီး အံ့ၾသမွင္သက္ေနမိတာက ၊ သမိုုင္းစာမ်က္နွာေတြေပၚမွာ ဖတ္ဖူး ၾကားဖူးေနခဲ့တဲ့၊ တူ-တံစဥ္ တံဆိပ္ကိုု ဆြဲကိုုင္ျပီး ဓနရွင္ လူတန္းစားကိုု ဆန္႕က်င္ ေတာ္လွန္ေနၾကတဲ့ ယံုုၾကည္ ရပ္တည္မူေတြကိုု ၂၁ရာစုု ေခတ္ၾကီးထဲမွာ မ်က္ျမင္ကိုုယ္ေတြ႕ လူမ်ိဳးစံုု အသားေရာင္မ်ိဳးစံုု ဘာသာစကားမ်ိဳးစံုု နဲ႕ ၊ တစုုတစည္းထဲ ျမင္ေတြ႕ ေနရတာ ကိုုပဲ ။
ဖြင့္ပြဲည စေတာ့၊ ျမန္မာဆန္ဆန္ ပုု၀ါေတြ အခ်ိတ္ေတြ ဆင္ယင္ထားတဲ့ ျမန္မာဧည့္သည္ သံုုးေယာက္ဟာ ၊ တီရွပ္အနီ ေခါင္းစည္းအနီေတြ စည္းထားတဲ့ လူအုုပ္စုုထဲမွာ အထင္းသား ျဖစ္ေနေတာ့တယ္။ ဒါတင္ဘယ္ကမလဲ အထူးဧည့္သည္ေတာ္အျဖစ္ ဖိတ္ၾကားခံရတဲ့ ျမန္မာျပည္က သမဂၢအေရး လွဳပ္ရွားတက္ၾကြသူ သံုုးေယာက္က ၊ သူတိုု႕ ေတြရဲ႕ လွဳပ္ရွားမူေတြ နဲ႕ က်ခံခဲ့ဘူးတဲ့ ေထာင္ဒဏ္ အသီးသီးကိုု ထြက္မိတ္ဆက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ၊ တခန္းလံုုးက ပရိသတ္ ေတြ မတ္တပ္ထျပီး လက္ခုုပ္ၾသဘာေပးလိုက္ၾကတာ တခ်ိဳ႕ဆိုု မ်က္ရည္ေတာင္ က်ေနတာ ေတြ႕မိတယ္။ အနွစ္ ၇၀ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံ ခဲ့ရဘူးတယ္လိုု႕ ေျပာလိုုက္တဲ့ မမာမာဦး နားကိုု လူေတြ ၀ိုုင္းလာျပီး လက္ဆြဲ နွဳတ္ဆက္ၾကတယ္။ ကိုုရီးယား သမဂၢက လူေတြက သူတိုု႕ ဘာသာစကားနဲ႕ ေရးထားတဲ့ ေခါင္းစည္း အနီကိုု လာစည္းေပးေတာ့ ၊ မမာမာဦး တေယာက္ ေတာ္လွန္ေရးနတ္ ပူးသြားတယ္ ထင္ရဲ႕ . . . ၾသစေၾတလ် သမဂၢ၀င္ အမ်ိဳးသမီးၾကီးေတြ သမဂၢသီခ်င္း သံျပိဳင္ သီဆို ေဖ်ာ္ေျဖတဲ့ အေရွ႕မွာ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းျပီး ၊ က ေတာ့တာပါပဲ ။
ေဖေဖေရ . . . သမီး အတြက္ေတာ့ ဒီအစည္းအေ၀းၾကီးဟာ မ်က္စိပြင့္ နားပြင့္ အသိဥာဏ္အလ်င္ေတြလည္း အေတာ္လွဳပ္ခတ္ခဲ့တယ္လိုု႕ ေျပာရမယ္။ စကားျပန္ကေန တဆင့္ေျပာျပတဲ့ ၊ ဘရာဇီး သမဂၢေခါင္းေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးၾကီးဆီကေန ဘရာဇီးနိုုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိ မျငိမ္မသက္မူေတြကိုု ပံုုစံတမ်ိဳးနဲ႕ နားလည္ခဲ့ရတယ္။ ၂၀၁၄ ကမၻာ့ဖလားပြဲ တည္ေဆာက္ေရးလုုပ္ငန္းခြင္ ေနာက္ကြယ္က အလုုပ္သမားေတြရဲ႕ အျဖစ္ေတြကိုု တအံ့တၾသ ၾကားသိခဲ့ရတယ္။ ဘရာဇီးဟာ ခုုဆိုုရင္ BRIC (Brazil, Russia, India, China) ဆိုုတဲ့ ကမၻာ့ စားသံုုးသူအမ်ားဆံုုး ေစ်းကြက္စီးပြားေရး အုုပ္စုုၾကီးထဲမွာ ပါေနျပီမဟုုတ္လား။
လက္တင္အေမရိကနိုုင္ငံေတြ ထဲမွာဆိုု ခ်ီလီကိုုလည္း သမီး အေတာ္ စိတ္၀င္စားမိတာေလ ။ သတၱဳလုုပ္ငန္းေတြနဲ႕ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုုးတက္လာတဲ့ ခ်ီလီျပည္သစ္ကိုု ၊ သူ႕နိုုင္ငံသားေတြက ခုုလိုု အခ်ိန္ၾကီးမွာေတာင္ ဆိုုရွယ္လစ္စနစ္နဲ႕ပဲ ေမာင္းနွင္ေနေစခ်င္ၾကတာ ဘာလိုု႕လဲ ဆိုုတာ သိခ်င္မိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္းေလးဆယ္ေလာက္က စန္တီယာဂိုု ျမိဳ႕လယ္ေခါင္က ဘက္စ္ကားတစီးေပၚမွာ ကိုုယ္၀န္ေဆာင္ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ရဲ႕ ဗိုုက္ကိုု ေသနတ္နဲ႕ ခ်ိန္ရြယ္ ျခိမ္းေျခာက္တာ ခံရသတဲ့ ။ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးက သူ႕၀မ္းဗိုုက္ထဲက ကေလးဟာ တေန႕မွာ ဖိနွိပ္ခံလူထုု အတြက္ တစံုုတေယာက္ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လိုု႕ တေယာက္တည္း တိတ္တိတ္ကေလး နိမိတ္ဖတ္ လိုုက္သတ့ဲ ။ အဲဒီ ဇတ္လမ္းကိုု ေျပာျပေနတဲ့ မ်က္လံုုးျပာလဲ့လဲ့ နဲ႕ ခ်ီလီ အမ်ိဳးသားက ၊ သူ႕မိဘေတြနဲ႕ အတူ ငယ္ငယ္ကေလးထဲက ၾသစေၾတလ်ကိုု ေျပး၀င္ ခိုုလွံဳ လာခဲ့လိုု႕ ခုုေတာ့ SIGTUR ရဲ႕ ပညာေပးေရး တာ၀န္ခံ တေယာက္အျဖစ္ ဒီ အစည္းအေ၀းၾကီးကိုု ဦးေဆာင္က်င္းပ ေနေလရဲ႕ ။
ျမန္မာျပည္က ေထာင္ဒဏ္ေတြကိုု ၾကားျပီး ၊ သူလည္း ပါရာေဂြးမွာတုုန္းက ေထာင္ ခုုနွစ္ရက္ က်ခဲ့ဘူးပါတယ္ ဆိုုတဲ့ ၊ လက္ရွိ ၾသစေၾတလ် သမဂၢအဖြဲ႕၀င္ လူၾကီး တေယာက္ကေတာ့ အဂၤလိပ္သံ ခပ္၀ဲ၀ဲ နဲ႕ ခဏခဏ ထ ျပီး ေဆြးေႏြးေမးျမန္းတတ္တယ္။ သူ႕မိခင္ ပါရာေဂြး နိုုင္ငံ ထဲမွာ ခုုလက္ရွိ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ လယ္သိမ္းယာသိမ္းျပသာနာေတြ နဲ႕ အေျခခံလူတန္းစား ေတြရဲ႕ ဒုုကၡသုုကၡ ေတြကိုု ခုုခ်ိန္မွာေတာ့ ခပ္ေ၀းေ၀းကပဲ လွမ္းၾကည့္နိုုင္ ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕ ။
 |
| Photo- SIGTUR |
ဒီပြဲမွာ လူအင္အား အမ်ားဆံုုးနဲ႕ အတက္ၾကြဆံုုး ပါ၀င္ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ အဖြဲ႕ေတြကေတာ့ ၊ ေတာင္အာဖရိက နဲ႕ ကိုုရီးယားေတြပဲ ။ ေတာင္အာဖရိကက အုုပ္စုုေတြကိုု အာဏာရ ANC ပါတီၾကီးရဲ႕ မဟာမိတ္ ၊ ကိုုဆားတူ လိုု႕ ေခၚတဲ့ Congress of South African Trade Unions ( COSATU) တပ္ေပါင္းစုု သမဂၢၾကီးက ဦးေဆာင္လာသလိုု ၊ ကုုိရီးယား က အုုပ္စုု ကိုုလည္း ေတာင္ကိုုရီးယား ရဲ႕ တပ္ေပါင္းစုု သမဂၢ တခုု ျဖစ္တဲ့ Korean Confederation of Trade Unions( KCTU) ကေန ဦးေဆာင္လာတယ္။ ေတာင္အာဖရိက သားေတြက မၾကခဏ ထ ေဆြးေႏြးတတ္ၾက သလိုု ၊ တေယာက္ကိုု တေယာက္ Comrade လိုု႕ ေခၚေ၀ၚညႊန္းဆိုုၾကပံုုကိုုက သူတိုု႕ ဟန္ပန္ၾကီးေတြလိုုပဲ အားရပါးရ ရွိလြန္းလွတယ္။ ကိုုရီးယားေတြ အင္အားေတာင့္ပံုု တက္ၾကြပံုုကေတာ့ ၊ သမဂၢေခါင္းေဆာင္ေတြ ေလး-ငါး-ေျခာက္ေယာက္မွာ စကားျပန္ေတြကလည္း တေယာက္စီေလာက္နီးနီး ။ ညဖက္ ေတြမွာေတာင္ စခန္းတခုုလံုုးကိုု ဂစ္တာေတြနဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး သီခ်င္းေတြ သီဆိုု ေဖ်ာ္ေျဖၾကေသးတာ ။ က်န္တဲ့သူေတြကပါ သူတိုု႕ရဲ႕ ေခါင္းစည္းနီေတြ စည္းျပီး သူတိုု႕ ေအာ္သလိုု ေၾကြးေၾကာ္သံေတြ လိုုက္ေအာ္ေပးၾကရတယ္။
ျပံဳးခ်င္စရာတခုုက၊ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းျပီး ရိုုးရိုုး ေၾကြးေၾကာ္ရယံုုတင္ မကဘူး . . . သူတိုု႕ေတြ ထိုုင္သပိတ္လုုပ္တဲ့အခါ ၊ လက္ေလ့က်င့္ခန္း လုုပ္သလိုုမ်ိဳး နည္းတခုုကိုုလည္း သင္ေပးေသးတယ္ ။ လက္သီး နွစ္လံုုး ကိုု က်စ္က်စ္ဆုုပ္ထား ။ တဖက္ လက္သီးထဲမွာက အစိုုးရ ၊ ေနာက္လက္သီးထဲမွာက ေကာ္ပုုိေရးရွင္းၾကီးေတြ တဲ့ ။ ျပီးရင္ အဲဒီလက္သီး ၂လံုုးကိုု အလယ္ေခါင္မွာ ခြပ္ကနဲ ေနေအာင္ခြဲ ၊ ျပီးမွ ခပ္ေ၀းေ၀းကိုု လႊတ္ပစ္တဲ့ ဟန္ လုုပ္ရတယ္။ ကိုုရီးယား ဆိုုတာေတြကိုု ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ အလုုပ္သမားေတြကိုု ေခါင္းပံုုျဖတ္တဲ့ စက္ရံုုပိုုင္ရွင္ ေတြ အျဖစ္နဲ႕သာ သိထားၾကတာမိုု႕ ၊ မမာမာဦး ကေတာ့ အဲဒီ ကိစၥကိုုသာ ေမးၾကည့္ခ်င္ေနခဲ့တယ္။ အက်အန စက္မူ ထြန္းကားျပီး ျဖစ္ေနတဲ့ သူတိုု႕ နိုုင္ငံက အလုုပ္သမား ဆိုုတာေတြကလည္း ၊ ကားစက္ရံုုေတြ အီလက္ထေရာနစ္ စက္ရံုုေတြလိုုမ်ိဳး တန္ဖိုုးျမွင့္ ထုုတ္ကုုန္ ၀န္ထမ္းေတြမိုု႕ ၊ အနည္း နဲ႕ အမ်ားေတာ့ ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္ၾကပံုုပဲ။ မအိေရႊစင္ ကေတာင္ သူတိုု႕ ၾကည့္ရတာ အလုုပ္သမား သမဂၢ ထက္ အလုုပ္ရွင္ သမဂၢနဲ႕ ပိုုတူေနတယ္လိုု႕ ေနာက္ေနေသးတယ္။ သူတိုု႕ တင္ျပတဲ့ အထဲမွာ စိတ္၀င္စားစရာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာက ၊ ၂၀၀၉ ခုုနွစ္တုုန္းက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ Ssang Yong Motor လိုု႕ ေခၚတဲ့ ကားစက္ရံုုၾကီး တခုုက ၀န္ထမ္းေတြကိုု ေထာင္နဲ႕ ခ်ီျပီး ေလ်ာ့ခ် ျပစ္လိုုက္လိုု႕ ၅၉ ရက္ၾကာေအာင္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကတဲ့ အၾကီးဆံုုး အလုုပ္သမားသပိတ္တိုုက္ပြဲ ၾကီး အေၾကာင္းပဲ ။ အဲဒီတုုန္းက အစိုုးရက ရဟတ္ယဥ္ေတြေတာင္ သံုုးျဖိဳခြင္းခဲ့ရျပီး ဆႏၵျပသူ အလုုပ္သမားေပါင္း ၂၄ ေယာက္ ေသဆံုုးခဲ့ရသတဲ့ ။ ပိုုျပီး စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာက အခုုလိုု ေလးနွစ္ေလာက္ ၾကာလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီအလုုပ္ျဖဳတ္ခံလိုုက္ရတဲ့ အလုုပ္သမားေတြခမ်ာ သူတိုု႕ ေတာင္းဆိုုခ်က္ ေတြထဲက တခုု တေလ ေလာက္ပဲ ရရင္ေတာင္ ေက်နပ္ရမဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ ။
ျပံဳးခ်င္စရာတခုုက၊ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းျပီး ရိုုးရိုုး ေၾကြးေၾကာ္ရယံုုတင္ မကဘူး . . . သူတိုု႕ေတြ ထိုုင္သပိတ္လုုပ္တဲ့အခါ ၊ လက္ေလ့က်င့္ခန္း လုုပ္သလိုုမ်ိဳး နည္းတခုုကိုုလည္း သင္ေပးေသးတယ္ ။ လက္သီး နွစ္လံုုး ကိုု က်စ္က်စ္ဆုုပ္ထား ။ တဖက္ လက္သီးထဲမွာက အစိုုးရ ၊ ေနာက္လက္သီးထဲမွာက ေကာ္ပုုိေရးရွင္းၾကီးေတြ တဲ့ ။ ျပီးရင္ အဲဒီလက္သီး ၂လံုုးကိုု အလယ္ေခါင္မွာ ခြပ္ကနဲ ေနေအာင္ခြဲ ၊ ျပီးမွ ခပ္ေ၀းေ၀းကိုု လႊတ္ပစ္တဲ့ ဟန္ လုုပ္ရတယ္။ ကိုုရီးယား ဆိုုတာေတြကိုု ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ အလုုပ္သမားေတြကိုု ေခါင္းပံုုျဖတ္တဲ့ စက္ရံုုပိုုင္ရွင္ ေတြ အျဖစ္နဲ႕သာ သိထားၾကတာမိုု႕ ၊ မမာမာဦး ကေတာ့ အဲဒီ ကိစၥကိုုသာ ေမးၾကည့္ခ်င္ေနခဲ့တယ္။ အက်အန စက္မူ ထြန္းကားျပီး ျဖစ္ေနတဲ့ သူတိုု႕ နိုုင္ငံက အလုုပ္သမား ဆိုုတာေတြကလည္း ၊ ကားစက္ရံုုေတြ အီလက္ထေရာနစ္ စက္ရံုုေတြလိုုမ်ိဳး တန္ဖိုုးျမွင့္ ထုုတ္ကုုန္ ၀န္ထမ္းေတြမိုု႕ ၊ အနည္း နဲ႕ အမ်ားေတာ့ ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္ၾကပံုုပဲ။ မအိေရႊစင္ ကေတာင္ သူတိုု႕ ၾကည့္ရတာ အလုုပ္သမား သမဂၢ ထက္ အလုုပ္ရွင္ သမဂၢနဲ႕ ပိုုတူေနတယ္လိုု႕ ေနာက္ေနေသးတယ္။ သူတိုု႕ တင္ျပတဲ့ အထဲမွာ စိတ္၀င္စားစရာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာက ၊ ၂၀၀၉ ခုုနွစ္တုုန္းက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ Ssang Yong Motor လိုု႕ ေခၚတဲ့ ကားစက္ရံုုၾကီး တခုုက ၀န္ထမ္းေတြကိုု ေထာင္နဲ႕ ခ်ီျပီး ေလ်ာ့ခ် ျပစ္လိုုက္လိုု႕ ၅၉ ရက္ၾကာေအာင္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကတဲ့ အၾကီးဆံုုး အလုုပ္သမားသပိတ္တိုုက္ပြဲ ၾကီး အေၾကာင္းပဲ ။ အဲဒီတုုန္းက အစိုုးရက ရဟတ္ယဥ္ေတြေတာင္ သံုုးျဖိဳခြင္းခဲ့ရျပီး ဆႏၵျပသူ အလုုပ္သမားေပါင္း ၂၄ ေယာက္ ေသဆံုုးခဲ့ရသတဲ့ ။ ပိုုျပီး စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာက အခုုလိုု ေလးနွစ္ေလာက္ ၾကာလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီအလုုပ္ျဖဳတ္ခံလိုုက္ရတဲ့ အလုုပ္သမားေတြခမ်ာ သူတိုု႕ ေတာင္းဆိုုခ်က္ ေတြထဲက တခုု တေလ ေလာက္ပဲ ရရင္ေတာင္ ေက်နပ္ရမဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ ။
စကားအရာမွာ ခ်က္က်လက္က် ေျပာတတ္ ရဲရဲတင္းတင္း သြက္သြက္လက္လက္ ရွိတတ္တဲ့ အင္ဒိယမ္းေတြကေတာ့ ဒီတခါ လူၾကီးပိုုင္းေတြခ်ည္း မိုု႕လားမသိ ခပ္ျငိမ္ျငိမ္ပဲ ရွိေနၾကတယ္။ ၾကယ္နီတပြင့္ပါ တဲ့ ေမာ္စီတုုန္းရဲ႕ ဦးထုုပ္မ်ိဳး ေဆာင္းထားတဲ့ အဘိုုးၾကီး တေယာက္သာ နည္းနည္း နွဳတ္သြက္ လ ွ်ာသြက္ ေတြ႕ရတယ္။ သူတိုု႕ တင္ျပ ေဆြးေႏြးတာေတြက ၁၉၉၁ ေလာက္မွာ အိႏၵိယက Neoliberalism ကိုု လက္ခံလိုုက္ျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုုင္း ၊ အရွိန္အဟုုန္နဲ႕ ၀ါးျမိဳလာတဲ့ ပုုဂၢလိက အခန္းက႑ ေအာက္မွာ ျပည္သူပိုုင္က႑ေတြ ယုုတ္ေလ်ာ့ အားနည္းလာ တဲ့ ျပသာနာ ။ တကမၻာလံုုးမွာ ေကာ္ပိုုေရးရွင္းၾကီးေတြ ရဲ႕ လက္ေအာက္ကိုု၊ အစိုုးရေတြ တခုု ျပီး တခုု ဒူးေထာက္ အညံ႕ခံ ေနၾကရျပီလိုု႕ ဆိုုတယ္။
အစည္းအေ၀းၾကီးရဲ႕ တတိယေျမာက္ေန႕မွာေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေလးခုုနဲ႕ အုုပ္စုုေတြ ခြဲျပီး ကိုုယ္စိတ္၀င္စားရာ အခန္းမွာ သြားနားေထာင္ၾကရတယ္။ သမီးက TNC ( Transnational Corporations) အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတဲ့ အခန္းကိုု သြားလိုုက္တယ္။ နိုုင္ငံတကာလုုပ္ငန္းစုုၾကီး ေတြရဲ႕ အေၾကာင္းဆိုုပါေတာ့ ။ ေတာင္အာဖရိကက လူတေယာက္က သူတိုု႕ဆီက Wal-Mart ရဲ႕ လက္၀ါးၾကီးအုုပ္မူ ေတြ ကိုု ေျပာတယ္။ ဖိလစ္ပိုုင္က တေယာက္ကေတာ့ Nestle ကုုမၺဏီၾကီး မွာ ေသာင္းနဲ႕ ခ်ီတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြ အတြက္ ပင္စင္ခံစားခြင့္ မေပးတာကိုု ေဆြးေႏြးတယ္။ Blood coffee လိုု႕ ေတာင္ ကန္ပိန္း လုုပ္ခဲ့ၾက ေပမဲ့ မေအာင္ျမင္ဘူး - လိုု႕ ဆိုုေတာ့ ၊ သမီး စိတ္ထဲ ဒီကြန္ဖရန္႕ရဲ႕ ထမင္းစားေဆာင္ထဲ ခုု သြားၾကည့္ရင္ ေတာင္ Nestle တံဆိပ္နဲ႕ နိုု႕ေတြ ေကာ္ဖီေတြ ေခ်ာကလက္ေတြ ရွိေနမွာေလလိုု႕ စိတ္ထဲက ေျပာေနမိတယ္။ တဆက္တည္းပဲ ဒီအခန္းထဲမွာ ရွိေနတဲ့ လူတေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ကိုုယ္ေပၚမွာေရာ Wal-Mart က ၀ယ္တဲ့ တရုုတ္ျပည္လုုပ္ ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ရွပ္အက်ီ ၤေလး တထည္ေလာက္မ်ား ရွိမေနဘူးလား လိုု႕ အေတြး ေ၀့၀ဲ ၾကည့္မိျပန္တယ္။ ဒီအခန္းထဲမွာ ရွိေနတဲ့ တျခားလူေတြထဲမွာေရာ . . . ၾသစေၾတလ်နိုုင္ငံ ရဲ႕ လက္ရွိအစိုုးရတင္မက အတိုုက္အခံ အလုုပ္သမားပါတီ ကပါ ေပြ႕ပိုုက္ က်င့္သံုုးေနတဲ့ Neoliberalism ရဲ႕ အခက္အလက္ေတြ ျဖစ္တဲ့၊ စေတာ့ ရွယ္ယာ ေငြေၾကးေစ်းကြက္ေတြမွာ မကစားဘူးတဲ့သူ ဘယ္နွယ္ေယာက္ေလာက္မ်ား ရွိပါ့မလည္း လိုု႕ သံသယ၀င္ ေနမိတယ္။ အနည္းဆံုုးေတာ့ ဘဏ္တိုုက္ၾကီးေတြက ထုုတ္ေခ်းထားတဲ့ အိမ္ေခ်းေငြ (Mortgage) ေတြနဲ႕ ဘယ္သူမွ ကင္းနိုုင္မွာ မဟုုတ္ဘူးေလ။
ေကာ္ပိုုေရးရွင္းၾကီးေတြ အေၾကာင္း ေတြးရင္း ၊ တေယာက္ထဲ ခ်ာလည္ မူးလည္ ျဖစ္ေနတုုန္း ျမန္မာျပည္မွာေရာ လိုု႕ အေမးခံ လိုုက္ရေတာ့ လန္႕ ဖ်ပ္သြားတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာျဖင့္ ၊ ဘာ TNC ၾကီးတခုုမွ ျဖင့္ ေကာင္းေကာင္း မရွိေသးေလ ။ အဲဒါနဲ႕ သမီးလည္း ငါတိုု႕ နိုုင္ငံ အတြက္ကေတာ့ ေျပာဖိုု႕ သိပ္ကိုု ေစာေနေသးတယ္ . . . လတ္တေလာ အေျခအေန မွာေတာ့ ေခါင္းပံုုျဖတ္လြန္းတဲ့ တရုုတ္ကုုမၺဏီ အေသးစားေတြေၾကာင့္ နိုုင္ငံတကာအဆင့္မီ ေကာ္ပိုုေရးရွင္း လုုပ္ငန္းၾကီးေတြ ကိုုေတာင္ ေမ ွ်ာ္ေနရတဲ့ အေျခအေန လိုု႕ ခပ္တိုုတိုုပဲ ေျပာလိုုက္ရတယ္ ။ အဲဒီ ညေန ညစာ စားၾကေတာ့ ၊ သမီးတိုု႕ စားပြဲကိုု ေမာ္စီတုုန္း ဦးထုုပ္ အျမဲေဆာင္းထားတဲ့ ကုုလားၾကီး ေရာက္လာျပီး နင္တိုု႕ တိုုင္းျပည္ကိုု နိုုင္ငံတကာ ကုုမၺဏီၾကီးေတြ ၀င္လာရင္ တရုုတ္ေတြထက္ေတာင္ ဆိုုးလိမ့္မယ္ လိုု႕ စကား စပါေလေရာ။ ေဘးမွာ အတူထိုုင္ေနတဲ့ မေလးရွား သမဂၢေခါင္းေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးက ဘာကိုုေျပာမွန္း နားလည္ရဲ႕ လားေတာ့ မသိ . . . ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ လုုပ္လိုုက္ေတာ့ သူ အျမဲလိုု ၀တ္ထားတဲ့ တီရွပ္ေပၚက ေခ်ေဂြဗားရား မ်က္နွာပါ လွဳပ္ရွားသြားျပီး.. မဲ့ျပံဳးကေန အျပံဳးမဲ့သြားသလိုု ။
ေဖေဖေရ . . အစည္းအေ၀းၾကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုုးရက္ေတြ ေရာက္ေတာ့ Neoliberalism ဆိုုတဲ့ စကားလံုုးက သမီး နားထဲမွာ တဇီဇီ နဲ႕ ျမည္ေနပါေရာလား ။ ဟိုုလူလာလည္း နီယိုု .. ဒီလူ လာလည္း နီယိုု။ ဒီ SIGTUR ဆိုုတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းၾကီးရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္ကိုုက Neoliberalism ဆိုုတာၾကီးကိုု တိုုက္ဖ်က္ ဖိုု႕ နဲ႕ တျခားေရြးခ်ယ္စရာ တခုုခုု ကိုု ရွာၾကံ စဥ္းစားနိုုင္ၾက ဖိုု႕ လိုု႕ ေရးထား တယ္ေရာ ။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ အားလံုုးလိုုလိုု ကေတာ့ အစြန္း နွစ္ဖက္ကိုု ေရွာင္ခ်င္လိုု႕ လစ္ဘရယ္ လိုု႕ ကိုုယ့္ကိုု ကိုုယ္ တံဆိပ္တပ္ထားတတ္ၾကတာ မဟုုတ္လား ။ အဲဒီေတာ့ အခုု နီယိုုလစ္ဘရယ္ ဆိုုတာၾကီးကေရာ…ဘယ္လိုု လက္သစ္ အယူ၀ါဒ မ်ိဳးလည္း လိုု႕ သမီးလည္း ၊ ဟိုုေခါက္ ဒီေခါက္ ဟိုုေရာက္ ဒီေရာက္ ေဖာက္ဖတ္ၾကည့္ရေတာ့တာေပါ့ ။
တခ်ိဳ႕ ေျပာတာေတာ့ နီယိုုလစ္ဘရယ္လစ္ဇင္ ဆိုုတာ တံခါးဖြင့္ စီးပြားေရး၀ါဒၾကီးကိုု လိုုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမူ လုုပ္တဲ့ စနစ္ လိုု႕ ဆိုုၾကတယ္။ တင္းက်ပ္မူေတြ ေျဖေလ်ာ့ေပးလိုုက္တယ္။ အခြန္တုုတ္ေတြ ေလ ွ်ာ့ေပါ့ ေပးလိုုက္တယ္။ နိုုင္ငံတကာ ကုုန္သြယ္ ရင္းနွီးျမဳတ္နွံမူေတြကိုု ဖိတ္ေခၚလိုုက္တယ္။ အစိုုးရ ရဲ႕ နိုုင္ငံပိုုင္ လုုပ္ငန္းေတြကိုု ပုုဂၢလိက လက္ထဲ လႊဲေျပာင္းေရာင္းခ် လိုုက္တယ္ ။ ဆိုုေတာ့ . . . တင္းက်ပ္တဲ့ ဆိုုရွယ္လစ္ စီးပြားေရးစနစ္ နဲ႕ ညစ္ပတ္တဲ့ အရင္းရွင္ စီးပြားေရးစနစ္ နွစ္ခုု ၾကားက သူ႕အလိုုအေလ်ာက္ ထိုုးထြက္လာတဲ့ အေျခအေန တခုု လိုု႕ ေတာ့ သမီးက ယူဆမိ တာပဲ ေလ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကိုု စြဲခ်က္တင္ အမည္တပ္ထားပံုု မွာကိုုက မနွစ္သက္တဲ့ အသံ ပါေနျပီမိုု႕ နီယိုုလစ္ဘရယ္လစ္ဇင္ ဆိုုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာေတာ့ အေကာင္းကား ရွာ၏ မေတြ႕ ေလျပီ ေပါ့ ။ တကယ္ေတာ့ အခုု လူေတြ ျမိန္ေရ ယွက္ေရ ေျပာေနၾကတဲ့ Globalization ဆိုုတာၾကီးကလည္း သူ႕ရဲ႕ မွန္ကူကြက္ တခုုပဲ မဟုုတ္လား။
ေျပာသလိုုဆိုုရင္ေတာ့ ၊ ကမၻာၾကီး ျပားသြားလိုု႕ ၊ အဆီးအတားေတြ ေလ်ာ့ေပါ့ေပးလိုုက္လိုု႕ ၊ နယ္စည္း တံခါးေတြ ပြင့္လာလိုု႕ ၊ စီး၀င္လာမဲ့ ကုုန္သြယ္လုုပ္ငန္းစုု ၾကီးေတြ ၊ ကမၻာ့အမွတ္တံဆိပ္ၾကီးေတြ ေအာက္မွာ ျပည္တြင္းထုုတ္ကုုန္ နဲ႕ အလတ္စား အေသးစား လုုပ္ငန္းေတြ ျပားျပား၀ပ္ကုုန္တတ္တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။ အင္းေနာ္ ျမန္မာျပည္မွာ အခုု ကိုုကာကိုုလာ ၀င္လာျပီဆိုုရင္ ေဆးသၾကားေတြ ပါတယ္… ဆိုုးေဆးေတြ ပါတယ္ ဆိုုတဲ့ ျပည္တြင္း အခ်ိဳရည္ေတြ ကိုု ဘယ္သူ ေသာက္ေတာ့မွာလဲ ။
နိုုင္ငံျခားရင္းနွီးျမဳပ္နွံမူ ဆိုုတာ မပုုိင္၀က္ေမြး တဲ့ ။ ေန႕စဥ္နဲ႕ အမ ွ် နာရီ စကၠန္႕ပိုုင္းနဲ႕ အမ ွ် အတက္အက် ျဖစ္ေနတဲ့ ေငြေၾကးေစ်းကြက္ေတြ ေအာက္မွာ ၊ ကုုမၺဏီၾကီးေတြ ရဲ႕ ပိုုင္ဆိုုင္မူ ရပ္တည္မူေတြ ကလည္း အေျပာင္းအလဲ ျမန္တာေၾကာင့္ လက္ခံနိုုင္ငံေတြမွာ လူမူစီးပြား မတည္ျငိမ္မူေတြ ျဖစ္ရတယ္တဲ့။ အင္း … ကိုုရီးယား မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကားစက္ရံုုက ဆႏၵျပပြဲ လိုုမ်ိဳးေတြေပါ့ ။ ခုုေတာင္ ၾသစေၾတလ်မွာ အေမရိကန္ ကားကုုမၺဏီၾကီး General Motor ထြက္ေတာ့မယ္ ဆိုုေတာ့ ၊ ေထာင္နဲ႕ ခ်ီ က်န္ခဲ့မဲ့ အလုုပ္သမားေတြ ရဲ႕ ျပသာနာက၊ လႊတ္ေတာ္ထဲ မွာ အျပန္အလွန္ ပုုတ္ခတ္ ေနတဲ့ နိုုင္ငံေရး ျပသာနာ ထိ ျဖစ္လာျပီေလ။
အက်ိဳးအျမတ္ရမူ နဲ႕ စြမ္းေဆာင္နိုုင္မူေတြ ေႏွးေကြးေလးလံ တယ္ဆိုုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ နဲ႕ နိုုင္ငံပိုုင္ လုုပ္ငန္းၾကီးေတြကိုု တခုုျပီး တခုု ပုုဂၢလိက လက္ထဲ လႊဲေျပာင္း ေရာင္းခ် ေနရတဲ့ အေျခအေန ေတြ ကလည္း နီယိုုလစ္ဘရယ္လစ္ဇင္ ရဲ႕ ဖြားဖက္ေတာ္တဲ့။ ဟုုတ္တယ္ေလ . . . ျမန္မာ့ဆိုုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ ေခတ္က လူသံုုးကုုန္ပစၥည္းေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွားပါးခက္ခဲ ခဲ့သလဲ . . . အစိုုးရ ရံုုးေတြ နဲ႕ ဆက္ဆံရတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စိတ္ပ်က္ဖိုု႕ ေကာင္းသလဲ ဆိုုတာ သမီးတိုု႕ ေတြ ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့ ၾကျပီးျပီပဲ ။ ဒါေပမဲ့ အခုု ပညာေရးလိုု က်န္းမာေရးလိုု အေျခခံ အေဆက္အဦေတြကိုု ပုုဂၢလိကေတြ လက္ထဲ ထိုုးထဲ့ေနေတာ့ ၊ ဘယ့္ဂေလာက္ ပိုုျပီး အေျခအေနေတြ တိုုးတက္လာလိုု႕လဲ ။ ပိုုက္ဆံအမ်ားၾကီးကုုန္နိုုင္မွ ပညာသင္နိုုင္မဲ့ ဘ၀ေတြ ၊ ေဆးကုုဖိုု႕ ပိုုက္ဆံမရွိလိုု႕ အေသခံရမဲ့ ဘ၀ ေတြကိုုေရာ ထဲ့ မစဥ္းစားသင့္ ေတာ့ဘူးလား ။
လ ွ်ပ္စစ္မီးလိုု ၀န္ေဆာင္မူေတြကိုုေတာင္ ပုုဂၢလိကကိုု မွီခိုုေနရမယ္ ဆိုုရင္ ၊ အစိုုးရ တရပ္ကိုု ျပည္သူေတြက ဘာအတြက္မ်ား မဲေပး အခြန္ေပး အရိုုအေသေပး ေန ဖိုု႕ လိုုေတာ့မွာလဲ ။ အဲဒီေတာ့ ၊ အစိုုးရ တရပ္ ရဲ႕ ေလ်ာ့လ်ဲ လာတဲ့ ကြက္လပ္ေတြကိုု ျဖည့္ေပးဖိုု႕ NGO ေတြကိုု ေမ ွ်ာ္ရေတာ့မယ္။ NGO ေတြ ဆိုုတာ တကယ့္ကိုုပဲ အက်ိဳးအျမတ္ မၾကည့္တဲ့ လူသားျခင္း စာနာတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြခ်ည္းပဲလား ဆိုုတာ ဘယ္သူမွ အေသအခ်ာ မေျပာနိုုင္ေပမဲ့ ၊ လက္ေတြ႕ အေျခအေနေတြမွာေတာ့ အျငင္းပြားစရာေတြ တပံုုတပင္ ျဖစ္ေနတာ လူတိုုင္း သိေနၾကတာပဲ ။ သူတိုု႕ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က အလွဴရွင္ အဖြဲ႕အစည္းၾကီးေတြ နိုုင္ငံၾကီးေတြကေရာ တကယ့္ကိုုပဲ ေစတနာသန္႕သန္႕ တာ၀န္ေက်လိုုမူ သက္သက္နဲ႕ ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရြက္ ေနၾကတာလား ဆိုုတာေတာ့ အေတာ့္ကိုု ေခါင္းေနာက္စရာ ေကာင္းတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြပဲ ေဖေဖေရ ။
ေျပာခဲ့မိသလိုု ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနက ေျပာဖိုု႕ ေစာလြန္းေနေသးတယ္ ဆိုုတာထက္ ေနာက္က်လြန္းေနတာေရာ မျဖစ္နိုုင္ဘူးလား လိုု႕ သမီး ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မိျပန္ တယ္ ။ IMF (International Monetary Fund) တိုု႕ ၊ WB (World Bank) တိုု႕လိုု အဖြဲ႕အစည္းၾကီးေတြကိုု အေရွ႕ ဥေရာပ အပါအ၀င္ ကမၻာ့နိုုင္ငံ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လက္ညွိဳး ေငါက္ေငါက္ထိုုးျပီး အျပစ္တင္ေနခဲ့တာ ျဖင့္ ၾကာျပီ ေလ။ ျမန္မာျပည္မွာ ခုုမွ ၾကိဳဆိုုဖိုု႕ စင္ထိုုးရတုုန္း မဟုုတ္လား ။
ထားပါေတာ့ေလ ။ ျမန္မာျပည္မွာ လြတ္လပ္ေရး ရျပီးစကလည္း အယူ၀ါဒ ေတြ ေနရာလုု ခဲ့ၾကလိုု႕ ကမၻာ့ေနာက္ပိတ္ ျဖစ္ျပီးေနခဲ့ျပီ ။ အခုု ေခတ္ေရစီး အတိုုင္းျဖစ္လာတဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး ဆိုုလည္း ထားပါ ။ ဒါေပမဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ဆိုုတာ ဒီမိုုကေရစီ အေျခခံေပၚမွာ ခိုုင္ခိုုင္မာမာ ရွိသင့္ျပီး ၊ တရားဥပေဒစိုုးမိုုးမူ နဲ႕ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ ဆိုုတဲ့ ေပးထားကိန္းေတြ နဲ႕ တြက္မွသာ ၊ အေျဖမွန္ ရနိုုင္မယ္လိုု႕ ပညာရွင္ေတြက ေျပာထားျပီးသား။ ျမန္မာျပည္မွာ ၊ တရားဥပေဒ စိုုးမိုုးမူေတာ့ မသိဘူး … မီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ ေတာ့ ရွိေနျပီ ဆိုုပါေတာ့။ အေရးၾကီးတာက အဲဒီ လြတ္လပ္ပါတယ္ဆိုုတဲ့ မီဒီယာေတြက စီးပြားေရးသမားၾကီးေတြ ေကာ္ပိုုေရးရွင္းၾကီးေတြရဲ႕ အိပ္ေထာင္ထဲ ေရာက္မသြားဖိုု႕ေတာ့ လိုုတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အခုုလိုု စီးပြားေရးေျဖေလ်ာ့မူေတြ လုုပ္တိုုင္း ခရိုနီ လိုု႕ ေခၚေနၾကတဲ့ သီးသန္႕ လူတစုု လက္ထဲကိုုခ်ည္း အခြင့္အေရးေတြ ေရာက္ကုုန္တဲ့ ေဘးထြက္ဆိုုးက်ိဳးကိုုေတာ့ ဘယ္ စီးပြားေရးပညာရွင္မွ မကယ္နိုုင္ေတာ့ဘူလား မသိ။
တကယ္ဆိုု ဒီ လြတ္လပ္တဲ့စီးပြားေရးစနစ္ကိုု ဟိုုအရင္ေခတ္ န၀တ လက္ထပ္ သတင္းစာေတြမွာ၊ နွာေခါင္းရွည္ၾကီးေတြကိုု ေမ ွ်ာ္တဲ့ နယ္ခ်ဲ႕လက္သစ္စနစ္ လိုု႕ေတာင္ ပုုတ္ခတ္ေရးသားခဲ့ ၾကေသးတာပဲ မဟုုတ္လား ။ ေျပာရရင္ နယ္လဆင္ မန္ဒဲလားၾကီးေတာင္ ဘ၀ တခုုလံုုးပံုု ျပီး ယံုုၾကည္ေမ ွ်ာ္လင့္ ခဲ့တဲ့ ၊ ျပည္သူပိုုင္ စီးပြားေရး စနစ္ၾကီး ကိုု ေနာက္ဆံုုးအခ်ိန္မွာ နီယိုုလစ္ဘရယ္လစ္ဇင္ ရဲ႕ လက္ထဲပဲ အသာပံုုခ်ထားခဲ့ ရတာပဲ မဟုုတ္လား ။
သမီးထင္တာေတာ့ ေဖေဖေရ. . . လက္သစ္ေတြ လက္ေဟာင္း ေတြ ၊ ျပည္သူပိုုင္ေတြ ပုုဂၢလိက ပိုုင္ေတြ ဆိုုတာထက္ ၊ စနစ္ေတြ အားလံုုး ဟာ ၊ လူ႕ သဘာ၀ ေတြကိုု မလြန္ဆန္နိုုင္ပဲ အဂတိတရား ေလးပါးထဲမွာ ၀ဲလယ္ ခ်ာလယ္ ျဖစ္ေနၾကတာခ်ည္းပါပဲ ။ ဒါေပမဲ့ ေဖေဖ ေျပာျပဖူးတဲ့ ပံုုေဆာင္ခ်က္ကေလး တခုု လိုုပဲေပါ့။ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းၾကီးထဲမွာ သံသရာက လည္ေတာ့ လည္ေနတာပဲ . . . ကရြတ္ ကင္းေလ ွ်ာက္သလိုု မလည္ပဲ ၊ စပရင္ တခုုလိုု လည္ရင္း အေပၚကိုု ျဖည္းျဖည္းျခင္း တက္သြားဖိုု႕ ပဲ အေရးၾကီးတယ္ ဆိုုတာေလ ။
နယ္လဆင္ မန္ဒဲလား ဆိုုလိုု႕ ေဖေဖေရ . . . တိုုက္တိုုက္ဆိုုင္ဆိုုင္ပဲ ။ ကြန္ဂရက္ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုုးေန႕ ပိတ္ပြဲ မနက္ခင္းမွာ ၊ မန္ဒဲလားၾကီး တေယာက္ ညက ဆံုုးသြားတယ္ ဆိုုတဲ့ သတင္းေၾကာင့္ အားလံုုး လွဳပ္ရြ လွဳပ္ရြ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီ ေနာက္ဆံုုးေန႕ မွာပဲ ျမန္မာျပည္က သံုုးေယာက္က စကားေျပာရမွာ ဆိုုေတာ့ ခ်က္ျခင္းပဲ မန္ဒဲလား အတြက္ ၀မ္းနည္းေၾကာင္း ထဲ့ေျပာဖိုု႕ တိုုင္ပင္ ျဖည့္စြက္ ၾကရျပန္တယ္။ အခန္းအနား အစီအစဥ္ အစမွာ၊ အားလံုုး မန္ဒဲလား အတြက္ ၀မ္းနည္းျခင္းအထိ္မ္းအမွတ္ တမိနစ္ခန္႕ ျငိမ္သက္ အေလးျပဳၾကတယ္။ ရုုတ္ျခင္းဆိုုသလိုုပဲ ေတာင္အာဖရိက သမဂၢ၀င္ေတြ သံျပိဳင္ဆိုုလိုုက္တဲ့ Free Nelson Mandela ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံက ျငိမ္သက္လက္စ စိတ္အစဥ္ေတြကိုု ေလးနက္မူ တခုုထဲမွာ စီး၀င္ေမ်ာပါ သြားေစေတာ့တယ္။ သီခ်င္းသံရဲ႕ အဆံုုး ဇူလူးဘာသာစကား နဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္လိုုက္သံကိုု ၾကားမွ အားလံုုး သတိအေနအထား ျပန္ျဖစ္ၾကတယ္။ အစည္းအေ၀းခန္းထဲမွာ ရွိေနတဲ့ လူေတြ အားလံုုး၊ Red Salute လိုု႕ ေၾကြးေၾကာ္သံကိုု အဆံုုးသပ္လိုုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ၊ သမီးပါးစပ္က ဘယ္လိုု အသံထြက္သြားခဲ့သလဲ.. သမီး ေသခ်ာ မသိလိုုက္ဘူး ေဖေဖ။
အားလံုုး ခံုုမွာ ျပန္ထိုုင္ၾကေတာ့မွ ၊ ေရွ႕မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ အနီေရာင္ ေနာက္ခံမွာ ကမၻာလံုုးထဲကေန လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းေနတဲ့ ရုုပ္ပံုုေအာက္က New Unions for a Century ဆိုုတဲ့ စာသားေလးကိုု၊ အခုုမွ ျမင္မိသလိုု ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ ဓနရွင္လက္သစ္၀ါဒကိုု အစားထိုုးဖိုု႕ ဆိုုတဲ့ ၊ ဒီအစည္းအေ၀းၾကီးရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ တကယ္ပဲ ျပည့္ေျမာက္ပါေစ လိုု႕ ဆႏၵျပဳလိုုက္တယ္။ လက္သစ္၀ါဒ ေနာက္ထပ္တမ်ိဳးကိုုလည္း အဆိုုးမျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ အားလံုုးအတြက္ တရားမ ွ်တ တဲ့ လူ႕ေဘာင္ၾကီးတခုု တည္ေဆာက္ဖိုု႕ ဆိုုတာ စိတ္ကူးယဥ္ သက္သက္ေတာ့ မဟုုတ္ေလာက္ပါဘူး ေနာ္ . . . ေဖေဖ ။
ေကသြယ္
၂၀-၂၁ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၃
◦
.jpg)
%2BEpaper26.jpeg)
Posts
