ၾကယ္ေၾကြတာ ကင္ဆာတဲ့လား . . .

ၾကယ္ေၾကြတာ ကင္ဆာတဲ့လား . . .

နာနာက်င္က်င္ အဲဒီ စကားေလး တခြန္း ဟာ ၊ အ၀န္း အ၀ိုုင္း တခုု အတြင္းမွာ ၊ အေတာ္ေလး ရိုုက္ခတ္ ျမည္ဟိန္း ခဲ့ ဖူးတယ္။

ကိုုယ္တိုုင္က အဲ့ဒီ အ၀န္းအ၀ိုုင္း ရဲ႕  ၊ မနီး မေ၀း မွာ ၾကီးျပင္းရင္း ၊ သတင္း ၀ရင္း ေတြ ကိုု အျမဲ ၾကားေန ခဲ့ ရသူ ဆိုု ေတာ့ ၊ အဲ့ဒီ ၾကယ္ေၾကြ တဲ့ သတင္းၾကီးကိုုပါ ၊ မွတ္မွတ္ ထင္ထင္ ရွိေနခဲ့တယ္ေပါ့ ။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး နယ္မွာပဲ ေသာင္တင္ ေက်ာင္းေတြ က မဖြင့္၊  ညဖက္ဆိုု မီးေတြ ျပတ္ ၊ အိမ္ေရွ႕  မွာ ကားရပ္သံလား နားစြင့္ ေန ၾက ရတဲ့ ၊  အခ်ိန္ကာလ တခုုမွာ ၊ ဖေယာင္းတိုုင္ အလင္းေရာင္ နဲ႕  ေရဒီယိုု တလံုုးဆီမွာ အာရံုုေတြ စုုရုုန္း ညိမ္သက္ တတ္ၾက ရင္း ၊ ၾကယ္ေတြ ေၾကြတဲ့ သတင္းေတြ ၊  စ ျပီး ၾကား ရ ေတာ့တာပဲ ။

ပထမ ဆံုုး အေနနဲ႕ ၊   ၈၈  အလုုပ္သမား ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၊ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ရဲ႕  အမာခံ တေယာက္ ျဖစ္တဲ့ ဦးေမာင္ကိုု ၊ အညွင္းပန္း အနိွပ္စက္ ခံ ရင္း ေထာင္ထဲမွာ ေသဆံုုးသြားျပီ ဆိုုတဲ့ သတင္းဆိုုး ကိုု ၊ ၾကားရတယ္။  ဖခင္ ျဖစ္သူ ရဲ႕ ၊
မ်က္နွာဟာ ၊ စိုုးရိမ္မူ တမ်ိဳး နဲ႕ ၊ ေလးနက္ လိုု႕ လာေန ေပမဲ့ ၊   ကိုုယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေခတ္အေျခအေန အလားအလာ
ေတြကိုု ၊ ဂ ဃ နဏ မမွန္းဆ တတ္ေသးတဲ့ ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ တေယာက္ အေနနဲ႕ ေတာ့ ၊ ညတိုုင္း နားေထာင္ေန ရတဲ့ ၊ မေကာင္းသတင္းေတြထဲက ၊ သတင္းဆိုုး တပုုဒ္ အတြက္ ဆိုု႕ နင့္ တတ္ဖိုု႕ပဲ သိခဲ့တယ္ ။

အဲဒီ အခ်ိန္က ေရြးေကာက္ပြဲ ၾကီး ကိုု ၊ ေအာင္ပြဲ ခံ ျပီးသြား လိုု႕ ၊  ဂႏၶီ ခမ္းမ အစည္းအေ၀း နဲ႕ ဖခင္ ျဖစ္သူလည္း အလုုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနခ်ိန္ ။ နိုုင္ငံေရး အေျခအေန ေတြက ၊ ရွဳပ္ရွဳပ္ေထြးေထြး ။ အိမ္မွာလည္း ဧည့္သည္ေတြ ျပတ္တယ္ မရွိ ။  ဦးေမာင္ကိုု ရဲ႕ သတင္းဆုုိး အျပီး ၊ သိပ္မၾကာ ဘူး။ ခရမ္း လႊတ္ေတာ္ ကိုုယ္စားလွယ္ ဦးတင္ေမာင္၀င္း  ေထာင္ထဲမွာ ေသ သြားျပန္ျပီ တဲ့ ။ ေရဒီိယိုု ကိုု ပိတ္လိုုက္ခ်ိန္မွာ ၊ ေဖေဖ့ ေတာက္ေခါက္သံ ဟာ က်ယ္ေလာင္ လွ တယ္။  ေက်ာင္းသား သမဂၢ ရဲ႕  ၊ ဆဲဗင္း ဂ်ဳလိုုင္  ရဲေဘာ္ တေယာက္ေတာ့ က် ဆံုုးျပန္ ျပီ တဲ့ ။ အဲဒီ ကတည္းက ခရမ္းဦးတင္ေမာင္၀င္း ဆိုုတဲ့ ပုုဂၢိဳလ္တေယာက္ ကိုု စိတ္ထဲ စြဲ ေနခဲ့တယ္ ။ ပိုုျပီး စြဲ ရတာက ၊ သူ႕ အိမ္ေထာင္ဖက္ ဟာ ၊ ေငြတာရီ မဂၢဇင္းေတြထဲမွာ ၊ နွစ္နွစ္သက္သက္ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာေရးဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ  ျဖစ္ေနတာ လည္း တခ်က္ ၊ ေနာက္ျပီး အဲ့ဒီတုုန္းက  တဆည ပါတီက ၀င္ျပိဳင္တဲ့ သူ႕ အကိုုအရင္း ျဖစ္သူ နဲ႕  ခရမ္းတျမိဳ႕ နယ္ တည္းမွာ ၊ မဲဆႏၵနယ္ တခုု တည္းကေန ၊ 
ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့တယ္ ဆိုုတဲ့ စိတ္၀င္စား စရာ ေျပာစကားေတြ ကိုုလည္း ၾကားဖူး ထားတာ လည္း တခ်က္ေပါ့ ။

မဲလိုုက္ ေမွာင္လိုုက္ ၊ ရြာလိုုက္ ခ်ဴန္းလိုုက္ ၊ ၾကမ္းလိုုက္ ထန္ လိုုက္ ရာသီဥတုု ေတြ နဲ႕ ပဲ ၊ နွစ္မ်ားစြာကုုိ ေက်ာ္ျဖတ္ လာခဲ့ျပီး သကာလ ၊ အခုုလိုု   စာအုုပ္ေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထုုတ္ေ၀ လိုု႕ ရ လာတဲ့ နိုုင္ငံေရး ေနသာသာ မွာ ၊  

ဇနီးျဖစ္သူ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ရဲ႕ “လြမ္းေလသမ ွ်” ဆိုုတဲ့ စာအုုပ္ကေလး ထြက္လာတယ္ ဆိုုေတာ့  ဖတ္ခ်င္ ေနမိေရာ ။ အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့ ေဖ့စ္ဘြတ္က ေန တဆင့္ မိတ္ဖြဲ႕ သိကၽြမ္းခဲ့ ရတဲ့ ၊ သူတိုု႕ ရဲ႕ သမီး ျဖစ္သူ ၀တ္မွံဳ ေၾကာင့္ ၊  

စာအုုပ္ကေလး ကိုု ၊ အန္တီၾကဴ ကိုုယ္တိုုင္ လက္မွတ္ထိုုး ေပးတာေလးကိုု ရ ခဲ့ တယ္။

လက္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့ စာအုုပ္ကေလးကိုု မွတ္မွတ္ရရ ၊ ဆဲဗင္းဂ်ဳလိုုင္ ေန႕ မွာ အေသအခ်ာ စဖတ္ျဖစ္တယ္။ ရန္ကုုန္တကၠသိုုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢၾကီးကိုု ၊ အင္မတန္ တြယ္တာ ေလးျမတ္ ၾကတဲ့ ၊ ေက်ာင္းသား မ်ိဳးဆက္ တခုု ဟာ ၊ ၁၉ ၆၂ ခုုနွစ္ ဇူလိုုင္လ ၇ ရက္ေန႕  … အတိအက် ေျပာရရင္  ၈ ရက္ေန႕ မွာ ၊ မ်က္ရည္ ျဖိဳင္ျဖိဳင္ က်ၾကတယ္ ဆိုုတဲ့  အေၾကာင္းေတြ ကိုု ၊ ငယ္ငယ္တည္းက ယဥ္ပါး ၾကားဖူး ေနခဲ့ ေပမဲ့ ၊  ဒီ စာအုုပ္ဖတ္ ေတာ့ ထပ္ျပီး  ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ ျဖစ္ ရျပန္ တယ္။ ျဖိဳ ဖ်က္ ေဖာက္ခြဲ ခံ လိုုက္ရတယ္ ဆိုုတဲ့ ၊ သမဂၢ အေဆာက္အဦ ၾကီးကိုု ၊ သူတိုု႕ ေတြ ဘာလိုု႕ မ်ား  အဲဒီေလာက္ သံေယာဇဥ္ ၾကီးရတာလည္း လိုု႕  ၊ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ တခုုထဲက ေန ၊ ျပန္လွည့္ ၾကည့္ျပီး ၊ အံ့ၾသ ရ တယ္။ တကယ္ေတာ့ ရုုပ္ပိုုင္းဆိုုင္ရာ အေဆာက္အဦ တခုု ဆိုုတာထက္ ၊ ကိုုလိုုနီ နယ္ခ်ဲ႕ လြတ္ေျမာက္ေရး တိုုက္ပြဲ ကတည္းက ၊ ရွင္သန္ နိုုးၾကား ေန ခဲ့တဲ့ ၊  ေက်ာင္းသား နိုုင္ငံေရး  ဆိုုတဲ့ ၊ စိတ္ဓါတ္ အေဆာက္အဦ ၾကီးကိုု ၊ ထိုုးခြဲ 

 ေျခမြ ပစ္လိုုက္တာ ကိုုး ။ အဲဒီကတည္းက ၊ စစ္တပ္ နဲ႕  ျပည္သူ ၾကားက စည္း  ကလည္း ၊ ထူထဲ မဲနက္ သြားခဲ့ျပီး ၊ အက္ေၾကာင္းေတြ လိုုက္ လာခဲ့ ေတာ့တာ  ပဲေလ။

သမဂၢ အေဆာက္အဦ ၾကီး ရဲ႕  အပိုုင္းအစ ေတြ တစစီ လြင့္စင္ သြားခဲ့သလိုု မ်ိဳး ၊ ဆဲဗင္းဂ်ဳလိုုင္ ၀ိညဥ္ စိတ္ဓါတ္ ေတြ လည္း ၊ တေနရာစီ တနယ္အေ၀းေတြ ဆီ လြင့္စင္ သြားလိုုက္ၾကတာ နွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္ အစိတ္ ။ ဒီၾကားထဲမွာ 

အၾကိမ္ၾကိမ္ ကုုန္းရုုန္းထ ၾကတဲ့ အခါတိုုင္းပဲ ၊ အၾကိမ္ၾကိမ္ပဲ ျဖိဳခြဲ ခံ ရ ျပန္ ။  ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တန္လိုု႕   နိုုင္ငံေရး နာရီ 

လက္တံ ၾကီးက ၊ ညႊန္ျပ လာတဲ့ အခါ မွာ ၊ တတိုုင္းတျပည္လံုုးက ၊ လက္သီး လက္ေမာင္း ေတြ နဲ႕ အတူ ၊ ပိုုျပီး 

ရင့္က်က္ တဲ့ အသြင္သ႑န္ေတြ နဲ႕ ၊ ပိုုျပီး ေလးနက္ တဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ နဲ႕ ၊ သူတိုု႕ မ်ိဳးဆက္ေတြကိုုပါ အပါေခၚျပီး  ျမန္မာ့ နိုုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း ထဲကိုု  ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ လာခဲ့ ၾက တယ္။

ဒီ စာအုုပ္ ထဲ မွာလည္း ၊  မိဘ လက္ငုုတ္ လက္ရင္း ၊ ဆန္စက္လုုပ္ငန္း ကိုု ျပန္ျပီး ဦးစီး လုုပ္ေဆာင္ ေနခဲ့တဲ့ ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ဟာ ၊ နွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္ ေလာက္ အတြင္းမွာ ၊ သူ႕ ရဲ႕  နဂိုုမူလ  ယံုုၾကည္ ရပ္တည္ခ်က္ ေတြအတိုုင္း ေနထိုုင္ ခဲ့ရင္း ၊ သူ႕ အလုုပ္သမားေတြ ရဲ႕  ေလးစား အားကိုုးမူ ၊ သူ႕ ျမိုု႕သူ ျမိဳ႕သား ေတြ ရဲ႕ ၊ ယံုၾကည္ အပ္နွင္းမူ ကိုု ရယူ နိုုင္ခဲ့တယ္ ။  ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ အလြန္  ပထမဆံုုး အၾကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၾကီး မွာ ၊ ခရမ္းျမိဳ႕ ရဲ႕  လႊတ္ေတာ္ ကိုုယ္စားလွယ္ 

အျဖစ္ ၊ အကိုုအရင္း ျဖစ္သူ  ဗိုုလ္မွဴးေဟာင္း ဦးေဇာ္၀င္း နဲ႕  ယွဥ္ျပီး ၊ အနိုုင္ ရ ခဲ့တယ္။ မဲဆႏၵနယ္ မတူေအာင္ ျပိဳင္ရင္ လည္း ရပါရက္ နဲ႕ ၊ အကိုုၾကီးျဖစ္သူ ကလည္း ဒီျမိဳ႕မွာ လူရိုုေသတဲ့  မဲရ နိုုင္တဲ့ လူ ၾကီး တေယာက္ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ၊ အမ်ိဳးသား ဒီမိုုကေရစီ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ အက်ိဳး အတြက္ ၊ တမင္ကိုုပဲ ၊ ေက်းဇူးရွင္ အကိုုၾကီးကိုု ၊ အတိုုက္အခံ ျပဳ ျပီး   ၊ ယွဥ္ျပိဳင္ ခဲ့ ရတယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္ ။  တကယ္လိုု႕မ်ား ျမန္မာျပည္ ဒီမိုုကေရစီ ရရွိဖိုု႕  အရိုုးေတြ ေတာင္လိုုပံုုမယ္ ဆိုုရင္ ၊  အရိုုး

ေတာင္ပံုု ရဲ႕  ေအာက္ဆံုုးမွာ ကၽြန္ေတာ့ အရိုုး ရွိရပါေစမယ္ . . . ဆိုုတဲ့ မဲဆြယ္ မိန္႕ခြန္းဟာ ၊ သူ႕ ရဲ႕ အနာဂါတ္ကိုု နမိတ္

ဖတ္ ေနခဲ့သလိုု ၊ သူ႕ ရဲ႕ ပိုုင္းျဖတ္မူ ကိုုလည္း ၊ ရဲရင့္ ေစ ခဲ့တယ္။

အဲ့ဒီ အခ်ိန္  ရွစ္ဆယ့္ ရွစ္ ကာလ အလြန္ မွာ ၊ အိမ္ကိုု အလည္မဟုုတ္ပဲ ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ၊ မီးခိုုးေရာင္ အက်ီ ၤ နဲ႕ 

လူၾကီး တေယာက္ကိုုလည္း  ခုုထိ မ်က္စိ ထဲက မထြက္ ခဲ့ဘူး ။ သူ႕ ဆံပင္ ေတြက ၊ အက်ီ ၤ အေရာင္ထက္ ပိုုျပီး ၊ မီးခိုုးေရာင္မွာ အျဖဴ ေတြ ခပ္မ်ားမ်ား စြက္ေနတယ္။ ေကာ္ကိုုင္းမ်က္မွန္ အမဲ ေရာင္ ေအာက္က ၊ မ်က္လံုုးေတြ ကလည္း ၊ မီးခိုုးေရာင္ မွိဳင္းေနသလိုုပဲ ။  တကၠသိုုလ္မွာ တုုန္းက ၊ ေက်ာင္းသားနိုုင္ငံေရး အတူ လုုပ္ခဲ့ ၾကတဲ့ ၊  ေဖေဖ့ သူငယ္ခ်င္း  ဦးညိဳ၀င္း က ၊ သူတိုု႕ ေထာင္မဲ့ ပီသံုုးလံုုး ပါတီ အတြက္ ၊ နယ္ေတြ ဆင္းျပီး ေဖေဖ့ကိုု လာေခၚတာ တဲ့ ။ ဒါေပမဲ့ ၊ ေဖေဖ က ၊ အမ်ိဳးသား ဒီမိုုကေရစီ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္မွာ ပဲ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕  ေခါင္းေဆာင္မူ ကိုု နာခံ ဖိုု႕ ၊ ဆံုုးျဖတ္ ထားခဲ့ျပီး ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ၊  လက္စြဲ နွဳတ္ဆက္ျပီး ျပန္သြားတဲ့ ၊ အဲဒီ မီးခိုုးေရာင္ မွိဳင္မွိဳင္း လူၾကီးကိုု ၊ စိတ္ထဲမွာ ဘာလိုု႕လဲ မသိ ၊ သနား ေန မိ ခဲ့ တယ္။ သူမ်ားကိုု မသနား ရ ဘူးလိုု႕ ၊ ငယ္ငယ္တည္းက ၊ ေဖေဖက  ခပ္နာနာ သြန္သင္ေလ့က်င့္ ေပးခံ ခဲ့ ရေပမဲ့ ၊ ရင္ထဲက သနား တာကိုုေတာ့ သနားတယ္ လိုု႕ ပဲ ေျပာရေတာ့မယ္ ။

တကယ္ေတာ့ အဲဒီ အခ်ိန္ ၊ ၉ ၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ ၊ ပါတီ ေတြ အျပိဳင္းအရိုုင္း ေထာင္ၾက တဲ့ အခ်ိန္ မွာ ၊ ပီသံုုးလံုုး ပါတီ ဟာလည္း ၊ ဦးညိဳ၀င္း ၊ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ ( ေတးသံရွင္ ကိုုသန္းလွိဳင္ အကိုု ) ၊ ဦးလွေရႊ ( တကသ ဥကၠဌေဟာင္း )  တိုု႕ လိုု  ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ ဂ်ဳလိုုင္၀ိညဥ္ ေတြ ရဲ႕  နာမယ္ေတြ နဲ႕ အတူ ၊ သီးသန္႕ ပါတီ တခုု ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ မၾကာပါဘူး ၊ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ လိုု  ဒီေရျမင့္ ေအာင္ပြဲ ရ ထား တဲ့  ပါတီ တခုု ကိုုေတာင္၊ အေလးမထား တဲ့ ၊ စစ္အစိုုးရ ဟာ ၊   ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ ေတြကိုု ၊ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲ ၊ ဆြဲ ထဲ့ ေတာ့တာေပါ့ ။  အေမွာင္ထဲက အေမွာင္ဆံုုး အခ်ိန္ေတြ လိုု႕ပဲ ေျပာရ မလား ။ ေထာင္၀င္စာ  ေကာင္းေကာင္း မရ ၊ စစ္ေၾကာေရး ပဲ ေကာင္းေကာင္းကိုုင္ တဲ့ ၊  စစ္ ေထာက္လွမ္းေရး အာဏာစက္ ေအာက္ မွာ ၊ ၾကယ္ေတြ တပြင့္ ျပီး တပြင့္ ေၾကြ ေတာ့တယ္။ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ သတ္ေသတယ္တဲ့ ။ ကင္ဆာ တဲ့ ။ ေရာဂါကုုမရ ေတာ့ တဲ့ ။ စံုုလိုု႕ပါပဲ ။ အခ်ိန္ အစဥ္လိုုက္ေတြ ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့ ၊ အဲဒီ အေမွာင္ဆံုုး အခ်ိန္မွာ ေၾကြခဲ့တဲ့ လူေတြကိုု မွတ္မိသေလာက္ ဆိုုရင္ - ဦးေမာင္ကိုု ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ၊ ဦးညိဳ၀င္း ၊ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ ၊ ပထ၀ီ တင္သိန္းေမာင္ ၊ ဗိသုုကာ ဦးေက်ာ္မင္း ၊မံုုရြာ ဦးတင္ေရႊ ၊ ဦးေအာင္ေမသုု ၊ ဦးလွသန္း ၊ စာေရးဆရာ ေမာင္ေသာ္က ( ဦးဘေသာ္) ။

နိုုင္ငံေရးသမားမ်ား ၏ ေနာက္ဆံုုးေန႕ ျမင္ကြင္းမ်ား - ေလးကိုုတင္

အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ၊  ေဖေဖ့ ရဲ႕  ေက်ာင္းသား သမဂၢေရွ႕က အုုပ္စုု ဓါတ္ပံုုေလး ထဲက ၊ တခ်ိဳ႕ နာမယ္ေလးေတြ ရဲ႕  ေနာက္မွာ ကြင္းစ ကြင္းပိတ္ နဲ႕ ( ေတာတြင္းက်ဆံုုး )  ဆိုုတာေလး ေတြ ျမင္တိုုင္း  စိတ္ထဲ နင့္နင့္ နဲနဲ ခံစားရျမဲ ။  ဓါတ္ပံုုထဲ မွာ အားလံုုးဟာ နဳတ္ခမ္းပါးေတြကိုု တင္းတင္းေစ့ လိုု႕  သပ္သပ္ရပ္ရပ္ နုုနုုနယ္နယ္ ။ ဒီလိုု အရြယ္ေကာင္း ပညာတတ္ လူငယ္ေလးေတြ ၊ ေတာတြင္းမွာ က်ဆံုုး ရတဲ့ ၊  တရားခံ က ဘာလဲ ဆိုုတာ ေတြးေလ အေျဖမထြက္ေလ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ ။ ခုုေတာ့ - ေတာတြင္း တင္ မက ၊ ေထာင္တြင္း ပါ က်ဆံုုး ရ တဲ့ ၊ သူ႕ မိတ္ေဆြ အရြယ္ေကာင္းၾကီး ေတြ  အတြက္ ၊ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ေဖေဖ့ကိုု ၊ ဘာမွ ထပ္မေမးမိေအာင္ပဲ ေန ရတယ္ ။ ဦးညိဳ၀င္း  သတင္း ၾကားတဲ့ ည က ဆိုု ၊ 

ေဖေဖ ဟာ ၊ တညလံုုး မအိပ္ပဲ ေဆးလိပ္ ထိုုင္ေသာက္ေနခဲ့တာ ကိုု ၊ မွတ္မိေနတယ္။

အခုု ၊ လြမ္းေလသမ ွ် ကိုု ဖတ္ေတာ့ ၊   အဲဒီ မိသားစုု ေတြထဲက ၊ မိသားတစုု ရဲ႕  ခံစားခ်က္ ေတြကိုု နင့္နင့္နဲနဲ အတြင္းက်က် ျမင္ရေလတယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္က အက်ဥ္းက်ခံ နိုုင္ငံေရး သမား ေတြ ရဲ႕ မိသားစုု  ဘ၀ ေတြဟာ ၊ ဘယ္ေလာက္ ခက္ခဲ ခဲ့မယ္ ဆိုုတာ ၊ မွန္းဆၾကည့္လိုု႕ ေတာင္ ရ ေနမွေတာ့ ၊ ကာယကံ ရွင္ေတြ အတြက္ ေတာ့  စာဖြဲ႕ လိုု႕ လည္း 

 ျပည့္စံုု လိမ့္ မည္ မဟုုတ္ေတာ့ ။ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ကလည္း ၊ ဒီ စာအုုပ္ကိုု ေရး ဖိုု႕ ၊ သူ႕ အတြက္  အရမ္းကိုု စိတ္ပင္ပန္းစြာ အားထုုပ္ ခဲ့ ရ တယ္လိုု႕  ဆိုု တယ္။  အိမ္ကေန ေခၚသြားျပီး ၊ ဘယ္ေရာက္လိုု႕ ေရာက္ေနမွန္းမသိ ၊ ဘာသတင္းမွ မၾကားရ ။  ၾကားရျပန္ေတာ့ ၊ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတဲ့ ေဆး၀ယ္ခိုုင္းတဲ့  စာရြက္ကေလး တရြက္ သာ ။ လိုုအပ္တဲ့ ေဆး၀ါးေတြကိုု  ေပးလိုုက္ရေပမဲ့ လည္း ၊  ကာယကံ ရွင္ လက္ထဲ ေရာက္လား မေရာက္လား မေသခ်ာ ။  ေနာက္ဆံုုး  ရနိုုင္မဲ့ အကူအညီ ေတြ မ်ိဳးစံုု ေတာင္းျပီး ၊ ခင္ပြန္းသည္ ရွိနိုုင္မဲ့ ၊ အက်ဥ္းေထာင္ၾကီး ဆီ ၊ အေမာတေကာ . . . ေဇာ ေတြ နဲ႕  ေရာက္ ျပီး ေစာင့္ဆိုုင္း ေနတဲ့ အခ်ိန္ မွာ ၊  ၾကားလိုုက္ ရ တဲ့ သတင္းက ၊ မေန႕ ကပဲ ဆံုုးသြားျပီ မိုု႕ ၊ ေရခဲတိုုက္ ကိုု လိုုက္ခဲ့ဖိုု႕ - တဲ့ ။  အိမ္က အေကာင္းအတိုုင္း ထြက္သြားျပီး ၊ နွစ္လ ဆိုုတဲ့ အခ်ိန္ေလး အတြင္းမွာ ၊  ပိန္ခ်ံဳး ေနတဲ့ 

ခင္ပြန္းသည္ကိုု ၊ ေခါင္းတလား ထဲ မွာ ၊ ျပန္ ေတြ႕ ရ တဲ့ ၊ ဇနီးသည္ တေယာက္ ရဲ႕ ၊ ခံစားခ်က္ ။  နာေရး ေၾကာ္ျငာ ထဲ့ပံုု ထဲ့ နည္းက အစ ၊ စ်ာပန အစီအစဥ္ မက်န္  ၊ အုုတ္ဂူမွာ  နာမယ္ထြင္းထုု တာ အဆံုုး ၊ ထိန္းခ်ဳပ္ ကန္႕သတ္ ခံ ခဲ့ ရတဲ့ ၊ မိသားတစုု ရဲ႕ ၊ နာၾကင္ မ်ိဳသိပ္ခဲ့ ရ မူေတြ ။   ေထာင္အရာရွိ ေတြ က ၊ ကင္ဆာ ေၾကာင့္ ေသတာ လိုု႕ ဆိုုသည္။ သူမ ရဲ႕ ခင္ပြန္းသည္ ဆီကိုု နွစ္လ အတြင္း ေရာက္လာခဲ့တဲ့ သူမ ဘယ္တုုန္းကမွ မသိ ခဲ့တဲ့ ကင္ဆာ ဆိုုတာၾကီးကိုု ၊ နာက်င္လွစြာ ရြတ္ဆိုုခဲ့တဲ့ သူမ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုုး နွဳတ္ဆက္ စကား ေလး က ၊ 

ၾကယ္ေၾကြတာ ကင္ဆာတဲ့လား ... ကင္ဆာ က်ဆံုုးပါေစ .... တဲ့ ။

အထူးသျဖင့္ ၊ ဆယ္တန္း စာေမးပြဲ ေျဖဖိုု႕ ၃ လ ပဲ လိုုေတာ့တဲ့ ၊ သမီးၾကီး ျဖစ္သူ ရဲ႕ ၊ စိတ္ အနာတရ ေတြကိုု ၊ အရြယ္တူ ျခင္း ၊ သူ႕ေနရာမွာ ၀င္ျပီး ကိုုယ္ခ်င္းစာ ၾကည့္ယံုု နဲ႕ တင္ ၊ ခက္ခဲ ပင္ပန္း လွ ျပီ ။  ေထာင္အရာရွိ ေတြ အားလံုုး ေရွ႕ မွာ ၊ နံရံ ေပၚက ၊ ဦးေန၀င္းၾကီး ရဲ႕  ဓါတ္ပံုုၾကီး ကိုု ၊ လက္ညွိး ထိုုးျပီး ၊ ဒီလူၾကီးေၾကာင့္ က်မ အေဖ ေသတာ လိုု႕ ၊ 

 ေပါက္ကြဲ ေအာ္ဟစ္ ငိုုယိုု ခဲ့တဲ့ ၊ ၁၅-၁၆ နွစ္  အရြယ္ ကေလးမ ေလး တေယာက္ နဲ႕ အတူ လိုုက္ျပီး ေၾကကြဲ တုုန္လွဳပ္လိုု႕ ။ စိတ္ဒုုကၡ ခံစားေနရ တဲ့ မိခင္ကိုု ၊ ေဖးမ အားေပး နိုုင္ခဲ့တဲ့ ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ မိန္းကေလး တေယာက္ ရဲ႕ ၊ စြမ္းရည္ကိုု လည္း  မအံ့ၾသ ပဲ မေနနိုုင္ ။  ဒါေတာင္ ဆယ္တန္းကိုု ဂုုဏ္ထူး ၅ ခုု နဲ႕ ေအာင္ ေအာင္ ေျဖျပ နိုုင္ခဲ့တဲ့ ၊ ၀တ္မွဳန္ ကိုု ၊ က်ိတ္ျပီး ခ်ီးက်ဴး ေနမိတယ္။

ဆရာၾကီးတင္မိုုး ရဲ႕  ဦးတင္ေမာင္၀င္း အတြက္ ဂုုဏ္ျပဳ ကဗ်ာေလး ထဲက  “ လြမ္းေလသမ ွ်” ဆိုုတဲ့ စာသားကေလး ကိုု ယူထားတာ နဲ႕  လိုုက္ဖတ္ေအာင္ပဲ ၊ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ရဲ႕ ၊  ခံစားခ်က္ေတြ ဟာ  ၊ နာက်င္မူေတြၾကားထဲကေန ၊ အတိတ္လွလွ ေလးေတြ ကိုုလည္း ၊ ျပန္ေျပာင္း ေရာယွက္ လြမ္းဆြတ္ ထားေလတယ္။  ဆရာမ ရဲ႕ ၊ ေမတၱာ ဖြဲ႕  ၀တၱဳေလး ေတြကိုု ၊ ျပန္ျပီး သတိရ ေစ တဲ့ ၊ အပိုုင္းေတြ လိုု႕ပဲ ေျပာရမယ္။

စာအုုပ္ရဲ႕ မ်က္နွာဖံုုးက ၊ ပန္းခ်ီ ေရႊစိုုးဟန္ ရဲ႕ ၊ လက္ရာ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ပံုုတူ ကိုု ၊ စာအုုပ္ဖတ္ကာစ က ၊ အမူမဲ့ 

အမွတ္မဲ့ ေပမဲ့ ၊ ဒီပံုုတူ ဟာ ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း သက္ရွိ ထင္ရွား ရိွစဥ္ကတည္း ၊ ခင္မင္ေလးစားမူ နဲ႕ အမွတ္တရ  ဆြဲေပးခဲ့တဲ့ ၊ အဓိပၺါယ္ ဖြင့္ဆိုု မထားတဲ့  ပံုုလိုု႕ ဆိုုတာေၾကာင့္ ၊ စာအုုပ္ ဖတ္အျပီးမွာ ၊ အေသအခ်ာ ျပန္ၾကည့္ ျဖစ္တယ္။ ေျပာသလိုုပဲ ၊ အစက္အေျပာက္ေတြ နဲ႕ ပံုုေဖာ္ ထားတဲ့ ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း ရဲ႕ ၊ နွဳတ္ခမ္းပါးပါး ေတြ ထဲမွာ ၊ အတိတ္ သမိုုင္းရဲ႕ သက္ေသ တခ်ိဳ႕ကိုု  ၊ ျမင္ရတယ္။ တစြန္းတစ ပဲ ဆြဲထားတဲ့ ၾကယ္၀ါ၀ါ ၾကီး ထဲမွာ ၊ အနာဂါတ္ ရဲ႕  မေသခ်ာမူ ေတြက ၊ ကြက္လပ္ ျဖစ္ေန ေသးတယ္။

ဒီ စာအုုပ္ေလး အေၾကာင္းကိုု ၊ တခုုခုု ေရးမယ္ လိုု႕ ၊ စ ထားျပီး ၊ ခ်က္ျခင္း အဆံုုး မသတ္ နိုုင္ ခဲ့ဘူး ။ အခုု လိုု ၊ သမိုုင္း နာရီ လက္တံ ၾကီး ၊ ေနာက္တပတ္ ထပ္တရစ္ တိုုး ျပန္လိုု႕ ၊  ျမန္မာ့ ဒီမိုုကေရစီ ေရြးေကာက္ပြဲ ၾကီး ေနာက္တခုု 

လည္း ၊ အသစ္တဖန္ ျပန္စ ေတာ့မယ္ ဆိုုတဲ့ အခ်ိန္ မွာ ၊  အတိတ္က နာက်င္စရာ သမိုုင္းေတြကိုု ၊ အဆံုုးသတ္ ရ ေတာ့မလား လိုု႕ ၊  ေတြေ၀ ေနလ်က္က ၊ ဒီ စာေလးကိုု လည္း အဆံုုးသတ္ ျဖစ္ေတာ့တယ္ ။  

တံတားၾကီး  ေအာက္ ကေတာ့ ၊  ေရေတြ စီးသြား ခဲ့ ပါျပီ ။ ကမ္းနဖူးက  စိမ္းျမ ရြက္သစ္ေတြ ဖားဖားေ၀ ေအာင္ ဖံုုးေနတဲ့ အပင္ၾကီး ကိုု လွမ္းေငး ရင္း ၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္းေပါင္း မ်ားစြာ ရဲ႕  အရိုုးေတြ အတြက္ ၊ ေက်းဇူး ေတြ အထပ္ထပ္ တင္ေနမိ တယ္။

ေကသြယ္

၂၈ ဇူလိုုင္

ဆက္စပ္ ဖတ္ရန္- လြမ္းရက္ရွည္ရွည္

◦

ၾကယ္ေၾကြတာ ကင္ဆာတဲ့လား . . .

သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား စိုုးထြန္း

စိုုးထြန္းကား  မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ရွိ၏။ တိုုင္းေရး ျပည္ေရး ေဆာင္ရြက္လိုု၏။ သိုု႕ေသာ္ ဘီေအ ဆိုုေသာ ဘြဲ႕ကေလးကိုု လိုုခ်င္ေသး၏။ တိုုင္းေရး ျပည္ေရး လိုုက္ရာဍ္ ၀မ္းေရးရွာဖိုု႕  ေရွ႕ေန လုုပ္ရန္ ဘီအယ္လ္ ကိုုလည္း ေအာင္ခ်င္ေသး၏။  ထိုု႕ေၾကာင့္ သပိတ္လွန္ရန္ကိုုပင္ လိုုလားေနေလ ၏။ 

စိုုးထြန္း သပိတ္လွန္ ခ်င္ေသာ အေၾကာင္းက ၊  ဤမ ွ်ေလာက္ ေတာ့ က်ဥ္းေျမာင္းလိမ့္မည္ မထင္။ ဘာေၾကာင့္ ေျပာနိုုင္သနည္း ဆိုုရင္ စိုုးထြန္းဆိုုေသာ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား သည္၊ ေနာင္ ဆယ္နွစ္ခန္႕ ၾကာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၊ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အျဖစ္နဲ႕ ၊ ျမန္မာျပည္ၾကီးကိုု လြတ္လပ္ေရးရ ေအာင္ ၊ ေဆာင္က်ဥ္းေပး နိုုင္ ခဲ့သူ ျဖစ္ေနခဲ့ လိုု႕ ပင္ ။ 

ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း - ဦးေအာင္ဆန္း- ေမာင္ေအာင္ဆန္း အား ၊ စိုုးထြန္း အျဖစ္ ဇာတ္ရုုပ္ျခယ္ထားေသာ ၊ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား ၀တၱဳကိုု ၊ လူ အေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားဖူးၾကေပမည္။ ဖတ္ဖူးၾကေပမည္။ သိုု႕ေပမင့္ ၊ စာေရးသူ ဦးသိန္းေဖျမင့္ နွင့္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရဲ႕  ၾကားက ၊ မတူညီလွတ့ဲ နိုုင္ငံေရး အဆင္အျပင္ ( သိုု႕ မဟုုတ္) သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား ညိဳထြန္း နဲ႕  ေက်ာင္းသားသမဂၢ အမူေဆာင္ စိုုးထြန္း တိုု႕ အၾကား ရပ္တည္ခ်က္ မသိမသာ ကြဲျပားသြားပံုုကိုု ၊ စိတ္၀င္တစား ေတြးဆ ၾကည့္ မည့္ သူ ေတာ့ သိပ္မ်ားလွမည္မထင္။ 

ရွစ္ေလးလံုုး အေရးေတာ္ပံုုၾကီး အျပီးမွာ ၊ သိန္းေဖျမင့္ ရဲ႕ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား ၀တၱဳ ကိုု လူငယ္ေတြ ျပန္ရွာ ဖတ္ၾကသည္။ ၁၅ နွစ္သား အရြယ္မွာ ပထမပိုုင္းကိုု ဖတ္လိုုက္ရျပီး တခါတည္း စြဲသြားတယ္ ဆိုုတဲ့ ဖခင္ျဖစ္သူ ရဲ႕ ၊  တရိုုတေသ သိမ္းထားတဲ့  ပ-ဒုု အတြဲလိုုက္ စာအုုပ္ကေလးကိုု ၁၇ နွစ္အရြယ္ ေယာင္နန လူငယ္ တေယာက္ အေနနဲ႕  သူမ်ားေတြ ဖတ္လိုု႕ လိုုက္ဖတ္ ၾကည့္ဘူးသည္။  အခုု အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ အရြယ္မွာ   ေက်ာင္းသား သပိတ္ စစ္ေၾကာင္းေတြ ရန္ကုုန္ျမိဳ႕ၾကီး ဆီ ၊ ဦးတည္ ခ်ီတက္လာၾကေတာ့  အဲဒီ စာအုုပ္၀ါ၀ါ က်င့္က်င့္ေလး ကိုုပဲ ၊  အသက္ ၈၀ ေက်ာ္ ဖခင္ၾကီး ဆီက ျပန္ေတာင္း ဖတ္မိ ျပန္သည္။ ဒီ စာအုုပ္ကိုု ေရးသား ျပဳစုု ခဲ့သူ ဦးသိန္းေဖျမင့္ သည္ပင္ ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း  နဲ႕ အတူ   ရာျပည့္  ေလာက္ ျပီေပါ့ ။

“ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ရာျပည့္ပြဲ” ဆိုုတာ အတြက္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆိုုတဲ့ ပုုဂၢိဳလ္တေယာက္ရဲ႕  သမိုုင္းေၾကာင္း သမိုုင္းေကာင္း ေတြကိုု ရွာေဖြ ေဖာ္ထုုပ္ ေရးသား ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၊ တိုုက္ဆိုုင္လွစြာပဲ ၊ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား စိုုးထြန္း ကိုု ျပန္လည္ ရွာေတြ႕ မိသည္။ ခ်ီးပ ဂုုဏ္ေျမွာက္မူေတြ မပါေသးတဲ့ စိုုးထြန္း ရဲ႕ ပကတိ အသြင္ကိုု ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိသည္ ။သူ႕ နဲ႕ ေခတ္ျပိဳင္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ေတြ ရဲ႕ ၾကားမွာ ၊ သာမန္ တကၠသိုုလ္ေက်ာင္းသားေလး တေယာက္အျဖစ္ ယွဥ္ထိုုး ခ်င့္တြက္ ၾကည့္မိသည္။ 

၀တၱဳ ဆိုုေပမဲ့လိုု႕ ၊ သမိုုင္းမွတ္တမ္း တခုုေလာက္ နီးပါး ၊ ခိုုင္ခံ့ လွတဲ့ စာေၾကာင္းေတြ ၾကားထဲမွာ ၊ စိုုးထြန္း ဆိုုတဲ့ နာမယ္ ကိုု ၊ စိတ္၀င္တစား လိုုက္ ေရတြက္မိေတာ့ ၊  စုုစုုေပါင္းမွ ဆယ္ေနရာ ထက္ မပိုု ။ 

စိုုးထြန္းဆိုုေသာ ေက်ာင္းသားကိုု ပထမဆံုုး ေတြ႕လိုုက္မိသည္က ၊ ပုုဂံေက်ာင္းေဆာင္ သဟာယ နဲ႕စာဖတ္ အသင္း ရဲ႕ ဥကၠဌ ေရြးပြဲ မွာ ျဖစ္သည္။ ပိုုးလံုုခ်ည္ သံုုးပင္ရစ္ ကိုု ေရာ့ရီးရီး စီးလိုု႕ ၊ စြပ္က်ပ္ နဲ႕  အေပၚအက်ီ ၤသာ ၀တ္ထားတဲ့ စိုုးထြန္း ဟာ ၊ ကိုုလွေဖ ကိုု ဥကၠဌ အဆိုုသြင္းဖိုု႕ ၊ အတိုုက္အခံ ေျပာဆိုု ေနေလသည္။ မဲခြဲၾကေတာ့ ကိုုလွေဖ ပင္ ဥကၠဌ ျဖစ္လာသည္။  ပြဲအသိမ္းမွာေတာ့    အေဆာင္မွဴး တားျမစ္ေနတဲ့ ၾကားကပင္ ၊ “ ေနာင္ဥဒါန္း ဘယ္မေၾကစရာ . . ရာဇ၀င္မွာျဖင့္ စာအထင္အရွား . . .”  လိုု႕  စိုုးထြန္းက စ’ တိုုင္လိုုက္ေတာ့ “ ဒါ.. တိုု႕ဗမာ ” လိုု႕ အားလံုုးက လိုုက္ဆိုုၾကသည္။  အဲဒီလိုု နဲ႕ ၊ စိုုးထြန္းတေယာက္ အမူေဆာင္ ေက်ာင္းသား  ျဖစ္လာေလသည္။ ဥကၠဌ ကိုုလွေဖ နဲ႕  တတြဲတြဲ ျဖစ္လာသည္။ ညိဳထြန္း တိုု႕ ညိဳျမ   တိုု႕ နဲ႕ လည္း အဖြဲ႕ က် လာသည္ ။ တင္ေမာင္ တိုု႕ ကိုုျမ တိုု႕ လိုု သမဂၢ အမူေဆာင္ ေတြ နဲ႕ ပါ ရင္းနွီး စုုေ၀း လာၾက ရင္း တိုုင္းျပည္ အနာဂါတ္ အတြက္  ေလးနက္ သထက္ ေလးနက္ လာၾက ေတာ့ သည္။ 

ေနာက္ေတာ့ ရန္ကုုန္တကၠသိုုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢထုုတ္ အိုုးေ၀ မဂၢဇင္း ရဲ႕ အယ္ဒီတာ တေယာက္ အျဖစ္ နဲ႕ ၊ သမိုုင္းစာမ်က္နွာထဲ ကိုု တန္းတန္းမတ္မတ္ၾကီး ခုုန္ဆင္း လာခဲ့ ေတာ့သည္။ ရယ္သံ တဟီဟီ နဲ႕  အေပါင္းအသင္းေတြက ခ်စ္ၾက နိုုင္ စား ၾကတဲ့  ညိဳျမ ရဲ႕  လက္ေစာင္း ထက္ထက္ ေဆာင္းပါး တပုုဒ္ေၾကာင့္  အယ္ဒီတာ စိုုးထြန္း ေက်ာင္းထုုတ္ ခံ ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ   သမဂၢ ဥကၠဌ ၾကီး ကိုုနုု က လည္း သူ႕ရဲ႕ ဘီေအ ဘြဲ႕ ကိုု ျပန္အပ္ ဖိုု႕  ဆိုုတာေတြ အေၾကာင္းစံုု လာသည္။ လိပ္ခဲ တည္းလည္း ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေန မွာ ပဲ ၊ သူတိုု႕ အားလံုုး စာေမးပြဲ မေျဖ သပိတ္ေမွာက္ ဖိုု႕ ဆံုုးျဖတ္ခ်က္ ခ် လိုုက္ၾကေတာ့သည္။ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား မ်ား သမိုုင္းကိုု ေရးၾကျပီ။ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ စတင္ ၾကေတာ့ျပီ ။

သပိတ္စ ေမွာက္ျပီ ဆိုုကတည္းက စိုုးထြန္းကိုု စာလံုုးေတြ ၾကားထဲမွာ ၊ မ်က္ေျခမျပတ္ လိုုက္ၾကည့္မိသည္။ ဘိြဳင္ေကာက္တာ ေကာင္စီ မွာ ေက်ာင္းသား ကိုုယ္စားလွယ္ေတြ အျပင္ သမဂၢ အလုုပ္အမူေဆာင္ အဖြဲ႕ ကိုုပါ ထဲ့ ဖိုု႕  ၊ အားမာန္ပါပါ ၀င္ေရာက္ ေဆြးေႏြး ခဲ့ ျပီး ၊  အဲဒီေနာက္ပိုုင္းေတာ့ ၊ စိုုးထြန္းကိုု သိပ္မေတြ႕ ရ  ျပန္ ။ ကိုုျမ ၊ ေက်ာ္သိန္း ၊ လွေဖ ၊ တင္ေမာင္ ၊ တိုု႕ ၊ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာၾက ျငင္းၾက ခံုုၾက ေပမဲ့ ၊ စိုုးထြန္း သိပ္မပါ ။ ညိဳထြန္း နဲ႕ ေနာက္ပိုုင္း အတြဲ မ်ားလာတဲ့ ေဖခင္ သည္ပင္ ၊ စိုုးထြန္း ထက္ ပိုု ဗ်ာမ်ားေန ဟန္။ ေခါင္းေဆာင္ပိုုင္းေတြ ျဖစ္တဲ့ ကိုုနုု တိုု႕ ဘနားဂ်ီး တိုု႕ နားမွာလည္း စိုုးထြန္းကိုု သိပ္မေတြ႕ မိ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တခ်က္ တခ်က္ စာေရးသူ သရုုပ္ေဖာ္ လိုုက္တဲ့ စိုုးထြန္း ရဲ႕  ဟန္ပန္ သရုုပ္ကေတာ့ ၊ အားပါျမဲ ။ 

ေရႊတိဂံုု ဘုုရားေပၚမွာ ၊ သပိတ္စခန္း ဖြင့္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသားသပိတ္ က ၊ သံုုးလ ေက်ာ္ ေလးလ ထဲ ၀င္လာလိုု႕ ၊ အိမ္ ခဏ ျပန္ၾကတဲ့ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသူေတြပင္ ၊ ျပန္လာၾကျပီ ။ အာဏာပိုုင္ေတြက ဖက္ကလည္း ၊ သပိတ္လွန္ ဖိုု႕  ညွိဳနွိဳင္း အေပးအယူ လုုပ္လာၾကျပီ။ ကိုနုု တိုု႕  ဘနားဂ်ီး တိုု႕ စိုုးထြန္း တိုု႕ က ၊ သပိတ္လွန္လိုု ျပီ။ ဘြဲ႕ ရလုု ရခင္ ျဖစ္ေန ျပီ ျဖစ္တဲ့ ကိုုျမ လည္း ၊ သူ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ အတြက္ ေက်ာင္းျပန္ တက္ခ်င္ျပီ။ သိုု႕ေပမဲ့ ၊ လွေဖ ၊ ေဖခင္ နဲ႕ ညိဳထြန္း တိုု႕က ၊ မလွန္ေရးခ် မလွန္ ။ ေက်ာ္သိန္းကေတာ့ ဟိုုဖက္လိုုလိုု ဒီဖက္လိုုလိုု ။ တင္ေမာင္က လည္း ေ၀ခြဲ မရ ။ ဒီေနရာမွာ ၊ ညိဳထြန္း ေကာက္ခ်က္ခ် သလိုု ၊ စိုုးထြန္း သပိတ္လွန္ ခ်င္တာ ၊ ဘီေအ ေအာင္ဖိုု႕ ၊ ဘီအယ္ ဆက္တက္ဖိုု႕ အတြက္ သက္သက္လား ။

က်ဳပ္လည္း ေမွာက္ခ်င္တာပါပဲ ၊ ဘယ္သူ က်ဳပ္တိုု႕ ထက္ စိတ္ပါအံုုးမလဲ ၊ ဒါေပမဲ့ ခုု အားနည္းေတာ့ မျဖစ္ဘူး ၊ က်ဳပ္တိုု႕ ခုု မလွန္ရင္ ဘယ္ေလာက္ အက်ိဳးပ်က္သြားမလဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ နစ္နာျပီး ၊ ေနာင္ ဗမာျပည္ကိုု အက်ိဳး မေဆာင္နိုုင္ဘဲ  ရွိမွာဘဲ …. ဆုုိတဲ့ စိုုးထြန္း ရဲ႕ ေခ်ပ သံ ထဲမွာ ၊ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ တိုုက္ပြဲ ၀င္ဖိုု႕  စစ္ပညာ ရွာေဖြ စစ္အင္အား စုုေဆာင္းခဲ့တဲ့ ဗိုုလ္ေတဇ ရဲ႕ ၊  အားမန္ ေတြ ကိုု ျမင္ရသည္။ ဖက္စစ္ ဂ်ပန္ကိုု ျပန္ တိုုက္ထုုတ္ဖိုု႕  အတြက္ ၊ အဂၤလိပ္ နဲ႕ ၊ မဟာမိတ္ ျပဳ ခဲ့တဲ့ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရဲ႕ ၊ ဗ်ဴဟာ အခ်ိန္အဆ ေတြကိုု  သေဘာေပါက္ရ သည္။ ဗမာျပည္ ၾကီး ျပန္လည္ ထူေထာင္ဖိုု႕ အတြက္ ၊ လူမွန္ ေနရာမွန္ ခြဲခန္႕ စီမံ နိုုင္ ခဲ့တဲ့ ၊ ဦးေအာင္ဆန္း ရဲ႕ အလိမၼာကိုု လွစ္ဟ ျပေနေလသည္။ 

တကယ္ေတာ့ ၊ ၁၉ ၃၆ ခုု ေက်ာင္းသားသပိတ္ အလြန္ တနွစ္ ေက်ာ္ ေလာက္ အၾကာမွာ ေရးသား ျဖန္႕ ခ်ီ ခဲ့ တဲ့ ၊ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား စာအုုပ္ထဲ မွာ ၊ စိုုးထြန္း ရဲ႕ အခန္းက႑ သည္  ကိုုနုု တိုု႕ ဘနာဂ်ီ တိုု႕ေလာက္ အေရးမပါလွ ။ ကိုုျမ ၊ လွေဖ တိုု႕  ေက်ာ္သိန္း တိုု႕ ထက္ လည္း ပိုုျပီး မထူးျခားခဲ့ ။ ညိဳထြန္း ၊ ေဖခင္ တိုု႕ နဲ႕ ဆိုုလ ွ်င္ ကြဲပင္ ကြဲျပားေနခဲ့ ေသးသည္ ။ သိုု႕ေပမဲ့ ၊ ေနာင္ ဆယ္နွစ္ ေလာက္ အတြင္းမွာ ၊ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္း ေတြပဲ ျဖစ္တဲ့  ဦးနုု ၊ ဦးရာရွစ္ ၊ ဦးေက်ာ္ညိမ္း ၊ တိုု႕ လိုု နိုုင္ငံေရးသမား ၾကီးေတြ ထက္ လူခ်စ္ လူခင္ ပိုုမ်ား . . . ဦးေဖခင္ ၊ ဦးအုုန္း ၊ ဦးသီဟန္ တိုု႕ လိုု ၊ နိုုင္ငံ့ ဂုုဏ္ေဆာင္ အဆင့္ျမင့္ အရာရွိ ၾကီးေတြထက္ ပိုု ေပါက္ေျမာက္ . . . ဦးသိန္းေဖျမင့္ ၊ ဦးညိဳျမ တိုု႕လိုု စာေရးဆရာ သတင္းစာဆရာၾကီးေတြ ထက္ ပိုု ေရွ႕ေရာက္ . . . ဗိုုလ္လက္်ာ တိုု႕လိုု  ရဲေဘာ္ သံုုးက်ိပ္၀င္ေတြ ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္  တေယာက္ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့ ရသလဲ ။ 

ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း လိုု႕  က်မ တိုု႕ အားလံုုး ၊ အားရ ပါးရ အမည္တပ္ေခၚၾကတဲ့  ထိုုပုုဂၢိဳလ္ဟာ ၾကမ္းတမ္းတယ္ ၊ အၾကံၾကီးတယ္၊ သူပုုန္စိတ္ ရွိတယ္ လိုု႕ သူကိုုယ္တိုုင္ ၀န္ခံ ေရးသားခဲ့သည္။ လြတ္လပ္မူ အတြက္ ပုုန္ကန္လိုုတဲ့ ၊ သူ တေယာက္ ဟာ ၊ လက္နက္ စစ္အင္အားကိုု အားျပဳရသည္။  ဗမာ့ ကာကြယ္ေရး တပ္မေတာ္မွာ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ၾကီး ျဖစ္လာတဲ့ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုု ၊ လူေတြ ဘာလိုု႕ အားကုုိး ခ်စ္ခင္ၾကတာလဲ ။ စစ္၀တ္စံုု ၀တ္ ၊ ဓါးလြယ္ခ်ိတ္နဲ႕  ျမင္းၾကီး စီး ျပီး  လြတ္လပ္ေရး ကိုု ၾကံေဆာင္ တိုုက္ယူနိုုင္ခဲ့ျခင္း က အေၾကာင္းရင္းခံ ျဖစ္ေနမလား လိုု႕ က်မ သံသယ ၀င္မိသည္ ။ စစ္၀တ္စံုု ကိုု ခၽြတ္ျပီး ၊ ေတာင္ရွည္ ေခါင္းေပါင္း နဲ႕ ပါလီမန္ ထဲ ၀င္ခဲ့တဲ့ ဦးေအာင္ဆန္း ကိုု ေရာ ၊ နိုုင္ငံ တနံ တလ်ားက တိုုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုု ေတြက ၊ ယံုုယံုုၾကည္ၾကည္ သစၥာနွင္း ခဲ့တာပဲ မဟုုတ္လား ။ ဒါေပမဲ့ ကံ အေၾကာင္းမလွ စြာပဲ ၊ သူဟာ ၊ နိုုင္ငံေရး သမား ဦးေအာင္ဆန္း ရဲ႕ တာ၀န္ေတြကိုု ျပီးျပတ္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ သြားနိုုင္ခဲ့ ေပ ။ လက္ရံုုးရည္ တိုုက္ပြဲ ကိုု ၊ ေဖာ္ေဆာင္ နိုုင္ခဲ့ေပမဲ့ ၊ နွလံုုးရည္ တိုုက္ပြဲ ကိုုေတာ့ ၊ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ ေတြ အတြက္ ၊ ခ်န္ထားရစ္ ရ ေတာ့ ျပီ။ 

သူ႕ ေခတ္ သူ႕ အေျခအေန အရ ၊ က်မ တိုု ႕ နိုုင္ငံရဲ႕ သမိုုင္းဟာ ၊ တျခား နိုုင္ငံေတြနဲ႕ မရိုုးမစြဲ စြာပဲ ၊   စစ္သူၾကီး ေတြ ၊ လႊမ္းမိုုးခဲ့ ၾက သည္။ တိုုင္းျပည္ တနံ တလ်ားက ၊ ဓါးလြတ္ကုုိင္ ျမင္းစီး သူရဲေကာင္း ရုုပ္ထုု ၾကီးမ်ားကိုု ၊ က်မ တိုု႕  ေလးစား တန္ဖိုုးထားပါသည္။ သိုု႕ေသာ္လည္း ၊ ေရွ႕ တဲ့တဲ့က ေခတ္တေခတ္မွာေတာ့ ၊  အနုုပညာရွင္ ေတြ ၊ စာေပ ပညာရွင္ေတြ ၊ နိုုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ေတြ ၊ ပညာရွင္ၾကီးေတြ ရဲ႕ ၊ ရုုပ္တုု ၾကီးေတြ ကိုုလည္း ေပါေပါမ်ားမ်ား ျမင္လိုု လွပါသည္။ 

ဆိုုေတာ့ . . . နွစ္တရာ ျပည့္ ခဲ့ ျပီ ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႕ ဒီ အခ်ိန္မွာ ၊ ေက်ာင္းသား သမဂၢေခါင္းေဆာင္ ကိုုေအာင္ဆန္း ရဲ႕  ရုုပ္ထုု ေလး တရုုပ္ တေလ မ်ား ၊ ဘယ္ျမိဳ႕ ဘယ္ေဒသ ၊ ဘယ္ ပရ၀ုုဏ္ မွာ ထုုဆစ္ တည္ေဆာက္ နိုုင္ၾကျပီလဲ လိုု႕ ၊ လိုုက္လံ ရွာေဖြ မိသည္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား စိုုးထြန္း ရဲ႕ ၊ ၀ိညဥ္ ဟာ ၊   ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ား မွာ အရိပ္ထိုုး  ေနတာ ကိုု ေတာ့  ျမင္ေန သိေနရေလ သည္။

မေကသြယ္
၂၅ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၅


ရာျပည့္ စာမူ မိုုးမခ အတြက္ေရးသား ။

(မွတ္ခ်က္-  သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား ၀တၱဳမွာ ပါ၀င္တဲ့  ဇတ္ေကာင္ အမ်ားစုုဟာ တကယ့္ ျပင္ပ မွာ ပါ၀င္ ပတ္သတ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသား ေတြကိုု ၊ ကိုုယ္စားျပဳတယ္ လိုု႕  ယံုုၾကည္လက္ခံ ထားၾကတဲ့  အထဲမွာ ၊ စိုုးထြန္း ဟာ ဦးေအာင္ဆန္း ၊  ကိုုန ဟာ ဦးနုု ။ ညိဳျမ ဟာ စာေရးဆရာ ညိဳျမ ၊ လွေဖ ဟာ ဗိုုလ္လက္်ာ ၊ ေဖခင္ သည္ သံအမတ္ၾကီး ဦးေဖခင္ ၊ ကိုုျမ သည္ သံအမတ္ၾကီး ဦးအုုန္း ၊ သီဟန္ သည္ သံအမတ္ၾကီး ဦးသီဟန္ ေက်ာ္သိန္း သည္ ၀န္ၾကီး ဦးေက်ာ္ျငိမ္း ၊ ဘနားဂ်ီး သည္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဥကၠဌ မစၥတာရာရွစ္ စသျဖင့္ ၊ ယူဆ မွတ္ယူ ေရးသား ပါတယ္။ အဓိက ဇတ္ေဆာင္ ညိဳထြန္း ကိုုေတာ့ စာေရးသူ ဦးသိန္းေဖျမင့္ ကိုုယ္တိုုင္ လိုု႕  ေသခ်ာ နိုုင္ေပမဲ့  သပိတ္ေမွာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဦးသိန္းေဖျမင့္ မရွိတာေၾကာင့္ ၊ ညိဳထြန္းဟာ ဦးသီဟန္ လည္း ျဖစ္တယ္ ဆိုုတဲ့ အယူအဆ လည္း ရွိပါတယ္။ တင္ေမာင္ ကိုုေတာ့ ေဒါက္တာ သာလွ ဟုု ထင္ျမင္မိေသာ္လည္း မေသခ်ာေပ )

ဆက္စပ္ဖတ္ရန္-   သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသားမ်ား

◦

သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသား စိုုးထြန္း

နွလံုုးသား နဲ႕ လုုပ္တဲ့ နိုုင္ငံေရး

ဟီလာရီ ကလင္တန္ ရဲ႕ Hard Choice စာအုုပ္က ၊ အာရွပစိဖိတ္ နဲ႕ သက္ဆိုုင္တဲ့ အေရွ႕ဖက္ အခန္းေတြ ဖတ္ျပီးသြားတဲ့ အခါ  ၊ ခဏ နားရင္း ၊ စာအုုပ္ထဲမွာပါတဲ့ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ က ဓါတ္ပံုုတခ်ိဳ႕ကိုု ျပန္လွန္ ၾကည့္ မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ၊ ဒီ ဓါတ္ပံုုေတြဟာ ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ နွစ္ ေလာက္ ကတည္းက  စိတ္လွဳပ္ရွား ၾကည္နူးစြာ နဲ႕ အထပ္ထပ္ အခါခါ ျမင္ဖူး ၾကည့္ဖူး ခဲ့ ျပီးသား ေတြ ပါ။ အခုု ဟီလာရီ ကိုုယ္တိုုင္ ေျပာျပ ေတာ့မွ ၊ ဒီပံုုရိပ္ ေတြနဲ႕  အျပံဳးေတြ ရဲ႕  ေနာက္ကြယ္က  ေျခလွမ္းေတြ စိတ္ခံစားခ်က္ အေတြးေတြ ကိုု ၊ အေသအခ်ာ ျပန္ျပီး ဆက္စပ္ ထင္ဟပ္ ၾကည့္နိုုင္ ရ ေတာ့ တယ္။

တကယ္ဆိုုေတာ့  ၂၀၀၉  ခုုနွစ္ မွာ ဟီလာရီ ကလင္တန္ ၊ အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး ျဖစ္လာခဲ့တာ နဲ႕  မေရွးမေနွာင္းမွာပဲ ၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၊ဘယ္လိုုမွ  ေမ ွ်ာ္လင့္ မထား တဲ့ နိုုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ေတြ ျဖစ္လာခဲ့တာဟာ ၊  တိုုက္ဆိုုင္မူ သက္သက္ေတာ့ မဟုုတ္ေလာက္ပါဘူး ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ လူကိုုယ္တိုုင္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုုင္ ေတြ႕ ခဲ့ ဆံုုခဲ့ ရတဲ့ အျဖစ္အတြက္ ၊ သူ႕ ကိုုယ္သူ ဆိတ္ဆြဲၾကည့္မိ မတတ္ပဲ လိုု႕ ဟီလာရီက တင္စားခဲ့သလိုု ပဲ -- ကမၻာအရပ္ရပ္က ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြ မွာလည္း ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရုုတ္တရက္ လြတ္ေျမာက္လာမူ ၊ နိုုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ တသုုတ္ျပီး တသုုတ္ လႊတ္ေပးမူ  ေတြက စလိုု႕ ၊  ရာစုု နွစ္ တ၀က္ ေလာက္ သံတမန္ ဆက္ဆံေရး ေအးစက္ ခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ နိုုင္ငံၾကီးကေနျပီး ၊ နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး နဲ႕ သမၼတ ကိုုယ္တိုုင္ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ ေရာက္လာခဲ့တဲ့  အျဖစ္ေတြဟာ ၊ ကိုုယ့္အသားကိုုယ္ ျပန္ဆိတ္ၾကည့္ရ မတတ္ မယံုုနိုုင္စရာ သမိုုင္းအခ်ိဳးအေကြ႕  ေတြ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ရန္ကုုန္ျမိဳ႕ ရဲ႕ လမ္းေတြေပၚမွာ ၊ အေမရိကန္ အလံ ကိုု ေ၀ွ႕ယမ္းျပီး သမၼတ အိုုဘားမား ကိုု ၾကိဳဆိုု နွုုတ္ဆက္ခဲ့ ၾကတဲ့ ၊ ျမန္မာျပည္သား ေတြကိုု ဘယ္တုုန္းကနဲ႕ မွ မတူတဲ့ ၊ လွိဳက္လွဲမူ စစ္စစ္ ေတြနဲ႕ ေတြ႕ ခဲ့ ၾက ရတာပါ။

ဒီ သမၼတ နဲ႕  အတြင္းေရးမွဴး နွစ္ေယာက္ အတြဲ ကလည္း ၊ သူ႕နိုုင္ငံမွာတင္မက ၊ ကမၻာမွာကိုု ထူးထူးျခားျခား သူမ်ားထက္ပိုုျပီး စိတ္၀င္စားခံရ ၊ နွစ္သက္သေဘာက်ခံရတဲ့ သူေတြ ။ ပါတီနိုုင္ငံေရး စင္ျမင့္ေပၚမွာ သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ အျပင္းအထန္ ယွဥ္ျပိဳင္ ထိုုးနွက္ ခဲ့ၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုုလည္း တကမၻာလံုုး မၾကည့္ခ်င္မွ အဆံုုး ျမင္ခဲ့ ျပီးသား ။ ျပီးေတာ့လည္း ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့ၾက သလိုု ၊ ကမၻာ့အေရးေတြကိုု နွစ္ေယာက္သား ပခံုုးတဖက္စီ   ထမ္းျပခဲ့ရင္း ၊ ဒီမိုုကေရစီ ရဲ႕ အလွတရားကိုု ျပသ ခဲ့ၾကတာလည္း အားလံုုးအသိ ။ အဲဒီလိုု ျပသ နိုုင္ခဲ့ တာဟာလည္း ၊ သူမ ရဲ႕ ခက္ခဲတဲ့ ေရြးခ်ယ္မူ အစ အဦး တခုု ပဲ ဆိုုတာကိုု ၊ Hard Choice စာအုုပ္ရဲ႕ ပထမဆံုုး အခန္း ျဖစ္တဲ့ A Fresh Start - အသစ္က ျပန္စ ျခင္း ဆိုုတာမွာ ၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ဟ ေရးသားထား တယ္။  ဒီစာအုုပ္ၾကီး တအုုပ္လံုုးမွာ ၊ အာရွ နဲ႕ ပစိဖိတ္က စ - ဖြင့္လိုု႕ ၊ အာဖဂန္နစၥတန္ နဲ႕ အီရတ္ အလယ္ ၊ ရုုရွ နဲ႕ ဂါဇာ အဆံုုး ၊ နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး တေယာက္ အျဖစ္ သူ သြားခဲ့တဲ့ နိုုင္ငံေပါင္း ၁၁၂ နိုုင္ငံ ရဲ႕ ကမၻာ့ နိုုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း ေတြကိုု ဇာတ္စံုု ခင္းျပီး သြားလိုု႕ နိဂံုုး ခ်ဳပ္ လိုုက္တဲ့ အခန္း မွာေတာင္ ၊ အိုုဘားမား နဲ႕  ျမန္မာျပည္ ဆိုုတဲ့ အမည္ နွစ္ခုု ဟာ သူ႕ အတြက္ ပထမဆံုုး သံုုးသပ္ အမွတ္ရစရာ  ျဖစ္ေနေလ တယ္။ အမွတ္ရ စရာ ေကာင္းရေအာင္လည္း ၊ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ဟာ ၊ ထူးျခား တိုုက္ဆိုုင္စြာပဲ ၊ သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ အတြက္ ၊ ပခံုုးအတူထမ္း ၊ ေျခလွမ္းအတူယွဥ္ လိုု႕  ေနာက္ဆံုုး ထြက္ခဲ့ ၾကရတဲ့ ၊ ခရီစဥ္ လည္း  ျဖစ္ေနခဲ့သည္ ကိုုး ။

ရန္ကုုန္ျမိဳ႕က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕ ျခံထဲမွာ သမၼတ အိုုဘားမားက ၊ အိမ္ရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ အတူ နွဳတ္ဆက္ မိန္႕ခြန္းေျပာရင္း ၊ ဟီလာရီ ဘယ္မွာလဲ လိုု႕ လူေတြ ၾကားထဲ မ်က္လံုုးေ၀ွ႕ ရင္း အေရးတၾကီး သူ႕ကိုု ရွာတဲ့ အေၾကာင္းေလး ကိုု ျပန္ေျပာင္း အစခ်ီရင္း ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးနွစ္က သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ ရဲ႕  ဆက္ဆံေရးဟာ ၊ အခုုအခ်ိန္မွာေတာ့ နာက်င္ေပ်ာ္ရႊင္ လြမ္းဆြတ္စရာ ျဖစ္ခဲ့ ျပီ လိုု႕  ဆိုုတယ္။ သမၼတ အိုုဘားမား က ၊ လူအုုပ္ၾကီးထဲမွာ ဟီလာရီ ကိုု အသည္းအသန္ ရွာခဲ့တာဟာ တျခားေၾကာင့္ မဟုုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္အေရးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ၊ မ်က္လံုုးျခင္းဆံုုျပီး ၊ လူသိရွင္ၾကား ဂုုဏ္ျပဳ ေျပာၾကားခ်င္လိုု႕ပါ ။ ဟီလာရီ ကလည္း ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္က အျပန္ Air Force One ေလယဥ္ပ်ံၾကီး ေပၚမွာ ၊ သမၼတ အိုုဘားမားက သူ႕ရုုံးခန္းထဲ ေခၚျပီး  ေနာက္ထပ္ ေလးနွစ္ သက္တမ္း ထပ္မံ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဖိုု႕  ဆႏၵေတာင္းတဲ့ အခါ ၊ မျပီးမျပတ္ေသးတဲ့ သူ႕ ရဲ႕ သံတမာန္ေရးရာ ကိစၥ ေတြကိုု ေတြးလိုုက္ေတာ့ ၊  ျမန္မာျပည္ မွာ ၊ ဒီမိုုကေရစီ   ဘယ္လိုု ဆက္ျဖစ္လာပါ့မလည္း ဆိုုတဲ့ ၊ စိုုးရိမ္မူ က ပထမဆံုုး အေတြး ျဖစ္ေန ျပန္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ၊ ဒီ စာအုုပ္ကိုု ဖတ္မိသေလာက္ ျခံဳငံုု သံုုးသပ္ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ ၊ ျမန္မာျပည္ အေရး ဟာ ၊ အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ တခုု သက္သက္ ထက္ ၊ ဟီလာရီ နဲ႕  တစံုုတရာ နက္နက္ရွိဳင္း ရွိဳင္း  ယွက္ႏြယ္ေနတယ္ ဆိုုတာကိုု ခံစား သတိထား မိလာတယ္။

အေမရိကန္ အစိုုးရ ရဲ႕ Pivot Strategy ဆိုုတဲ့  အာရွ ပစိဖိတ္ေဒသ ကိုု မ႑ိဳင္ျပဳမဲ့ နည္းဗ်ဴဟာသစ္ ဟာ ၊ ဟီလာရီ ရဲ႕ အဆိုုအရ ဆိုုရင္ ၊ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး အျဖစ္ ၊ သူ ပထမဆံုုး ေရြးခ်ယ္လိုုက္တဲ့ အာရွ ခရီးစဥ္က အစျပဳခဲ့တယ္လိုု႕  ဆိုုတယ္။ ဘြတ္ရွ္အစိုုးရ ရဲ႕  မျပီးျပတ္ေသးတဲ့ အီရတ္ အာဖဂန္နစၥတန္ စစ္ေတြ၊  အယ္ကိုုင္ဒါ အၾကမ္းဖက္အႏၱရယ္ေတြ ကိုု ပိုုျပီး အာရံုုေရာက္ဖိုု႕ ရွိေနတဲ့  နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ ဟာ ၊ မထင္မွတ္ပဲ အာရွ နဲ႕  စျပီး တာထြက္ခဲ့တယ္။ ျခိမ္းေျခာက္မူ ေတြကိုု ရင္ဆိုုင္ေျဖရွင္းေနရေပမဲ့ ၊ အခြင့္အလန္း ေတြကိုုလည္း အမိအရ ဆုုပ္ကိုုင္သင့္တယ္ လိုု႕ ဟီလာရီက ဆိုုတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၊ အာရပ္ကမၻာ နဲ႕ အေရွ႕အလယ္ပိုုင္းမွာ က်ဆင္းလာတဲ့  ဒီမိုုကေရစီ အလားအလာေတြ ေၾကာင့္ ၊ ပိုုျပီး ျဖစ္နိုုင္ေခ်ရွိတဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ဖက္ကိုု အားျပဳ လာတာ လိုု႕ ယူဆၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ တရုုတ္ရဲ႕ ၾကီးထြားလာမူ ဟာ ၊ အဓိက အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္မွာပါ ။ ဟီလာရီ ကိုုယ္တိုုင္ကလည္း  သူတိုု႕ စဥ္းစားထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္း နွစ္ခုု ကိုု ၊စာအုုပ္ထဲမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ပဲ ခ်ျပ ထားပါတယ္။ ပထမ လမ္းေၾကာင္းက ၊ တရုုတ္နဲ႕ ဆက္ဆံေရး တိုုးခ်ဲ႕ ျပီး သူတိုု႕လိုုခ်င္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းမွန္ ေပၚ ေရာက္ေအာင္ ဆြဲေခၚမယ္ ။ အဲဒီလိုုမွ မျဖစ္နိုုင္ရင္ ၊ အေမရိကန္ ရဲ႕  နဂိုုမူလ မဟာမိတ္ ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္ ၊ ေတာင္ကိုုရီးယား၊ ထိုုင္း ၊ ဖိလစ္ပိုုင္ နဲ႕  ၾသစေၾတလ် တိုု႕ နဲ႕ ပိုုျပီး ဆက္ဆံေရး ခိုုင္မာေအာင္ လုုပ္မယ္ ၊ ဒါမွ တရုုတ္ကိုု ထိမ္းညွိ နိုုင္မယ္ေပါ့ ။ ျပီးရင္ေတာ့ ကၽြဲကူးေရပါ တျခား အေရွ႕ေတာင္အာရွ နိုုင္ငံေတြကိုုပါ ပိုုျပီး စည္းရံုုးနိုုင္မယ္ လိုု႕ တြက္ဆပံုုရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ၊ အရင္က ဘယ္အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးမွ အေရးတယူ မလာေရာက္ခဲ့တဲ့ ၊ အင္ဒိုုနီးရွားနိုုင္ငံ ဂ်ကာတာ ျမိဳ႕က အာဆီယမ္ ရံုုးခ်ဳပ္ကိုု ဟီလာရီ ပထမဆံုုး အလည္အပတ္ေရာက္ ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ခရီးစဥ္မွာပဲ အင္ဒိုုနီးရွား သမၼတ ယူဒုုိယူနိုု က၊ ျမန္မာျပည္က စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ ဟာ၊ အေမရိကန္ နဲ႕ ဆက္ဆံခ်င္ေနေၾကာင္း ၊ ဒီမိုုကေရစီလမ္းပြင့္ဖိုု႕ ျဖစ္နိုုင္ေၾကာင္း စကားပါး လာခဲ့တယ္။ စကားပါးလာသူ ကိုုယ္တိုုင္က စစ္၀တ္စံုု ကိုု ၊ ခၽြတ္လဲ ထားတဲ့ သမၼတ တေယာက္ ျဖစ္ေနတာမိုု႕ ၊  အေတာ္ ခ်ိန္ဆ ခဲ့ရတယ္လိုု႕ ေတာ့ မွတ္ခ်က္ျပဳ ထားတယ္။ တကယ္ေတာ့  ၾကိဳတင္ တီးေခါက္ထားတဲ့ သံတမန္လမ္းေၾကာင္း ေတြလည္း ရွိထားခဲ့ လိုု႕ ျဖစ္မွာပါ။

ျမန္မာျပည္ အေျခအေန နဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး မခ်င့္မရဲ ျဖစ္ေနခဲ့ ရတယ္ ဆိုုတဲ့ ဟီလာရီ ဟာ ၊ ပထမဆံုုး အာရွ ခရီးစဥ္ မစခင္၊ လ အနည္းငယ္ အလိုုမွာတည္းက ၊ ျမန္မာျပည္အေပၚ ပိတ္ဆိုု႕အေရးယူမူကိုု ဦးေဆာင္ေရွ႕ရြက္ ျပဳေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ နဲ႕  စျပီး ၾကိဳတင္ ညွိဳနွိဳင္းေန ခဲ့ တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အေပၚမွာ ပုုဂၢိဳလ္ေရး ေလးစားမူ အေတာ္မ်ားတဲ့ ၊  ျပိဳင္ဘက္ပါတီက ရီပက္ဘလစ္ကန္ အမတ္ မစ္ခ်္မက္ေကာ္နယ္က စလိုု႕ ၊  သူ႕အေနနဲ႕ ဒီေလာက္ၾကီး သေဘာအက်လွၾကီး မဟုုတ္ေပမဲ့ ၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ကိုု ဦးစားေပး လုုပ္ေဆာင္ေန တဲ့ ခပ္လည္လည္ ဒီမိုုကရက္ အမတ္ ဂ်င္မ္၀ဘ္ လိုု လူမ်ိဳးအလယ္၊  ေက်ာက္စိမ္းဥပေဒ လိုု႕ လူသိမ်ားတဲ့ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ပိတ္ဆိုု႕ေရး ဥပေဒ ကိုု တင္သြင္းခဲ့တဲ့  ကြယ္လြန္သြားတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ တြမ္လန္တိုု႕စ္ ရဲ႕ တပည့္ရင္း  ကြန္ဂရက္အဖြဲ႕၀င္ ဂ်ိဳးခေရာ္ေလ ဆိုုသူေတြ အဆံုုး ၊ ျမန္မာျပည္ေရးရာ ေပၚလစီ အသစ္အတြက္ ၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ မဟာမိတ္ရွာ လူစုု ေနခဲ့ျပီ။ ျမန္မာအစိုုးရ အေပၚမွာ ပိတ္ဆိုု႕မူ တခုုတည္း နဲ႕ ဆက္သြားေနလိုု႕ မရေတာ့ဘူး ဆိုုတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကိုု ၊ စျပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖိုု႕ ၾကိဳးစားေနခဲ့ျပီ။

တကယ္ေတာ့ ၊ သူ႕မွာ  နဂိုုမူလတည္းက ၊ ျမန္မာျပည္နဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး သီးသန္႕ စိတ္ညြတ္မူ တခုု ရွိေနခဲ့ ပံုု ပါ။ သူ႕ ခင္ပြန္း ဘီလ္ကလင္တန္ သမၼတျဖစ္စဥ္ အခ်ိန္ကတည္းက ၊ အေမရိကန္ ဒီမိုုကရက္ ေတြ အေနနဲ႕ ၊ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုုကေရစီ အေရးကိုု အေတာ့္ကိုု စိတ္၀င္စားခဲ့ ၾကတာ မဟုုတ္လား ။ ၁၉ ၉ ၅ ခုု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဒုုတိယအၾကိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္လာတဲ့အခါ ၊ တကယ္ပဲ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေနျပီလား လိုု႕  နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး မယ္ဒလင္း ေအာဘရိုုက္ ကိုုယ္တိုုင္ ျမန္မာျပည္ ကို ေရာက္လာ စံုုစမ္းခဲ့ေသးသည္ပဲ ။ ျမန္မာ့အလင္း တိုု႕ ေၾကးမံုု တိုု႕ မွာ ကလိန္တန္ တိုု႕  ေဒၚမယ္ဒလင္ တိုု႕ ဆိုုတဲ့ ေအာက္ကလိအာ အစိုုးရ အာေဘာ္ေဆာင္းပါးေတြ လွိဳင္လွိဳင္ ပါ ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တခ်ိန္ကိုု မွတ္မိၾကအံုုးမွာပါ ။ အေမရိကန္ ရဲ႕  အားထုုပ္မူ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး ဆိုုပါေတာ့ ။ ဒါေတာင္ ကလင္တန္က သမၼတ ရာထူးက ဆင္းကာနီးေလးမွာ သမၼတ ရဲ႕ အျမင့္ဆံုုး အရပ္သားဆုု ဆိုုျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကိုု မရ အရ  ဆုုေပးသြား ခဲ့ေသးတယ္။ အခုု အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ ေတြ၊ ဟီလာရီ ကလင္တန္ လက္ထဲ ေရာက္လာျပန္ေတာ့ ၊ ျမန္မာျပည္ နဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဟာ၊ ေရွ႕ဆံုုးနားကေန ပါခဲ့ျပန္တာ အဆန္းေတာ့ မဟုုတ္ေပဘူး။

ပထမဆံုုး အာရွ ခရီးစဥ္က ျပန္ေရာက္လာလာျခင္းပဲ ၊ ျမန္မာျပည္ကိုု အဆင့္ျမင့္ အရာရွိ တေယာက္ လႊတ္လိုုက္ေပမဲ့ ၊ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊ နဲ႕ ေတြ႕ခြင့္ မရသလိုု ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕လည္း မေတြ႕ခဲ့ရဘူး။ ဒီၾကားထဲမွာ ျဖစ္လာတဲ့ အေမရိကန္နိုုင္ငံသား  ယက္ေတာ ရဲ႕  ကိစၥဟာ ေသြးရိုုးသားရိုုး အရူးထျခင္းလား ၊ နိုုင္ငံေရး ပေယာဂ တခုုခုု ပါ၀င္ေနေလသလား ဘယ္သူမွ ေသခ်ာ မသိနိုုင္ေပမဲ့ ၊ ယက္ေတာကိုု လာေခၚတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္၀ဘ္ တေယာက္ သူ႕ရဲ႕ ဒုုတိယ အၾကိမ္ေျမာက္ ခရီးစဥ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ ေတြ႕ခြင့္ ရခဲ့ျပီးေနာက္မွာ လမ္းေၾကာင္း နည္းနည္းပြင့္လာခဲ့တယ္။  ေနာက္နွစ္ ၂၀၁၀ နွစ္ဆန္းပိုုင္း ထဲမွာပဲ ၊ အာရွ နဲ႕ ပစိဖိတ္ေရးရာ ဗ်ဴရိုု လက္ေထာက္  ကတ့္ကမ့္ဘဲလ္ ကိုုယ္တိုုင္ နွစ္ၾကိမ္တိုုင္တိုုင္ လာေရာက္ခဲ့ျပီး ၊ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ေနဆဲ ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုု ေဆြးေႏြးနိုုင္ ခဲ့တယ္။ နွစ္ကုုန္ပိုုင္း  နိုု၀င္ဘာလ ထဲမွာေတာ့၊ စိတ္ၾကိဳက္ေရးဆြဲထားတဲ့  ဖြဲ႕စည္းပံုုၾကီးနဲ႕ တဖက္သက္ က်င္းပခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲၾကီးမွာ ၊ ျပိဳင္ဖက္မရွိ အနိုုင္ယူ လိုုက္ တဲ့ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြဟာ ၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပီးသြား လိုု႕  အစိုုးရေတြ လႊတ္ေတာ္ေတြ၊ လူခြဲျပီး အက်အန ေနရာယူ ျပီး တာနဲ႕ တျပိဳင္နက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကိုု လႊတ္ေပးလိုုက္ေတာ့တယ္။  

ဒီဆက္တိုုက္ ျဖစ္စဥ္ေတြကိုု ၾကည့္ရင္ ၊ ဒီ နွစ္ပိုုင္းေလး အတြင္းမွာ ၊ အေမရိကန္ဖက္က သံတမန္ေရးရာ အေပးအယူ နဲ႕  ညွိနွိဳင္းမူေတြ ၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အၾကိတ္အနယ္ လုုပ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုုတာကိုု ခန္႕မွန္းၾကည့္လိုု႕ ရသလိုု ျမန္မာအစိုုးရ ဖက္ကလည္း အားလံုုးကိုု အခ်ိန္ကိုုက္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္ေဆာင္နိုုင္ခဲ့တာပဲ ။ အဲဒီမွာ ဘာထပ္ေတြ႕ရလည္း ဆိုုေတာ့ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ရွိေနတုုန္း အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေတာက္ခဲ့ပံုု ရတဲ့  အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕  ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ သမိတ္ေမွာက္ ေရး မူ ဟာ၊   အေမရိကန္က  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ပံ့ပိုုးေနမူေတြ နဲ႕ ၊ အခ်ိတ္အဆက္ လြဲေခ်ာ္ခဲ့ဟန္ ရွိတာေၾကာင့္ ၊ ျပည္သူေတြ မွာ ၊ အံ့အားသင့္စရာ နိုုင္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းတခုု ကိုု ၾကံဳေတြ႕ လက္ခံ လိုုက္ရတာပဲ ။ အဲဒါကေတာ့ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကိုု ရတဲ့ အေနအထား နဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ၀င္ဖိုု႕ ဆံုုးျဖတ္ခဲ့ ျခင္းပဲ ။ ဒါကိုု နိုုင္ငံေရးေထာင္ေခ်ာက္ လိုု႕ တခ်ိဳ႕က သံသယၾကီး ၾကေပမဲ့ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကေတာ့ ၊ ေနာက္တခါ ထပ္ေပၚလာနိုုင္ဖိုု႕ မလြယ္တဲ့ နိုုင္ငံေရး အခြင့္အလန္းတခုု မိုု႕ ၊ ရဲရဲ ၾကီး တိုုး၀င္ ခဲ့ ဟန္ တူပါတယ္။ ဟီလာရီ ကလည္း မိုုးရြာတုုန္း ေရခံ သင့္တယ္ဆိုုျပီး ျမန္မာစကားပံုု နဲ႕ ကိုု အတိအက် ကိုုးကားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ၊ ဟီလာရီ ေရာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ပါ ၊ တဖက္မွာ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြရဲ႕  အရူးလုုပ္ခံရဖြယ္  ရွိနိုုင္တယ္ ဆိုုတဲ့ စြန္႕စားမူ ကိုု မ်က္စိ ရွင္ရွင္ ထား ခဲ့ ၾကတာကေတာ့ ၊ အားတက္စရာပါ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ တယ္လီဖုုန္း ငါးၾကိမ္တိုုင္တိုုင္ ေျပာခဲ့တယ္ဆိုုတဲ့ ဟီလာရီ ဟာ ေဒၚစုု လြတ္ျပီးျပီးခ်င္း နွစ္လအၾကာမွာ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ တယ္လီဖုုန္း ေခၚခဲ့တယ္။ ေဒၚစုုက ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာရင္း နဲ႕ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး သူ႕သမီးရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ သတင္းကိုု ေမးခဲ့သလိုု  ဟီလာရီ ကလည္း ကမၻာတလႊားက တျခား ဒီမိုုကေရစီ ရုုန္းကန္လွဳပ္ရွားမူေတြရဲ႕  နမူနာယူစရာ ေတြကိုု ေဆြးေႏြးေ၀မ ွ် ခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ၊ တေယာက္တလွည့္စီ အလည္လာၾကဖိုု႕  လိုု႕ ခ်ိန္းခ်က္ခဲ့ၾက တယ္။  အဲ့ဒီလိုု နဲ႕ ဟီလာရီ တေယာက္ ျမန္မာျပည္ကိုု ကိုုယ္တိုုင္သြားဖိုု႕ လမ္းစ ရွာေတာ့တယ္။

၂၀၁၁ နိုု၀င္ဘာ လဆန္းမွာ ၊  အေမရိကန္ ရဲ႕ ဘယ္သမၼတ မွ မတက္ေရာက္ဖူးေသး တဲ့ အင္ဒိုုနီးရွားနိုုင္ငံ ဘာလီ မွာ လုုပ္တဲ့ APEC အစည္းအေ၀းကိုု ဟီလာရီ နဲ႕ အတူ အိုုဘားမား ကိုုယ္တိုုင္ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ တက္ေရာက္ လာခဲ့ တယ္။ အင္ဒိုုနီးရွားကိုု ဦးတည္ ျပန္သန္းလာတဲ့ Air Force One ေလယဥ္ၾကီးေပၚမွာပဲ ၊ ဟီလာရီ က ၊ အတူပါလာတဲ့ ကတ့္ကမ္ဘဲလ္ ကိုု ဖုုန္းခ်ိတ္ခိုုင္းျပီး ၊  ျမန္မာျပည္ ေျဖေလ ွ်ာ့ ဆက္ဆံ ေရး - ေပၚလစီသစ္ ကိုု ဆံုုးျဖတ္ အတည္ျပဳေပးမဲ့  အေမရိက နိုုင္ငံရဲ႕ အေရးၾကီးဆံုုး ပုုဂၢိဳလ္ၾကီး နဲ႕ ၊ ဒီေပၚလစီ ကိုု ေထာက္ခံ အတည္ျပဳေပးဖိုု႕ လိုုအပ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္က တဦးတည္းေသာ အမ်ိဳးသမီးၾကီး တိုု႕ ကိုု ၊ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ စကားေျပာေစ ခဲ့ေတာ့တယ္။ ေနာက္တေန႕  ဘာလီ အစည္းအေ၀း မွာပဲ ၊ သမၼတ အိုုဘားမား က ျမန္မာျပည္မွာ တိုုးတက္မူ အလင္းေရာင္ကေလးေတြကိုု  ျမင္ေနရပါျပီ ဆိုုတဲ့ flickers of progress မွတ္ခ်က္ စကား ကိုု ဆိုုေတာ့တယ္ ။ သူ႕ေဘးမွာ ရပ္ေနတဲ့ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး ဟီလာရီ ကိုုလည္း ျမန္မာနိုုင္ငံကိုု လႊတ္ျပီး စံုုစမ္းၾကည့္ရွဳ ဖိုု႕  တာ၀န္ေပးလိုုက္တယ္ လိုု႕ တခါတည္း ေၾကညာ ခဲ့တယ္ ။ ဘာလီက အျပန္ ၊ ဂ်ပန္မွာ ဆီ၀င္ထဲ့ ရင္း ၊ ဂ်ပန္က သံ၀န္ထမ္း ေတြက ထဲ့ေပးလိုုက္တဲ့ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္  အေၾကာင္း ရိုုက္ကူးထားတဲ့ The Lady ရုုပ္ရွင္ကိုု  သူတိုု႕ တဖြဲ႕လံုုး ေလယဥ္ေပၚမွာ ၾကည့္ၾကရင္း ၊ ဟီလာရီ တေယာက္ သမၼတၾကီး ျမင္လိုုက္တဲ့ အလင္းေရာင္ မီးေတာက္ကေလး ေတြကိုု ၊ အားေကာင္းလာေအာင္ ဘယ္လိုု ယပ္ခတ္ မီးထိုုး ေပးရမလဲ လိုု႕  ေတြးရင္း ၊ ၀ါရွင္တန္ ျပန္မေရာက္ခင္ မွာပဲ ၊ ေနာက္ခရီးစဥ္ အတြက္ ျပင္ဆင္ စိတ္လွဳပ္ရွားေနခဲ့ ျပီ။

တကယ္လည္း ၊ လ ေတာင္ မကူးေသးတဲ့  နိုု၀င္ဘာ ေနက္ဆံုုးရက္ထဲ မွာပဲ ၊ ဟီလာရီ တေယာက္ ေနျပည္ေတာ္ကိုု ဆိုုက္ဆိုုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ ေရာက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။  ၾကီးက်ယ္ခမ္းနား လွတဲ့ ေနျပည္ေတာ္ ရဲ႕ ျမင္ကြင္း ေတြ ၊ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုုခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြကိုု ၊ စာအုုပ္ထဲ မွာ ခပ္သာသာ ခပ္ေသာေသာ ေလးသာ မွတ္ခ်က္ျပဳထားေပမဲ့ ၊ ယိုုယြင္း အက်ည္းတန္ေနတဲ့ အေဆာက္အဦၾကီးေတြ ေအာက္က   ခက္ခဲရုုန္းကန္ ေနၾကတဲ့ ရန္ကုုန္ျမိဳ႕ ရဲ႕  လူမူျမင္ကြင္းေတြကိုု ေတာ့ ၊ ေလးေလးနက္နက္ ခံစား နားလည္ ေနခဲ့ပံုု ။ ရွဳခင္းေတြ စံုုလင္ လွ တဲ့ ျမန္မာျပည္ၾကီးကိုု ၊ သူ႕မိသားစုု နဲ႕ အတူ ၊ ဧရာ၀တီျမစ္ အတိုုင္း ဆန္တက္လိုု႕  မႏၱေလးထိ အေရာက္ ေနာက္တေခါက္ ထပ္လာလည္ဖိုု႕ ကိုုေတာင္ ၊ ဆႏၵေတြ ျပင္းျပေနခဲ့တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။

ေနာက္ဆံုုးမွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ လူကိုုယ္တိုုင္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုုင္ ေတြ႕ ရပါ ေလျပီ။ အေမရိကန္ သံအမတ္ရဲ႕ ေနအိမ္မွာ လုုပ္တဲ့ ညစာစားပြဲ မွာ ၊ နွစ္ေယာက္သား မထင္မွတ္ပဲ ၊

အက်ီ ၤ အျဖဴေရာင္ ဆင္တူ ၀တ္လာမိၾကတဲ့ တိုုက္ဆိုုင္မူ အတြက္ အံ့ၾသ၀မ္းသာေနၾက တဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီး နွစ္ေယာက္ဟာ ၊ စေတြ႕လိုုက္တာ နဲ႕ ၊ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ မိတ္ရင္း ေဆြရင္းေတြလိုု  ခံစားၾကရတယ္ ဆိုုတာဟာ ၊ ဓါတ္ပံုုေတြ ထဲမွာကိုု အတိုုင္းသား ျမင္နိုုင္ပါတယ္။  လက္ေဆာင္ေတြ တေယာက္တလွည့္ ေပးၾကျပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ဟီလာရီ က သူ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး နွစ္ေယာက္ အေပၚ အျမင္ေတြကိုု ေျပာျပ သလိုု ၊ ေဒၚစုု ကလည္း ၂၀၁၂ မွာ လုုပ္မဲ့ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုု ၊ သူတိုု႕ ပါတီ ၀င္ဖိုု႕  ဆံုုးျဖတ္လိုုက္တဲ့ အေၾကာင္း ၊ သူ ကိုုယ္တိုုင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ လုုပ္ဖိုု႕ လည္း ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း ေျပာရင္း ၊ ျပည္သူ႕ ကိုုယ္စားလွယ္ တေယာက္ ျဖစ္လာဖိုု႕ လိုုအပ္တဲ ျပင္ဆင္မူေတြအတြက္ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီး ေမးခဲ့တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။

ဒီပံုုမွာ ဟီလာရီ ဆြဲထားတဲ့ ေငြဆြဲၾကိဳးေလးဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕ လက္ေဆာင္ျဖစ္တယ္လိုု႕  ယူဆရတယ္။  ၊သူက ေဒၚစုု ဖတ္ဖိုု႕ စာအုုပ္တခ်ိဳ႕ နဲ႕ ေခြးကေလးေဆာ့စရာ တခုု ေပးခဲ့ျပီး ၊ ေဒၚစုု ကေတာ့ သူကိုုယ္တိုုင္ ဒီဇိုုင္းထုုတ္ထားတဲ့ ေငြဆြဲၾကိဳးတကံုုး ေပးခဲ့တယ္ လိုု႕ ေရးထားတယ္

ေနာက္တေန႕ မွာ  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕ ေနအိမ္မွာ ထပ္ေတြ႕ ၾကျပန္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ က ၊ ျမန္မာအစိုုးရ က စဥ္းစားေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမူေတြ အတြက္ ၊ အေမရိကန္ ဖက္ကေရာ ဘယ္လိုု တုုန္႕ျပန္ မွာလဲ ဆိုုတာကိုု သိခ်င္ေနခဲ့ တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အေနနဲ႕ က ၊ မတိုုင္ခင္ ကတည္းက  ပိတ္ဆိုု႕ မူေတြကိုု အေစာတလ်င္ မဖယ္ရွားလိုုက္ဖိုု႕ ဆိုုတဲ့ သတိေပးမူေတြ ရွိ ခဲ့တယ္။  ဟီလာရီ ကလည္း  အကုုန္လံုုးကိုု တျပိဳင္နက္တည္း ဖြင့္ေပးလိုုက္တာမဟုုတ္ပဲ ၊ တိုုးတက္မူ တခုုဆီတိုုင္းအတြက္ အေပးအယူ ပံုုစံ နဲ႕သာ သြားပါ့မယ္လိုု႕  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကိုု စိတ္ခ်ေစခဲ့တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဒီခရီးစဥ္ အားျဖင့္ ၊  ဟီလာရီ ေမ ွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အတိုုင္းပဲ၊  ျပဳျပင္ေရးသမား ဆုုိသူၾကီးေတြ အတြက္ေတာ့ ၊ နိုုင္ငံတကာ ရဲ႕ ယံုုၾကည္မူ ကိုု ရယူ တည္ေဆာက္ဖိုု႕ လမ္းစ ပြင့္သြားခဲ့ ေလျပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ အတိုုက္အခံ ေတြ အတြက္ေရာ ၊ လူးသာ လြန္႕သာ ဘယ္ေလာက္ ရွိလာခဲ့သလဲ ။

သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ ပထမဆံုုး ဖုုန္းေျပာစဥ္ က ခ်ိန္းခ်က္ခဲ့ ၾကတဲ့ အတိုုင္းပါပဲ ။ ၂၀၁၂ စက္တင္ဘာ လ ထဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္တေယာက္ ၀ါရွင္တန္က ဟီလာရီ ရဲ႕ အိမ္ကိုု တလွည့္ အလည္ေရာက္လာ ခဲ့တယ္။ ဟီလာရီ ရဲ႕ အိမ္က ထမင္းစားခန္း အျပင္က ေနရာေလးမွာ နွစ္ေယာက္တည္း သီးသန္႕ စကားေျပာရင္း ၊ မလြတ္ေသးတဲ့ နိုုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ၊ ပိုုျပီးဆိုုး၀ါးသလိုုေတာင္ ျဖစ္ေနတဲ့ တိုုင္းရင္းသား ပဋိပကၡေတြ နဲ႕ ၊ အလုုအယက္ ၀င္လာၾကတဲ့ နိုုင္ငံျခားရင္းနွီးျမဳပ္နွံ မူေတြေၾကာင့္ ပိုုသိသာလာတဲ့  လဘ္ေပးလဘ္ယူ မူေတြ အေၾကာင္း ေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဟာ စိုုးရိမ္ေနဟန္ ရွိတယ္လိုု႕  ဆိုုတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အတြက္ အတူလုုပ္ေဆာင္ဖိုု႕ ယံုုၾကည္ထားခဲ့တဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲ  အတြက္ လည္း ၊ ပူပင္ေနပံုု ေပၚတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကိုု၊ အံၾကိတ္ျပီး ေတာ့သာ ေရွ႕ကိုု ဆက္သြားဖိုု႕ ၊ ေပးစရာရွိတဲ့ ဖိအားကိုု ဆက္ ေပး ျပီး ၊ ထိမ္းစရာရွိတဲ့ ဆက္ဆံေရးကိုု ဆက္ထိမ္းဖိုု႕ သာ၊ ဟီလာရီက အၾကံညဏ္ ေပးခဲ့ တယ္ ။  အေမရိကကိုု မေရွးမေနွာင္း ေရာက္ေနတဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ရဲ႕ အမည္ကိုု ေတာင္ ၊  ေနာက္တေန႕  ေျပာမဲ့ ဆုုယူ မိန္႕ ခြန္းမွာ ထဲ့ေျပာဖိုု႕  ၊ သူ က အၾကံ ထပ္ေပးလိုုက္ ေသးတယ္။

ေဒၚစုု အေမရိကန္ ခရီးစဥ္က ျပန္လာျပီး သိပ္မၾကာပါဘူး။ နိုု၀င္ဘာ လ ထဲမွာပဲ ၊ သမၼတ အိုုဘားမား ကိုုယ္တိုုင္ ျမန္မာျပည္ ကိုု ေရာက္လာခဲ့ ျပီး ၊ တျဖည္းျဖည္း ျမင့္တက္လာတဲ့ အေမရိကန္ - ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးဟာ  အျမင့္ဆံုုးေရခ်ိန္ ကိုု ေရာက္ခဲ့ ေတာ့တယ္။

၂၀၁၄ ရဲ႕ နွစ္လည္ပိုုင္းမွာ ထြက္လာတဲ့ ဟီလာရီ ရဲ႕ စာအုုပ္ထဲက သူ႕ အေတြ႕ အၾကံဳ သူ႕ သံုုးသပ္ခ်က္ေတြ ကိုု ဖတ္ၾကည့္ရင္း ၊ ဒီ အခ်ိန္ကာလေတြ အတြင္းမွာ ဟီလာရီ ေမ ွ်ာ္မွန္းခဲ့ သေလာက္ ျမန္မာျပည္ ဘယ္ေလာက္ထိ ေရွ႕ ကိုု ေရာက္လာသလဲ . . . အိုုဘားမား သတိခ်ပ္ခဲ့ တဲ့  တိုုးတက္မူ မီးေရာင္ေလးေတြကေရာ  ဘယ္ေလာက္ထိ က်ယ္ျပန္႕  လင္းခ်င္း လာသလဲ  ဆိုုတာကိုု ၊ အားလံုုး ကိုုယ္ ထင္ျမင္ ေတြ႕ၾကံဳရသလိုု သံုုးသပ္ ၾကည့္ နိုုင္ပါတယ္။

ဒီ ေျပာင္းလဲမူေတြကိုု ဦးေဆာင္ ေရွ႕ ရြက္ ျပဳခဲ့တဲ့ ဟီလာရီ ကိုုယ္တိုုင္မွာ ေတာ့ ၊ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္ တေယာက္ သူ႕ အလုုပ္ေတြကိုု ျပီးျပတ္ေအာင္မွ  ဆက္လုုပ္သြား နိုုင္ပါ့မလား . . . ေဒၚစုု တေယာက္ကမ်ား ယံုုၾကည္စရာ ေလ်ာ့ပါးလာတဲ့ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မူ ေတြထဲကေန ၊ ျဗဳန္းဆိုု နွုုတ္ထြက္လိုုက္မလား ဆိုုတဲ့ ၊ စိုုးရိမ္မူ အသစ္ ေတြ ရွိလာ ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ၊ သူကိုုယ္တိုုင္ ေတြ႕ဆံုု စကားေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ၊ ဦးသိန္းစိန္ - ဦးေရႊမန္း- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဆိုုတဲ့  ၂၀၁၅ မွာ သမၼတ ျဖစ္လာနိုုင္မဲ့ ၊ ပုုဂၢိဳလ္ၾကီး သံုုးေယာက္ ရဲ႕ နိုုင္ငံေရး အားစမ္းမူ နဲ႕ ေနာက္ကြယ္က  ကစားကြက္ အလွည့္အေျပာင္းေတြကိုု လည္း  ၊ ဒါဟာ တကယ့္ ဒီမိုုကေရစီ ပါပဲ လိုု႕ ၊ တိတ္တိတ္ကေလး အားရ ေနဟန္ လည္း ေရးသားထားတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ  အေစာပိုုင္း ကာလက ျမင္ခဲ့ရတဲ့ အလင္းေရာင္ေလးေတြ နဲ႕၊ မေရရာ ခဲ့တဲ့ ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ ဟာ ၊ သူ - နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ သက္တမ္း ေလးနွစ္ အတြင္းက ၊ အမွတ္ရစရာေတြ ထဲ မွာေတာ့ ၊ အျမင့္ဆံုုး အမွတ္ ေတြ ျဖစ္ေနဆဲပဲ လိုု႕ ဆိုုတယ္။ အားလံုုးက ထင္ျမင္ ေမ ွ်ာ္လင့္ေနၾကသလိုု ေနာက္လာမဲ့ ၂၀၁၆ အေမရိကန္ ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ ၊ သမၼတ အျဖစ္ ထပ္မံ ယွဥ္ျပိဳင္ အေရြးခံ ဖိုု႕ ဆိုုတာကိုုေတာ့၊  ေနာက္ထပ္ ခက္ခဲတဲ့ ေရြးခ်ယ္မူ တခုု မိုု႕ ၊ မဆံုုးျဖတ္ရေသးဘူး လိုု႕ ၊  ဆိုုထားေပမဲ့ ၊ နွလံုုးသား နဲ႕ နိုုင္ငံေရး လုုပ္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ရဲ႕  ၊ နိုုင္ငံေရး နွလံုုးသားကိုုေတာ့ ဒီစာအုုပ္ထဲမွာ အတိုုင္းသား ျမင္ေနခဲ့ရတယ္။

ဟီလာရီ ေျပာသလိုုဆိုု - နိုုင္ငံေရး တာ၀န္ ေတြ ဆိုုတာ လက္ဆင့္ကမ္း ျပိဳင္ပြဲ လိုုပဲ ၊ ေရွ႕က မျပီးျပတ္ခဲ့တဲ့ တာ၀န္ေတြကိုု ဆက္ထမ္းေဆာင္ ၊ အရင္က မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြကိုု ေျပာင္းလဲ ရတာ ဆိုုရင္ေတာ့ ၊ ေနာက္ အသစ္ တက္လာတဲ့ နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး ဂၽြန္ကယ္ရီ က ၊ အခုု ဘာေတြ ဆက္ လုုပ္ေနေလသလဲ ။ ျပီးခဲ့တဲ့ လ ကမွ ၊ ျမန္မာျပည္ကိုု လာသြားတဲ့ ဂၽြန္ကယ္ရီ ရဲ႕ ခရီးစဥ္က ေတာ့ ၊ သူ႕ေရွ႕က လူေတြလိုု ၊ ျမန္မာျပည္သူေတြ ၾကားထဲ စိတ္၀င္စားမူ မရွိလွဘူး လိုု႕ ေျပာၾက တယ္။ ဂၽြန္ကယ္ရီ ကိုုယ္တိုုင္ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကိုုေတာင္  အေလးအနက္ မထားသလိုု အေျခအေနေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆိုုတဲ့ ေဖာ္ျပ ေရးသားခ်က္ေတြ ကိုု လဲ ဖတ္မိတယ္။

တကယ္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ သမၼတ ျဖစ္ေရး - မျဖစ္ေရး ဆိုုတဲ့ ကိစၥ ဟာ ၊ အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ ထဲမွာ ၊ သိပ္အေရးပါလွတဲ့ အေၾကာင္း မဟုုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အေမရိကန္ ရဲ႕  ျမန္မာျပည္အေပၚ ဆက္ဆံေရး မူ၀ါဒသစ္ ဟာ ၊ တရုုတ္ရဲ႕ ေျခကုုပ္ယူမူ ကိုု တားဆီးဖိုု႕ နဲ႕၊  ေဒသတြင္း ၾသဇာ ထူေထာင္ဖိုု႕  သက္သက္ပဲ ျဖစ္လာမယ္ ဆိုုရင္ေတာ့ ၊ အမ်ိဳးသမီးၾကီး နွစ္ေယာက္ ရဲ႕  ခင္မင္ေလးစားမူေတြ နဲ႕ စခဲ့ု ျပီး ၊ အျဖဴေရာင္ တိုုက္ဆိုုင္မူ နဲ႕  ေလးနက္ ခဲ့တဲ့ ၊ ေႏြးေထြးပြင့္လင္းတဲ့ ရီေမာသံ ေတြနဲ႕  ဖြဲ႕ေနွာင္ျပီးသား ၊ ျမန္မာ့ ဒီမိုုကေရစီ ခရီး အစ ေကာင္းဟာ၊ အေနွာင္း မေသခ်ာ နိုုင္ပါဘူး။ 

တကယ္လိုု႕သာ ၊ အားလံုုးရဲ႕ နွလံုုးသား ဆႏၵ ေတြ အတိုုင္း ၊ လာမဲ့ နွစ္ေတြထဲမွာ  ျမန္မာျပည္ရဲ႕  သမၼတ ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ျဖစ္လာျပီး ၊ အေမရိကန္ ရဲ႕ သမၼတ ဟာလည္း ၊ ဟီလာရီ ကလင္တန္ ျဖစ္လာခဲ့မယ္ ဆိုုရင္ေတာ့ . . . နွလံုုးသား နဲ႕ လုုပ္တဲ့ နိုုင္ငံေရး ေတြဟာ ၊ စစ္ခရာသံ ေတြ ျပန္လည္ ဆူညံ လာတဲ့ ကမၻာၾကီးထဲမွာ ေမ ွ်ာ္လင့္စရာ လူ႕သမိုုင္းတခုု ျဖစ္လာဦးမွာပါ။

ေကသြယ္
ၾသဂုုတ္ ၃၁ ၊၂၀၁၄

Ref: Hillary Rodham Clinton (2014). Hard Choice.

Weekly Eleven. No-47, Vol-9, Sep 08 2014.

◦

နွလံုုးသား နဲ႕ လုုပ္တဲ့ နိုုင္ငံေရး

သူ႕ ဦးေဏွာက္ထဲက ဖိနပ္ ... သူ႕ ခႏၶာကိုုယ္ထဲက အပ္

အဲဒီ တရုုတ္အမ်ိဳးသား ရဲ႕ မ်က္နွာသြင္ျပင္က ျမင္ဖူးေနၾက တရုုတ္ အမ်ိဳးသားေတြ နဲ႕ သိပ္မကြာျခားလွေပမဲ့ ၊ သူ႕မ်က္နွာေပၚမွာ ထင္ဟပ္ေနတဲ့ တည္ျငိမ္မူ နဲ႕ ေလးနက္မူက ေတာ့ ၊ အနည္းငယ္ ကြဲျပားစြာ ထူးျခားေနသည္ ဟုု ထင္မိသည္။ ပိုုျပီး ထူးျခားတာ က ၊ မဲ့ရြဲ႕ ဟစ္ငိုု ေနတဲ့ အရုုပ္ဆိုုးဆိုုးေကာ္ပတ္ရုုပ္ ကေလးကိုု ပခံုုးေပၚမွာ ခ်ီပိုုး ထားတဲ့ သူ႕ ရဲ႕ ဓါတ္ပံုု တပံုု ။ အဲဒီပံုုမွာ သူ႕ကိုု ၾကည့္ရတာ တီယမ္နမ္မင္း ရင္ျပင္ ေပၚမွာ ၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကိုု စကားေျပာေနတဲ့ နိုုင္ငံေရး တက္ၾကြ ဦးေဆာင္သူ လ်ဴေရွာင္ဘိုု နဲ႕ မတူ ။ တရုုတ္ျပည္ရဲ႕ ဒီမိုုကေရစီ အေရးေတြ နဲ႕ တြဲျပီး ကမၻာက ေဖာ္ျပတဲ့ သတင္းေတြထဲက လ်ဴေရွာင္ဘိုု နဲ႕ မတူ ။ နိုုဘယ္ဆုု ေကာ္မီတီ ရဲ႕ နံရံထက္မွာ ခ်ိတ္ဆြဲ ထားတဲ့ ၊ ဆုု တက္ေရာက္ ယူ ခြင့္ မရတဲ့ ၊ ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုုရွင္ လ်ဳေရွာင္ဘိုု နဲ႕ လည္း မတူ ။ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာက အဲဒီပံုု ကိုု ရိုုက္ကူးသူဟာ သူ႕ ဇနီးသည္ ကိုုယ္တိုုင္ ျဖစ္ျပီး ၊ တရုုတ္ျပည္ထဲမွာ ျပသခြင့္ မရတဲ့ “တိတ္ဆိတ္ျခင္းရဲ႕ ခြန္အား” ဆိုုတဲ့ ဓါတ္ပံုု ျပပြဲ တခုု မွာ ခင္းက်င္း ခ်ိတ္ဆြဲ ထားခဲ့တဲ့ ၊ သူ႕ ဇနီးသည္ လ်ဳေရွာက္ ရဲ႕ အနုုပညာ လက္ရာ မ်ား ထဲက တခုု ျဖစ္ေနတာပဲ ။ 

ေလးေထာင့္ ၀န္း၀န္း မ်က္နွာ ေပၚမွာ ခ်ိတ္တြယ္ ထားတဲ့ ၊ ၈၀-၉၀ ခုုနွစ္မ်ားဆီက ေခတ္စားခဲ့တဲ့ စတုုရန္းက်က် သတၱဳကိုုင္းမ်က္မွန္ၾကီး ေၾကာင့္ ၊ သူ႕ကိုု ၾကည့္ရသည္မွာ ၈၀-၉၀ နွစ္မ်ား ဆီသိုု႕သာ ျပန္ေရာက္ေနသလိုု ။ တကယ္လည္း သူ႕ ရဲ႕ ယံုုၾကည္ခ်က္ နဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ ေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ အစိတ္ေက်ာ္က ျဖစ္ရပ္ေတြထဲမွာ နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္း စိုုက္၀င္ စူးနစ္ ေနနွင့္ခဲ့ျပီး ျပီ မဟုုတ္လား ။ ၁၉၈၉ တရုုတ္ျပည္ရဲ႕ တီယမ္နမ္မင္း ရင္ျပင္ အေရးေတာ္ပံုု က စလိုု႕ ၂၀၀၈ ပီကင္း အိုုလံပစ္ ဆန္႕က်င္မူ ကာလ ေတြ အထိ ၊ သူ႕ရဲ႕ ယံုုၾကည္ခ်က္ စိတ္နွလံုုး က ဒီမိုုကေရစီ ကေန တေရြးမွ မေလ်ာ့ခဲ့ ။ သူ႕ ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ ေျခအစံုု က တရုုတ္ျပည္ၾကီးကေန တဖ၀ါး မွ မခြာခဲ့ ။ 

၁၉၈၉ ခုု ဇြန္လ ၄ ရက္ေန႕ တီယမ္နမ္မင္း ရင္ျပင္က ဆႏၵျပ ေက်ာင္းသားေတြကိုု စျပီး ျဖိဳခြင္းျပီ ဆိုုတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾသစေၾတလ် သံအရာရွိ တေယာက္က ၊ လ်ဴေရွာင္ဘိုု ကိုု သူ႕ကား နဲ႕ ကယ္ ထုုတ္ လာ နိုုင္ခဲ့တယ္ လိုု႕ ၾသစေၾတလ် ေအဘီစီ ရုုပ္သံက လႊင့္သြားတဲ့ ေတြ႕ဆံုုခန္းတခုုမွာ အဲဒီ သံအရာရွိ ကိုုယ္တိုုင္က ျပန္ေျပာင္း ေျပာျပ ေလသည္ ။ သံရံုုးေရွ႕ ကိုု ေရာက္ေတာ့ - ကဲ ငါတိုု႕ အထဲ ၀င္ဖိုု႕ တံခါး ပြင့္လိမ့္မယ္ . . . ၀င္သြားျပီးတာနဲ႕ မင္းဟာ နိုုင္ငံေရး ခိုုလွံဳခြင့္ အက်ံဳး၀င္သြားျပီ . . . ဒီနိုုင္ငံကေန ခြါရလိမ့္မယ္ . . . ဒါမွမဟုုတ္ ဒီ အနားက မင့္ရဲေဘာ္ ေတြဆီ သြားျပီး ပုုန္းမလား - ဆိုုေတာ့ လ်ဴက ခဏ စဥ္းစားျပီး ၊ ကားေပၚကေန ဆင္းသြားခဲ့ သတဲ့ ။ ေနာက္တေန႕ ညေနမွာပဲ သူ အဖမ္းခံ လိုုက္ရတယ္။ တရုုတ္စစ္တပ္က ျဖိဳခြင္းဖိုု႕ လုုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီ ရင္ျပင္ထဲက ေသာင္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ ေတြ ကိုု ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆုုတ္ခြါဖိုု႕ ေျပာဆိုု စည္းရံုုး နိုုင္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ အနည္းငယ္ထဲက တေယာက္ ျဖစ္တဲ့ လ်ဴ ဟာ ၊ သူ႕ ရဲေဘာ္ ေက်ာင္းသားေတြ အေပၚ မွာ ၊ ဘယ္လိုုလုုပ္ျပီး လြယ္လြယ္ကူကူ ေက်ာခိုုင္း စြန္႕ ခြါ ထားခဲ့ နိုုင္မလဲ . . . ။

ကိုုလံဘီယာ တကၠသိုုလ္ မွာ ဧည့္ပညာရွင္ တေယာက္ အေန နဲ႕ ေခတၱ သြားေရာက္ ေနထိုုင္ေနတုုန္း ၊ တရုုတ္ျပည္ ေက်ာင္းသား လွဳပ္ရွားမူ ၾကီး အမီ အေရာက္ ျပန္လာခဲ့ တယ္ဆိုုတဲ့ လ်ဴ အတြက္ ဒီ လွဳပ္ရွားမူၾကီး နဲ႕ ဘယ္ေလာက္ထိ ထဲထဲ၀င္၀င္ ပါ၀င္ ပတ္သတ္ေန ခဲ့ ေလ မလဲ. . . ။ 

တရုုတ္အစိုုးရ ကေတာ့ သူ႕ကိုု “လက္မဲၾကီး” လိုု႕ နာမယ္တပ္ျပီး လူဆိုုးစာရင္း သြင္းျပစ္ခဲ့သည္။ တကယ္ေတာ့ တရုုတ္လူမ်ိဳးေတြ ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမူထဲမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္း ရွိေနတဲ့ ကြန္ျဖဴးရွပ္ ကိုု သံုုးသပ္ထားတဲ့ စာအုုပ္ တအုုပ္က စလိုု႕ ၊ သူ႕ရဲ႕ အေရးအသား အယူအဆ ေတြဟာ ၊ မဆြခင္ မတိုုင္ခင္ကတည္းက ၊ တရုုတ္ လူငယ္ စာဖတ္ပရိသတ္အၾကား မွာ လူေျပာမ်ား အၾကိဳက္ေတြ႕ ေနခဲ့တာမိုု႕ ၊ ဒီ အေရးေတာ္ပံုု ၾကီး အေပၚမွာ တစံုုတရာ ထက္ကိုု ၊  ပိုု ျပီး သက္ေရာက္မူ ရွိခ်င္ လည္း ရွိခဲ့ ေပလိမ့္မည္။ 

တရုုတ္လူမ်ိဳးေတြ ရဲ႕ ဘုုရားလိုု ျဖစ္ေနတဲ့ ကြန္ျဖဴးရွပ္ ကိုုေတာင္ ေ၀ဖန္ ပိုုင္းျခားျခင္လာတဲ့ အသိအျမင္ ေတြ ၊ လ်ဴ႕ ဆီ ကိုု ေနရင္း ထိုုင္ရင္း အလိုုလိုု ေရာက္လာခဲ့တာေတာ့ မဟုုတ္ ။ ၀ိဇၨာ ပညာ နဲ႕ ပါရဂူ ဘြဲ႕ ရ ထားတဲ့ တကၠသိုုလ္ ဆရာ လ်ဴ က ၊ ၁၉၈၀ ေလာက္က စျပီး ၊ အေမရိကန္ နဲ႕  ဥေရာပ တိုုင္းျပည္ တခ်ိဳ႕ကိုု ပညာေရးကိစၥ နဲ႕ ေရာက္ သြားခဲ့တယ္ ။ လိုုက္ကာ ကိုု ဖယ္ျပီး ပြဲခင္းထဲ ကိုု ျမင္လိုုက္ရသလိုုမ်ိဳး ၊ မတူညီ မူေတြ အမ်ားအျပား နဲ႕ က်ယ္၀န္းလွ တဲ့ ကမၻာၾကီးကိုု ျမင္ လိုုက္ရ တဲ့ လ်ဴ ဟာ ၊ ရုုတ္တရက္ ေတာ့ အေနာက္ကမၻာ ရဲ႕ လြတ္လပ္တဲ့ အယူအဆ အေတြးအေခၚ ေတြ အေပၚမွာ ၊ အထင္ၾကီးစိတ္ ေတြ ၀င္သြားခဲ့ ဟန္ တူရဲ႕ ။ အေစာပိုုင္း မွာ အေမရိကန္ အစိုုးရ ေပၚလစီ ေတြကိုု ခ်ီးမြမ္းေရးသား ခဲ့တဲ့ စာေတြေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ ကလည္း အမ်ိဳးသား သစၥာေဖာက္ လိုု႕ စြပ္စြဲတာေတြ ရွိ ခဲ့ တယ္။ 

ေနာက္ပိုုင္းမွာ ေတာ့ အေနာက္တိုုင္း စံ နွဳန္းေတြ မွာလည္း အပစ္အနာေတြ မကင္းဘူး ဆိုုတာကိုု သူ နားလည္ သေဘာေပါက္လာတယ္ ။ အာဏာရွင္ တပါတီ ေအာက္မွာ နွစ္ေပါင္း သံုုးဆယ္ေလာက္ ေနထိုုင္ၾကီးျပင္း ခဲ့တဲ့ လူတေယာက္ အတြက္ ၊ လူ႕သမိုုင္း ရဲ႕ ၾကမၼာကိုု ၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သံုုးသပ္ ၾကည့္ခ်င္ခဲ့တာပါပဲ - လိုု႕ - သူ႕ကိုုယ္သူလည္း ျပန္သံုုးသပ္ နိုုင္ခဲ့တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕မွာ ေရြးခ်ယ္ စရာ နည္းပါးတဲ့ အတြက္ သူလုုပ္နိုုင္ / လုုပ္ျဖစ္ ေနမွာကေတာ့ - အေနာက္တိုုင္းရဲ႕ စံနွဳန္းေတြ ကိုု အသံုုးျပဳျပီး တရုုတ္ျပည္ ကိုု ေ၀ဖန္ မယ္ . . . သူ႕ ရဲ႕ စာေပ ဖန္တီးနိုုင္စြမ္း ကိုု အသံုုးျပဳ ျပီး အေနာက္ကမၻာကိုု လည္း ေ၀ဖန္မယ္ လိုု႕ ၀န္ခံ ကတိေပး ခဲ့တယ္။ 

တီယန္နန္မင္း ရင္ျပင္ အျပီး ေထာင္ ဒဏ္ ၂ နွစ္ အၾကာ ျပန္လြတ္လာ တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႕ ရဲ႕ ပထမ အိမ္ေထာင္နဲ႕ သားေလးက အေမရိက ကိုု ထြက္သြားခဲ့ျပီ ။ အလုုပ္ေတြ ျပဳတ္ မိသားစုုပါ ျပဳတ္သြားတဲ့ လ်ဴ ကေတာ့ စာေတြ ဆက္ေရး ေနခဲ့တယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီၾကီးကိုု ဆက္ ေ၀ဖန္ ေနခဲ့တယ္။ တရုုတ္ျပည္ၾကီးကိုု ဆက္ ဆန္းစစ္ ေန ခဲ့တယ္။ အလုုပ္စခန္း တခုုမွာ နယ္နွင္ ထိန္းသိမ္းခံ ေနရတုုန္း မွာ အခုု ဇနီးသည္ ျဖစ္တဲ့ လ်ဴေရွာက္ နဲ႕ ဆံုုၾကတယ္။ တရုုတ္ဘုုန္းၾကီး တပါး လိုု တည္ျငိမ္ တဲ့ လ်ဴေရွာင္ဘိုု နဲ႕ တရုုတ္သီလရင္ တပါး လိုု  တိတ္ဆိတ္ တဲ့ လ်ဴေရွာက္ တိုု႕ ဇနီးေမာင္နွံ ၂ ေယာက္ ဟာ၊ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလွ စြာပဲ ၊ နိုုင္ငံေရး အေတြး. . . အနုုပညာေရး အလုုပ္ေတြ အသီးသီး နဲ႕ သူတိုု႕ ရဲ႕ ေန႕ရက္ေတြကိုု ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ 

တကယ္ေတာ့ လ်ဴ ဟာ ၊ ဟိုုး ငယ္စဥ္ တကၠသိုုလ္ ေက်ာင္းသား ဘ၀ တည္းက ၊ သူ႕ အယူအဆ အေတြးအေရး ေတြကိုု ကဗ်ာေတြ နဲ႕ စတင္ ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာဆရာ တေယာက္လည္း ျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆိုုတာကိုု လူေတြ သိပ္သတိမထား မိ ခဲ့ ၾကဘူး ။ ခုုခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕  “ ဇြန္ - ေလး တမ္းခ်င္း”  ဆိုုတဲ့ ကဗ်ာေပါင္းခ်ဳပ္ စာအုုပ္ကိုု နိုုင္ငံတကာ က ပါ၊ စိတ္၀င္စားလာၾကတယ္။ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ ေထာင္က် တဲ့ နွစ္က စ လိုု႕ ၊ ဒုုတိယ အၾကိမ္ ေထာင္မက်ခင္ ၂၀၀၉ ခုုနွစ္ အထိ ၊ ဇြန္ လ (၄) ရက္ေန႕ကိုု ေရာက္တိုုင္း ၊ နွစ္စဥ္မျပတ္ ေရးဖြဲ႕ ခဲ့တဲ့ သူ႕ ရဲ႕ “ ဇြႏ္- ေလး ” ကဗ်ာေတြကိုု ၊ သူ႕မိတ္ေဆြ ဂ်က္ဖရီယမ္း ဆိုုသူ ၊ အဂၤလိပ္ လိုု ျပန္ဆိုု ထားတဲ့ အဲဒီ စာအုုပ္ထဲက ကဗ်ာ အပိုုင္းအစ တခ်ိဳ႕ကိုု ေမႊေနွာက္ လွန္ေလ်ာ ၾကည့္မိေတာ့ - ေလးနွစ္ေျမာက္ မွာ ၊ စပ္ဆိုုခဲ့တဲ့ ေလးပုုဒ္ေျမာက္ ကဗ်ာေလး ရဲ႕ ပါဒေလး - ေလးခုု ေအာက္မွာ အေတြးေတြ ခဏ ရပ္တန္႕ သြားခဲ့တယ္။ 

In the brain-mass

there’s one shoe

that cannot find the road to memory

ဦးေဏွာက္ အစိုုင္အခဲ ထဲ 

နစ္က်န္ခဲ့တဲ့ ဖိနပ္တဖက္ 

အတိတ္ရဲ႕ လမ္းကိုု သူ ရွာမေတြ႕ နိုုင္ေတာ့ျပီ . . . 

ေက်ာင္းသား နဲ႕ လူအမ်ား ေသြးေျမက်ခဲ့တဲ့ ဇြန္ ေလး ရက္က ၊ လ်ဴ ရဲ႕ ဦးေဏွာက္ထဲ မွာ ဘယ္ေလာက္တာင္ နက္ရွိဳင္းေအာင္ စြဲထင္ ေန ခဲ့ေလ သလဲ ။

ဖတ္ရင္း နဲ႕ ၊ ေနာက္ဆံုုး ကဗ်ာကိုု ေရာက္လာတယ္။ ၈၉  ကေန ၂၀၀၉  ... သကၠရာဇ္  ကိန္းဂဏန္းတြလည္း တျဖည္းျဖည္း နဲ႕ တိုုး လာတယ္။

The day seems more and more distant

and yet for me

it remains a needle inside my body

အဲဒီရက္ဟာ ေ၀း သထက္ ေ၀း ကြာသြား ခဲ့. . . 

ငါ့အတြက္ေတာ့ 

ခႏၶာကိုုယ္ထဲမွာ အပ္တေခ်ာင္း ရွိေနျမဲ. . .

ရင္ျပင္ေပၚမွာ ေသြးသံရဲရဲ နဲ႕ က်ဆံုုးခဲ့တဲ့ သူ႕ ရဲေဘာ္ ေတြရဲ႕ အေလာင္းေတြဟာ ၊ ရွင္သန္ က်န္ရစ္ တဲ့ လ်ဴ အတြက္ အပစ္ၾကီး တခုု လိုု ၊ သူ႕ ခႏၶာကိုုယ္ထဲ စိုုက္၀င္ ေနခဲ့ ေလ သလား ။

ကဗ်ာစာအုုပ္ေလး ကိုု လွန္ေလ်ာ ျပီး သြားေတာ့ ... လူတေယာက္လိုု စကား ေျပာေပမဲ့ ၊ တေစၦ တေကာင္လိုု စာေရး တယ္ - ဆိုုတဲ့ လ်ဴ႕ ရဲ႕ တျခား စာေတြကိုုလည္း ဆက္ ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ေနမိတယ္။

တီရင္နန္မင္း ရင္ျပင္ နွစ္ အစိတ္ျပည့္တဲ့ ဒီေန႕ ဒီ အခ်ိန္မွာေတာ့ ၊ တရုုတ္ျပည္ၾကီးဟာ တခ်ိန္က ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ဒီမိုုကေရစီ အေရး ေတာင္းဆိုုသံ ေတြ ၊ ေသြးပ်က္ ျငီးတြား သံ ေတြကိုု ၊ ေမ့ခ်င္ဟန္ ေဆာင္ရင္း ၊ စီးပြားေရး အရ ကမၻာ့ နံပါတ္ တစ္ ေနရာကိုု ေရာက္ခမမ္းလိလိ ။အသက္ ၆၀ အရြယ္ ရွိလာျပီ ျဖစ္တဲ့ လ ်ဴ ကေတာ့ ၊ တရုုတ္ျပည္ရဲ႕ ပီကင္း အက်ဥ္းေထာင္ၾကီးထဲ မွာ . . . ခ်ာတာ (၈) လိုု႕ ေခၚတဲ့ တပါတီ အာဏာရွင္စနစ္ ရပ္စဲ ဖိုု႕ သေဘာထား ထုုတ္ေဖာ္တဲ့ စာတမ္း ေၾကာင့္ ၊ ၂၀၀၉ ခုုနွစ္က က်ခဲ့ေနတဲ့ ေထာင္ဒဏ္ ဆယ့္တစ္ နွစ္ မွာ တ၀က္က်ိဳးလုု က်ိဳးခင္ ။ သူ႕ ဇနီးသည္ မွာက ၊ ရဲ အေစာင့္ေတြ အျမဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ ေနအိမ္ တိုုက္ခန္းေလး ထဲမွာ ၊ ဘယ္သူနဲ႕ မွ ေတြ႕ခြင့္ မရပဲ ၊ စိတ္အေျခအေန တိမ္းေစာင္းလုုလုု ။

“ ဇြန္ - ေလး ” ကဗ်ာ အသစ္ေတြ ဘယ္နွယ္ပုုဒ္ ဆက္ရွိေနေသး လည္း  ဆိုုတာေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိနုုိင္ေသး။

++++++++

ေကသြယ္

ည ၁၁ နာရီ ၃၄ မိနစ္
ဇြန္ ၄ ရက္ ၂၀၁၄

( ဇြန္ ၄ တရုုတ္ ဒီမိုုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုု အမွတ္တရ - မိုုးမခ အတြက္ ေရးသား သည္။ )

◦

သူ႕ ဦးေဏွာက္ထဲက ဖိနပ္ ... သူ႕ ခႏၶာကိုုယ္ထဲက အပ္

မင္းကိုနိုင္ ကို ရွက္ပါ

သူက တကယ့္ သားေကာင္း ျဖစ္တယ္

မိသားစု ရဲ႕ လည္ဆြဲ တန္ဆာ။

သူက တကယ့္ ေယာက္်ားေကာင္း ျဖစ္တယ္

နိုင္ငံ အတြက္ မ်က္ရြဲ ရတနာ။

သူက တကယ့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ျဖစ္တယ္

ျပည္သူေတြ နဲ႕ မခြဲ မခြါ။

သူက တကယ့္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ျဖစ္တယ္

ရဲေဘာ္ ေတြ နဲ႕ ေသအတူ ရွင္မကြာ။

သူက တကယ့္ လူသား ေကာင္း ျဖစ္တယ္

က်င့္၀တ္ေတြ ထဲ အျမဲ လိုက္နာ။

++

သူ႕မွာ သီလ ရွိတယ္

ေစာင့္ထိန္းတယ္..မွန္ကန္တယ္။

သူ႕မွာ သိကၡာ ရွိတယ္

တည္ၾကည္ တယ္..ေျဖာင့္မတ္တယ္။

သူ႕မွာ သစၥာ ရွိတယ္

ျမဲျမံ တယ္..ေစာင့္သိတယ္။

သူ႕မွာ ေမတၱာ ရွိတယ္

သန္႕စင္တယ္.. ေလးနက္တယ္။

သူ႕မွာ အနုပညာ ရွိတယ္

ဖြဲ႕ႏြဲ႕ တယ္ .. ထိမိတယ္။

++

သူ႕ စာကဗ်ာ ေတြ က -

နင္-ငါ သက္သက္ ကလီကမာ မဖက္ဘူး

အလကၤာ ေျမာက္ ယံု ရသထံု တယ္။

သူ႕ စကားလံုး ေတြ က -

ျမွားတစင္း လို မပစ္ခြင္းဘူး

ေနတစင္း လို အျမဲ လင္း တယ္။

သူ႕သမာဓိ က-

ေခတ္တေခတ္ ရဲ႕ သာယာ မူးယစ္ မူ ေတြ ေအာက္ မသက္ေရာက္ဘူး

ေထာင္နံရံ ေတြ ကို ေဖာက္ ၊ မွတ္ေက်ာက္ တင္ ခဲ့ တယ္။

သူ႕ပံုရိပ္က-

မ်က္နွာ ေတြ ျပည့္သိပ္ .. ငါ-တံဆိပ္ ခပ္နွိပ္ ထား တဲ့

ခါေတာ္မီ စာမ်က္နွာ ထိပ္ မွာ မရွိဘူး

၀ိညဥ္ ေတြ ျခင္း တြဲ ခ်ိတ္

တို႕ေတြ အားလံုး ရဲ႕ နွလံုး စိတ္ မွာ သာ

အရိပ္ထင္ စြဲ ျမဲ ေန ေတာ့ တယ္။

ေက

၁၈ ရက္ ေအာက္တိုဘာ မွာ က်ေရာက္မဲ့ မင္းကိုနိုင္ ရဲ႕ ၄၉ နွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ အတြက္-

နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုး နဲ႕ အတူ အျမန္ဆံုး လြတ္ေျမာက္ ေစ ေၾကာင္း.. ဆႏၵ ေလာင္း လ်က္...

 

၀န္ခံခ်က္ - ကဗ်ာ ေခါင္းစဥ္ ကို.. မိုးမိုး(အင္းလ်ား) ၏  ျငိမ္းကိုရွက္ပါ ၀တၱဳေခါင္းစဥ္ မွ နွစ္သက္ေလးျမတ္စြာ စကားလွယ္ သံုးစြဲ ထား ပါသည္။

++++++++++++
 
ကိုမင္းကိုနိုင္ ေရးခဲ့တဲ့.. ေနာက္ၾကည့္မွန္ ၀တၱဳ ကေလး အေၾကာင္း.. ေရးခဲ့ တာ ေလး လည္း အမွတ္ တရ  ျပန္ တင္ လိုက္ ပါတယ္။
 

မင္းကိုနိုင္ ကို.. ေတာ္လွန္ေရး သမားမို႕လို႕..နိုင္ငံေရး သမား ပီသဖို႕…ဆိုျပီး.. အခ်စ္ ဇတ္လမ္း တခု က ေန.. ေ၀းေ၀း ခြာၾကည့္ ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. သဘာ၀ တရား တခု ကို အတိအက် လြဲေခ်ာ္ ျခင္းသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ (more)

◦

မင္းကိုနိုင္ ကို ရွက္ပါ