တိုု႕ဗမာျပည္ကိုု တိုုင္းရင္းသားကုုန္စင္ တိုု႕ ျပည္လိုု႕ မွတ္ထင္

အမွန္အတိုုင္း ေျပာရရင္.. ဒီေန႕  အမ်ိဳးသားေန႕ ဆိုုတာ ကိုုေတာင္ သတိေမ့ ေနခဲ့တယ္။ အခါတိုုင္းလိုု နွိဳးေဆာ္မူ ဆန္ဆန္  ဘေလာ့ေတြ အျပိဳင္ ရာသီစာ ေလးေတြ ေရးတာမ်ိဳးလည္း မရွိေတာ့ဘူး ဆိုုေတာ့  တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ပဲ.. အင္တာနက္မွာ လမ္းသလားေနမိတယ္။ တေနရာမွာ.. ျပည္တြင္း တီဗြီ အစီအစဥ္တခုုက  အမ်ိဳးသားေန႕ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္  ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသား အခ်ိဳ႕ နဲ႕ အင္တာဗ်ဴး တယ္ ဆိုုတဲ့ အေၾကာင္း ေလွာင္ေနၾက ဟားေနၾက တာ ျမင္ေတာ့မွ ၊ အမ်ိဳးသားေန႕ ေရာက္ျပန္ျပီ ဆိုုတာကိုု သတိထားလိုုက္ မိတာ။ သတိထားမိ ေတာ့လည္း ဘာလုုပ္မလဲ.. အေလးျပဳစရာလည္း မလိုု.. ဘုုရားမွာ ဆြမ္းကပ္စရာလည္း မရွိ…ဘာေတြ ညာေတြလည္း ေလ ွ်ာက္မေရးခ်င္ေတာ့ပါဘူး…။ ဒီေန႕ တေန႕လံုုးလည္း.. အင္တာနက္ ေဖ့စ္ဘြတ္ၾကီးေပၚ မွာ.. ဆစ္ဒနီ ေအာ္ပရာေဟာက္စ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ မိန္႕ခြန္းေျပာတာရယ္.. ျမန္မာကေလာင္ အဖြဲ႕ ရယ္ သတင္းေတြ ခ်ည္းပဲ ဟိုုေနရာက ဘြားကနဲ ထြက္လာလိုုက္..ဒီေနရာက ေလ်ာကနဲ ေပၚလာလိုုက္ ျဖစ္ေနတုုန္း အမ်ိဳးသားေန႕ အထိမ္းအမွတ္ သီခ်င္းမ်ား ဆိုုျပီး .. မီးတုုတ္ၾကီး ထမ္းထားတဲ့ ေသ ွ်ာင္တေစာင္း နဲ႕ ဗမာ့သားေကာင္းပံုု ၾကီး ကိုု ျမင္လိုုက္ေတာ့မွ… ေယာင္ေတာင္ ေပါင္ေတာင္ေတြ ရပ္သြားျပီး..သီခ်င္း ကိုု ဖြင့္နားေထာင္မိတယ္။ သမိုုင္း၀င္ ေန႕ရက္ ၾကီး တခုု ျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသားေန႕ မွာ.. အမ်ိဳးသားဇာတိမာန္ အထိမ္းအမွတ္ သီခ်င္း တပုုဒ္ေတာ့ နားေထာင္အံုုးမွ  လိုု႕..အသိတရားေလး ျပန္၀င္လာတယ္။

အမ်ိဳးသားေရး ၾကိဳးပမ္းၾကပါ.. တိုု႕ ဗမာ ..( ေဟ့ ) တိုု႕ ဗမာ…

မဟုုတ္ေသးပါဘူး။ သီခ်င္း စာသားေတြက နားထဲမွာ တမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါလား။ အရင္တုုန္းက ဒီသီခ်င္းကိုုပဲ ေက်ာင္းေတြမွာ ဆိုုက်င့္ၾကတယ္။ အေရးေတာ္ပံုု ကာလမွာ သံျပိဳင္ ဟစ္ေၾကြးခဲ့ၾကဘူးတယ္။ တိုုက္ပြဲေခၚသံ ရုုပ္ရွင္ထဲမွာ ပင္နီ တိုုက္ပံုု ရင္ဘတ္ဖြင့္ ၀တ္ထားတဲ့ ေဇာ္လင္းၾကီး ေတာင္ ဒီသီခ်င္းဆိုုရင္.. လူအုုပ္ၾကားထဲကေန..အဖမ္းခံလိုုက္ရတာေလ..။

ေရနံေျမ သပိတ္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးကိုု လူအုုပ္ နဲ႕ ေ၀းရာကိုု ေခၚသြားရင္း တုုတ္နဲ႕ တခ်က္ ရိုုက္လိုုက္တိုုင္း.. ( တိုု႕ ဗမာ )  ေနာက္တခ်က္ ရိုုက္လည္း ( တိုု႕ ဗမာ) ။ ေသြးအလိမ္းလိမ္း နဲ႕ အံကိုု ၾကိတ္ထားတဲ့ သပိတ္ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ရဲ႕ မ်က္နွာေပၚက မာန္ နဲ႕  သတၱိကိုု ခုုထိ မ်က္စိ ထဲမွာ စြဲေနေသးတာ။ အင္မတန္ကိုု ဇာတိမာန္ တက္ၾကြစရာ  တိုု႕ဗမာ သီခ်င္း မဟုုတ္လား။

ခုုေတာ့..ဒီသီခ်င္းကိုု နားေထာင္ဖိုု႕  ဘာကိုုမွန္းမသိ မ်က္နွာပူသလိုု အားနာသလိုု ျဖစ္ေနမိတယ္။ ဒီသီခ်င္း ကိုု စည္းခ်က္လိုုက္ရင္း နွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္ေနရမဲ့ အခ်ိန္မွာ.. ပိုုလြန္းေနသလိုု ကဲလြန္းေနသလိုု ျဖစ္ေနမိတယ္။ ဘာျဖစ္သြားတာလဲ လိုု႕ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္တယ္။

မင္းလူ ေရးခဲ့တာလိုု႕ ထင္တာပဲ။ လူၾကမ္းအုုပ္စုု တစုု က၊ ရုုပ္ရွင္ထဲမွာ မင္းသားနဲ႕ ရန္ျဖစ္ရင္ တကယ္မထိေအာင္ ထိန္းထိန္းျပီး ထိုုးက်င့္ထားေတာ့ အျပင္မွာ တကယ္လည္း ရန္ျဖစ္ေရာ..လက္သီးဘရိတ္မိ ေနလိုု႕.. အလဲအကြဲ ခံလိုုက္ရတယ္ ဆိုုတဲ့ အျဖစ္ကေလးလိုုပဲ.. က်မ လည္း အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓါတ္ဘရိတ္မိ ေနတာပဲ ျဖစ္မယ္ လိုု႕ အေျဖထြက္လာတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲ အမ်ိဳးစံုုလွ တဲ့ တိုုင္းရင္းသားအုုပ္စုု ေတြ .. နီးရက္ နဲ႕ ေ၀းေနတဲ့ အယူ၀ါဒ ကြဲျပားမူေတြ.. လူ႕အခြင့္အေရး ဆိုုတဲ့ စည္းေဘာင္ကေန ေက်ာ္ထြက္လာတဲ့ လူမ်ိဳးေရး ခြဲျခားမုုန္းတီးမူ ေတြ …အဲ့ဒီ ျပသာနာေတြကိုု ဆင္ျခင္ ထိန္းသိမ္းရင္း နဲ႕ပဲ.. ကိုုယ့္အမ်ိဳးသားေရး စိတ္ဓါတ္ ကိုု ျပန္ ဘရိတ္နင္းထားသလိုု ျဖစ္ေနပါေပါ့ လား။

တကယ္ေတာ့လည္း သမိုုင္းဘီး ဆိုုတာ တပတ္လည္တတ္တယ္ ဆိုုေပမဲ့လိုု႕ လည္း၊ ေနရာ တခုုထဲေပၚမွာေတာ့ အျမဲ ထပ္တူက် ေနမွာမွ မဟုုတ္တာ။ အိႏၵိယအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဂ်၀ါဟလာ ေနရူး ေျပာဘူးတဲ့ စကားေလး တခုုကိုု အျမဲ စြဲထင္ မွတ္သားမိေနတယ္။ ဟိုး အရင္ေခတ္က သမိုုင္း အျဖစ္အပ်က္ တခ်ိဳ႕တေလ ကိုု  ကိုုယ့္ရဲ႕ လက္ရွိ အေျခအေန နဲ႕ နွိဳင္းယွဥ္ျပီး မွားတယ္ မွန္တယ္ မသံုုးသပ္ သင့္ဘူး ဆိုုတဲ့ သေဘာေလး ။ အခုု တိုု႕ဗမာ သီခ်င္း ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ၁၉ ၃၀ ျပည့္နွစ္ တ၀ိုုက္ နဲ႕ အခုု ၂၀၂၀ ျပည္႕ နားနီးအခ်ိန္ ဆိုုတာ နွစ္ေပါင္း တရာနီးပါး ကြာျခားေနျပီေလ။  သူတိုု႕ေခတ္ သူတိုု႕ အခါက အမ်ိဳးသားေရး စိတ္ဓါတ္ဆိုုတာ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ရဲ႕ ဖိနွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ဗိုုလ္က်မူေအာက္ကေန အလိုုလိုု ကိုု ေပၚေပါက္လာခဲ့ရတာ။ ဒါပဲ..အင္အား..။ ဒါပဲ ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္။ ဒါပဲ လက္နက္ ျဖစ္ခဲ့တာ ။ ဟိုုး ေျမၾကီးကိုု ထိေအာင္ျပဳတ္က်ေနခဲ့တဲ့ ကၽြန္စိတ္ ေတြကိုု ဆြဲတင္ရင္း.. သခင္စိတ္ေတြက မိုုးေပၚထိေအာင္ ထိုုးေထာင္ တက္သြားခဲ့တယ္ ဆိုုရင္လည္း.. ဒါဟာ သမိုုင္းတခုု မွာ ဆင္ျခင္နားလည္ ဖိုု႕သာပဲ မဟုုတ္လား။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ က ဆိုုရင္ သူ႕ရဲ႕ စာတမ္းတခုုမွာ အယူ၀ါဒ နဲ႕ စိတ္ႏွလံုးကို တံခါးဖြင့္ထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ လူငယ္ ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ကေတာ့   ေနာက္ပိုင္းမွာ အစြန္းေရာက္လာနိုင္တဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးၾကီး၀ါဒ (racial chauvinism)ရဲ႕ အႏၱရယ္ၾကီးပံုကို ျပန္လွန္ သံုးသပ္မိၾကျပီး၊ အရွိန္ေလွ်ာ့ဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့ၾက တယ္ လိုု႕ ၊ သံုုးသပ္ ခဲ့ ဘူးတယ္။ တတိုင္းျပည္လံုးရဲ႕ ေသြးေတြကို ဆူပြက္ေစခဲ့တဲ့  “တို႕ဗမာအစည္းအရံုးၾကီး” ရဲ႕ ဟစ္ေၾကြးသံ ျဖစ္တဲ့၊ `ဗမာစာသည္ တို႕စာ..ဗမာစကားသည္ တို႕စကား..´ ဆိုတာကိုလည္း  အျပဳသေဘာ ေထာက္ျပ ခဲ့ေသး တယ္။

တိုုက္တိုုက္ဆိုုင္ဆိုုင္ မေန႕ တေန႕ကပဲ  သိန္းေဖျမင့္ ရဲ႕ ၁၉ ၃၀ တ၀ိုုက္ ျမန္မာျပည္နိုုင္ငံေရးသမိုုင္း ဆိုုတဲ့ စာအုုပ္ကိုု အင္တာနက္ကေန ဆြဲခ်ျပီး ဖတ္ေနခဲ့မိတယ္။ အင္မတန္ အေရးအသား ရွင္းလင္းေျပျပစ္တဲ့ သိန္းေဖျမင့္ကိုု တေယာက္ထဲ က်ိတ္ျပီး ခ်ီးက်ဳးေနမိေသးတယ္။ ေက်ာင္း သင္ခန္းစာေတြ မွာ ဘယ္နွယ္ခါ ဖတ္ဖတ္.. ဘယ္လုုိေအာ္က်က္က်က္..ေရာေထြးေနခဲ့တဲ့  ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းမူ သမိုုင္းေတြ..အဖြဲ႕အစည္းေတြ အေၾကာင္းကိုု ရွင္းလင္း ေနေအာင္  ေရးသားထားတဲ့ အျပင္ ေခတ္အျမင္က်ယ္မူ ကလည္း အေတာ္ေစာေစာ ကာလမွာတည္းကကိုု  သမရိုုးက် ယိမ္းထိုုးေနတဲ့ အယူအဆ ေတြထဲက ထိုုးေဖာက္ထြက္ေနတာကိုု သေဘာက်မိတယ္။ 

တိုု႕ဗမာ သီခ်င္းၾကီးကိုု သူ သံုုးသပ္ တင္ျပပံုုကေလးကိုု ျပန္ကူးျပပါရေစ..

 ကုုလား ဗမာ အဓိကရုုဏ္းျဖစ္ျပီး တလေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သခင္ဗေသာင္း သခင္လွေဘာ္ စတဲ့ တိုု႕ဗမာ အစည္းအရံုုး စတင္ တည္ေထာင္သူေတြဟာ ၀ိုု္င္အမ္ဘီ ဆရာတင္ နွင့္ ေပါင္းမိျပီး တိုု႕ ဗမာ သီခ်င္းကိုု ေရးသား စပ္ဆိုု လိုုက္ၾကတယ္။ 

ေနာင္ ဥဒါန္းမေက်ေအာင္ ရာဇ၀င္ တင္ထားတဲ့ ကမၻာတခြင္မွာ အထင္အရွားျဖစ္တဲ့ တိုု႕ဗမာေတြ  “တိုု႕ေခတ္မွာမွ ညံ႕ၾကေတာ့မွာလား..တိုု႕ဗမာ မဟုုတ္ဖူးလား” စသည္ျဖင့္ ေသြးထိူးလိုုက္တယ္။ 

”တိုု႕ဗမာ..ငါတိုု႕ဗမာ..ေယာက္်ား ဘသား တိုု႕ဗမာ သခင္မ်ိဳးေဟ့ တိုု႕ဗမာ” လိုု႕ လက္ပန္းေပါက္ခတ္ ၾကံဳး၀ါးလိုုက္တယ္။ ”ဒါ တိုု႕ ျပည္  ဒါ တိုု႕ ေျမ  ဒါ ငါတိုု႕ ျပည္ ” လိုု႕ ေတာင္းဆိုုလိုုက္တယ္။

” တိုု႕ဗမာျပည္ကိုု တိုုင္းရင္းသားကုုန္စင္ တိုု႕ ျပည္လိုု႕ မွတ္ထင္” ျပီး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါ လိုု႕ တိုုက္တြန္းလိုုက္တယ္။ 

“ အမ်ိဳးသားေရး ၾကိဳးပမ္းၾကပါ  တိုု႕ဗမာ ( ေဟ့) တိုု႕ ဗမာ ( ေၾသာ္) အမ်ိဳးသားေရး ၾကိဳးပမ္းၾကပါ   တိုု႕ဗမာ။ အေရွ႕က ေန၀န္း ထြက္သည့္ပမာပ၊ တိုု႕ေခတ္ကိုုသာ ေရာက္ရမည္မွာ မလြဲပါ ။ တိုု႕ဗမာေဟ့ တိုု႕ ဗမာ” လိုု႕ ေျမွာ္လင့္ခ်က္ လင္းေရာင္ဦး ေပးလိုုက္ပါတယ္။

 တိုု႕ ဗမာသီခ်င္းကိုု ၁၂၉ ၂ ခုု ၀ါဆိုုလဆုုတ္ ၁၁ ရက္ … တနဂၤေႏြေန႕ ညေန ငါးနာရီတြင္ ေရႊတိဂံုု ကုုန္းေတာ္ အေနာက္ေျမာက္ေဒါင့္ ဦးစံထြန္း ေဒၚနွစ္ ဇရပ္မွာ အခမ္းအနား နွင့္ စတင္သီဆိုုပါတယ္။   ၂၀-၇-၃၀ သူရိယ သတင္းစာမွာ သီခ်င္းစာသားကိုု တရက္ ၾကိဳတင္ျပီး ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ အခမ္းအနား နွင့္ သီဆိုုတဲ့ ေန႕မွာ သခင္ဗေသာင္းက နိဒါန္း စကားေျပာတယ္။ ၀ိုုင္အမ္ဘီ ဆရာတင္ ကိုုယ္တိုုင္ သီဆိုုတယ္။ လူေတြကိုု လွံဳ႕ေဆာ္စည္းရံုုးရာမွာ အထက္ျမက္ဆံုုး သီခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။

သီခ်င္းကိုု ေနာက္တခါ ျပန္ဖြင့္ နားေထာင္တယ္။ ဖ်င္ၾကမ္းအက်ီ ၤ နဲ႕ ပုုဆိုုးတိုုတိုု ၀တ္ထားတဲ့ သခင္ဗေသာင္း ရဲ႕ေမးရိုုးကားကားၾကီးေတြကိုု စိတ္ကူးထဲမွာ ျမင္ေယာင္လာတယ္။ ပန္းေရာင္ ပိုုးေခါင္းေပါင္းကိုု ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ထံုုးဖြဲ႕ ထားတဲ့ ၀ိုုင္အမ္ဘီ ဆရာတင္ ရဲ႕  ( အမ်ိဳးသားေရး ၾကိဳးပမ္းၾကပါ.. တိုု႕ဗမာ ) ဆိုုတဲ့ အာေပါင္ပဲ့ ဆိုုဟန္ ကိုု ၾကားလာရတယ္။

ဘာပဲ ေျပာေျပာ .. ဗမာေတြ တကယ္ကိုု မညံ႕ ခဲ့ၾကတာပါ။ ေခတ္အျမင္ နဲ႕ သာတူညီမ ွ် စိတ္ဓါတ္ကိုု လံုုး၀ မေမ့ခဲ့ၾကပါဘူး။ နားေထာင္ၾကည့္ပါအံုုး.. အေသအခ်ာ ထဲ့သြင္းျပီး စပ္ဆိုုခဲ့တာပါ..

"တိုု႕ဗမာျပည္ကိုု တိုုင္းရင္းသားကုုန္စင္ တိုု႕ ျပည္လိုု႕ မွတ္ထင္.."

တိုု႕ ၀တၱရားပင္… တဲ့။

အဲဒီ အပိုုဒ္ကေလးမွာ  ၀တၱရား ဆိုုတဲ့ အသံုုးအနွံဳး ေရြးခ်ယ္မူ ကိုုက စာဆိုုရဲ႕  ညဏ္အေမ ွ်ာ္အျမင္ ေတြးေခၚ ရင့္က်က္မူ ကိုု ေဖာ္ျပေနခဲ့ပါျပီ။

 တိုု႕ဗမာ သီခ်င္းကိုု ေနာက္ဆံုုး တေက်ာ့ ထပ္ ဖြင့္လိုုက္မိျပန္သည္။

+++++++++++++

ေကသြယ္
၂၇ နိုု၀င္ဘာ ၂၀၁၃ - အမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႕

◦

တိုု႕ဗမာျပည္ကိုု တိုုင္းရင္းသားကုုန္စင္ တိုု႕ ျပည္လိုု႕ မွတ္ထင္

လက္ခတ္သံ

အရင္ ပို႕စ္ မွာ .. 'လတ္ခတ္သံ' သီခ်င္းေလး ကို..နွစ္နွစ္သက္သက္ တင္စား ျပီး ကာ မွ... အဲဒီ ေရႊျခည္ေငြျခည္ တန္းပါလို႕ ရုပ္ရွင္အေဟာင္း ေလး ကို တအား ျပန္ ၾကည့္ခ်င္ စိတ္ ေပါက္ေန မိတယ္။ 

အဲလို တုန္း.. တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ပဲ.. ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ မွာ ညီမငယ္ တေယာက္ ျပန္တင္ ေပး ထားတာ ေတြ႕ ေတာ့..၀မ္းသာ သြားလိုက္တာ။ ဖလင္ ေခတ္က ရုပ္ရွင္ အေဟာင္းေတြ..ဓါတ္ျပားေခတ္က..သီခ်င္း အေဟာင္း ေတြ..ဘယ္က ဘယ္လို အင္တာနက္ ေခတ္ၾကီး မွာ.. ဟိုက..ဒီက..ထြက္လာ ၾက ပါ လိမ့္ လို႕..  ေတြး ေန မိ ေသးတယ္။ လက္ခတ္သံ လိုမ်ိဳး.. အလကၤာေက်ာ္စြာ  စိန္ေ၀လွ်ံ ရဲ႕..တျခားတျခား ေသာ.. ျမန္မာမူ လက္ရာ သီခ်င္း ေကာင္း ေလးေတြ.. ။ သန္းသန္းဆင့္ ရဲ႕..တျခား တျခား ေသာ.. ဂရုဏာသံ ေႏွာ ေလးေတြ။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. ေနာက္လူ ေတြ .. ၾကည့္ရွဳ ခံစား နိုင္ တာ.. ေကာင္းတာေပါ့။

ခု လည္း ဒီ ရုပ္ရွင္ေလး ကို ေသခ်ာ ျပန္ၾကည့္ ရင္း..ဖတ္ခဲ့ဘူး တဲ့.. မူရင္း ၀တၱဳေလးကို ျပန္ အာရံုေဖာ္ၾကည့္ ေန မိ သည္။ ဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ရဲ႕.. ေငြတာရီ မဂၢဇင္း ၀တၱဳရွည္ေလး တပုဒ္ပဲ။ ၀တၱဳ ေခါင္းစဥ္က.. လွိဳင္းပုတ္ တဲ့ ေလွ.. ။  ေခ်ာင္းကေလး နေဘး မွာ.. အမ်ိဳးသမီးေလး တေယာက္ နဲ႕..ခေလးမ ေလး တေယာက္ ေလွ လႊတ္ေနတဲ့ သရုပ္ေဖာ္ ပံုကေလး .. အာရံု ထဲ မွာ ေရးေတးေတး ျပန္ေပၚလာ သည္။


ဒါဆို...

ေအးဟဲ့..အေမ လည္း ဆိုရင္း ဆိုရင္း အဓိပၸါယ္ တမ်ိဳးေပါက္လာ တယ္ ..  

ဆိုတဲ့.. ေဒၚေမႏြဲ႕ ၾကီး ရဲ႕ စကားသံ ေနာက္က...လက္ခတ္သံ သီခ်င္းေလး ကို ေရြးနွုတ္ တင္စား အသံုးးျပဳ ခဲ့ တာက.. ဒါရိုက္တာၾကီး ဦးသုခ လား.... မူရင္း စာေရးသူ ခင္လွိဳင္ၾကဴလား... ။ ရုပ္ရွင္ထဲ မွာ.. ဂီတစာဆို စိန္ေ၀လွ်ံ အား ဂုဏ္ျပဳ ၍ လက္ခတ္သံ သီခ်င္းကို သံုးပါသည္ ဆိုေတာ့.. ဦးသုခ ရဲ႕.. အလကၤာ ေျမာက္ ေရြးခ်ယ္မူ ပို ျဖစ္နိုင္မည္ ထင္သည္။  ငယ္စဥ္ တုန္းက..အဆိုေတာ္ လုပ္ခဲ့ဘူး တဲ့.. ေဒၚေမႏြဲ႕ ၾကီးကို.. သဘာ၀ က်က် ကိုယ္တိုင္ ဆို ခိုင္းခဲ့ တဲ့..ဦးသုခ ရဲ႕.. စိတ္ကူး ေလး ကပဲ.. ဒီ ရုပ္ရွင္ တကားလံုးကို.. ေျပာစမွတ္ ျပဳ ေအာင္ .. တသသ က်န္ရစ္ခဲ့ေအာင္ ျဖစ္သြား ခဲ့ တာ လို႕..ထင္မိသည္။ ေဒၚေမႏြဲ႕ၾကီး အကယ္ဒမီ ရ ခဲ့တဲ့ အခန္း တခု လည္း ျဖစ္သြား သည္ေပါ့။

ရုပ္ရွင္တကား လံုး ကို ညီညီညႊတ္ညြတ္ ေပါင္းစပ္ ဖန္တီး ခဲ့ ၾကတဲ့ ..ညြန္႕၀င္း.. ခင္ယုေမ..ခ်ိဳျပံဳး စတဲ့..သရုပ္ေဆာင္ ေတြ ရဲ႕ ဟန္ပန္ အမူအယာ ေတြ က စလို႕.. ဂီတ လုလင္ ဦးကိုကို ရဲ႕..ဂီတ တီးခတ္ ဖန္တီးမူ ေတြ အဆံုး.. အဲဒီ ေခတ္ အခါက..အနုပညာ ထြက္ကုန္ တခု ကို ..တေလး တစား ျပန္ျပီး ခံစား ၾကည့္ ရွဳ ျဖစ္ သည္။ ျပီးေတာ့..ငယ္ငယ္က ပံုရိပ္ ေတြ.. ခံစားနားလည္မူ ေတြ..။ တကယ့္ သတိရ စရာ ေလး ေတြ ခ်ည္းပါပဲ။ ငယ္ငယ္က ဆို.. ရုပ္ရွင္တကား နာမည္ ၾကီးျပီ ဆိုရင္.. လက္မွတ္ ကို တအိမ္လံုးစာ အတြက္..တရက္ နွစ္ရက္ ၾကိဳ၀ယ္ၾက ရသည္။ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ရေတာ့မယ္ ဆိုရင္..ညစာ ထမင္း ေတာင္ ၀င္ေအာင္ မစားနိုင္ ေအာင္ စိတ္က လွဳပ္ရွား ေသး တာ။ တအိမ္လံုး ေဆြမ်ိဳးေတြ တသိုက္ၾကီး.. မုန္႕ေတြ..ယပ္ေတာင္ ေတြ.. ဓါတ္မီးေတြ ကိုင္ျပီး သြားၾကည့္ရတဲ့..အဲဒီ ေခတ္ ကို.. အခုလို ၾကိဳက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ ကား ကို အိမ္မွာ ဆိုဖာေပၚထိုင္ ဇိမ္နဲ႕ ၾကည့္နိုင္တဲ့ ေခတ္ကေန..ျပန္ျပီး လြမ္းၾကည့္ မိ ေတာ့.. ဟို တုန္းက ေတာင္ ပိုျပီးေတာ့  ခ်ိဳျမိန္သလိုလို။

စာေရးဆရာမ ခင္လွိဳင္ၾကဴ ကို လည္း၊  ၆၂ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း တေယာက္ လည္းျဖစ္.... အက်ဥ္းေထာင္ ထဲ မွာ က်ဆံုး သြားတဲ့.. ခရမ္း ျမိဳ႕နယ္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကိုယ္စားလွယ္  တေယာက္လည္း ျဖစ္တဲ့.. ဦးတင္ေမာင္၀င္း ရဲ႕ ဇနီး အျဖစ္ မသိ ခင္ တုန္းက ေတာ့.. အခ်စ္ နဲ႕ ဘ၀ ကို လွလွပပ ျခယ္မွဳန္း နိုင္တဲ့.. စာေရးဆရာမ တေယာက္ အျဖစ္ ..သူမ ရဲ႕.. ၀တၱဳရွည္ ေတြ ကို..ေငြတာရီ တို႕ ျမ၀တီ တို႕ ထဲ မွာ.. စြဲစြဲ လမ္းလမ္း ဖတ္ ခဲ့ ဘူး သည္ ။ ဗီြဒီယို ကား အျဖစ္ ရိုက္ခဲ့ဖူး တဲ့.. မဂ်ိဳးကိုဘယ္လိုေျပာရပါ့   ဆိုတဲ့..၀တၱဳေလး ကို လည္း ခုထိ သတိရ စြဲလမ္း ေန မိ ေသး သည္။ အဲဒီ တုန္းကလည္း ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ ျပီ ဆိုတာနဲ႕.. အိမ္က စာအုပ္ဗီရိုၾကီးကို ဆြဲဖြ ျပီး၊ တမံတလင္းေပၚ အားလ်ား ေမွာက္ျပီး.. စာအုပ္ေတြ တအုပ္ျပီး တအုပ္ လွန္..၊ အခ်စ္၀တၱဳေတြ..မမီမကမ္းနဲ႕ ဖတ္..။ ဖတ္စရာကုန္ ရင္.. ထပ္ျပန္ တလဲလဲ ဖတ္။ တင့္တယ္..ၾကည္ေအး..ေသာ္တာေဆြ..ရွဳမ၀ ရုပ္စံုေတြ.. ဖတ္သာ ဖတ္ခဲ့တာ..။ သိပ္မမွတ္မိ ေတာ့။ အခု ၾကီးမွ..ၾကိဳက္တာေလးေတြ တခုျခင္း ျပန္ရွာ ဖတ္ျဖစ္ ရေတာ့သည္။ ခုလို ဖတ္စရာေတြ သိပ္မ်ားလြန္းေသာ.. ( ေနာက္ဆံုး ဖတ္ဖို႕ အခ်ိန္ကို မေပးနိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနေသာ ) ေခတ္ၾကီးက ေန.. အဲဒီ ရွားစပါးစ ဆိုရွယ္လစ္ ေခတ္ကေလး ကို  ျပန္သတိရ မိ ေန ျပန္ ပါ ျပီ။ ခက္..ခက္ရ ေခ်။

ရုပ္ရွင္ ကား တခု လံုး ထဲက.. လက္ခတ္သံ သီခ်င္းေလး ပါ တဲ့ အခန္းေလး ကို ျပန္ေ၀မွ် လိုက္ပါတယ္။ 

စကားေျပာခန္းေလး က..ေရွ႕ မွာ သံုးမိနစ္ စာေလာက္ ေတာ့ .. ခံေနတယ္။ ဇတ္လမ္း အဆက္အစပ္ သိရတာေပါ့ ။

ရုပ္ရွင္ တကားလံုး ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့.. ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါလို႕

◦

လက္ခတ္သံ

ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါေစ

၂၀၁၂ တဲ့ ။ နွစ္သစ္ တခု ဆီသို႕ ကူးေျပာင္း ခဲ့ျပီ။ 

 ဆိုေတာ့… အရင္ နွစ္ေဟာင္းက..အေၾကာင္းေတြ ကို .. အေကာင္း က မ်ားမ်ား .. အေစာင္း ေလး နည္းနည္း .. ေဖာက္ျပီး ေျပာျပ ရ မည္ လား။ 

အို..ဒီတနွစ္ ေတာ့..မနွစ္က လို မဟုတ္ဘူး.. တခုခု ေတာ့ ျဖစ္ကို ျဖစ္ရမယ္  လို႕.. တေယာက္ထည္း  ၾကိတ္ျပီး အားတင္း ေမွ်ာ္လင့္ ရ မည္လား။

ပုထုဇဥ္ ေတြ ဆို ေတာ့ ကာ၊  အေကာင္း ေတြ ကုိ သာ ထုပ္ေဖာ္ ခ်င္ ၍ .. အေကာင္း ေတြ ကို သာ ပဲ.. ထပ္မံ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တ မိ ပါသည္ မွာ  သဘာ၀ က် သည္ မဟုတ္လား…။


++++++


တကယ္ဆို.. ဇန္န၀ါရီ ပင္ ကုန္ခါနီး ေနျပီ။ နွစ္သစ္ၾကိဳ မဲ့ စာ က.. ေရးဖို႕ စခန္းကို မေရာက္ နိုင္ ရွာ။
ပထမ တပတ္ လံုး ခရီး ထြက္ေန ခဲ့ သည္။ ဒုတိယ တပတ္လံုး မိသားစု ကိစၥ တခု နဲ႕ ရွဳပ္ေနခဲ့ သည္။ အင္တာနက္ ေဖ့ဘြတ္ ဆိုတာ ေတြ နဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္း ျဖစ္ ေန ခဲ့ ရင္း.. ပိုျပီး ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း လည္း ရွိ ေန ခဲ့ သည္။ တတိယ အပတ္ မွာ မွာေတာ့.. အင္တာနက္ ၾကီး နား ကပ္လာ နိုင္ ျပီ ။

အခ်ိန္ေကာင္း ေပ ပဲ..။ မဂၤလာ သတင္း မ်ား နဲ႕ တိုး ျပီး၊ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့.. နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြ  ရဲ႕ ပံုေတြ..သတင္း ေတြ.. မေမာတန္း ထိုင္ၾကည့္ ရင္း အေပ်ာ္လြန္ ေန ခဲ့ ျပန္ သည္။ ဘာ မွ လည္း ေရး ခ်င္ စိတ္ မရွိ ။ ဘာ မွ လည္း ေရးစရာ မလို ေအာင္ကို … ဖတ္စရာ ေတြၾကည့္စရာ ေတြ နဲ႕ .. တခြင္ တျပင္ လံုး ျပည့္ ေန သည္ ေလ ။

တျခား ကမၻာအျခမ္း ေတြ မွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေန မွန္း မသိ နိုင္ ေတာ့ ေလာက္ ေအာင္ကို.. ျမန္မာ သတင္း ေတြ ၾကားထဲ ေခါင္းစိုက္ ဒိုင္ဗင္ထိုး ျပီး ေတာ့ ကို အမီ လိုက္ ဖတ္ ေန ရ တဲ့ အျဖစ္။ လက္ရွိ သတင္းထူး ေတြ အျပင္..လြတ္သြားတဲ့ သတင္း ေတြ ကလည္း အဆက္အစပ္ ေတြ နဲ႕ မို႕.. လႊတ္ထား ခဲ့ လို႕ မျဖစ္။

မီးေတြ ေလာင္တယ္တဲ့။
ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ ဖို႕ မွတ္ပံုတင္ လိုက္ ျပီ တဲ့..။
သာကူး ေတြ တဲ့။
ဘာပဲ ကူးကူး..ကူးတယ္ဆို ေကာင္းတာပဲ တဲ့။
လြတ္ကုန္ျပီ တဲ့..။
ၾကိဳဆို ၾကတာ ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ တဲ့။
ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရေတာ့မယ္ တဲ့။
စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြ ေတာ့ ပိုပို မ်ားလာတယ္တဲ့။
တပတ္အတြင္း ဆင္းေပး ရ မ တဲ့။
အရိုးေတြ တြန္ကုန္ျပီ တဲ့။
ျပန္ၾက ေတာ့မယ္ တဲ့..။ အလည္ ျပန္ျပီး အရင္ ၾကည့္လိုက္ အံုးမယ္ တဲ့။
သူတို႕ေတာင္ ခြင့္လႊတ္ရင္..ခင္ဗ်ားတို႕လည္း ခြင့္လႊတ္ၾက ပါတဲ့။
ခြင့္မလႊတ္ဘူး တဲ့။
ခြင့္ လား.. လႊတ္ရ မွာ ေပါ့ တဲ့။
လမ္းေပၚက..သတင္းစာ ေတြ မွာ.. အထူးအဆန္းပံုေတြ ခ်ည္းပဲ တဲ့။
မယံု ဘူး တဲ့။
မယံုၾကည္လည္း ယံုၾကည့္ ရ မွာ ပဲ တဲ့။
မယံု ယံုယံု … ယံုယံုယံု.. ယံုၾကည္မူ တည္ေဆာက္ ရ မယ္ တဲ့။


၂၀၁၂ အတြက္.. စိတ္၀င္စားစရာ အေၾကာင္း ေတြ က.. တာက်ိဳးသလို တလေဟာ စီးဆင္း လာ ေန သည္။ အေျပာင္း အလဲ ဆို တာ တခ်ိဳ႕ ကို လည္း..ဗေလာင္းဗလဲ အနည္းအပါး နဲ႕ အတူ ျမင္လာ ေန ရ သည္။  ေသခ်ာတာကေတာ့.. အဓိက ဇာတ္လိုက္ ေတြ အကုန္လံုး လုိလို ဇာတ္စင္ ေပၚ ျပန္ တက္ လာ ၾက သည္။ ဒါဆို ပြဲ ျပီး ေတာ့ မယ္ လား။ မီးကေတာ့ မေသ ေလာက္ ေသးေပ။
-
အိမ္အလုပ္ ဆိုတာမ်ိဳးက..ကိုယ္ရပ္လိုက္ မွပဲ ျပီးတာ မ်ိဳး ဆိုသလိုပင္၊ သတင္းေတြ အတင္းေတြ အဖ်င္းေတြ အညင္းေတြ က လည္း..ကိုယ္ မၾကည့္ပဲ ေန မွပဲ.. ကုန္ မွာ ျဖစ္ေနေလ ေတာ့ ၊ ကြန္ျပဴတာ ေပၚမွာ ပြင့္ေနတဲ့  စာမ်က္နွာေတြ ေရာင္စံု ေတြ  ကို ပိတ္ ျပစ္ လိုက္ ယံု သာ။
-
ဘာပဲေျပာေျပာ..အခု လို အေျခအေန ေတြ ၾကားထဲ မွာ .. ၂၀၀၉ ခု နွစ္ က..နွစ္ဦးကို ၾကိဳရင္း.. စိတ္ကူးယဥ္ အျဖစ္ ေရးခဲ့ ဖူး တဲ့.. ဆယ္လမြန္ငါးတို႕ အျပန္  ဆိုတဲ့.. စာ ကေလး တပုဒ္ ကို ေတာ့.. ျပန္ သတိ ရ ေန မိ သည္။ သံုးနွစ္ ေတာင္ ၾကာခဲ့ ျပီ။ အဲဒီတုန္း ကေတာ့..တကယ့္ကို စိတ္ကူးယဥ္ အျဖစ္ ေရးခဲ့ မိ တာ ပါ ။ တကယ္လည္း  ျဖစ္လာနိုင္ တာ ပဲ -  လို႕ေတာ့..မရဲ တရဲ ထင္ခဲ့ မိ သည္ ေပါ့။

 ညေန..သံုး နာရီေလာက္မွာ..အစီအစဥ္ေတြ ျပီးဆံုးသြားေတာ့ လက္ဖက္ရည္ နဲ႕ စမူဆာ စားသံုးရင္း..ခန္းမတခုလံုး..ျပန္လည္ ကၽြတ္ကၽြတ္ညံ သြားေတာ့သည္။ ႏွဳတ္ဆက္သံ.. ခ်ီးမြမ္းသံ.. ရယ္ေမာသံ.. အားလံုးက..ရင္ထဲက..အသံေတြ.. လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မူ စစ္စစ္ရဲ႕.. အသြင္သ႑န္ေတြ.. လွဳပ္ရွားမူေတြ။ ခန္းမ ထဲက.. တီဗြီ ကလည္း.. ျမန္မာ့အသံက..တိုက္ရိုက္လႊင့္ေနတဲ့.. သဘက္ခါ မွာ က်င္းပမဲ့.. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕.. Inauguration Day အတြက္..ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕..ျပင္ဆင္ပံုေတြ..။ အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္လာပံုေတြ.. ကိုမင္းကိုနိုင္တို႕..ဦး၀င္းတင္တို႕ရဲ႕ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းေတြကို... ထပ္ကာ ထပ္ကာ ထုပ္လႊင့္ေနသည္။

တခ်ိဳ႕လည္း တနာရီ ေက်ာ္ ေမာင္းရမည့္ ခရီး အတြက္..ျပန္တဲ့လူေတြ ျပန္ၾကျပီ။ သူတို႕ အုပ္စုေတာ့.. ေမရာက.. ခုည..ရြာသားေတြ လုပ္မဲ့ မီးပံုပြဲ ကို.. ဆက္ေနပါ..ညအိပ္ပါ.. ဆိုလို႕.. ဒီည မျပန္ေတာ့ဘူးလို႕..ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

-
ဒါဆို..အခု အဲဒီ စိတ္ကူးယဥ္ ထဲ ကလို တကယ္ ျဖစ္ ေန ျပီ မို႕ လား။ 
-
အဲဒီထဲ ကလို  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕ သမၼတက်မ္းက်ိန္ပြဲ ရယ္လို႕ ျဖစ္မလာေသး ေပ မဲ့.. ပု၀ါ နွစ္စ အသာခ် ျပီး သဇင္ေတြ ေ၀ ေန တဲ့.. သူမ ရဲ႕ အျပံဳးမ်က္နွာ ကို ၊ အခမ္းအနားေတြ မွာ၊ ခမ္းခမ္း နားနား ျမင္ေတြ႕ ေန ရ ျပီ။  ေန႕စဥ္ ေန႕တိုင္း ကို ေစာင့္ၾကည့္  ေန ၾက ရ ျပီ။

  ဦး၀င္းတင္ နဲ႕ မင္းကိုနိုင္ ရဲ႕ မိန္႕ခြန္း ေတြ ၊ အေျဖ စကား ေတြ ကို  ထပ္ကာတလဲလဲ ၾကားနာ ဖတ္ရွဳ ေန ရ ျပီ။  

 နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြ လည္း အေတာ္မ်ားမ်ား လြတ္ေျမာက္လာ ၾက ျပီ။ 

အဲဒီ စိတ္ကူးယဥ္  ထဲက.. သူငယ္ခ်င္း တခ်ိဳ႕ပင္ ျမန္မာျပည္ ကို ျပန္သြားၾက ျပီ။ တခ်ိဳ႕ ျပန္ဖို႕ ၾကိဳးစား ေန ၾက ျပီ။ 

တေလာကဆို.. ေနဘုန္းလတ္ ရဲ႕ ပင္လံု စာဖတ္ခန္း ဖြင့္ပြဲ မွာ စကားေျပာ ေနတဲ့ ပံုကေလး ကို ျမင္ရ ေတာ့.. ရင္ထဲမွာ လွိဳက္ကနဲ ျဖစ္သြားရင္း ..စိတ္ကူးယဥ္ ထဲ က.. အနာဂါတ္သုတရပ္၀န္း ဆိုတဲ့.. စာၾကည့္တိုက္ ဖြင့္ပြဲ ေလး ကို သတိရ သြား မိ သည္။
-
ဒါဆို.. အဲဒီ စိတ္ကူးယဥ္  ထဲ က.. က်မ ကိုယ္တိုင္ က ေရာ…။ 
စိတ္ကူးယဥ္ တယ္ ဆိုတာ ..ေမွ်ာ္လင့္တာ။ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ ဆိုတာ မ်က္ေမွာက္ျပဳတာ လို႕ ေျပာနိုင္ယံု က လြဲ လို႕.. ခုထိေတာ့ က်မ မွာ အေျဖ မရွိေသးပါ။


တကယ္ေတာ့..က်မ တို႕ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သား တေယာက္ျခင္း ရဲ႕ လူမူဘ၀ တခု ျခင္း စီ နဲ႕ ယက္ရွယ္ ထား တဲ့.. ျမန္မာျပည္ ရဲ႕ အနာဂါတ္ ဟာ..စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ေတြ ထဲ ကေန.. လြန္႕လူးစ ျပဳ လာ ေန ျပီ လို႕.. ေတာ့ ျဖင့္.. ယံုၾကည္ ခ်င္ လြန္း လွ ပါ ျပီ။


အဲဒီလို ယံုၾကည္ နိုင္ဖို႕ အတြက္ လည္း.. က်မ တို႕ အားလံုး ရဲ႕ လူမူ ဘ၀ တခု ျခင္း စီ ကို..က်မ တို႕ ရဲ႕..အားထုတ္ လုပ္ကိုင္ မူ ေတြ နဲ႕ပဲ..ယက္ေဖာက္ ပံုေဖာ္ ၾက ရ မွာ ပဲ မဟုတ္လား။


ဟိုသီခ်င္း ေလး ထဲ ကလို ဆိုရင္ျဖင့္ .... ေရႊျခည္ ေငြျခည္  တန္း ပါလို႕..ယကၠန္းေရႊစင္ ကန္းေရႊစင္ ေတြ.. တန္းစီ ေန ၾက မွ..ျဖစ္ေပမည္။  က်မ တို႕ ရဲ႕ လက္ခတ္သံ ေတြ လည္း၊  ျမိဳင္ ေန ၾက ရ ေပမည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက..အင္မတန္ နွစ္သက္ ခဲ့ တဲ့.. ဆရာၾကီး ဦးသုခ ရဲ႕ ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါလို႕   ရုပ္ရွင္ ထဲက ..  မေလးလက္ခတ္သံ  ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး ကို .. ဒီနွစ္ ဦး မွာ.. ျပန္ေကာက္ ရ ရင္း .. ခဏ ခဏ  ဆိုညည္း မိ ေန သည္။ အကယ္ဒမီ ရ တဲ့ အထိ ေျပာင္ေျမာက္ လွ တဲ့..ေဒၚေမႏြဲ႕ ၾကီး ... ခေလး သိပ္ တဲ့ အခန္း ေလး ကို ျပန္သတိရ ေတာ့.. ဇာတ္လမ္း ထဲက.. ဘ၀ ေတြ..ခ်စ္ခင္မူ ေတြ..ေႏွာင္တြယ္မူ ေတြ..ရွဳပ္ေထြး မူ ေတြ…။

ဘယ္သူဘယ္သူ ၀င္ကာပါ့.... ခ်ည္ခင္ေထြး
ဘယ္သူဘယ္သူ ၀င္ကာပါ့... ခ်ည္ခင္ေထြး
ရွင္းနိုင္ပါ့ မရွင္ ..   …. ရွင္းနိုင္ပါ့မရွင္း.. ..

သိပ္ကို အလကၤာ ေျမာက္ တဲ့ စာသားေလး ေတြ ပါပဲ။ 

စိတ္ကူး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ နဲ႕..လက္ခတ္သံ ေတြ ျမိဳင္ေန တဲ့ ၾကား ထဲ ကပဲ..   ဘ၀ ေတြ ဆိုတာ.. တခါ တခါ.. ခ်ည္ခင္ ေတြ ေထြး သ လို ရွဳပ္ေထြး ေပြလီ အခက္ ၾကံဳ ၾက ရ တတ္ ျပန္ ေသး တာ ေလ။ အဲဒီေတာ့ လည္း ကိုယ့္ခ်ည္ခင္ ကိုယ္ရွင္း ၾက ရ ။ ျပီးေတာ့ လည္း .. ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ယကၠန္း ေတြ ဆက္ခတ္ ၾက ေပါ့။ 

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ.. ခ်စ္ခင္ ျမတ္နိုးမူ ေတြ.. အခက္အခဲ နဲ႕ ရုန္းကန္ လွဳပ္ရွား အားထုတ္ ရ ျခင္း ေတြ အားလံုး ကို ၊ လွလွပပ ေပါင္းစပ္ ထား တဲ့.. အဲဒီ သီခ်င္း ေလး ကို ထပ္ျပန္တလဲလဲ နားေထာင္ ရင္း.. ေရွ႕ဆက္ ရ မဲ့.. လူ႕ဘ၀ ၾကီး ကို ခ်စ္စဖြယ္ ေကာင္းစြာ တရား သံေ၀ဂ လည္း ရေနမိ တယ္။

အဲဒီလို ဆိုေတာ့ ၊  ဘ၀ တခု ျခင္း စီ နဲ႕ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့.. ေဟာဒီ လူ႕ အ၀န္းအ၀ိုင္း တိုင္းျပည္ နိုင္ငံ ၾကီး တခု အတြက္ မွာ လည္း.. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ… အားထုတ္မူေတြ .. အရွဳပ္ အေထြး ေတြ နဲ႕ ျပည့္နွက္ ..ေရာယွက္ေန  လိမ့္ အံုး မယ္ ဆို တာ လည္း .. အေသအခ်ာ ပါပဲေလ။

ဒါေပမဲ့…သီခ်င္းေလး ရဲ႕ အဖြင့္လို ... ဘုရား ငုတ္တို ေရာင္ေတာ္ လႊတ္ မွ….ပံုေတာ္ဆင္ ၀တ္ၾက ပါစို႕ ..ေမာင္ၾကီးေရ.. ေတာ့္... လို႕ ေတာ့.. ေင့ါေတာ့္ေတာ့္ ေလး မဆို ခ်င္ ေတာ့ပါ။ 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ... ဘ၀ ေတြ အားလံုး နဲ႕ အတူ.. ဒီနိုင္ငံၾကီး လည္း ေရႊျခည္ ေငြျခည္ေတြ တန္းပါေစ  .. လို႕.. နွစ္သစ္ မွာ ေတာ့..ဆုေခၽြ လိုက္ ခ်င္ပါရဲ႕။

--------

ေက

၂၃ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၂

ဆက္စပ္ဖတ္ရန္-

ဆယ္လမြန္ငါးတို႕အျပန္

မွတ္ခ်က္- သီခ်င္း source အား ေက်းဇူးအထူးတင္ပါသည္။

◦

ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါေစ

ရသ နဲ႕ သုတ - နည္းပညာ နဲ႕ သဘာ၀ - အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ - ယခု နဲ႕ ယခင္

မ်က္ရွဳ ကေန..နွစ္ပတ္လည္ အတြက္ စာတပုဒ္ ေလာက္ ေရးပါ လို႕ ေျပာလာသည္။ တကူးတက စာမူ ေတာင္းရ ေအာင္ ၊ ကိုယ္က လည္း ဘာၾကီးမွ မဟုတ္ ေန ပါ လား။ မ်က္ရွဳ ဆိုတာက ေရာ..ဘာေလး မို႕ လဲ ။ 

မ်က္ရွဳ ဆိုတဲ့.. စာမ်က္နွာ ေလး ကို.. ခုတေလာ ဟိုမွာ ဒီမွာ ေတြ႕ရင္း.. ပံုမွန္ လို ၀င္ဖတ္ ၾကည့္ ေန တာ ေတာ့ ၾကာျပီ။ စိတ္၀င္စား စရာ၊ အနုပညာ စာေပ လက္ရာ အေဟာင္း ေလး ေတြ လည္း ေတြ႕ ရ တတ္ သည္။ ဖတ္ခ်င္စရာ .. ရသ - သုတ စာေပ ေလး ေတြ လည္း ၊ အေၾကာင္း စံု သည္။ သတင္း ေလး ေတြ လည္း ၾကိဳၾကား ေတြ႕ ရ သည္။ ေခတ္ေပၚ နည္းပညာ ကို အသံုးခ် ျပီး ၊ စုစု စည္းစည္း အြန္လိုင္း မဂၢဇင္း ေလး တခု အျမဳေတ ဖို႕ ၾကိဳးစား ေန တဲ့ ၊ သူ တို႕ေတြ က ၊ ျမန္မာျပည္ ထဲက ၊ လူငယ္ ေလး ေတြ ဆိုတာ သိရ ေတာ၊ ပိုလို႕ ေတာင္၊ စိတ္၀င္စား မိ ေတာ့ သည္။ ဒီစာမ်က္နွာ ေလး ေပၚ မွာ ၊ သူတို႕ေလး ေတြ ရဲ႕၊ ေခတ္အျမင္ ေတြ ကို ေတြ႕ လိုက္ ရ သည္။ ေခတ္အၾကိဳက္ ေလး ေတြ ကို လိုက္ဖတ္ မိ သည္။ အထူးသျဖင့္ ေတာ့ ၊ အနုပညာ စာေပ အေဟာင္းေလး ေတြ ကို..ေလးစား ထိန္းသိမ္း လို တဲ့..သူတို႕ စိတ္ထား ေလး ေတြ ကို .. နွစ္ လို မိ သည္။ 

ဒီလို နဲ႕.. ေ၀ါဟာရအျပိဳင္ ေလး တခ်ိဳ႕ ၊ ေခါင္း ထဲ ေရာက္ လာ သည္။

ရသ နဲ႕ သုတ.. နည္းပညာ နဲ႕ သဘာ၀ ... အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္  .. 


++++++

တကယ္ေတာ့...ေအးလဲ့ေလး.. ေျပာလာတုန္း ကေတာ့၊ အေတြး ထဲ မွာ၊ စာစီ စိတ္ကူး ထား တဲ့၊  အေၾကာင္းအရာ ေလး ေတြ၊ နွစ္ပုဒ္ သံုးပုဒ္ ရွိ ေနျပီး သားမို႕၊ ၀မ္းပမ္းတသာ ပဲ ၊ ရသ ေလး တပုဒ္ ေရးေပး မယ္လို႕.. ကတိ လြယ္လြယ္ ေပး လိုက္ မိသည္။ စိတ္ထဲမွာ လည္း၊ ၀တၱဳေလး တပုဒ္ ေရးခ်င္ စိတ္ တအား ျပင္းပ် ေန သည္ ေလ။  “ ရွင္…၀တၱဳေတြ ေရး မေန နဲ႕..သိပ္မေကာင္းဘူး ...ရိုးရိုး ေဆာင္းပါး ပဲ ေရးပါဟာ ” လို႕ .. အရင္းနွီး ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ က.. ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း အၾကံ ေပး ထား တာေတာင္ ၊ အမွတ္မရွိ ေရးခ်င္ ေန ေသး သည္။ 

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့.. ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္ ေတြ မွာ၊ လူေန မေကာင္း..စိတ္ေန မေကာင္း ေတြ ျဖစ္ျပီး ၊ စာေလး တပုဒ္ ေရး ဖို႕ေတာင္ အခ်ိန္မရ ၊ ခံစားခ်က္ ေတြ ဖမ္းခ်ဳပ္ ဆုပ္ကိုင္လို႕ မရ ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ ရ သည္။ ရတဲ့ အခ်ိန္ေလး မွာ ၊  စိတ္ကို အတင္း သြင္းျပီး ၊ ကြန္ျပဴတာ ေရွ႕ ထိုင္.. ဇာတ္လမ္းကေလး ကို စ ၾကည့္ သည္။ တပုိဒ္  နွစ္ ပိုဒ္ ေတာ့ ဟုတ္ ေသး သည္။ တနာရီ နွစ္နာရီ .. ထိုင္ စိတ္ကူး ။ မရ ေတာ့...။ ဘာမွ ထပ္မရ ေတာ့..။ တရက္ နွစ္ ရက္ ထပ္ၾကိဳးစား လည္း ဘာမွ ထူး မလာ ။ ကိုယ္ေရးထား တာ ၾကီး ကို လည္း မၾကိဳက္ ေတာ့။ ကိုယ့္ ဇာတ္ကြက္ ေတြ ကပဲ မခိုင္မာ သလို ။ အဲလို နဲ႕ ၊ မိုက္ကရိုေဆာ့ဖ္ ၀ါ့ဒ္ ရဲ႕ စာမ်က္နွာ ေတြ သာ၊ အေဟာင္း ပိတ္လိုက္ ၊ အသစ္ ဖြင့္ လိုက္ နဲ႕ အခ်ိန္ ေတြ ကုန္သြား သည္။ တမ်က္နွာ ေတာင္ ျဖစ္ျဖစ္ မ ျမည္ ခဲ့ ။ အဲဒီ အေၾကာင္းေလး ေတြက..စိတ္ကူး ထဲ မွာ တုန္းက ေတာ့.. သိပ္ ကို လွ ေနခဲ့ တာ ပါ ။ ခုက် ေတာ့မွ..ဘာျဖစ္လို႕.. ၾကြ မလာ သလဲ။ 

စာတပုဒ္ ဟုတ္ဟုတ္ ညားညား ခ် ေရး ဖို႕ တကယ္ မလြယ္ ဘူး ဆိုတာ ခုမွ သိတာေတာ့ လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေလ်ာက္ေလ်ာက္လ်ားလ်ား ရသ ၀တၱဳ တပုဒ္ ဖန္တီး ထုတ္လုပ္ဖို႕က၊ ပိုျပီး ခက္ခဲ တယ္ ဆို တာ ကို ေတာ့.. သိပ္မၾကာခင္ က မွ .. လက္ေတြ႕က်က် ၀န္ခံ မိ တယ္ ဆိုပါေတာ့။

 အနည္း နဲ႕ အမ်ားေတာ့..လူတိုင္း လို ၊ စာေရး တတ္ ေပ မဲ့ ၊ သူတပါး ဖတ္ခ်င္ေအာင္ ၊ စြဲျငိ ေအာင္ ၊ အနုပညာ သက္၀င္ ေအာင္ ေရး နိုင္သူ က ေတာ့ လက္ခ်ိဳး ရီ လို႕ ရ ေန သည္ မဟုတ္လား။   နုနုရည္ (အင္း၀) ရဲ႕ ျမစိမ္းျပာ ကမာရြတ္ လို ၊ သိန္းေဖျမင့္ ရဲ႕ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား လို ၊ ၾကည္ေအး ရဲ႕.. အျပင္ကလူ လို၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ရဲ႕ - ေသြး လို၊ ခင္ေဆြဦး ရဲ႕ တို႕တိုင္းဌါနီ လို ၊ ျမသန္းတင့္ ရဲ႕ ဓါးေတာင္ လို.. တကယ့္ ဂႏၶ၀င္ ေတြ  .. အၾကိဳက္ေတြ .. ေခါင္းထဲ တန္းစီ ေပၚလာ ေတာ့ .. ၾကက္သီး မ်ား ေတာင္ ထ မိ သည္။ ျပီးေတာ့ .. ဆယ္တန္း မွာ သင္ခဲ့ ရ တဲ့ .. ေလထန္ကုန္း ၀တၱဳၾကီး ။ အဲဒီ တုန္းကေတာ့..သဒၵါ ေတြ၊ ေ၀ါဟာရ ေတြ ကိုသာ အာရံု ထား ခဲ့ ရ တာ မို႕.. သူ႕စာေပ အနု ရသ ကို ေတာင္ ေသခ်ာ မခံစား မိ ခဲ့ ပါ ။ ခု ျပန္ဖတ္ ၾကည့္ ေတာ့မွ .. စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ေရး သား ပံုေဖာ္ ခဲ့ တဲ့ .. သူ႕ဇာတ္ေကာင္ ေတြ .. ဇာတ္လမ္း ဇာတ္ကြက္ ေတြ ။ အဲဒါေတြ ထက္၊ ပို စိတ္၀င္ စား စရာ ေကာင္း တာ က.. ဒီ ကမၻာေက်ာ္ ၀တၱဳ ၾကီး ကို.. သူ႕ဘ၀ တခု လံုး မွာ အဲဒီ တအုပ္ ပဲ ေရး ခဲ့ တာ ဆို တဲ့ .. စာေရးသူ အင္မီလီ ဘရြန္တီ ။

 ကိုယ့္အေတာင္ ကိုယ္ျပန္နွုတ္ ျပီး ယကၠန္းယက္ တဲ့ ပံုျပင္ထဲက ဗ်ိဳင္းမေလး လို၊ သူ႕ မေပ်ာ္ရႊင္မူ ေတြ ကို ၊ တတိတိ နဲ႕ ဆြဲထုတ္ ဖန္တီး ခဲ့ တဲ့.. ၀တၱဳ ေတြ ရဲ႕ အဆံုး ... ပင္လယ္ဆီ ကို ထြက္ခြါသြား တဲ့.. ဗာဂ်ီးနီးယား၀ုဖ္ ရဲ႕... ဘ၀ အဆံုးသပ္ က လည္း အသဲေအး စရာ ေကာင္း လြန္း ေန သည္။ ၂၁ ရာစု အေမရိက ရဲ႕ နာမယ္ေက်ာ္ ၀တၱဳေရး ဆရာ Franzen  ဆိုလွ်င္၊ သူ႕ရဲ႕ နာမယ္ေက်ာ္ .. ေနာက္ဆံုး ၀တၱဳ Freedom ကို .. ကိုးနွစ္ ၾကာေအာင္ ေရး ခဲ့ သည္။ စာေရး ျခင္း ကိုပဲ.. အသက္ရွဳ သလို ၊ ထမင္းစားသလို လုပ္ ကိုင္ျပီး .. သူ စာေရး တဲ့ အခ်ိန္ ဆို .. အင္တာနက္ ကို ပလပ္ ကေန ဆြဲ ျဖဳတ္ ထား သတဲ့ ။ စာေရး ဖို႕ အတြက္ သီးသန္႕ စီစဥ္ ထား တဲ့ အခန္း ထဲ မွာ .. စကားေျပာ ခန္း ေတြ ကို .. အသံထြက္ ျပီး ေရး တယ္ လို႕ အင္တာဗ်ဴး တခု မွာ ဖတ္လိုက္ ရ သည့္ ။  အံ့ဘြယ္သရဲ စာေရးနိုင္သူ မ်ား ပါေပ။ 

အခုေခတ္ စာဖတ္ သူ ေတြ ဟာ..  ခံစား ဖို႕ ထက္ .. သိ္ ဖို႕ အတြက္ .. စာေတြ ပိုဖတ္လာ ၾက လိမ့္ မယ္ လို႕. ...ဆရာ ေက်ာ္၀င္း ေရးခဲ့ တုန္းက၊ သေဘာက် ေခါင္းညိမ့္ မိ ခဲ့ ဘူး သည္။ ကိုယ္တိုင္ လည္း ရသ စာ ေတြ ကို မဖတ္ျဖစ္ပဲ အေတာ္ၾကာ ေအာင္ ေန ခဲ့ ဘူး သည္။ လူေတြ နဲ႕ လူ႕ပတ္၀န္းက်င္ အေၾကာင္း သိနားလည္ ဖို႕ တင္ မက .. ခံစားနည္းလည္ ဖို႕ လည္း လိုအပ္ လွ သည္ ဆို တာ ကို.. တေက်ာ့ျပန္ လက္ခံ ခဲ့ သည္ မွာ .. သိပ္ မၾကာလွ ေသး။ ခံစားနားလည္ ရင္း .. သိ နားလည္ သြား မည္ ဆို လွ်င္ ေတာ့ ၊ အတိုင္းထက္ အလြန္ .. ရသ ေပၚ သုတ ဆင့္ ေပါ့ ။ သူတို႕ နွစ္ခု ဟာ ေပါင္းစပ္ နိုင္ သည့့္ မိတ္ဖက္ ေတြ ပဲ မဟုတ္လား။ ေသခ်ာ တာ ကေတာ့.. လူသားေတြ ရဲ႕ စိတ္အာဟာရ အတြက္ .. ရသ- သုတ အခ်ိဳး  အစား က်န ဖို႕ သိပ္ကို လိုအပ္ ေန ေပ ျပီ္။ 

အထူးသျဖင့္ .. နည္းပညာ နဲ႕ ရုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာက... ပိုျပီး အေလးသာ သလို ျဖစ္ လာ ေနတဲ့ ၊ အခု ေခတ္ အခ်ိန္ အခါ မွာ.. ကိုယ္က်င့္ တရား ၊ အေတြးအေခၚ ပိုင္း နဲ႕ လူ႕သဘာ၀ ေတြကို နွိဳက္နွိဳက္ ခၽြတ္ ခၽြတ္ .. နက္နက္ နဲ နဲ.. လွလွ ပပ ေဖာ္ျပ ေပး နိုင္ တဲ့ ၊ ရသ စာေပ ေကာင္း ေတြ .. ၀တၱဳ ေကာင္း ေတြ ပိုလို႕ ေတာင္ လိုအပ္ ေန ေတာ့ သည္။ 

ထားေတာ့.. ရသ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သုတ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ခုအခ်ိန္ မွာ က.. ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာ ေတြ ေၾကာင့္  စာေရး ခ်င္သူ တိုင္း လြယ္လြယ္ ကူကူ .. ေကာင္းကင္ထက္ မွာ .. စာေရး နိုင္ေန ၾကျပီ ..။  ေရး လည္းေရး ေန ၾက ျပီ မဟုတ္လား ။ စာဖတ္သူ ေတြ ဆီ ၊ အလြယ္တကူ ေရာက္ရွိ နိုင္ ေန ျပီ မဟုတ္လား။ 

သို႕ေပမဲ့... စာဖတ္ပရိသတ္ ဆို တဲ့ အေရးအၾကီးဆံုး  အခ်က္ နဲ႕ စာေရးဆရာ လား... စာေရးသူ လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းၾကီး က ေတာ့.. ရွိေန သည္ေပါ့။ ပံုနွိပ္မွ စာေကာင္းတာ လား...အယ္ဒီတာ ျဖတ္မွ စာေကာင္း တာ လား ဆို တာ လည္း .. ဆန္းစစ္ စရာ လို လာ သည္။ အရည္ အေသြး ေကာင္း လို႕ လူေတြ ဖတ္သလား … လူ အဖတ္မ်ား လို႕ အရည္အေသြး တခု ရိွသြားသလား ဆိုတာလည္း.. စဥ္းစားစရာ ။ ဘာလို႕ ဆို .. ဒီေခတ္မွာ စာတပုဒ္ ဟာ.. လူေတြဆီ ကို ( စာဖတ္သူ လို႕ မသံုး ပါ) မ်ားမ်ား ျမန္ျမန္ ေရာက္ဖို႕ သိပ္ကို လြယ္ကူ လြန္း လွ သည္။ 

ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာ ေတြ ေအာက္ မွာ ကမၻာၾကီးက၊ ျပားျပား လာ သေလာက္... စည္းမ်ဥ္း ကန္႕သတ္ခ်က္ ေတြ ကလည္း  ၀ါး..၀ါး လာ သည္။ ဆရာ၀န္ ေဆးစာ နဲ႕ ၀ယ္ရ မဲ့ ေဆးေတြကို.. အင္တာနက္ က တဆင့္..  လို သေလာက္ ၀ယ္ယူ လို႕ ရ ေနျပီ။  တန္ရာ တန္ဖိုး ေပး၀ယ္ ရ မဲ့၊ သားေရဖံုး ကဒ္ထူ စာအုပ္ တအုပ္ ကို၊ အီးဘြတ္ခ္ ဆိုျပီး ကြန္ျပဴတာ တက္ဗလက္ ေတြ ေပၚ မွာ.. အလကား ဖတ္ လို႕ ရ နိုင္ ေန ျပီ။ မူပိုင္ တၾကိမ္ျပဳ ထားတဲ့ ၊ ေတးေရးဆရာ တေယာက္ ဟာ ၊ အင္တာနက္ ယူက်ဳ ေပၚက .. သူ႕သီခ်င္း ေတြ အတြက္ .. ဘာ မွ ေျပာ လို႕ မရ ေတာ့ ျပီ။ 

နည္းပညာလွိဳင္း ကို လူေတြက စီးေနၾက သ တဲ့ ။ ဒါဆိုရင္ လိွဳင္းလံုးၾကီး ေတြ ၊ ၾကီးသထက္ ၾကီး လာရင္း ၊ လူေတြ နဲ႕ လူ႕ပစၥည္း ၊ လူ႕ အရည္အေသြး ေတြ ကို ၀ါးျမိဳ နစ္ျမဳပ္ ေစ မဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ေတြ ေရာ ျဖစ္ မလာ နိုင္ ဘူး လား။ 

ခက္တာက.. ေတာင္ျပိဳတာကို လက္ နဲ႕ ကာ လို႕ မရ ။ ေခတ္တေခတ္ ေျပာင္းလာ တာ ကို  ေခတ္အေဟာင္း နဲ႕ နွိဳင္းယွဥ္ ဆန္႕က်င္ ေန လို႕ လည္း မျဖစ္ ။

တခ်ိန္ခ်ိန္ မွာ၊ စာအုပ္ ဆိုတာ ေတြ ေပ်ာက္သြား ေတာ့ မလား …. သတင္းစာ ေတြ မလို ေတာ့ ဘူးလား…. လူေတြ တကယ့္ဘ၀ ထဲ ကေန.. ပံုရိ္ပ္ေယာင္ ဘ၀ ေတြ ထဲ မွာ ပဲ ရွင္သန္ ၾက ေတာ့ မွာ လား ….. အနတၱ အမွန္ တရား နဲ႕ လူ႕ က်င့္၀တ္ ဆို တာ ေတြက ေပ်ာက္ကြယ္ သြား ေတာ့ မွာ လား …. ေနာက္ဆံုး ၊ မေသ နိုင္ ေတာ့ တဲ့ လူ ေတြ နဲ႕ ကမၻာၾကီးက ေလးလံ ၀န္ပိ လာ ေတာ့ မလား ….. ရူပသိပၸံ ပညာရွင္ ၾကီး စတီဖင္ ေဟာကင္း ေျပာသလို ၊ အခု ထဲက တျခား ျဂိဳဟ္ ကမၻာ တခုခု ၊ ရွာထား ရ ေတာ့ မလား။ 

က်မ ကိုယ္တိုင္ ကေတာ့့.. သဘာ၀ ကို ယံုၾကည္ ခ်င္သူ သာ ျဖစ္ပါသည္။ နည္းပညာ ကို မကိုးကြယ္ လို ပါ။ သဘာ၀ၾကီးက ၊ သဘာ၀ က်က် ၊ သဘာ၀ အတိုင္း ၊ လွပစြာ လံုေလာက္စြာ ၊ ေပးထားျပီးသား ၊ ရွိေန ျပီး သား လို႕ ထင္သည္။ မလံုေလာက္ မေစ့ငွ ေတာ့ လို႕ ၊  အက်ည္းတန္ အရုပ္ ဆိုး လာ ခဲ့ ျပီ…. ကမၻာၾကီး မွာ ၊ အႏၱရယ္ ေတြ မ်ားလာျပီ ဆို ရင္ လည္း ၊ ဒါဟာ တရား ကိုယ္ ၊ သဘာ၀ တခု  သာ ပင္။ သို႕ေပ မဲ့ ၊ အခု ေခတ္ လို၊ နည္းပညာ ရဲ႕ လြယ္ကူ ေခ်ာေမြ႕မူ ေတြ နဲ႕ ၊ သဘာ၀ ရဲ႕ ပင္ကိုယ္ အစစ္ျဖစ္္ မူ ေတြ ၊ တြန္းထိုး ယွက္ႏြယ္ ေန တဲ့ ၊ အေန အထား မွာ ၊ တယူသန္ ခ်င္ ေန လို႕ လည္း မရ ေတာ့ ျပီ။  မသဲမကြဲ အယူအဆ ေတြ ေခတ္မီ လာ သည္ ။ ေ၀ေ၀ ၀ါး၀ါး ၾကားထဲက သံုးသပ္ ရတာ က ၊ ပို အဆင္ေျပ တတ္သည္။ ( ယခု ေရးထားတဲ့ စာ လို မ်ိဳး ေပါ့ )

ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. အြန္လိုင္း ေပၚ က၊ ဖ်တ္ဖ်တ္လပ္လပ္ သတင္း တို ထြာေလး ေတြ .. ေပါ့ေပါ့ ပါးပါး စာေၾကာင္း ေလး ေတြ .. မတိုမရွည္ စာမူ ေဆာင္းပါး ေလး ေတြ ကို ပံုမွန္ ဖတ္ ျဖစ္ ေန တဲ့ ၾကား က .. ေလးေလး လံလံ စာအုပ္ ထူထူ တအုပ္ ထဲ က ..  ခဲရာ ခဲဆစ္ ၊ ခဲစာလံုး ေသးေသး ေလး ေတြ ကို ၊ ရွည္ရွည္ လ်ားလ်ား အခ်ိန္ ေတြ ေပး ျပီး .. ဖတ္ခ်င္ ေန ေသး သည္။  ကြန္ျပဴတာ တက္ဗလက္ မ်က္နွာျပင္ ေပၚ က .. အီးဘြတ္ခ္ ကေလး ကို တရႊပ္ ရႊပ္ ဟိုလွန္ ဒီလွန္ လုပ္ေန ရင္း .. စာအုပ္စင္ ေပၚက ၊ တကယ့္ စာအုပ္ ေတြ ရဲ႕ အေႏွာင့္ ေလး ေတြ ကို  ေခါင္း ေလး ေစာင္းျပီး ၾကည့္ရင္း..လက္ေခ်ာင္းေလး ေတြ နဲ႕ ပြတ္သပ္ ေရြးခ်ယ္ ရ တာကို  ပို ေက်နပ္ ေန မိ သည္။  တေျပးတည္း လို .. ေ၀မွ် ဖတ္ရွဳ ရင္း အျပန္အလွန္ ေလးစား ခင္မင္ ေန ၾက တဲ့ ၊ စာေရးေကာင္းသူ ေတြ ၾကား ထဲ ကေန .. စာေရးဆရာ ဆို တဲ့ တကယ့္ စာေရးသူ တခ်ိဳ႕ ကို ၊ ေငးေမာ အားက် တန္ဖိုး ထား ေန ျမဲ ျဖစ္ သည္ ။ လူမူ ကြန္ယက္ တခု ေပၚ မွာ.. ခင္မင္ထား တဲ့၊ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ တေယာက္ နဲ႕ .. အယူ အဆ မတူ လို႕ အျငင္းပြား ရ တာ ထက္ ..  တခါမွ မသိကၽြမ္း ဖူး တဲ့ လူစိမ္း တေယာက္ကို..  ေစ်းမွာ လူျခင္း ၀င္တိုက္ မိ လို႔ .. ေဆာရီးပါ လို႕ ေတာင္းပန္ လိုက္ ရ တာ က .. ပိုေတာင္ အဓိပၸါယ္ ရွိ ေန ေသး သည္ ဟု .. ရြတ္တြတ္တြတ္ ထင္ မိ ျပန္ သည္။ ကြန္ယက္ေပၚက သူငယ္ခ်င္း က..  သူေျပာခ်င္ရာ ေျပာျပီး .. အစက္ကေလး နွစ္စက္ နဲ႕ လက္သဲကြင္းေလး တခု ေပါင္းစပ္ ထား တဲ့ အျပံဳး အရုပ္ကေလး တခု ေပး လိုက္ တာ ထက္ .. ခုနင္က ေဆာရီး လို႕ ေတာင္းပန္ လိုက္လို႕.. ရပါတယ္..လို႕ ျပန္ေျပာ တဲ့ .. လူစိမ္း တေယာက္ ရဲ႕ ၀တ္ေက် တန္းေက် အျပံဳး စစ္စစ္ တခု က.. ပို ျပီး ေက်နပ္ စရာ ေကာင္း သလို ။ အင္တာနက္ ယူက်ဳ မွာ.. သီခ်င္း မ်ိဳးစံု ကို.. စိတ္ၾကိဳက္ ေမႊေနွာက္  နားေထာင္ ရ တာ ထက္ .. ေရဒီယို မွာ အလွည့္က် လႊင့္ တဲ့ .. သီခ်င္း အေဟာင္းေလး ေတြ ကို ေစာင့္နား ေထာင္ ခဲ့ ရ တဲ့ အခ်ိန္ ေတြ ကို  လြမ္းဆြတ္ ေန ရ သည္ ကလည္း အရသာ။ 

အေဟာင္း ေတြ ကို ပဲ တမ္းတ ရင္း ၊ ေရွးရိုးစြဲ ေခတ္ေနာက္ျပန္ ခ်င္ တာ ေတာ့ မဟုတ္ ပါဘူး။ ေခတ္ေဟာင္း ေတြ ကို ၊ တန္ဖိုးထား ခ်င္ မိ တာ ပဲ ျဖစ္မွာ ပါ ။ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ယွဥ္တြဲေနတဲ့ အလွ ကို သာ၊ ေဖာ္ထုတ္ ေစ လို တာပါ။ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ဆိုတာ၊ တကယ္ ေတာ့ ၊ လူၾကီး နဲ႕ လူငယ္ ပဲ မဟုတ္ လား ။ လူငယ္ေတြ က၊ စြမ္းေဆာင္အား ပို ၾကီး ေပ မဲ့ ၊ အသစ္ အသစ္ ေတြ ပို ဆန္းျပား လာ ေပ မဲ့ ၊ လူၾကီး ေတြ ကို ေခ်ာင္ထိုး ဖို႕ မျဖစ္သင့္ သလို ၊ အေဟာင္း ေတြ ကို လည္း ပစ္ပယ္ လို႕ မရ နိုင္ ေပ။ 

က်မ ကေတာ့ ၊ လူၾကီး သူမ ေတြ ကို ျမင္ တိုင္း.. သူတို႕ ေနရာ ကေန ၀င္ စဥ္းစား ရင္း.. ၾကိဳတင္ အုိ ၾကည့္ တတ္ သည္။ ဘ၀ တခု ကို သူတို႕ ဘယ္လို ျဖတ္သန္း ခဲ့သလဲ .. အိုမင္း ျခင္းကို သူတို႕ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ သလဲ … ေသဆံုးျခင္းကို သူတို႕ ဘယ္လို ေမွ်ာ္လင့္ သလဲ စသျဖင့္ ၊ ေတြးစရာ မရွိ  ရွာၾကံ ျပီး ၊သူမ်ား အတြက္ပါ  ၀င္ေတြး ၾကိဳေတြး ေန တတ္သူ ။ 

တေလာက .. အမ်ိဳးသား ဖက္က ၊ ေဆြနီး မ်ိဳးစပ္ ေတာ္ တဲ့.. အဘိုးၾကီး ၊ အဘြားၾကီး ဇနီးေမာင္နွံ နွစ္ေယာက္ မွာ .. ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ကြယ္လြန္ သြားသည္။ တေယာက္ တည္း က်န္ခဲ့ တဲ့.. အဘြားၾကီး က၊ သတိရ စရာ ေတြကို ေရွာင္ရွား ခ်င္ လို႕ လား.. အိုစာ မင္းစာ လိုအပ္ လို႕လား ေတာ့ မသိ.. သူတို႕ အနွစ္ ေလးဆယ္ ေလာက္ အတူတူ ေနထိုင္ ပိုင္ဆိုင္ ခဲ့ တဲ့ အိမ္က်ယ္က်ယ္ ေလး ကို ေရာင္းျပီး.. အိမ္ေသးေသး ေလး တလံုး မွာ ေျပာင္း ေန သည္။ 

အိမ္ေျပာင္း ဖို႕ ၊ သြားျပီး ကူညီ သိမ္းဆည္း ရင္း.. သီခ်င္း ခ်စ္ တဲ့.. စာအုပ္ ခ်စ္ တဲ့.. က်မ တို႕ ဇနီးေမာင္နွံ ကို  ဓါတ္ျပားစက္ ကေလး နဲ႕ အတူ .. ဓါတ္ျပားေဟာင္း တခ်ိဳ႕.. စာအုပ္ အေဟာင္း တခ်ိဳ႕.. ေပး လာ သည္။ ၀င္းဦး ရဲ႕ ဓါတ္ျပား ေဟာင္းၾကီး ေတြ ကို၊ ၀မ္းသာ အားရ ၾကည့္ရင္း.. အေမြလား လက္ေဆာင္လား မခြဲ ျခား နိုင္ ခင္ မွာ၊ အဘြားၾကီး ရဲ႕ မ်က္၀န္း ေတြ ေၾကာင့္ ၊ သူတို႕ မယူ ရက္ နိုင္ ပါ ။ ဒါေပမဲ့ ၊ ဒီ - ဓါတ္ ျပားစက္ ကေလး ရဲ႕သမိုင္း နဲ႕ အတူ ... အန္တီ့ မွာ တျခား လည္း ဘယ္သူ မွ ... ဒါေတြ ကို တျမတ္တနိုး ... လက္ဆင့္ကမ္း သိမ္းဆည္း မဲ့သူ မရွိဘူး... ၾကံဳလည္း ၾကံဳၾကိဳက္ ေနတာ မို႕ လက္ခံပါ .. လို႕ ဆို တာ ေၾကာင့္ .. ဓါတ္စက္ အေဟာင္း ေလး နဲ႕ ဓါတ္ျပားေဟာင္း ေလး တခ်ိဳ႕၊ က်မ တို႕ ဧည့္ခန္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလး ထဲ ကို၊ ေရာက္လာ ခဲ့ ေတာ့ သည္။  

အင္ဂလို ကျပား ျဖစ္ တဲ့၊ သူတို႕ ဇနီးေမာင္နွံ နွစ္ေယာက္ က ၊ ၁၉၆၂ လြန္ ကာလ ၊ ျမန္မာနိုင္ငံ မွာ၊ အဂၤလိပ္နာမယ္ နဲ႕ ကျပားေတြ ေတြ ကို၊ အစီအစဥ္ ရွိရွိ ၊ ေမာင္းထုတ္ ေနတဲ့ အခ်ိန္၊ တဖက္ မွာ လည္း၊ လူဦးေရ နည္းပါးေသး တဲ့ ၾသစေၾတလ် နိုင္ငံက ၊ ေလယဥ္ လက္မွတ္ ဖိုး ပါ ေပး ျပီး၊ ေခၚယူ ေန တဲ့ အခ်ိန္ မွာ၊ ေရာက္လာ ၾက တာ ပါ။ ေရာက္ကာစ  နွစ္ေတြ မွာ ၊ ျမန္မာျပည္ ကို လြမ္းလြန္း လို႕၊ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ေအာင္၊ သူ႕ အမ်ိဳးသား က .. ၀ယ္ေပး ခဲ့ တဲ့၊ ဓါတ္ျပားစက္ကေလး နဲ႕ ၀င္းဦး ရဲ႕ ျမန္မာ သီခ်င္း ဓါတ္ျပား ေတြ ဟာ.. အခု ေတာ့၊ က်မ  အလြမ္းေျပ ဖို႕ နားေထာင္ ေန ရ ျပီေပါ့။ 

ဒီစာေလး ကို ေရးေနရင္း ၊ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ အေၾကာင္း၊ ပိုျပီး ကြဲျပား ခံစား နိုင္ေအာင္၊ ၊ ဓါတ္စက္ ကေလး ကို ဖြင့္ နားေထာင္ မိ ျပန္ သည္။ အရင္ ကလည္း.. ခဏ ခဏ နားေထာင္ေလ့ ရွိ သည္။ သူက.. စီဒီ ပေလာယာ က လာတဲ့ အသံ နဲ႕ မတူ.. တမူ နွစ္သက္ စရာ ေကာင္းလွ သည္။ ေျပာသာ ေျပာတယ္.. ဒီ ဓါတ္ျပားစက္ ကေလး က လည္း ..ရကတည္းက၊ ၀င္းဦး သီခ်င္း ေလး ေတြပဲ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ နားေထာင္ ေနခဲ့ရ တာ။ ရန္ကုန္ ျပန္တုန္းက၊ လက္လွမ္းမီ သေလာက္ ၊ျမိဳ႕ထဲက ဆိုင္ေတြ မွာ လိုက္ရွာ ၀ယ္ ေပမဲ့ လည္း.. တျခား ျမန္မာ ဓါတ္ျပားသီခ်င္း အေဟာင္းေတြ ဘယ္လိုမွ ရွာ မေတြ႕ ေတာ့ ။

ေဆြးေျမ႕ေန တဲ့ စကၠဴပတ္ ကေလး  ထဲ က.. ဓါတ္ျပားေလးကို ရြရြ ေလး ထုတ္ ။ ဓါတ္စက္ ရဲ႕ အခံ ျပားေလး ေပၚ ... သာသာ ေလး ခ် ။ အပ္ျခစ္ တဲ့ ေမာင္းတံ ေလး ကို .. ဖြဖြ ေလး ဓါတ္ျပား စြန္းေပၚ တင္ လိုက္ လို႕ ... ရွဲ…. ဆိုတဲ့ အသံေလး က စ ၾကား ကတည္း က ကို.. ရင္ခုန္ စရာ ေကာင္း ေန ျပီ ။ ဟိုတုန္းက .. ရုပ္ရွင္ မျပ ခင္.. အလံေတာ္ ကို အရင္ အေလးျပဳ တဲ့ အခါ .. မွဳန္မွဳန္ ၀ါး၀ါး ျဖစ္ေန တဲ့ ပိတ္ကား ေပၚ မွာ …' ျဖစ္' ျဖစ္'….'.ျဖစ္' ျဖစ္' နဲ႕ ျမည္ ေန သလို မ်ိဳး လည္း .. ဖြင့္ကာစ မွာ  ခဏ ၾကား ရ လိမ့္ မယ္။ ျပီးရင္ အပ္ကေလး ျငိမ္သြား ျပီ ဆို တာ နဲ႕ .. ပီသ ၾကည္ျမ တဲ့  ၀င္းဦး ရဲ႕ ေတးသံ သာသာ က .. ျမိဳ႕မ တီး၀ိုင္း ၾကီး ေရွ႕ ပဲ  ခ်က္ျခင္း ေရာက္ သြား သလို ။ တကယ္ေတာ့ .. ပီသ တယ္လို႕ပဲ  သံုးရင္ ပိုမွန္ ေပ လိမ့္ မည္။ analog နည္း က .. မူရင္း သီဆို တီးခတ္ မူ ကို ၊ နားေထာင္သူ ဆီ  တိုက္ရိုက္ ပို႕ေပး လိုက္ တာမို႕ .. digital နည္း လို 1  ေတြ 0 ေတြ ... ခြဲ လိုက္ .. ျပန္စုဖမ္း လိုက္ လုပ္စရာ မလို .. ၾကည္ျမ ေနဖို႕ မလို ပဲ နဲ႕ကို.. သဘာ၀ အတိုင္း .. ပီသ ေန ေတာ့ သည္။ 

ဒါဆိုရင္ ... က်မ တို႕ ေတြ သဘာ၀ အတိုင္း ပီသ ခ်င္ သ လား ... သဘာ၀ ကို ျခယ္လွယ္ ျပီး မွ၊  ၾကည္ျမ ခ်င္ သလား ... ။ ေတြး စရာ ....။ အေဟာင္း ေတြကို ျပစ္ပယ္ ျပီး ၊ အသစ္ ေတြ ေနာက္ခ်ည္း လိုက္ ၾက မလား ၊ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ကို ေပါင္းကူး ဆက္ႏြယ္ မလား ဆို တာ ကေတာ့၊ ေတြးစရာ မလိုပါ။ ေမးစရာ လည္း မလို ပါ။  က်မ တို႕ ေတြ အားလံုး .. ေန႕စဥ္ လူေနမူ ဘ၀ ေတြ ထဲ မွာ၊ အသစ္အသစ္ ေသာ နည္းပညာ ေတြ နဲ႕ ရွင္သန္ ေနထိုင္ရင္း.. အသစ္ အသစ္ေသာ ကမၻာ့အခင္းအက်င္း ေတြ ထဲ.. စီးေျမာ တိုး၀င္ ရင္း.. သမိုင္းေတြ ကို .. ပို… ပို စိတ္၀င္စား လာ ၾက ၊ အေဟာင္း ေတြ ကို.. ျမတ္ျမတ္ နိုးနိုး သိမ္းဆည္း စုေဆာင္း ေန ၾက ရ သည္ ပဲ။ 

အေဟာင္းထဲက ၊ အေကာင္းေတြကို ဂႏၶ၀င္ လို႕ ဆို ၾက သည္။ လူသိမ်ား ၾက သည္။ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ခံစား ၾက သည္။ ကိုးကားၾက သည္။  ဂႏၶ၀င္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္.. သမိုင္း၀င္ လိမ့္ မည္။   သမိုင္း၀င္ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ .. သမိုင္း မတင္ နိုင္တာပဲ ျဖစ္လိမ့္ မည္။ တကယ္ေတာ့.. အားလံုး ေသာ အေဟာင္း ေတြ ဟာ..  သမိုင္း ေတြ ပဲ မဟုတ္လား။  

ယခု ပင္.. ဓါတ္ျပားစက္က လြင့္က် လာ တဲ့ ၊ ၀င္းဦး ရဲ႕ သီခ်င္းေဟာင္း ေလး ေတြ ထဲ မွာ ၊ ျမိဳ႕မ တီး၀ိုင္း ၾကီးကို ျမင္ ေန ရသည္။ ျမိဳမျငိမ္း နဲ႕ သူ႕ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေန႕ အေၾကာင္း ေတြး ေန မိသည္။ မ်က္စိ မျမင္ပဲ ဒီလို သီခ်င္း ေတြ စပ္ နိုင္ ခဲ့ တဲ့ ၊ ဆရာညွာ ကို အံ့ၾသ ေနမိသည္။ သူ႕သီခ်င္း ေတြကို၊ ယူ ဆိုခ်င္သလို ဆို၊ ဘာမွ ေတာ့ ေျပာင္းမပစ္ပါနဲ႕ ဆိုတဲ့  ဦးဘသိန္း ရဲ႕ မာန ကို ၊ ခ်ီးမြမ္းေန မိ သည္။  စစ္ျပီးေခတ္ မႏၱေလး ျမိဳ႕ၾကီး မွာ၊ အနုပညာ လူမူစီးပြား ေတြ၊ ၾကြယ္၀ စည္ကား ေနပံု ကို ျမင္ေယာင္ ၾကည့္ ေန မိ သည္။ မႏၱေလး သၾကၤန္ ၾကီး နဲ႕ အတူ .. ဗ်ာပါဆံ ဆံထံုးေလး တဖက္တခ်က္ မွာ စပယ္ပန္းကံုးေလး ေတြ ပတ္ေခြ ထား တဲ့ … နိုင္လြန္ အက်ီ ၤ လက္ရွည္ ေလး မွာ  ေရ ေတြ စိုကပ္ ေန မဲ့… ဘယ္ကမွန္း မသိ တဲ့  အညတရ ယိမ္းသမ ေလး တေယာက္ ကိုလည္း  အျဖဴ အမဲ အာရံု ေတြ ထဲ မွာ.. ၀ဲလည္ ရွာေဖြ ေန မိ ေတာ့သည္။

ေက

(၂၉ နို၀င္ဘာ ၂၀၁၁) 


မ်က္ရွဳ နွစ္ပတ္လည္ အတြက္ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ က ၊ ေရးေပးခဲ့တဲ့ စာကေလးပါ။ မ်က္ရွဳ  မွာ လည္း သြားေရာက္ဖတ္ ရွဳ နိုင္ပါသည္။

◦

ရသ နဲ႕ သုတ - နည္းပညာ နဲ႕ သဘာ၀ - အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ - ယခု နဲ႕ ယခင္

ေတာင္ေပၚေျမ ရဲ႕ အျခား တမ်က္နွာ မွ…

နိုင္ေဇာ္ ေရး တဲ့.. စိုင္းထီးဆိုင္ အေၾကာင္း စာအုပ္ စာ အုပ္ ကေလး လက္ ထဲ ေရာက္ ေနတာ အေတာ္ၾကာ ခဲ့ ျပီ။ ဖတ္ျပီး ခဲ့ တာလည္း တနွစ္ ေက်ာ္ ေတာင္ ရွိ ေတာ့မယ္ ထင္တယ္။ တကယ္ ဆို.. ျမန္မာ နိုင္ငံ လူဦးေရ ရဲ႕… ေလးပံု တပံု ေလာက္ က..သိျပီး ျဖစ္ ေန မဲ့.. အဆိုေတာ္ တေယာက္ အေၾကာင္း ကို..ဘာမွ ေထြေထြ ထူး ထူး ျပန္ ျပီး ေရးျပ စရာ လည္း မလို အပ္ လွ ပါဘူး..။ ေအာ္ပီက်ယ္ ရဲ႕ ကာတြန္း ေလး လိုပဲ..ျမန္မာ ျပည္ မွာ.. သူ..ဘယ္သူ ဆို တာ..အားလံုး သိ ထား ျပီး သား ပါ..။ အဲဒါ ေၾကာင့္ လည္း..စာအုပ္ ထဲ မွာ.. အရင္က..ေသခ်ာ မသိ ခဲ့ တဲ့..စိတ္၀င္ စား စရာ ေလး ေတြ တခ်ိဳ႕ ဖတ္လိုက္ ရ တာ ေတာင္ မွ .. ထံုးစံ အတိုင္း..ေျပာခ်င္ ေရး ခ်င္ ေန မိ ေပ မဲ့.. ေတာ္ပါ ျပီ ကြာ..ဆို ျပီး..စာအုပ္ပံု ထဲ ပဲ ျပန္ ထဲ့ ထား လိုက္ မိ တယ္။

တခါ.. မိတ္ေဆြ တေယာက္က..သူ႕ ရဲ႕ ဘေလာ့ မွာ.. စိုင္းထီးဆိုင္ အေၾကာင္း စာအုပ္ ေတြ ဘာေတြ မေရး ၾက ဘူး လား မသိ လို႕.. ေျပာ တာ နဲ႕.. မေန နိုင္ မထိုင္ နိုင္.. ဒီစာအုပ္ ရွိ ေၾကာင္း သတင္း ေပး ရင္း.. တခုခု ေရးခ်င္ စိတ္ ေပါက္ လာ ျပန္ ေသး တယ္..။ ျပီး ေတာ့ လည္း.. ပ်င္း သြား ျပန္ေရာ..။

ျပီး တဲ့ ဧျပီလ က တုန္း က တခါ.. အမ်ိဳးသား က.. ရန္ကုန္ ခဏ ျပန္ ရင္း.. သူ နွစ္ သက္ တဲ့.. ျမန္မာ ဂစ္တာ ပညာရွင္ အဆိုေတာ္ ေတြ ရဲ႕..အေခြ ေတြ .. အမ်ားၾကီး သယ္ လာ ေလ တယ္။ ထူးအိမ္သင္ ရဲ႕ ဘလူးစ္ လက္ေရြးစင္ ေတြ.. ေဇာ္၀င္းထြတ္ ဘလူးစ္ ေတြ အျပင္.. “ ေဟး.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕..သီခ်င္း ေတြ အကုန္ သြင္း လာ တယ္ .. ၅၀၀ ေတာင္ ေက်ာ္ မယ္ ” လို႕..၀မ္းသာ အားရ နဲ႕ ပစည္း ေတြ ခ် ရင္း ေျပာ ရွာ တယ္.။ စိုင္းထီးဆုိင္ အေကာင္းဆံုး လက္ေရြးစင္ အေခြ ေတြ ဆိုတာ.. အိမ္မွာ.. အမ်ားၾကီး ရွိ ျပီး သား မို႕.. အင္း..တခ်က္ပဲ ေျပာ ျပီး.. သိပ္ စိတ္ မ၀င္ စား မိ ဘူး။

ပေလယာ က ေန.. သီခ်င္းသံ ထြက္ လာ ေတာ့ မွ.. လူၾကံဳ ထဲ့ေပး လိုက္တဲ့.. စားစရာ ေတြ ကို ေျဖ ေန တဲ့ လက္ေတြ ရပ္တန္႕ သြား ရ ေတာ့ တယ္။ ၾကိဳး ၆ ေခ်ာင္း ေပၚက ေန.. အရိုင္းဆန္ ဆန္ ခုန္ဆင္း လာ တဲ့.. ဂစ္တာ သံ ေတြ ရယ္.. အဲဒီ အေပၚမွာ..အသာ အယာ စီးနင္း ေမ်ာ ပါ လိုက္ လာ တဲ့.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕.. အသံ ခ်ိဳခ်ိဳ ေလး ရယ္ က.. အခါ တိုင္း နားေထာင္ ေန မိ တဲ့.. စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း ေတြ နဲ႕ မတူ..။ အေသ အခ်ာ ေျပာ ရ ရင္ ေတာ့.. နည္းပညာ အစြမ္း ေတြ နဲ႕.. ညီညာ ေခ်ာေမြ႕ ေန တဲ့..တူရိယာ သံ မ်ိဳး မဟုတ္ ပဲ.. အရိုင္းဂစ္တာ သံ ေတြ ၾကားက.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕ ငယ္သံ စစ္စစ္..။

အဲဒါ.. ျမိဳ႕ထဲက..ယင္းမာ ေတးသံ သြင္း မွာ.. လူကိုယ္တိုင္ သြား ျပီး.. အေသ အခ်ာ ေတာင္းကူး လာတာ .. ကက္ဆက္ ေခြ ေခတ္ က၊ မူရင္း သီခ်င္း အေဟာင္း ေတြ ေလ လို႕၊ ဂုဏ္ယူ ၀င့္ၾကြား စြာ ေျပာ ေန တဲ့ ၊ သူ႕ကို သာ .. ေက်းဇူး ေတြ တင္ လိုက္ ရ ပါ ေတာ့ တယ္။

အပယ္ခံ အျပင္ ဘ၀ က..အရိုင္း ဂစ္တာ ေလး..

လြတ္လပ္မူ ေတးသံ..ရွာၾကံ ဟစ္ ေၾကြး..

ျငိမ္းခ်မ္း မူ ေတးသံ ရွာၾကံ ဟစ္ ေၾကြး ေန ေသး…..

play music

အဲဒါ..ဂ်င္မီဟန္းဒရစ္ စတိုင္ အစစ္ ပဲ.. ဆိုျပီး.. သူ ကလည္း သူ႕ဖီလင္ နဲ႕သူ..ေက်နပ္ ေန ေလ ရဲ႕..။

ကိုယ္က ေတာ့.. အေတြး သမား .. စာအုပ္ သမား ပီ ပီ..သိပ္မၾကာ ေသး ခင္ က.. ဖတ္ လိုက္ မိ တဲ့.. စာအုပ္ ထဲ က..အေၾကာင္းေလး ေတြ ဆီ ပဲ .. ျပန္ ဆက္စပ္ ေတြး ၾကည့္ ေန မိ ခဲ့ တယ္။

အဲဒီ ေခတ္ ..၁၉၆၂ လြန္ ကာလ ေတြ ဆိုတာ.. ျမန္မာ နိုင္ငံ ၾကီး တခု လံုး ဆိုရွယ္လစ္ ၀တ္စံု ၾကီး ကို..အေရ ျခံဳ ျပီး .. ကုန္သြယ္ မူ ေတြ အကုန္ ျဖတ္ ေတာက္ ထား ခဲ့ တဲ့.. အျပင္းထန္ ဆံုး အခ်ိန္ ေတြ ပဲ..။.. ေန႕စဥ္ အေျခခံ စားကုန္ ေသာက္ကုန္ ေတြ ေတာင္..အလြယ္ တကူ ၀ယ္ခ်င္ တိုင္း ၀ယ္စား လို႕ မရ တဲ့ ေခတ္..။ နိုင္ငံ ရပ္ျခား စာအုပ္ ေတြ.. ဂီတ အသံုး အေဆာင္ ေတြ ဆို တာ ေတာ့..ေ၀ လာ ေ၀း ။ အဲဒီ လို အခ်ိန္ မွာ.. ဂီတ ကို.. အရူး အမူး ျဖစ္ေန တဲ့... ေတာင္ေပၚ သား.. ေတာသား ေလး တေယာက္ အတြက္ .. ကိုယ္ပိုင္ ဂစ္တာ တလက္ ရ ဖို႕ နဲ႕.. ကၽြမ္းက်င္ ေအာင္ ေလ့က်င့္ တီးခတ္ ဖို႕ ဆို တာ .. အေတာ္ မလြယ္ ခဲ့ တဲ့.. ကိစၥ ျဖစ္မွာပါ ။ ဆရာ ေကာင္း နဲ႕ သင္ၾကား ေလ့က်င့္ ဖို႕ ဆိုတာ..ပုိလို႕ ေတာင္ ခဲယဥ္း ေန လိမ့္ ဦး မယ္ ။ ဒါေပမဲ့.. ေဘာ္ဒါ ေဆာင္က..ဆရာ့ ဂစ္တာ ေလး ကိုင္ ၾကည့္ လိုက္.. သူငယ္ခ်င္း ေတြ အိမ္ သြား လည္ရင္း..သူတို႕ ဂစ္တာ ေလး ေတြ ေကာက္တီး လိုက္ နဲ႕.. လူပ်ိဳေပါက္ အရြယ္.. စိုင္းထီး ဆိုင္ တေယာက္..ဂစ္တာ တလက္..ျပင္းျပင္း ထန္ ထန္ ေတာင့္တ ေန မိ ေပ လိမ့္ မည္.. ။ ခရစ္ယန္ သင္းအုပ္ ဆရာ တေယာက္ ရဲ႕ သား ျဖစ္ တဲ့..ေစာဂ်က္ဆင္ က တဆင့္.. ဂစ္တာ နဲ႕ ပို နီးစပ္ လာ ခဲ့ ရင္း.. တီးလို႕ ဆို လို႕ ရ သမွ်..ဘုရားေက်ာင္း ၀တ္ျပဳ သီခ်င္း ေတြ ပါ မက်န္ ေလ့က်င့္ တီးခတ္ ေတာ့ သည္။ ငယ္ ငယ္ ကေလး တည္းက.. မိဘ ဇာတိ ရပ္ရြာ နဲ႕ ေ၀း ျပီး.. ေက်ာင္းအိပ္ ေက်ာင္းစား ၾကီးျပင္း ခဲ့ ရ သူ ဆို ေတာ့.. ေမတၱာလည္း ငတ္မည္..အေဖာ္ လည္း မင္ မည္ ေပါ့..။ စိုင္းထီးဆိုင္ တေယာက္..နွစ္ျခင္းခံ ၍ ခရစ္ယန္ တေယာက္ ျဖစ္ ခဲ့ ဘူး တာ ကို ေတာ့ ..လူ ေတြ သိပ္ သိၾက မည္ မထင္။

တကယ္ ေတာ့..သူက.. ခရစ္ယန္ ေတြ နဲ႕.. အက်ိဳးေပး သ ေလာက္..ဂီတ ကို ငယ္ စဥ္ ကတည္း က..ယဥ္ပါး လာ ခဲ့ သူ ပဲ..။

လြယ္လင္ ျမိဳ႕က.. ကိုလိုနီ ေခတ္ အၾကြင္း အက်န္ ..Boarding school ေလး ကို.. ၅ နွစ္ သား ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလး နဲ႕ ေရာက္ လာ ေတာ့.... သူ႕ကို ခ်စ္ တဲ့.. ဘရာသာ တေယာက္..အိႏၵိယ က ေန ၀ယ္လာ တဲ့..ယူကာလီလီ ေလး က..သူ႕ရဲ႕ ပထမ ဆံုး ၾကိဳးတပ္ တူရိယာ က ေလး။

အဲဒီ ေနာက္ ေတာ့.. ပါရမီ ကို အရင္း တည္..၀ါသနာ နဲ႕ပ်ိဳးေထာင္ ခဲ့ ၾက တဲ့..သူတို႕ေတြ ရဲ႕ ဂီတ အသီးအပြင့္ ေတြဟာ ... ပြင့္ခ်ိန္ တန္  လို႕..ေမႊးခ်ိန္ ေရာက္ လာ ခဲ့ ေတာ့ တာ ပါ ပဲ ေလ..။ မ်ိဳးေစ့ က်ဲသူ က က်ဲ ၍..ေရေလာင္း ေပါင္းသင္ သူ က.. ေပါင္းသင္ ၾက ေပ မဲ့.. အပင္ ကို ၾကီး ထြား ေစ တာ ကေတာ့.. ဘုရားသခင္ လို႕..ဆို ရိုး ရွိ တယ္ မဟုတ္ လား..။ သူတို႕ ေတြ ဆို တာက..စိုင္းထီးဆိုင္ အပါ အ၀င္.. စိုင္းခမ္းလိတ္..စိုင္းခမ္းသီ.. ေစာသိမ္း၀င္း ..ေစာဂ်က္ဆင္..ခြန္မ်ိဳးလြင္.. စ တဲ့.. ေတာင္ေပၚသား လူငယ္ တစု..။ The Highlanders လို႕..အမေတ ခဲ့ တဲ့.. ၀ါသနာ တူ လူငယ္ တစု ရဲ႕.. ေပါင္းစည္း ဖန္တီး မူ ေတြ…။ လြတ္လပ္ သစ္လြင္ တဲ့.. အနုပညာ ေတြ…။ ေန႕စဥ္ ဘ၀ ထဲက.. ရိုးသား ပြင့္လင္း တဲ့.. သီခ်င္း စာသား ေတြ..။

သူငယ္ခ်င္း .. သူငယ္ခ်င္း..ေရ..

မင္း ..ငါ့ကို တကယ္ ခင္ယင္

အရက္တခြက္ေတာ့ တိုက္စမ္းကြာ.. ဘာမွ မေမးနဲ႕

ငါ စိတ္ညစ္ လြန္း လို႕ပါ..

(ဒီည)..ငါ စိတ္ညစ္ လြန္း လို႕ပါ..

play music

“ ၾကည့္စမ္း..ဘာမွ မဟုတ္ တဲ့..စာသား ေတြ ေပ မဲ့.. တီးကြက္ ေတြ.. အရိမ္းခ်္မန္႕ ေတြ က…အရမ္း မိုက္ တာ ပဲ ကြာ....တကယ့္.. ကလင္းန္ တုန္းန္ ေတြ..”

သူ က အတီး ကို အာရံု စိုက္ ေန သလို..ကိုယ္ ကလည္း..စာသား ေတြ ေနာက္ လိုက္ ေန မိ သည္။

“ အင္းေလ.. အဲဒီ တုန္းက.. လူၾကီး ေတြ တအား ေ၀ ဖန္ တာေပါ့.. အရက္ ၀ိုင္း ကို..သီခ်င္း လုပ္ ဆို လို႕ ဆို ျပီး.. ေျပာ လိုက္ ၾကတာ.. ”

တကယ္ေတာ့... စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း ေတြ ကို..စ ျပီး ၾကားဖူး နားေထာင္ ဖူး ေတာ့... ေလးငါး တန္း အရြယ္ ပဲ ရွိ အံုးမည္ ထင္ သည္။ စတီရီယို သီခ်င္း ေတြ ကို.. စိတ္ၾကိဳက္ အေခြ နဲ႕ နားေထာင္ လို႕ ရ တဲ့.. ကက္ဆက္ ဆိုတဲ့..ပစၥည္း အသစ္ အဆန္း ေလး ကို.. မွတ္ မွတ္ ရ ရ.. မိသားစု ဘုရားဖူး သြား ၾက ရင္း ..ေမာ္လျမိဳင္ သံျဖဴဇရပ္ ေမွာင္ခို ေစ်း ေလး မွာ.. ၾကီးေဒၚ ကိုယ္တိုင္ ဆင္း ျပီး ၀ယ္ လာ ခဲ့ တာ ။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..အကို ၀မ္းကြဲ ေတြက..လူပ်ိဳ ေတြ ..ေကာလိပ္ ေက်ာင္းသား ေတြ.. ျဖစ္ ေန ျပီ ဆို ေတာ့.. သူတို႕ ဖြင့္ တဲ့. .ေခတ္ အလိုက္ နွစ္ျခိဳက္ စရာ သီခ်င္း ေတြ ကို.. အငယ္ ေတြ က... နားမလည္ တလည္.. မမီ မကမ္း နဲ႕.. နားစိုက္ ေထာင္ ၾက သည္ ။ စိုင္းထီးဆိုင္.. ခြန္သန္းထြန္း.. ဖိုးခ်ိဳ..ခင္၀မ္း.. ဘာေတြ ဆိုမွန္း ေတာ့ မသိ.. အကို အေတြ အမ ေတြ ရဲ႕.. သူငယ္ခ်င္း ေတြ လို ပဲ.. စိတ္ ထဲက..သိေန ခင္ေန..နွစ္သက္ ေန ခဲ့ သည္။ သူ တို႕ကို ေငးေမာ အားက် ရင္း နဲ႕ပဲ..ဆံပင္ ရွည္ရွည္.. ေကာ္လံ ရွည္ရွည္..ေခါင္းေလာင္း ေဘာင္းဘီ ရွည္ရွည္ ေခတ္ ကို လည္း.. ေျခဖ်ား ေထာက္ ၾကည့္ ျပီး ျမင္ဖူး လိုက္ သည္ ။ အဲဒီ တုန္း က.. မ်က္စိ စပါးေမြး ဆူး ေန တဲ့.. လူ ၾကီး ေတြ က.. “ ဟဲ့..နင္တို႕ သီခ်င္း ေတြ က လည္း ဘာ ေတြ မွန္း မသိ.. ဒံုးခ်ပ္..ဒံုး..ခ်ပ္.. နဲ႕.. အဆိုေတာ္ က လည္း ဟယ္..ရုပ္က..ဆိုး လိုက္တာ နာ ေနတာ ပဲ ”..လို႕ ေျပာရင္.. မမၾကီး တို႕.. စိတ္ တို တာ ကို လည္း၊ မွတ္ မိ ေန သည္။ တကယ္ ေတာ့.. အဲဒီ အခ်ိန္ ေတြ မွာ..စိုင္းထီးဆိုင္ က.. သီခ်င္း ေတြ..အမ်ား ၾကီး ေပါက္ ျပီး လို႕…နိုင္ငံ ေက်ာ္ အဆိုေတာ္ ျဖစ္ေန တာ ၾကာ ျပီ။ နံပါတ္ဖိုး ကိစၥ နဲ႕..ေထာင္က် ရာက ေတာင္ ...လြတ္ ေန ခဲ့ ျပီ။ ဒါေပမဲ့.. ျခေသၤ့ လည္ျပန္ သီခ်င္း ေတြ က ေတာ့.. လူငယ္ တိုင္း ရဲ႕.. ပါးစပ္ဖ်ား မွာ.. ဆို ေကာင္း တုန္း.. လက္ ဖ်ား ေတြ နာက်င္ ေအာင္.. ဂစ္တာ ေတြ တီး ၾက တုန္း..။

တနိုင္ငံ လံုး အနွံ႕ အျပား..လက္ခံ အားေပး လာ ၾက တဲ့.. အဲဒီ..ဒံု ခ်ပ္.. ဒံု ခ်ပ္..သီခ်င္း ဆန္းဆန္း ေလး ေတြ အတြက္..သူတို႕ ျဖတ္သန္း ခဲ့ ၾက ရ တဲ့.. အားထုတ္ ၾကိဳးပမ္း မူ ေတြ အေၾကာင္း.. စာအုပ္ ထဲ မွာ..ဖတ္ ရ တုန္းက.. အံၾသ ခ်ီးက်ဴး ဂရုဏာ သက္မိ ယံု သာ..။ ပထမ ဆံုး အေခြ.. ‘သဘာ၀’ နဲ႕.. အေစာပိုင္း သီခ်င္း ေတာ္ ေတာ္ မ်ားမ်ား က... ရုပ္ရွင္ ျခံ ေတြ ထဲ မွာ.. သြင္း ခဲ့ ၾက ရ တာ ေလ…။ စကား ေတြ ကလည္း မပီ.. လမ္းေဘး မွာ သံျဖဴ ခြက္ ေတြ တီးေန သလား လို႕ ေတာင္.. ပက္ပက္ စက္စက္ ေျပာ ခံ ခဲ့ ရ တယ္ လို႕.. စာအုပ္ ထဲ မွာ ေရး ထား သည္.။

ခု ေတာ့ .. အဲဒီ... ဂစ္သာသံ ရိုင္း ရိုင္း ေလး ေတြ က....အေဆာင္ေရွ႕ အုတ္ခံု ေပၚက ပဲ.. လာ တီးျပ ေန သလိုလို.. နယ္ ဘုရားပြဲ က.. ဗလာ ပြဲ ေလး တခု ေဘး မွာ ပဲ.. ရပ္ နား ေထာင္ ေန ရ သလိုလို ။

စ္ိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕.. ေမြးေန႕ အထိမ္း အမွတ္.. ထရိတ္ဒါး မွာ လုပ္ တဲ့.. Unplugged နဲ႕ ေတာင္ မတူ..။ မင္းသား နဲ႕ မင္းသမီး ေတြ.. ေတာင္ေျပး္ လိုက္ ေျမာက္ သြား လိုက္.. ငိုလိုက္ မဲ့လိုက္ လုပ္ ေန တဲ့ .. မ်က္စိ ေနာက္ စရာ.. ကာရာ အို ေက.. အေခြ ေတြ နဲ႕ဆို ရင္ ေတာ့..လား လား မွ ကို.. မဆိုင္ ။ အေဟာင္း နဲ႕ အသစ္ ။ အစစ္ နဲ႕ အတု ၊ ယခု နဲ႕ ယခင္ .. မတူ နိုင္ ပါ..။ အဲဒီ သီဆို ေျဖေဖ်ာ္ မူ ေတြ ရဲ႕ ေနာက္ က.. နုပ်ိဳ တဲ့..နွလံုးသား နဲ႕.. ရင့္က်က္ တဲ့..ခံစားမူ ေတြ က လည္း.. ကြာျခား သြား ခဲ့ ၾက ျပီ ပဲ ေလ။

ေလထဲ မွာ လြင့္ ေျမာ တဲ့.. စိတၱဇ အလြမ္းရယ္..

သစ္ရြက္ ေၾကြ ေတြ လိုပဲ..ေျပးကစားတယ္

အတိတ္က..အျဖစ္ေတြ..တရိပ္ရိပ္ ေပၚလာတုန္း၀ယ္..

ျမင္နိုင္သလို.. တခါတခါ မပီျပင္ မွုန္၀ါးတယ္..

play music

“ အဲဒီ သီခ်င္း ေလးက.. ထီးဆိုင္ ကိုယ္တိုင္ စပ္တာ ပဲ ကြ.... သူ႕ သီခ်င္းေလး ေတြ က.. ပို ေတာင္ ခ်ိဳ သလို ပဲ..”

“ အင္းေလ.. အဲဒါ သူ႕ရဲ႕..ကိုယ္ပိုင္ အခ်စ္ ခံစားမူ ေလး ပဲ..စာအုပ္ ထဲ မွာ လည္း ပါတယ္..အခ်ိဳ ဆို တဲ့ ေစာ္ဘြား အႏြယ္ ေကာင္မေလး နဲ႕.. တေယာက္ နဲ႕ တေယာက္.. .. ရင္းနွီး တြယ္တာ ခဲ့ ၾက တဲ့.. အခ်ိန္ ေတြ မွာ.. ဖန္တီး မိ ခဲ့ တာ တဲ့..

ေနာက္ျပီး.. ေမာင့္လားဟူ မေလး .. ကလည္း..တကယ့္ ထီးဆိုင္ ရဲ႕.. အခ်စ္ ဇတ္လမ္း တို ေလး တခု ပဲ.. တဲ့…ေလ”

အခ်ိန္ေတြ ကုန္ခဲ လို႕.. အသဲကၽြမ္း လု ျပီ ကြယ္..

ေႏြကႏၱာ ခရီး ထဲ ႏြမ္းလ် လွ ပါတယ္..

ဘာ မွန္း လည္း မသိ.. အသံ ခ်ိဳခ်ိဳ ေလး က.. နားေထာင္ မိသူ အဖို႕..တခုခု ေျပာခ်င္ ေရးခ်င္ လာ ေအာင္.. စြဲ ေဆာင္ ေန လြန္း လွ သည္။ ဒီ သီခ်င္း ေလး ေတြ အေၾကာင္း..စာေလး တပုဒ္ ေလာက္ ေတာ့.. ေရး ျဖစ္ ေအာင္ ေရး အံုး မယ္ ကြာ…။ စာ အုပ္ စင္ ထဲက.. နိုင္ေဇာ္ ရဲ႕.. စိုင္းထီးဆိုင္ ဘ၀ ေကာက္ ေၾကာင္း စာအုပ္ ကေလး ကို...လွန္ ေလွာ ရွာေဖြ ရင္း ဆြဲ ထုပ္ မိ ေတာ့ သည္။

ဆုေတာင္း ရယ္.. မျပည့္ နိုင္ တယ္..

အသံ ခ်ိဳ ေအးေလး ရွိပါလဲ..

ရုပ္ ဆင္းက..နုံျခာ တယ္..

ေၾသာ္… စိတ္မနာ သူ ရွိ မလား..သူ႕ဘ၀ ရယ္…

play music

ေနာက္ ေတာ့ လည္း.. ထီးဆိုင္ တေယာက္.. သူ-ခ်စ္ ကို အသက္ထက္ ဆံုး ရသြား ခဲ့ ရွာ ေလ သား ပဲ ေနာ္..။ တည္ျငိမ္ တဲ့..ေမတၱာ ကမ္းစပ္ မွာ..ခိုလွံဳပါရေစ… ဆို တဲ့..ေလွငယ္ရွင္ ဆု ေတာင္း က ေလး ..ျပည့္သြား ခဲ့ သည္ ပဲ။

ဒီ စာအုပ္ ထဲမွာ..သူ႕ ဇနီး ..ခင္သန္းစိုး စပ္ ထား တဲ့.. ခ်စ္သူ ခင္ပြန္း အတြက္.. ကဗ်ာ ေလး ေတြ..အမ်ား ၾကီး ေတြ႕ ရ ေလ သည္ ။ သူမ ကလည္း..အနုပညာ..စာေပ ဂီတ နွင့္ ေ၀းသူ မွ မဟုတ္ တာပဲ။ စိုင္းထီး ဆိုင္ ကို.. နွစ္သက္ လြန္း လို႕.. အသိ တေယာက္ က တဆင့္..မိတ္ဆက္ ထမင္း ဖိတ္ေကၽြး ရင္း… စ ေတြ႕ တဲ့ ေန႕ က..စ ျပီး.. ေန႕တိုင္း..ဒိုင္ယာရီ ေလး ေတြ ေရး ျပီး.. သိမ္း ထား ခဲ့ သည္ တဲ့..။ သူမ တင္မက.. တအိမ္ လံုးက..ထီးဆိုင္ ရဲ႕ ပရိ သတ္ ေတြ။ အကို လုပ္ တဲ့ သူ က ဆို.. မျမင္ရ ခင္.. မခင္ရ ခင္.. အမ်ိဳးမေတာ္ ခင္ ကတည္းက .. စိုင္းထီးဆိုင္ ပံုတူ ပန္းခ်ီ ကား ကို ေတာင္ ေရးဆြဲ ထား သ တဲ့..။

ကိုထီးသည္ သူ၏ ရုပ္ပံုလႊာ ပန္းခ်ီ ကား ကို အပီ အျပင္ ေရးဆြဲ ျပီး ေတာ့..အိမ္လယ္ ခန္း တြင္..တခမ္းတနား အျမတ္ တနိုး ခ်ိတ္ဆြဲ ထား သည့္ အိမ္ တအိမ္ သို႕ အလည္ ေရာက္ သြား ရ လိမ့္ မည္ ဟု စိတ္ကူး အိပ္မက္ မွ် ပင္ မမက္ခဲ့ စဖူး…။

နိုင္ေဇာ္ ရဲ႕ ေရးသားဟန္ က.. ေဘးက ေျပာ တဲ့ ဟန္ ေပမဲ့.. တခ်ိဳ႕ ေနရာ ေတြ မွာ ေတာ့..တကယ္ပဲ.. ကိုထီး ကိုယ္ တိုင္ ေျပာေန ေရးေန သလိုလို.. ။

ျပီးေတာ့..ဒီ စာ အုပ္ ထဲ မွာ.. သေဘာက် နွစ္ သက္ မိ တာ က.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္း နဲ႕ အတူ...ေခတ္ျပိဳင္ ေတြ ရဲ႕.. ေနာက္ခံ ခဲျခစ္ ရာ ကေလး ေတြက လည္း.. အဲဒီ ေခတ္ ၾကီး တခု လံုး ကို..ျမိဳင္ ျမိဳင္ ဆိုင္ ဆိုင္ ရုပ္လံုးၾကြ ေန ေစ သည္..။ ဟိုး..ရွမ္း ျပည္ မွာ တညး္က.. အတူတူ ေက်ာင္းတက္ ခဲ့ .. ရွမ္းသီခ်င္း ေတြ ဆို ခဲ့ ၾက တဲ့..စိုင္းဆုိင္ေမာ၀္ က စလို႕.. မႏၱေလး က.. ဟန္တင္..ျမတ္၀တ္ရည္ .. ဂ်ယ္ရီ ..ဘိုေတာက္…။ ေနာက္ ဆံုး.. ျမန္မာ့ စတီရီယို ေခတ္ တ ေခတ္ မွာ.. အတူတူ ထြန္းေတာက္ ခဲ့ ၾက တဲ့.. ကိုယ္ပိုင္ သံစဥ္ သမား.. ေတြ ျဖစ္ တဲ့..ကိုေန၀င္း..ကိုရဲလြင္..ခင္ေမာင္တိုး..ေဂ်ေမာင္ေမာင္ အဆံုး.. သီးသန္႕ လိုင္း တခု ျဖစ္ တဲ့..သန္းနိုင္..စိန္လြင္ တို႕ ပါ မက်န္။

ထီးဆိုင္ တို႕..မႏၱေလး တကၱသိုလ္ က.. ေတာင္ေပၚသား တအုပ္.. ေနာက္ဆံုး ေတာ့.. ရွိသမွ် ပိုက္ဆံ ေလး ေတြ ျခစ္ကုပ္ စု ေဆာင္း ျပီး..ရန္ကုန္ ဆင္း အေခြ သြင္း ဖို႕ လုပ္ ၾက သည္။ မႏၱေလး ရုပ္ရွင္ ျခံ မွာ သြင္းခဲ့ တဲ့ ပထမ အေခြ က.. ဘာမွ သိပ္ အရာ မထင္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ.. သန္းနိုင္ တို႕ စိန္လြင္ တို႕.. ေဆြ မ်ိဳး အုပ္စု မွာ.. ေငြေၾကး ေတာင့္တင္း သလို.. ဦးဘသိန္း စတူဒီယို ၾကီး တခု လံုး နဲ႕.. Play Boys တီး ၀ိုင္း ၾကီး ရွိ နွင့္ ေန ျပီ။ သူ တို႕ ရဲ႕.. ေခ်ာက္တိ ေခ်ာက္ ခ်က္.. လာခါနီး မွ.. ဂစ္တာ စု ၀ယ္..ဒရမ္ ေျပးငွါး လာ ရ တဲ့.. အုပ္စု ေလး ကို.. အထင္ မၾကီး သလို.. လွိဳက္လိွဳက္ လွဲလဲွ မရွိ ခဲ့။ အသံ သြင္းရ တာ..အဆင္ မေျပ..။ ဒီၾကား ထဲ..ျဖစ္ခ်င္ ေတာ့.. ရွမ္း သူေဌး တေယာက္ က..သူ႕ သမီး အတြက္..အေခြ ထုတ္ ဖို႕..ကမ္းလွမ္း လာ လို႕.. စိုင္းခမ္းလိတ္ က.. သီခ်င္း ေတြ အားၾကိဳးမာန္တက္ ေရြး .. စိုင္းထီးဆိုင္ ကလည္း.. ၀မ္းသာ အားရ ရွိ ေန တုန္း မွာ.. “ ထီးဆိုင္ ဆို တာ လည္း စိန္.. ဦး တို႕ မွာ လည္း.. စိန္ အဆိုေတာ္ တေယာက္ ရ ထား ျပီ ” ဆို ျပီး.. အနီး ကပ္ မွ.. ေတ့ ျဖဳတ္ သြား တဲ့.. ျပသာနာ တခု မွာ.. နာမည္ ကို အတိ အက် မရး ထား ေပ မဲ့.. ဘယ္သူ ဆို တာ..မွန္းၾကည့္ လို႕ ရ ေန ခဲ့ သည္ ။

အနွိမ္ခံ..မ်က္နွာမြဲ.. အခ်ိန္ ေတြ ေပါ့..။

ရန္ကုန္ ေရာက္ ေတာ့… ေနရ ထိုင္ရ တာ ကလည္း.... အာအိုင္တီ က..သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ က.. အကူ အညီ ေပး လို႕… ေက်ာင္း၀င္း ထဲက.. လူေန ေဆာင္ ေတြ မွာ.. အခန္းေတြ ခြဲ ျပီး... ခိုး ေၾကာင္ ခိုး၀ွက္ တည္းခို ခဲ့ ၾက ရ သည္။

ရန္ကုန္ စက္မူ တကၠသိုလ္ တြင္ တည္းခို ေန စဥ္ ေက်ာင္းသား တေယာက္။ ဆံပင္က ရွည္ရွည္ ။ စ ကား နည္းနည္း။ အေန အထိုင္ ေအးေအး ။ ညေန ညေန က် လွ်င္.. အေဆာင္ ၀ရန္တာ တြင္ ထိုင္ျပီး၊ သူ႕ဘာသာ ဂစ္တာ တီးတီး ေန တတ္ သည္။ ဂစ္တာ တီးခတ္ ပံု လွပ သပ္ရပ္ လြန္း ၍ သေဘာက် စရာ။ အသံ လည္း ဆြဲငင္အား ေကာင္း ၍ ရပ္ျပီး နားမေထာင္ပဲ မေန နိုင္ ။ သူ တီး တာက.. အဂၤလိပ္ သီခ်င္း ေတြ မ်ား သည္။ The Beatles သီခ်င္း ေတြ Frank Sinatra သီခ်င္း ေတြ ဆိုညည္း ေန တတ္သည္။

ဒီလို နဲ႕... အာအိုင္တီ ေက်ာင္းသား ခင္ေမာင္တိုး ၾကီး နဲ႕ လည္း .. သိကၽြမ္း ခဲ့ ၾက ျပန္ သည္။

သူတို႕ ေတြ.. အားၾကိဳး မာန္ တက္..ရန္ကုန္ ဆင္း ျပီး.. ခက္ခက္ ခဲခဲ..သြင္း ခဲ့ တဲ့.. အေခြ ကလည္း.. သိပ္ အဆင္ မေျပ ခ်င္။ တပုဒ္ ၂ က်ပ္ နွုန္း နဲ႕..တဆိုင္ ၀င္ တဆိုင္ ထြက္..လိုက္ ေပး တာ ေတာင္..အင္တင္တင္။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..သူတို႕ အားလံုး ရဲ႕.. ေက်းဇူးရွင္ အစစ္ က.. ေနာင္ မွာ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ျဖစ္ လာ မဲ့..ေအာင္ခင္ျမင့္.။ မႏၱေလး မွာ ေရာ ..ရန္ကုန္ မွာ ပါ.. ဂီတ အ၀န္းအ၀ိုင္း ထဲ...လူရည္ လည္ သူ.. စိတ္ရင္း သေဘာ ေကာင္း သူ။ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ကပဲ..သူတို႕ အေခြ ေတြ ကို.. သူ႕ မိတ္ေဆြ ေတးသံသြင္း ဆိုင္ ေတြ မွာ လိုက္ ျဖန္႕ သည္။ မူပိုင္ မယူ ပဲ..ခိုး ကူး ေနသူ ေတြ ကို..အစ္ေအာက္ ျပီး..မူပိုင္ ၀ယ္ေအာင္ လုပ္ ေပး သည္။

ေသခ်ာ ပါတယ္။ အျမဲ ျပံဳးေန တတ္ တဲ့.. ခ်စ္စရာ ေကာင္း တဲ့.. ေဂ်ေမာင္ေမာင္ေလ..။

ကိုေန၀င္း က ေတာ့.. လားရွိဳးသားမို႕..မႏၱေလး မွာ ကတည္း က ေတြ႕ရင္း.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႕.. ကလပ္စီကယ္ ဂစ္တာ ဆရာ ျဖစ္ ခဲ့ သူ။

မ်က္လံုး ေတြက..နူးညံ႕သေလာက္ နက္ရွိဳင္း သည္။ စကား ေျပာ ေသာ အခါ တိုးတိုး သက္သာ။ သို႕ေသာ္..ဒသာန ဆန္ဆန္ စကား မွ်င္ တန္း ရွည္လ်ား ေန တတ္ ေသးသည္။ လက္ေခ်ာင္း ေတြ က..ထူးျခား ရွည္လား ထိပ္ဖ်ား ခၽြန္ျမ သည္။ ဂစ္တာ ကို ေကာက္ ကိုင္ လုိက္ပံုက..ယုယု ယယ ရွိသေလာက္ စီးစီး ပိုးပိုး ပိုင္ပိုင္ နိုင္နိုင္ ရွိ သည္။

မိန္းကေလး တေယာက္ အတြက္..စပ္ဆို ခဲ့ တာ ဆို တဲ့.. ေမာင့္လျပည့္၀န္း ရဲ႕ ပိုင္ရွင္။

တကယ္ ေတာ့ လည္း..သီခ်င္း ေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္ မွာ.. မိန္းကေလး တေယာက္ စီ ေတာ့.. ရွိ ေန ခဲ့ ၾက ေပ လိမ့္ မည္ ေပါ့...။ နက္ နက္ ရွိဳင္းရွိဳင္း လား.. ခရီး သြား ဟန္လႊဲ လား..။ ဒါကိုေတာ့.. ကာယကံ ရွင္..သီခ်င္းရွင္ မ်ား သာ သိေပ လိမ့္ မည္။ ႏြဲ႕တင္ အတြက္ သီခ်င္း တပုဒ္ လို.. ေလးေလး နက္နက္ ျမတ္ျမတ္ နိုးနိုး သီခ်င္း တပုဒ္ က..သစၥာ တိုင္ ျဖစ္ ခဲ့ သလို.. တေယာက္ေသာသူ အနမ္း  သီခ်င္း က ေရာ .. နူးညြတ္ ခ်င္ စရာ ...ေယာ္ယမ္းမူ တမ္းျခင္း ေလး တပုဒ္ မဟုတ္လား ...။

ဘာသာ မတူ..လူမ်ိဳး မကြဲ ပဲ ခ်စ္တာ..

ကိုယ္တို႕ နွစ္ေယာက္ ရဲ႕ အျပစ္ လား...

ဘယ္သူ ေတြ တားတား..ကိုယ္ ကေတာ့..

ေနာက္ မဆုတ္ နိုင္ပါ.. ခ်စ္ ျပီး မွ ေတာ့ ကြာ....

ေျပာရင္း ဆိုရင္း.. သီခ်င္း စာ သား ေတြ..သူ႕ နွဳတ္ ျဖား ေပၚ ကို အလိုလို စီးက် လာ မိ တာ.. ဟိုးတုန္းက.. ဒီ သီခ်င္း ေလးကို..သူ ခဏခဏ ဆို ျဖစ္ ခဲ့ လို႕ မ်ား လား..။ ခံစား ခ်က္ ေတြ က ေရာ.. တူ ေသး ရဲ႕ လား ေလ..။ ေသခ်ာ တာ ေတာ့.. ရူးသြပ္ မူ ေတြ ပါးလ် သြား ခဲ့ ျပီ ပဲ..။

ေဘး ကို ငဲ့ ၾကည့္ ေတာ့.. သူ လည္း.. မေန နိုင္ မထိုင္ နိုင္..သူ႕ Fender ဂစ္တာ ၾကီး ကို ထုတ္ ျပီး.. တေတာင္ ေတာင္ လုပ္ ေန ရင္း.. ေက်နပ္ ေန သည္ လား..ခံစား ေန သည္ လား..။

လူ တဦး တိုင္း တေယာက္တိုင္း မွာ..

တခ်ိန္ခ်ိန္ ေတာ့..အခ်စ္ ဆိုတာ.. ရွိ ခဲ့ ၾက မယ္…

လူသားတို႕ ေပါင္းမိ ရင္..ဘာရယ္ ေၾကာင့္ အားနည္း သူကို..မုန္းတတ္တာလည္း..

စာအုပ္ ကို လက္ မွာ ကိုင္ ရင္း.. ပေလယာ ကို.. ရမုတ္ တလံုး နဲ႕.. ကလိ ေန တဲ့.. ဖီလင္ အျပည့္ နဲ႕ .. အေတြး မ်က္ လံုး ေတြ ကို.. ျမင္သြား လို႕ ထင့္...

“ ကဲ.. သင့္ကင္း..သင့္ကင္း လုပ္ မေန နဲ႕.. စိုင္းထီးဆိုင္ စာ အုပ္ အေၾကာင္း ေရး မလို႕ ဆို.. ..ေရးေလ.. ေျပာ ေနတာ ျဖင့္ ၾကာ လွ ျပီ..”

အင္း.. ယူ သယ္ လာ တဲ့.. သီခ်င္း အပုဒ္ ၅၀၀ ကို.. ျပီး ေအာင္.. နားေထာင္ လိုက္ အံုးမယ္ေလ.. လို႕.. ဆင္ေျခေပး ရင္း..စိ္တ္ ၾကိဳက္.. သီခ်င္း အေဟာင္း ေလး ေတြ ကို.. ရ မုတ္ ကေန..ေရြး ေန မိ သည္။ ေနာက္ပိုင္း သီခ်င္း အသစ္ ေတြ ထက္.. ဟိုး .. ကိုယ္ တို႕ ေမြး တဲ့ အခ်ိန္ ေလာက္က.. ထြက္ တဲ့..သီခ်င္း အေဟာင္း ေတြ ကို သာ..ပို နွစ္ သက္ မိ သည္။ နန္းခမ္းႏြဲ႕ အတြက္..သီခ်င္း တပုဒ္ ကို.. အပ်ံသင္ ကာစ အခ်ိန္ ေတြ တုန္းက.. အားယူ ရင္း..အရမ္း နွစ္ သက္ ခဲ့ ဘူး သည္။ ေဆာင္း --- ဒီ ေဆာင္း နွင္း ျမဴ ရယ္..ကိုယ္ခ်င္း မစာ တယ္.. အဲဒါ လည္း သိပ္ ၾကိဳက္ တယ္။ ရာသီေျပာင္းခ်ိန္ လည္း ၾကိဳတ္တာပဲ..။ ဘာမွန္း ညာမွန္း ေသခ်ာ မစဥ္းစား မိပဲ.. မိုးကုတ္ ဖီးလ္ မွာ.. ညဖက္..၀ိုင္းဖြဲ႕ ရင္း..ဆရာ တေယာက္ကို.. အတင္း တီး ခိုင္း ခဲ့ တဲ့.. အျပာေရာင္မ်က္ ရည္ အေၾကာင္း ျပန္ေတြး ရင္ လည္း..မ်က္နွာ ေႏြးလွ သည္။

အဲဒီ တုန္းက..စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း ေတြ ကို..ရင့္ သည္.. ဒိုင္ေတြ ပါသည္ ဟု.. ေျပာ ၾက သည္။ တကယ္ ေတာ့..ဖန္တီးမူ အနုပညာ အားလံုး သည္..ဖန္တီးသူ ရဲ႕..အရြယ္ နဲ႕ ေခတ္ ကို..ထင္ဟပ္ ေန တာပဲ ေလ ။ အဲဒီ အထဲ မွာ မွ.. ဘ၀ တေကြ႕ အေတြ႕ ေလး ေတြ နဲ႕ သူတို႕ ယံုၾကည္ ခံယူ ခ်က္ အခံ ေတြ က ပဲ..ဒီ သီခ်င္း ေတြ ကို..ပို ျပီး လွပ အသက္၀င္ အစဥ္ အျမဲ ရွင္ သန္ ေန ေစ ခဲ့ တာ ပဲ..မဟုတ္ လား..။

သူတို႕ ေမာင္နွမ ေတြ.. ေက်ာင္းေတြ ပိတ္ .. ရန္ကုန္ မွာ စုမိ ၾက ျပီဆို .. အကို တေယာက္ အျမဲ တီးေလ့ ရွိ တဲ့.. အေဖ ေရာက္ တဲ့ အခါ ျပန္နွိဳး ပါ ေနာ္  .. သီခ်င္း ေလး ကို လည္း..ခု ေန ျပန္ သတိ ရ မိ သည္။ က်ေနာ္ အခု ေတာ့ ရင္မွာ အသက္ရွဴ နည္းနည္းက်ပ္ လာလို႕.. ဆိုရင္..သူတို႕ ညီအမ ေတြ... အပ္က် သံ ေတာင္ မၾကားရ...။ စိုင္းခမ္းလိတ္ ရဲ႕..ေဆးရံု ဇာတ္ လမ္း ေလး တပုဒ္ ထင္ ပါ ရဲ႕..။ ေဆးတံတို သီခ်င္း ေလး ကို လည္း ခ်စ္ သည္။ ေငြေတာင္တန္း ဆီ သို႕ သီခ်င္း တပုဒ္ လည္း.. အရမ္း ၾကိဳက္သည္။ အခ်စ္ သီခ်င္း လို႕ ထင္ရ ေပ မဲ့.. ထံုးစံ အတိုင္း.. လူ ေတြ ကေတာ့.. ထင္ရာ ျမင္ရာ.. အဓိပၸါယ္ ေတြ ဖြင့္ ၾကည့္ ၾက သည္ ။ ဘာရယ္ လည္း ေတာ့ မသိ.. ဆယ္ နွစ္ နီး ပါး..ေစာင့္ ခဲ့ ၾက ျပီး မွ.. ဆို တဲ့.. ေနရာ ေလး မွာ.. ရင္ထဲ မွာ..တကယ္ ေဆြး ရ သည္။

အို..  ဒီ သီခ်င္း ေလး ကို ေတာ့..ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ.. ခ်စ္ ကို ခ်စ္ တာ။ တီးလံုး ေလး ကိုက.. တမ်ိဳး ဆန္း လွ သည္။

ေတာင္ေျခ မွာ ေနတုန္း.. ျဖစ္ခဲ့ တဲ့ အျဖစ္ တခုပါ..

ၾကာလာပီ ဆိုေပ မဲ့.. ေမ့ မရ တဲ့ အေတြ႕ အၾကံဳ မွာ..

မၾကားစဖူး မို႕.. မယံုနိုင္စရာ

ေခြးတေယာက္ နဲ႕..လူ နွစ္ေကာင္ပါ...

play music

ေခြးတေယာက္ နဲ႕..လူနွစ္ေကာင္ တဲ့..။  သီခ်င္း စာသား ေလး ေတြ က....ရိုးရိုး ေလး ပါ ပဲ..။ ဒါေပမဲ့.. အဲဒီ ေနာက္ ကြယ္ က.. အျဖစ္ အပ်က္..အနက္ တခု ရွိ ေန တာ ကို ေတာ့.. ခံစား ေန ရ သည္။ ေအးေလ.. ေတးေရး သူ ရဲ႕.. စိတ္ အရိပ္ အတိတ္ ေတြ ကို..ဘယ္သူ က.. အတိ အက် ဖမ္း နိုင္ မွာ တဲ့ လည္း..။ ဖမ္းစရာ လည္း မလို အပ္ လွ ပါဘူးေလ...။ အနုပညာ ဆို တာ  .. ဆင့္ပြား ခံစား နိုင္ ျခင္း နဲ႕ တိုင္းတာ ရ တယ္ ဆို ေတာ့.. နား ေထာင္ မိ ရသူ အဖို႕ သာ.. ငါဟာ.. ေခြးတေယာက္ လား.. လူ နွစ္ေကာင္ ထဲက..ဘယ္ တေကာင္ လို လူ မ်ိဳး လည္း ဆို တာ သာ .. ကိုယ့္ဖာသာ တိတ္တိတ္ ကေလး.. ေတြး ျပီး..နားေထာင္ ေန လိုက္ ယံု ပါပဲ..။

ေခြးကေလး ..အို႕...

ေခြးကေလး..အို႕..

အတူတူ ေနမယ္ လို႕...

+++++++++

ေဆာင္း ဦး ေပါက္ မို႕.. ရထား ျပ တင္းက..ျမင္ ေန ရ တဲ့.. ရွဳခင္း ေလး ေတြက.. အခါ တိုင္း နဲ႕ မတူ။ မနက္ ေစာေစာ ေန ေရာင္ ေအာက္ မွာ.. ေႏြးေထြး ယံု ေလး.. ေတာက္ပ လင္း လက္ ေန သည္။ Canola ပန္း၀ါ၀ါ ေတြ.. ပြင့္ ေန ၾက တာ လည္း.. တေမွ်ာ္ တေခၚ..။ ခရမ္းေရာင္ Lavender ေတြ က.. တေတာင္လံုး.. မွိဳင္းျပာ ေန သည္။ တရိပ္ရိပ္ က်န္ ခဲ့ တဲ့..ရထား လမ္းေဘး..ေျမနီ ျခံဳပုတ္ ကေလး ေတြ ၾကားထဲ.. ေတာပန္း ျပာျပာ ေလး ေတြ..ျဖတ္ ကနဲ..ေတြ႕ လိုက္ တိုင္း.. ရင္ထဲ မွာ ..လွိဳက္ကနဲ ေန ေအာင္.. ၾကည္နူး နွစ္ သက္ ေန မိ ျပန္ ေသး သည္။ ခု နွစ္ ပိုင္း ေတြ ထဲ.. ရာသီ ဥတု ေတြ ေျပာင္း ျပီး..ကႏၱရ မိုး ေတြ.. မၾကာ ခဏ ရြာေန ျပန္ သမို႕.. ရထား လမ္းေဘး တေလွ်ာက္..တခ်ိဳ႕ ေနရာ ေတြ မွာ.. ပို ျပီး စိမ္းစိမ္း စိုစို ျဖစ္ ေန သည္။ ေရ စပ္စပ္ နဲ႕..ဆားအိုင္ ေလး ေတြ ေပၚ မွာ ေတာင္.. ေက်းတအုပ္ ေရ ေသာက္ ဆင္း ေန ၾက ပါ လား…။ သာယာ တဲ့..မနက္ခင္း ေလး ပါ ေပ…။

ငွက္ေတာင္ မွ.. သာယာ တဲ့..သီခ်င္း ေရြး တတ္ တာပဲ…

ေစာေစာ စီးစီး..စကား မမ်ား ၾက နဲ႕..

ကမၻာေျမ အတြက္..မဂၤလာ ရွိ တဲ့..အခ်ိန္၀ယ္..

အို.. ေကာင္း လိုက္ တဲ့..စိုင္းထီးဆိုင္ ရယ္.. ။ သင့္ျမတ္ လိုက္ တဲ့..ေန႕သစ္ ရယ္…

ဒီ တေခါက္..ပါ့သ္ ကို သြား တာ.. အခါတုိင္း လို.. ရထားေလး တစီး နဲ႕ အတူ … ယူလာတဲ့ စာအုပ္ ေတြကို.. ဖြင့္ မဖတ္မိ ျဖစ္ ေန သည္။ ျဖစ္ခ်င္ ေတာ့… ေျပာင္းျပန္ နဲ႕..ေဇာက္ထိုး.. အခါတိုင္း..အျမဲ သီခ်င္း နားေထာင္ ျပီး.. ခရီး သြား ေလ့ ရွိ တဲ့.. သူက.. ေလာေလာ လတ္ လတ္ ၀ယ္ ထား တဲ့..Eric Clapton အေၾကာင္း စာအုပ္ ၾကီးကို..ခန္႕ခန္႕ ညားညား ၾကီး ထုတ္ ဖတ္ ေန ေလ ေတာ့.. ကိုယ္ လည္း စိတ္ကူး ေပါက္ ျပီး...သူ႕ အိုင္ဖုန္း ကို ယူ နား ေထာင္ လိုက္ ေတာ့ တာ ေပါ့..။ ေဟာ..ခဏ ဆို..ယူ နားေထာင္ လိုက္ တာ.. စိုင္းထီးဆိုင္ ရယ္ ေလ.. ဘယ္လို မွ ရပ္ လို႕ မရ ေတာ့…။

ေလေကာင္း ေတြ ရွဴရွိဳက္ ၾက.. သဘာ၀ ကို မွီ၀ဲ ၾက….

ဒီေန႕သစ္ ဟာ..တို႕ကို..အင္နဲ႕ အား အသစ္ ေတြ ေပးလာမယ္…

ျပတင္းေပါက္ မွန္ ကို.. ပါး အပ္ ရင္း..လွပ က်ယ္လြင့္ လြန္း တဲ့.. ျမင္ကြင္း ေတြ ေပၚ မွာ.. သီခ်င္း စာ သားေလး ေတြ ကို.. တလံုးစီ..တပိုဒ္စီ.. ထပ္ဆင့္ စီရီ အေတြး ပို ၾကည့္ ေန မိ ေတာ့ သည္။ အခု လို.. စိတ္အာရံု ကို.. လံုး၀ လႊတ္ ျပီး.. နားေထာင္ မိ ေတာ့ မွ.. သီခ်င္း စာသား ေလး ေတြ ရဲ႕.. ထိမိ စူးရွ.. လွပ ကဗ်ာ ဆန္ လွ ပံုကုိ.. ရင္သပ္ ရွဳေမာ ျဖစ္ ရ ျပန္ ျပီ။ ေခါင္းကို သာ..ခါရမ္း ေနမိ ေတာ့ သည္။

“ ေကာင္း လိုက္ တာ ကြာ.. အရင္ အိမ္မွာ နားေထာင္ တာ ထက္ ကို ပိုေကာင္းတယ္.. ငါ ေရးမယ္ကြာ.. တပုဒ္ ေတာ့..ေရး အံုးမယ္ …”

ေခါင္းတရမ္းရမ္း နဲ႕..ဖီလင္ ေတြ စြတ္ တက္ ေန တဲ့.. ကိုယ့္ ကို..သူက ျပံဳးစိစိ နဲ႕ ၾကည့္ ရင္း…

အင္း..စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း အပုဒ္ ၅၀၀ ျပည့္ရင္ ေတာ့.. စာတပုဒ္ ဖတ္ ရ မွာ ေပါ့..ေစာင့္လိုက္ ပါ အံုးမယ္ ေနာက္ တနွစ္ ..လို႕ ေနာက္ သည္။

“ အင္း.. ခက္တာ က.. ေနာက္ ပိုင္း သီခ်င္း အသစ္ ေတြ ဆီ..ကို မေရာက္ နိုင္ ေသးဘူး.. ဒီ အေဟာင္း ေလး ေတြ မွာ တင္.. အရမ္း ကို..ထိေန တာ..မရ ေတာ့ ဘူး… ေရး ေတာ့မယ္.. ”

ကိုယ္က လည္း ကိုယ္ေျပာခ်င္ ရာ ေျပာ…။ သူ ကလည္း သူ ေျပာခ်င္ ရာ ေျပာ ။
- 

“ သိလား.. Eric Clapton အေၾကာင္း ခုမွ သိ ေတာ့တယ္..သူ ဆို တဲ့..သီခ်င္း တ၀က္ ေလာက္ က..သူမ်ား အေဟာင္း ေတြ တဲ့ ကြ.... ကမၻာ ကေတာ့ ေက်ာ္ ေန ေရာ ပဲ..”

ကိုယ္ အံ့ၾသ သြား မိ သည္။ ဟုတ္ရဲ႕ လား…

ၾကည့္ ပါ အံုး..။ ငါ တို႕.. နိုင္ငံ က.. စိုင္းခမ္းလိတ္ ဆိုတဲ့.. ရွမ္းစာဆို ၾကီး တေယာက္ ဆို.. ကိုယ္ပိုင္ သီခ်င္း ေတြ.. အပုဒ္ ၉၀၀ ေက်ာ္ ေတာင္ စပ္ ခဲ့ တာ ေလ.. ။ စိုင္းထီးဆိုင္ ဆို တဲ့.. မင္းတို႕ လို ကမၻာ မေက်ာ္ ေပ မဲ့..နိုင္ငံ ေက်ာ္ တဲ့..အဆိုေတာ္ ၾကီး ကလည္း.. လူ႕သက္တမ္း ၅၀ ေက်ာ္ ေလး မွာ..သီခ်င္း ေခြ ေပါင္း.. ၈၀ ေတာင္.. ထုတ္ သြား ခဲ့ တာ…။ ျပီးေတာ့..သူတို႕ ရဲ႕..သီခ်င္း ေတြ က.. အရမ္း..အရမ္း ကို..ေကာင္းတာ..။ ဘယ္လို ေကာင္း လဲ..ငါ လည္း မေျပာတတ္ ေတာ့ ဘူး။ ေျပာမျပ တတ္ နိုင္ ေအာင္ ကို..ေကာင္း လိုက္တာ ဆိုတာ မ်ိဳး …။ အင္းေလ.. ခင္ဗ်ား တို႕ ေတြ ကေတာ့.. ကံေကာင္း ၾက ပါတယ္ ေလ..။ သီခ်င္း တပုဒ္ တိုင္း အတြက္.. ျမိဳးျမိဳး ျမတ္ျမတ္ ကို ခံစား ရ လို႕..(ၾကည့္ ).. မေသခင္ မွာ ေတာင္.. ဘိုင္အို တအုပ္ ထုတ္ ျပီး.. ကမၻာကို ေရာင္းစား နိုင္ ေသး တယ္။ အခု..စိုင္းထီးဆိုင္..ကြယ္လြန္ မွ.. ထြက္လာ တဲ့.. နိုင္ေဇာ္ ရဲ႕.. စာအုပ္ ကေလး က.. ဘယ္ေလာက္..အက်ိဳး အျမတ္ ရ ပါ့ မလည္း..။ ခုပဲ ၾကည့္.. အင္တာနက္ မွာ..အလကား ေဒါင္းယူ ဖတ္ လို႕ ရ ေန ျပီ။

သာယာ ေက်နပ္ စရာ ေကာင္း လြန္း တဲ့.. သူတို႕ ရဲ႕..ဂီတ သံ ေတြ ထဲ မွာ..ေပ်ာ္၀င္ စီးေမ်ာ ေန မိ တဲ့ အခ်ိန္ မို႕... အဲဒီ ဂီတ အနုပညာ ေတြ အတြက္ သူတို႕ ေပးဆပ္ ခဲ့ ရ တာ ေတြ.. ျပီးေတာ့..ျပန္ မရ ခဲ့ တာ ေတြ..၊  ၀ါသနာ ထက္..၀မ္းေရး က ခက္ေတာ့.. ဒီ သီခ်င္း ဟာ..ငါ့ရဲ႕ ေနာက္ ဆံုး သီခ်င္း.. ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္.. ဆို တဲ့ ထိ ေအာင္.. နာက်ည္း ခဲ့ ရ တဲ့.. အျဖစ္ ေတြ ကို.. စာအုပ္ ကေလး ထဲ မွာ လည္း.. ဖတ္ထား ခဲ့ ရ ျပီ မို႕.. တေယာက္ တည္း.. စိတ္ထဲ ေပါက္ကြဲ ေန မိ သည္။

စိုင္းခမ္းလိတ္ တေယာက္.. “ေမာင္မေနတတ္ဘူး ” သီခ်င္း ကို..ေက်ာ္ဟိန္း က ၀ယ္သြား လို႕.. သူ႕ ေမျမိဳ႕က.. ေဆးရံု အိမ္ကေလး မွာ..ဆိုဖာ ဆက္တီ ေလး တစံု..၀ယ္ထား နိုင္ လိုက္ တယ္.. ဆိုတဲ့.. စာအုပ္ ထဲက.. အေၾကာင္း ေလး ေတြ ကို..ျပန္ သတိမရ ပဲ..မေန နိုင္ ေတာ့..။

စိုင္းထီးဆိုင္ က ေရာ.. ။
သူ႕ ရဲ႕..အသဲ ေရာဂါ အတြက္.. ကုသဖို႕..ကုန္က် မဲ့..သိန္း တရာ ေက်ာ္ ဆိုတဲ့..ေငြ ကို.. မိသားစု ေခါင္းခဲ ခဲ့ ၾက ရ လို႕.. သူကိုယ္တိုင္.. ဆက္ မကု ေတာ့ ဘူး လို႕.. ေပကပ္ ေန ခဲ့ သတဲ့..။ ျဖစ္ရ ေလ ကြယ္…။ ေဟာဒီ သန္း ၆၀ ေသာ.. ျမန္မာ နိုင္ငံ ၾကီး မွာ.. သူ႕သီခ်င္း ေတြ ကို..နွစ္နွစ္ သက္သက္ ေလးစား ျမတ္နိုး တဲ့ သူ.. တသိန္း ပဲ ရွိတယ္ ထား ပါ အံုး။ ေန အံုး.. တေယာက္ တဆယ္ ေမတၱာ ေၾကး မဟုတ္ ရင္ ေတာင္.. ထိုက္ထိုက္ တန္တန္.. သူ႕ သီခ်င္း တပုဒ္ ကို.. နားေထာင္ တိုင္း.. ဆယ္ျပား ပဲ.. ေပး၀ယ္ ရ တယ္ ထား…။ အား.. ဒါ ဆို ရင္ေတာ့..အခု..ငါ..စိုင္းထီးဆိုင္ အေပၚ မွာ.. အေၾကြး ေတြ အမ်ားၾကီး တင္ ေန ျပီ ေပါ့..။

စိတ္တို ေနရာ က..ျပံဳးမိ သြား သည္။ ဟုတ္တယ္.. ငါ.. စာေလး တပုဒ္ ေတာ့.. ေရး ျပီး.. သီခ်င္း အေၾကြး ေတြ ဆပ္ ရ မယ္။ အခု တေလာ ..ျမန္မာ ျပည္ မွာ.. မွိဳလို ေပါက္ လာ ေတာ့.. FM ေရဒီယို ေတြ မွာ ေတာ့.. သီခ်င္း တပုဒ္ လႊင့္ တိုင္း.. ေတးေရး ေတးဆို.. အခ်ိဳးက်..ခံစား ရ ေန ရ ျပီ လို႕.. ၾကားမိ သည္။ တကယ္ပဲ..ထိုက္ထိုက္ တန္တန္ ခံစား ၾက ရ ပါေစ ကြာ..။

ရထားက.. ခရီး တ၀က္ ေပါက္ခဲ့ ျပီ မို႕.. ေရွ႕ဘူ တာ မွာ.. ခဏ နားမဲ့ အေၾကာင္း ေၾကျငာတာ ၾကား လိုက္ သည္။ ဒါဆို.. ငါ.. သီခ်င္း ေတြ.. ဆက္တိုင္ နားေထာင္ လာတာ.. ၃ နာရီ ေတာင္ ေက်ာ္ ေန ျပီပဲ…။ အခ်ိန္ ေတြ ဘယ္လို ကုန္ သြားမွန္း မသိ လိုက္..။ အျပင္မွာ..မိုးေကာင္းကင္ ၾကီး တခု လံုး.. လံုလံု ျခံဳ ျခံဳ ၾကီးကို.. ျပာလြင္ ေနသည္။

ေခါင္မိုးက..မလံု ေတာ့..မိုးရြာတာ.. ကိုယ္ ခံ ေနရ တာ..အမွန္ပဲ…

ဒါေပမဲ့.. မိုးရြာ တဲ့ အေၾကာင္း က.. ကိုယ္ တေယာက္ တည္း ေၾကာင့္ ေတာ့..မဟုတ္ ဘူး…

ထိရွ လိုက္ တဲ့.. ဒသာန ရယ္…။ ရင္ထဲ မွာ..ငိုခ်င္ ေဆြးခ်င္ လာ ျပန္ သည္။ အနုပညာ ရဲ႕ ဖမ္းစားမူ ေအာက္ မွာ.. လူေတြ လည္း.. ၾကည္လိုက္.. ေနာက္ လိုက္..။ သာယာလိုက္.. ေဆြးေျမ႕ လိုက္..။ ခ်စ္ လိုက္.. မုန္း လိုက္…။ ဟိုး ေတာင္ကုန္း ေပၚက..ပန္းခင္း ၾကီး ကလည္း..၀ါ သြားလိုက္.. ျပာသြား လိုက္..။ ရထား ၾကီး ကလည္း.. ျမန္လာ လိုက္..ေႏွး သြားလိုက္..။ ဓါတ္ၾကိဳးတန္း ေပၚက.. ငွက္တအုပ္ လည္း.. ပ်ံလိုက္.. နား လိုက္..။ လူေတြ ကလည္း..သြား လိုက္.. လာလိုက္..။

နင္ဟာ.. အေတာင္ ပါ တဲ့…ငွက္ပါ..

ငါ က.. လြင့္ပါး တဲ့.. ေရာ္ရြက္၀ါ

အဆင္ေျပ ေလလာတုန္း အခိုက္မွာ

ၾကည္နူး ျမဴးခဲ့ရတယ္ တရံတခါ…

ဒါဟာ တကယ္ ေတာ့..လွပ လြန္း တဲ့..ကဗ်ာေလး တပုဒ္ ပါ ပဲ...။

အခ်စ္..အလြမ္း.. ဘ၀.. ဒသာန..မိသားစု.. နိုင္ငံေရး..လူမ်ိဳးေရး.. စံုေနေအာင္ ကို.... သံစဥ္ ညိွ တိုင္း ပဲ....ေတးတပုဒ္ ျဖစ္ ေနေလ ေရာ့ သလား..။

ခံစား နားလည္ တတ္ တဲ့.. နွလံုးသား တိုင္း အတြက္.. သူတို႕ ေတြ..ကမၻာေျမ ေပၚ မွာ ဖန္တီး ခဲ့ တဲ့.. အနုပညာ ဂီတ သီခ်င္း ေတြ ဟာ.. စိုင္းခမ္းလိတ္ အို သြား ေပ မဲ့..လိုက္ မအို ခဲ့..။ စိုင္းထီးဆိုင္ ေသ သြား ေပ မဲ့.. လိုက္ မေသ ခဲ့ ။ သူတို႕ ရဲ႕..သီခ်င္း ေတြ သည္.. မအို မနာ မေသ..ေသာ.. ကိုယ္ပိုင္ ဂီတ သံစဥ္ စစ္စစ္ ေတြ သာ ျဖစ္ ေပ ေတာ့ သည္။

တကယ္ ဆို ေတာ့….

ေတာင္ေပၚ ေျမ ရဲ႕.. လွပ မူ ကို သာ..

ျမင္ကာ ေန တဲ့.. ပရိသတ္ မ်ား မေလ…

ေတာင္ေပၚ ေျမ ရဲ႕.. တျခား တဖက္ မ်က္နွာ မွာ..

ဘာေတြ ရွိ မွန္း.. မသိ ၾက ေပ….

ဆို ျပီး .... ဂီတ အနုပညာ နဲ႕.. မီးေမာင္း ထိုး ျပ သြား ခဲ့ တဲ့..

ေတာင္ေပၚ ေျမ ရဲ႕ အျခား တ မ်က္နွာ က ေန ျပီး .. ျမန္မာ ျပည္ တ၀ွမ္းလံုးက.. နွလံုးသား ေတြ ကို.. ဆြဲယူ သိမ္းပိုက္ သြား ခဲ့ တဲ့… ရွမ္း-ဗမာ.. ခ်စ္ၾကည္ေရး အထူး သံတမန္ ၾကီး မ်ား ပါေပ..။

ေက

(၀၁.၁၀.၁၁ -  ၀၅.၁၀.၁၁)

၅ ရက္ ၾကာ ေအာင္ ေရး ေန ခဲ့ မိေတာ့..မုဒ္ ေတြက..အပိုင္းပိုင္း အျပတ္ျပတ္ ။ သို႕ေပ မဲ့..စိုင္းထီးဆိုင္ အေပၚ ေပးရမဲ့..သီခ်င္း နားေထာင္ခ အေၾကြး ေတြ ေတာ့..တစိတ္ တပိုင္း ေက် နိုင္ ေကာင္း ပါ ရဲ႕..သီခ်င္း တခ်ိဳ႕ကို တင္ေပး ထား ပါတယ္။ အလကား တင္ ရ မွာ..အားနာ လို႕... သဘာ၀ က်က် လက္သံ ေလး ေတြ ကို..ပို သိသာ ေစ တဲ့.. အပုဒ္ တခ်ိဳ႕ သာ..။

အရိုင္းဂစ္တာ
မူးမွေျပမွာပဲ
စိတၱဇအလြမ္း
ေႏြဥၾသ
ေဆးတံတို
ေခြးတေယာက္နဲ႕လူနွစ္ေကာင္
ေတာင္ေပၚေျမရဲ႕ အျခားတဖက္

◦

ေတာင္ေပၚေျမ ရဲ႕ အျခား တမ်က္နွာ မွ…