နွလံုုးသား နဲ႕ လုုပ္တဲ့ နိုုင္ငံေရး


ဟီလာရီ ကလင္တန္ ရဲ႕ Hard Choice စာအုုပ္က ၊ အာရွပစိဖိတ္ နဲ႕ သက္ဆိုုင္တဲ့ အေရွ႕ဖက္ အခန္းေတြ ဖတ္ျပီးသြားတဲ့ အခါ  ၊ ခဏ နားရင္း ၊ စာအုုပ္ထဲမွာပါတဲ့ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ က ဓါတ္ပံုုတခ်ိဳ႕ကိုု ျပန္လွန္ ၾကည့္ မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ၊ ဒီ ဓါတ္ပံုုေတြဟာ ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ နွစ္ ေလာက္ ကတည္းက  စိတ္လွဳပ္ရွား ၾကည္နူးစြာ နဲ႕ အထပ္ထပ္ အခါခါ ျမင္ဖူး ၾကည့္ဖူး ခဲ့ ျပီးသား ေတြ ပါ။ အခုု ဟီလာရီ ကိုုယ္တိုုင္ ေျပာျပ ေတာ့မွ ၊ ဒီပံုုရိပ္ ေတြနဲ႕  အျပံဳးေတြ ရဲ႕  ေနာက္ကြယ္က  ေျခလွမ္းေတြ စိတ္ခံစားခ်က္ အေတြးေတြ ကိုု ၊ အေသအခ်ာ ျပန္ျပီး ဆက္စပ္ ထင္ဟပ္ ၾကည့္နိုုင္ ရ ေတာ့ တယ္။



တကယ္ဆိုုေတာ့  ၂၀၀၉  ခုုနွစ္ မွာ ဟီလာရီ ကလင္တန္ ၊ အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး ျဖစ္လာခဲ့တာ နဲ႕  မေရွးမေနွာင္းမွာပဲ ၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၊ဘယ္လိုုမွ  ေမ ွ်ာ္လင့္ မထား တဲ့ နိုုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ေတြ ျဖစ္လာခဲ့တာဟာ ၊  တိုုက္ဆိုုင္မူ သက္သက္ေတာ့ မဟုုတ္ေလာက္ပါဘူး ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ လူကိုုယ္တိုုင္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုုင္ ေတြ႕ ခဲ့ ဆံုုခဲ့ ရတဲ့ အျဖစ္အတြက္ ၊ သူ႕ ကိုုယ္သူ ဆိတ္ဆြဲၾကည့္မိ မတတ္ပဲ လိုု႕ ဟီလာရီက တင္စားခဲ့သလိုု ပဲ -- ကမၻာအရပ္ရပ္က ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြ မွာလည္း ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရုုတ္တရက္ လြတ္ေျမာက္လာမူ ၊ နိုုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ တသုုတ္ျပီး တသုုတ္ လႊတ္ေပးမူ  ေတြက စလိုု႕ ၊  ရာစုု နွစ္ တ၀က္ ေလာက္ သံတမန္ ဆက္ဆံေရး ေအးစက္ ခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ နိုုင္ငံၾကီးကေနျပီး ၊ နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး နဲ႕ သမၼတ ကိုုယ္တိုုင္ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ ေရာက္လာခဲ့တဲ့  အျဖစ္ေတြဟာ ၊ ကိုုယ့္အသားကိုုယ္ ျပန္ဆိတ္ၾကည့္ရ မတတ္ မယံုုနိုုင္စရာ သမိုုင္းအခ်ိဳးအေကြ႕  ေတြ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ရန္ကုုန္ျမိဳ႕ ရဲ႕ လမ္းေတြေပၚမွာ ၊ အေမရိကန္ အလံ ကိုု ေ၀ွ႕ယမ္းျပီး သမၼတ အိုုဘားမား ကိုု ၾကိဳဆိုု နွုုတ္ဆက္ခဲ့ ၾကတဲ့ ၊ ျမန္မာျပည္သား ေတြကိုု ဘယ္တုုန္းကနဲ႕ မွ မတူတဲ့ ၊ လွိဳက္လွဲမူ စစ္စစ္ ေတြနဲ႕ ေတြ႕ ခဲ့ ၾက ရတာပါ။


ဒီ သမၼတ နဲ႕  အတြင္းေရးမွဴး နွစ္ေယာက္ အတြဲ ကလည္း ၊ သူ႕နိုုင္ငံမွာတင္မက ၊ ကမၻာမွာကိုု ထူးထူးျခားျခား သူမ်ားထက္ပိုုျပီး စိတ္၀င္စားခံရ ၊ နွစ္သက္သေဘာက်ခံရတဲ့ သူေတြ ။ ပါတီနိုုင္ငံေရး စင္ျမင့္ေပၚမွာ သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ အျပင္းအထန္ ယွဥ္ျပိဳင္ ထိုုးနွက္ ခဲ့ၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုုလည္း တကမၻာလံုုး မၾကည့္ခ်င္မွ အဆံုုး ျမင္ခဲ့ ျပီးသား ။ ျပီးေတာ့လည္း ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့ၾက သလိုု ၊ ကမၻာ့အေရးေတြကိုု နွစ္ေယာက္သား ပခံုုးတဖက္စီ   ထမ္းျပခဲ့ရင္း ၊ ဒီမိုုကေရစီ ရဲ႕ အလွတရားကိုု ျပသ ခဲ့ၾကတာလည္း အားလံုုးအသိ ။ အဲဒီလိုု ျပသ နိုုင္ခဲ့ တာဟာလည္း ၊ သူမ ရဲ႕ ခက္ခဲတဲ့ ေရြးခ်ယ္မူ အစ အဦး တခုု ပဲ ဆိုုတာကိုု ၊ Hard Choice စာအုုပ္ရဲ႕ ပထမဆံုုး အခန္း ျဖစ္တဲ့ A Fresh Start - အသစ္က ျပန္စ ျခင္း ဆိုုတာမွာ ၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ဟ ေရးသားထား တယ္။  ဒီစာအုုပ္ၾကီး တအုုပ္လံုုးမွာ ၊ အာရွ နဲ႕ ပစိဖိတ္က စ - ဖြင့္လိုု႕ ၊ အာဖဂန္နစၥတန္ နဲ႕ အီရတ္ အလယ္ ၊ ရုုရွ နဲ႕ ဂါဇာ အဆံုုး ၊ နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး တေယာက္ အျဖစ္ သူ သြားခဲ့တဲ့ နိုုင္ငံေပါင္း ၁၁၂ နိုုင္ငံ ရဲ႕ ကမၻာ့ နိုုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း ေတြကိုု ဇာတ္စံုု ခင္းျပီး သြားလိုု႕ နိဂံုုး ခ်ဳပ္ လိုုက္တဲ့ အခန္း မွာေတာင္ ၊ အိုုဘားမား နဲ႕  ျမန္မာျပည္ ဆိုုတဲ့ အမည္ နွစ္ခုု ဟာ သူ႕ အတြက္ ပထမဆံုုး သံုုးသပ္ အမွတ္ရစရာ  ျဖစ္ေနေလ တယ္။ အမွတ္ရ စရာ ေကာင္းရေအာင္လည္း ၊ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ဟာ ၊ ထူးျခား တိုုက္ဆိုုင္စြာပဲ ၊ သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ အတြက္ ၊ ပခံုုးအတူထမ္း ၊ ေျခလွမ္းအတူယွဥ္ လိုု႕  ေနာက္ဆံုုး ထြက္ခဲ့ ၾကရတဲ့ ၊ ခရီစဥ္ လည္း  ျဖစ္ေနခဲ့သည္ ကိုုး ။


ရန္ကုုန္ျမိဳ႕က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕ ျခံထဲမွာ သမၼတ အိုုဘားမားက ၊ အိမ္ရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ အတူ နွဳတ္ဆက္ မိန္႕ခြန္းေျပာရင္း ၊ ဟီလာရီ ဘယ္မွာလဲ လိုု႕ လူေတြ ၾကားထဲ မ်က္လံုုးေ၀ွ႕ ရင္း အေရးတၾကီး သူ႕ကိုု ရွာတဲ့ အေၾကာင္းေလး ကိုု ျပန္ေျပာင္း အစခ်ီရင္း ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးနွစ္က သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ ရဲ႕  ဆက္ဆံေရးဟာ ၊ အခုုအခ်ိန္မွာေတာ့ နာက်င္ေပ်ာ္ရႊင္ လြမ္းဆြတ္စရာ ျဖစ္ခဲ့ ျပီ လိုု႕  ဆိုုတယ္။ သမၼတ အိုုဘားမား က ၊ လူအုုပ္ၾကီးထဲမွာ ဟီလာရီ ကိုု အသည္းအသန္ ရွာခဲ့တာဟာ တျခားေၾကာင့္ မဟုုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္အေရးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ၊ မ်က္လံုုးျခင္းဆံုုျပီး ၊ လူသိရွင္ၾကား ဂုုဏ္ျပဳ ေျပာၾကားခ်င္လိုု႕ပါ ။ ဟီလာရီ ကလည္း ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္က အျပန္ Air Force One ေလယဥ္ပ်ံၾကီး ေပၚမွာ ၊ သမၼတ အိုုဘားမားက သူ႕ရုုံးခန္းထဲ ေခၚျပီး  ေနာက္ထပ္ ေလးနွစ္ သက္တမ္း ထပ္မံ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဖိုု႕  ဆႏၵေတာင္းတဲ့ အခါ ၊ မျပီးမျပတ္ေသးတဲ့ သူ႕ ရဲ႕ သံတမာန္ေရးရာ ကိစၥ ေတြကိုု ေတြးလိုုက္ေတာ့ ၊  ျမန္မာျပည္ မွာ ၊ ဒီမိုုကေရစီ   ဘယ္လိုု ဆက္ျဖစ္လာပါ့မလည္း ဆိုုတဲ့ ၊ စိုုးရိမ္မူ က ပထမဆံုုး အေတြး ျဖစ္ေန ျပန္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ၊ ဒီ စာအုုပ္ကိုု ဖတ္မိသေလာက္ ျခံဳငံုု သံုုးသပ္ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ ၊ ျမန္မာျပည္ အေရး ဟာ ၊ အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ တခုု သက္သက္ ထက္ ၊ ဟီလာရီ နဲ႕  တစံုုတရာ နက္နက္ရွိဳင္း ရွိဳင္း  ယွက္ႏြယ္ေနတယ္ ဆိုုတာကိုု ခံစား သတိထား မိလာတယ္။

အေမရိကန္ အစိုုးရ ရဲ႕ Pivot Strategy ဆိုုတဲ့  အာရွ ပစိဖိတ္ေဒသ ကိုု မ႑ိဳင္ျပဳမဲ့ နည္းဗ်ဴဟာသစ္ ဟာ ၊ ဟီလာရီ ရဲ႕ အဆိုုအရ ဆိုုရင္ ၊ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး အျဖစ္ ၊ သူ ပထမဆံုုး ေရြးခ်ယ္လိုုက္တဲ့ အာရွ ခရီးစဥ္က အစျပဳခဲ့တယ္လိုု႕  ဆိုုတယ္။ ဘြတ္ရွ္အစိုုးရ ရဲ႕  မျပီးျပတ္ေသးတဲ့ အီရတ္ အာဖဂန္နစၥတန္ စစ္ေတြ၊  အယ္ကိုုင္ဒါ အၾကမ္းဖက္အႏၱရယ္ေတြ ကိုု ပိုုျပီး အာရံုုေရာက္ဖိုု႕ ရွိေနတဲ့  နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ ဟာ ၊ မထင္မွတ္ပဲ အာရွ နဲ႕  စျပီး တာထြက္ခဲ့တယ္။ ျခိမ္းေျခာက္မူ ေတြကိုု ရင္ဆိုုင္ေျဖရွင္းေနရေပမဲ့ ၊ အခြင့္အလန္း ေတြကိုုလည္း အမိအရ ဆုုပ္ကိုုင္သင့္တယ္ လိုု႕ ဟီလာရီက ဆိုုတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၊ အာရပ္ကမၻာ နဲ႕ အေရွ႕အလယ္ပိုုင္းမွာ က်ဆင္းလာတဲ့  ဒီမိုုကေရစီ အလားအလာေတြ ေၾကာင့္ ၊ ပိုုျပီး ျဖစ္နိုုင္ေခ်ရွိတဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ဖက္ကိုု အားျပဳ လာတာ လိုု႕ ယူဆၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ တရုုတ္ရဲ႕ ၾကီးထြားလာမူ ဟာ ၊ အဓိက အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္မွာပါ ။ ဟီလာရီ ကိုုယ္တိုုင္ကလည္း  သူတိုု႕ စဥ္းစားထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္း နွစ္ခုု ကိုု ၊စာအုုပ္ထဲမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ပဲ ခ်ျပ ထားပါတယ္။ ပထမ လမ္းေၾကာင္းက ၊ တရုုတ္နဲ႕ ဆက္ဆံေရး တိုုးခ်ဲ႕ ျပီး သူတိုု႕လိုုခ်င္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းမွန္ ေပၚ ေရာက္ေအာင္ ဆြဲေခၚမယ္ ။ အဲဒီလိုုမွ မျဖစ္နိုုင္ရင္ ၊ အေမရိကန္ ရဲ႕  နဂိုုမူလ မဟာမိတ္ ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္ ၊ ေတာင္ကိုုရီးယား၊ ထိုုင္း ၊ ဖိလစ္ပိုုင္ နဲ႕  ၾသစေၾတလ် တိုု႕ နဲ႕ ပိုုျပီး ဆက္ဆံေရး ခိုုင္မာေအာင္ လုုပ္မယ္ ၊ ဒါမွ တရုုတ္ကိုု ထိမ္းညွိ နိုုင္မယ္ေပါ့ ။ ျပီးရင္ေတာ့ ကၽြဲကူးေရပါ တျခား အေရွ႕ေတာင္အာရွ နိုုင္ငံေတြကိုုပါ ပိုုျပီး စည္းရံုုးနိုုင္မယ္ လိုု႕ တြက္ဆပံုုရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ၊ အရင္က ဘယ္အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးမွ အေရးတယူ မလာေရာက္ခဲ့တဲ့ ၊ အင္ဒိုုနီးရွားနိုုင္ငံ ဂ်ကာတာ ျမိဳ႕က အာဆီယမ္ ရံုုးခ်ဳပ္ကိုု ဟီလာရီ ပထမဆံုုး အလည္အပတ္ေရာက္ ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ခရီးစဥ္မွာပဲ အင္ဒိုုနီးရွား သမၼတ ယူဒုုိယူနိုု က၊ ျမန္မာျပည္က စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ ဟာ၊ အေမရိကန္ နဲ႕ ဆက္ဆံခ်င္ေနေၾကာင္း ၊ ဒီမိုုကေရစီလမ္းပြင့္ဖိုု႕ ျဖစ္နိုုင္ေၾကာင္း စကားပါး လာခဲ့တယ္။ စကားပါးလာသူ ကိုုယ္တိုုင္က စစ္၀တ္စံုု ကိုု ၊ ခၽြတ္လဲ ထားတဲ့ သမၼတ တေယာက္ ျဖစ္ေနတာမိုု႕ ၊  အေတာ္ ခ်ိန္ဆ ခဲ့ရတယ္လိုု႕ ေတာ့ မွတ္ခ်က္ျပဳ ထားတယ္။ တကယ္ေတာ့  ၾကိဳတင္ တီးေခါက္ထားတဲ့ သံတမန္လမ္းေၾကာင္း ေတြလည္း ရွိထားခဲ့ လိုု႕ ျဖစ္မွာပါ။


ျမန္မာျပည္ အေျခအေန နဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး မခ်င့္မရဲ ျဖစ္ေနခဲ့ ရတယ္ ဆိုုတဲ့ ဟီလာရီ ဟာ ၊ ပထမဆံုုး အာရွ ခရီးစဥ္ မစခင္၊ လ အနည္းငယ္ အလိုုမွာတည္းက ၊ ျမန္မာျပည္အေပၚ ပိတ္ဆိုု႕အေရးယူမူကိုု ဦးေဆာင္ေရွ႕ရြက္ ျပဳေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ နဲ႕  စျပီး ၾကိဳတင္ ညွိဳနွိဳင္းေန ခဲ့ တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အေပၚမွာ ပုုဂၢိဳလ္ေရး ေလးစားမူ အေတာ္မ်ားတဲ့ ၊  ျပိဳင္ဘက္ပါတီက ရီပက္ဘလစ္ကန္ အမတ္ မစ္ခ်္မက္ေကာ္နယ္က စလိုု႕ ၊  သူ႕အေနနဲ႕ ဒီေလာက္ၾကီး သေဘာအက်လွၾကီး မဟုုတ္ေပမဲ့ ၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ကိုု ဦးစားေပး လုုပ္ေဆာင္ေန တဲ့ ခပ္လည္လည္ ဒီမိုုကရက္ အမတ္ ဂ်င္မ္၀ဘ္ လိုု လူမ်ိဳးအလယ္၊  ေက်ာက္စိမ္းဥပေဒ လိုု႕ လူသိမ်ားတဲ့ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ပိတ္ဆိုု႕ေရး ဥပေဒ ကိုု တင္သြင္းခဲ့တဲ့  ကြယ္လြန္သြားတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ တြမ္လန္တိုု႕စ္ ရဲ႕ တပည့္ရင္း  ကြန္ဂရက္အဖြဲ႕၀င္ ဂ်ိဳးခေရာ္ေလ ဆိုုသူေတြ အဆံုုး ၊ ျမန္မာျပည္ေရးရာ ေပၚလစီ အသစ္အတြက္ ၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ မဟာမိတ္ရွာ လူစုု ေနခဲ့ျပီ။ ျမန္မာအစိုုးရ အေပၚမွာ ပိတ္ဆိုု႕မူ တခုုတည္း နဲ႕ ဆက္သြားေနလိုု႕ မရေတာ့ဘူး ဆိုုတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကိုု ၊ စျပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖိုု႕ ၾကိဳးစားေနခဲ့ျပီ။

တကယ္ေတာ့ ၊ သူ႕မွာ  နဂိုုမူလတည္းက ၊ ျမန္မာျပည္နဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး သီးသန္႕ စိတ္ညြတ္မူ တခုု ရွိေနခဲ့ ပံုု ပါ။ သူ႕ ခင္ပြန္း ဘီလ္ကလင္တန္ သမၼတျဖစ္စဥ္ အခ်ိန္ကတည္းက ၊ အေမရိကန္ ဒီမိုုကရက္ ေတြ အေနနဲ႕ ၊ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုုကေရစီ အေရးကိုု အေတာ့္ကိုု စိတ္၀င္စားခဲ့ ၾကတာ မဟုုတ္လား ။ ၁၉ ၉ ၅ ခုု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဒုုတိယအၾကိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္လာတဲ့အခါ ၊ တကယ္ပဲ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေနျပီလား လိုု႕  နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး မယ္ဒလင္း ေအာဘရိုုက္ ကိုုယ္တိုုင္ ျမန္မာျပည္ ကို ေရာက္လာ စံုုစမ္းခဲ့ေသးသည္ပဲ ။ ျမန္မာ့အလင္း တိုု႕ ေၾကးမံုု တိုု႕ မွာ ကလိန္တန္ တိုု႕  ေဒၚမယ္ဒလင္ တိုု႕ ဆိုုတဲ့ ေအာက္ကလိအာ အစိုုးရ အာေဘာ္ေဆာင္းပါးေတြ လွိဳင္လွိဳင္ ပါ ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တခ်ိန္ကိုု မွတ္မိၾကအံုုးမွာပါ ။ အေမရိကန္ ရဲ႕  အားထုုပ္မူ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး ဆိုုပါေတာ့ ။ ဒါေတာင္ ကလင္တန္က သမၼတ ရာထူးက ဆင္းကာနီးေလးမွာ သမၼတ ရဲ႕ အျမင့္ဆံုုး အရပ္သားဆုု ဆိုုျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကိုု မရ အရ  ဆုုေပးသြား ခဲ့ေသးတယ္။ အခုု အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ ေတြ၊ ဟီလာရီ ကလင္တန္ လက္ထဲ ေရာက္လာျပန္ေတာ့ ၊ ျမန္မာျပည္ နဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဟာ၊ ေရွ႕ဆံုုးနားကေန ပါခဲ့ျပန္တာ အဆန္းေတာ့ မဟုုတ္ေပဘူး။

ပထမဆံုုး အာရွ ခရီးစဥ္က ျပန္ေရာက္လာလာျခင္းပဲ ၊ ျမန္မာျပည္ကိုု အဆင့္ျမင့္ အရာရွိ တေယာက္ လႊတ္လိုုက္ေပမဲ့ ၊ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊ နဲ႕ ေတြ႕ခြင့္ မရသလိုု ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕လည္း မေတြ႕ခဲ့ရဘူး။ ဒီၾကားထဲမွာ ျဖစ္လာတဲ့ အေမရိကန္နိုုင္ငံသား  ယက္ေတာ ရဲ႕  ကိစၥဟာ ေသြးရိုုးသားရိုုး အရူးထျခင္းလား ၊ နိုုင္ငံေရး ပေယာဂ တခုုခုု ပါ၀င္ေနေလသလား ဘယ္သူမွ ေသခ်ာ မသိနိုုင္ေပမဲ့ ၊ ယက္ေတာကိုု လာေခၚတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္၀ဘ္ တေယာက္ သူ႕ရဲ႕ ဒုုတိယ အၾကိမ္ေျမာက္ ခရီးစဥ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ ေတြ႕ခြင့္ ရခဲ့ျပီးေနာက္မွာ လမ္းေၾကာင္း နည္းနည္းပြင့္လာခဲ့တယ္။  ေနာက္နွစ္ ၂၀၁၀ နွစ္ဆန္းပိုုင္း ထဲမွာပဲ ၊ အာရွ နဲ႕ ပစိဖိတ္ေရးရာ ဗ်ဴရိုု လက္ေထာက္  ကတ့္ကမ့္ဘဲလ္ ကိုုယ္တိုုင္ နွစ္ၾကိမ္တိုုင္တိုုင္ လာေရာက္ခဲ့ျပီး ၊ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ေနဆဲ ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုု ေဆြးေႏြးနိုုင္ ခဲ့တယ္။ နွစ္ကုုန္ပိုုင္း  နိုု၀င္ဘာလ ထဲမွာေတာ့၊ စိတ္ၾကိဳက္ေရးဆြဲထားတဲ့  ဖြဲ႕စည္းပံုုၾကီးနဲ႕ တဖက္သက္ က်င္းပခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲၾကီးမွာ ၊ ျပိဳင္ဖက္မရွိ အနိုုင္ယူ လိုုက္ တဲ့ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြဟာ ၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပီးသြား လိုု႕  အစိုုးရေတြ လႊတ္ေတာ္ေတြ၊ လူခြဲျပီး အက်အန ေနရာယူ ျပီး တာနဲ႕ တျပိဳင္နက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကိုု လႊတ္ေပးလိုုက္ေတာ့တယ္။  


ဒီဆက္တိုုက္ ျဖစ္စဥ္ေတြကိုု ၾကည့္ရင္ ၊ ဒီ နွစ္ပိုုင္းေလး အတြင္းမွာ ၊ အေမရိကန္ဖက္က သံတမန္ေရးရာ အေပးအယူ နဲ႕  ညွိနွိဳင္းမူေတြ ၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အၾကိတ္အနယ္ လုုပ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုုတာကိုု ခန္႕မွန္းၾကည့္လိုု႕ ရသလိုု ျမန္မာအစိုုးရ ဖက္ကလည္း အားလံုုးကိုု အခ်ိန္ကိုုက္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္ေဆာင္နိုုင္ခဲ့တာပဲ ။ အဲဒီမွာ ဘာထပ္ေတြ႕ရလည္း ဆိုုေတာ့ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ရွိေနတုုန္း အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေတာက္ခဲ့ပံုု ရတဲ့  အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕  ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ သမိတ္ေမွာက္ ေရး မူ ဟာ၊   အေမရိကန္က  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ပံ့ပိုုးေနမူေတြ နဲ႕ ၊ အခ်ိတ္အဆက္ လြဲေခ်ာ္ခဲ့ဟန္ ရွိတာေၾကာင့္ ၊ ျပည္သူေတြ မွာ ၊ အံ့အားသင့္စရာ နိုုင္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းတခုု ကိုု ၾကံဳေတြ႕ လက္ခံ လိုုက္ရတာပဲ ။ အဲဒါကေတာ့ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကိုု ရတဲ့ အေနအထား နဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ၀င္ဖိုု႕ ဆံုုးျဖတ္ခဲ့ ျခင္းပဲ ။ ဒါကိုု နိုုင္ငံေရးေထာင္ေခ်ာက္ လိုု႕ တခ်ိဳ႕က သံသယၾကီး ၾကေပမဲ့ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကေတာ့ ၊ ေနာက္တခါ ထပ္ေပၚလာနိုုင္ဖိုု႕ မလြယ္တဲ့ နိုုင္ငံေရး အခြင့္အလန္းတခုု မိုု႕ ၊ ရဲရဲ ၾကီး တိုုး၀င္ ခဲ့ ဟန္ တူပါတယ္။ ဟီလာရီ ကလည္း မိုုးရြာတုုန္း ေရခံ သင့္တယ္ဆိုုျပီး ျမန္မာစကားပံုု နဲ႕ ကိုု အတိအက် ကိုုးကားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ၊ ဟီလာရီ ေရာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ပါ ၊ တဖက္မွာ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြရဲ႕  အရူးလုုပ္ခံရဖြယ္  ရွိနိုုင္တယ္ ဆိုုတဲ့ စြန္႕စားမူ ကိုု မ်က္စိ ရွင္ရွင္ ထား ခဲ့ ၾကတာကေတာ့ ၊ အားတက္စရာပါ။


ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ တယ္လီဖုုန္း ငါးၾကိမ္တိုုင္တိုုင္ ေျပာခဲ့တယ္ဆိုုတဲ့ ဟီလာရီ ဟာ ေဒၚစုု လြတ္ျပီးျပီးခ်င္း နွစ္လအၾကာမွာ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ တယ္လီဖုုန္း ေခၚခဲ့တယ္။ ေဒၚစုုက ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာရင္း နဲ႕ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး သူ႕သမီးရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ သတင္းကိုု ေမးခဲ့သလိုု  ဟီလာရီ ကလည္း ကမၻာတလႊားက တျခား ဒီမိုုကေရစီ ရုုန္းကန္လွဳပ္ရွားမူေတြရဲ႕  နမူနာယူစရာ ေတြကိုု ေဆြးေႏြးေ၀မ ွ် ခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ၊ တေယာက္တလွည့္စီ အလည္လာၾကဖိုု႕  လိုု႕ ခ်ိန္းခ်က္ခဲ့ၾက တယ္။  အဲ့ဒီလိုု နဲ႕ ဟီလာရီ တေယာက္ ျမန္မာျပည္ကိုု ကိုုယ္တိုုင္သြားဖိုု႕ လမ္းစ ရွာေတာ့တယ္။

၂၀၁၁ နိုု၀င္ဘာ လဆန္းမွာ ၊  အေမရိကန္ ရဲ႕ ဘယ္သမၼတ မွ မတက္ေရာက္ဖူးေသး တဲ့ အင္ဒိုုနီးရွားနိုုင္ငံ ဘာလီ မွာ လုုပ္တဲ့ APEC အစည္းအေ၀းကိုု ဟီလာရီ နဲ႕ အတူ အိုုဘားမား ကိုုယ္တိုုင္ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ တက္ေရာက္ လာခဲ့ တယ္။ အင္ဒိုုနီးရွားကိုု ဦးတည္ ျပန္သန္းလာတဲ့ Air Force One ေလယဥ္ၾကီးေပၚမွာပဲ ၊ ဟီလာရီ က ၊ အတူပါလာတဲ့ ကတ့္ကမ္ဘဲလ္ ကိုု ဖုုန္းခ်ိတ္ခိုုင္းျပီး ၊  ျမန္မာျပည္ ေျဖေလ ွ်ာ့ ဆက္ဆံ ေရး - ေပၚလစီသစ္ ကိုု ဆံုုးျဖတ္ အတည္ျပဳေပးမဲ့  အေမရိက နိုုင္ငံရဲ႕ အေရးၾကီးဆံုုး ပုုဂၢိဳလ္ၾကီး နဲ႕ ၊ ဒီေပၚလစီ ကိုု ေထာက္ခံ အတည္ျပဳေပးဖိုု႕ လိုုအပ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္က တဦးတည္းေသာ အမ်ိဳးသမီးၾကီး တိုု႕ ကိုု ၊ ပထမဆံုုး အၾကိမ္ စကားေျပာေစ ခဲ့ေတာ့တယ္။ ေနာက္တေန႕  ဘာလီ အစည္းအေ၀း မွာပဲ ၊ သမၼတ အိုုဘားမား က ျမန္မာျပည္မွာ တိုုးတက္မူ အလင္းေရာင္ကေလးေတြကိုု  ျမင္ေနရပါျပီ ဆိုုတဲ့ flickers of progress မွတ္ခ်က္ စကား ကိုု ဆိုုေတာ့တယ္ ။ သူ႕ေဘးမွာ ရပ္ေနတဲ့ နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး ဟီလာရီ ကိုုလည္း ျမန္မာနိုုင္ငံကိုု လႊတ္ျပီး စံုုစမ္းၾကည့္ရွဳ ဖိုု႕  တာ၀န္ေပးလိုုက္တယ္ လိုု႕ တခါတည္း ေၾကညာ ခဲ့တယ္ ။ ဘာလီက အျပန္ ၊ ဂ်ပန္မွာ ဆီ၀င္ထဲ့ ရင္း ၊ ဂ်ပန္က သံ၀န္ထမ္း ေတြက ထဲ့ေပးလိုုက္တဲ့ ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္  အေၾကာင္း ရိုုက္ကူးထားတဲ့ The Lady ရုုပ္ရွင္ကိုု  သူတိုု႕ တဖြဲ႕လံုုး ေလယဥ္ေပၚမွာ ၾကည့္ၾကရင္း ၊ ဟီလာရီ တေယာက္ သမၼတၾကီး ျမင္လိုုက္တဲ့ အလင္းေရာင္ မီးေတာက္ကေလး ေတြကိုု ၊ အားေကာင္းလာေအာင္ ဘယ္လိုု ယပ္ခတ္ မီးထိုုး ေပးရမလဲ လိုု႕  ေတြးရင္း ၊ ၀ါရွင္တန္ ျပန္မေရာက္ခင္ မွာပဲ ၊ ေနာက္ခရီးစဥ္ အတြက္ ျပင္ဆင္ စိတ္လွဳပ္ရွားေနခဲ့ ျပီ။

တကယ္လည္း ၊ လ ေတာင္ မကူးေသးတဲ့  နိုု၀င္ဘာ ေနက္ဆံုုးရက္ထဲ မွာပဲ ၊ ဟီလာရီ တေယာက္ ေနျပည္ေတာ္ကိုု ဆိုုက္ဆိုုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ ေရာက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။  ၾကီးက်ယ္ခမ္းနား လွတဲ့ ေနျပည္ေတာ္ ရဲ႕ ျမင္ကြင္း ေတြ ၊ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ နဲ႕ ေတြ႕ဆံုုခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြကိုု ၊ စာအုုပ္ထဲ မွာ ခပ္သာသာ ခပ္ေသာေသာ ေလးသာ မွတ္ခ်က္ျပဳထားေပမဲ့ ၊ ယိုုယြင္း အက်ည္းတန္ေနတဲ့ အေဆာက္အဦၾကီးေတြ ေအာက္က   ခက္ခဲရုုန္းကန္ ေနၾကတဲ့ ရန္ကုုန္ျမိဳ႕ ရဲ႕  လူမူျမင္ကြင္းေတြကိုု ေတာ့ ၊ ေလးေလးနက္နက္ ခံစား နားလည္ ေနခဲ့ပံုု ။ ရွဳခင္းေတြ စံုုလင္ လွ တဲ့ ျမန္မာျပည္ၾကီးကိုု ၊ သူ႕မိသားစုု နဲ႕ အတူ ၊ ဧရာ၀တီျမစ္ အတိုုင္း ဆန္တက္လိုု႕  မႏၱေလးထိ အေရာက္ ေနာက္တေခါက္ ထပ္လာလည္ဖိုု႕ ကိုုေတာင္ ၊ ဆႏၵေတြ ျပင္းျပေနခဲ့တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။

ေနာက္ဆံုုးမွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ လူကိုုယ္တိုုင္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုုင္ ေတြ႕ ရပါ ေလျပီ။ အေမရိကန္ သံအမတ္ရဲ႕ ေနအိမ္မွာ လုုပ္တဲ့ ညစာစားပြဲ မွာ ၊ နွစ္ေယာက္သား မထင္မွတ္ပဲ ၊
အက်ီ ၤ အျဖဴေရာင္ ဆင္တူ ၀တ္လာမိၾကတဲ့ တိုုက္ဆိုုင္မူ အတြက္ အံ့ၾသ၀မ္းသာေနၾက တဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီး နွစ္ေယာက္ဟာ ၊ စေတြ႕လိုုက္တာ နဲ႕ ၊ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ မိတ္ရင္း ေဆြရင္းေတြလိုု  ခံစားၾကရတယ္ ဆိုုတာဟာ ၊ ဓါတ္ပံုုေတြ ထဲမွာကိုု အတိုုင္းသား ျမင္နိုုင္ပါတယ္။  လက္ေဆာင္ေတြ တေယာက္တလွည့္ ေပးၾကျပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ဟီလာရီ က သူ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ စစ္ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး နွစ္ေယာက္ အေပၚ အျမင္ေတြကိုု ေျပာျပ သလိုု ၊ ေဒၚစုု ကလည္း ၂၀၁၂ မွာ လုုပ္မဲ့ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုု ၊ သူတိုု႕ ပါတီ ၀င္ဖိုု႕  ဆံုုးျဖတ္လိုုက္တဲ့ အေၾကာင္း ၊ သူ ကိုုယ္တိုုင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ လုုပ္ဖိုု႕ လည္း ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း ေျပာရင္း ၊ ျပည္သူ႕ ကိုုယ္စားလွယ္ တေယာက္ ျဖစ္လာဖိုု႕ လိုုအပ္တဲ ျပင္ဆင္မူေတြအတြက္ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီး ေမးခဲ့တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။


ဒီပံုုမွာ ဟီလာရီ ဆြဲထားတဲ့ ေငြဆြဲၾကိဳးေလးဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕ လက္ေဆာင္ျဖစ္တယ္လိုု႕  ယူဆရတယ္။  ၊သူက ေဒၚစုု ဖတ္ဖိုု႕ စာအုုပ္တခ်ိဳ႕ နဲ႕ ေခြးကေလးေဆာ့စရာ တခုု ေပးခဲ့ျပီး ၊ ေဒၚစုု ကေတာ့ သူကိုုယ္တိုုင္ ဒီဇိုုင္းထုုတ္ထားတဲ့ ေငြဆြဲၾကိဳးတကံုုး ေပးခဲ့တယ္ လိုု႕ ေရးထားတယ္


ေနာက္တေန႕ မွာ  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ရဲ႕ ေနအိမ္မွာ ထပ္ေတြ႕ ၾကျပန္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ က ၊ ျမန္မာအစိုုးရ က စဥ္းစားေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမူေတြ အတြက္ ၊ အေမရိကန္ ဖက္ကေရာ ဘယ္လိုု တုုန္႕ျပန္ မွာလဲ ဆိုုတာကိုု သိခ်င္ေနခဲ့ တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ အေနနဲ႕ က ၊ မတိုုင္ခင္ ကတည္းက  ပိတ္ဆိုု႕ မူေတြကိုု အေစာတလ်င္ မဖယ္ရွားလိုုက္ဖိုု႕ ဆိုုတဲ့ သတိေပးမူေတြ ရွိ ခဲ့တယ္။  ဟီလာရီ ကလည္း  အကုုန္လံုုးကိုု တျပိဳင္နက္တည္း ဖြင့္ေပးလိုုက္တာမဟုုတ္ပဲ ၊ တိုုးတက္မူ တခုုဆီတိုုင္းအတြက္ အေပးအယူ ပံုုစံ နဲ႕သာ သြားပါ့မယ္လိုု႕  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကိုု စိတ္ခ်ေစခဲ့တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဒီခရီးစဥ္ အားျဖင့္ ၊  ဟီလာရီ ေမ ွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အတိုုင္းပဲ၊  ျပဳျပင္ေရးသမား ဆုုိသူၾကီးေတြ အတြက္ေတာ့ ၊ နိုုင္ငံတကာ ရဲ႕ ယံုုၾကည္မူ ကိုု ရယူ တည္ေဆာက္ဖိုု႕ လမ္းစ ပြင့္သြားခဲ့ ေလျပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နဲ႕ အတိုုက္အခံ ေတြ အတြက္ေရာ ၊ လူးသာ လြန္႕သာ ဘယ္ေလာက္ ရွိလာခဲ့သလဲ ။

သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ ပထမဆံုုး ဖုုန္းေျပာစဥ္ က ခ်ိန္းခ်က္ခဲ့ ၾကတဲ့ အတိုုင္းပါပဲ ။ ၂၀၁၂ စက္တင္ဘာ လ ထဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္တေယာက္ ၀ါရွင္တန္က ဟီလာရီ ရဲ႕ အိမ္ကိုု တလွည့္ အလည္ေရာက္လာ ခဲ့တယ္။ ဟီလာရီ ရဲ႕ အိမ္က ထမင္းစားခန္း အျပင္က ေနရာေလးမွာ နွစ္ေယာက္တည္း သီးသန္႕ စကားေျပာရင္း ၊ မလြတ္ေသးတဲ့ နိုုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ၊ ပိုုျပီးဆိုုး၀ါးသလိုုေတာင္ ျဖစ္ေနတဲ့ တိုုင္းရင္းသား ပဋိပကၡေတြ နဲ႕ ၊ အလုုအယက္ ၀င္လာၾကတဲ့ နိုုင္ငံျခားရင္းနွီးျမဳပ္နွံ မူေတြေၾကာင့္ ပိုုသိသာလာတဲ့  လဘ္ေပးလဘ္ယူ မူေတြ အေၾကာင္း ေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဟာ စိုုးရိမ္ေနဟန္ ရွိတယ္လိုု႕  ဆိုုတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အတြက္ အတူလုုပ္ေဆာင္ဖိုု႕ ယံုုၾကည္ထားခဲ့တဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲ  အတြက္ လည္း ၊ ပူပင္ေနပံုု ေပၚတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကိုု၊ အံၾကိတ္ျပီး ေတာ့သာ ေရွ႕ကိုု ဆက္သြားဖိုု႕ ၊ ေပးစရာရွိတဲ့ ဖိအားကိုု ဆက္ ေပး ျပီး ၊ ထိမ္းစရာရွိတဲ့ ဆက္ဆံေရးကိုု ဆက္ထိမ္းဖိုု႕ သာ၊ ဟီလာရီက အၾကံညဏ္ ေပးခဲ့ တယ္ ။  အေမရိကကိုု မေရွးမေနွာင္း ေရာက္ေနတဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ရဲ႕ အမည္ကိုု ေတာင္ ၊  ေနာက္တေန႕  ေျပာမဲ့ ဆုုယူ မိန္႕ ခြန္းမွာ ထဲ့ေျပာဖိုု႕  ၊ သူ က အၾကံ ထပ္ေပးလိုုက္ ေသးတယ္။

ေဒၚစုု အေမရိကန္ ခရီးစဥ္က ျပန္လာျပီး သိပ္မၾကာပါဘူး။ နိုု၀င္ဘာ လ ထဲမွာပဲ ၊ သမၼတ အိုုဘားမား ကိုုယ္တိုုင္ ျမန္မာျပည္ ကိုု ေရာက္လာခဲ့ ျပီး ၊ တျဖည္းျဖည္း ျမင့္တက္လာတဲ့ အေမရိကန္ - ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးဟာ  အျမင့္ဆံုုးေရခ်ိန္ ကိုု ေရာက္ခဲ့ ေတာ့တယ္။

၂၀၁၄ ရဲ႕ နွစ္လည္ပိုုင္းမွာ ထြက္လာတဲ့ ဟီလာရီ ရဲ႕ စာအုုပ္ထဲက သူ႕ အေတြ႕ အၾကံဳ သူ႕ သံုုးသပ္ခ်က္ေတြ ကိုု ဖတ္ၾကည့္ရင္း ၊ ဒီ အခ်ိန္ကာလေတြ အတြင္းမွာ ဟီလာရီ ေမ ွ်ာ္မွန္းခဲ့ သေလာက္ ျမန္မာျပည္ ဘယ္ေလာက္ထိ ေရွ႕ ကိုု ေရာက္လာသလဲ . . . အိုုဘားမား သတိခ်ပ္ခဲ့ တဲ့  တိုုးတက္မူ မီးေရာင္ေလးေတြကေရာ  ဘယ္ေလာက္ထိ က်ယ္ျပန္႕  လင္းခ်င္း လာသလဲ  ဆိုုတာကိုု ၊ အားလံုုး ကိုုယ္ ထင္ျမင္ ေတြ႕ၾကံဳရသလိုု သံုုးသပ္ ၾကည့္ နိုုင္ပါတယ္။

ဒီ ေျပာင္းလဲမူေတြကိုု ဦးေဆာင္ ေရွ႕ ရြက္ ျပဳခဲ့တဲ့ ဟီလာရီ ကိုုယ္တိုုင္မွာ ေတာ့ ၊ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္ တေယာက္ သူ႕ အလုုပ္ေတြကိုု ျပီးျပတ္ေအာင္မွ  ဆက္လုုပ္သြား နိုုင္ပါ့မလား . . . ေဒၚစုု တေယာက္ကမ်ား ယံုုၾကည္စရာ ေလ်ာ့ပါးလာတဲ့ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မူ ေတြထဲကေန ၊ ျဗဳန္းဆိုု နွုုတ္ထြက္လိုုက္မလား ဆိုုတဲ့ ၊ စိုုးရိမ္မူ အသစ္ ေတြ ရွိလာ ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ၊ သူကိုုယ္တိုုင္ ေတြ႕ဆံုု စကားေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ၊ ဦးသိန္းစိန္ - ဦးေရႊမန္း- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဆိုုတဲ့  ၂၀၁၅ မွာ သမၼတ ျဖစ္လာနိုုင္မဲ့ ၊ ပုုဂၢိဳလ္ၾကီး သံုုးေယာက္ ရဲ႕ နိုုင္ငံေရး အားစမ္းမူ နဲ႕ ေနာက္ကြယ္က  ကစားကြက္ အလွည့္အေျပာင္းေတြကိုု လည္း  ၊ ဒါဟာ တကယ့္ ဒီမိုုကေရစီ ပါပဲ လိုု႕ ၊ တိတ္တိတ္ကေလး အားရ ေနဟန္ လည္း ေရးသားထားတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ  အေစာပိုုင္း ကာလက ျမင္ခဲ့ရတဲ့ အလင္းေရာင္ေလးေတြ နဲ႕၊ မေရရာ ခဲ့တဲ့ ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြ ဟာ ၊ သူ - နိုုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ သက္တမ္း ေလးနွစ္ အတြင္းက ၊ အမွတ္ရစရာေတြ ထဲ မွာေတာ့ ၊ အျမင့္ဆံုုး အမွတ္ ေတြ ျဖစ္ေနဆဲပဲ လိုု႕ ဆိုုတယ္။ အားလံုုးက ထင္ျမင္ ေမ ွ်ာ္လင့္ေနၾကသလိုု ေနာက္လာမဲ့ ၂၀၁၆ အေမရိကန္ ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ ၊ သမၼတ အျဖစ္ ထပ္မံ ယွဥ္ျပိဳင္ အေရြးခံ ဖိုု႕ ဆိုုတာကိုုေတာ့၊  ေနာက္ထပ္ ခက္ခဲတဲ့ ေရြးခ်ယ္မူ တခုု မိုု႕ ၊ မဆံုုးျဖတ္ရေသးဘူး လိုု႕ ၊  ဆိုုထားေပမဲ့ ၊ နွလံုုးသား နဲ႕ နိုုင္ငံေရး လုုပ္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ရဲ႕  ၊ နိုုင္ငံေရး နွလံုုးသားကိုုေတာ့ ဒီစာအုုပ္ထဲမွာ အတိုုင္းသား ျမင္ေနခဲ့ရတယ္။

ဟီလာရီ ေျပာသလိုုဆိုု - နိုုင္ငံေရး တာ၀န္ ေတြ ဆိုုတာ လက္ဆင့္ကမ္း ျပိဳင္ပြဲ လိုုပဲ ၊ ေရွ႕က မျပီးျပတ္ခဲ့တဲ့ တာ၀န္ေတြကိုု ဆက္ထမ္းေဆာင္ ၊ အရင္က မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြကိုု ေျပာင္းလဲ ရတာ ဆိုုရင္ေတာ့ ၊ ေနာက္ အသစ္ တက္လာတဲ့ နိုုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး ဂၽြန္ကယ္ရီ က ၊ အခုု ဘာေတြ ဆက္ လုုပ္ေနေလသလဲ ။ ျပီးခဲ့တဲ့ လ ကမွ ၊ ျမန္မာျပည္ကိုု လာသြားတဲ့ ဂၽြန္ကယ္ရီ ရဲ႕ ခရီးစဥ္က ေတာ့ ၊ သူ႕ေရွ႕က လူေတြလိုု ၊ ျမန္မာျပည္သူေတြ ၾကားထဲ စိတ္၀င္စားမူ မရွိလွဘူး လိုု႕ ေျပာၾက တယ္။ ဂၽြန္ကယ္ရီ ကိုုယ္တိုုင္ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ကိုုေတာင္  အေလးအနက္ မထားသလိုု အေျခအေနေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆိုုတဲ့ ေဖာ္ျပ ေရးသားခ်က္ေတြ ကိုု လဲ ဖတ္မိတယ္။

တကယ္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ သမၼတ ျဖစ္ေရး - မျဖစ္ေရး ဆိုုတဲ့ ကိစၥ ဟာ ၊ အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒ ထဲမွာ ၊ သိပ္အေရးပါလွတဲ့ အေၾကာင္း မဟုုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အေမရိကန္ ရဲ႕  ျမန္မာျပည္အေပၚ ဆက္ဆံေရး မူ၀ါဒသစ္ ဟာ ၊ တရုုတ္ရဲ႕ ေျခကုုပ္ယူမူ ကိုု တားဆီးဖိုု႕ နဲ႕၊  ေဒသတြင္း ၾသဇာ ထူေထာင္ဖိုု႕  သက္သက္ပဲ ျဖစ္လာမယ္ ဆိုုရင္ေတာ့ ၊ အမ်ိဳးသမီးၾကီး နွစ္ေယာက္ ရဲ႕  ခင္မင္ေလးစားမူေတြ နဲ႕ စခဲ့ု ျပီး ၊ အျဖဴေရာင္ တိုုက္ဆိုုင္မူ နဲ႕  ေလးနက္ ခဲ့တဲ့ ၊ ေႏြးေထြးပြင့္လင္းတဲ့ ရီေမာသံ ေတြနဲ႕  ဖြဲ႕ေနွာင္ျပီးသား ၊ ျမန္မာ့ ဒီမိုုကေရစီ ခရီး အစ ေကာင္းဟာ၊ အေနွာင္း မေသခ်ာ နိုုင္ပါဘူး။ 

တကယ္လိုု႕သာ ၊ အားလံုုးရဲ႕ နွလံုုးသား ဆႏၵ ေတြ အတိုုင္း ၊ လာမဲ့ နွစ္ေတြထဲမွာ  ျမန္မာျပည္ရဲ႕  သမၼတ ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ျဖစ္လာျပီး ၊ အေမရိကန္ ရဲ႕ သမၼတ ဟာလည္း ၊ ဟီလာရီ ကလင္တန္ ျဖစ္လာခဲ့မယ္ ဆိုုရင္ေတာ့ . . . နွလံုုးသား နဲ႕ လုုပ္တဲ့ နိုုင္ငံေရး ေတြဟာ ၊ စစ္ခရာသံ ေတြ ျပန္လည္ ဆူညံ လာတဲ့ ကမၻာၾကီးထဲမွာ ေမ ွ်ာ္လင့္စရာ လူ႕သမိုုင္းတခုု ျဖစ္လာဦးမွာပါ။


ေကသြယ္
ၾသဂုုတ္ ၃၁ ၊၂၀၁၄

Ref: Hillary Rodham Clinton (2014). Hard Choice.

Weekly Eleven. No-47, Vol-9, Sep 08 2014.


◦
Share/Bookmark

စတစ္ဂလဇ္ နွင့္ လက္ငါးေခ်ာင္း



“လက္ ငါးေခ်ာင္း ပင္ အတိုုအရွည္ မညီဘူး ” ဆိုုတဲ့ တရားေတာ္ေတြ နဲ႕ ၊ လူ႕ေလာက သဘာ၀ ရဲ႕ မညီ
မ ွ်မူေတြကိုု က်မတိုု႕ ယဥ္ပါးခဲ့ၾကသည္။ ဆင္းရဲ ခ်ိဳ႕တဲ့သူေတြကိုု အလြယ္တကူ ၾကင္နာ သနား ခဲ့ၾကသည္။ ဒါေပမဲ့ ၊ အဲဒီ မညီမ ွ်မူေတြ ဆင္းရဲမြဲေတမူ ေတြ ဟာ ၊ အတိတ္ဘ၀ က ျပဳခဲ့တဲ့ ကုုသိုုလ္ကံ ေၾကာင့္ လား ၊ တန္ခိုုးရွင္ တပါးပါး ရဲ႕  မ်က္နွာလႊဲမူ ေၾကာင့္လား ဆိုုတာေတြ ရဲ႕ အျပင္ ၊ တျခား အေၾကာင္းရင္းခံ ဇစ္ျမစ္ ေတြကိုု ၊ က်မတိုု႕  လံုုေလာက္ေအာင္ ေစ့ငုု မိၾကရဲ႕လား….။


နိုုဘယ္လ္ ဆုုရွင္ စီးပြားေရးပညာရွင္ၾကီး စတစ္ဂလဇ္ ကေတာ့ ၊ ေလာကမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ မညီမ ွ်မူ ေတြ အတြက္ ၊ လက္ဆုုပ္လက္ကိုုင္ ျပနိုုင္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းခံ ဟာ၊ အခြင့္အာဏာ ပဲ ျဖစ္တယ္လိုု႕  ျငင္းခ်က္ထုုတ္သည္။ အခြင့္အာဏာ ဆိုုတာ မွာမွ ၊ တခါတရံ မွာ  စစ္ေရးအာဏာ ျဖစ္ေနတတ္ျပီး ၊ စစ္နိုုင္သူက စစ္ရွံဳးသူ ဆီက သိမ္းပိုုက္ ခြင့္ ရ လိုုက္တဲ့ ၊ မညီမ ွ်မူမ်ိဳး ေတြ သာ ျဖစ္သည္ လိုု႕ ၊ သူ႕ရဲ႕  ေနာက္ဆံုုးထုုတ္ The Price of Inequalities စာအုုပ္ထဲမွာ အေသအခ်ာ ေထာက္ျပ ေျပာဆိုု ထားသည္။


ဒီစာအုုပ္ကေလးကိုု ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာလည္း၊ တကယ္ေတာ့ က်မ အတြက္ ၊ ဘာမွ ေရးၾကီးခြင္က်ယ္ သိဖိုု႕ရယ္မဟုုတ္။  အမွန္အတိုုင္းေျပာရရင္ ၊ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးစနစ္ ရဲ႕ ဟာကြက္ ေတြကိုု ေထာက္ျပ စစ္ေၾကာ ထားတဲ့၊ ကမၻာေက်ာ္ အေရာင္းရဆံုုး စာအုုပ္တအုုပ္ မွန္းေတာင္ မသိခဲ့ ။ ျမန္မာအစိုုးရ က  ဖိတ္ၾကား အၾကံညဏ္ ေတာင္းခံ ခဲ့တယ္ ဆိုုတဲ့ ကိုုလံဘီယာ တကၠသိုုလ္က စီးပြားေရး သိပၺံ ပညာရွင္ နိဘယ္ဆုုရွင္ တေယာက္ရဲ႕  စာအုုပ္ ဆိုုလိုု႕ သာ ၊ kindle version စာအုုပ္ကေလးေတြ စမ္း၀ယ္ၾကည့္ရင္း ၊ ဖတ္မိသြားျခင္း ျဖစ္သည္။ တကယ့္ တကယ္ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့၊ ကမၻာ့ဘဏ္ရဲ႕  ဒုု ဥကၠဌ လည္း ျဖစ္ခဲ့သူ ၊ အေမရိကန္သမၼတ ကလင္တန္ ရဲ႕ အၾကံေပး လည္း ျဖစ္ခဲ့သူ ပညာရွင္ၾကီး ရဲ႕  ေ၀ဖန္ထားခ်က္ေတြက ၊ အံ့အားသင့္စရာေကာင္းေအာင္ ေဟာေဟာဒိုုင္းဒိုုင္း  ရွိလြန္းလွသလိုု  ၊ ဒိုုးဒိုုးေဒါက္ေဒါက္ နဲ႕ အားရွိစရာ လည္း ေကာင္းလွသည္။ အားရွိ ရသည္က ၊ ၉၉  ရာနွဳန္း ေသာ ၊ ဆင္းရဲသားေတြ  နဲ႕ သာမန္လူတန္းစား ေတြရဲ႕ ဖက္က စဥ္းစား ေရးသားထားသည္ မိုု႕ ။


စီးပြားေရး နယ္ပယ္ထဲမွာ သီအိုုရီေတြ ထုုတ္လိုုက္ ၊ အၾကံေတြေပးလိုုက္ လုုပ္တတ္ တဲ့  ပညာရွင္ေတြကိုု ၊ လုုပ္ငန္းရွင္ၾကီး ေတြက  (terrorists) အၾကမ္းဖက္သမား ေတြ လိုု႕  သေရာ္ေတာ္ေတာ္ လုုပ္ တတ္ ၾကသလိုု ပဲ . . . ဘာမွန္းမသိ ၊ ညာမွန္းမသိ ေစ်းကြက္သာ အမိ ေစ်းကြက္သာ အဖ လုုပ္ေနတဲ့ ၊  လူေတြကိုုလည္း  စတစ္ဂလဇ္ က (market fundamentalists) ေစ်းကြက္အေျခခံ ၀ါဒီ အစြန္းေရာက္  ေတြ လိုု႕ ၊  ၊ နာမယ္ေျပာင္ ေပး ေလသည္။  ဒါေပမဲ့ ၊ သူက ေစ်းကြက္ ယွဥ္ျပိဳင္မူ ရဲ႕ ၊ ရလာဒ္ေကာင္း ေတြကိုု ၊ မယံုုၾကည္ျခင္း ေတာ့ မဟုုတ္။ အဲဒီ ေစ်းကြက္ ဆိုုတာၾကီးကိုု ၊ ေနာက္ကြယ္ကေန လိုုသလိုု ခ်ဳပ္ကိုုင္ ကစားလိုု႕ ရေနတဲ့  အစိုုးရေပၚလစီ ေတြကိုုသာ သံသယ ၾကီး ျခင္းျဖစ္သည္။  တကယ္ေတာ့ သူက ၊ ဆိုုရွယ္လစ္ စနစ္ နဲ႕  ေစ်းကြက္စီးပြားေရး စနစ္ ရဲ႕ ၾကားမွာ ရွိတဲ့ ၊ “တတိယ လမ္း” ဆိုုတဲ့ ၊ လမ္းအသစ္ တခုု ကိုု ၊ လွံဳ႕ေဆာ္ ေရးသားေနသူ ။  အဲဒါေၾကာင့္ပဲ ၊ ၂၆ နွစ္ၾကာ ေအာင္ ၊ ဆိုုရွယ္လစ္ အေရ ကိုု ျခံဳခဲ့ဖူး သလိုု ၊ လက္ရွိမွာလည္း လြတ္လပ္တဲ့ ေစ်းကြက္  ဆိုုတဲ့ ေတာၾကီးျမက္မဲ ထဲကိုု  မ၀င္ရဲ ၀င္ရဲ ျဖစ္ေနရွာတဲ့ ၊ ျမန္မာ စစ္အစိုုးရ ဟာ ၊ စတစ္ဂလဇ္ ကိုု  ေျခၾကြခ ေတြ ေစ်းၾကီးေပးျပီး ၊ နွစ္ၾကိမ္ တိတိ အၾကံညဏ္ေတာင္းခဲ့ ျခင္း ျဖစ္ေပမည္။ ဒါမွမဟုုတ္ “တတိယလမ္း” အေၾကာင္း ေျပာေနတဲ့သူကိုု ၊ ျမန္မာျပည္က “တတိယ အုုပ္စုု” ဆိုုတဲ့ လူတစုု ကမ်ား ၊ အစိုုးရ နဲ႕ ခ်ိတ္ဆက္ ေပးၾကည့္ေလသလား ေတာ့ မသိ။


ဒါေပမဲ့ ၊ ပညာရွင္ၾကီး ေျပာတဲ့ တတိယလမ္း ထဲ မွာလည္း ၊ ျမန္မာစစ္အစိုုးရ မၾကားလိုု တဲ့  ၊ စကားေတြ ပါေန ပံုုပင္ ။  အင္တာဗ်ဴးတခုုမွာ ဖတ္လိုုက္ရသည္က ၊ ၂၀၀၉  ခုုနွစ္မွာတုုန္းက ေဆြးေႏြးပြဲ ဟာ ၊ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး လိုု႕ ဆိုုသည္။ ျမန္မာ စစ္အစိုုးရ က ၊ စတစ္ဂလဇ္ ေျပာတဲ့ Poverty ဆိုုတဲ့ စကားလံုုးကိုု  နား၀င္ခါးခဲ့ သည္တဲ့ ။ အေမရိကန္ သမၼတ အိုုဘားမား လာျပီးစ ၊ ၂၀၁၂ ေဖေဖာ္၀ါရီ လထဲမွာ ၊ ေနာက္တေခါက္ ထပ္ ဖိတ္ၾကား ခံရသည္။ ဒီတခါေတာ့ ဆင္းရဲမြဲေတမူ ဆိုုတဲ့ စကားရပ္ကိုု အစိုုးရက လက္ခံ လာျပီ  အမ်ားၾကီး တိုုးတက္လာျပီ ဟုု  ခပ္ဖြဖြ မွတ္ခ်က္ခ် ထားေလသည္။


ပညာရပ္ဆိုုင္ရာ နယ္ပယ္က အမ်ားအျပား တက္ေရာက္ၾကတဲ့ ေနျပည္ေတာ္ ေဆြးေႏြးေတြ႕ဆံုုပြဲၾကီး မွာ၊ စတစ္ဂလဇ္ ေျပာသြားတဲ့ စာတမ္းေခါင္းစဥ္က  “ အားလံုုးပါ၀င္ျပီး ေရရွည္ တည္တံ့ နိုုင္ မဲ့  ၊ ဖြံ႕ျဖိဳး တိုုးတက္ေရး နည္းဗ်ဴဟာမ်ား ” ဟူ၏ ။  သူ႕ စာအုုပ္ မွာ ဖတ္ရသေလာက္ အရ ဆိုုရင္ေတာ့ ၊ ဖြ႕ံ ျဖိဳး တိုုးတက္မူ တခုု ေရရွည္ တည္တံ့ ဖိုု႕  အတြက္၊ လူသားအရင္းအျမစ္ေတြ ကိုု ျပဳျပင္ ေပါင္းသင္ ေျမၾသဇာ ေကၽြးရမယ္… ဆင္းရဲသားေတြ အမ်ားစုု ျဖစ္ေနတဲ့ လူမူစီးပြား မညီမ ွ် မူေတြကိုု  တြန္းဖိုု႕ ေျမညွိ ေပးရမယ္ ဆိုုတာေတြ ေျပာခဲ့မည္ လိုု႕သာ ယူဆမိသည္။ လတ္တေလာ စစ္အစိုုးရ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ၊ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ တင္သြင္းတာမ်ိဳး ။ ေခတ္မီ ေစ်းၾကီးေတြ ဟိုုတယ္ ၾကီးေတြ အျပိဳင္းအရိုုင္း ေပး ေဆာက္ ေန တဲ့ ၊ တိုုးတက္မူမ်ိဳး  ေတြကိုု ေတာ့ အၾကံေပးခဲ့ မည္ မဟုုတ္ေလာက္ေပ။


သူ႕ စာအုုပ္က အေမရိက ရဲ႕  လူမူ စီးပြား မညီမ ွ်မူေတြကိုု အေျခခံ ထားျခင္းျဖစ္ေပမဲ့ ၊ လုုပ္အား နဲ႕ အရင္းကိုု တည္မီွေနတဲ့ နိုုင္ငံေတြ အားလံုုး အတြက္လည္း အက်ံဳး၀င္ေနေလသည္။  ဒီစာအုုပ္ရဲ႕  အဓိက အနွစ္ခ်ဳပ္ ကေတာ့ ၊ မညီမ ွ်မူေတြ ျဖစ္ေနျခင္းအတြက္ အေၾကာင္းရင္းခံ ေတြ၊ အေျမာက္အျမား ရွိနိုုင္ေပမဲ့ ၊ အစိုုးရ ရဲ႕  အခန္းက႑ ကိုု  ေမ့မထားဖိုု႕  ဆိုုတဲ့ အခ်က္ပင္ ။ အဲဒီ အစိုုးရ ေပၚလစီ ေတြ ထဲမွာမွ စီးပြားေရး ရဲ႕ ပင္မ ေဒါက္တိုုင္ၾကီးေတြျဖစ္တဲ့  အခြန္အခ ေတြ ၊ ဘဏ္ေတြ ၊ ေငြေၾကးဆိုုင္ရာ မူ၀ါဒေတြ က စလိုု႕ ၊ အေျခခံ အလုုပ္သမားေတြရဲ႕ လုုပ္ခလစာ ျပသာနာ ေတြ အထိ ၊  က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ ျပန္႕  ေခါင္းစဥ္ေတြ ခြဲျပီး ေျပာသြားသည္။ ခက္တာက စာတအုုပ္လုုံးမွာ သူ ထပ္ကာ ထပ္ကာ လက္ညွိဳးထိုုး ျပ သြားတဲ့  rent seeking  ဆိုုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚ ကိုု ျမန္မာမူျပဳဖိုု႕  ရုုတ္တရက္ေတာ့ က်မ စဥ္းစားလိုု႕ မရ ။ ဒါနဲ႕  မိတ္ေဆြ စီးပြားေရး ဘာသာရပ္ ကၽြမ္းက်င္သူ ဆရာမၾကီး တေယာက္ကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့  - အလြဲသံုုးစားလုုပ္ျခင္း လိုု႕  သာ ခပ္ရိုုးရိုုး ဖလွယ္ေပးေလသည္။ ဆိုုေတာ့ ၊ စကားလံုုးကသာ  ျမန္မာမူျပဳဖိုု႕  ဆန္းသစ္ေနေပမဲ့လိုု႕ ၊  လူအမ်ားစုု  ရဲ႕ ရပိုုင္ခြင့္ ေတြကိုု လူတစုုက ၊ အလြဲသံုုးစား လုုပ္တယ္ဆိုုတဲ့ ျဖစ္စဥ္ဟာ ျမန္မာျပည္မွာ   အသစ္အဆန္း မွ ၊ မဟုုတ္ေနပဲ ။ စတစ္ဂလဇ္ ကေတာ့ ၊ မုုန္႕တခ်ပ္ နဲ႕ ဥပမာေပးသြားသည္။ လူအမ်ား ေ၀စားေနၾကတဲ့ မုုန္႕တခ်ပ္ကိုု  ပိုုၾကီးလာေအာင္လုုပ္ယူရမဲ့ အစား ၊ တေယာက္ထဲက စိတ္ၾကိဳက္ ဖဲ့ယူသြားတဲ့ လုုပ္ရပ္ မ်ိဳး  လိုု႕ ဆိုုသည္။


အဲဒီမွာ ပုုန္းသ ွ်ိဳးကြယ္သ ွ်ိဳး ယူသလား၊ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း လား ၊ မသိမသာ ယူသလား ဆိုုတာ ပံုုစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္နိုုင္သလိုု ၊ ဘဏ္လုုပ္ငန္း ေတြ၊ သတၱဳသယံဇာတလုုပ္ငန္းေတြက စလိုု႕ ေဆး၀ါးလုုပ္ငန္း ၊ ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာလုုပ္ငန္းေတြ အထိ ေနရာမ်ိဳးစံုုမွာ ၊ အခ်ပ္လိုုက္ ဖဲ့ယူ ေနၾကသည္ လိုု႕ ၊ အခ်က္အလက္ သက္ေသ သာဓက ေတြနဲ႕ ေထာက္ျပထားသည္ ။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ဒီ မုုန္႕ခ်ပ္ကိုု ၊ လူတစုုက အစိုုးရ နဲ႕ ေပါင္းျပီး အမဲဖ်က္သလိုု ၀ိုုင္းဖဲ့ရြဲ႕ ေနၾကတာ ၊ ေတာ္ေတာ့္ ကိုု ပံုုပ်က္ပန္းပ်က္ ျဖစ္ေနခဲ့ျပီ။ လူတစုုက ဖဲ့ ေနတာလား အစိုုးရက သဲ့ ေနတာလား ဆိုုတာပင္ မကြဲျပားေတာ့ ။ လူတစုုက အစိုုးရ ကိုု အေၾကာင္းျပသလိုု ၊ အစိုုးရ ကလည္း လူတစုု ကိုု နာမယ္ခံ သည္။ ဒီၾကားထဲမွာ ဗိုုက္ေမွာက္ေနရသူကေတာ့  ျပည္သူ အမ်ားစုု ။


ပိုုျပီး ဆိုုးတာက ၊ အဲဒီ ဗိုုက္ေမွာက္ေနရတဲ့ ျပည္သူေတြကိုုပဲ အလြဲသံုုးစား လုုပ္ျပီး  Public Private Partnership လိုု႕ နာမယ္ လွလွေလး တပ္ထားတဲ့ အလြဲသံုုးစားမူေတြ ။ ဆိုုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ ေခတ္က က်န္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ တနံတလ်ားက ျပည္သူပိုုင္ (သိုု႕) အစိုုးရပိုုင္ စက္ရံုု အလုုပ္ရံုု ေတြ အေျမာက္အျမားဟာ၊ အခုု ဘယ္သူေတြ လက္ထဲ ေရာက္ကုုန္ၾကျပီလဲ ။ ဘာေတြ ဆက္လုုပ္မွာလဲ ။ ပုုဂၢလိက လက္ထဲ လႊဲမယ္ ဆိုုရင္လည္း ၊ ပုုဂၢလိကပိုုင္ျပဳျခင္း ဥပေဒ ဆိုုတာ ရွိရမည္။ အေမရိကန္ စီးပြားေရး ပညာရွင္ၾကီး စတစ္ဂလဇ္ ကိုု ေခၚဖိတ္ေပးခဲ့တယ္ဆိုုတဲ့ ၊ ျမန္မာစီးပြားေရး ပညာရွင္ၾကီး ဦးျမင့္ ကပင္ ၊ ျမန္မာနိုုင္ငံမွာ ပုုဂၢလိကပိုုင္ျပဳျခင္း ဥပေဒ မေပၚေပါက္လာေသးပဲ နဲ႕ ၊  စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမူေတြကိုု အျမန္သြက္သြက္ၾကီး လုုပ္ေနပံုုဟာ ၊ သိပ္ ဒေရာေသာပါး ျဖစ္ေနတယ္လိုု႕  ေျပာလာသည္။


အခုုက ၊ စက္ရံုု အလုုပ္ရံုုေတြ တင္မက ၊ ေနျပည္ေတာ္ကိုု ေရႊ႕သြားလိုု႕  ရန္ကုုန္မွာ ေဟာင္းေလာင္း က်န္ခဲ့တဲ့ ၊ အစိုုးရပိုုင္ ရံုုးၾကီး ကႏၱားၾကီးေတြ သည္ပင္ ၊ တခုုျပီး တခုု ဖဲ့ရြဲ႕ ခံ ေနၾကရသည္။ ကိုုလိုုနီ ေခတ္က သမိုုင္း၀င္ အေဆာက္အဦ ၾကီးေတြသည္လည္း ၊ ျပန္လည္မြမ္းမံ စားရိတ္  ၾကီးတယ္ ဆိုုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ နဲ႕ ၊ ပုုဂၢလိက ဆိုုသူေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာ  ေရအဆံုုး ကုုန္းတ၀က္ ျဖစ္ေနျပီ။   ဘယ္မွာလဲ ဥပေဒ ။ ဘယ္လိုု စည္းမ်ဥ္းေတြ ေစ်းနွုုန္းေတြနဲ႕ ဘယ္လိုု လူေတြကိုု ဘယ္အခ်ိန္တုုန္းက  လုုပ္ပိုုင္ခြင့္ေတြ ေပးလိုုက္သလဲ ။ ဒါေတြသည္ ျမန္မာျပည္မွာ အခုုလက္ရွိ အၾကီးအက်ယ္ ျဖစ္ထြန္းေနတဲ့ rent seeking ၾကီးေတြ ပင္။

ဒီေနရာမွာ ၊ သတင္းစာဆရာၾကီး ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္ ရဲ႕ -  “တိုုင္းျပည္ကိုု ဓါးျပတိုုက္ျပီး မွ  တိုုင္းသူျပည္သားကိုု ေငြတိုုးျပန္ခ်စားတဲ့ အစိုုးရ” ဆိုုတဲ့ ကေလာင္ ေဇာင္းထက္ တဲ့ အေရးက  ၊ အဓိပၺါယ္ေဖာ္ဖိုု႕ လက္၀င္ေနတဲ့ အဲဒီ အဂၤလိပ္စာလံုုး အတြက္ ၊ အေကာင္းဆံုုး ဖြင့္ဆိုုခ်က္ပင္ ျဖစ္ ေန ေတာ့သည္။

rent ဆိုုတဲ့ အေခၚအေ၀ၚ ရဲ႕ မူလ ရင္းျမစ္က ၊ ဟိုုးေခတ္ေတြတုုန္းက ၊ ေျမရွင္ၾကီးေတြဟာ၊ ဘာမွ လုုပ္စရာမလိုုပဲ ၊ လယ္သမား ယာသမားေတြ ရဲ႕ လုုပ္အားေပၚကေန ေကာက္ယူတဲ့ အငွားခ် လယ္သီးစားခ ေတြကိုု ေခၚရာကေန စခဲ့သတဲ့။ ေျမၾကီးနံ႕ သင္းေနတဲ့ အဲဒီ စကားလံုုးရဲ႕ ေအာက္မွာ၊ တိုုင္းျပည္တခုု ရဲ႕ အေျခခံ အက်ဆံုုး ပိုုင္ဆိုုင္မူေတြ ျဖစ္တဲ့ ေျမၾကီး နဲ႕ သယံဇာတ ေတြဟာ၊ အကာအကြယ္အမဲ့ ဆံုုး ျဖစ္ သည္ လိုု႕ ၊ စတစ္ဂလဇ္ က ဆိုုသည္။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ေျမၾကီးနံ႕ သင္းေနတဲ့ ျပသာနာေတြဟာ ၊  ေျမပိုုင္ရွင္ေခတ္ ကထက္ပင္ ပိုုျပီး ဆိုုးရြားေနေလသည္။ စိုုက္ပ်ိဳးေရးကိုု အေျခခံ ထားတဲ့ ျမန္မာ့ လူမူစီးပြား အ၀န္းအ၀ိုုင္းၾကီးမွာ ၊ ဘယ္တုုန္းကနဲ႕မွ မတူတဲ့  လယ္ယာေျမသိမ္းယူ မူေတြ ၊ ျဖစ္ေပၚေနသည္။ ဘယ္သူေတြက သိမ္းသလဲ ။ ဘာအတြက္ သိမ္းတာလဲ။ ဘယ္ဥေပဒ ေတြနဲ႕ သိမ္းေနလဲ ။ မေျဖနိုုင္ေသးတဲ့ ေမးခြန္းေတြ မ်ားသထက္ မ်ားလာသည္။

သယံဇာတ ဆိုုရင္လည္း ၊ ျပည္သူေတြဟာ ၊ သူတိုု႕မွာ ရပိုုင္ခြင့္ ေ၀စုု ေတြ ရွိတာ ကိုုေတာင္ မသိနားမလည္နိုုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ၊ အခ်က္အလက္ မွတ္ညဏ္ေတြကိုု ဖ်က္စီးျပစ္ခံ ခဲ့ၾကရသည္။ အခြင့္အာဏာကိုု ဆုုပ္ကိုုင္ထားတဲ့ လူတစုုက ၊ သူတိုု႕ မိသားစုု အေမြပိုုင္ ပစၥည္းလိုု ၊ ေအာက္ေစ်းနဲ႕  ခ်ေရာင္းခဲ့ၾကသည္။ သူတိုု႕ စည္းစိမ္ေတြနဲ႕ အလိုုက္ေပးလဲလွယ္ ျပစ္ခဲ့ ျပီးျပီ။ ထားပါေတာ့ ၊ ထိပ္ပိုုင္းက လူ ေတြမိုု႕ ၊ ထိပ္ပိုုင္းျဖစ္ေနတာ မဆန္းဘူး ပဲ ထား ။  သယံဇာတ ေရနံ နဲ႕ သဘာ၀ ဓါတ္ေငြ႕ ေတြ ၊ ၾကြယ္၀ လိုု႕ ၊ ျမန္မာျပည္သူ ေတြေရာ ၊ ၀မ္း၀ ခါးလွ ၾကျပီလား ။ ခ်က္ျခင္း လက္ငင္း ျမင္ရဖိုု႕ ဆိုုတာ . . .ျမက္ပင္ ေတြ ရွည္လာတာကိုု ထိုုင္ ေစာင့္ၾကည့္လိုု႕ မရဘူး လိုု႕ ေျပာတတ္ၾကသည္။  ဒါေပမဲ့ ၊ ျမန္မာျပည္မွာ စစ္ျပီးေခတ္က စလိုု႕ ၊ ဆိုုရွယ္လစ္ေခတ္ ၊ စစ္အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခတ္ ၊ ဘယ္ေခတ္နဲ႕ မွ မတူေအာင္ ၊ ကေန႕ ေခတ္ ဒီမိုုကေရစီ အကူးအေျပာင္းဆိုုတဲ့ ကာလ ၾကီးမွာ ၊ လူတန္းစားကြာဟမူ က ၊ အဆိုုးဆံုုး အေျခအေနကိုု ထိုုးဆင္း လာေနသည္။ ဆင္းရဲတဲ့ သူေတြက ပိုု-ပိုု ဆင္းရဲ လာသလိုု ၊ ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြက ပိုု-ပိုု ခ်မ္းသာလာသည္။ က်ဴးေက်ာ္ တိုု႕ စက္မူဇုုန္ တိုု႕လိုု လူတန္းစားေတြ တိုုးပြားလာသလိုု ၊ ခရိုုနီ တိုု႕ ၊ ေအာ္လီဂါ့ခ်္ တိုု႕ ဆိုုတဲ့ လူအုုပ္စုု တမ်ိဳးလည္း လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ေပါက္ဖြားလာေနသည္။ IMF ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဖြံျဖိဳးတိုုးတက္မူက ၊ မယံုုနိုုင္ေလာက္ေအာင္ အလားအလာ ေကာင္းေနျပီး ၊ ဂ်ီဒီပီ ၇.၅ ဟာ မၾကာခင္မွာ တရုုတ္ကိုုေတာင္ ေက်ာ္သြားဦးမည္ လိုု႕  ခန္႕မွန္းေနေလသည္။ ဆိုုေတာ့ ၊ အဲဒီ ဂ်ီဒီပီ က..ဘယ္သူေတြ ရဲ႕  ဖြံ႕ ျဖိဳးတိုုးတက္မူ ျဖစ္မလဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ပင္ ၊ ကမၻာ့ဘဏ္မွာ ဥကၠဌ လုုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ စတစ္ဂလဇ္ က ၊ GDP ဆိုုတဲ့ ၊ အာပလာ အညြန္းကိန္းၾကီးကိုု မယံုုၾကည္ၾကဖိုု႕ ၊ သူ႕စာအုုပ္မွာ ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာထားျခင္း ျဖစ္မည္။


သူေထာက္ျပ တဲ့ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ၊ ၉၉ ရာနွံဳးေသာ ျပည္သူ ေတြ၊ အမ်ားဆံုုး ခါးစီးခံရတာက  လုုပ္အား ေစ်းကြက္ နဲ႕ အိုုးအိမ္ ျပသာနာ လိုု႕ ဆိုုတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ေတာ့ ေနေရး နဲ႕ စားေရးေပါ့ ။ သူကေတာ့ အေမရိက ရဲ႕  Mortgage အိမ္ေပါင္အရစ္က် စနစ္ ထဲမွာ ၊ တသက္စာ ၾကိဳတင္ေခ်းေငြေတြနဲ႕  ရွိစုုမဲ့စုု ေတြ ပံုုေအာျပီး ၊ အနာဂါတ္ကိုု အေလာင္းအစားလုုပ္ေန ရတဲ့ လူလတ္တန္းစားေတြ ကိုု ဦးတည္ ေျပာသြားသည္။ အာမခံခ်က္ မရွိ ၊ အတက္အက်ျဖစ္ေနတဲ့ လုုပ္အားေစ်းကြက္ထဲမွာ တခါတေလ သူတိုု႕ရဲ႕ မပိုုင္၀က္ေမြး အိမ္ေတြကေန..ခရုုအဆံကၽြတ္ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္သြားနိုုင္သည္။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ၊ တန္ဖိုုးနည္းအိမ္ယာ ဆိုုတဲ့ ေစ်းကြက္တခုုကိုု ၊ ပုုဂၢလိကလုုပ္ငန္းရွင္ တခ်ိဳ႕လက္ထဲ မ်က္နွာလႊဲ ခဲျပစ္ လုုပ္ပိုုင္ခြင့္ေတြ ေပးေနျပီ။ ေနေရးထက္ စားေရးက ပိုုခက္ခဲ ေနတဲ့ ျမန္မာ ၉၉  ရာနွံဳးေတြကေတာ့ ၊ တန္ဖိုုးနည္း အိမ္ယာဆိုုတာ ကိုုပင္ အိပ္မက္ မမက္နုိုုင္ပဲ ၊ ၾကံဳရာက်ဖမ္း၊ လက္လုုပ္လက္စား၊ က်ဴးေက်ာ္ ဆိုုတဲ့ နာမပုုဒ္ ေတြ နဲ႕ ၊ အမွိဳက္ ဒိုုက္သေရာေတြလိုု ၊ ဆိုုက္ခ်င္တဲ့ ကမ္း ဆိုုက္ေနရေတာ့သည္။

စာအုုပ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုုးမွာေတာ့  စတစ္ဂလဇ္ က၊ လူမူစီးပြား မညီမ ွ်မူၾကီးေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆင္းရဲမြဲေတြမူ ကပ္ေရာဂါဆိုုးၾကီးဟာ ၊ ကုုသ ေပ်ာက္ကင္းဖိုု႕ ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာ ရွိပါရဲ႕လား လိုု႕ ေမးခြန္းထုုတ္ နိဂံုုးခ်ဳပ္ လိုုက္သည္။ သူေျပာတာက ၊  ၁ ရာနွံဳး နဲက ၉ ၉  ရာနွံဳးကိုု  ၊ အတင္းေပါင္းျပီး ပ ွ်မ္းမ ွ် ျပန္ခ် ဖိုု႕ မဟုုတ္။  ဒါေပမဲ့ ၁  နဲ႕  ၉ ၉  အၾကားက အကြာအေ၀းၾကီးကိုု  ၊  သဘာ၀ တရားတခုုလိုု ၊ ဒီအတိုုင္း လက္ခံထားဖိုု႕ လည္း မျဖစ္နိုုင္ ။ ၁ ရာနွံဳးေတြရဲ႕ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ မူေတြ ဟာ ၊ ၉၉  ရာနွံဳးေတြရဲ႕ ဆင္းရဲ ခ်ိဳ႕တဲ့မူေတြ နဲ႕  ၊ တိုုက္ရိုုက္ ခ်ိတ္တြယ္ ဆက္စပ္ေနတယ္ ဆိုုတာကိုုလည္း၊  က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ၾကီး ၊ သတိေပး ထားေလသည္။

The Price of Inequality ကိုု ၊ ဟိုု-ဒီ ေက်ာ္ေပါက္ ဖတ္ျပီးသြားေတာ့ ၊ လက္၀ါးေပၚက kindle စာဖတ္ကိရိယာေလးကိုု အံ့ၾသစရာတခုုလိုု ေငးျပီး ၾကည့္ေနမိတယ္။ ၊ သိမွတ္စရာ ေတြးေတာစရာ ေတြ အျပည့္နဲ႕ ေလးေထာင့္ မ်က္နွာျပင္ငယ္ေလး ရဲ႕ ေဘးမွာ လက္ကေလး ငါးေခ်ာင္းကိုုပါ ၊တစြန္းတစ ျမင္ေနရတယ္ ။ တကယ္ဆိုုေတာ့ က်မတိုု႕ ရဲ႕ လက္ငါးေခ်ာင္းဟာ ၊ တခုုနဲ႕ တခုု မညီဘူး ဆိုုေပမဲ့ လိုု႕ ၊ မကြာျခားလွပါဘူး ။ မေ၀းကြာ လွပါဘူး။ အရာ၀တၱဳတခုုခုုကိုု ဟန္ခ်က္ညီညီ ကိုုင္ေဆာင္ထားဖိုု႕ လည္း မခက္ခဲပါဘူး။ အဲဒီ အရာ၀တၱဳ ကိုု လွမ္းယူနိုုင္တဲ့ လက္တံၾကီး ေတြကသာ ထူးျခား ရွည္လ်ားလြန္းမေနဘူး ဆိုုရင္ ၊ လက္၀ါးၾကီးေတြက သာ ၊ ဆန္းျပား ျပန္႕ကားလြန္းမေနဘူး ဆိုုရင္ ေပါ့ေလ။  ဘာရယ္လည္း မဟုုတ္ ၊ စာကိုုင္ဖတ္လိုု႕ ေညာင္းေနတဲ့ လက္ငါးေခ်ာင္းကိုု အသာ အယာ ေကြးခ်ည္ ဆန္႕ခ်ည္ လုုပ္ရင္း စတစ္ဂလဇ္ၾကီးတေယာက္ ျမန္မာျပည္ကိုု တတိယအၾကိမ္မွ  ေရာက္လာပါေတာ့မလား လိုု႕ ၊ ပူပန္ေနမိတယ္။

ေကသြယ္
၂၅ ဧျပီ ၂၀၁၄

စာညြန္း - Joseph E.Stiglitz (2012). The Price of Inequality . 
စာကိုုး - DVB. Joseph E.Stigliz: Talk of Poverty isn't Taboo. 15 Feb 2012. 


Weekly Eleven Journal. No.28  Vol.8  April 2014


◦
Share/Bookmark

နတ္သ ွ်င္ေနာင္ ေမ်ာက္မွဆင္းသက္၍ ဘရင္ဂ်ီဘာသာ၀င္ခဲ့သလား


အသိတေယာက္ ျပန္လည္ေ၀မ ွ် ထားတဲ့ ယူက်ဳ က မွတ္တမ္းကားေလး တခုု ကိုု ၾကည့္ျဖစ္လိုုက္တယ္။ ဘာရယ္မဟုုတ္ဘူး။ ေခါင္းစဥ္ေလးကိုု စိတ္၀င္စားမိလိုု႕ ။  Hidden face of Burma- BayinGyi  တဲ့။







ဟိုုးတုုန္းက ၀တၱဳေဟာင္း မဂၢဇင္းေဟာင္းေတြမွာ သံုုးေလ့ရိွတဲ့ ဘရင္ဂ်ီ ဘာသာ၀င္ ဆိုုတဲ့ လူေတြရဲ႕ အေၾကာင္း။ ေဂၚရင္ဂ်ီ ဆိုုတဲ့ အသံုုး နဲ႕ တူလား မတူလားေတာ့ ေသခ်ာမသိ၊ ေပၚတူဂီ ( ေပၚက်ဳဂဲလ္) ကေန အသံေျပာင္းဆင္းသက္လာတာ ေတာ့ ျဖစ္ဖိုု႕ မ်ားမည္။

စ ဖြင့္လိုုက္ျခင္း ထြက္လာတဲ့.. ျမန္မာလိုု သံျပိဳင္ဘုုရားသီခ်င္းေလး ကလည္း ၊ ရုုပ္ရွင္တကားစာ ၂ နာရီ နီးပါး ရွိတဲ့ မွတ္တမ္းေလးကိုု မပ်င္းမရိ ဆက္ၾကည့္ခ်င္ေအာင္ စြဲေဆာင္သြားေလသည္။ ဒါေတာင္ အေစာပိုုင္းမွာက ျမန္မာျပည္ထဲကိုု ေပၚတူဂီ သေဘာၤေတြ ကုုန္သည္ေတြ ၀င္လာတဲ့ ၁၄ ရာစုု ေလာက္က သမိုုင္းေတြကိုု ျပန္ျပေနေတာ့.. နည္းနည္း စိတ္မရွည္ခ်င္။ ၾကားဖူးေနခဲ့တဲ့ အထက္ျမန္မာျပည္ ေရႊဘိုု နားတ၀ိုုက္ မွာ ေနတဲ့  မ်က္လံုုးၾကည္ၾကည္ နွာတံ ထင္းထင္း အသားေရာင္လင္းလင္း နဲ႕  ေတာသူ ေတာင္သားေတြ အေၾကာင္း ကိုု သာ ၾကည့္ခ်င္ သိခ်င္ စိတ္က ေစာေနခဲ့တယ္။

Hidden face ဖုုံးကြယ္ထားတဲ့ (သိုု႕) ကြယ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ စာမ်က္နွာ တခုု လိုု႕ ဆိုုေပမဲ့ ၊ အခုု ျမင္ေနရတဲ့ ရြာသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရဲ႕ မ်က္နွာေတြေပၚမွာေတာ့ ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္း ၅၀၀ ေလာက္ကတည္းက ျမန္မာျပည္ကိုု ေရာက္လာၾကတဲ့ သူတိုု႕ ဘိုုးေဘး ေပၚတူဂီ ေတြရဲ႕ ေသြးေတြ သိသိသာသာ ထင္ဟပ္ေနၾကေသးသည္။ သူတိုု႕ ဘိုုးေဘး ေတြ ကိုုးကြယ္ခဲ့တဲ့ ရိုုမန္ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ကိုု လည္း ၊ ဆက္လက္ကိုုးကြယ္ ေနၾကေသးသည္။ ဒါေပမဲ့ သူတိုု႕ ရင္းနွီးတဲ့ အရွင္လတ္လတ္ ေပၚတူဂီ ဆိုုလိုု႕   တီဗီြျဂိဳဟ္တုု မွာ ၾကည့္ရတဲ့ ေဘာလံုုးသမား လူ၀စ္ ေကာ္စတာ နဲ႕   ဖီဂိုု တိုု႕  သာရွိေတာ့သည္။ ဗတ္စကိုု ဒကားမား နဲ႕ ဒီဗရစ္တိုု ဘယ္လိုုပံုုလည္း ဆိုုတာ သူတိုု႕ ဘယ္လိုု သိနိုုင္ေတာ့မွာလဲ ။  သူတိုု႕ ေနပံုုထိုုင္ပံုု ၀တ္ပံုုစားပံုုေတြကလည္း အထက္အညာတေၾကာက၊ တျခား ျမန္မာေတြလိုု ၊ ရိုုးရိုုးစင္းစင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မိုု႕  ၊ ရုုတ္တရက္ဆိုု ဘာမွ မထူးျခားလွ။ မ်က္လံုုးၾကည္လဲ့လဲ့ ေတြ နဲ႕ ေပ်ာ္တတ္ ရႊင္တတ္ တဲ့ ဟာသ ညဏ္ ကသာ သူတိုု႕ကိုု ခြဲျခားေပးနိုုင္ေတာ့သည္ ။ စိုုက္ခ်ိန္ ပ်ိဳးခ်ိန္မွာ လည္ထြန္ ယာခုုတ္ လိုုက္.. လွည္းေတြ ႏြားေတြ ျဖဳတ္လိုုက္ တပ္လိုုက္.. အခ်ိန္တန္ေတာ့ တနဂၤေႏြ မနက္ခင္း မွာ ဘုုရားေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းသံ ေတြက တညံညံ။ ခ်ီးက်ဴးစရာေကာင္းတာ တခုုက ၊ ဘရင္ဂ်ီ ဘုုန္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ စားပြဲ ေပၚက ၊ မွတ္ပံုုတင္ လယ္ဂ်ာ စာအုုပ္ၾကီး ထဲ မွာ ၊ ဟိုုးလြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္း သံုုးေလးရာ က၊ ေမြးစာရင္း လက္ထပ္စာရင္း နွစ္ျခင္းခံ စာရင္း ေတြက ၊ ရက္စြဲ နဲ႕ လက္မွတ္ နဲ႕  အျပည့္အစံုု ရွိေနေသးသည္။ ရြာသုုသာန္ေတြမွာ ရွိတဲ့ သခ်ိဳငၤးစာ ေက်ာက္တုုံးေတြ ေပၚမွာလည္း ၊ သူတိုု႕ ဘိုုးေဘးေတြ ျဖတ္သန္းလာ ခဲ့တဲ့ သမိုုင္းေတြကိုု ၊ စီကာစဥ္ကာ ဖတ္လိုု႕ ရေနေသးသည္။


ငဇင္ကာ (ေခၚ ) ဒီဗရစ္တိုု ရဲ႕  မ်ိဳးဆက္ေတြပင္ ရွိခ်င္ ရွိနိုုင္ေသးသည္။
ဘာေၾကာင့္ရယ္ မသိ ၊ သံလ ွ်င္ဘုုရင္ ငဇင္ကာ နဲ႕  ညီအကိုုရင္းတမ ွ်  အတူေန အတူတိုုက္ အတူေသ သြားခဲ့တဲ့ ေတာင္ငူဘုုရင္ နတ္သ ွ်င္ေနာင္ ကိုု ေတာ္ေတာ္ေလးကိုု စိတ္၀င္စားမိသည္။ ငဇင္ကာ ဆိုုတာလည္း အဲဒီေခတ္ အဲဒီအခါက ကုုန္သြယ္လမ္းေၾကာင္းသစ္ေတြ ရွာေဖြရင္း  ေရာက္လာတဲ့ လူမိုု႕ ၊ ပင္လယ္ဓါးျပ သာသာလား ၊ တကယ္ပဲ စြန္႕စား ၾကီးပြားခ်င္သူ ထက္ျမက္သူ တေယာက္လား ။ နတ္သ ွ်င္ေနာင္ ဆိုုတာလည္း စစ္သားေကာင္း တေယာက္ျဖစ္သလိုု ၊ ကဗ်ာဆရာမြန္ တေယာက္ျဖစ္တယ္ ဆိုုတာ …သူ႕ ရဲ႕ ရတုု ေတြ ဖတ္လိုုက္ရင္.. ေက်ာထဲမွာ  စိမ့္တက္လာတဲ့ အထိေတာင္ သိေနခဲ့ၾကသည္ပဲ။ ဒါေတာင္ အားကစားသမားတေယာက္ လည္း ျဖစ္တယ္လိုု႕ ၊ အခုု မွတ္တမ္းထဲမွာ ေျပာထားေသးသည္။ ဆိုုေတာ့..သူတိုု႕ နွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုု ေရစက္ ေၾကာင့္  ဒီေလာက္ နီးကပ္ခဲ့ၾကသလည္း ။ နတ္ သ ွ်င္ေနာင္ ကိုု ျမန္မာ့သမိုုင္း မွာ သစၥာေဖာက္ လိုု႕ ဆိုုေပမဲ့ ၊ သူ႕မိတ္ေဆြ ငဇင္ကာ အတြက္ေတာ့ သစၥာရွိရွိ အတူေသသြားခဲ့တဲ့  မိတ္ေဆြေကာင္း တေယာက္ မဟုုတ္ဘူးလား..။ ငဇင္ကာ ကိုုးကြယ္တဲ့ ဘရင္ဂ်ီဘာသာကိုုပင္ ကူးေျပာင္းခဲ့သည္ လိုု႕  ဆိုုၾကသည္။ တိမ္စြန္ေလလ ွ်င္ ဖူးေရာက္ျခင္သည္ ငွက္သြင္ပ်ံၾကြ မတတ္ေသာ္… ဆိုုတဲ့ ကာရန္ စကားလံုုး အသံုုးအနွံဳးေတြနဲ႕  သူ႕ဘ၀ဟာ နုုႏြဲ႕ သာယာ ခဲ့ သေလာက္ ၊ သူ႕မိတ္ေဆြ ငဇင္ကာ နဲ႕ အတူတူ ၊ ရင္၀ကိုု တံက်င္ လ ွ်ိဳခံ ရတဲ့ အခ်ိန္မွာေရာ.. ပါးစပ္ကိုု တင္းတင္းစိ လိုု႕ သူ႕ေမးရိုုးေတြ ခိုုင္မာေနခဲ့ ေလ မလား… ။

သက္ဦးဆံပိုုင္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ ဆိုုတာလည္း ၊ စစ္နိုုင္သူက မင္းျဖစ္ … အေၾကာက္တရားနဲ႕ သစၥာခံ … မခံရင္ ေတာ္လွန္ ဆိုုေတာ့ ၊ သစၥာခံသူက လူေကာင္းလား ေတာ္လွန္သူက လူဆိုုးလား…ကိုုယ္ပိုုင္ အျမင္ မထဲ့နိုုင္- မထဲ့တတ္ခဲ့ တဲ့ သမိုုင္းသင္ခန္းစာေတြ ကိုု၊ အခုုမွ ျပန္လွန္ စစ္ေၾကာေနမိတာပါေလ။


အခုုလည္း ေပၚတူဂီ ကုုန္သည္ ဒီဗရစ္တိုု နဲ႕  ေတာင္ငူဘုုရင္ နတ္သ ွ်င္ေနာင္ တိုု႕ ၊ အင္း၀ ဘုုရင္ အေနာက္ဖက္ သာလြန္မင္းကိုု စစ္ရွံဳးသြားတဲ့ ေနာက္ေတာ့ ၊ ဒီဗရစ္တိုု ( ေခၚ ) ငဇင္ကာ ရဲ႕ ေနာက္လိုုက္ ကုုန္သည္ သေဘာၤသား စစ္သား .. အမ်ားအျပားဟာ ၊ စစ္သံုု႕ပန္႕ ေတြ အျဖစ္ နဲ႕  အထက္ျမန္မာျပည္ကိုု ပါသြားျပီး ၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္ နဲ႕ မူးျမစ္ၾကားက ေနရာေတြမွာ ဖမ္းဆီးထားခဲ့ သည္တဲ့။
  
ေရႊဘိုုနယ္သား အေလာင္းမင္းတရား ၾကီး တက္လာေတာ့ ၊  တခ်ိဳ႕ေတြကိုုလည္း စစ္တပ္ မွာ ျပန္သံုုး ရင္း၊ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့..ဒီနယ္တေၾကာမွာပဲ ရြာၾကီးေတြ တည္ျပီး လယ္ယာ လုုပ္ကိုုင္စားၾက .. မိသားစုု ေတြ ပြားစည္း ၾကျပီေပါ့။ ဘရင္ဂ်ီရြာ စုုစုုေပါင္း ၈ ရြာ ရွိသတဲ့ ။ ၁၆ ရာစုုေနွာင္းပိုုင္း ကာလ နွစ္ေပါင္း  ေလးရာ ေလာက္ အတြင္းမွာ မ်ိဳးဆက္ေတြ လည္း ေလး-ငါး-ေျခာက္ဆက္ တိုုင္ျပီ ဆိုုေတာ့လည္း ျမန္မာလိုုေျပာ ျမန္မာလိုုစား ျမန္မာလိုုေန ျမန္မာျပည္ကိုုခ်စ္တဲ့ ျမန္မာလယ္သမား ေက်းေတာသားၾကီးေတြပဲ ျဖစ္ေနျပီ ေပါ့ ။ ေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္ ထဲ မလဲ၊ အဲဒီလိုု သမိုုင္း ရဲ႕ လက္က်န္ လူမ်ိဳးႏြယ္စုု ေတြ အမ်ားသားလား ။ မိုုးကုုတ္ဖက္မွာ ေတြ႕ ခဲ့ဖူး တဲ့  မိုုင္းအလုုပ္သမားမ်ိဳးဆက္ ေဂၚရခါး ရြာၾကီးေတြ ။ ေဇယ်၀တီ ဖက္မွာ ေတြ႕တဲ့  ၾကံအလုုပ္သမား ကုုလားရြာေတြ..ျပီးေတာ့ ဘာေတြ ရွိအံုုးမလဲ ။

ကိုုယ္တိုု႕ ကိုု  ဓါတ္စက္ၾကီးတလံုုး  အေမြေပးခဲ့တဲ့ ၊  အင္ဂလိုုျမန္မာ ကျပား အန္တီ တိုု႕ ဇနီးေမာင္နွံ ဆိုု ၊ ျမန္မာျပည္မွာ ကျပားေတြ အတြက္ ေနရာက်ဥ္းလာလိုု႕သာ ေအာ္စေၾတလ် ကိုု ေရႊ႕လာၾကတာ… ျမန္မာျပည္ကိုု ခဏ ခဏ အလည္ျပန္ သလိုု ၊ အန္ကယ္ ၾကီးျပင္းခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီ အထက္ေရႊဘိုု နားက “နဘတ္” ဆိုုတဲ့ ရြာေလးကိုု အျမဲ အေရာက္ျပန္ေလ့ ရွိတယ္။ ဂ်ပန္ေတြ ျမန္မာျပည္ ၀င္ေတာ့ ၊ ခရစ္ယာန္ကိုုးကြယ္ျပီး အေနာက္တိုုင္းဆန္တဲ့ ရုုပ္ရည္နဲ႕  အဲ့ဒီ ေပၚတူဂီႏြယ္ေတြ ဟာ အဓိက သံသယထား တဲ့ ျပစ္မွတ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ လိုု႕ ဆိုုတယ္။  အန္ကယ့္ ရဲ႕ အကိုု တေယာက္ဟာ၊  လူပ်ိဳေပါက္အရြယ္ေလး မွာပဲ.. တျခားရြာသား အမ်ားအျပား နဲ႕ အတူ ကိုုယ့္ေသတြင္း ကိုုယ္တူးျပီး အသက္ခံခဲ့ရတယ္ လိုု႕  ၊ ဓါတ္ပံုုေတြ ထုုတ္ျပ ေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေတြ စားျမံဳ႕ျပန္ရင္း အလြမ္းမေျပ ျဖစ္ေနပံုုပါပဲ။ ခုုေတာ့ အန္ကယ္က၊ ဆံုုးသြားျပီ ျဖစ္ေပမဲ့၊ သူတိုု႕ေပးခဲ့တဲ့ ဓါတ္စက္ၾကီး နဲ႕ ၀င္းဦးသီခ်င္းေတြ ဖြင့္တိုုင္း ၊ ေၾသာ္..သူတိုု႕ေတြမွာ ၊ ဒီေျမကိုုပဲ ခ်စ္စရာရွိေပမဲ့ ၊ ခ်စ္ခြင့္မပိုုင္ မဆိုုင္သလိုု ျဖစ္ခဲ့ၾကတာပါလား လိုု႕ ေတြးမိတယ္။

တေလာကပဲ၊ အင္တာနက္ေပၚမွာ  ကိုု(ဦး)အံ့ၾကီး ရဲ႕ ငယ္ရုုပ္သြင္ နဲ႕ ေတးသီခ်င္းဆိုုေနပံုုေတြ ျပန္ျပီး ေပၚလာရင္း ၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ပီတိေတြ ေ၀ျဖာေနၾကေတာ့ ၊ ကိုု(ဦး)အံ့ၾကီး ကိုုယ္တိုုင္ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေျပာျပခဲ့တဲ့ သူ႕အေဖ ဘဂၤါလီကုုန္သည္ ၾကီး ကိုု ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိ လိုုက္ေသးတယ္။ 

အင္း ..တကယ္ဆိုု မနုုသာေဗဒ ဘာသာရပ္ဟာ  “လူ သည္ ေမ်က္က  ဆင္းသက္လာသည္” ဆိုုတဲ့ ဒါ၀င္ရဲ႕ အဆိုုမွာတင္ ရပ္မေနဘူး မဟုုတ္လား။ ဗုုဒၶဘာသာ က်မ္းဂန္ တခ်ိဳ႕ မွာေတာ့ လူေတြဟာ ျဗဟၼာၾကီး ေလးေယာက္က ဆင္းသက္လာသတဲ့ ။ ခရစ္ယာန္က်မ္းေဟာင္း ေတြအရေတာ့ ၊ ကမၻာၾကီးဟာ တခ်ိန္မွာ ဆိုုးသြမ္းမိုုက္မဲ လြန္းတဲ့ အာဒံ နဲ႕ ဧ၀ ရဲ႕ မ်ိဳးဆက္ လူသားေတြကိုု အျပစ္ေပးဖိုု႕  မိုုးၾကီးေတြ မျပတ္ရြာသြန္းျပီး ေရအတိ ဖံုုးလႊမ္း သြားခဲ့ျပီး မွ ၊ ဘုုရား စကားကိုု နားေထာင္တဲ့ ေနာဧ နဲ႕ သူ႕မိသားစုုၾကီး သာ၊ သေဘာၤၾကီး တစင္း ေပၚမွာ အေကာင္ ဗေလာင္ ဖိုုမ စံုု နဲ႕ ရွင္သန္က်န္ရစ္ သတဲ့ ။ အဲ့ဒီ ေနာဧ ရဲ႕ သား သံုုးေယာက္ ကေနျပီးမွ ၊ အခုု ကမၻာေျမေပၚမွာ လက္ရွိ ဆိုုးသြမ္း မိုုက္မဲ ေနၾကျမဲ ေနၾကဆဲ ျဖစ္တဲ့ လူသားေတြ ျပန္ျပီး ေပါက္ပြား စည္ပင္လာသတဲ့ ေလ။(ေခၽြးမ သံုုးေယာက္ကေတာ့ ကံေကာင္းျပီး ပါသြားရွာတယ္ )ပံုုျပင္လား.. ဒ႑ာရီ လား.. သမိုုင္း လား … ယံုုခ်င္လည္း ယံုု ၊ မယံုုခ်င္လည္း ေနေပါ့ေလ။  ေရွးအဆိုုေတာ္ၾကီး ေဒၚၾကည္ေအာင္ ကေတာ့ သူ႕သီခ်င္းေလးထဲမွာ  “တကမၻာလံုုးပဲ ေဆြမ်ိဳးေတြ ေတာ္ၾကပါသတဲ့” လိုု႕ ဆိုုထားတယ္ ။  မယံုုေသးဘူးဆိုုရင္ေတာ့.. အဂၤါျဂိဳဟ္က ေအလီယန္ ေတြ လာ ေတာ့မွ.. အမ်ိဳးခ်င္းေတြ ေက်ခ်င္းကပ္ျပီး ေျပးၾကတာေပါ့။


၃၀ ဇြန္ ၂၀၁၃
ေကသြယ္

(မွတ္ခ်က္ -  သမိုုင္း ေဆာင္းပါးမဟုုတ္ပါ.. အေတြး ေမွာက္မွားၾကည့္ျခင္းသာျဖစ္သည္)



◦
Share/Bookmark

The Moon Princess ရဲ႕ စာမ်က္နွာ အပိုင္းအစ မ်ား



တကယ္ေတာ့.. The Moon Princess ကို ဖတ္ေန တဲ့ အခ်ိန္မွာ..သမိုင္း ေတြ.. နိုင္ငံေရး ေတြ ထက္.. အမ်ိဳးသမီး တေယာက္..ဒါမွမဟုတ္.. ရွမ္း မင္းသမီးတပါး ရဲ႕ လူသားဆန္ဆန္ ဘ၀ တခု ကို သာ.. ဖမ္းဆုတ္ မိ ခဲ့ တာပါ။ စာေရးသူ စ၀္စႏၵာ ကိုယ္တိုင္ ကလည္း ၀န္ခံ ေရးသား ထား ပါတယ္။ သူ႕ဖခင္ ေစာ္ဘြားၾကီး စ၀္ေရႊသိုက္ ရဲ႕.. မေျပ ခဲ့ တဲ့..သမိုင္း ေၾကြး အခ်က္အလက္ ေတြ အတြက္.. စာအုပ္ တအုပ္ ျပဳစု ဖို႕ လို႕ ရည္ရြယ္ ခဲ့ ေပမဲ့.. တကယ့္ တကယ္ မွာ..စာရြက္ စာတမ္း အေထာက္အထား ေတြ အကုန္ မရ နိုင္ ေတာ့ တာ..မိသားစု တကြဲ တျပား ျဖစ္ ခဲ့ တာေတြ ေၾကာင့္.. ေနာက္ဆံုး ေတာ့..သူ မွတ္မိ သိျမင္ ၾကံဳေတြ႕ ခဲ့ ရ သေလာက္ နဲ႕ .. ကိုယ္ေရး အတၱဳပတၱိ တအုပ္ သာ ျဖစ္ သြား ခဲ့ ပါ တယ္ တဲ့။ ဒါေပမဲ့ လည္း.. စာဖတ္သူ က်မ အတြက္ ေတာ့.. ေညာင္ေရႊ ေဟာ္နန္း ရဲ႕ ေတာင္ေဆာင္ ေတာ္ ျပတင္း တံခါး တခ်ပ္ က ေန.. ျမင္လိုက္ ရ တဲ့.. သမိုင္း ျမင္ကြင္း တခု ဆို လည္း .. မမွား နိုင္ ပါ ဘူး။


( Draft  ထဲ မွာ..အဲဒီလို နိဒါန္း ခ်ီ ထား ျပီး… ဆက္မေရး ျဖစ္ပဲ.. ျဖစ္ေန တဲ့.. The Moon Princess  စာအုပ္ ကေလး အေၾကာင္း .. အခု ဘယ္လို မွ ဆက္ေရး လို႕ မရ ေတာ့ တာ နဲ႕.. စကန္ ဆြဲ ထား တဲ့  ပံုေလး တခ်ိဳ႕ နဲ႕.. စိတ္၀င္စားစရာ အက်ဥ္း တခ်ိဳ႕ပဲ ေ၀မွ် လိုက္ ပါတယ္။ )

တကယ္ေတာ့.. ဒီစာအုပ္ ထဲ မွာ.. အမ်ိဳးသမီး ၆ ေယာက္ ၾကား မွာ ပတ္သတ္ ဆက္ႏြယ္ ျဖစ္ေပၚ ေန ခဲ့ တဲ့..လူသား ဆန္ တဲ့ ခံစားခ်က္ ေတြ.. အေၾကာင္း ကို ပို ျပီး စိတ္၀င္စား ခဲ့ မိတယ္။
Living in a polymanous family ဆိုျပီး အခန္း တခန္း သီးသန္႕ ေရး သား ထား တဲ့ အျပင္.. စာ အုပ္ တအုပ္ လံုး မွာ ျဖန္႕က်က္ျပီး ပါ ေန တဲ့.. အေဖတူ အေမကြဲ ေမာင္နွမ ၁၂ ေယာက္ နဲ႕.. မိသားစု အၾကီး ၾကီး ရဲ႕ အေၾကာင္းက.. စိတ္၀င္စား စရာ ေတြ နဲ႕ ျပည္႕ႏွက္ ေန ေလ တယ္။

တကယ္ေတာ့.. စ၀္ေရႊသိုက္ နဲ႕ ပတ္သတ္ရင္ ေနာက္ဆံုး မဟာေဒ၀ီ ျဖစ္ တဲ့..မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟိန္းခမ္း ကိုသာ SSA ရဲ႕ ေခါင္းကိုင္ တေယာက္ အျဖစ္ လူသိ မ်ား ၾက တာပါ။ ဒီစာအုပ္ ကို ဖတ္ လိုက္ ေတာ့မွ.. ပထမဆံုး မဟာေဒ၀ီ စပ္နန္းရီ.. စ၀္နန္းစႏၵာ..နန္းညႊန္႕ေမ..နန္းျမ၀င္း ဆိုတဲ့.. ေစာ္ဘြား ၾကီး ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ ေလး ဆက္..ညီအမ ေလးေဖာ္ အေၾကာင္း ကို သိလိုက္ ရတယ္။ စ၀္စႏၵာ က ေတာ့..ဒုတိယ အိမ္ေထာင္ ျဖစ္တဲ့..စ၀္နန္းစႏၵာ ရဲ႕ သမီး ျဖစ္ျပီး.. သူငယ္စဥ္ ဘ၀ မွာပဲ.. မိခင္ ျဖစ္သူ ဖ်ားနာ ေသဆံုး သြားတဲ့ အတြ ေၾကာင့္.. ၾကီးေဒၚ ျဖစ္တဲ့..မဟာေဒ၀ီ က..သူ႕သားၾကီး ၂ေယာက္ နဲ႕ အတူ ၾကည့္ရွဴ ခဲ့ တာ..အေတာ္ၾကီး တဲ့ အထိ အေမ အရင္း လိုပဲ ထင္ေန ခဲ့ သတဲ့။ ေနာက္ ေတာ့..မဟာေဒ၀ီ လည္း ဖ်ားျပီး ေသဆံုး ျပန္ေတာ့.. က်န္ခဲ့ တဲ့ ေမာင္နွမ သံုးေယာက္ ကို ၾကည့္ရွဳ ဖို႕ အတြက္.. လက္က်န္ ညီအမ အငယ္ ၂ ေဖာ္ လည္း ေဟာ္နန္း ကို ေရာက္ လာ ခဲ့ ဟန္ တူပါ ရဲ႕။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ ညီအမ ေလးေဖာ္ က.. ေညာင္ေရႊ ေဟာ္ က.. အခြန္ ဘ႑ာ ေရး ၀န္ တေယာက္ ရဲ႕ သမီး ေတြ မို႕..ေစာ္ဘြား အႏြယ္ ေတြ မဟုတ္တဲ့ အတြက္.. ခိုက္တယ္ လို႕ လည္း ပတ္၀န္းက်င္ က..ယူဆ ၾက သတဲ့။

အဲဒီ အထဲ မွာ.. ေဒၚေဒၚ လို႕ အားလံုးက ေခၚၾကတဲ့..တတိယ ညီမ နန္းညြန္႕ေမ ရဲ႕.. ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ဓါတ္ပံု တခ်ိဳ႕ကို ၾကည့္ ျပီး.. သူ႕ဘ၀ ကို ပိုျပီး ဂရုဏာ သက္ေန မိ တယ္။ သူ႕မွာ ကိုယ္ပုိင္ သားသမီး မစီးပြား ခဲ့ ေပမဲ့.. အမ ၂ ေယာက္က ေမြးတဲ့.. စ၀္စႏၵာ တို႕ ေမာင္နွမ သံုးေယာက္ ရဲ႕ တာ၀န္ ေတြကို ယူ ရ တဲ့ အျပင္.. ေစာ္ဘြား ၾကီး ရဲ႕.. အႏြံအတာ ကို လည္း အေတာ္ ခံ ရ ပံု ေပၚ ပါတယ္။ ေနာက္ ေတာ့.. ေစာ္ဘြားမ်ိဳး နြယ္ျခင္း မဟာမိတ္ျပဳ ျပီး မဟာေဒ၀ီ ျဖစ္လာ တဲ့..စ၀္ဟမ္းခိန္း ေရာက္လာ တဲ့ အခါ..ေတာင္ေဆာင္ေတာ္ သခင္မ ဘ၀ နဲ႕..အိမ္ထိန္း လို မ်ိဳး ေန သြား ခဲ့ ရ တာ..။ စ၀္ဟမ္းခိန္း က ေမြးတဲ့ ကေလး ေတြ ကို ေရာ..သူ႕ညီမ အငယ္ ဆံုး နန္းျမ၀င္း က ေမြးတဲ့ ကေလး ေတြ ကို ေရာ.. နွလံုးသား ၾကီးၾကီး နဲ႕ တသက္လံုး ၾကည့္ရွဳ ေစာင့္ေရွာက္ သြား တာ ေတြ ဖတ္ ရ ေတာ့.. မိန္းမ တေယာက္ ရဲ႕ ရင္ထဲ ကို.. သိလို စိတ္..စာနာ နားလည္ စိတ္ ေတြ နဲ႕..၀င္ ၾကည့္ ေန မိ တယ္။ သူတို႕ ငယ္ငယ္က.. မိသားစု ၾကီး ခရီး ထြက္ ျပီ ဆိုရင္.. လမ္းမွာ..ေဒၚေဒၚက.. စိန္ျခဴးၾကာေညာင္ သီခ်င္းကို..အျမဲ ညည္း ဆို ေလ့ ရွိ တယ္ ဆိုတာ ေၾကာင့္ .. ရင္ထဲ မွာ ပို ေဆြး မိ တယ္။ အေဒၚငယ္ ေဒၚ၀င္း ကေတာ့.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ မွာ ေက်ာင္းသြား တက္ ျပီး.. သူ႕ဘ၀ ကို.. လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေရြးခ်ယ္ ခြင့္ ေတြ ရွိေနပါ လ်က္ နဲ႕.. ဂ်ပန္ ေတြ ၀င္ေတာ့.. ေညာင္ေရႊ ကို ပဲ ျပန္လာ ရ ျပီး.. ေစာ္ဘြား ၾကီး အရိပ္ ေအာက္ပဲ ၀င္ ခဲ့ တာ ကို လည္း.. အံ့ၾသဟန္ ျပဳ ေရး ထား ေလ တယ္။






ဒီပံုကေတာ့..မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟိန္းခမ္း ရဲ႕.. အဲလစ္ဇဘတ္ ဘုရင္မ ၾကီး မဂၤလာေဆာင္ ကို တက္ တဲ့ ပံုပါ။

အဲဒီ တုန္းက..ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနိုင္ငံ ေတာ္ သမၼတ ၾကီး ျဖစ္ကာစ.. စ၀္ေရႊ သိုက္ နဲ႕ မဟာေဒ၀ီ ကို.. ေတာ္၀င္ မိသားစု က..ဖိတ္ၾကား ေတာ့.. စ၀္စႏၵာက.. မဟာေဒ၀ီ ရဲ႕ အေဖာ္ အျဖစ္ နဲ႕ လိုက္ပါ သြားရင္း.. အဂၤလန္ မွာ ေက်ာင္းတက္ က်န္ ခဲ့ တာ ျဖစ္ တယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ သူ႕အကို ၂ ေယာက္ ကေတာ့.. အဂၤလန္ မွာ ေရာက္နွင့္ ပညာသင္ ေန ခဲ့ ၾက ျပီ ။ ဒီ စာအုပ္ ထဲ မွာ စာေရးသူ က.. က်န္တဲ့.. အမ်ိဳးသမီး ေတြ ကို ေတာ့.. အေဒၚ ရင္း ေတြ မို႕.. ခ်စ္ခင္ ရင္းနွီး စြာ ေဖာ္ျပ ထား ေပ မဲ့.. မိေထြး စစ္စစ္ ျဖစ္ တဲ့..မဟာေဒ၀ီ ကို ေတာ့.. သမိုင္း အခ်စ္ ဇာတ္လမ္း စာအုပ္ ေတြ ၾကိဳက္တတ္ တဲ့.. နိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္ ၾကီး တဲ့.. အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ အျဖစ္ .. ခပ္ခြါခြါ ေလးပဲ.. ေရး ျပ သြား တယ္။ အရြယ္ ခ်င္း ကလည္း သိပ္ မ ျခားလွ ဘူး ကိုး။ ေနာက္ပိုင္း မွာ ..သား သမီး တခ်ိဳ႕ နဲ႕ အတူ ကေနဒါ မွာ..ေခါင္းခ် ေနထိုင္ သြားခဲ့တဲ့.. မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟိန္းခမ္း ရဲ႕.. အတၱဳပတၱိ ဆန္ဆန္ စာအုပ္ တအုပ္ ဟာ.. The White Unbrella  ဆိုျပီး.. ဒီ စာအုပ္ မတိုင္ ခင္ အေတာ္ ေစာေစာ က..ထြက္ ဖူး ထား ေပမဲ့.. ထူးဆန္းစြာ ပဲ.. စ၀္စႏၵာ ရဲ႕.. စာကိုး စာရင္း ထဲ မွာ.. မေတြ႕ ရ ဘူး။  ကိုယ္တိုင္ ေရး စာအုပ္ မဟုတ္ တာ ေၾကာင့္ လည္း ျဖစ္မည္ ထင္ သည္။


၀ဘ္ဆိုဒ္ တခု မွာ ေတြ႕ ရ တဲ့.. မဟာေဒ၀ီ စ၀္ဟိန္းခမ္း ရဲ႕..အသက္ ၈၀ ေက်ာ္ ပံုရိပ္ ( ကြယ္လြန္)


စ၀္စႏၵာ ရဲ႕.. ဘိလပ္ မွာ ေက်ာင္းတက္ ခဲ့ တဲ့.. ၆ နွစ္တာ ကာ လ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ဖတ္လို႕ ေကာင္းသား ပါပဲ။ အဲဒီ တုန္းက..ေခတ္ျပိဳင္ ဗမာ ေက်ာင္းသား တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္း ဖတ္ ရ ေတာ့.. ေၾသာ္… လို႕ပဲ.. ေတြး မိ လိုက္ ရ ပါ တယ္။ အဂၤလိပ္ ျမန္မာ အဘိဓါန္ ျပဳစု ခဲ့ တဲ့ ေဒါက္တာ ဘဟန္ ရဲ႕ သမီး ကက္သလင္း ဘဟန္.. သူ႕ တ၀မ္းကြဲ.. အဓိပတိ ၾကီး ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ရဲ႕ သား.. ဇာလီေမာ္…
စ၀္ေရႊသိုက္ ေနာက္ သမၼတ ျဖစ္ တဲ့.. သမၼတၾကီး ေဒါက္တာ ဘဦး ရဲ႕ သားေတြ ျဖစ္တဲ့.. ရစ္ခ်က္ ဘဦး.. အဲလဘတ္ ဘဦး တို႕.. ဆို ေတာ့ ကာ….. အင္း..။

ေနာက္ ေတာ့..သူလည္း ဘိလပ္ မွာပဲ.. Peter Simms ဆို တဲ့.. အဂၤလိပ္ တေယာက္ နဲ႕ အေၾကာင္းဖက္ တယ္။ ဟိုလူက.. ဗုဒၶဘာသာ ကို ေလ့လာ လိုက္စား တဲ့… ပညာရွင္ တေယာက္ ။ စေနသမီး ဦး ပီပီ ..လုပ္ခ်င္ ရာ လုပ္ ခဲ့ တဲ့..သူ႕ကို.. အိမ္ေထာင္ဖက္ ေရြးခ်ယ္မူ အေပၚ မွာ လည္း..သူ႕ဖခင္က.. သေဘာ မက် ခဲ့ ဘူး။ ဒါေပမဲ့..ေနာက္ ေတာ့.. နားလည္ လက္ခံ လာ ျပီး..သူတို႕ ေမာင္နွံ..ျမန္မာ ျပည္ ကို ျပန္လာ ၾက တယ္။ သူတို႕ နွစ္ေယာက္ ရဲ႕..အခ်စ္ ဇာတ္လမ္း မွာ...အဲဒီ တုန္းက..အဂၤလန္ မွာ ေနထိုင္ တဲ့.. ဆရာၾကီး ေဒါက္တာ လွေဘ က လည္း..တနည္း တဖံု ပါ၀င္ ေန ခဲ့ ေသးတယ္။

အဲဒီမွာ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာ က.. လန္ဒန္ ကေန .. ျမန္မာ ျပည္ ေရာက္ ေအာင္.. ဒုတ္ဒုတ္ထိ ကုန္းလမ္း ကေန..ကားေမာင္း ျပန္လာ ၾက တာ .. ၆ လ ၾကာ သတဲ့..။  သူတို႕ ရန္ကုန္ ကို ေရာက္တဲ့ အခါ.. ကားရဲ႕..မီတာ က.. မိုင္ေပါင္း  တေသာင္း ေလးေထာင္ နဲ႕ ငါးရာ နွစ္ဆယ့္ နွစ္မိုင္ ျပ ေန သတဲ့..။ အေတာ္ အံ့ၾသ သြား မိတယ္..။.အဂၤလန္ နဲ႕.. ျမန္မာျပည္ ကို..ကုန္းလမ္း ေပါက္တယ္ ဆိုတာ..သတိ မထား မိဘူး။ ေျမပံု ေတြ ဘာေတြ ျပန္ၾကည့္ ေတာ့ မွ.. ေၾသာ..ဟုတ္ေပ သား ေပါ့..။ သူ႕ အမ်ိဳးသားက ေတာ္ေတာ္ လည္း စြန္႕စား ခ်င္ တဲ့.. အဂၤလိပ္ ျဖစ္ပံု ရ သည္ ။

 



တကယ္ ဆက္စပ္ ဖတ္ ၾကည့္ ေတာ့ မွ.. အဲဒီ အခ်ိန္က.. Land Rover ကား ေတြ စ ေပၚ ကာစ.. overland drive ဆိုတာ ကို လည္း စစ္ၾကီး အျပီး မွာ..ဖက္ရွင္ တခု လို စြန္႕စား ေမာင္းနွင္ ၾက တဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ သြား ေတြ႕ရတယ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ..လြယ္ တဲ့ ခရီး ေတာ့ မဟုတ္..။ သူ႕စာ ထဲ မွာ.. အဲဒီ တုန္းက.. ဆူးအက္ဇ္ တူးေျမာင္း ျပသာနာ ေပၚ ေနတာ မို႕.. သူတို႕.. ေဂ်ာ္ဒန္ ကို ျဖတ္ေတာ့.. အသက္ နဲ႕ နီး တဲ့.. အခက္အခဲ ေတြ ေတာင္ ၾကံဳ ခဲ့ ရ သတဲ့။


ေနာက္ပိုင္းလည္း သူ႕ အမ်ိဳးသား ပီတာက.. Time တိုု႕ ဘာတိုု႕ မွာ ၊သတင္းေထာက္ အျဖစ္ ဆက္လုုပ္တာမိုု႕ နွစ္ေယာက္သား အာရွ တိုက္က  နိုင္ငံမ်ိဳးစံုမွာ လွည့္လည္ ပီး ေနထိုင္ သြား ၾကသည္ ။.. လာအို..ထိုင္း.. စင္ကာပူ..ေဟာင္ေကာင္.. အိုမန္.. အာရွနိုုင္ငံ ေတာ္ေတာ္စံုုခဲ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသား ပီတာ ကိုု ၊ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ ၊ စစ္ေအးကာလ ေတြက  အေနာက္သူသ ွ်ိဳ လိုု႕  ထင္တဲ့ သူေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္။






လင့္ရိုဗာ ကားၾကီး နဲ႕..သူတို႕ လင္မယား ရန္ကုန္ ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့..ပီတာက.. ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ အဂၤလိပ္စာ ဌါန မွာ စာျပ.. ေဒါက္တာ လုစ္ တို႕ ဘာတို႕ နဲ႕.. အဖြဲ႕က်… သူက.. BBS ျမန္မာ့ အသံ မွာ.. သတင္း ေၾက ျငာ တဲ့ အလုပ္ လုပ္ရင္း..ေနထိုင္ ျဖတ္သန္း ခဲ့တဲ့.. နွစ္ ေတြ တေလွ်ာက္.. ရန္ကုန္ ျမို႕က..အထက္တန္းလႊာ.. လူတန္းစား တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္း လည္း အမွတ္ တမဲ့ ဆို သလို..ရုပ္ပံုလႊာ ၾကမ္းေလး ေတြ အျဖစ္.. ဖတ္ လိုက္ ရ တယ္။ ဥပမာ.. ဗိုလ္စၾကာ ..နဲ႕.. Purple Plane   မင္းသမီး ၀င္းမင္းသန္း တို႕ အေၾကာင္း..။ ကျပား ျဖစ္ တဲ့..၀င္းမင္းသန္းက..ဘယ္လို အက ေကာင္း ..ဧည့္ခံ ေကာင္း လို႕.. ဗိုလ္စၾကာ တို႕ အိမ္က..ပါတီ ေတြ ဆိုတာ..လူ အျမဲ စည္ တဲ့ အေၾကာင္း.. ဆို တာမ်ိဳး ေတြပါ..။ လြတ္လပ္ေရး ရ ျပီး စ.. ျမန္မာ ျပည္ မွာ ..အဲဒီ တုန္းက.. အထက္တန္းလႊာ ကျပား ေတြ.. အာဏာရ နိုင္ငံေရး သမား ေတြ.. လိုင္စင္ စီးပြား ေရး သမား ေတြ နဲ႕.. အေတာ္ လည္း မ်က္စိ ေနာက္ စရာ ေကာင္း ေန မွာ ေတာ့.. အမွန္ ပင္။ ဒီၾကားထဲက.. ရိုးရိုးသားသား.. ၾကိဳးစားေအာင္ျမင္ ရင္း..ျမန္မာ ျပည္ မွာပဲ တသက္လံုး ေနထိုင္ သြား ခဲ့ တဲ့.. BBS ဦးလွဘူး တို႕ မိသားစု အေၾကာင္းေလး ကို လည္း တခုတ္ တရ .. ေရးထား ေသး တယ္။ (ဦးလွဘူး ရဲ႕ အမ်ိဳးသမီး အန္တီ ေအာလစ္ဗ္ ဟာ လည္း .. မြန္ အဂၤလိပ္ ကျပား မၾကီးပါ။ အခု ထက္ထိ အလံု ဦးလူနီ လမ္းထဲ မွာပဲ ေနထိုင္ ပါတယ္ )




ဒီစာအုပ္ မွာ ဖတ္လို႕ အေကာင္းဆံုး အပိုင္း ကေတာ့.. ၁၉၆၂ အာဏာ သိမ္းျပီး ..သူ႕ဖခင္ စ၀္ေရႊသိုက္ ေန အိမ္ကို ဦးေန၀င္း စစ္တပ္က..၀င္စီး တဲ့ အခန္း ေတြ ပါ။ ဒါေပမဲ့…အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ သူတို႕ ေမာင္နွံ က.. နိုင္ငံေရး အေျခအေန ေတြ မေကာင္း ေတာ့ လို႕.. လာအို ကို ေရႊ႕ ေျပာင္း ေန ျပီ မို႕.. မ်က္ျမင္ ကိုယ္ေတြ႕ ေတာ့..မ ဟုတ္ ဘူး ေပါ့..။ ဗမာ စစ္သား ေတြက..`ရွမ္းမ..ထြက္ခဲ့..ထြက္ခဲ့..` လို႕ ေအာ္ တာ…၊ ၁၇ နွစ္သားပဲ ရွိေသး တဲ့.. သူ႕ ေမာင္ေလး..စ၀္ျမီျမီသိုက္ က..တံခါး ဖြင့္ ျပီး ထြက္ၾကည့္ တဲ့ အခ်ိန္မွာ..တဖက္က..စစ္သား ေတြက.. တလစပ္ ပစ္ခတ္ လို႕ ေသဆံုး သြား ခဲ့တာ …၊ သူ႕ဖခင္ ကိုလည္း ခ်က္ျခင္း..ဖမ္းထုတ္ ေခၚသြား ခဲ့တာ.. ေတြကို..မိသားစု၀င္ တေယာက္ အေန နဲ႕..သူမ ဘယ္ေလာက္ ၀မ္းနည္း တုန္လွဳပ္ ခဲ့ မလည္း ဆိုတာ.. မွန္းဆ ၾကည့္ယံု နဲ႕ တင္ .. နားလည္ လို႕ ရ တဲ့.. အေျခအေန ေတြ ပါ..။

ဖတ္ မိ ရ ျပန္ ေတာ့ လည္း..သူ႕ နာက်ည္း ေက်ကြဲ မူ ေတြက.. ရင္ထဲ ထိ ကူးစက္ ခဲ့ ရ တယ္။

သူတို႕ လင္မယား နွစ္ေယာက္ ေနာက္တေန႕ ခ်က္ျခင္း ေလယဥ္ နဲ႕ ေရာက္လာ ေတာ့.. ေစာင့္ၾကည့္ ခံ ေန ရ တဲ့ ၾကား ထဲ မွာ.. တအိမ္လံုးက..အားကိုး တၾကီး ေစာင့္ေမွ်ာ္ လို႕ ။ အိမ္မွာ...အေမ က မရွိ.. အေဖ ကိုလည္း ဖမ္းသြား ခဲ့ ျပီ။ သားတေယက္ ျပစ္သတ္ ခံ လိုက္ ရ ျပီ။ ကေလး အငယ္ တခ်ိဳ႕က.. ၉ နွစ္ ၁၀ နွစ္ အရြယ္ ေတြ။ ေဒၚေဒၚက..သူ႕ကို ဖက္ ျပီး ငို ။ အရင္က ..လူျခင္း ရင္းနွီး ခင္မင္ ခဲ့ တဲ့.. နွုတ္ခမ္းေမြးၾကီး ဦးလြင္ ကို..ဖုန္းဆက္ ျပီး..သူ႕အေဖ ကို ေတြ႕ခြင့္ ေတာင္း ေတာ့.. မျဖစ္နိုင္ ပါ တဲ့..။ အဲဒီ ေနာက္ ေတာ့..သူတို႕ ဖခင္ၾကီး စ၀္ေရႊသိုက္ ကို.. သားတေယာက္ က လြဲ လို႕..ဘယ္သူ မွ ေတြ႕ ခြင့္ မရ လိုက္ ပဲ.. ၈ လ အၾကာ မွာ.. ေသဆံုး သြား ျပီ ဆို တဲ့..သတင္း စကား သာ ေရာက္ လာ ခဲ့ သည္။ စာအုပ္ ထဲ မွာ..စ၀္စႏၵာက နာနာ က်ည္းက်ည္း နဲ႕.. ေမးခြန္း ေတြ အမ်ားၾကီး ..ထုတ္ထား ေလ တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက..ဦးနု ကို ေတာင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ပဲ ထား ခဲ့ တာ..သူ႕ အေဖ ကို ေတာ့.. တလၾကမ္း ၀င္ေရာက္ ဖမ္းစီး ျပီး.. ဘာလို႕ အသက္ ေသ တဲ့ အထိ ျဖစ္ ေစ ခဲ့ တာ လည္း.. တဲ့။ ဒီလို ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း စီးနင္း ျပစ္ခတ္ ဖို႕..ဘယ္လို အေၾကာင္းေတြ ရွိ ခဲ့ လို႕ လည္း တဲ့..။ သူတို႕ ..နာက်ည္း သင့္ပါ တယ္ ေလ.။
-
အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ.. မဟာေဒ၀ီ က.. လန္ဒန္ ကို ေဆးကု ဖို႕ ေရာက္ ေနတယ္ ဆိုေတာ့.. ဒါဟာ လည္း..အေျခအေန ေတြကို မွန္းဆ မိ လို႕.. ၾကိဳတင္ ေရွာင္ ေန ခဲ့ တာလည္း ျဖစ္ ေပ မည္။ လႊတ္ေတာ္ ထဲ မွာ အမတ္ တေနရာ ရ လိုက္တဲ့..မဟာေဒ၀ီ ရဲ႕.. ပရိယာယ္ ေ၀၀ုစ္ မပါ တဲ့.. ရွမ္းအေရး ေတာင္းဆိုမူ ေတြ ကလည္း.. ဗမာ အမ်ားစု ၾကီးစိုး တဲ့.. လႊတ္ေတာ္ ၾကီး ထဲ မွာ.. သတိ ထားမိ စရာ ျဖစ္လာ ေန ခဲ့ တယ္ လို႕.. စ၀္စႏၵာ ကိုယ္တိုင္ ကလည္း သံုးသပ္ ထား တယ္။

ေနာက္ေတာ့..သူတို႕ မိသားစု ၾကီး လည္း တကြဲ တျပား..။ စ၀္ေရႊသိုက္ အသုဘ ကို တက္ေရာက္ဖို႕.. လန္ဒန္ ကေန..ျပန္ အေခၚ ခံ ရ တဲ့..မဟာေဒ၀ီ လည္း.. သိပ္မၾကာ ခင္ မွာ ပဲ.. ေစာင့္ၾကည့္ ေနတဲ့ ၾကားထဲ က..ခက္ခက္ ခဲခဲ နဲ႕.. ကေလးငယ္ ၂ ေယာက္ကို ေခၚ ျပီး.. ခ်င္းမိုင္ ကို ေျပး..။ သားၾကီး သမီးၾကီး ေတြ ကလည္း.. အဆင္ ေျပ သလို.. ရန္ကုန္က ခြါ ၾက..။ ေတာခို တဲ့သူ က..ခို..။ ရွမ္းျပည္ ျပန္တဲ့သူက..ျပန္။

သားသမီး မထြန္းကား တဲ့..စ၀္စႏၵာ တို႕ ဇနီးေမာင္နွံ ကေတာ့.. ေဘာက္ဇာ ေခြးၾကီး ေတြ ကို.. သားသမီး လုပ္ လို႕.သူတို႕ ရဲ႕..သမိုင္း၀င္ လင့္ရိုဘာ ေလး နဲ႕.. ကမၻာပတ္ရင္း.. ေနာက္ဆံုး ျပင္သစ္ နဲ႕ လန္ဒန္ မွာ.. အနားယူ ေလ သည္။ သူတို႕ အၾကာဆံုး ေနထိုင္ ခဲ့ တဲ့..လာအို နိုင္ငံ နဲ႕ ပတ္သတ္ လို႕.. လာအို ဘုရင္နိုင္ငံေတာ္ ဆို တဲ့ စာအုပ္ တအုပ္ ကိုလည္း.. ဇနီးေမာင္ႏွံ အတူတူ ေရးသား ျပဳစု ထုတ္ေ၀ ျပီး သြား ခဲ့သည္။ သူ႕ အမ်ိဳးသားကို.. ေတာ္ေတာ္ အားကိုး တြယ္တာ ပံု ရ တဲ့.. စ၀္စႏၵာ ဟာ… အခု စာအုပ္ ကို လည္း.. နွစ္ေယာက္ အတူတူ ျပဳစု ေရးသား ေန ရင္း..၂၀၀၄ ခုနွစ္ မွာ..သူ႕ခင္ပြန္း ဆံုး သြား ေတာ့.. ဆက္ျပီး မေရး နိုင္ ေတာ့ ေလာက္ ေအာင္ ျဖစ္သြား ခဲ့ သတဲ့။

သူ႕ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ.. စိတ္ဓါတ္ ခြန္အား ေတြ ကို.. အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ျပန္လည္ စုစည္း ျပီး မွ..၂၀၀၈ ခု နွစ္မွာ ထုတ္ေ၀ ျဖစ္ ခဲ့ တဲ့..ကိုယ္တိုင္ေရး အတၱဳပတၱိေလး ရဲ႕.. နိဂံုး ေလး ကို ဖတ္ ရင္း.. က်မ ရင္ ထဲ မွာ လည္း အမ်ိဳးအမည္ မသိ တဲ့ ခံစားခ်က္ တခ်ိဳ႕ .. ဆို႕နင့္လ်က္…။





Little did we realize that the end would come so soon. It is now almost 5 years Peter’ departure. I sit at my desk looking out onto the brilliant blue waters of the Solent, gathering together my thoughts as I write. Beyond, on the opposite shores lie Gosport and Portsmouth and the horizon is tinged with a warm glow of pink. It is a moment in the late afternoon and all is quiet.

Neither the can ferry or the foot passenger ferry can be seen plying past. But before long and before the sun sinks low in the sky, a lone yacht will sail by and traffic will resume including a cruise ship making its way from Southampton towards the channel and the open sea.


As I watch, a thousand memories flash by of joy, of excitement, of sadness and sorrow – a past gone forever, but to remember and reflect upon, reminding me that all is transient.


အတိတ္ ေတြ ဆိုတာ..ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာ ေတာ့ဘူး..
ဒါေပမဲ့.. သတိရ ေန ၾကဖို႕.. ဆင္ျခင္သံုးသပ္ ၾကည္ ့ၾကဖို႕ နဲ႕.. အရာအားလံုး ဟာ..ခရီးယာယီ သာ ျဖစ္တယ္ ဆုိတာ..တရားသံေ၀ဂ ရ ေန ၾက ဖို႕ ပါ.. တဲ့။


ေက
၂၁ နို၀င္ဘာ ၂၀၁၁

Ref: Sao Sanda, The Moon Princess, River Books, Bangkok, 2008.



+++++++++++++++++++++++++++


( ေရးလို႕ မရ ေပမဲ့...ေရးလိုက္ေတာ့လည္း အေတာ္ ရွည္သြား သား ) း)



◦
Share/Bookmark

Dr Gordon Seagrave

တို႕ ျပည္ေထာင္စု လူထု ေရ   ကို ေရး လိုက္ ျပီး ေတာ့.. အဲဒီ စာအုပ္ ၂ အုပ္က ေန.. ပြားလာ တဲ့.. အေတြး ေတြကို..အေရး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္ ေန မိ ေသး သည္ ။ တျခား ဗာရီဟ ေတြ ကလည္း မ်ား ေန ေတာ့.. မစ နိုင္ ဘူး..။ အထူးသျဖင့္.. ေဒါက္တာ စီးဂေရာဗ္ နဲ႕ ပတ္သတ္ ျပီး.. ပို႕စ္ေလး တခု စုစည္း ေပး ခ်င္ ေန ခဲ့ သည္။  တိုက္ဆိုင္ ခ်င္ ေတာ့.. ခုတေလာ..အင္တာနက္ မွာ ပ်ံ႕နွံ႕ ေန တဲ့..ဗမာျပည္ နဲ႕ ပတ္သတ္ တဲ့..CIA Archives မွတ္တမ္း ရုပ္ရွင္ ဖိုင္ တခု မွာ လည္း.. အဲဒီ ဆရာ၀န္ ၾကီး နဲ႕..အင္တာဗ်ဴး တာေလး..၅ မိနစ္ စာေလာက္ ပါ တာေလးကို.. ၾကည့္ လိုက္ ရ ျပန္..။ (အဲဒီ ဖိုင္ ထဲ မွာ ပါတဲ့ ..ေဒါက္တာ ေက်ာ္သက္ ရဲ႕..စာသင္ခန္း ျမင္ကြင္း ကေတာ့..ဟိုး အေစာပိုင္း တည္းက.. အေတာ္ ပ်ံ႕နွံ႕ ျပီး သားပါ။ )
-
အဲဒီလုိ တုန္း.. ကိုယ့္ ေဖ့စ္ဘြတ္ ထဲ မွာ ရွိေနတဲ့.. အနုပညာသည္ ဆရာ၀န္ တေယာက္ ရဲ႕.. စာမ်က္နွာ နံရံ မွာ..
Is there anyone who has the book named "The Life Of a Burma Surgeon  written by Gondon Stifler Seagrave?
-
လို႕ တင္ထားတာ ဖ်ပ္ကနဲ ေတြ႕လိုက္ မိေတာ့.. ေၾသာ္..ဒီ လူ႕ နွယ္..စာအုပ္ လိုခ်င္ တာမ်ား..ဒီေခတ္ၾကီး..အင္တာနက္ ထဲ ရိုက္ ရွာ ၀ယ္ေပါ့ လို႕.. တေယာက္တည္း ေတြးရင္း.. ကဲ..ေျပာေန ၾကာတယ္.. ငါလည္း အဲဒီ စာအုပ္ ကို ၀ယ္ ဖတ္ မယ္ ဆိုျပီး.. ရွာလိုက္တာ..အေမဇံု ေတြ ေရာ ဘာေတြ ေရာ စံု သြားတာပဲ..။ ေနာက္ဆံုး Google books က တဆင့္ ABE books shop ဆိုတာနဲ႕မွ ..သြား အဆင္ေျပ ေတာ့ တယ္။ စာအုပ္ ကေတာ့.. ေစ်းအသက္သာ ဆံုးက ..၅ က်ပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ရယ္ ေပမဲ့ .. ပို႕ခ က...၂၇ က်ပ္ က် တယ္ ဗ်..။ ထားေတာ့..။ စာအုပ္ ရ တဲ့ ထိ..ဖတ္ျပီး တဲ့ အထိ..မေစာင့္ နိုင္ပဲ.. အာရံု ေတြ ပူပူ ေႏြးေႏြး ရွိ ေန တုန္း.. အင္တာနက္ ထဲ..ဟိုဒီ ထပ္ေခါက္ ၾကည့္ေတာ့.. အဲဒီေခတ္ LIFE မဂၢဇင္း ေတြ မွာ..သူအဖမ္းခံ ရ တဲ့ သတင္း ေတြ ေတာ္ေတာ္ ပါ ခဲ့ တာပဲ ကိုး။

အဲဒါ ေတြ အကုန္ ေလွ်ာက္ ဖတ္ ၾကည့္ ေတာ့ မွ.. လတ္တေလာ..ရွမ္းစာအုပ္ ၂ အုပ္ ထဲ မွာ .. သိ ဖူး ၾကားဖူး လိုက္ ေသာ.. အေမရိကန္ ဆရာ၀န္ ၾကီး အေၾကာင္းက..ပိုျပီး ျပည့္စံု သြား ေလ ေတာ့သည္။



The Moon Princess ထဲ မွာေတာ့.. Dr Gordon Seagrave ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ငယ္ တခု သီးသန္႕ ေရးထား ေပမဲ့....စ၀္စႏၵာ ငယ္စဥ္ က က.. ခြဲစိတ္ ကုသ ခံ ရ ဖို႕..ဆရာ၀န္ၾကီး ဆီ ေရာက္ ခဲ့ ဖူး တာ...။ ဆရာ၀န္ၾကီး က.. မေၾကာက္နဲ႕ လို႕..ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေျပာ ျပီး.. လက္ကို ကိုင္ ဆုေတာင္း ေပး ေန တုန္း.. နားေထာင္ရင္း..နားေထာင္ရင္း.. ေမ့သြား ပံု ေလး ကို ခ်စ္စရာ ေကာင္း ေအာင္ ေရးထား ေလ သည္ ။ ကိုယ္တိုင္ လည္း ေမ့ေဆး ခဏ ခဏ ေပးခံ ..ခြဲစိတ္ ခံ ရ ဖူး သူ ဆိုေတာ့.. အဲဒီ စာ ထဲ မွာ…လူနာ ကေလးငယ္ တေယာက္ ..ၾကင္ၾကင္နာနာ... ညင္ညင္သာသာ ေလး အိပ္ေပ်ာ္ ျပီး..ေမ့ သြား ရ တဲ့..အျဖစ္ ကေလး ကို..ေကာင္းေကာင္း ခံစား ၾကည့္လို႕ ရ ေန သည္ ။ ဒါေပမဲ့.. စ၀္စႏၵာ ရဲ႕ စာအုပ္ ထဲ မွာ.. အဲဒီ အျဖစ္ အပ်က္ ကေလး ရယ္ ..ေနာင္မွာ.. ဆရာ၀န္ ၾကီး ကို ဖဆပလ အစိုးရ က.. အမူဆင္ ေထာင္ခ် ခဲ့ တယ္ ဆိုတာ က လြဲ လို႕..တျခား ေတာ့.. မ်ားမ်ား စားစား မပါ လွ ပါ ေပ။

အြန္ဒေရ ေအး ေရး တဲ့ .. The Shan Conundrum စာအုပ္ မွာ ေတာ့.. အေတာ္ မ်ားမ်ား ေဖာ္ျပ ထား တယ္။ သူ႕ ဖခင္..ဦးထြန္းေအး ကလည္း နမ့္ခမ္း က ဆိုေတာ့.. သူ ေျပာသလို..တျမိဳ႕တည္း ေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ နဲ႕.. အေမရိကန္ ဆရာ၀န္ ၾကီး တေယာက္ ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးက.. အလိုလို ကို..နီးကပ္ ေန ခဲ့ တယ္ ေပ့ါ..။ ဆရာ၀န္ ၾကီး ရဲ႕..အသုဘ မွာ ေတာင္.. ဦးထြန္းေအးက.. eulogy ဖတ္ေပး ခဲ့ တယ္ လို႕ ဆိုတယ္။

သူ႕စာအုပ္ ထဲ မွာ..ဆရာ၀န္ ၾကီး ရဲ႕..အစဦး ပထမ..နမ့္ခမ္း ေဆးရံုၾကီး ရဲ႕ လွပ ခမ္းနား ပံုကို..ေရႊလီျမစ္ကမ္း က..ေက်ာက္တံုး ေတြ နဲ႕..ေဆာက္ထားတဲ့..ေဂါသစ္ စတိုင္..အဂၤလိပ္ ေဆးရံု ၾကီး တခု ျဖစ္တယ္ လို႕ ..ျပန္လည္ သတိရ ထား ေလ သည္။ ခရစ္ယန္ မစ္ရွင္ ေဆးရံု ျဖစ္ ေပမဲ့ Full Bright foundation ရဲ႕ ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့ မူ တခ်ိဳ႕ နဲ႕.. ရပ္တည္ ေန ခဲ့တယ္ ဆို တာေတြ..။ ေနာက္ျပီး.. ဆရာ၀န္ ၾကီးက..သူ ပညာသင္ခဲ့ တဲ့.. John Hopkins က.. ခြဲစိတ္ခန္းသံုး ကိရိယာ တပတ္ရစ္ ေတြ ကို..တကူးတက သယ္လာျပီး.. ရွိတာ နဲ႕ ျဖစ္ေအာင္ စခဲ့ လုပ္ခဲ့ ၾက ပံု ေတြ ။ ဒါေတြ အျပင္ သူ႕ရဲ႕..နယ္အစံုစံု.. တိုင္းရင္းသား အစံုစံု ေသာ .. သူနာျပဳ သင္တန္းသူ ေတြ အေၾကာင္း ကို လည္း .စိတ္၀င္စား ဖြယ္ ဖတ္ ရွဳ ခဲ့ ရ သည္ ။ သူ႕ရဲ႕..သူနာျပဳ သင္တန္းေက်ာင္း ၾကီး က..အဲဒီ အခ်ိန္ တုန္းက..အာရွ မွာ ေရာ..အာဖရိက မွာ ပါ.. အေကာင္းဆံုး..ေက်ာင္းၾကီး ျဖစ္တယ္ လို႕ ဆို တယ္။

ေနာက္ပိုင္း အြန္ဒေရေအး ေရးတဲ့ အထဲ မွာ ပို ျပီး စိတ္၀င္စား ဖို႕ ေကာင္း တာက.. သူ ဥေရာပ မွာ.. လွည့္ပတ္ ေနထိုင္ ေနတုန္း တေကြ႕ မွာ..တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္.. ဆရာ၀န္ ၾကီး ရဲ႕ သား ျဖစ္တဲ့.. Starling Seagrave နဲ႕ ေတြ႕ဆို သိကၽြမ္းခြင့္ ရ ခဲ့တယ္ ဆိုတာ ေလး ပါ။ Starling Seagrave ကလည္း စာအုပ္တခ်ိဳ႕ ေရးသား ထုတ္ေ၀ ဖူး ထား တဲ့.. historian တေယာက္ ျဖစ္ သည္။ ( အျပင္က..သိရ တဲ့ အရ ဆို.. ဗမာျပည္ နဲ႕..အေတာ္ ေရစက္ မကြာ လို႕ ထင္ရဲ႕.. နာမယ္ေက်ာ္ ေနရွင္း သတင္းစာ ဆရာၾကီး ဦးေလာရံု ရဲ႕ သမီး တေယာက္ ျဖစ္တဲ့..စာေရး ဆရာမ ၀င္ဒီေလာရံု နဲ႕ လည္း အေၾကာင္းဖက္ ဖူး တယ္ လို႕ ဆိုတယ္ )

အဲဒီထက္ကို ပို စိတ္၀င္စား စရာ ေကာင္း ျပန္ တာက.. ၁၉၆၅ ခု နွစ္ မွာ ဆရာ၀န္ၾကီး..နမ့္ခမ္း မွာ.. ရုတ္တရက္ ေသဆံုး ေတာ့.. သူ႕သား က.. သြားေရာက္ သျဂိဳဟ္ ဖို႕ အတြက္.. အဲဒီ အခ်ိန္ က..အင္မတန္ ခက္ခဲ လွတဲ့..ဗမာျပည္ ၀င္ခြင့္ ဗီဇာ ကို.. ေနာက္ထပ္ ေခတ္ျပိဳင္ တေယာက္ ျဖစ္တဲ့.. စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး Stilwell ရဲ႕ သား အကူအညီ နဲ႕ ရခဲ့တယ္ လို႕ ဆိုတယ္။ တကယ္ေတာ့.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး Stilwell က.. ေခတ္ျပိဳင္ ဆိုတာထက္.. ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္း က.. ဗမာျပည္ မွာ.. စတီး၀ဲ လမ္းမၾကီး လို႕ ထင္ရွား ေစ ခဲ့ တဲ့.. မဟာမိတ္တပ္ ေတြ ရဲ႕ ဦးစီး တေယာက္ ျဖစ္ ခဲ့ျပီး..ဆရာ၀န္ ၾကီး နဲ႕ နီးကပ္ ခဲ့ သူ တေယာက္ ျဖစ္ သည္။

ဂ်ပန္ေတြ ျမန္မာ ျပည္ ကို သိမ္းထား ျပီး..စစ္ၾကီး ရဲ႕ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ ေန တဲ့ အခ်ိန္မွာ..အိႏၵိယ ဖက္ ကို ဆုတ္ခြာ ေပး ရ တဲ့.. ျဗိတိသွ် အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုင္း ေတြ နဲ႕ အတူ.. ဆရာ၀န္ ၾကီး လည္း ပါ သြား ခဲ့ သည္။ အဲဒီ မွာ.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး စတီး၀ဲလ္ ရဲ႕.. အၾကံအစည္ ဗ်ဴဟာ တခု ျဖစ္ ခဲ့ တဲ့..လီဒို လမ္းမၾကီး ေဖာက္တဲ့ စီမံကိန္း တေလွ်ာက္.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး စတီး၀ဲလ္ နဲ႕ အတူ.. ေဆးမွဴး တေယာက္ အျဖစ္.. တာ၀န္ ယူ ခဲ့ ရ သည္။

 COL. GORDON SEAGRAVE, 4TH GENERATION OF MISSIONARIES TO BURMA.


လီဒို လမ္းမၾကီး စ ေဖာက္ ခဲ့ တဲ့..၁၉၄၂ က ေနျပီး.. ၁၉၄၃ မွာ ျပီးဆံုး သြား တဲ့ အထိ.. လမ္းေဖာက္ လုပ္ ရ တဲ့.. တရုတ္ စစ္သား ေတြ ..ေဒသခံ ေတြ ကို.. ၀ါးလံုးတိုင္ထူျပီး..ေလထီပိုးစ မိုး ထား တဲ့..ေတာတြင္း ကုသေဆာင္ ေတြ မွာ.. မနားတမ္း ကုသ ေပး ခဲ့ ရ သည္။

Dr. Seagrave's headquarters is a cluster of bamboo huts high in the Naga Hills. Japs looted the 200-bed hospital on the Chinese border which he ran as a Baptist mission before he was commissioned in the Army. Medical parties go on foot to natives when they are too sick to come in.

 ( ပံုေတြကို.. ဒီမွာ ၾကည့္ နိုင္ ပါတယ္ )

 စစ္ၾကီး အျပီး..မဟာမိတ္ တပ္ ေတြ နဲ႕ အတူ ျပန္၀င္ လာ ေတာ့..သူ႕ရဲ႕ နမ့္ခမ္းေဆးရံု ၾကီး က .. စစ္ဒဏ္ နဲ႕ စိစိ ညက္ညက္ ေက် ျပီး ျပာ ပံု ျဖစ္ ေန ခဲ့ ျပီ။  ဒါေပမဲ့.. သူ ခ်စ္တဲ့.. ေဒသခံ ေတြ..သူ႕ကို ခ်စ္တဲ့.. သူ႕တပည့္ သူနာျပဳ ေတြ ရဲ႕.. အျပံဳး ေတြ နဲ႕ ပဲ.. ေဆးရံု ၾကီး နဲ႕ သင္တန္းေက်ာင္း ၾကီး ကို.. တစ္ က ေန..ျပန္ စ ခဲ့ ၾက ျပန္ တယ္။




လြတ္လပ္ေရး ရ ျပီးေတာ့ လည္း .... ျပည္တြင္း မညိမ္ မသက္ မူ ေတြ က .. ကပ္ ပါ လာသည္ မဟုတ္လား.. ။ အဲဒီ ေဒသ မွာ..ကခ်င္ လူမ်ိဳး ေတြ က..စ ျပီး လက္နက္ ကိုင္ ခဲ့ တယ္။ ေနာက္ေတာ့.... တရုတ္ျဖဴ က်ဴးေက်ာ္မူ ၾကီး ျဖစ္လာတယ္။ ရွမ္းေဒသ မွာ.. ျပည္မ စစ္တပ္ ေတြ ပိုျပီး ၀င္ေရာက္ လာရတယ္။ အဲဒီလို နဲ႕.. ရွမ္းလူမ်ိဳး ေတြ လည္း ေနာက္ဆံုး မွာ လက္နက္ ကိုင္ လာ ၾက ေတာ့ တယ္။ အဲဒီ ေလာက္ တိုေတာင္း တဲ့..နွစ္ပိုင္း ေလး ေတြ မွာ.. ဗမာ ျပည္ ၾကီး ရဲ႕ အေျခအေန ေတြ ျမန္ျမန္ ဆန္ဆန္..ျဖစ္ပ်က္ ေျပာင္းလဲ ေနတာ ဟာ.. တကယ္ေတာ့..အခုေန ေတြးၾကည့္ရင္..မယံု နိုင္ စရာ ပါပဲ..။

အဲဒီလို အေျခအေန ေတြ ၾကား ထဲ မွာ.. အစိုးရ နဲ႕ ..သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕ အစည္း အာဏာ ပိုင္ ေတြ ၾကား ထဲ ..ဆရာ ၀န္ ၾကီး နဲ႕ သူ႕ေဆးရံု ၾကီး ရဲ႕ အေနအထား ဟာ အေတာ့္ကို အေရးပါ တဲ့ အစိတ္အပိုင္း တခု ျဖစ္ ခဲ့ မွာ ေသခ်ာ လွ သည္။ စစ္ ပြဲ ေတြ ရယ္..လူနာေတြ ရယ္.. ေဆးရံုၾကီး ရယ္ ..ဆရာ၀န္ၾကီး တေယာက္ ရယ္ ေလ..။  အထူးသျဖင့္..အေမရိကန္ ေက်ာက္ေထာက္ ေနာက္ခံ ေပး ထားတဲ့ တရုတ္ျဖဴ က်ဴးေက်ာ္မူ အတြက္  .. အေမရိကန္ လူမ်ိဳး တေယာက္ျဖစ္ ေနတဲ့.. ဆရာ၀န္ ၾကီး မွာ ပို ျပီး အေနၾကပ္ ပံု ရ ေလ သည္။ က်ေနာ့္ ကို.. သံသယ ၀င္တာ ခံ ခဲ့ ရတယ္.. က်ေနာ္ဟာ တရုတ္ နဲ႕ ဗမာ အစိုးရ ၾကား မွာ
ျပသာနာ တခု မျဖစ္ ခ်င္ ပါဘူး လို႕ ေျပာ တာ ကို လည္း နားေထာင္ လိုက္ ရ သည္။ အထူးသျဖင့္.. အဲဒီ တရုတ္ျဖဴ ျပသာနာ မွာ..အေမရိကန္ ေတြ ရပ္တည္ပံု မွားယြင္း တာ ကို ေရာ.. တရုတ္ျဖဴ မ်ိဳးခ်စ္ ဆို တဲ့ ျပသာနာ ကို ေရာ..ဗီြဒီယုိ ထဲ မွာ.. ယ်ထဘူတ က်က် ေထာက္ ျပ သြား ခဲ့ သည္။
မေျပးေသာ္ ကန္ရာရွိ...ဗမာ ျပည္ ရဲ႕ အရွဳပ္ေထြး ဆံုး နိုင္ငံေရး..စစ္ေရး အေျခအေန ေတြ ၾကားထဲ မွာ.. သူ႕လို..အေမရိကန္ ၾကီး တေယာက္ ကို..ယံုထင္ ေၾကာင္ထင္..မ်က္စိ စပါးေမြး ဆူးစရာ ျဖစ္လာ ခဲ့ တာ လည္း ဆန္း ေတာ့ မဆန္း ေပ။



တကယ္ ေတာ့.. သူက..အေမရိကန္ ၾကီး တေယာက္ လို႕ သာ ဆို ေပမဲ့.. ျမန္မာ ျပည္ မွာ ေမြး ျပီး.. တကယ္တမ္း အားျဖင့္ ဆို.. ေမြးဖြားရာ အခြင့္အေရး အရ.. ျမန္မာ နိုင္ငံသား ျဖစ္ ထိုက္သူ တေယာက္ ပါ။ သူ႕ကို..မစ္ရွင္ သာသနာ ျပဳ မိဘ နွစ္ပါး က..ျမန္မာ ျပည္ မွာ ေမြးဖြါး ခဲ့ သည္။ တေန႕ က်ရင္..ဒီတိုင္းျပည္ ဒီလူမ်ိဳး ေတြ ၾကားထဲ မွာ..ေဆးကုသ ျပီး သာသနာ ျပဳ ခ်င္တယ္ လို႕.. သူ ငယ္စဥ္ ၅ နွစ္သား အရြယ္က..မိဘ ေတြကို ေျပာခဲ့ ဖူးသတဲ့..။ ေနာက္ထပ္ နွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ၾကာတဲ့ အခါ မွာ..အေမရိကန္ ကေန..ေဆးပညာ သင္ယူ တတ္ေျမာက္ ျပီး တဲ့ အခါ.. သူ႕ အိပ္မက္ ေတြ အတိုင္း.. ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာ ခဲ့ တယ္။ ရိုးရိုး ျပန္လာ ခဲ့ တာ မဟုတ္ပဲ.. John Hopkins ေဆးရံု ၾကီးက.. တပတ္ႏြမ္း ခြဲစိတ္ ကိရိယာ တန္ဆာ ပလာ ေတြကို.. တကူးတက သယ္ယူ လာ ခဲ့ တာ.. အာရွတိုက္ မွာ..အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ခဲ့ တဲ့..ေဆးရံုၾကီး နဲ႕ သူနာျပဳ သင္တန္းေက်ာင္း ၾကီး ကို တည္ေထာင္ဖို႕ ေပါ့။
သူ႕ရဲ႕ လခ က.. တလ ကို ၁၉ ေဒၚလာ..ကေန...ေစ်းတက္လာေတာ့.. ၅၉ ေဒၚလာ ။
ေနာက္ေတာ့..အစိုးရ က…အမူဆင္.. တရားစြဲ..။
ျပန္ အပို႕ ခံ မလား.. ေထာင္ က် ခံ မလား ဆိုေတာ့.. ျပန္အပို႕ ေတာ့ မခံ နိုင္။
အဲဒီေတာ့.. အလုပ္ၾကမ္း နဲ႕ ေထာင္ဒဏ္ ၆ နွစ္…။
တနွစ္အၾကာ.. ေထာင္က လြတ္ေတာ့ လည္း... သူ႕ေျခလွမ္း မ်ား က....နမ့္ခမ္းေဆးရံု ၾကီး ဆီ သို႕ သာ။ ေသတဲ့ အထိ..နမ့္ခမ္း နဲ႕ ရွမ္းေျမ က..တဖ၀ါး မခြါ ခဲ့။ တိုက္ဆိုင္ ခ်င္ ေတာ့.. သူ႕ေဆးရံု ၾကီး ျပည္သူပိုင္ သိမ္းခံ လိုက္ ရ တဲ့ နွစ္ ပိုင္း နဲ႕..မေရွးမေႏွာင္း မွာပဲ.. အေကာင္း ၾကီး ကေန..ရုတ္တရက္ လဲျပိဳ ေသဆံုး သြားခဲ့ တာ ျဖစ္တယ္ လို႕.. အြန္ဒေရေအး စာအုပ္ မွာ ေတြ႕ရ သည္။





သူ႕ အသံ နဲ႕ သူ႕ဟန္ ပန္ ကို.. ကံအားေလ်ာ္ စြာ.. အခု လို သက္၀င္ လွဳပ္ရွား ျမင္ေတြ႕ ရ ေတာ့..သူ႕ လုပ္ရပ္ စိတ္ေန သေဘာ ထား ကို..ပိုလို႕ပင္ ၾကည္လင္ ျပတ္သား စြာ နားလည္ မိ ရ ေလ သည္။

I didnt' want to leave here as a traitor. I didn't want the people in Burma to believe that I'm a traitor.. and I didn't want the people of America to believe that It was a treason against this country.
သူ ဗမာျပည္က..ဘယ္ေတာ့ မွ ထြက္မသြားဘူး..။ ဗမာျပည္သား ေတြ က..သူ႕ကို သစၥာေဖာက္ တေယာက္ လို႕ အထင္မခံ နိုင္ သလို.. အေမရိကန္ နိုင္ငံသား ေတြ ကလည္း ဒါဟာ နိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မူ တခု ပါပဲ လို႕အထင္ မခံ နိုင္ဘူး.. တဲ့။
-
သူ႕ အမူ အတြက္..အေမရိကန္ မိတ္ေဆြ အသိုင္း အ၀ိုင္း ေတြက.. အေမရိကန္ ေရွ႕ေန တေယာက္ ငွါးေပး ဖို႕ ကမ္းလွမ္း တာ ကို လည္း.. ဗမာျပည္ရဲ႕ တရားေရး စနစ္ ကို သူ ယံုၾကည္ တယ္ ဆိုျပီး ညင္းဆို ခဲ့ သည္။
-
သူ႕ အမူ ကို အလုပ္ၾကမ္း နဲ႕ ေထာင္ဒဏ္ ၆ နွစ္ လို႕.. တရားရံုး က..ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ် လိုက္ တဲ့ ေန႕ မွာ.. ဗမာ သတင္း ေထာက္ တေယာက္ ရဲ႕ ေမးခြန္း ကို.. ရိုးရိုး ရွင္းရွင္း ပဲ ေျဖ သြား ခဲ့ တယ္။

လူတခ်ိဳ႕က.. က်ေနာ့္ ကို ဘယ္လိုပဲ ျပဳမူ ျပဳမူ.. ခင္ဗ်ားကို သိေစခ်င္တာက.. က်ေနာ္..ဗမာလူမ်ိဳး ေတြကို ခ်စ္လ်က္ပဲ ဗ်ာ.. တဲ့။ ထပ္ေျပာ တာက.. အေမရိကန္ လူမ်ိဳး ေတြ ကလည္း.. အခုလို.. လုပ္ရပ္ ေလာက္ နဲ႕ ေတာ့.. ဗမာ လူမ်ိဳး တခုလံုး ကို.. ဆံုးျဖတ္ အျပစ္တင္ လိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး လို႕..က်ေနာ္ ရိုးရိုး သားသား ေမွ်ာ္လင့္ ပါတယ္.. တဲ့။

သူ႕အတြက္..အားနာ ပူပန္ ျပီး.. အသနား ခံစာ တင္ဖို႕ လုပ္ေန တဲ့ ..ဗမာေရွ႕ေန ၾကီး ဦးေက်ာ္ျမင့္ ကို ေတာင္..ဒီအျပစ္ဒဏ္ ေတြ နဲ႕..ခင္ဗ်ား အေပၚတင္ျပီး ဆက္လုပ္ ေနရ မွာ..က်ေနာ္ မလုပ္ခ်င္ ပါဘူး လို႕ ဆို ခဲ့ေသး သည္။
-
ေဒါက္တာ စီးဂေရာ့ဗ္ ၏.. ျပစ္ဒဏ္ မ်ား က ေတာ့..
Charge No. 1, that Seagrave had given aid and comfort to the State's enemies by having tea with a Kachin rebel leader, allowing the rebels to play football on hospital grounds—(not guilty)

charge No. 2, that he had written a letter to facilitate the rebels' arrest of a government commissioner—(guilty)

charge No. 3, that he had given medical help to rebels—(guilty)

ဆရာ၀န္ တေယာက္က.. ေဆးကု ေပး လို႕.. အျပစ္ ရွိ သတဲ့..။
ဆရာ၀န္ တေယာက္ ..လူနာကို ျမင္တဲ့ အခါ..ဆင္းရဲသား လား.. လူခ်မ္းသာလား..ရန္သူ လား..မိတ္ေဆြလား.. က်ဳးေက်ာ္သူလား..မဟာမိတ္ လား ဆိုတာ..အရင္ ခြဲ ျခား ျပီးမွ ကုသ ရ မတဲ့ လား။
-
တကယ္ေတာ့.. အဲဒီ အခ်ိန္က.. မေက်မနပ္ လက္နက္ကိုင္ ခဲ့ ၾကတဲ့..ကခ်င္ ေတြ..ကရင္ ေတြ ..ရွမ္းေတြ ကို..သူ႕ အေန နဲ႕.. ပိုျပီး ခ်စ္ခင္ နီးကပ္ ခဲ့ တယ္ ဆိုရင္ ေတာင္.. သူ႕မွာ ခ်စ္ခင္ ခြင့္ ရွိသလို..နီးကပ္ဖို႕ အေၾကာင္း မ်ား လည္း လံုေလာက္ ခဲ့ ပါသည္။ လူမ်ိဳးစု ေတြ ၾကားထဲ မွာ သူ ေမြးခဲ့ သည္။ မ်ိဳးေစ့ ေတြ က်ဲ ခဲ့သည္။ ဒီလူမ်ိဳးေတြ နဲ႕အတူ ..ဒိုးတူ ေဘာင္ဖက္..မ်ိဳးပင္ ေတြ ရိတ္ခဲ့ သည္။ အသီး အပြင့္ ေတြ ခံစား ရင္း ၾကည္နူး ခဲ့ သည္။ ကရင္..ကခ်င္..ရွမ္း နဲ႕..ဗမာ ဘာသာ စကား ေလးမ်ိဳး လံုး ကို ကၽြမ္းက်င္ ပိုင္နိုင္ စြာ ေျပာနိုင္ ခဲ့ သည္။ ျမန္မာ ျပည္ မွာ ေမြး ၍ ျမန္မာ့ ေျမ အတြက္ အဆံုးစြန္ ထိ..အလုပ္ေကၽြးျပဳ သြား ခဲ့ သည္။ ဒါေပမဲ့.. ျမန္မာ့ သမိုင္း မွာ ေတာ့ ..ရွာမေတြ႕ နိုင္ ခဲ့ ရ..။ ျမန္မာ ေတြ အလြယ္တကူ ဖတ္ရွဳ သိျမင္ ခြင့္ မရ နိုင္ ေသာ.. နိုင္ငံျခားသား ၾကီး တေယာက္ အျဖစ္ သာ။


ေက
၆ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁ 

+++++

Gordon Stifler Seagrave

1897,          Mar. 18 Born, Rangoon, Burma
1917          A.B., Denison University, Granville, Ohio
1920          Married Marion Grace Morse
1921           M.D., Johns Hopkins University Medical School, Baltimore, Md.
1922-1965  Practiced medicine, Namkham Hospital, Namkhan, Burma, with a four- year
                 absence from 1942 to 1946
1930          Published Waste-Basket Surgery. Philadelphia and Boston: Judson Press
1938           Published Tales of a Waste-Basket Surgeon. Philadelphiaand                           
1942-1946     Served in United States Army Medical Corps, first as Major and later as  Lieutenant Colonel
1943             Published Burma Surgeon. New York: W.W. Norton and Co.
1946             Published Burma Surgeon Returns. New York: W.W. Norton and Co.
1955             Published My Hospital in the Hills. New York: W.W. Norton and Co.
1960             Published Life of a Burma Surgeon. New York: Ballantine Books
1965,Mar. 29 Died, Namkhan, Burma

( source: American Medical Center for Burma Records 3)


Reference:
Sao Sanda, The Moon Princess, River Books, Bangkok, 2008, p.128

◦
Share/Bookmark