မုန္လာဥနီ ေစ်းအလြန္ေပါ ေသာ ေၾကာင့္ carrot cake ဖုတ္စားပါသည္။
မီးဖို ထဲက ထြက္လာ ေသာ..ကိတ္မုန္႕ သည္ အတန္ငယ္ ၾကည့္ေကာင္း ေနေသာ ေၾကာင့္..ဓါတ္ပံု ရိုက္ မိ ပါသည္။
ကင္မရာ ကို ..ကြိကြိ ကြကြ ကလိ ျပီး ရိုက္ေသာ ေၾကာင့္ .. ပံုကေလး မ်ားက..အတန္အသင့္ လွပ ေန ပါသည္။
ဘေလာ့ တလံုး လံုးၾကီး ရွိေန ေသာ ေၾကာင့္.. ပံုမ်ားကို ဘေလာ့ ေပၚ တင္မိ ပါ ေတာ့ သည္။ း)
 |
| Reward Myself |
 |
| Red + Brown = Orange |
တေလာက... ဒန္ေပါက္ခ်က္ နည္း ရွာ ရင္း.. အခ်က္အျပဳတ္..အစားအေသာက္ ဘေလာ့ ေတြ ဆီ ေရာက္သြား ခဲ့ သည္။ အေတာ့္ ကိုု စိတ္ခ်မ္းသာ စရာ ေကာင္းေသာ.. ဘေလာ့ဂ္ မ်ားပါေပ..။
လုုလုု တိုု႕ ရွင္မင္း တိုု႕ ဘေလာ့ဂ္ ေလး ေတြ က...အေတာ္ အေစာ တည္းက..လူသိမ်ား ျပီးသား မိုု႕.. ေရာက္ဖူး ေနေပမဲ့.. အဲဒီ ေန႕က.. လင့္ ေတြ က..တဆင့္ တဆင့္ ေလ ွ်ာက္သြား ရင္း နဲ႕...ေတာ္ေတာ့္ ကိုု စံုုသြားတာ.. တညေန လံုုး.. မထတမ္း ကိုု.. ၀င္းဒိုုး အိတင္း နဲ႕ ကြတ္ကင္ (windown eating / window cooking) လုုပ္ ျပစ္ လိုုက္ မိေတာ့တယ္။ မိန္းမ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိပါတယ္။ ခ်က္နည္းျပဳတ္နည္း.. ေတြ..ပံုုေတြ ၾကည့္ျပီး..စိတ္ထဲ မွာ ခ်က္စား ရတာ ... သိုုးေမြးထိုုး ပံုုစံ စာအုုပ္ေတြ ၾကည့္ျပီး..စိတ္ကူး နဲ႕..တမ်ိဳး ျပီး တမ်ိဳး ထိုုး ရ တာ..ဘယ္ေလာက္ အရသာ ရွိ တယ္ ဆိုုတာ..။ စိတ္ နဲ႕ ဆိုုေတာ့.. အမ်ားၾကီး လည္း ျပီးတာေပါ့..။ လွ ကလည္း လွ မွ လွ.. စားလိုု႕က လည္း ေကာင္း.. ဆိုု သလိုု..။
ဓါတ္ပံုု ေတြ ကလည္း ေကာင္း ဆိုုရင္ေတာ့. ေျပာစရာ ကိုု မလိုု ေတာ့ဘူး။ ကိုုယ္တိုု႕ ေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား လည္း.. စားစရာ ေလး ေတြ..ခ်က္ျပဳတ္ ျပီး..လွေနရင္.. ဓါတ္ပံုု ရိုုက္ျပီး.. တေယာက္ ေယာက္ ကိုု ျပ ခ်င္ ေန ေရာေလ....ဟုုတ္တယ္ မလား..။ ဘေလာ့ဂ္ ရွိရင္ ရွိ.. မဟုုတ္လည္း.. ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ မွာ.. တင္ ၾက.. မစားရ ေညွာ္ခံ ၾက နဲ႕... ဘာမွ ေတာ့ လည္း မဟုုတ္ေပ မဲ့..ေပ်ာ္စရာ ေလး ေတြ ..။
ျပန္ စဥ္းစား ၾကည့္ ေတာ့....လြန္ခဲ့တဲ့..၃ ႏွစ္ေက်ာ္..ဘေလာ့ စ ဖြင့္ တဲ့အခ်ိန္ .. ကိုုယ့္ လက္လွဳပ္ လိုုက္သမ ွ်.. ကြန္ျပဴတာ..မ်က္ႏွာျပင္ မွာ..ေပၚလာ တဲ့.. ဘေလာ့ ေလး ကိုု ၾကည့္ရင္း...ဘာေတြ ေရး ရင္..ေကာင္းမလဲ..ဘာေတြ တင္ရင္ မေကာင္းမလဲ ဆိုုျပီး..ရင္ေတြ ခုုန္ ခဲ့ တာ ေလ..။ တကယ္ပါ..။ အရိုုးသား ဆံုုး နဲ႕.. စိတ္အလွဳပ္ရွား ဆံုုး အခ်ိန္ ေလး ေတြ ပဲ...။ အဲဒီလိုု နဲ႕.. ကြန္ျပဴတာ ထဲ ရိုုက္ သိမ္း ထား တဲ့.. အစားအေသာက္ ပံုုေလး တခ်ိဳ႕ တင္ ျဖစ္ခဲ့ ေသး တယ္။ ေနာက္ေတာ့.. အခါ အားေလ်ာ္ စြာ.. အစားအေသာက္ အေၾကာင္း ေလးေတြ ေရး ျဖစ္ ခဲ့ ေပမဲ့.. အခုု.. ေသခ်ာ ျပန္ျပီး.. ကိုုယ့္ဘေလာ့ ရဲ႕.. ေခါင္းစဥ္ ေတြ ၾကည့္ေတာ့.. food ေအာက္မွာ..၄ ပုုဒ္ လားပဲ ရွိ တယ္ ..။
တကယ္ က .. အစားအေသာက္ အခ်က္ အျပဳတ္ ေလာက္.. လူတိုုင္း ကိုု..စြဲ ေဆာင္ နိုုင္တာ..ဘာမွ မရွိ ဘူးလိုု႕ ေျပာရင္ ပိုုမယ္ မထင္ဘူး..။ ဟုုတ္တယ္ေလ... နုုိင္ငံေရး သမား ေတြ လည္း အစား ၾကိဳက္.. မင္းသား မင္းသမီး ေတြ လည္း အစားၾကိဳက္.. အမွိဳက္ပံုု ေပၚက..ကေလး ေတြ လည္း အစား ၾကိဳက္ ၾက တာပဲ..မဟုုတ္လား..။ ဒါေပမဲ့.. ရိုုးရိုုး ၾကိဳက္ တာ ထက္ ပိုုျပီး.. အနုုပညာ တခုု လိုု.. ေျဖေဖ်ာ္မူ တခုု လိုု ျဖစ္ လာ ေန တဲ့.. အေၾကာင္း.. Times မဂၢဇင္း တခုု မွာ ဖတ္လိုုက္ ရ တယ္။ Pop culture တခုု လိုု ျဖစ္ လာ ေန တဲ့.. အခ်က္အျပဳတ္ အစီ အစဥ္ ေတြ
အေၾကာင္း.. ေခတ္ တခုု ျခင္း စီ ကေန.. ဆြဲ ထုုတ္ ျပ ထားတာ..။ ေန႕ တိုုင္း လည္း..တီဗီ ဖြင့္ လိုုက္ရင္.. အစားအေသာက္ နဲ႕ပတ္သတ္ တာ တခုု ခုု ကေတာ့..တလိုုင္းလိုုင္း မွာ လာေနတာ ပဲ..။ အစားအေသာက္ ခ်က္နည္း လုုပ္နည္း ေတြက.. pop ျဖစ္လာ ေတာ့.. chef ေတြ လည္း celebrity ေတြ လိုု ျဖစ္လာ ၾက ေတာ့ တာေပါ့..။
Iron chef ... celebrity chef .. top chef... pop chef...။ ေဟာ.. တေလာက.. ေအာ္ဇီ မွာ..အၾကီး အက်ယ္ ေပါက္သြားတာ .. master chef ..။
ညေန တိုုင္ ၇ နာရီ ခြဲ ရင္.. လူတိုုင္း လုုိလိုု လုုပ္လက္စ ေတြ ျပစ္ျပီး.. တီဗီ ေရွ႕ ေရာက္ ၾက ရတယ္ လိုု႕ ေတာင္.. အမႊန္းတင္ ေရး ၾက တယ္။ လူတိုုင္း ဟုုတ္ မဟုုတ္ ေတာ့ မသိ.. ကိုုယ္လည္း.. ေနာက္ပိုုင္း အစီအစဥ္ ေတြ ကိုု.. စိတ္၀င္ တစား ကိုု ၾကည့္ ျဖစ္တယ္။ အစမ္း ေရြး ထားတဲ့..လူ ၂၅ ေယာက္ ထဲ ကေနျပီး.. တေယာက္ ျပီး တေယာက္ ထုုတ္ သြား တဲ့.. reality show biz တခုုက.. ထင္တာ ထက္ ကိုု.. ဟစ္ ေတြ ထိ ျပီး..ေပါက္သြား ခဲ့ တယ္။ အမေလး.. သူတိုု႕ လုုပ္ မွ.. တကယ့္... ဒိုုင္လူၾကီး.. chef ၾကီး ေတြ ကိုု ၾကည့္ ရတာ.. နပိုုလီယံ တိုု႕ ဟစ္တလာ တိုု႕.. ဘုုရင့္ေနာင္ တိုု႕ လား ေအာက္ေမ့ ရ တယ္။ ေအာ္ လိုုက္..ေငါက္ လိုုက္.. ၾကိမ္း လိုုက္..ေမာင္း လိုုက္.. ။ သူတိုု႕ မိုု႕.. ျပိုုင္ပြဲ ခန္းမ ထဲ ၀င္လာ ရင္.. ငတိ ေတြ မွာ..ျငိမ္လိုု႕...။ တေယာက္ က မ်ား.. မ်က္လံုုး တခ်က္ ၀င့္ၾကည့္ လိုုက္ ျပီ ဆိုုရင္.. ျပိဳ ေတာ့ မလိုု..မ်က္ႏွာ ေတြ နဲ႕...။ ငိုု တဲ့ သူ က..ငုုိ.. ရီ တဲ့သူ ကရီ.. ။ ၾကည့္လိုု႕ ေတာ့..ေကာင္း ေနတာ ပါပဲ..။ ထူးဆန္းတာက.. ကိုုယ့္ ထက္ ပိုု..အစားအေသာက္ ၀ါသနာ ပါတဲ့.. အမ်ိဳးသားက.. အဲဒီ အစီ အစဥ္ ကိုု မၾကိဳက္ဘူး တဲ့..။ “ ဘာလဲ..အစားအေသာက္ လုုပ္စား တာမ်ား..ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ မရွိဘူး... ျဖစ္ပ်က္ ေန လိုုက္ ၾကတာ.. ” တဲ့..။ ဟုုတ္ေတာ့ လည္း
ဟုုတ္ သား.. တခါတေလ stress test ဆိုုတာ ပါေသးတယ္။ stress ေတြ မ်ားလိုု႕..ေဖ်ာ္ေျဖ ေရ း ၾကည့္ ပါတယ္ ဆို မွ.. သူတိုု႕ နဲ႕ လိုုက္ျပီး..ေခၽြးျပန္ ရတာ..ရင္ေမာရတာ.. တကယ္ မတန္ ဘူး။
လေပါင္း မ်ားစြာ.. တပတ္ ..၅ ရက္ ျပ တဲ့..အဲဒီ အစီ အစဥ္ ျပီး သြာေတာ့..ဗိုုလ္ စြဲ သြားတဲ့.. မာစတာ ရွဖ္ က.. လူရြယ္ ဥပေဒ ဘြဲ႕ရ တေယာက္..။ သူ႕လိုု ဗိုုလ္ စြဲ တဲ့ သူ မေျပာ နဲ႕.. အဆင့္ ၁၀ ေလာက္ မွာ ျပဳတ္တဲ့ လူေတြ ေတာင္.. နာမည္ တလံုုး ရ.. လူသိ မ်ားျပီး..စားေသာက္ ဆိုုင္ ေတြ ဖြင့္ ဖိုု႕ တာဆူ ေန တာ.. ဆိုုေတာ့... အဲဒီ ေရွ႕ ေန လည္း.. မာစတာရွဖ္ ဆုုၾကီးကိုု ကိုုင္ျပီး ..ဘာ ဆက္လုုပ္ စား မလဲ မသိေပ။ သူတိုု႕ ေတြ မ်ား ၾကည့္ လိုုက္ရင္.. တကယ့္ ကိုု စတိုုင္ ေတြ မလိုုင္ ေတြ နဲ႕.. ဆံပင္ရွည္ ၾကီးေတြ ကိုု နဖူးေျပာင္ ေန ေအာင္ စည္း .. ဆံထံုုး ထံုုး... ရွဖ္ ၀တ္စံုု အျဖဴ ကိုု ..အေပၚ ဆံုုး ၾကယ္သီး ျဖဳတ္..ရင္ဖံုုး တျခမ္း ဟ ျပီး.. အားရ ပါးရ.. ခ်က္ ေန တာမ်ား.. ကီဗင္ ေကာ့စနာ တိုု႕.. ရပ္ဆဲလ္ခရိုုး တိုု႕.. ဘရက္ပစ္ တိုု႕ ေတာင္.. ေမ့ တယ္ .. တကယ္...။
အခ်က္ အျပဳတ္ ၀ါသနာ ပါတဲ့..ကိုုယ့္ အိမ္က..ဆရာ လည္း.. စိတ္ေတြ ပါ ျပီး..ငါလည္း..အသက္ၾကီး ရင္.. home restaurant ဖြင့္မယ္ လုုပ္ေရာ..။ “ဟင္.. ဂစ္တာ ဆိုုင္ လည္း ဖြင့္ မွာ ဆိုု.. ” ဆိုု ေတာ့.. “ ရတယ္.. ၂ ခုု လံုုး လုုပ္မယ္ ” တဲ့..။ အက်င့္ မေကာင္းပံုုမ်ား..။ ( ေတာ္ၾကာ..မခ်စ္ၾကည္ေအး စားေသာက္ဆိုုင္ နဲ႕ အျပိဳင္ ျဖစ္ေန အံုုးမယ္..)
ျပီး..ေျပာေသးတယ္..။ ယူ တိုု႕ မိန္းမ ေတြ.. ဟင္းခ်က္ တယ္ ဆိုုတာ.. ကိုုယ့္ အိမ္က..မီးဖိုုေခ်ာင္ တင္ စိတ္၀င္စားတာ.. ။ ဘယ္ နာမယ္ေက်ာ္ ရွဖ္ ၾကည့္ ၾကည့္..ေယာက္်ား ခ်ည္း ပဲ တဲ့..။ သူက.. က်ိဳးေၾကာင္း စိတ္ျဖာ ျပ ေသးတယ္။ “ ဘယ္ ျဖစ္ မလဲ.. မိန္း မ ေတြ..ဟင္းခ်က္ ရင္..ဟိုုဟာေလး..တိုု႕ တိ..တိုု႕တိ..ဒီဟာေလး တိုု႕တိ တိုု႕တိ.. ငါတိုု႕ ေတြက ေတာ့..အကုုန္ ျပစ္ထဲ့.. ရွိသမ ွ် ေမွာက္ထဲ့ တာပဲ ” တဲ့..။ ဟုုတ္ လည္း ဟုုတ္ပါ့.. သူတိုု႕ ဟင္းခ်က္ ရင္...ေၾကာ္ျပီး သံုုးျပီးသား ဆီ ဆိုု..လံုုး၀ ျပန္မသံုုး..။ အဲဒါ က..အေရး မၾကီး.. ကိုုယ္ေတြ မွာ ေတာ့.. စီးတဲ့ ေရ..ဆည္ တဲ့ ကန္သင္း တင္ မက.. ေဆးတဲ့ ပန္းကန္ ပါ.. ျဖစ္ ေနရ တာ ကိုု ေတာ့..ထဲ့ မေျပာ ။ သူတိုု႕ က..ခ်က္ ျပီး သြားရင္..မီးဖိုု နဲ႕ ေရစင္ ကိုု လံုုး၀ ျပန္ လွည့္ မၾကည့္ေတာ့.. ။ ကိုုယ္ေတြ မွာ..ေဆးေပေတာ့.. ရွင္းေပေတာ့..။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ..ခ်က္ ေကၽြး တယ္ ဆိုုရင္ပဲ..ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ေလ...။
ၾကံဳတုုန္း..ေၾကာ္ျငာ ၀င္ ရ ရင္ေတာ့.. သူက.. စင္ကာပူ..ငွက္ေပ်ာရြက္ ဆိုုင္က..ကုုလား ငါးေခါင္းဟင္း မ်ိဳး ကိုုေတာ့.. ရွယ္ဗ်..။ း)
ငါးေခါင္းဆရာ ရဲ႕ မခ်က္ျပဳတ္မွွီ..အခင္းအက်င္း..
ကိုုယ္တိုု႕ ေန တဲ့ ျမိဳ႕ေလးက လည္း.. အားလံုုး နဲ႕ ခပ္ေ၀းေ၀း.. ဗမာ အစား အစာ မရွိ..ဘာမရွိ ဆိုု ေတာ့ လည္း.. တခါ တရံ မွ ရတဲ့..ငါးေခါင္း ကိုု..ေမ ွ်ာ္ ရတာ.. အျမဲ ခ်က္ မစား နိုုင္ပါဘူး။ အဲဒီ ေျမနီနီ ျမိဳ႕ေလး မွာပဲ.. ရွိစုု မဲ့စုု ဗမာ မိတ္ ေဆြ ေလး ေတြ.. ပိတ္ရက္ ဆိုု.. ဟိုုဟာ ခ်က္စား..ဒီဟာ ခ်က္စား.. စုုျပီး.. လုုပ္ေလ့ ရွိတယ္ ေပါ့။ တရက္ ေတာ့.. ကိုုယ့္ ဆရာ ရဲ႕ ငါးေခါင္းဟင္း ကိုု..အားက် မခံ.. တျခား ဆရာ တေယာက္ ကလည္း..သူ႕ ရဲ႕.. Grandpa recipe ဆိုုပီး .. လုုပ္ပါ ေလ ေရာ..။ တကယ့္ ကိုုပဲ..သူ႕ အဘိုုး က.. ေဆြစဥ္ မ်ိဳးဆက္ ေပး ခဲ့ ရင္း ..သူ႕ လက္ထဲ ကိုု ေရာက္လာ တဲ့.. “ ဘဲ အရိုုးေပ်ာက္ အစာသြပ္ ေပါင္း ...” တဲ့ ေလ..။ အေတာ္ လည္း လက္၀င္ျပီး.. အခ်ိန္ကုုန္ တာေၾကာင့္..ဘယ္စားေသာက္ ဆိုုင္ မွေတာင္..တင္မေရာင္း နိုုင္ တဲ့..ဟင္းလ်ာ တခုု လိုု႕ ဆိုုတယ္....။ သိတယ္ မဟုုတ္လား.. ကိုုယ္ က ေတာ့.. သြားေရယိုု ယံုုထက္ မပိုု ေပမဲ့.. home restaurant ဖြင့္ခ်င္ တဲ့ တေယာက္က.. ဘဲ အရိုုးထုုတ္နည္း ကိုု....စိတ္၀င္စား လိုု႕ .. သင္ခ်င္ ပါသတဲ့.. ။
အဲဒါ နဲ႕.. တရက္ေတာ့.. စိတ္ကူး ေတြ လည္း ေပါက္တုုန္း.. ဟိုု အကိုု ရဲ႕..ဘဲေပါင္း အရိုုးေပ်ာက္ .. သင္ခန္းစာ ၾကီး..စတင္ ပါေတာ့ တယ္။
တကယ္ေတာ့..ဘဲေလး ခမ်ား.. ဘာေရာဂါ မွ..မရွိရွာ ပဲ.. မီးဖိုုေခ်ာင္.. ေအာ္ပေရးရွင္း သီေရတာ ထဲ မွာ.. ခြဲစိတ္ ခံ ရ တာပါ..။ ဘဲဆရာ..အကိုု.. က..ဒီ ျမိဳ႕ ေလး ရဲ႕ ေဆးရံုု..အေရးေပၚ ဌါန က..ဆရာ၀န္ ဆိုု ေတာ့.. ဘဲေလး ခမ်ာ.. အေရးမေပၚ ခ်င္ပဲ.. အေရးေပၚ ခန္းထဲ ေရာက္ လာ ရ ရွာ တယ္။ ၾကည့္ အံုုးေလ.. ဘဲေလးကိုု ခြဲ စိတ္ မဲ့..ကိရိယာ တန္ဆာ ပလာ ေတြ.. က..။
-
ဘာထူးလဲေလ.. တကမၻာလံုး က.. ေအရွန္ အစားအစာ ေစ်းကြက္ မွာ လည္ပတ္ ေနတဲ့.. ထုိင္းက တင္ပို႕တဲ့.. စည္သြပ္ အစားအစာ ေတြ..ပုလင္းသြပ္ ဟင္းရြက္ ေတြ ဆိုလည္း..ဗမာ ျပည္က..ထြက္တာေတြ..ဗမာ အလုပ္သမားေတြ.. လက္ နဲ႕ ေရြးခ်ယ္ သန္႕စင္ ထား တာ ေတြပဲ ေနမွာပါ။ အဲဒီ လို..ပုလင္းသြပ္ထား တဲ့ ..ဓညင္းသီး တို႕.. မယ္ဇလီ ရြက္ တို႕.. မွ်စ္ တို႕ ဆိုတာ.. ဗမာ ျပည္တြင္း က.. အိမ္ တြင္း စက္မူ လုပ္ငန္း.. အစားအေသာက္ လုပ္ငန္းေတြ မွာ ေရာ..ဘာလို႕ မလုပ္ နိုင္ ရ မွာ လည္း.. မလုပ္နိုင္ ၾက တာ လည္း။ ခက္ တာ က.. ျပည္တြင္းမွာ ေတာင္..ယိုးဒယား တံဆိပ္ နဲ႕ ငံျပာရည္ မွ..ေဆာ့စ္ အခ်ဥ္ မွ.. ၾကိဳက္ ၾက တာ ဆိုေတာ့လည္း...။ ျပသာနာ က..အရည္ အေသြး လား..။ ထုပ္ပိုးမူ လား..၊ စားသံုးသူ ေတြ တလြဲ ဆံပင္ ေကာင္း ေန တာလား...။ ခုေတာ့..ၾကည့္စမ္း..တကမၻာလံုး..ယိုးဒယား ထုတ္ အစား အစာ ေတြ ခ်ည္းပဲ။ ယိုးဒယား က.. နံပတ္ (၂) အခ်မ္းသာဆံုး သူေဌးၾကီး ဆို.. အဲလို အစားအ ေသာက္ စည္သြပ္ တင္ပို႕ တဲ့ လုပ္ငန္း ရွင္ တဲ့ ။
ေအာ္စီ မွာ လည္း..ဗမာ အသိုင္း အ၀ိုင္း ထဲ..နံမယ္ ေက်ာ္ ေနတဲ့..ပဲေက်ာ္ သူေဌး တေယာက္ ရွိတယ္။ ဗမာ ပဲကပ္ ေက်ာ္ ကို..အထုပ္ လွလွ ေလး နဲ႕ ထုပ္ပီး ေရာင္း တာ။ ဒီဖက္ ေအာ္စီ အေနာက္ ျခမ္း မေတာ့.. ဆိုင္ တိုင္း မွာ..အဲဒီ ပဲေက်ာ္ ရွိတယ္။ ကုလား ေတြ နဲ႕..တျခား နိုင္ငံသား ေတြ လည္း .. snack အျဖစ္ နဲ႕ ၾကိဳက္ၾကတယ္။
ဒီလို ပါပဲ..။ ရွာ ေဖြ ေလ ေတြ႕ရွိ ေလပဲ။ ဗမာ စာ နဲ႕ ခပ္ ဆင္ ဆင္ ေလး ေတြ ေတြ႕ ရင္ လည္း.. ၀ယ္စား ၾကည့္။ ေကာင္း ရင္..ပါးစပ္ ေတြ႕ရင္.. စားစ ရာ တခု တိုး တာပဲ။ ကိုယ္ တို႕ ေနတဲ႕ ျမိဳ႕ မွာ .. Oriental Food Store ဆို တာ တဆိုင္ ရွိ တယ္။ ပိုင္ ရွင္ ကေတာ့..ဆလို ဗက္ ..ေရာင္းတာက..ဖိလစ္ ပင္းမ..။ ကိုယ္ေတြက.. ခ်စ္စ နိုး နဲ႕..ဖားမ ဆိုင္ ..လို႕ ေခၚတယ္။ ( ဖိလစ္ပင္း ေတြကို..တခ်ိဳ႕ဗမာ ေတြ က..ဖ ဦး ထုပ္..ဖား စသျဖင့္ အတို ေခၚ တာေလ )
သူ႕ ဆိုင္ ကို ေတာ့..အပတ္ တိုင္း လို လို ေရာက္တယ္။ တခါ တေလ..၀ယ္စ ရာ ေထြ ထူး မရွိ လဲ..ၾကံဳ ရင္ ၀င္ ပတ္ ၾကည့္တာပဲ။ ၀င္ တိုင္း လည္း ..တခု ခု ၀ယ္ မိ တာပဲ..။ အနဲ ဆံုး.. ယိုးဒယား က လာ တဲ့.. ငယ္ငယ္ တုန္း က..စားတဲ့..ၾကက္ဥ ေျမပဲ ထုပ္ ကေလး ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ သူ႕ ဆိုင္ က ..စည္ေတာ့ စည္သား။ အာဖရိကန္ ေတြ လည္း ၀ယ္တယ္..။ အျဖဴ ေတြ လည္း လာတာပဲ။ မိတ္ ေဆြ အျဖဴ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ ဆို..၀ယ္စား ဖို႕ေတာ့မဟုတ္ ဘူး.. စိတ္၀င္စား လို႕ ..၀င္၀င္ ၾကည့္ တယ္တဲ့။ တ ေန႕ကေတာ့.. ဖားမ ဆိုင္ ၀င္ ၾကည့္ ရင္း.. ေဟာဒီ ပုလင္း ေလး ေတြ႕လို႕..၀ယ္ခဲ့တယ္။
Burmese Balachaun တဲ့။ ဗာလ ေခ်ာင္ ေၾကာ္ မၾကိဳက္ ေပမဲ့.. ေပ်ာ္လို႕ ၀ယ္ လာခဲ့တယ္။ ဗမာ နဲ႕ပတ္သတ္ တဲ့ ဟာ ဆိုလို႕.. Burmese ruby ..တို႕ Burmese Cat တို႕.. Burmese python တို႕ ပဲ..ရွိတာေလ..။ ခြိ.. ခု.. Burmese Balachaun တခု တိုးသြား ပီ။ ေအာ္စီ ေရာက္ ဗမာ ေတြပဲ ထုတ္ ထာ လား ေတာ့ မသိဘူး။ သူ႕ တံဆိပ္ နဲ႕.. ပစၥည္း ေတာ္ေတာ္ မ်ား မ်ား ေတာ့ ေတြ႕တယ္။ မေလး ရွား လက္က္ဆာ တို႕.. ထိုင္း တြမ့္ယမ္ တို႕ အစံုပဲ။
ခုေနာက္ပိုင္း ေတာ့လည္း.. ဗမာ ျပည္ တြင္း စား ေသာက္ကုန္ လုပ္ငန္း ေတြ လည္း..တိုးတက္ လာ ေလာက္ ပီ လို႕ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ကုန္ ၾကမ္း ေတြ အားလံုး ရွိ ပါလ်က္ နဲ႕.. ဘာေတြ လို အပ္ ေန လို႕ပါလိမ့္ ေနာ္။
DISH COLLECTION
....
ဟီလာရီ ကလင္တန္ ရဲ႕ Hard Choice စာအုုပ္က ၊ အာရွပစိဖိတ္ နဲ႕ သက္ဆိုုင္တဲ့ အေရွ႕ဖက္ အခန္းေတြ ဖတ္ျပီးသြားတဲ့ အခါ ၊ ခဏ နားရင္း ၊ စာအုုပ္ထဲမွာပါ...
%2BEpaper26.jpeg)
Posts
All Comments
